Search

The article highlights the electric connection between Greece and Cyprus as a test for Turkey's reaction, amidst heightened provocativeness from Ankara, while also pointing out the steps that have been taken by the Greek government to strengthen the geopolitical position of the country. (translated)

Στην παράδοση των ινδιάνων Τσερόκι, ο κόσμος δεν χωρίζεται σε δυνατούς και αδύναμους, αλλά σε εκείνους που υποτάσσονται στο αναπόφευκτο και σε εκείνους που επαναπροσδιορίζουν τα όρια του εφικτού. Κάποτε, ο Oonawlehung, ο Μεγάλος Άνεμος, η προσωποποίηση της ίδιας της χαοτικής φύσης, αποφάσισε να δοκιμάσει τις αντοχές της δημιουργίας. Κατέβηκε από τα βουνά με μια μανία που δεν είχε προηγούμενο. Ξερίζωνε αιωνόβιες βελανιδιές, σήκωνε το χώμα και σκοτώνε το φως του ήλιου. Ήταν μια δύναμη απόλυτη, απρόσωπη και ανίκητη. Μπροστά του, τα μεγάλα ζώα του δάσους, η αρκούδα με τους μυώνες της και το ελάφι με την ταχύτητά του, συνειδητοποίησαν τη μικρότητά τους. Κρύφτηκαν στις σπηλιές, αποδεχόμενα την ήττα τους πριν καν αναμετρηθούν. Για αυτά, η επιβίωση σήμαινε υποταγή στη θύελλα. Μέσα στο σκοτάδι της καταιγίδας, ένα μικροσκοπικό πουλάκι, ο Oshiga (ο τρυποκάρυδος), άνοιξε τα φτερά του. Στα μάτια των άλλων ζώων, η κίνησή του έμοιαζε με τρέλα, μια καθαρή απόπειρα αυτοκτονίας. Πώς μπορεί μια ύπαρξη λίγων γραμμαρίων να σταθεί απέναντι στο απόλυτο χάος; Ο Oshiga δεν πέταξε μακριά από τον Άνεμο. Πέταξε κατευθείαν πάνω του.Η πρώτη ριπή τον τίναξε πίσω, τσακίζοντας τα φτερά του. Η δεύτερη τον έσυρε στο έδαφος. Όμως, κάθε φορά που ο Άνεμος τον πίεζε προς τα κάτω, το πουλάκι χρησιμοποιούσε την ίδια την ορμή του εχθρού του. Αντί να αντισταθεί με ωμή βία,την οποία δεν διέθετε, άρχισε να "διαβάζει" τα ρεύματα. Μετέτρεψε την αντίσταση σε ανυψωτική δύναμη. Κάθε φορά που ο Άνεμος λυσσούσε, ο Oshiga άνοιγε τα φτερά του με τέτοια γωνία ώστε η μανία του "διώκτη" του να τον σπρώχνει όλο και πιο ψηλά... Μετά από ώρες εξάντλησης, εκεί που τα όρια του σώματος είχαν ξεπεραστεί, το πουλάκι κατάφερε το αδιανόητο. Έφτασε στο πιο ψηλό σημείο της δίνης, εκεί που ο Άνεμος δεν είχε πλέον δύναμη να τον χτυπήσει, και κάθισε απαλά στην "πλάτη" του. Ο Μεγάλος Άνεμος, νιώθοντας αυτό το ανεπαίσθητο βάρος, σταμάτησε. Κοίταξε ψηλά και είδε το πληγωμένο αλλά όρθιο πλάσμα. Δεν υπήρχε θυμός ανάμεσά τους, μόνο ένα βαθύ δέος. Ο Άνεμος κατάλαβε ότι η δύναμη δεν κρίνεται από το μέγεθος, αλλά από την άρνηση να συνθηκολογήσεις. Το πουλάκι δεν "νίκησε" τον Άνεμο με την έννοια της καταστροφής. Τον δάμασε, μετατρέποντας μια απειλή σε σύμμαχο. Έγιναν ένα... ------------------------ Αυτός ο μύθος είναι η απόλυτη οπτικοποίηση αυτού που βλέπουμε στο άλμα επί κοντώ και στην πορεία του Εμμανουήλ Καραλή. Το ψηλό κοντάρι και ο πήχης είναι ο Άνεμος. Είναι το εμπόδιο που φαντάζει αφύσικο να ξεπεραστεί από έναν άνθρωπο. Ο Μανόλο δεν παλεύει εναντίον της βαρύτητας ή των θηρίων-αντιπάλων του. Χρησιμοποιεί την ίδια την πίεση, το άγχος και τις δυσκολίες (τις "ριπές του ανέμου") για να πάρεις ύψος. Όταν φτάνεις στο επίπεδο να κοιτάζεις τον "Άνεμο" στα μάτια, ο αγώνας παύει να είναι εχθρικός. Γίνεται μια συνδημιουργία. Ο Καραλής δίπλα σε αθλητές-μεγαθήρια δεν είναι ο "μικρός που έχασε. Είναι αυτός που ανάγκασε τον Άνεμο να σταματήσει και να τον σεβαστεί... Όμως ο μύθος των Τσερόκι δεν είναι ένα απλό παραμύθι για τη φύση. Είναι μια σκληρή αλληγορία για την κοινωνία μας. Στην πραγματική ζωή, ο "Μεγάλος Άνεμος" δεν είναι πάντα ένα φυσικό φαινόμενο. Συχνά, είναι ο τυφλός ρατσισμός, ο φθόνος της μετριότητας και το συστηματικό bullying. Ο Εμμανουήλ Καραλής δεν αντιμετωπίζει μόνο το ύψος του πήχη στο άλμα επί κοντώ. Από τα πρώτα του βήματα μέχρι και σήμερα, αναγκάζεται να παλεύει με έναν πολύ πιο σκοτεινό, υπόγειο και επίμονο άνεμο: τις ρατσιστικές επιθέσεις, τη χλεύη και την αμφισβήτηση της ίδιας του της ταυτότητας από ανθρώπους που κρύβονται στην ασφάλεια της ανωνυμίας ή του πλήθους. Το bullying επιχειρεί πάντα το ίδιο πράγμα: να σε αναγκάσει να μαζέψεις τα φτερά σου. Να σε πείσει να κρυφτείς στη σπηλιά, όπως τα μεγάλα ζώα του μύθου, αποδεχόμενος ότι η μοίρα σου είναι να μείνεις χαμηλά. Όμως η απάντηση του Καραλή απέναντι σε αυτό το δηλητήριο είναι το απόλυτο μάθημα... Δεν αναλώνεται σε λασπομαχίες με εκείνους που βρίσκονται στο έδαφος. Απαντά με το χαμόγελό του, με το ήθος του και με πτήσεις που αγγίζουν τα αστέρια. Ο Καραλής αποδεικνύει ότι η τοξικότητα των άλλων δεν σε καθορίζει, εκτός αν της επιτρέψεις να σε λυγίσει. Εκείνος πήρε την ορμή των επιθέσεων και τη μετέτρεψε σε ανυψωτική δύναμη για να πάει ακόμα ψηλότερα. Στο δάσος του μύθου, τα υπόλοιπα ζώα κοιτούσαν αμήχανα τη μάχη. Στο δικό μας "δάσος", η ανοχή στο bullying είναι συνενοχή. Όταν κοιτάτε τον Καραλή να ίπταται στον ουρανό, μην βλέπετε απλώς έναν τεράστιο αθλητή. Δείτε έναν άνθρωπο που αρνήθηκε να γίνει το θύμα που ήθελαν οι διώκτες του. Δείτε τον Oshiga, το μικρό πουλάκι που κοίταξε τη θύελλα στα μάτια, ανέβηκε στην πλάτη της και την ανάγκασε να σιωπήσει. Το ερώτημα που μένει για εμάς είναι απλό: Όταν ο άνεμος της αδικίας φυσάει γύρω μας, θα κρυφτούμε στη σπηλιά της σιωπής ή θα βρούμε το ανάστημα να ανοίξουμε τα φτερά μας κόντρα στο ρεύμα; #Καραλής #Ανατροπή #Δύναμη #Μύθος

Ξέχασα το πορτοφόλι μου σε ταξί, νύχτα, γυρνώντας απ' το αεροδρόμιο. Το κατάλαβα το πρωί, όταν πήγα να πληρώσω τον καφέ. Μέσα είχε τα πάντα. Ταυτότητα, κάρτες, και κάπου τετρακόσια ευρώ μετρητά που είχα βγάλει για να μη με πιάσουν αδιάβαστο τις γιορτές. Κάθισα στο σκαλί έξω απ' την καφετέρια και προσπαθούσα να θυμηθώ αν είχα κρατήσει απόδειξη. Δεν είχα. Γύρισα σπίτι. Στις έντεκα χτύπησε το κουδούνι. Ήταν ο χθεσινός ταξιτζής. Είχε βρει τη διεύθυνση απ' την ταυτότητα και είχε ανέβει τέσσερις ορόφους με τα πόδια γιατί χάλασε το ασανσέρ. Μου το έδωσε κλειστό. Δεν είπε «μέτρα τα», δεν στάθηκε να δει αν θα τα μετρήσω. Του πρότεινα να κρατήσει κάτι. Κούνησε το κεφάλι. «Έχω βάρδια στις δώδεκα», είπε. «Πρέπει να φύγω.» Επέμεινα. Έβγαλα δυο πενηντάρικα. Τα κοίταξε για μια στιγμή. Ύστερα πήρε το ένα, το δίπλωσε στα τέσσερα και το έβαλε στην τσέπη του πουκαμίσου. «Για τις βενζίνες», είπε. «Δεν είσαι και κοντά.» Κατέβηκε πάλι με τα πόδια. Άκουγα τα βήματα να χάνονται όροφο τον όροφο, μέχρι που χτύπησε η πόρτα της πολυκατοικίας. Το είπα στον πατέρα μου. Δεν εξεπλάγη καθόλου. #Ταξί #Ειλικρίνεια #Ανατροπή

Γαμάει ρε φίλε ο Καραλής. Τεράστιος αθλητής. Έχει πολλή πλάκα όλο αυτό το bromance με τον τεράστιο Μόντο, αλλά χρειάζονται και δύο βήματα πίσω νομίζω για όσους τον βλέπουμε. Κάνει οργιαστικά πράγματα ακολουθώντας τον μύθο του αθλήματος. Φοβερός, παιδαράς, όλα τα καλά #Καραλής #Αθλητές #Bromance

Ένα καλό εικοσάλεπτο και μετά έπεσε ο διακόπτης. Το χειρότερο από τα 3 επίσημα παιχνίδια του #paofc στην εποχή Νίστρουπ, απένταντι σε μια ομάδα χειρότερη της Πάκσι κατά την άποψή μου. Έχω επισημάνει από την αρχή της προετοιμασίας τον κίνδυνο της αμυντικής συμπεριφοράς και της αδικαιολόγητης εμμονής του οργανισμού στο επιθετικό κομμάτι, απόψε το μεγαλύτερο πρόβλημα του Παναθηναϊκού ήταν το αμυντικό transition και η συμπεριφορά των ποδοσφαιριστών σε φάση άμυνας. Και οι δύο Έλληνες πλάγιοι μπακ έχουν τεράστια αμυντικά κενά, τακτικά δεν μπορούν να προσαρμοστούν στις εναλλασσόμενες απαιτήσεις (ο Τσάπρας πχ απόψε ανέβαινε σαν κρυφό 10 στα halfspaces και ο Πελίστρι έπαιρνε όλη την πλευρά) και είναι μεγάλο πρόβλημα στις μεταβάσεις του αντιπάλου. Ο Τσάπρας θέλει χρόνο, ο Κυριακόπουλος μάλλον θα γίνει βοηθητικός όταν μπει ο Δανός στην εξίσωση. Για τον προβληματισμό με τον Καμαρά τα έχουμε πει και γι' αυτό έθεσα από τους πρώτους το ζήτημα του 6-8 προσωπικότητας και όχι "Γένσεν" ή οχταροδεκάρια. Εάν απόψε ήταν μια πιο ποιοτική ομάδα απένταντι στον Παναθηναϊκό, θα είχε δημιουργηθεί πάρα πολύ σοβαρό πρόβλημα σχετικά με τη συνέχειά του στην Ευρώπη. Στο σημείωμα μετά τα ματς με τους Ούγγρους, είχαμε πει ότι αυτά τα ματς ξεχνιούνται εύκολα αρκεί να προκρίνεσαι και το ζητούμενο είναι κάθε φορά να παρουσιάζετια μια μικρή βελτίωση. Απόψε βελτίωση δεν υπήρχε, αντιθέτως η επίγευση είναι ότι ο ΠαναθηναΪκός έκανε βήματα προς τα πίσω. Ο Νίστρουπ θα χρειαστεί χρόνο, το ρόστερ διαφοροποιείται συνεχώς, έρχονται παίκτες για εναλλακτικούς σχηματισμούς και πλάνα, αλλά συνοχή και χημεία δεν υπάρχει. Όπως δεν υπάρχουν και σωτήρες ή μάγοι να αλλάζουν τις ομάδες από τη μια στιγμή στην άλλη. Ο Παναθηναϊκός έχει κάνει μια πολύ σκληρή προετοιμασία για να αντέξει long term, έχει χτυπηθεί από τραυματισμούς και απώλειες και με τις δυο τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις εμένα προσωπικά μου δείχνει ότι κάπου στην πορεία μετατοπίστηκε ο αρχικός προγραμματισμός του Ιουνίου. Μπορεί να κάνω και λάθος και να διαψευστώ όταν θα έχουμε τη συνολική εικόνα στο τέλος. Δεν συζητώ για αποκλεισμό από αυτή την ομάδα, θα μιλάμε για έκπληξη μεγατόνων και αυτοχειρία. Από την άλλη, οι φιλότιμοι Βούλγαροι είχαν απόψε στο δεύτερο ημίχρονο τις δυο καλύτερες ευκαιρίες για να κάνουν την έκπληξη της ιστορίας του. Ο Πένια και το δοκάρι το απέτρεψαν. Ο Παναθηναϊκός απέναντι σε μαζική άμυνα δυσκολεύτηκε πάρα πολύ, ο Νίστρουπ δεν βρήκε την παραμικρή βοήθεια κι από αυτούς που ήρθαν από τον πάγκο. Όχι ότι οι βασικοί έβγαλαν μάτια, ο Αντίνο μέχρι να σκάσει εκεί γύρω στο 60 και ο Κροάτης που έκανε το γκολ και μια-δυο ενέργειες. Οφείλει να συνέλθει ο Παναθηναϊκός, δεν έχει επιλογή. Έχω την αίσθηση ότι εκτός έδρας θα είναι καλύτερος γενικώς, όπως και όταν θα βρίσκει χώρους, αλλά αυτά αφορύν τη συνέχεια της σεζόν και όχι το άμεσο που είναι η πρόκριση. Ξαναλέω, είναι αδιαπραγμάτευτη η πρόκριση απέναντι στην ΤΣΣΚΑ 1948, κι ας γίνει χωρίς ωραία μπάλα και αυτοματισμούς. Από εκεί και πέρα, οπωσδήποτε κεντρικός χαφ και υπομονή να μπουν/επιστρέψουν οι απόντες. Υ.Γ. Ο κόσμος πάλι παρών, αρκετός για την εποχή και (πάλι) με καλή διάθεση. Δίκαια σφύριξε χλιαρά στο τέλος γιατί ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός και δεν αντάμειψε το κοινό που πήγε να τον δει. Ψυχραιμία, υπομονή και σύνεση. Προχωράμε. #paofc #ποδόσφαιρο #Παναθηναϊκός

It is now a matter of time before the bill for the new "G. Karaiskakis" is voted on. Essentially, only the formal part of the process remains. Once it returns to the Parliament, it will be one of the first issues expected to be settled. Very important steps have already been taken. (translated)

Ολα τα δεδομένα της υπόθεσης Anass Salah-Eddine, τα σημαντικά βήματα που έχει κάνει ο @olympiacosfc για να κάνει δικό του τον 24χρονο Μαροκινό μπακ, το «ναι» της Roma, η συζήτηση με Ελ Κααμπί, «Μέντι», η φόρμουλα απόκτησης, αλλά και το δεδομένο με τον Ορτέγκα. #olympiacosfc #transfernews #football #soccer

Ναι αλλά τον Μαρμελάδα δεν τον έχετε γνωρίσει. Λαχταριστός ε;🥹 Μπήκε μια μέρα μόνος του στο σαλόνι από την μπαλκονόπορτα την ώρα που βλέπαμε τηλεόραση. Κοίταξε διστακτικά, έκανε μερικά βήματα. Μύρισε γύρω γύρω, βρήκε το νερό, ήπιε κ ανέβηκε πάνω στον καναπέ. Άρχισε να γλειφεται κ μετά κοιμήθηκε. Δεν ξαναεφυγε ποτέ. Ούτε κατάφερε να υιοθετηθεί. Σιγά που μας νοιάζει. Εσείς χάσατε. Τότε 4 μηνών. Σήμερα 4 χρόνων. Μπέμπης. 🤍🧡 Απέραντη αγάπη. #γάτες #κατοικίδια #αγάπη

Ο Μάριος Καλέας αναλύει την πρόοδο της Ελλάδας στη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, υπογραμμίζοντας τα θετικά βήματα που έχουν γίνει, ενώ ταυτόχρονα επισημαίνει τις εκκρεμότητες και τις καθυστερήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν. #Μετανάστευση #Άσυλο #ΕυρωπαϊκήΕπιτροπή

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

Στα βήματα του αρχιερέα της διαφθοράς και της συγκάλυψης σκανδάλων Σημίτη. Δημιουργία παρακράτους, πελατειακών πρακτικών, υπερκοστολογήσεις υπέρ νταβατζήδων, επικοινωνιακά πανηγύρια και ψευδοανάπτυξη. Η νοθεία στις εκλογές μένει για κερασάκι στην τούρτα. https://t.co/KvZfKFOnhr #Διαφθορά #Σκάνδαλα #Εκλογές

Όταν στο μεταναστευτικό το μεγαλύτερο πρόβλημα γίνεται η εισαγόμενη εγκληματικότητα τότε έχεις περάσει σε δεύτερη, πιο δύσκολη φάση. Έχεις διπλό πρόβλημα. Να αντιμετωπίσεις και τις εισρόες και και το ζήτημα της ασφάλειας στο εσωτερικό. Οταν μάλιστα είσαι πολύ μακριά από το zero net migration τότε ξέρεις πως η κατάσταση μόνο θα χειροτερεύει. Το πρόβλημα αυτό το είχαν κυρίως χώρες της κεντρική & δυτική Ευρώπη. Πλέον, με γοργά βήματα, μπήκε και η Ελλάδα στο χορό. Κι όσο αρκείσαι σε πολιτικές που μοιάζουν με ασπιρίνες σε σοβαρή νόσο, τόσο οδηγείς τα πράγματα σε μελλοντικές πολιτικές αποφάσεις που χθες φάνταζαν αδιανόητες. #Μετανάστευση #Εγκληματικότητα #Ασφάλεια

Με ιδιαίτερη χαρά υποδέχθηκα σήμερα στην Αθήνα τον Πρωθυπουργό της Πορτογαλίας Luís Montenegro. Οι διμερείς μας σχέσεις, όπως είχαμε την ευκαιρία να διαπιστώσουμε και σήμερα, είναι πραγματικά άριστες και υπάρχουν ακόμα σημαντικά περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσης και των οικονομικών και των εμπορικών μας σχέσεων. Όπως και δυνατότητες ενίσχυσης της συνεργασίας μας στην άμυνα και των συνεργειών στην αμυντική βιομηχανία, όπου η Πορτογαλία έχει κάνει πολύ σημαντικά βήματα προόδου. Είχαμε επίσης την ευκαιρία να συζητήσουμε και τα ζητήματα της πολιτικής προστασίας. Οι δύο χώρες μας βρίσκονται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή της κλιματικής κρίσης, η οποία πια πλήττει ολόκληρη την Ευρώπη, όχι μόνο τον ευρωπαϊκό Νότο. https://t.co/BzywV06CMT #Ελλάδα #Πορτογαλία #ΔιμερείςΣχέσεις

🧨Είχατε δύο χρόνια να υιοθετήσετε τη νομοθεσία προστασίας δημοσιογράφων από αγωγές #Slapp. Στις 7 Μαΐου εξέπνευσε άπρακτη η προθεσμία και δεν ενσωματώσατε τη σχετική ευρωπαϊκή οδηγία ακόμα. 💣«Τώρα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ξεκινά εναντίον της Ελλάδας και άλλων κρατών, διαδικασία επί παραβάσει, η οποία μπορεί να οδηγήσει την Ελλάδα ακόμα και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, αν συνεχίσετε να καθυστερείτε. ⁉️Έχετε να μας ανακοινώσετε συγκεκριμένη ημερομηνία ψήφισης γι΄ αυτό το νομοσχέδιο που είναι υπ΄ ευθύνη σας ή να ετοιμαζόμαστε για Ευρωπαϊκό Δικαστήριο;» ⚠Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είπε ότι όλα πάνε καλά, ότι η Ελλάδα είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη (Lol) και άλλα ενδιαφέροντα, μα δυστυχώς όχι και τόσο πειστικά για όποιον ξέρει τι αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα. 🛢Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια έβγαλε είδηση καθώς απάντησε στο ερώτημα ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την καθυστέρηση. 📌«Εσείς ως αρμόδιος για τα ζητήματα Τύπου και Ενημέρωσης, ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φλωρίδης ή κανείς;» 👉Εδώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε και ουσιαστικά «έδειξε» τον Φλωρίδη: 🎇«Το συγκεκριμένο [νομοσχέδιο] είναι του Υπουργείου Δικαιοσύνης» «Όπως αντιλαμβάνεστε στο χρονοδιάγραμμα ενός Υπουργείου, εν προκειμένω του Υπουργείου Δικαιοσύνης, προτεραιοποιήθηκαν άλλα νομοσχέδια.» 😂Ενδιαφέρον άδειασμα. Ένα άδειασμα, όμως, που δεν αφήνει χωρίς ανεπηρέαστο και τον κυβερνητικό εκπρόσωπο. ⚡️Με ποιο έρισμα θα καυχηθεί προεκλογικά αύριο μεθαύριο για αυτόν τον νόμο «προστασίας των δημοσιογράφων», όταν εδώ για να διώξει την ευθύνη της καθυστέρησης αποδίδει το νομοσχέδιο στον Φλωρίδη; 🕸️Πάμε όμως να δούμε μία-μία και τις υπόλοιπες επικοινωνιακές τακτικές που εφάρμοσε 1) Μετατόπιση ερωτήματος. Το βασικό ερώτημα ήταν: γιατί χάθηκε η προθεσμία, ποιος ευθύνεται, και ποιος αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη. Εκείνος απάντησε κυρίως: πότε περίπου θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο, τι άλλα έχει κάνει η κυβέρνηση, και πόσο καλά τα πηγαίνει συνολικά η Ελλάδα. Δηλαδή αντικατέστησε το ερώτημα «ποιος ευθύνεται για την παράβαση;» με το ευκολότερο «τι έχουμε κάνει γενικά για τους δημοσιογράφους;». 2) Υποβάθμιση μέσω διαδικαστικής κανονικοποίησης Με τη φράση: «Συνήθως όταν ένα νομοσχέδιο μπαίνει σε δημόσια διαβούλευση…» παρουσίασε την κατάσταση ως μια συνηθισμένη κοινοβουλευτική διαδικασία. Έτσι μετατόπισε την προσοχή από το γεγονός ότι είχε ήδη εκπνεύσει η ευρωπαϊκή προθεσμία και είχε κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει, στο ότι πλέον ακολουθούνται τα τυπικά βήματα. Δηλαδή στην Ελλάδα 2.0 των Μενουμευρώπηδων είναι τυπική κατάσταση να χάνονται οι προθεσμίες της Ε.Ε.; 3) Μεταφορά της συζήτησης από το παρελθόν στο μέλλον Αντί να εξηγήσει την καθυστέρηση, έδωσε ένα μελλοντικό χρονοδιάγραμμα: «Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες… ψηφίζεται περίπου μετά από ένα μήνα». Αυτή είναι κλασική τεχνική αναβολής της λογοδοσίας: το πρόβλημα του τι δεν έγινε εγκαίρως αντικαθίσταται από την υπόσχεση ότι κάτι θα γίνει σύντομα. Και πριν 2 μήνες που ρωτούσαμε όταν εξέπνευσε η προθεσμία, πάλι «σύντομα» μας έλεγε ότι θα γίνει. Και από τότε έχουν φάει τόσες SLAPP οι συνάδελφοί μας και η κυβέρνηση τους έχει αφήσει απροστάτευτους. 4) Επιθετική απαξίωση του πλαισίου της ερώτησης Χρησιμοποίησε εκφράσεις όπως: «πάει και αυτός στον κουβά» και: «το αφήγημα περί εξαίρεσης». Η γλώσσα αυτή δεν απαντά στα συγκεκριμένα γεγονότα. Στόχος της είναι να εμφανίσει όχι μόνο την ερώτηση, αλλά συνολικά την κριτική για το κράτος δικαίου και την ελευθερία του Τύπου ως υπερβολική, κομματική ή κατασκευασμένη. Μάλλον και η Κομισιόν θέλει το κακό της χώρας και του πολυχρονεμένου μας ηγέτη (το ίδιο είναι αυτά) 5) Κατασκευή καρικατούρας-ευρύτερου «αφηγήματος»- και αναίρεσή του Η ερώτηση αφορούσε μια συγκεκριμένη παράλειψη: τη μη εμπρόθεσμη ενσωμάτωση μιας οδηγίας. Ο Μαρινάκης τη συνέδεσε με έναν πολύ ευρύτερο ισχυρισμό: «ο ισχυρισμός της “θλιβερής εξαίρεσης, της μαύρης εξαίρεσης”» και στη συνέχεια υποστήριξε ότι αυτός ο συνολικός ισχυρισμός καταρρέει. Πρόκειται για μορφή straw man: αντί να αντιμετωπίσει τη στενή και επαληθεύσιμη κατηγορία, την εντάσσει σε ένα γενικό «αντικυβερνητικό αφήγημα», το οποίο είναι ευκολότερο να απορρίψει ρητορικά. 6) Whataboutism και σύγκριση με προηγούμενες κυβερνήσεις Στη δεύτερη απάντηση είπε: «φέραμε όσα δεν είχαν έρθει όλα τα χρόνια που προηγήθηκαν και κυβέρνησαν υποτίθεται πολύ πιο “ευαίσθητοι”». Αντί να εξηγήσει τι έκανε η σημερινή κυβέρνηση στα δύο χρόνια της προθεσμίας, έστρεψε τη συζήτηση στις παραλείψεις προηγούμενων κυβερνήσεων. Αυτή η σύγκριση δεν αναιρεί τη σημερινή καθυστέρηση, αλλά επιχειρεί να τη σχετικοποιήσει. 7) «Καταιγισμός επιτευγμάτων» Παρέθεσε διαδοχικά: κατάργηση της απλής δυσφήμισης, υιοθέτηση του EMFA, ιδιώνυμο για απειλές κατά αθλητικογράφων, Κέντρο Ασφαλείας και Προστασίας Δημοσιογράφων, ρυθμίσεις για έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο, νομοθεσία για τη δημόσια τηλεόραση. Αυτή η τεχνική, γνωστή και ως laundry list, δημιουργεί την εντύπωση έντονης κυβερνητικής δραστηριότητας και «πνίγει» το ένα δυσμενές γεγονός μέσα σε έναν μεγάλο κατάλογο θετικών δράσεων. Ωστόσο, κανένα από αυτά δεν απαντά άμεσα γιατί δεν τηρήθηκε η συγκεκριμένη προθεσμία. 8) Επιλεκτική επίκληση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Όταν η Επιτροπή κινεί διαδικασία επί παραβάσει, η σημασία της παρουσιάζεται περίπου ως τυπική ή διαχειρίσιμη. Όταν όμως μια παλαιότερη έκθεσή της περιέχει θετική διατύπωση, η Επιτροπή χρησιμοποιείται ως αυθεντία: «Μίλησε η Κομισιόν για αξιοσημείωτη πρόοδο». Άρα ο ίδιος θεσμικός δρώντας αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το αν το εύρημά της είναι θετικό ή αρνητικό για την κυβέρνηση. 9) Ασαφής συγκριτικός ισχυρισμός Η διατύπωση: «Η Ελλάδα πέρυσι ήταν σε καλύτερη μοίρα από 15 κράτη-μέλη» λειτουργεί ως αριθμητικό μήνυμα εντυπωσιασμού, χωρίς να διευκρινίζει ακριβώς: με ποιον δείκτη, σε ποια επιμέρους κατηγορία, με ποια μεθοδολογία, και αν αυτό αφορά ειδικά τις SLAPP. Η γενική ευρωπαϊκή σύγκριση χρησιμοποιείται για να απαντήσει σε ένα πολύ συγκεκριμένο ελληνικό θεσμικό έλλειμμα. 10) Αντιστροφή της πίεσης προς τον δημοσιογράφο Με εκφράσεις όπως: «σας συνιστώ να δείξετε λίγη υπομονή» και: «κάντε μια έρευνα για τις ευρωπαϊκές οδηγίες» μεταφέρει εμμέσως το πρόβλημα από την κυβερνητική καθυστέρηση στον τρόπο με τον οποίο ο δημοσιογράφος θέτει το ζήτημα. Υπονοεί ότι η ερώτηση οφείλεται σε βιασύνη ή ανεπαρκή ενημέρωση, παρότι στηρίζεται σε συγκεκριμένη προθεσμία και σε επίσημη διαδικασία επί παραβάσει. 11) Μετατροπή της νομικής υποχρέωσης σε κυβερνητικό επίτευγμα Η φράση: «εντός αυτής της κοινοβουλευτικής θητείας υλοποιεί και αυτή τη δέσμευση» αλλάζει το μέτρο αξιολόγησης. Η πραγματική προθεσμία ήταν η ευρωπαϊκή προθεσμία ενσωμάτωσης, όχι το τέλος της κοινοβουλευτικής θητείας. Παρουσιάζει, επομένως, την καθυστερημένη εκπλήρωση μιας δεσμευτικής υποχρέωσης σαν πολιτική πρωτοβουλία που η κυβέρνηση επιλέγει να ολοκληρώσει. Συνολικά Η βασική στρατηγική του ήταν: εκχώρηση ευθύνης → υπόσχεση μελλοντικής λύσης → κατάλογος άλλων επιτευγμάτων → σύγκριση με το παρελθόν και την Ευρώπη → απαξίωση της κριτικής ως “αφήγημα”. Το βασικό σημείο που έμεινε αναπάντητο ήταν ακριβώς το πιο πολιτικά επιβαρυντικό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη για το γεγονός ότι η δεσμευτική προθεσμία της 7ης Μαΐου χάθηκε και χρειάστηκε να κινηθεί διαδικασία επί παραβάσει. #Journalism #MediaFreedom #SLAPP

🚨 I just submitted a question to the High Representative & Vice President of the European Commission, in which I request the urgent preparation of an operational plan (blueprint) for the implementation of the Mutual Assistance Clause (Article 42.7 TFEU). ➡️ Specific steps are required in order to make it effective. (translated)

Σύμφωνα με άρθρο της Hürriyet, η Τουρκία φέρεται να έχει υπογράψει συμφωνία για την πώληση των S-400 με χώρα του Κόλπου, πιθανότατα το Κατάρ, κάτι που θα μπορούσε να ανοίξει το δρόμο για την επιστροφή της στην αγορά των F-35, αν και παραμένουν αρκετά διαδικαστικά βήματα πριν αυτή η συμφωνία ολοκληρωθεί. #S400 #F35 #Τουρκία

Παναθηναϊκός διέλυσε την αγορά που πληρώνει ελίτ αθλητές εκατομμύρια, ως ομάδα μάλιστα που κυριαρχεί 30 χρόνια. Οταν πληρώνεις παίχτη από την Πάτρα 500.000€ όμως και τον αφήνεις εκεί, είναι βήματα για να αποδίδεις δικαιοσύνη στην αγορά. Κλάφτα Χαράλαμπε έχετε γίνει. #Παναθηναϊκός #αθλητισμός #δικαιοσύνη