Search

The author of the post wrote that the farewell messages from Cindy Crawford and her daughter to their son and brother, Presley, were touching, and quoted the phrase "Until we meet again, our sweet boy." https://t.co/GvbtgOnMFe #ΣίντιΚρόφορντ #καρδιά #αποχαιρετισμός #GR (translated)

Petros Van Ripper wrote that "Fanitsa" was the little girl who, with a kiss, softened Orestis Makris in the movie "Kalyptiki Lira." He also mentioned that Maria Kalamiotou, whom he described as the last surviving collaborator of the film, died last year in Paris, where she lived permanently. https://t.co/lkepmwBv8h #Κινηματογράφος #Ελλάδα #Τέχνη (translated)

Το 2002, ως φοιτητής, εργαζόμουν για ένα φεγγάρι στην υποδοχή ενός από τα μεγαλύτερα κλαμπ της εποχής. Μια πόρτα δίπλα ήταν το Ηχοδρόμιο, ήταν από εκείνες τις εποχές που η νύχτα είχε άλλη ένταση. Εκείνο το βράδυ στο Ηχοδρόμιο τραγουδούσε ο Γιώργος Μαζωνάκης. Θυμάμαι τον κόσμο να περιμένει από νωρίς. Κοστούμια στην πένα, λαμπερά φορέματα, Και μέσα σ'όλη αυτή τη λάμψη υπήρχε ένας άνθρωπος που σχεδόν κανείς δεν πρόσεχε. Ήταν ένας ήσυχος άνθρωπος. Απ'αυτούς που κάνουν τη δουλειά τους, δεν ενοχλούν κανέναν και στο τέλος της βραδιάς φεύγουν χωρίς να τους θυμάται σχεδόν κανείς. Εκείνο το βράδυ, όμως, κάτι τον απασχολούσε. Στεκόταν μόνος του στο πίσω μέρος του μπαρ, σ' ένα μισοσκότεινο σημείο κοντά στην αποθήκη με τα ποτά. Δε χαμογελούσε. Κάποια στιγμή τον είδα να σκουπίζει τα μάτια του. Δε ρώτησα. Στη δουλειά της νύχτας μαθαίνεις να μη ρωτάς πάντα. Όταν αργότερα τον πλησίασα, όσο πιο διακριτικά μπορούσα, μου είπε μόνο: -"Άσε με λίγο εδώ... Δεν έχω διάθεση για πολλά-πολλά. Συγγνώμη". Δεν επέμεινα. Αργότερα, από την εξέλιξη της ιστορίας, κατάλαβα ότι η κόρη του, που ζούσε μακριά, δεν του απαντούσε στις κλήσεις. Είχε προηγηθεί ένας άσχημος καβγάς μεταξύ τους κι εκείνη, θυμωμένη, δε σήκωνε το τηλέφωνο. Κι αυτό τον είχε διαλύσει. Όχι μόνο επειδή του έλειπε. Αλλά γιατί δεν μπορούσε να είναι δίπλα της, να την κοιτάξει στα μάτια, ίσως να της ζητήσει συγγνώμη, να μιλήσουν, να τα βρουν. Είναι εκείνη η περίεργη ενοχή που νιώθει ένας γονιός όταν το παιδί του πονάει, είναι ψυχραμένο μαζί του και βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά χάνοντας την ευκαιρία να δοθούν πρόσωπο με πρόσωπο εξηγήσεις και να λυθούν τυχόν παρεξηγήσεις... Λίγο πριν ανέβει στην πίστα για το πρόγραμμά του, πέρασε δίπλα του ο Μαζωνάκης. Δεν ξέρω αν κάποιος του το είχε πει ή αν απλώς τον πρόσεξε περνώντας. Υποθέτω το δεύτερο. Εγώ βρισκόμουν περίπου τέσσερα-πέντε μέτρα μακριά. Αρκετά κοντά, όμως, ώστε ν' ακούω τη συζήτησή τους. Πέρασε δίπλα του. Σταμάτησε. Τον κοίταξε. -"Όλα καλά;". -"Καλά", Γιώργο. Μια απάντηση που όλοι ξέρουμε ότι σημαίνει ακριβώς το αντίθετο. Ο Μαζωνάκης δεν τον προσπέρασε. Κάθισε δίπλα του. Και τότε ο άνθρωπος λύγισε. Μέσα στα κλάματα, του μίλησε για την κόρη του. Για το τηλέφωνο. Για τις κλήσεις που έμεναν αναπάντητες. Για εκείνη τη σιωπή που, όταν έρχεται από έναν άνθρωπο που αγαπάς, μπορεί να γίνει πιο βαριά κι από μια πολύωρη κουβέντα με φωνές και εντάσεις... Ο Μαζωνάκης τον άκουγε. Δεν του έδωσε συμβουλές. Δεν του είπε το τυπικό «μην στεναχωριέσαι, όλα καλά θα πάνε». Απλώς τον άκουγε. Κάποια στιγμή σηκώθηκε. -"Δώσε μου το τηλέφωνό της". Την πήρε από το προσωπικό του τηλέφωνο. Θυμάμαι ακριβώς τα λόγια του: -"Κοπελιά, ο Γιώργος ο Μαζωνάκης είμαι. Δε σε ξέρω. Αλλά εδώ δίπλα μου έχω έναν πολύ γλυκό άνθρωπο. Τον μπαμπά σου. Κι όταν τον δεις και βρεθείτε, σε παρακαλώ, κάν' του μια αγκαλιά και κάν'το για πάρ'τη μου". Έκλεισε το τηλέφωνο. Έδωσε το χέρι στον άνθρωπο, τον χτύπησε φιλικά στην πλάτη, του έκλεισε το μάτι κι επέστρεψε στην πίστα για τις τελευταίες πρόβες. Λίγο αργότερα έκανε το πρόγραμμά του. Τραγούδησε μπροστά σε εκατοντάδες ανθρώπους. Τον χειροκρότησαν, τον αποθέωσαν, φώναξαν το όνομά του. Όμως εκείνη τη στιγμή, δεν είχε φερθεί σαν κανένας ψωνισμένος με μπλαζέ ύφος «σταρ» της κακιάς ώρας, απ'αυτούς που συνηθίζουν να το παίζουν βαριά πεπόνια χτίζοντας τον δήθεν μύθο τους. Ήταν απλώς ένας άνθρωπος που είδε έναν άλλον άνθρωπο να πονάει και στάθηκε δίπλα του. Έστω για εκείνα τα τρία-τέσσερα λεπτά που κράτησε το σκηνικό. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το πραγματικό μεγαλείο. Όχι να σε χειροκροτούν και να σε αποθεώνουν οι πολλοί. Αλλά να μπορείς, μέσα σε μια νύχτα γεμάτη φώτα, να προσέξεις τον έναν άνθρωπο που στέκεται μόνος στο σκοτάδι. Να σταθείς δίπλα του. Να τον ακούσεις. Να του δώσεις, έστω για λίγα λεπτά, την αίσθηση πως δεν είναι μόνος. Την ώρα που όλοι κοιτούν εσένα, εσύ να κοιτάξεις κάποιον άλλον. Και στην τελική ίσως αυτό να έλειπε κι απ'τον ίδιον:κάποιος να τον κοιτάξει στα σκοτάδια του. #Νύχτα #Μουσική #Συναίσθημα

Συνειδητοποιώ ότι ο #Μαζωνάκης τραγούδησε ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΝΤΕ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΠΕΝΘΟΥΣ μετά από έναν σκληρό χωρισμό: #OsoZwMazw 1/ Η ΑΡΝΗΣΗ: «Με λένε Γιώργο και ποτέ δεν τραγουδάω για της αγάπης τον γλυκόπικρο καημό, δεν έχω μάθει μαργαρίτες να μαδάω, δεν περιμένω κανενός τον γυρισμό» ⬇️ #Μαζωνάκης #Πενθος #Χωρισμος

Η Μάγδα Φύσσα σε μια συγκλονιστική ομιλία. 13 χρόνια από τη νύχτα που οι φασίστες δολοφόνησαν τον γιο της. «Η ζωή κυλά, παιδί μου. Βρίσκει τον τρόπο και κυλά και με θυμώνει. Αν και ξέρω ότι αυτό πρέπει να γίνει. Ανοίγω κάθε μέρα τα παντζούρια, βάζω το φαγητό στη φωτιά, ξεχειλίζει ο καφές στο μπρίκι, ποτίζω τα λουλούδια, γελάω σαν να ξεχνιέμαι. Κλαίω σαν από πάντα. Ρωτάνε πώς πέρασαν 13 χρόνια. Εγώ θα τους πω, μάλλον όχι. Τι να πω, τι να πω; Ποιος θα καταλάβει; Κανείς δεν χρειάζεται να καταλάβει γιατί θα σημαίνει ότι το ζει και ο ίδιος. Ρωτάνε και ξαναρωτάνε. Λες και περιγράφεται η απουσία. Το να ξεσκονίζεις παλιές φωτογραφίες γιατί δεν έχεις καινούριες. Να κοιτάς και να φαντάζεσαι πώς θα ήταν το παιδί σου με ρυτίδες ή με γκρίζα μαλλιά. Αυτές οι μέρες που δεν ανήκω πουθενά, ούτε καν στον ίδιο μου τον εαυτό, αυτές τις μέρες εξακολουθείς να δίνεις νόημα. Εξαιτίας σου γέννησα ζωή και τώρα που έφυγες ζω γιατί υπήρξες, παιδί μου. Παύλο, αγόρι μου γλυκό. Μάτια που έβλεπαν το απέραντο. Σ' ευχαριστώ για τη ζωή που μοιραστήκαμε, αυτό το βράδυ και που κάθε — αυτό το βράδυ που με σκίζει κάθε Σεπτέμβρη στα 2. Στο ορκίζομαι, παιδί μου, αν ήξερα ότι θα σε γεννήσω και θα σε πάρουν έτσι από κοντά μας, πάλι το ίδιο θα έκανα. Μου έδωσες τόση ευτυχία στα χρόνια που υπήρξαμε μαζί, τον αντέχω τον πόνο για 10 ζωές. Θα τα πέρναγα όλα απ' την αρχή, αρκεί να σε έβλεπα ξανά για λίγο, τόσο λίγο. Σας ευχαριστώ όλες και όλους που είστε και φέτος εδώ. Που μετράμε μαζί τα χρόνια. Να είστε καλά, να παλεύετε, να κρατάτε τη γροθιά σας ψηλά. Τίποτα δεν χαρίζεται. Όλα τα κερδίζουμε. Καλό ξημέρωμα και φως στα σκοτάδια τους.» #antireport #φυσσας #Φύσσας #ΜάγδαΦύσσα #Αλληλεγγύη

Ο Αλέκος Χαλβατζής αποχαιρετά τον κομμουνιστή πατέρα του, Σπύρο Χαλβατζή. Για όσους ήμασταν εκεί ο χρόνος για 16 λεπτά σταμάτησε. Καθώς τον ακούγαμε κάτω απ'την βροχή. Μια ομιλία βαθιά πολιτική και ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινη. Στην αρχή μας μίλησε για τον Σπύρο Χαλβατζή ως το πέμπτο παιδί μια φτωχής οικογένειας. Ο πατέρας του τον είδε για πρώτη φορά όταν ήταν ακόμη βρέφος, σε επισκεπτήριο, λίγο πριν σταλεί στη Μακρόνησο, απ’ όπου θα επέστρεφε χρόνια αργότερα. Έτσι ο μικρός Σπύρος έμαθε να μιλάει, να περπατάει και έφτασε σχεδόν μέχρι το σχολείο μεγαλώνοντας, με «έναν πατέρα ιδεατό». Στη συνέχεια ο Αλέκος Χαλβατζής έκανε κάτι δύσκολο. Και συγκλονιστικό Δεν μίλησε μόνο για τον αγωνιστή, τον κομμουνιστή, τον επαναστάτη. Μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από όλα αυτά. Για τις αντιφάσεις του, τις πληγές του, τις αδυναμίες του. Αρνήθηκε να κάνει τον πατέρα του εικόνισμα. Διότι όπως είπε «μόνο η αλήθεια, και ολόκληρη, είναι επαναστατική». Μίλησε ανοιχτά για την κατάθλιψη και την ψυχική υγεία ενός ανθρώπου που όλοι είχαν μάθει να βλέπουν ως «αλύγιστο». Για έναν κομμουνιστή μιας γενιάς που μεγάλωσε μαθαίνοντας ότι δεν πρέπει να αποκαλύπτει καμία αδυναμία, ότι πρέπει να καταπίνει το πρόβλημα, να χαμογελά και να συνεχίζει. Όπως αναφέρει ο Αλέκος, αυτοί ακριβώς οι κανόνες τούς επέτρεψαν να περάσουν «μέσα από φωτιά και από σίδερο» και να μη λυγίσουν. Είχαν όμως μεγάλο κόστος. Πίσω από τις ιστορίες των «χαλκέντερων» κομμουνιστών υπήρχαν άνθρωποι με ουλές και πληγές, άνθρωποι που πολλές φορές δεν είχαν μάθει ούτε να πουν στους πιο κοντινούς τους: «δεν είμαι καλά». Γιατί ένας επαναστάτης δεν παύει να είναι άνθρωπος. Η γενναιότητα δεν σημαίνει απουσία φόβου, πόνου ή ψυχικής εξάντλησης. Και η αναγνώριση της ανθρώπινης ευαλωτότητας δεν μικραίνει έναν αγωνιστή. Τον κάνει πραγματικό. Και ύστερα περιέγραψε μια από τις τελευταίες αναλαμπές-στιγμές χαράς του Σπύρου Χαλβατζή. Επιστρέφει για τελευταία όπως αποδείχτηκε φορά, στην πατρίδα του, την Κοζάνη, σε ένα αποκριάτικο πανηγύρι. Κρατά από το ένα χέρι τον παιδικό του φίλο και από το άλλο τον εξάχρονο εγγονό του. Και τραγουδά: «Πέντε αδέρφια ήμασταν και τα πέντε παλαβά…» Ένας άνθρωπος που πέρασε μια ολόκληρη ζωή μέσα στους αγώνες, στις διώξεις, στην πολιτική, στις ήττες και στις ελπίδες, να επιστρέφει στο τέλος στην πατρίδα του, στον φίλο των παιδικών του χρόνων, στο εγγόνι του, στο τραγούδι. Δύσκολα μπορώ να φανταστώ πιο γλυκό, πιο συγκλονιστικό, πιο ουμανιστικό και πιο ανθρώπινο αποχαιρετισμό από έναν κομμουνιστή γιο στον κομμουνιστή πατέρα του. Αλέκο, σε ευχαριστούμε που το μοιράστηκες μαζί μας. Και σας ευχαριστώ οικογενειακά για την εμπιστοσύνη που μου δείξατε, στην καταγραφή μιας τόσο προσωπικής στιγμής, που είναι ταυτόχρονα και μια στιγμή της ιστορίας του τόπου μας. Συλλυπητήρια σε όλη την οικογένεια. Να συνεχίσουμε τον αγώνα του. #Χαλβατζής #Κομμουνισμός #Αγωνιστής

11 Αυγούστου και ο #OlympiacosFC παίζει το δεύτερο παιχνίδι του στα προκριματικά και ισχύουν τα εξής: - Ο Ολυμπιακός έφερε ως βασικό δεξιό μπακ τον Μαφέο, ο οποίος με τις εμφανίσεις του στα φιλικά κατάφερε να βγεί εκτός ομάδας. Από πίσω του είναι ο Μανώλης ο Σάλιακας, ο οποίος τραυματίστηκε, έπαιξε λίγο στο πρώτο παιχνίδι, προφανώς ανέτοιμος για να μπει στο δεύτερο. Αυτό οδηγεί στο να παίξει 120' ο 34χρονος και ξεζουμισμένος Ροντινέι με τα γνωστά πλέον αμυντικά του προβλήματα, ο οποίος δεν λογιζόταν καν ως δεξί μπακ για αυτή τη σεζόν. - Ο Ολυμπιακός λίγες ώρες πριν παίξει το πρώτο του παιχνίδι προκριματικών πουλάει το βασικό αριστερό του μπακ, χωρίς να έχει έτοιμο αντικαταστάτη, και πάει με μοναδικό αριστερό μπακ τον δεύτερο Μπρούνο Ονιεμαέτσι, ο οποίος παίζει όλα τα διαθέσιμα λεπτά στη θέση και ο οποίος επίσης βρισκόταν σε καθεστώς πώλησης (;) - Ο Ολυμπιακός λίγες ημέρες πριν παίξει τον πρώτο του αγώνα πουλάει τον βασικό και αναντικατάστατο τερματοφύλακά του Κωνσταντίνο Τζολάκη και πάει στα προκριματικά με τον Μπάλσα Πόποβιτς, τον οποίο προφανώς και δε θα βγάλω άχρηστο, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι θέλει πολλά χιλιόμετρα ακόμα. - Ο Ολυμπιακός από πέρυσι φωνάζει ότι χρειάζεται ποιοτική αναβάθμιση στο 6 και στο 8. Έχουμε 11 Αυγούστου. Δεν έχει έρθει κανένας. - Ο Ολυμπιακός από πέρυσι φωνάζει ότι χρειάζεται βασικό εξτρέμ. Ήρθε ο Ζότα Σίλβα, μπήκε έπαιξε στο πρώτο και ήταν καλός, μπαίνει στο δεύτερο και τραυματίζεται στο 13ο λεπτό. Στα σκουπίδια όλο το πλάνο. Από πίσω ως λύσεις στα εξτρεμ υπάρχει ο Κώστας Φορτούνης και ο Ζοελ Ρόκα, ένα παιδί 21 ετών, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να λογίζεται ως βασικός. Έχουμε 11 Αυγούστου και ο Ολυμπιακός δεν έχει βασικότατο καραμπινάτο εξτρεμ. - Ο Ολυμπιακός έχει σε καθεστώς πώλησης 3 από τους 4 σέντερ φορ, οι οποίοι παρουσιάστηκαν ως θετικό (;) του ροστερ από τον αντιπρόεδρο της ομάδας πριν λίγες εβδομάδες. Πήγε στα προκριματικά με μοναδικό παίκτη τον Αγιούμπ Ελ Καμπί, ο οποίος από το Κόπα Άφρικα και μετά δεν έχει ξεκουραστεί καθόλου και δεν έχει επανέλθει στα δικά του στάνταρ. Σήμερα πήγε να πεθάνει, πάλευε 120 λεπτά, στο τέλος κατέρρευσε. - Σήμερα είχες πέρα από τα άλλα ένα μουνόπανο ως διαιτητή, που επέτρεψε το σκληρό παιχνίδι των Ολλανδών, ενώ τιμωρούσε με τη πρώτη το παιχνίδι του Ολυμπιακού. - Έπαιξες με μια ομάδα που δεν είναι σε καμία περίπτωση φόβητρο, ίσα ίσα το αντίθετο, κανένα όνομα στην Ευρώπη, 3η πέρυσι στην Ολλανδία και αποκλείστηκες επειδή πολύ απλά είναι έτοιμη ομάδα γεμάτη με τρεξίματα. Απέναντι στα γερασμένα και κουρασμένα πόδια των δικών σου παικτών, έγινε ξεκάθαρο μεσα στο παιχνίδι ότι δεν αντέχαμε. - Ο Ολυμπιακός 2 χρόνια μετά την κατάκτηση του Κόνφερενς και την αλλαγή επιπέδου είναι 2 επίπεδα κάτω όσον αφορά το υλικό του (μέχρι στιγμής). - Ο Ολυμπιακός 11 Αυγούστου πήγε να παίξει σε προκριματικά γυμνός και χρειάζεται 6-7 βασικότατους και ποιοτικούς παίκτες, οι οποίοι λόγω της πάγιας τακτικής αυτής της διοίκησης, θα έρθουν μεταγενέστερα. Για όλα τα παραπάνω, ο κύριος φταίχτης είναι ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Ο σχεδιασμός είναι καταπληκτικός, όπως πρέπει. Στηρίχτηκε φανταστικά τα τελευταία 2 χρόνια αυτός ο προπονητής που σε έστειλε στο πάνθεον. Ειδικά φέτος ήρθαν βασικοί και ποιοτικοί παίκτες νωρίς, με πολλά λεφτά για τα δεδομένα της σύγχρονης ποδοσφαιρικής πραγματικότητας και οι πωλήσεις έγιναν στο κατάλληλο τάιμινγκ. Πηγαίντε να γαμηθείτε όλοι μαζικά. Με τα λάθη του, με τα κολλήματα του, μα πάνω από όλα με τις ιστορικές επιτυχίες του, τον αφήσατε ξεκρέμαστο και 11 Αυγούστου ψάχνουμε 6 βασικούς παίκτες. Διώξτε τον τώρα να δέσει το γλυκό. Γαμώ τα πάντα σας. Φιλικά πάντα.🙂 #Olympiacos #Football #Transfers

🚨 Breaking Εξιχνιάστηκε η δολοφονία της Βρετανίδας ΑΛΛΗΛΈΓΓΥΑΣ που εργαζόταν σε ΜΚΟ και βοηθούσε μετανάστες ενω ήταν βαθιά Θρησκευόμενη Χριστιανή που βρέθηκε σε βαλίτσα.. Συνελήφθη 26χρονος Αφγανός που ήταν σε καθεστώς Ασύλου Δδιεθνούς Προστασίας, και είχε κλειδιά στο διαμέρισμα που διέμενε η Ross.. (γιατί είχε κλειδιά?..) Ο Αφγανός είπε: "Την βρήκα νεκρή" Για να μην μπλέξω, την έβαλα στη βαλίτσα για να παίρνω τα λεφτά από την κάρτα" πρόλαβε να κάνει αναλήψεις 10.000 ευρώ και έστελνε μνμτα παραπλανητικά από το κινητό της κοπέλας.. Σπίτι του βρέθηκαν πιστόλι και ρεπλικα.. Πάμε στοίχημα ότι οι γλυκούληδες αλληλέγγυοι θα το "θάψουν" το θέμα ?🤔 #BreakingNews #CrimeStory #HumanRights

👮‍♀️ Μερικές φορές, η αποστολή της Ελληνικής Αστυνομίας δεν αποτυπώνεται μόνο σε μια στολή ή σε μια υπηρεσία που παρέχεται, αλλά και σε μια απλή ανθρώπινη κίνηση. 👶 Όταν μια μητέρα χρειάστηκε να ολοκληρώσει τη διαδικασία έκδοσης διαβατηρίου για το παιδί της, η προϊσταμένη του Γραφείου ανέλαβε για λίγο τον πιο γλυκό... «υπηρεσιακό ρόλο», κρατώντας στην αγκαλιά της το μωρό μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία. 🫡 Γιατί η εξυπηρέτηση του πολίτη ξεκινά πάντα με τον σεβασμό, την κατανόηση και την ανθρωπιά. #ΕλληνικήΑστυνομία #Ανθρωπιά #ΕξυπηρέτησηPoliti

Η ενηλικίωση Αφιερωμένο στην μια και μοναδική μας ύπαρξη, την Μελίνα Είσαι το γλυκό πουλί της Άνοιξης Το υπέροχο πουλί της αγνής νιότης Το νυχτολούλουδο της χρυσαυγής Και η ελπίδα της κάθε μας προσευχής Είσαι η συνέχεια της ζωής μας στην Γη Η κληρονομιά μας η μία και θαυμαστή Το στολίδι μας το ωραίο και παντοτινό Από ένα νησί πανάρχαιο και επικό Είσαι της ύπαρξής μας ο αγνός καθρέπτης Μέσα στην κορνίζα τη αληθινής αγάπης Είσαι η χρυσοποίκιλτη, μεταξένια κλωστή Που υφαίνει την εφήμερη και σύντομη μας ζωή Με όλα αυτά τα λόγια λοιπόν Σε καλωσορίζω στον κόσμο αυτόν Της ταχύτητας της ηλεκτρονικής Της γρήγορης αλλά και απατηλής Που γεμίζει την ζωή μας την μικρή Με εικόνες, ιστορίες και μουσική Αλλά που μπορεί να φέρει και την καταστροφή Εάν δεν αξιοποιηθεί με σύνεση και υπομονή. Μελίνα μας ωραία Μελίνα μας γλυκιά Σ΄ αγαπούμε πάρα πολύ χαρά μας Απ’ την ψυχή και την καρδιά μας Είμαστε πάντα όλοι χαρούμενοι Που ήρθες μια Δευτέρα πρωινή Με τις ευλογίες της Παναγίας και του Θεού Και την αγάπη όλων μας, πάντοτε και παντού Για τα δεκαοχτώ σου χρόνια σήμερα Στέλνουμε στοργικά μηνύματα πολλά Με τις ευχές μας για ευτυχία και αρμονία Και με μια ζωή γεμάτη υπαρξιακή ανεμελιά Να έχεις περιπέτειες ωραίες Και επιτυχίες πολύ ευεργετικές Με στόχο της διαδρομής σου και αποστολή Να πορεύεσαι στο μονοπάτι σου με διάθεση φιλική και δημιουργική Λαμβάνοντας υπόψη τα σοφά λόγια 1. Του Πυθαγόρα: ‘Προτίμησε να ‘χεις δύναμη περισσότερη στην ψυχή παρά στο σώμα’; . 2. Του Πλάτωνα: ‘Όλο το χρυσάφι που βρίσκεται πάνω και κάτω από τη γη, δεν αξίζει τόσο, όσο η αρετή΄; και 3 Του Επίκτητου: ‘Εάν θέλεις τα αγαθά της ζωής: ν' αρνηθείς την ψυχή σου, αν θέλεις να διασώσεις την ψυχή σου: ν' απαρνηθείς τα αγαθά της ζωής. Αλλιώς θα είσαι πάντα διχασμένος και δε θα έχεις ούτε το ένα ούτε το άλλο’. John Kyriazoglou 29/7/2026

Αυτός είναι ο Θοδωρής, ο "τουρκαλάς" που εκτέλεσαν μπάτσοι, ρίχνοντας 21 σφαίρες. Μία τον πέτυχε στο πίσω μέρος του κεφαλιού και του πήρε τη ζωή στα 20 του, ενώ φορούσε μαγιό κι έτρεχε τρομαγμένος να γλυτώσει. Κι εμείς δεν κάψαμε τις πόλεις. Παιδάκι μου γλυκό. Ψυχή μου! https://t.co/RizISDqaTN #Αλληλεγγύη #Εκτέλεση #ΑνθρώπιναΔικαιώματα

Μια ακόμη ξεχωριστή και δύσκολη ημέρα. Κάθισα για τελευταία φορά μπροστά στο μικρόφωνο για την εκπομπή «Στο 90 και 1», στα «Παραπολιτικά 90,1». Έχω τονίσει πως οι αποχαιρετισμοί δεν είναι το καλύτερό μου, αλλά εδώ και αρκετό καιρό «δοκιμάζομαι». Έτσι θέλει η ζωή. Και σίγουρα, δεν είναι εύκολο να αποχαιρετάς μια καθημερινότητα που έγινε κομμάτι της ζωής σου. Όπως σε όλες μου τις δουλειές, έτσι κι εδώ έζησα έντονες στιγμές, γνώρισα ξεχωριστούς ανθρώπους, χάρηκα, προβληματίστηκα, διαφώνησα, γέλασα και πάνω απ’ όλα, προσπάθησα κάθε μέρα να τιμήσω την εμπιστοσύνη που μου δείξατε. Το μεγαλύτερο «ευχαριστώ» ανήκει σε εσάς. Στους ακροατές που επιλέγατε καθημερινά να μας αφιερώσετε λίγο από τον χρόνο σας. Που μας κεράσατε ένα γλυκό, μία πίτσα, που μας δείξατε την αγάπη σας. Προσπαθήσαμε κάθε εκπομπή να είναι καλύτερη και εμείς να βγαίνουμε πιο δυνατοί. Χιλιάδες τηλεφωνήματα, αν πλήγωσα κάποιους που… έκλεισα, συγνώμη, για το καλό όλων μας ήταν. Θέλω να ευχαριστήσω όλους τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκα αυτά τα τέσσερα χρόνια. Τους τεχνικούς και τις τηλεφωνήτριες που μαζί με τους ακροατές, ήταν η δύναμη αυτής της εκπομπής. Η πραγματική δύναμη! Ένα ξεχωριστό «ευχαριστώ» στον συνοδοιπόρο μου τον Κώστα Γκόντζο. Μοιραστήκαμε αμέτρητες ώρες στον αέρα, δεν… συναντιόμαστε πουθενά στις απόψεις μας, αλλά υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός και εκτίμηση. Ένα μεγάλο «ευχαριστώ» και στον άνθρωπο που μας έφερε εδώ και δεν είναι πια μαζί μας, τον Παναγιώτη Τζένο. Αυτός είχε την ιδέα, μας στήριξε, α ρε… Παναγιώτη. Ευχαριστώ και το διοικητικό προσωπικό, οικονομικά ένα φερέγγυο μαγαζί και τέτοια έχει ανάγκη ο χώρος μας. Αν σε κάποιους δεν αρέσαμε, συμβαίνει, το αποδέχομαι, ειδικά τώρα που έχω και τη φήμη του… περίεργου, του δύσκολου. Το κεφάλαιο έκλεισε, κρατάω μόνο τα καλά, υγεία να έχουμε και προχωράμε. Το μέλλον θα φανεί, ειλικρινά, όμως, για να μη ρωτάτε και λέτε… ιστορίες, σας ενημερώνω πως δεν έχω την παραμικρή συμφωνία και θέλω να ηρεμήσω για κάποιες ημέρες με την καψούρα της ζωής μου, την κόρη μου… Από καρδιάς... σας ευχαριστώ για όλα. Ο ραδιοφωνικός σας «φίλος» Διονύσης Βερβελές #Αποχαιρετισμός #Ραδιόφωνο #Ευχαριστώ