Search

Σε μια δύσκολη, μεταγραφικά, βραδιά για τον @olympiacosfc, εγώ που ΔΕΝ έγραψα τίποτα για τον Πουέρτα (ούτε για Βάργκας έγραψα, ούτε τις «διαρροές» παίρνω), γράφω αυτό το blog. Είναι η ΔΙΚΗ μου οπτική. Μπορεί λάθος, μπορεί σωστή αλλά είναι δική μου. https://t.co/0Who8WPzop https://t.co/NtfDrxeDGj #Olympiacos #Football #TransferNews

Όποιος δεν καταλαβαίνει πόσο σημαντική είναι η συμμαχία μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, απλά δεν έχει λόγο να εμπλέκεται στη συζήτηση. Θα σας δώσω μόνο ένα παράδειγμα. Οι πύραυλοι Spike NLOS. Αυτή η προμήθεια αλλάζει εντελώς το τοπίο του πολέμου μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Είναι ένας πραγματικός πολλαπλασιαστής ισχύος. Πλέον έχεις έναν πύραυλο που μπορεί να εκτοξευθεί χωρίς οπτική επαφή με τον στόχο, που μπορεί να αλλάξει στόχο κατά τη διάρκεια της πτήσης, και που οι οδηγίες μπορούν να μεταβιβαστούν από ένα σύστημα σε ένα άλλο. Δηλαδή, μπορείς να εκτοξεύσεις τον πύραυλο από ένα χερσαίο όχημα πίσω από έναν γκρεμό και να λάβει τις θέσεις του στόχου από ένα ντρον που βρίσκεται πιο κοντά στον στόχο. Έχει εμβέλεια 20 μιλίων, που γίνεται πανό από 30 μίλια από τα Απάτσι μας. Για να έχετε μια εικόνα, η απόσταση μεταξύ των τουρκικών συνόρων και του Βοσπόρου είναι περίπου 150 μίλια. Το καλύτερο απ’ όλα είναι ότι μπορεί να εκτοξευθεί από σχεδόν οποιαδήποτε πλατφόρμα. Μπορεί να εκτοξευθεί ακόμη και από ένα θωρακισμένο όχημα 4x4. Πλέον έχεις και περιπολικά σκάφη κλάσης «Μαχητής», ένα σκάφος πολύ μικρότερο από τα πυραυλακάτους κλάσης «Ρουσσέν», που μπορούν να καταφέρουν ισχυρό πλήγμα σε στόχους πίσω από βραχονησίδες. Με αυτό το σύστημα, μπορείς να οχυρώσεις τα νησιά. Αυτές είναι οι συμμαχίες που χρειάζεσαι για να προχωρήσεις μπροστά. 🇬🇷 🇮🇱 #Ελλάδα #Ισραήλ #Συμμαχίες

Είχα την τιμή να συναντήσω τον Πρέσβη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελληνική Δημοκρατία, κ. Σταύρο Αυγουστίδη. Το Ισραήλ διατηρεί στενή συμμαχία με την Κύπρο και σημαντικές διμερείς σχέσεις. Χάρηκα ιδιαίτερα που άκουσα την οπτική του Εξοχότατου Πρέσβη για την ισχυρή τριμερή σχέση μεταξύ Ισραήλ, Ελλάδας και Κύπρου. Ως διπλωμάτης, αλλά και ως ιδιαίτερα ταλαντούχος καλλιτέχνης, με ορισμένα από τα εντυπωσιακά έργα του να κοσμούν τους τοίχους του γραφείου του, συμφωνήσαμε πως, τελικά, κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία να δημιουργήσουμε κάτι καινούργιο. I had the honor of meeting with the Ambassador of @cyprusingreece, Mr. Stavros Avgoustides. @Israel enjoys a close alliance with #Cyprus and important bilateral relations. I was delighted to hear His Excellency’s perspective on the strong trilateral relationship between Israel, Greece, and Cyprus.🇮🇱🇬🇷🇨🇾 As a diplomat who is also a very talented artist, with some of his impressive works adorning the walls of his office, we agreed that, ultimately, every day is an opportunity to create something new. #Cyprus #Israel #Greece

New details are being revealed regarding the collision of two helicopters in Psatha, with testimonies supporting that there was no visual contact between them and the authorities examining the conditions of the operation and the aerial coordination process during the critical 15 minutes before the accident. (translated)

According to testimonies from witnesses and those involved, new information about the collision of two firefighting helicopters in Psatha on August 2, 2026, during the firefighting operation, reveals that the operators did not have visual contact with the other helicopter and were unaware of the presence of a third, while authorities are focusing on a critical 15 minutes before the accident. (translated)

The tragic collision of two helicopters in Psatha was attributed to the lack of visual contact between them and the increased speed of one, with experts estimating that there may have also been human error, as the operators were working under extremely difficult and pressurized conditions. (translated)

Κι αφού το παιδί πάρει πτυχίο μελετώντας τις Ιταλίδες σεξεργάτριες (όρα προγενέστερη ανάρτηση), έρχεται η στιγμή που θα μεταλαμπαδεύσει τη σοφία του στις επόμενες γενιές, παίρνοντας διδακτορικό. Ποιο θέμα να δουλέψω για τη διατριβή μου, κύριο καθηγητό; Αυτό: "Α-φυλοποιώντας το εσώρουχο: μια ανθρωπολογική προσέγγιση της βιομηχανίας του σύγχρονου εσώρουχου από την οπτική του υλικού πολιτισμού." Περιμένουμε ανάλογη διδακτορική διατριβή και για τη σερβιέτα. #Διδακτορικό #Ανθρωπολογία #Πολιτισμός

Η παραγωγή της Οδύσσειας ξεκινάει press tour σε όλο τον κόσμο, αλλά η Αθήνα δεν είναι στα πλάνα τους. Μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου, δεν αναγνωρίζουν τίποτα. Τους δώσαμε το σενάριο, τους δώσαμε την τοποθεσία, τους δώσαμε τα μύρια, και γίνανε λούηδες. Σε άλλα νέα, η Λουπίτα, αυτή που δεν ήξερε ποιός είναι ο Όμηρος, αποφάσισε να του τα χώσει (του Όμηρου) γιατί με το έργο του «δεν φώτισε αρκετά τη γυναικεία οπτική». Και είπε να τον διορθώσει. Όσκαρ απ’ τα αποδυτήρια. #Οδύσσεια #Τέχνες #Κινηματογράφος

Επανασχεδιάζοντας την Αθήνα: Αστικές και θεσμικές πρωτοβουλίες Στο Συμπόσιο της Σύμης είχαμε μαζί με τον @GPapandreou μια ανοιχτή συζήτηση, αναζητώντας λύσεις για μια σειρά αλληλένδετων θεμάτων: τη δημοκρατική ανθεκτικότητα και τη διεθνή συνεργασία, την ενεργειακή μετάβαση και τη διακυβέρνηση για το κλίμα, καθώς και τον τεχνολογικό μετασχηματισμό από την οπτική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Εξετάσαμε πώς οι πολίτες, τα κοινωνικά κινήματα και οι υπεύθυνοι φορείς της τοπικής και εθνικής διακυβέρνησης μπορούν να ενώσουν τις δυνάμεις τους, συγκροτώντας μια «Συμμαχία των υπεύθυνων». Η Αθήνα κάνει ένα βήμα μπροστά, μετατρέποντας το #DoItLikeAthens σε ένα διεθνές μήνυμα για μια βιώσιμη, δίκαιη και χωρίς αποκλεισμούς αστική ανάπτυξη. #Sustainability #democracy #Athens #SymiSymposium #Sustainability #democracy #Athens

Μου κάνατε μια ερώτηση για την ασπίδα του Ηρακλή που ανέφερα στην προχθεσινή μου ανάρτηση. Μια ασπίδα που ήταν η "αντίθετη" όψη της ασπίδας του Αχιλλέα. Εχουμε συνηθίσει να βλέπουμε το "γοργόνιο" (να θυμίσω το κεφάλι της Μέδουσας με τα φίδια), το οποίο ήταν πράγματι το πιο δημοφιλές και κλασικό σύμβολο στις ασπίδες των αρχαίων οπλιτών, καθώς λειτουργούσε ως αποτρεπτικό σύμβολο. Είχε, δηλαδή, σκοπό να "παγώσει" τον εχθρό από τον τρόμο... Να όμως, που και η χάραξη μορφών όπως ο "Πόνος" (που αναφέραμε προχθές) ή άλλων σκοτεινών δαιμόνων στις ασπίδες εξυπηρετούσε έναν ελαφρώς διαφορετικό σκοπό, ο οποίος συνδυάζει την ψυχολογία του πολέμου με την επική ποίηση. Περίεργο; Και όμως... Η αναφορά στον "Πόνο" πάνω στην ασπίδα προέρχεται κυρίως από το έπος "Η Ασπίδα του Ηρακλή" (που αποδίδεται στον Ησίοδο). Στην επική ποίηση, οι ασπίδες των μεγάλων ηρώων (όπως του Αχιλλέα ή του Ηρακλή) δεν ήταν απλά αμυντικά όπλα, αλλά μικρόκοσμοι.Οι ποιητές "σκάλιζαν" πάνω τους ολόκληρη την ανθρώπινη εμπειρία. Δίπλα στον Πόνο, στην ίδια ασπίδα, υπήρχαν η Έριδα, ο Φόβος, ο Δείμος (ο τρόμος) και η Κήρα (ο δαίμονας του βίαιου θανάτου). Στην αρχαία μάχη, ο πόλεμος δεν κρινόταν μόνο από τη σωματική δύναμη, αλλά από το ποιος θα λυγίσει πρώτος ψυχολογικά. Έτσι, το Γοργόνιο προκαλούσε θρησκευτικό δέος και παράλυση. Ο Πόνος και οι άλλοι δαίμονες προκαλούσαν υπαρξιακό τρόμο. Βλέποντας ο εχθρός τον Πόνο σκαλισμένο στην ασπίδα του αντιπάλου, του θύμιζε τι τον περιμένει αν συγκρουστούν. Ο εξαντλητικός κάματος της μάχης, η σωματική εξαθλίωση, η ταλαιπωρία και οι πληγές. Ήταν μια οπτική υπενθύμιση της φρίκης του πολέμου. Βέβαια αυτά ισχύουν στην επική ποίηση. Γιατί στον πραγματικό κόσμο, οι αρχαίοι Έλληνες (ιδιαίτερα μετά τον 6ο αιώνα π.Χ.) χρησιμοποιούσαν στις ασπίδες τους τα λεγόμενα "επισήματα". Αυτά μπορούσαν να είναι: - Αποτρεπτικά όπως το Γοργόνιο, ο Κένταυρος ή ο Πήγασος. - Ζώα με πολεμικές ιδιότητες όπως λιοντάρια, ταύροι ή σκορπιοί. - Το ελληνικό γράμμα Λ για τους Λακεδαιμόνιους ή το Α για τους Αθηναίους, όταν μιλάμε για πόλεις-κράτη. Επομένως, ενώ ο απλός στρατιώτης προτιμούσε το Γοργόνιο για άμεση προστασία και προκατάληψη, οι μυθικοί ήρωες στα έπη κουβαλούσαν ασπίδες-έργα τέχνης, όπου ο Πόνος υπενθύμιζε ότι ο πόλεμος είναι, πάνω από όλα, ένας αιματηρός και εξαντλητικός μόχθος. Όσον αφορά τον Ηρακλή τώρα, τον έχουμε συνηθίσει, στη συντριπτική πλειονότητα των μύθων, να ταυτίζεται απόλυτα με τη λεοντή (το τομάρι του Λέοντα της Νεμέας) και το ξύλινο ρόπαλο. Αυτά ήταν τα μόνιμα, "σήματα κατατεθέντα" του ήρωα, που συμβόλιζαν την πρωτόγονη, ωμή σωματική του δύναμη! Όμως, η "Ασπίδα του Ηρακλή" είναι ένα ιδιαίτερο, ξεχωριστό επικό ποίημα 480 στίχων, το οποίο διασώθηκε με το όνομα του Ησιόδου.Υπάρχει δε, ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος που ο Ηρακλής εμφανίζεται εκεί με ασπίδα, και η ιστορία πίσω από αυτό είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα... Το ποίημα περιγράφει μια πολύ συγκεκριμένη μάχη: τη μονομαχία του Ηρακλή με τον Κύκνο, τον γιο του θεού Άρη. Ο Κύκνος ήταν ένας αιμοσταγής ληστής που σκότωνε τους προσκυνητές που πήγαιναν στους Δελφούς.Επειδή ο Ηρακλής δεν είχε να αντιμετωπίσει ένα απλό θηρίο (όπως τη Λερναία Ύδρα για παράδειγμα), αλλά τον γιο του θεού του πολέμου (τον οποίο μάλιστα βοηθούσε ο ίδιος ο Άρης στη μάχη), ο ήρωας έπρεπε να "ντυθεί" ως κανονικός, βαριά οπλισμένος οπλίτης. Έτσι, ο θεός Ήφαιστος του κατασκεύασε μια θεϊκή, περίτεχνη ασπίδα για να τον προστατεύσει. Τώρα, αν θέλουμε να τα λέμε με το όνομά τους όλα, στην πραγματικότητα, το ποίημα αυτό γράφτηκε (πιθανότατα τον 6ο αιώνα π.Χ.) για να ανταγωνιστεί τον Όμηρο. Αθάνατη ζήλια. Στην Ιλιάδα, ο Όμηρος είχε γράψει μια συγκλονιστική και διάσημη περιγραφή για την Ασπίδα του Αχιλλέα.Οι μεταγενέστεροι ποιητές της ησιόδειας παράδοσης θέλησαν να φτιάξουν κάτι αντίστοιχο για τον δικό τους μεγάλο ήρωα, τον Ηρακλή. Έτσι, αφιέρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του ποιήματος (περίπου 170 στίχους) μόνο και μόνο για να περιγράψουν με κάθε λεπτομέρεια τα τρομακτικά σχέδια που είχε πάνω της αυτή η ασπίδα, γιατί απλά έπρεπε να διαφέρει! Ενώ η ασπίδα του Αχιλλέα στον Όμηρο έδειχνε την ειρηνική ζωή, τις γιορτές, τα αστέρια και την καθημερινότητα των ανθρώπων, η ασπίδα του Ηρακλή ήταν γεμάτη τρόμο και θάνατο. Πάνω της ο Ήφαιστος είχε σκαλίσει: Το Γοργόνιο (τη Μέδουσα) στο κέντρο, να πετάγεται απειλητικά.Τον Πόνο, την Έριδα, τον Φόβο και τον Δείμο.Την Αχλύ (την προσωποποίηση της θλίψης και του θανάτου), η οποία περιγράφεται ως μια σκελετωμένη, βρώμικη μορφή με δάκρυα και αίμα στα μάγουλα.Δράκους, λιοντάρια και σκηνές από άγριες μάχες Με αυτόν τον τρόπο ο μοναχικός ημίθεος που περιφέρεται με ένα ρόπαλο, μετατρέπεται σε έναν επικό πολεμιστή της ηρωικής εποχής, που φοράει χρυσές περικνημίδες, θώρακα και κρατά μια ασπίδα-σύμβολο των δεινών της ανθρωπότητας... ----------------------- Τον μύθο με τη μάχη αυτή, αλλά και τη "λογική" του να αφήνει ένας Ολύμπιος θεός τον γιό του να σκοτώνει τους επισκέπτες στους Δελφούς...θα τα δούμε αύριο! Καλημέρα σε όλους! #Ηρακλής #Ασπίδα #ΑρχαίαΕλλάδα

Με αυτά που ακούγονται, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα ή το ποιοι παίκτες θα έρθουν, ένα πράγμα είναι σίγουρο: Στο τιμόνι της ομάδας θα βρίσκονται οι θρύλοι της ίδιας της ομάδας μας. Άνθρωποι που έχουν γράψει ιστορία με τη φανέλα, που ξέρουν τι σημαίνει Παναθηναϊκός και που κανείς δεν μπορεί να υποτιμήσει ή να αμφισβητήσει. Και αυτό από μόνο του θα μας αφήνει πάντα με το συναίσθημα ότι κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Ίσως να μην μπορώ να το περιγράψω ακριβώς με λόγια, αλλά αλλάζει όλη την οπτική. Δεν θα ψάχνουμε δικαιολογίες, δεν θα συζητάμε για λάθος επιλογές ή χαμένες ευκαιρίες. Θα επικεντρωνόμαστε μόνο στο μπάσκετ. Στο αν θα μπει το σουτ ή όχι. Και, για μένα, αυτό τα λέει όλα. ☘️💚 #Παναθηναϊκός #Μπάσκετ #Αθλητισμός

Δεν θα μπορούσα να μην σχολιάσω. Θα περιμένετε όλοι να διαβάσετε αρνητικά σχόλια. Και λογικό θα πω αφού είναι σε όλους σας γνωστή η άποψή μου για το ΥΠΠΟ μας! Όμως ένα "μπράβο" για την αποκατάσταση το οφείλω και θα το πω. Αλλά...υπάρχει και ένα αλλά! Ανακοινώνει, λοιπόν, ότι η δυτική όψη αποδίδεται στην "πληρέστερη δυνατή μορφή της". Η λέξη-κλειδί είναι το "δυνατή" και όχι η "αρχική". Υπάρχει μια τεράστια διαφορά ανάμεσα στην αρχιτεκτονική αποκατάσταση της δομής και την ανασύσταση των γλυπτών. Η πραγματικότητα για τη δυτική όψη, πέρα από τα κλεμμένα του Μουσείου στο Λονδίνο, περιλαμβάνει μόνιμες απώλειες και συνειδητές επιλογές των αναστηλωτών... Ας δούμε τι εννοώ. Η πρόσφατη αποκατάσταση, όπως εξηγεί η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης, αφορούσε κυρίως τη γεωμετρία και τη στατική δομή του τριγωνικού αετώματος και όχι τα ίδια τα γλυπτά. Αποκαταστάθηκαν τρεις μεγάλοι ορθοστάτες (τοίχοι υποβάθρου) στο τύμπανο του αετώματος. Ο 6ος και ο 8ος ορθοστάτης διορθώθηκαν με τη συγκόλληση αρχαίων θραυσμάτων και νέου μαρμάρου. Ο 7ος ορθοστάτης είχε χαθεί ολοκληρωτικά και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από νέο πεντελικό μάρμαρο για να στηριχθεί σωστά η οροφή. Πάρα πολύ ωραία και μπράβο! Όμως η δυτική όψη έχει υποστεί ανεπανόρθωτες καταστροφές που κανένα αναστηλωτικό έργο δεν μπορεί να αναπληρώσει. Κατά την πολιορκία των Βενετών, μια βόμβα έπεσε στον Παρθενώνα. Όταν ο Μοροζίνι προσπάθησε να αποκαθηλώσει τα κεντρικά γλυπτά του δυτικού αετώματος (το θαυμαστό άρμα της Αθηνάς και του Ποσειδώνα) για να τα πάρει ως λάφυρα, τα σχοινιά έσπασαν και τα γλυπτά έπεσαν στο έδαφος και έγιναν κομμάτια. Αυτά τα τμήματα χάθηκαν για πάντα ή έγιναν ασβέστης στα χρόνια που ακολούθησαν. Τα εναπομείναντα αυθεντικά γλυπτά της δυτικής όψης (όπως ο Κέκροπας και η Καλλιρρόη) υπέστησαν τρομερή διάβρωση από το νέφος της Αθήνας τον 20ο αιώνα. Ο λόγος που η δυτική όψη θα έχει πάντα μέρη που λείπουν είναι και δεοντολογικός...Η σύγχρονη αρχαιολογία απαγορεύει την κατασκευή ψεύτικων αρχαίων γλυπτών για να γεμίσουν τα κενά.Τα αυθεντικά γλυπτά που διασώθηκαν έχουν μεταφερθεί στο Μουσείο Ακρόπολης για να προστατευτούν. Στο μνημείο έχουν τοποθετηθεί ακριβή αντίγραφα από τεχνητό λίθο. Με λίγα λόγια, όπου δεν υπάρχει ακριβής γνώση της μορφής ενός ανάγλυφου ή ενός γλυπτού, ο χώρος αφήνεται σκόπιμα κενός, ώστε ο θεατής να αναγνωρίζει τι είναι αυθεντικό και τι έχει χαθεί. Επομένως, για να ολοκληρώσω αυτή την εισαγωγή, η "πληρέστερη μορφή" που αναφέρει το ΥΠΠΟ αφορά την αρχιτεκτονική αποκατάσταση του σκελετού του ναού (που προστατεύει φυσικά το μνημείο από μελλοντικούς σεισμούς) και την απομάκρυνση των σκαλωσιών, αφήνοντας το μάτι να δει τις τέλειες αναλογίες του κτιρίου, έστω και με τις μόνιμες, ιστορικές του "πληγές". Όμως, γνωρίζουμε άραγε τι πραγματικά υπήρχε εκεί; Ίσως να έχετε διαβάσει ή ακούσει ότι "δεν ξέρουμε". Αυτός είναι ένας βολικός μύθος για όσους θέλουν να υποβαθμίσουν το μέγεθος της καταστροφής ή να δικαιολογήσουν την τωρινή κατάσταση. Διαθέτουμε αδιάψευστα στοιχεία: - Μόλις 13 χρόνια πριν από την καταστροφική έκρηξη του Μοροζίνι, ο Γάλλος ζωγράφος Jacques Carrey σχεδίασε το δυτικό αέτωμα σχεδόν ακέραιο. Γνωρίζουμε με ακρίβεια τη θέση κάθε μορφής: από την κεντρική σύγκρουση της Αθηνάς με τον Ποσειδώνα, μέχρι τον Κεκροπα, την Πάνδροσο, τον Ερμή, την Ίριδα και τους ποτάμιους θεούς (Κηφισό και Ιλισό). - Από τον Παυσανία μέχρι τους μεταγενέστερους περιηγητές, το θεματικό και συμβολικό πρόγραμμα του ναού ήταν πλήρως καταγεγραμμένο. Πολλοί σύγχρονοι αναλυτές προσεγγίζουν τον Παρθενώνα απλώς ως ένα "αισθητικό επίτευγμα" ή ένα "θρησκευτικό μνημείο". Αυτό είναι μια επιφανειακή ανάγνωση η οποία θα έλεγα ότι δεν τιμά όχι μόνο αυτούς αλλά και εμάς... Ο Παρθενώνας, στην πραγματικότητα, ήταν ένα πολιτικό και φιλοσοφικό μανιφέστο αποτυπωμένο σε μάρμαρο! Θα ξεκινήσω από τη Δυτική Όψη, που μου έδωσε και το ερέθισμα γι΄αυτό το μήνυμα,στην οποία αποτυπώνεται ξεκάθαρα το "Μήνυμα της Δημοκρατίας": Η έριδα Αθηνάς και Ποσειδώνα δεν ήταν απλώς ένας μύθος. Ήταν η ανάδειξη της διπλωματίας και της επιλογής. Οι Αθηναίοι επέλεξαν την ελιά (την ειρήνη, την παιδεία, την οικονομία) έναντι της τρίαινας (της ωμής βίας και της κυριαρχίας). Η πόλη αυτοπροσδιοριζόταν μέσα από τη λογική και όχι μέσα από τον καταναγκασμό (θυμηθείτε τι σας έχω γράψει για τη νέα ταξή του Δωδεκαθέου)... Για πρώτη φορά στην παγκόσμια ιστορία, ένας ναός δεν απεικόνιζε μόνο θεούς ή σφαγές, αλλά τους ίδιους τους πολίτες (τη διαδικασία των Παναθηναίων- Ζωφόρος). Οι άνθρωποι περπατούσαν δίπλα-δίπλα με τους θεούς. Ήταν η απόλυτη αποθέωση του ανθρωποκεντρισμού: ο άνθρωπος ως το κέντρο του σύμπαντος. Θα τη λέγαμε και "γιορτή της αυτογνωσίας"... Οι περίφημες αρχιτεκτονικές εκλεπτύνσεις (οι καμπυλότητες που κάνουν το κτίριο να φαίνεται ζωντανό και όχι άψυχο) δείχνουν ότι οι δημιουργοί του είχαν λύσει προβλήματα οπτικής και ψυχολογίας που η σύγχρονη αρχιτεκτονική δυσκολεύεται ακόμα να συλλάβει... Όλοι ανατρέχουν στον Ησίοδο και στον Όμηρο για να "συλλάβουν" την "αρχή". Όμως, εκεί πάνω στον Παρθενώνα, η ιστορία ξαναγράφεται από την αρχή, όχι από βασιλιάδες, αλλά από τους ίδιους τους ελεύθερους πολίτες! Οι θεοί δεν είναι πια απρόσιτοι δυνάστες. Στη ζωφόρο του Παρθενώνα, οι θεοί κάθονται ανάμεσα στους ανθρώπους και παρακολουθούν τη γιορτή της πόλης ως ίσοι προς ίσους. Για πρώτη φορά στην ιστορία της ανθρωπότητας, ένας ναός δεν χτίζεται για να δοξάσει έναν ηγεμόνα ή μια δυναστεία, αλλά για να καθρεφτίσει την ίδια την κοινότητα των πολιτών. Το υποκείμενο της ιστορίας είναι πλέον ο άνθρωπος που σκέφτεται, ψηφίζει, δημιουργεί και υπερασπίζεται την πατρίδα του. Οι μαθηματικές αναλογίες του ναού (ο χρυσός αριθμός Φ) και οι αρχιτεκτονικές εκλεπτύνσεις δεν ήταν απλώς "διακοσμητικές". Ήταν η υλοποίηση της φιλοσοφικής ιδέας ότι το Σύμπαν διέπεται από Λόγο (λογική) και Αρμονία, και ότι η Δημοκρατία (όχι αυτή που γνωρίζουμε) είναι η εφαρμογή αυτής της συμπαντικής αρμονίας στην ανθρώπινη κοινωνία. Όταν το κράτος ή η παγκόσμια κοινότητα αντιμετωπίζει το μνημείο απλώς σαν έναν "τουριστικό πόλο" ή ένα "παζλ" που του λείπουν κομμάτια, χάνεται η ουσία. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έχτισαν έναν σκελετό από μάρμαρο. Έχτισαν μια ιδέα για το πώς πρέπει να στέκεται ο ελεύθερος άνθρωπος απέναντι στον κόσμο. Αν θέλει κανείς να καταλάβει το απόγειο της ελληνικής συνείδησης και της ελευθερίας, η κορυφή του βράχου της Ακρόπολης είναι το πιο αδιάψευστο βιβλίο. Τα κείμενα μπορούν να αντιγραφούν, να παραποιηθούν, να λογοκριθούν ή να "κατασκευαστούν" ανά τους αιώνες από διάφορα καθεστώτα. Το μάρμαρο όμως, και η γεωμετρία που στέκεται εκεί πάνω για 2.500 χρόνια, δεν μπορούν να κρυφτούν. Ο Παρθενώνας είναι η ζωντανή απόδειξη ότι η ιστορία μας δεν είναι μια ιστορία υποταγής σε μύθους, αλλά μια ιστορία κατάκτησης της λογικής και της ελευθερίας. Όποιος θέλει να καταλάβει τι σημαίνει "Έλληνας" και γιατι μας πολεμούν με μένος, πρέπει να κοιτάξει πώς οι δημιουργοί του ναού κατάφεραν να δώσουν υλική μορφή στην ίδια την έννοια του ελεύθερου πνεύματος! Καλημέρα σε όλους! #Παρθενώνας #Αρχιτεκτονική #Δημοκρατία

Ο Σάββας Μιχαήλ στο νέο του βιβλίο, Φαντάσματα της Γάζας. Πέντε κείμενα, αναλύει την κατάσταση στη Γάζα μέσα από την οπτική ενός Εβραίου επαναστάτη που καταδικάζει τη γενοκτονία των Παλαιστινίων, επισημαίνοντας την επαφή της ιστορίας του εβραϊκού λαού με το φαινόμενο της καταστροφής. #Γάζα #Σοά #Εβραϊσμός