Search

Με θλίψη και συγκίνηση το ΜέΡΑ25 αποχαιρετά μια σπουδαία γυναίκα και μια υπέροχη συνοδοιπόρο, την Πάολα Ρεβενιώτη, που έφυγε τα ξημερώματα από τη ζωή από ανακοπή. Η Πάολα δεν υπήρξε απλά μια πρωτοπόρος ακτιβίστρια του κινήματος των τρανς, υπήρξε ένα ζωντανό υπόδειγμα θάρρους και περηφάνιας για χιλιάδες παιδιά που μπόρεσαν να μιλήσουν ανοιχτά για το φύλο τους, να σταματήσουν να κρύβονται και να αντιμετωπίσουν με προσωπική και συλλογική δύναμη τον θεσμικό, αλλά και τον κοινωνικό ρατσισμό. Η Πάολα γεννήθηκε στον Πειραιά και μεγάλωσε στο Κερατσίνι. Φοίτησε στη Σχολή Υπαξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού στον Πόρο, χωρίς να αποφοιτήσει, καθώς διώχθηκε με ρατσιστικό τρόπο. Εντάχθηκε από πολύ νωρίς στο κίνημα για την απελευθέρωση των τρανς, ούσα η πρώτη πρόεδρος του Σωματείου Αλληλεγγύης Τρανς Ελλάδας. Εξέδωσε το θρυλικό περιοδικό «Κράξιμο», το πρώτο μεγάλης εμβέλειας έντυπο που ασχολήθηκε με τα ζητήματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας. Παράλληλα με τη δράση της αυτή, υπήρξε πάντα πολιτικοποιημένη, συμμετείχε σε πολλά εγχειρήματα, ανάμεσά τους αυτό των Οικολόγων – Εναλλακτικών το 1989, με τους οποίους υπήρξε υποψήφια και από το 2019 στο ΜέΡΑ25 και το DiEM25. Υπήρξε υποψήφια βουλεύτρια και ευρωβουλεύτρια του ΜέΡΑ25 στις εκλογές του 2019, του 2023 και του 2024. H ίδια η Πάολα, θύμιζε ότι «πήρε το πτυχίο της στη Λεωφόρο Συγγρού και έκανε μεταπτυχιακό στην οδό Αθηνάς και διδακτορικό στη Λεωφόρο Καβάλας». Στη ζωή της, μέσα από τη δράση της και από το κινηματογραφικό της έργο, επέλεξε να μη σιωπήσει ποτέ για τα βιώματά της, ακόμα και τα πιο δύσκολα, τον ρατσισμό, τους εκβιασμούς και τις κακοποιήσεις που είχαν να αντιμετωπίσουν οι ΛΟΑΤΚΙ+ στον αγώνα τους για επιβίωση και χειραφέτηση, συμβάλλοντας να βγουν χιλιάδες ζωές από τη ντουλάπα. Ταυτόχρονα, συνέδεε πάντα αυτόν τον αγώνα με τον αγώνα των φτωχών, απέναντι στον κόσμο των προνομίων. Μεγάλωνε εδώ και 20 χρόνια ένα παιδί. Η απώλεια της Πάολας Ρεβενιώτη αφήνει φτωχότερο τον κόσμο των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της περηφάνιας και της χειραφέτησης. Όμως η πολιτεία της σε αυτόν τον κόσμο, τον έχει καταστήσει εδώ και χρόνια πολύ πιο πλούσιο. Κρατάμε την παρακαταθήκη της για μια απενοχοποιημένη αριστερά, για μια ζωή γεμάτη αγάπη, ερωτισμό και περηφάνια. Σε αποχαιρετάμε σπουδαία συντρόφισσα. #ΛΟΑΤΚΙ #αλληλεγγύη #δικαιώματα

Πόσο ωραίο να επιστρέφουν τέτοιες προσωπικότητες στην ομάδα, συγκίνηση. Η επιστροφή του Mike δεν είναι απλώς για ένα τιμητικό πόστο. Είναι κανονικός προπονητής και πολλά υποσχόμενος. Welcome back 💚 #paobc https://t.co/9JsyUXLQIt #football #team #coach

Πολλοί με ρωτάτε, "Σάκη, τώρα τι θα κάνεις;" Παιδιά τι μπορώ να κάνω; Να σταματήσω να παίζω; Να σταματήσω αυτό το πράγμα που λατρεύω; Δε μπορώ να κάνω τίποτα. Θα προσαρμοστώ στις όποιες αλλαγές έρθουν, αφού πρώτα εξαντλήσω από την πλευρά μου, την "πίεση" που μπορώ να ασκήσω. Θα προσέχω πολύ παραπάνω πως θα επενδύω τα χρήματά μου σε digital αγορές και εννοείται θα αγοράζω ορθόδοξα physical όσο με παίρνει και για όσο πάει. Έτσι κι αλλιώς στο Steam, digital only ζωή είχα, υποχρεωτικά. Θα στραφώ και θα επενδύσω παραπάνω σε custom περιπτώσεις, όπως η Limited Run και άλλες παρόμοιες και βλέπουμε. Αγαπάω τα βιντεοπαιχνίδια περισσότερο από αυτό που κάποιοι νομίζουν. Δεν "παίζω" απλά. Το ζω όλο αυτό εδώ και σχεδόν 4 δεκαετίες. Μέχρι και δουλειά το έκανα. Οπότε, ναι, θλίβομαι από τις εξελίξεις, με πονάει πολύ το γεγονός ότι σκοτώνουν κάτι με το οποίο έχω μάθει να ζω, από εχθές νιώθω ότι έχει πεθάνει ένα κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας, αλλά θα προσαρμοστώ, θέλοντας και μη. #βιντεοπαιχνίδια #παράδοση #συγκίνηση

🗣🔴 «Η ανανέωση της συνεργασίας μας για τα επόμενα τρία χρόνια με γεμίζει χαρά και συγκίνηση». 🙌 «Η αμφίδρομη σύνδεση με τους φιλάθλους μας αποτελεί για μένα ανεξάντλητη πηγή δύναμης. Είναι το καύσιμο που με ωθεί να συνεχίζω με το ίδιο πάθος». #OlympiacosBC https://t.co/24kksFFUcV #basketball #teamwork #passion

"Η επιστροφή του βασιλιά" Την έκτη Ευρωλίγκα την έζησα μέσα από ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Η ζωή όμως τα έφερε έτσι ώστε να μείνω όρθιος, να συνεχίσω να υπάρχω και να ζήσω τη στιγμή που εκείνος επιστρέφει ξανά στο σπίτι του, αυτή τη φορά ως προπονητής μας. Γι' αυτό σήμερα δεν ζητώ τίποτα περισσότερο· απλώς χαμογελώ και νιώθω ευγνωμοσύνη. Σαν να μου χάρισε άλλη μια ζωή. Για εμάς δεν είναι απλώς ένας προπονητής. Είναι κομμάτι της ιστορίας μας, κομμάτι της ψυχής μας. Είναι ο άνθρωπος που μεγάλωσε τον σύλλογο, που τον οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης και που δίδαξε σε γενιές φιλάθλων τι σημαίνει Παναθηναϊκός. Μεγαλώσαμε με τις αξίες, το πάθος και τη νοοτροπία που εκείνος ενσάρκωσε καλύτερα από τον καθένα. Η απουσία του άφησε ένα κενό που μόνο τώρα καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο ήταν. Κάθε χρόνος χωρίς εκείνον έμοιαζε ατελείωτος. Μας έλειψε περισσότερο απ' όσο μπορούσαμε να παραδεχτούμε. Σήμερα όμως όλα αλλάζουν. Ο βασιλιάς επιστρέφει στον θρόνο του. Και οι γιοι που μεγάλωσε θα τον υποδεχθούν με δάκρυα χαράς, περηφάνιας και συγκίνησης. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από την καρδιά ενός συλλόγου. Απλώς κάποια μέρα επιστρέφουν εκεί όπου ανήκουν. Καλώς ήρθες σπίτι, Ζοτς. Коначно си код куће, брате наш! ☘️💚 Ας γράψουμε μαζί το επόμενο, μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας μας. ☘️💚 #paobc #basketball #PanaAthinaikos #gratitude

Τα πρώτα πράγματα που κατάλαβε από μπάσκετ εξαιτίας του. Τα δάκρυα συγκίνησης στην επιστροφή του. Το δέος που νιώθαμε κάθε φορά που έμπαινε ως αντίπαλος στο ΟΑΚΑ. Η εικόνα του να παρακολουθεί με αγωνία πίσω από τον πάγκο στο 4ο ματς με την Μακάμπι. https://t.co/iawNI7ZHvA #μπάσκετ #συναισθήματα #ΟΑΚΑ

Είναι μοναδικό συναίσθημα το να κλείνει μια πληγή που άνοιξε ξαφνικά και που δεν περίμενες ότι θα κλείσει ποτέ. Θα δακρύσουν μέχρι και τα λάβαρα. Συγκίνηση, δέος και ανατριχίλα. Θα γίνουμε ξανά παιδιά. ☘️ #paobc https://t.co/zREkGDSGMO #συναίσθημα #συγκίνηση #όνειρο

Δέος, συγκίνηση, προσμονή! Στη ζωή μου πολλά είδα και θα δω, πολλά περίμενα και περιμένω… Να δω το Ζελικο ξανά με τη φόρμα του Παναθηναϊκού δεν το περίμενα… Μέχρι σήμερα! Καλώς ήρθες σπίτι Ζελικο Ομπράντοβιτς ☘️ Να θυμηθούμε οι παλιότεροι, να το ζήσουν οι νέοι! #paobc https://t.co/gwC3loe734 #PanaAthinaikos #Basketball #ZeljkoObradovic

Στη σπάνια παρουσίαση της ιστορικής «Μήδειας» του Λουίτζι Κερουμπίνι στην Επίδαυρο, η οποία θύμισε τη θρυλική παραγωγή του 1961 με τη Μαρία Κάλλας, συγκεντρώθηκαν πάνω από 10.000 θεατές, οι οποίοι χειροκρότησαν με ενθουσιασμό την ανασύνθεση ενός πολιτιστικού μύθου σε μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση και ενθουσιασμό. #Μήδεια #Επίδαυρος #Όπερα

Αλλη μια αξέχαστη ελληνική βραδιά στο Τελ Αβίβ 🇮🇱🎶 Δεν είναι τυχαίο που τόσοι Έλληνες καλλιτέχνες αγαπούν και εμφανίζονται στο Ισραήλ 🇮🇱. Το Ισραηλινό κοινό έχει μια ξεχωριστή αγάπη για την ελληνική μουσική και κάθε συναυλία μετατρέπεται σε μια μοναδική γιορτή γεμάτη πάθος και συγκίνηση με αυθεντικό κέφι! Χθες βράδυ, ο Μανώλης Καραντίνης στο μπουζούκι, ο Χρήστος Μενιδιάτης και η Χριστίνα Σάλτη χάρισαν στο κοινό μοναδικές στιγμές επιβεβαιώνοντας για ακόμη μια φορά τον ισχυρό μουσικό δεσμό που ενώνει Ελλάδα και Ισραήλ 🇬🇷🇮🇱. Συγχαρητήρια στη Bracha Cohen που συνεχίζει και φέρνει την Ελληνική μουσική πιο κοντά στο ισραηλινό κοινό και που αυτές οι συναυλίες γίνονται κάθε φορά ανάρπαστες. Περισσότερη ελληνική μουσική στο Ισραήλ σύντομα! @GreeceInTelAviv #ΕλληνικήΜουσική #ΤελΑβίβ #Συναυλία

Σε ευχαριστούμε για ΟΛΑ coach 🫡 Μας έκανες να ξαναπιστέψουμε, να χαρούμε, να κλάψουμε από την συγκίνηση, να ξαναβγούμε στους δρόμους. Εσύ μετά τον Μέγιστο. Τα έβαλες με όλα και με όλους, απροστάτευτος. Γι’ αυτά και άλλα πολλά, θα είσαι για ΠΑΝΤΑ στις καρδιές μας ☘️💚#paobc https://t.co/Edk250h2pt #coach #football #gratitude

Συγκίνηση επικράτησε στο Σύνταγμα κατά την εκδήλωση μνήμης για τους Πόντιους, όπου πλήθος κόσμου συμμετείχε στον περήφανο χορό υπό βροχή, ενώ η αλλαγή της Προεδρικής Φρουράς με Εύζωνες ντυμένους ως Πόντιοι αντάρτες τιμούσε τη μνήμη των θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας. #Γενοκτονία #Πόντος #ΠοντιακοίΣύλλογοι

Kyriakos Mitsotakis: Σήμερα, η καρδιά του Ελληνισμού χτυπά στον περήφανο ρυθμό της λύρας. Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου, ανατρέχουμε με συγκίνηση σε ένα από τα πιο τραγικά κεφάλαια της σύγχρονης ιστορίας: τη συστηματική εξόντωση 353.000 συμπατριωτών μας. 112 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ξεκίνησαν οι διωγμοί, οι εκτελέσεις, οι “πορείες θανάτου” στα βάθη της Ανατολίας, τα καταναγκαστικά τάγματα εργασίας, η μεταφορά αμάχων σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Από τότε που μνημεία, εκκλησίες και μοναστήρια καταστράφηκαν και χωριά ολόκληρα παραδόθηκαν στις φλόγες. Παρά τη χρονική απόσταση, ωστόσο, οι αναμνήσεις παραμένουν ολοζώντανες. Θυμόμαστε τις μητέρες που έχασαν τα παιδιά τους. Τους άνδρες που χωρίστηκαν βίαια από τις συζύγους τους. Τους γέροντες που ξεριζώθηκαν από τη γη όπου οι πρόγονοι μας είχαν ζήσει για πάνω από τρεις χιλιετίες. Το συστηματικό σχέδιο εξάλειψης των χριστιανικών πληθυσμών και του πολιτισμού τους απέτυχε. Και απέτυχε διότι οι επιζώντες που έφθασαν στη νέα πατρίδα, δεν είχαν μαζί τους πολλά, πέρα από τις εικόνες των αγίων τους και ένα άσβεστο φως. Αυτό που φώτισε τον δρόμο τους εδώ και τους επέτρεψε να μετατρέψουν τον πόνο σε προκοπή. Δεν αναβίωσαν απλώς ήθη και έθιμα. Έχτισαν νέες πόλεις, εμπλούτισαν την κουλτούρα μας και έγιναν η ραχοκοκαλιά του σύγχρονου κράτους. Στην ποντιακή κοινότητα οφείλουμε συνεπώς όχι μόνο χρέος μνήμης αλλά και χρέος ευγνωμοσύνης.