Search

Op 7 juni 2024 kwam ik aan in de regio Apeldoorn. In mijn auto. Zonder verzekering, zonder APK en zonder een plek om te slapen, behalve de auto. Ik had geen idee hoe mijn leven er een paar jaar later uit zou zien. Wat er sindsdien is gebeurd, had ik toen niet durven dromen. Van dakloosheid naar de daklozenopvang. Van de daklozenopvang naar een sociale huurwoning in het centrum van Apeldoorn. Van overleven naar weer durven bouwen aan de toekomst. Ik volgde een voortraject tot ervaringsdeskundige, gaf stadswandelingen voor Vagebond, verzorgde lezingen en gastlessen en mocht me inzetten voor thema’s die mij persoonlijk raken. Daarnaast ben ik betrokken geraakt bij het oprichten van een lokale huurdersbelangenorganisatie, waarvan ik inmiddels voorzitter ben geworden. Ook werk ik aan de oprichting van een nieuwe stichting waarin ervaringskennis, herstel en maatschappelijke impact centraal staan. Deze reis heeft mij vooral één ding geleerd: je verleden bepaalt niet je bestemming. Ik ben trots op de stappen die ik heb gezet. Maar misschien nog wel dankbaarder voor alle mensen die onderweg in mij zijn blijven geloven, juist op momenten dat ik dat zelf soms even niet deed. En het mooiste? Ik heb het gevoel dat mijn avontuur nog maar net is begonnen. Op naar alles wat nog komt. Foto gemaakt op 18 juni 2024. #Dankbaar #Trots #Herstel #Ervaringsdeskundigheid #Apeldoorn #MaatschappelijkeImpact #Inclusie #SocialeOndernemer #Dakloosheid #Reintegratie #Verbinding #Herstel #Dankbaar #Dakloosheid

Een dakloze man die in een papiercontainer sliep, werd per ongeluk met het afval in een vuilniswagen gekieperd en raakte ernstig gewond, wat leidde tot scherpe kritiek op de gemeente Rotterdam vanwege het gebrek aan permanente nachtopvang voor daklozen. #Dakloosheid #Rotterdam #Nachtopvang

Laylo, een alleenstaande moeder uit Rotterdam, ontvangt geen hulp van de gemeente ondanks haar situationele nood, waaronder het ontbreken van een huis en problemen met haar drie tieners, omdat ze als 'zelfredzaam' wordt beschouwd, wat een breed probleem onder Rotterdammers blootlegt die geen toegang tot noodzakelijke woningondersteuning hebben. #dakloosheid #zelfredzaamheid #woningnood

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit

In een opiniestuk pleiten Carrie van der Kroon en Nil Șendil ervoor dat de overheid de bureaucratische obstakels voor dakloze gezinnen met kinderen moet wegnemen, zodat zij sneller en eenvoudiger toegang krijgen tot sociale huurwoningen, aangezien de huidige regels hen vaak in een onzekere en schadelijke situatie houden. #Dakloosheid #Kinderen #Bureaucratie

Tussen de 50.000 en 70.000 Nederlandse, belastingbetalende dakloze kinderen, vrouwen en mannen die in auto’s, tenten, of bij vrienden op de bank slapen. Verborgen, zoveel mogelijk onder de radar, uit schaamte ‘nette armoede’ lijdend. Het is hartbrekend. En dat in een land waar @HenriBontenbal ervan gruwt dat gelukszoekers uit Afrika met fatbikes en dure rolkoffers ‘op het gras in ter Apel’ moeten slapen, nadat ze gratis door zeven veilige landen hebben gereisd op weg naar de vleespotten en gratis huizen van zijn barmhartige regering met @D66. De totale schande is niet zozeer de snel beledigde hypocriet @HenriBontenbal, maar het feit dat er mensen zijn die zich christen noemen en op hem gestemd hebben. #Dakloosheid #Armoede #SociaalOnrecht

De Nederlandse ggz slaat alarm over een tekort van jaarlijkse 7750 sociale huurwoningen voor mensen met psychische klachten, waardoor velen uit ggz-instellingen langdurig op een huis moeten wachten en een risico op dakloosheid en terugval in behandeling lopen. #socialehuisvesting #psychischegezondheid #dakloosheid

In Amsterdam-Zuidoost worstelen meer dan twintig dakloze maters en hun veertig kinderen met een gebrek aan opvang, terwijl organisaties zoals Stichting Different Colors navigeren tussen noodhulp en gebrekkige gemeentelijke ondersteuning, te midden van toenemende zorgen over de gevolgen van dakloosheid voor kinderen. #Dakloosheid #Amsterdam #Vrouwenopvang

Bijna honderd gemeenten in Nederland hebben deelgenomen aan een uitgebreide telling van dak- en thuislozen, waarbij ook 'verborgen' dakloosheid wordt meegenomen, met als doel een beter inzicht te krijgen in de oorzaken en omstandigheden van deze kwetsbare groep, ter ondersteuning van het beleid. #dakloosheid #thuislozen #hulpverlening