Search

The charges against the founder of the children's hospice House with a beacon, Lida Moniava, who was previously accused of spreading false information about the Russian army, have been dropped due to the absence of evidence of a crime. #ЛидаМониава #ДомСМаяком #фейковыеНовости (translated)

"81 gada laikā kopš ANO dibināšanas es neesmu ne no viena ASV prezidenta redzējis vai dzirdējis paziņojumu, kas būtu tik ļoti lielā pretrunā tai hartai, ko paši amerikāņi izstrādāja 1945. gadā. Toreiz Sanfrancisko, stāvot uz kara pelniem, amerikāņu atbilde bija: uzvarētājiem nevis tiek laupījums, bet gan atbildība un līderība par labi pārvaldītu, stabilu un taisnīgu pasaules kārtību," #TrampaUzruna #ANO #Irāna

“BROADWAY WORLD” OF NEW YORK WELCOMES THE TEATRO MERCADANTE OF CERIGNOLA IN THE NAME OF THE MASCAGNI FESTIVAL SOURCE: https://www.linkedin.com/pulse/broadway-world-new-york-welcomes-teatro-mercadante-sardella-ph-d--i5mbe/ by Stephi Wild, New York City. SOURCE: https://www.broadwayworld.com/italy/article/Photos-Teatro-Mercadante-and-Teatro-Goldoni-Partner-on-SOUNDTRACK-MASCAGNI-20260827 The most influential theatrical portal in the world, with at least six million global visitors per month, consecrates the cultural twinning between Cerignola and Livorno and the historical restitution of a verismo born in Puglia, southern Italy: there exists a moment when a local history ceases to be peripheral and, by the mere fact of being recounted in the right place, becomes universal history. That moment, for the Teatro Mercadante di Cerignola, has arrived. Broadway World, the bible of international theatre read daily by producers, artistic directors and critics from New York to the West End, has welcomed into its pages the cultural pact between the Mercadante and the Fondazione Teatro Goldoni of Livorno, sealed in spring 2026 by Artistic Director Savino Zaba and the Municipal Administration in the person of the Deputy Mayor and Commissioner for Culture, Maria Dibisceglia. The piece is signed by New York editor Stephi Wild, under the title: “Photos: Teatro Mercadante and Teatro Goldoni Partner on SOUNDTRACK MASCAGNI”. It is no mere detail. Broadway World does not review provincial seasons. When it does, it is signalling to the American and global theatrical system that something, down there, deserves to be seen. The heart of this recognition is Soundtrack Mascagni: the music that inspired cinema, the cinema that celebrated Mascagni, the co-production chosen as the closing event of the VII edition of the Mascagni Festival. A hybrid work, a concert-reading for narrating voice, ensemble, images and sounds, with dramaturgy and text by Vittorio Giacci, performed by the Artists of the Mascagni Academy and the Orchestra of the Teatro Goldoni di Livorno “Massimo de Bernart” conducted by Maurizio Colasanti. On stage, in the guise of an imaginary Mascagni, as narrator and guide through his own musical universe, the actor-director Maurizio Nichetti. A production, as the Italian notes record, “born from the synergy between the Teatro Mercadante di Cerignola and the Teatro Goldoni di Livorno”, which will see on stage the great actor and director Maurizio Nichetti and the Orchestra of the Goldoni, conducted by Maestro Maurizio Colasanti, with direction entrusted to Marco Voleri and Savino Zaba. What Broadway World has intercepted, moreover, is not merely a production but also a historiographical thesis that at last forces the international literature to catch up. For decades, Anglophone biographies have dismissed Pietro Mascagni’s Apulian decade as “years of poverty and obscurity”: the documentary truth, preserved in the Polo Museale of Piano San Rocco, is of a different temper entirely. In December 1886, on tour with the Maresca company, Mascagni stopped in Cerignola, where the mayor then in office, Commendatore Cannone, invited him to remain to conduct the newly founded philharmonic. The composer would stay, save for brief absences, in the house in Via Assunta until 1895, composing no fewer than five operas: Cavalleria rusticana; L’amico Fritz; I Rantzau; Guglielmo Ratcliff; Silvano. A third of his entire operatic output, written in feverish poverty, in an agricultural town of the Ofantine plain. It was there, in July 1888, that the verses of Cavalleria reached him by postcard from Livorno, sent by his poet friends Giovanni Targioni-Tozzetti and Guido Menasci. There, on 27 May 1889, he completed the autograph. The envelope, that morning, bore the postmark of Cerignola. The world premiere at the Costanzi in Rome, on 17 May 1890 before Queen Margherita, was an earthquake. As Zaba has synthesised it, in a formula destined to endure: “Livorno gave Mascagni to the world. Cerignola inspired him and kept the deepest part of his soul.” In fact, the productive parabola sanctioned by BroadwayWorld is exemplary in the way it overturns the traditional North-South axis of cultural projects. It begins on 23 August at the Mascagni Festival in Livorno with Soundtrack Mascagni. Then its debut in Cerignola, in the course of the Mercadante’s forthcoming season. Indeed, with a date already fixed: “Soundtrack Mascagni” will be presented in Cerignola on 24 October as the opening production of the 2026/2027 theatrical season of the Teatro Mercadante. An idea as simple as it is revolutionary: cinema as a lens through which to re-read Mascagni. The composer plundered by Scorsese and Coppola, cited by Visconti as a tutelary deity, already possessed in his own writing — dense, symphonic, almost edited by cuts — a cinematic vocation. Soundtrack Mascagni does not merely celebrate that filiation; it interrogates it. That BroadwayWorld should have chosen to capture precisely this — a provincial theatre that does not seek hospitality but co-produces as an equal with a historic theatre such as the Goldoni — says much about the shifting of Italy’s cultural axis. No longer a South that imports, but a South that generates archives, that preserves autographs, caricatures, unpublished letters, and restores them to the international circuit. For Cerignola, accustomed to being narrated as a land of wheat and not of music, this arrival on Broadway World is more than a press clipping. It is the certification that its Mascagni story is no longer a local footnote, but a necessary chapter in the history of verismo. And that the Mercadante, from a provincial municipal theatre, has entered in full right the ranks of those Mascagni theatres upon which the whole world now looks, and with admiration.

“BROADWAY WORLD” di NEW YORK OMAGGIA IL “TEATRO MERCADANTE” di CERIGNOLA NEL NOME DEL “MASCAGNI FESTIVAL” SOURCE: https://www.linkedin.com/pulse/broadway-world-di-new-york-omaggia-il-teatro-nel-nome-sardella-ph-d--yqqae/ by Stephi Wild, New York City. SOURCE: https://www.broadwayworld.com/italy/article/Photos-Teatro-Mercadante-and-Teatro-Goldoni-Partner-on-SOUNDTRACK-MASCAGNI-20260827 Il più influente portale teatrale del mondo consacra il gemellaggio culturale tra Cerignola e Livorno e il risarcimento storico di un verismo nato in Puglia: esiste un momento in cui una storia locale cessa di essere periferica e, per il semplice fatto di essere raccontata nel luogo giusto, diventa storia universale. Quel momento, per il Teatro Mercadante di Cerignola, è accaduto… . Broadway World, la bibbia del teatro internazionale con almeno 6 milioni di utenti globali mensili e letta quotidianamente da produttori, direttori artistici e critici da New York al West End, ha accolto nelle sue pagine il patto culturale tra il Mercadante e la Fondazione Teatro Goldoni di Livorno, siglato nella primavera del 2026 dal direttore artistico Savino Zaba e dall’Amministrazione comunale nella persona del Vice Sindaco e Assessore alla Cultura Maria Dibisceglia. A firmare il servizio, uscito nell’edizione del 27 agosto, è Stephi Wild, con il titolo: “Photos: Teatro Mercadante and Teatro Goldoni Partner on SOUNDTRACK MASCAGNI.” Non è un dettaglio. Broadway World non recensisce stagioni provinciali. Quando lo fa, sta dicendo al sistema teatrale anglofono che qualcosa, laggiù, merita di essere visto. Il cuore del riconoscimento è Soundtrack Mascagni: la musica che ha ispirato il cinema, il cinema che ha celebrato Mascagni, la coproduzione che la VII edizione del Mascagni Festival ha scelto come evento di chiusura. Uno spettacolo ibrido, un concerto-reading per voce narrante, ensemble, immagini e suoni, dove drammaturgia e testo sono di Vittorio Giacci, gli interpreti sono gli Artisti della Mascagni Academy e l’Orchestra del Teatro Goldoni di Livorno “Massimo de Bernart” diretta da Maurizio Colasanti. Sul palco, nei panni di un Mascagni immaginario, narratore e guida attraverso il proprio universo musicale, l’attore-regista Maurizio Nichetti. Uno spettacolo, si legge nelle note italiane, “nato dalla sinergia tra il Teatro Mercadante di Cerignola e il Teatro Goldoni di Livorno” che vedrà sul palco il grande attore e regista Maurizio Nichetti e l’Orchestra del Goldoni, diretta dal maestro Maurizio Colasanti, con regia affidata a Marco Voleri e Savino Zaba. Ciò che Broadway World ha intercettato non è solo uno spettacolo. È una tesi storiografica che finalmente forza la letteratura internazionale: per decenni, le biografie anglofone hanno liquidato il decennio pugliese di Pietro Mascagni come “anni di povertà e oscurità”. La verità documentale, custodita nel Polo Museale di Piano San Rocco, è di un’altra tempra. Nel dicembre 1886, in tournée con la compagnia Maresca, Mascagni fece tappa a Cerignola, dove il sindaco allora in carica, il commendatore Cannone, lo invitò a fermarsi per dirigere la neonata filarmonica. Il compositore resterà, salvo momentanee assenze, nella casa di via Assunta sino al 1895, componendo ben cinque opere: Cavalleria rusticana; L’amico Fritz; I Rantzau; Guglielmo Ratcliff; Silvano. Un terzo dell’intera produzione operistica, scritta in una povertà febbrile, in una cittadina agricola della piana ofantina. Fu lì, nel luglio del 1888, che gli arrivarono per cartolina da Livorno, dagli amici poeti Giovanni Targioni-Tozzetti e Guido Menasci, i versi della Cavalleria. Lì, il 27 maggio 1889, chiuse l’autografo. La busta, quel mattino, recava timbro postale di Cerignola. Il debutto mondiale al Costanzi di Roma, il 17 maggio 1890 davanti alla Regina Margherita, fu un terremoto. La parabola produttiva sancita da Broadway World è esemplare per come ribalta la tradizionale direttrice Nord-Sud dei progetti culturali. Si parte ial Mascagni Festival di Livorno con “Soundtrack Mascagni,” poi il debutto anche a Cerignola, nel corso della prossima stagione del Mercadante. Anzi, con data già fissata: “Soundtrack Mascagni” sarà presentato a Cerignola il prossimo 24 ottobre come spettacolo di apertura della stagione teatrale 2026/2027 del Teatro Mercadante. Un’idea tanto semplice quanto rivoluzionaria: il cinema come lente per rileggere Mascagni. Il compositore che Scorsese e Coppola hanno saccheggiato, che Visconti ha citato come un nume, aveva già nella sua scrittura, densa, sinfonica, quasi montata per tagli, una vocazione cinematografica, e “Soundtrack Mascagni” non celebra solo questa filiazione, ma la interroga. Che Broadway World abbia scelto di fotografare proprio questo: un teatro di provincia che non chiede ospitalità ma co-produce alla pari con un teatro di tradizione come il Goldoni, dice molto sullo spostamento dell’asse culturale italiano. Non più il Sud che importa, ma il Sud che genera archivio, che custodisce autografi, caricature, lettere inedite, e le restituisce al circuito internazionale. Per Cerignola, abituata a vedersi raccontare come terra di grano e non di musica, l’approdo su Broadway World è più di una rassegna stampa. È la certificazione che la sua storia mascagnana non è più una nota a piè di pagina locale, ma un capitolo necessario della storia del verismo. E che il Mercadante, da teatro comunale di provincia, è entrato a pieno titolo nel novero dei teatri che il mondo guarda.

Het is best wel vernederend”, vertelde hij. „Ik neem het mezelf kwalijk dat ik niet eerder de oorlog ben gestart tegen deurwaarders en incassobureaus, die mensen dieper in de schulden brengen”, zei hij. „Ik moet hier echt een ding van maken. Te veel mensen lijden hieronder en ik ben een van die mensen.” Tofik Dibi verdiende jarenlang ruim €10.000 per maand en kreeg als vertrekkend ambtenaar bij de gemeente Amsterdam een royale oprotpremie mee. Toch kon hij niet netjes zijn huur betalen. Het ligt allemaal aan een ander en hij is het slachtoffer. Typisch: nul zelfreflectie die Maghrebijnen. https://t.co/q0mmdAh4WO #schulden #sociale rechtvaardigheid #zelfreflectie

De Amsterdamse gemeenteraad is terug van reces. Raadslid Tovek -artiestennaam Tofik -Dibi schittert vandaag door afwezigheid bij de Commissie Mobiliteit waarvan hij lid is. Raadsleden die niet (meer) woonachtig zijn -lees: ingeschreven in de BRP- in hun gemeente verliezen per direct en automatisch het lidmaatschap. Heeft presidiumvoorzitter D66'er Suleyman Aslami al gecheckt hoe het zit? Graait Dibi ten onrechte 3,5k per maand of hoe zit dat? Misschien weet @schrijver het? #Amsterdam #Gemeenteraad #Politiek

Telegram dibinātājs Pavel Durovs ir iekļauts Krievijas teroristu un ekstrēmistu sarakstā, saņemot apsūdzības par platformas izmantošanu Ukrainas izlūkdienestu vajadzībām, kamēr Krievijas varasiestādes cenšas panākt viņa aizturēšanu un vērš spiedienu uz viņu, lai iegūtu lietotāju datus. #Durovs #Telegram #Krievija

Krievijas FSB apsūdzējusi Telegram dibinātāju Pāvelu Durovu terorisma atbalstīšanā un izsludinājusi viņu starptautiskā meklēšanā, norādot, ka platforma izmantota Ukrainas specdienestu teroraktus un masu slepkavības sagatavošanai Krievijā, kamēr Durovs, kuram ir vairāku valstu pasē, pašlaik neatrodas Krievijā un saskaras ar kriminālapsūdzībām arī Francijā. #Durovs #Telegram #Krievija

Tofik Dibi heeft zijn eigen leven niet op orde. Hij maakt foute keuzes en vervreemd een ieder van zich, maar dat is natuurlijk nooit zijn eigen schuld. Het is altijd de schuld van een ander. Helaas zijn er genoeg mensen die in deze kul trappen... https://t.co/kCFMKnhobx #leven #verantwoordelijkheid #keuzes

Tijd om af te ronden over de Dibi-affaire. Wat we hiervan leren? Linkse politici worden met fluwelen handschoenen aangepakt. Zelfs een etterbak als Dibi, die altijd een grote mond heeft en anderen de maat neemt. 'Persoonlijk drama' menen sommigen en vinden dat we hem moeten ontzien. Zonder enig bewijs van dat 'drama', want Dibi zwijgt, BIJ1 zwijgt, lokale media @Parool en @At5 zwijgen, raadsvoorzitter burgemeester Halsema zwijgt. Is het geen nieuws dat een Amsterdams gemeenteraadslid een spoor van schulden achterlaat en geen vaste woon- en verblijfplaats (meer) heeft? Is het gek dat er vragen worden gesteld over de gevolgen hiervan voor zijn raadslidmaatschap? @telegraaf heeft via @marcelvink888 en @schrijver gepubliceerd. Maar missen vooralsnog de clou. Duik er wat dieper in. Succes! #DibiAffaire #Politiek #Amsterdam

Gulagu.net dibinātājs Vladimirs Osečkins paziņojis par projekta slēgšanu pieaugošo drošības draudu dēļ, norādot, ka viņš un komanda ir nonākuši terorizma riska sarakstā, neskatoties uz gadu gaitā savāktajiem pierādījumiem par spīdzināšanu Krievijas cietumos un centieniem panākt izmaiņas represīvajā sistēmā. #GulaguNet #Cilvēktiesības #Krievija

Wij weten niets van een 'persoonlijk drama'. Het is louter gissen. Als Dibi of BIJ1 een verklaring had afgegeven zou het anders zijn. En raadslid dat onvindbaar is, anderen opzadelt met onbetaalde rekeningen, deurwaarders hem zelfs niet kunnen vinden en de staatscourant moeten benutten om rechtsgeldig te kunnen oproepen voor rechtszaken is gewoon nieuws dat gebracht moet worden. Dibi heeft zich ook niet zodanig gedragen dat hij nu vanzelfsprekend moet worden ontzien. Eerst maar eens een bericht van of namens hem. #Nieuws #Politiek #Transparantie

Wat een rare uitlatingen van Suleyman Aslami, D66-gemeenteraadslid te Amsterdam in bij @schrijver in @telegraaf . Dibi is al maanden onvindbaar. In die tijd heeft hij niet voldaan aan de vereisten van art. 10 Gemeentewet en het verzuim is niet hersteld. Kennelijk heeft de burgemeester hem daartoe ook niet aangezet, want 'we gaan niet achter hem aan'. Waarom niet? Wordt de wet niet meer gerespecteerd? 'Dit kan iedereen overkomen' zegt Aslami ook nog. Oh ja? Schulden maken en er vandoor gaan? Sommigen praten nu van 'een persoonlijk drama' en roepen op tot stilzwijgen. Zou kunnen, maar we weten niets. Dibi zwijgt. BIJ1 zwijgt. De burgemeester zwijgt. Lokale omroepen zwijgen. Eén -desnoods kort- statement en het is klaar. Zou het ook zo gaan als het geen linkse, maar een ('extreem') rechtse politicus betreft? Of duikt hier weer de in Amsterdam welbekende dubbele moraal op? Vragen, vragen, vragen. #Amsterdam #Politiek #Gemeenteraad

Veel leedvermaak over Tofik Dibi. Laat voorop staan: ik heb geregeld met hem in de clinch gelegen en gisteren ook over hem getwitterd. Die tweet heb ik verwijderd. Dit is een persoonlijk drama. Leedvermaak past hier niet. Ik hoop dat dat bij meer mensen landt. #respect #medemenselijkheid #persoonlijkdrama

Bij1-politicus Tofik Dibi onvindbaar: deurwaarder zoekt hem voor schuld bij woningverhuurder. Is die 128.000 euro onterecht ontvangen subsidie al terugbetaald, of heeft hij die ook in zijn zak gestoken? Ik kan niet wachten tot S.S. aanschuift bij een nieuwsprogramma om uitleg te geven. https://t.co/qQcC1VDqtn #politiek #Huisvesting #schuld

Al op 27 mei jl. kon burgemeester Halsema weten dat Tofik Dibi geen lid van de Amsterdamse gemeenteraad meer mocht zijn. Art. 10 van de Gemeentewet is er glashelder over. Maar per heden 25/7/26 staat Dibi nog steeds genoteerd als raadslid. Twee maanden illegaal dus al. Is de burgemeester te druk met de wereldpolitiek en met 'kwiers', of kent ze de gemeentewet niet? Ze heeft er geen woord aan gewijd @marcelvink888 en @schrijver van @telegraaf. En waar zijn @at5 en @parool?? #Amsterdam #Gemeenteraad #Politiek