Search

Anna, die al meer dan een jaar in rouw is na de zelfmoord van haar beste vriend, gebruikt kunstmatige intelligentie (AI) om weer met hem te communiceren tijdens een experimentele therapie, waarbij een deepfake van haar vriend haar helpt bij het verwerken van haar emoties en schuldgevoelens. #rouwtherapie #kunstmatigeintelligentie #deepfakes

In het essay van Auke Hulst wordt betoogd dat in het tijdperk van de opkomst van AI en de overvloed aan kunstmatige content, we de unieke waarde van kunst als een heilige waanzin moeten herontdekken, omdat echte kunst ons helpt om diepere emoties en ervaringen te verkennen en ons verbindt met een rijker bewustzijn. #Kunst #AI #Creativiteit

In zijn essay waarschuwt Bas Heijne dat influencers zoals Clavicular onze emoties uitbuiten door opzettelijk woede en leedvermaak op te wekken, en benadrukt hij dat zelfs negatieve aandacht in onze aandachtcultuur als een waardevol verdienmodel wordt gezien. #Influencers #RageBait #AandachtCultuur

Als iemand in je omgeving, zoals een ouder of kind, overlijdt, is het belangrijk om voorzichtig te zijn met woorden en emoties; bied concrete hulp aan en wees aanwezig, zonder druk uit te oefenen of ongevraagde adviezen te geven, om zo het rouwproces te ondersteunen. #rouw #verlies #ondersteuning

Beste Overheid @2eKamertweets , gefeliciteerd! In een live-uitgezonden openbaar verhoor dat vooral draaide om emoties, frustratie en een ongevraagd slotwoord, heeft voormalig staatssecretaris Mona Keijzer @MonaKeijzer – ondanks haar evidente politieke kleur – de enige zin uitgesproken die er écht toe deed: “De democratische rechtsstaat heeft gefaald.” Geen stapel nieuwe documenten. Geen schokkende getuigenverklaringen vol onweerlegbare bewijzen. Geen diepe duik in de precieze mechanismen van de noodwetten, de besluitvorming in het Catshuis of de precieze rol van het OMT. Nee. Het bleef vooral bij een boze, emotionele monoloog over hoe de “wij slaan het virus kapot”-mentaliteit de tolerante samenleving die we ooit waren, volledig heeft kapotgemaakt. Jongeren kregen de rekening gepresenteerd voor een virus dat voor hen nauwelijks gevaarlijk was. De coronapas creëerde vaccinatiedwang die botste met de lichamelijke integriteit. En het harde optreden tegen critici en weigeraars heeft het vertrouwen in politiek en samenleving blijvend geschaad. En toen, aan het einde, het ongevraagde slotakkoord: “de democratische rechtsstaat heeft gefaald!!@ Overheid, dit is jullie erfenis. Jullie hebben het voor elkaar gekregen dat zelfs een voormalig bewindspersoon uit eigen gelederen, in een parlementaire enquête die nota bene bedoeld is om lessen te trekken, tot deze vernietigende conclusie komt. En dat terwijl de feitelijke details dun gezaaid bleven. Het was vooral een catharsis met camera’s aan. Zweden deed het anders. Jullie kozen voor de sledgehammer, de QR-code als toegangspoort tot het normale leven en de framing van iedereen die twijfelde als gevaar voor de volksgezondheid. Resultaat, jaren later: een enquête die bevestigt wat velen allang voelden – de rechtsstaat is niet “onder druk gezet”, hij is gewoon even buiten werking gesteld. Beste ministers van toen en beleidsmakers van nu: de satire schrijft zichzelf. Jullie hebben een parlementaire enquête overgelaten met als hoogtepunt een emotionele bekentenis dat de fundamenten van de democratie het hebben begeven. En de details? Die komen misschien nog wel in latere verhoren. Of niet. Maakt ook niet uit. De eindconclusie staat al zwart op wit: gefaald‼️‼️ Trots op jullie werk? Of is dit precies het soort “lessen trekken” waar jullie zo dol op zijn? @Daandekort92 Beluister en kijk hier het gehele verhoor van @MonaKeijzer 👇🏼👇🏼 #Democratie #Rechtsstaat #Politiek

Column: De emotieloze bestuursklasse á €141.000 van Den Haag Sommige Kamerleden met een jaarsalaris van meer dan €141.000 kijken alsof ze per ongeluk in de Tweede Kamer zijn beland tijdens een verplichte Teams-vergadering over afvalscheiding. Geen vuur. Geen overtuiging. Geen zichtbaar besef dat achter hun dossiers complete gezinnen schuilgaan. Alleen die typische Haagse technocratische blik: Zwaar geïrriteerd dat burgers emoties blijven houden bij beleid dat hun leven verwoest. Het moderne politieke managementtype is namelijk resultaat gericht opgegroeid in een wereld van modellen, transitietabellen en gedragsdoelen. Boeren zijn uitstootprofielen geworden. Burgers datasets. Grenzen spreadsheets. En samenleving iets dat “gestuurd” moet worden. Je ziet het terug in die bijna verveelde lichaamstaal tijdens debatten over existentiële onderwerpen. Alsof het sluiten van familiebedrijven vergelijkbaar is met een update van een parkeerapp. En ondertussen groeit buiten Den Haag de woede tot het kookpunt. Vanwege, zowel het beleid zelf als de voelbare minachting. Die blik van: u valt me lastig met vragen waar ik geen antwoord op weet. U weet dat en dat doet u expres. Dat is misschien wel het gevaarlijkste wat een politieke klasse kan ontwikkelen: Zowel de arrogantie, Als de emotionele vervreemding van de vragen uit de bevolking die zij zegt te vertegenwoordigen. Want zodra bestuurders gewone mensen alleen nog bekijken via modellen, grafieken en stikstofberekeningen, verdwijnt direct ieder natuurlijk politiek instinct. Dan blijft alleen management over. Koud. Procedureel. En totaal losgezongen van het land waarover men regeert. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #DenHaag #Maatschappij

https://t.co/gmq4CEWuyD Zie hier @ferdgrapperhaus, die ook besmet is met het virus dat door @SecGenNATO naar Den Haag is gebracht en sindsdien endemisch is in die regio. Namelijk, het 'selectieve-amnesie' virus. Het is een sterk neurotroop virus dat zich nestelt in de hippocampus en die deze structuur - als er politieke verantwoording afgelegd moet worden - gewoon lamlegt. Dan doet het niets meer. Het virus activeert daarentegen heel selectief de amygdala. Dat deel gaat over de emoties en moet dus geactiveerd worden als er krokodillentranen geproduceerd moeten worden. De amygdala maakt dan ook niet voor niets deel uit van het 'reptielenbrein'. Hoe toepasselijk. Aan dat virus kan geen #mondkapje, geen #anderhalvemeterregel en geen #avondklok iets doen. Misschien komt er ooit een vaccin tegen. Wat we dan gaan toedienen aan bijna alle politici. Van zetel naar zetel, van arm naar arm. Misschien komt het dan nog eens goed met ons land. #Politiek #Virus #Hersenwetenschap

Kaapverdië heeft met een indrukwekkende prestatie tegen Argentinië (3-2) de harten van voetballiefhebbers, waaronder Zlatan Ibrahimovic en Thierry Henry, veroverd, die beiden dieptepunten en emoties deelde over hoe het kleine eiland bijna een enorme sensatie op het WK veroorzaakte. #Kaapverdië #WK2026 #Voetbal

Tijdens het WK zorgde de spannende wedstrijd tussen Kaapverdië en Argentinië, die eindigde in een 3-2 overwinning voor Argentinië na verlenging, voor veel ophef en emoties, terwijl Colombia met een vlekkeloze prestatie de achtste finales bereikte en de wedstrijden van de volgende ronde onder uitdagende weersomstandigheden zullen plaatsvinden. #WK2026 #Kaapverdië #Voetbal

De afgekeurde treffer van Kroatië in de 103de minuut van de wedstrijd tegen Portugal, gebaseerd op informatie van een chip in de bal, heeft geleid tot veel controverse en onbegrip, waarbij commentatoren zoals Zlatan Ibrahimovic en Thierry Henry zich uitspreken over de impact van de beslissing op de emoties en het spel zelf. #WK2026 #Kroatië #controversiëlebeslissing

Docent geweldsbeheersing Merlijn Wartena vertelt over zijn ervaring met geweld tijdens een politie-interventie, waarbij hij na een aanval in een feesttent leerde hoe belangrijk het is om emoties te beheersen om adequaat te blijven functioneren in stressvolle situaties. #Geweldsbeheersing #Politie #EmotioneleRegulatie

Dokter Rutger Verhoeff deelt in zijn column over de zware realiteit waarmee zijn patiënten worden geconfronteerd, zoals het ontnemen van hoop door ziekte en de frustraties over de gezondheidszorg, waarbij hij de zorgen en emoties van zowel zijn patiënten als zichzelf weerspiegelt. #gezondheidszorg #patiëntenzorg #huisarts

Brené Brown, een Amerikaanse expert op het gebied van kwetsbaarheid en moed, bespreekt in een recent interview haar persoonlijke ervaringen met verlies, schuldgevoelens en de noodzaak om openhartig te zijn over emoties, terwijl ze ook het belang van moedig leiderschap benadrukt met haar nieuwe boek Strong Ground. #Kwetsbaarheid #Moed #Schaamte

Keeperstrainer Raymond Mulder van Curaçao beschrijft de intense emoties na het recordoptreden van zijn doelman Eloy Room, die een cruciale rol speelde in de 0-0 tegen Ecuador, waardoor het kleine eiland nog steeds kans maakt op de volgende ronde van het WK voetbaltournooi. #EloyRoom #WK2026 #Curaçao

Heren, dames en non-binaire personages van de NPO, herkent u zichzelf nog zonder autocue? In de kathedraal van het kunstlicht schuiven iedere avond dezelfde gezichten aan onder het rode oog van de camera, die alles registreert behalve de mens zelf. Boven de tafel hangt het Grote Script als een kroonluchter van goedgekeurde zinnen. Daaronder bewegen de lichamen ritmisch mee met het tempo van de gewenste werkelijkheid: knikken, fronsen, meevoelen, veroordelen. Alles exact op tijd. Alsof ergens diep onder de studio een machine draait die emoties doseert per uitzending. Buiten groeien de vragen als onkruid door het asfalt. Binnen bestrijdt men onkruid. Een verdwaalde gedachte zonder vergunning wordt onmiddellijk gevangen in een net van nuance, context en deskundigheid. Daarna keurig gladgestreken teruggegeven aan het publiek als veilige kamerplant zonder wortels. Niemand noemt dat censuur. Men noemt het verantwoordelijkheid. De autocue schuift voort als een heilige rivier van goedgekeurde taal waaruit de studiogezichten drinken alsof eigen gedachten een verboden grondstof zijn. Soms lijkt het alsof de studio geen gebouw meer is maar een luchthaven voor transitmeningen. Niemand woont er werkelijk. Niemand gelooft volledig wat hij zegt. Maar iedereen blijft bewegen omdat stilstand gevaarlijker voelt dan leegte. Onder de tafels groeien intussen schaduwen. Schaduwen van vergeten vragen. Van burgers zonder podium. Van demonstranten zonder correcte emotionele vergunning. Van artsen die alleen welkom waren zolang ze exact zeiden wat al besloten was. En toch bleef de muziek spelen. De glimlach bleef drie seconden te lang hangen. De deskundige bleef verschijnen uit dezelfde kast van nationale geruststelling. De camera bleef liefdevol inzoomen op de collectieve gehoorzaamheid van de tafel. Misschien is dat wel het meest beklemmende beeld van deze tijd: niet de leugen, maar de perfect geregisseerde afwezigheid van innerlijk conflict. Want ergens diep achter de pupillen van de studiogezichten moet soms nog een echo klinken van iemand die ooit nieuwsgierig was. Iemand die ooit journalist werd om macht te bevragen in plaats van er warm tegenaan te leunen als een huiskat bij een radiator. Maar de studio is verslavend. Het applaus. De toegang. De uitnodigingen. De netwerkborrels waar iedereen lacht met geopende mond en gesloten geweten. Dus praat men verder. Tot op een avond plotseling de lampen doven. De autocue stilvalt. En er geen volgende zin meer verschijnt. Alleen stilte. Kale, kille stilte. En daarin misschien eindelijk die ene vraag: Wie was ik ook alweer voordat ik decor werd? 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #censuur #journalistiek #maatschappij