Search

Błaszczak o NATO: Sojusznicy mają bronić Polski. Polska ma bronić Polski. Prawdziwy geniusz odstraszania. #NATO #Polska #Bezpieczeństwo

Ciekaw jestem, ilu z Was słyszało kiedyś nazwisko Bryła. Stefan Bryła. Sprawdźcie podręczniki swoich dzieci - założę się, że go tam nie ma. A powinien otwierać rozdział o polskim geniuszu. Ten człowiek zbudował pierwszy na świecie spawany most drogowy. Zaprojektował szkielet wieżowca, który w 1944 roku przyjął ponad 100 niemieckich pocisków artyleryjskich i nie upadł. Pisał bestsellerowe reportaże z Ameryki, walczył o Lwów i Warszawę, był posłem na Sejm. Gdy Niemcy zamknęli Politechnikę, uczył młodych inżynierów w konspiracji - a jego koledzy wykładowcy nosili w kieszeniach ampułki z cyjankiem. Za to wszystko go zamordowali z zimną krwią. I pewnie nikt o nim filmu nie nakręci, bo w tym kraju o wielkich patriotach filmów się nie robi. Zapraszam Was na opowieść o człowieku, którego podziwiał świat, a w Polsce kojarzy go dziś garstka. #Historia #Polska #Geniusz

🇧🇷 MIBR VENCE E PRECISA VENCER UMA PARTIDA PARA JOGAR EM SÃO PAULO O MIBR venceu, de virada, a 🇺🇸 Evil Geniuses, por 2 a 1, e segue vivo na chave inferior dos playoffs do VCT Americas 2026 Stage 2. Com o resultado, a equipe de 🇧🇷 dgzin se despede da competição. O MIBR enfrenta a 🇧🇷 LOUD no domingo (30), às 21h (horário de Brasília). O vencedor jogará as finais do VCT Americas em São Paulo a partir do dia 04/09. O perdedor estará eliminado e fora do Champions. #VCTAmericas #MIBR #Esports

Why Good Times Make Weak People The pinnacle of tyranny is a society in which people are controlled without force because they love their servitude. Aldous Huxley’s Brave New World explored this idea. Unlike Orwell’s 1984, its citizens are controlled not through terror but pleasure. Soma provides instant relief from discomfort—a “holiday from the facts.” Huxley’s people are not prisoners but satisfied customers: the State produces children, promiscuity is normalized, and entertainment fills every empty moment. As Neil Postman observed, Orwell feared that truth would be hidden from us, while Huxley feared that we would become so distracted that we would no longer care about it. The Softening of Man Good times can make bad times possible. When safety and luxury become normal, people can lose sight of the struggles that created them. Andrew Lobaczewski argued that prosperity can weaken profound reflection. Pleasure becomes dominant, while uncomfortable truths are dismissed because thinking about them requires effort. Those who think critically may even be ridiculed. This creates a dangerous cycle: societies lose the capacity for psychological reasoning and moral criticism, allowing catastrophe to develop unnoticed. Sterilizing Genius Nietzsche understood that comfort, elevated above all else, can destroy the qualities that made civilization possible. Struggle, ambition, discipline, passion, and courage helped create prosperity—but prosperity can weaken the virtues that produced it. The Odyssey illustrates this. The Lotus-Eaters simply lose the desire to return home. Odysseus must drag his men back while they weep to remain. He rejects Calypso’s offer of immortality and endless comfort, choosing the difficult path home. We admire that choice because comfort without purpose is not a life worth admiring. Nietzsche imagined the endpoint in Thus Spoke Zarathustra: a society where safety and sameness become the highest ideals, producing “no shepherd, and one herd.” Anyone who seeks greatness becomes an aberration.

Why Weak Societies Choose Tyranny The pinnacle of tyranny would be a system that allows politicians, elites, and bureaucrats to control a population without force or coercion because the people love their servitude. Aldous Huxley wrote Brave New World, an eerily relatable dystopian novel, with this idea at the forefront. Unlike Orwell’s 1984, there is no overt oppression. The state does not have to stamp on human faces with its jackboots or erect an inescapable surveillance state. Rather, the people of Brave New World happily chain themselves with meaningless pleasure and distractions. The authorities do not rule through terror and rage, the central elements of 1984, but instead give the people everything they ever wanted. A pharmaceutical called Soma becomes the opiate of the masses. Mustapha Mond, the World Controller, likens it to Christianity without tears. While religion requires years of moral training, Soma allows citizens to achieve peace simply by swallowing tablets. It is the perfect escape from reality, a holiday from the facts. Lenina, the female counterpart to the protagonist Bernard, cannot comprehend why he refuses Soma, preferring discomfort to something that can remove it. When Bernard states, “I’d rather be myself, myself and nasty, not somebody else, however jolly,” Lenina sees this as a sort of pathology and repeatedly encourages him to take the wonder drug. Bernard explains, “I want to know what passion is.” He understands that there is more to life than merely being content, craving genuine experience, including suffering and intensity, rather than being emotionally regulated by the World State. Lenina’s bewilderment stems from her conditioning to regard unhappiness as a technical problem, encapsulated in the society’s common saying that “a gram is better than a damn.” The people of Brave New World are not captives but satisfied customers. Children are produced by the scientific state, relieving people of the responsibility of parenthood. This grants them the ability to engage in promiscuity, where everyone belongs to everyone else, while filling their free time with cheap entertainment and endless sporting events—what would be referred to as slop today. As Neil Postman observed, Orwell saw totalitarianism through the lens of fear, while Huxley saw it through pleasure. There was no need to ban a book in Brave New Worldbecause there was no one who wanted to read one. An abundance of low-quality information rendered censorship unnecessary because no one could hear the truth through all the noise. Huxley threw shade at civil libertarians who passionately opposed tyranny because they failed to take into account man’s almost infinite appetite for distractions. Humanity in its rawest form is portrayed by John the Savage, an outsider free from the World State’s conditioning. Upon coming face-to-face with this spiritually neutered society, he completely rejects it: “I don’t want comfort, I want God, I want poetry, I want real danger, I want freedom, I want goodness, I want sin.” Huxley’s dystopia is not imposed on an unwilling population but instead requested by a hollow one. Which leads us to the question: How do people become so weak that they get on their knees and beg for totalitarianism? Good times make bad times possible. Once a certain level of luxury and safety is achieved, people start to resemble the hobbits from the Shire. They are so far removed from evil that they forget it even exists and become defenseless in the face of it. Andrew Lobaczewski, who studied the psychology of totalitarianism from inside Poland’s communist takeover, wrote: “During good times, people progressively lose sight of the need for profound reflection. They lose the capacity to differentiate human nature, and emotion begins to dominate intellect. Once a critical mass starts operating on the pleasure principle, any excess mental effort seems like pointless labor.” Lobaczewski warned that it is not as simple as some people losing the ability to think rationally. It is worse, because those people then shame anyone capable of doing so. A clever, liberal, and merry individual is a good sport. A more far-sighted person predicting dire results becomes a wet blanket, a killjoy. The ability to have uncomfortable conversations without emotion taking over is, in Lobaczewski’s view, an indicator of whether a society’s future will be good or bad. It is easier to think about pleasant things. This leads people to eliminate any data or facts that cause them discomfort. That becomes a habit and eventually a custom accepted by society at large. Once the general populace accepts that inconvenient truths should be left unsaid, it becomes incapable of reaching correct conclusions. After all, how could you ever describe a picture that you refuse to look at? “Catastrophe waits in the wings of the communities that lose the capacity for psychological reason and moral criticism,” Lobaczewski wrote. “It is on the other side of this weakening of thought that the processes of the generation of evil are intensified at every social scale until they give rise to bad times.” It is precisely man’s dreams of happiness that can lead to chaos and suffering. This hedonistic view of happiness contains the seeds of misery, feeding the eternal cycle whereby good times give birth to bad times. Friedrich Nietzsche viewed socialism as demanding comfort for the greatest number of people possible. To question whether it is good for the masses to live in comfort has become a form of heresy. This reveals the spiritual atrophy that so many suffer from. Considering only the weak believe comfort to be a virtue, it is what Carl Jung would describe as the infantile dream state of mass dependency: the desire to gently slip back into the kingdom of childhood, into the paradise of parental care. Except this lack of friction has consequences. The perfect state destroys the soil in which great intellect grows. Genius, struggle, passion, strength, and wisdom are required to build a safe and abundant society. Yet once a certain level of comfort is achieved, it can destroy the very virtues required to obtain it. Nietzsche observed that it is the warmest heart that aims to alleviate suffering and hardship but fails to realize that it thereby wills the destruction of its own foundation. Comfort breeds mediocrity, which is then called good. Small people want one thing above all: that no one hurt them. We have taken this pathology to such a degree that we now obsess over hurt feelings and call this virtue. Pleasure, in its proper place, is a byproduct of meaningful goals, not a goal in itself. Aristotle saw that pleasure and comfort distort perception and proper judgment. While they do not cause us to misjudge something like geometry or mathematics, they can destroy our ability to decide what is worth pursuing and, therefore, what to do. Consider The Odyssey. Homer depicts Odysseus’ men on the island of the Lotus-Eaters, where they taste the fruit and lose all desire to go home. Much like Huxley’s Brave New World, they are not imprisoned. Rather, they simply stop wanting anything more. Odysseus has to drag his men back to the ships while they weep to stay. This is what comfort can do to men. It empties them of purpose. We intuitively understand this but fail to apply it to our own lives. We must make the same choice as Odysseus when he refuses Calypso’s offer of endless comfort and immortality. He knows she is more beautiful than his wife Penelope waiting at home. He knows that he and Penelope will grow old and die, a fate he could avoid by staying with Calypso. No one who reads these stories wishes he had stayed. We want him to choose the hard way home because if he took the offer, he would stop being admirable. Yet staying is exactly what our modern society asks of us. We are told that the island is the good life. But what happens to the man who caves to this temptation? In Thus Spoke Zarathustra, Nietzsche imagines a risk-averse society taken to its logical endpoint. The elimination of all struggle produces a man so diminished that he fails to possess even self-contempt or higher aspiration. Safety and sameness become the highest goals, creating “no shepherd in one herd.” Anyone who seeks to be anything more than normal becomes an aberration to be dealt with. Or, as Nietzsche puts it, they have “made the wolf a dog in man himself, man’s best domestic animal.”

Jorge Mendes: "Złota Piłka jest przeznaczona dla geniusza, a Lamine Yamal jest jedyną osobą, która może ją zdobyć w tym roku. To geniusz – po tym sezonie nikt nie może się z nim równać. To więcej niż sprawiedliwe, by uznać go za faworyta do zdobycia Złotej Piłki 2026 po wygraniu MŚ, La Liga i kolejnym wspaniałym sezonie z FC Barceloną. Zasługuje na to." [@FabrizioRomano] #ZłotaPiłka #LamineYamal #FCBarcelona

🚨✨ Jorge Mendes from Barcelona: “ “The Ballon d’Or is for a genius and Lamine Yamal is the only one who can win it this year. He’s a genius, no one can be compared after this season”. “It’s more than fair to consider him the one to win the Ballon d’Or 2026 after winning World https://t.co/8mw1yopUcI #BallonDor #LamineYamal #Barcelona #Thetweetdoesnotmentionanyspecificcountries.Therefore #thereturnvalueisempty. Countrycodes:

Inflation June 2023 – 11.5% June 2026 – 2.5% Under the government of @pisorgpl, you "geniuses" managed prices in such a way that after returning VAT to a higher rate, the price did not change, which shows that you have robbed Poles of their margins. And before the elections in 2023, you manipulated prices in such a way that (translated)

Wielu ludzi głosujących na KO reaguje na krytykę decyzji Donalda Tuska w sprawie wysłania M. Berka do TK w sposób podobnie plemienny, jak wyborcy PiS reagują na krytykę Kaczyńskiego. Nie ma w tych reakcjach krytycznego myślenia, samodzielnej oceny sytuacji - jest za to wiele emocji. „Ufam premierowi”, „po co przeszkadzać”, a także podejrzeń o złe intencje po stronie krytyków. Byli prezesi TK, prawnicy i przedstawiciele organizacji, które broniły praworządności (np. Fundacji Batorego) krytykują tę decyzję jednym głosem. Naprawdę wszyscy oni stali się pisiorami w jednej chwili. Tak wygląda polaryzacja i tak wyglądają skrajności. Coraz mniej racjonalności, coraz więcej zawierzenia i ufności w geniusz wodza. Dlatego w Polsce potrzebne jest radykalne centrum - nie jako partia, ale jako sposób myślenia o sprawach wspólnych. #Polska #Polityka #Praworządność

Dlaczego #GiertychDebil? Głównie dlatego, że Roman Giertych to klasyczny przykład osobowości: kozak w necie, pizda w świecie. Typ pozuje na męża stanu, wielkiego demokratę poruszającego masy, współczesnego Katona Starszego, rzucającego gromy na prawicę, niczym tamten na Kartaginę. W rzeczywistości chłop na widok policji, przy pierwszej konfrontacji ze szlachetnymi funkcjonariuszami reprezentującymi majestat Państwa Polskiego, zemdlał i się zesrał na podłogę. Z litości nie podano tego do informacji publicznej, ale ja wierzę, że orka choć częściowo została tamtego dnia uwolniona. Potem było jeszcze lepiej: chłop przy pierwszej możliwej okazji uciekł do Włoch, skąd rozpoczął swoją opozycyjną walkę z reżimem. Walkę dodajmy, polegającą na napinaniu się w Internecie co to on nie zrobi, organizowaniu wokół siebie społeczności półdebili spod znaku Silnych Razem i podawaniu fejkowych sondaży z firmy krzak. Będąc prawdziwym człowiekiem honoru i zasad skurwił każdy jeden swój pogląd z dawnych lat za uznanie liberalnego salonu i wyżebrane miejsce na listach od Donalda Tuska. Obiecał nawet, że w głosowaniu za aborcją nie złamie dyscypliny klubu. To wszystko dla tego słodkiego obiektu swoich marzeń: immunitetu. W trakcie kampanii nawet nie pojawił się w Polsce, ale to nie problem: przez lata wytresował tylu Silnych Razem, że bez problemu dostał się do Sejmu. Oczywiście przy pierwszej możliwej okazji znowu się obsrał i danego wcześniej słowa w sprawie głosowania nie dotrzymał, ale paradoksalnie oszukanie Donalda Tuska to jedna z niewielu rzeczy jakie w jego życiorysie można uznać za pozytywne. Kiedy wszyscy już myśleli, że po blamażu z głosowaniem jego imię przepadnie w odmętach partyjnej historii, on wypłynął ponownie: jak foka z przerębla. Zaraz po wyborach prezydenckich przejebanych przez Rafała Trzaskowskiego przy pomocy Kingi Gajewskiej oraz Postaci Znanej, Roman nie był w stanie pogodzić się z tym stanem rzeczy. Rozkręcił absurdalną kampanię mającą za zadanie wymuszenie ponownego przeliczenia wszystkich głosów, a jego zwolennicy masowo wysyłali do Sądu Najwyższego skargi, używając jego własnego numeru PESEL. Tacy geniusze siedzą w jego Sieci na Wybory. Histeria którą nakręcił udzieliła się w pewnym momencie całej jego partii, co doprowadziło do najpoważniejszego dla KO tąpnięcia w sondażach po 2023 roku. Prawdziwy Midas à rebours. Legenda głosi, że Roman wraz z doktorem Kontkiem i Tomaszem Lisem do dziś siedzą w piwnicy pod Kancelarią Prezesa Rady Ministrów i cały czas liczą głosy - za każdym razem otrzymując odmienny wynik. A kiedy w końcu się doliczą, nastanie koniec - czy Polski, czy ich: to jeszcze się ustali. Jeżeli kiedyś będę chciał zniszczyć życie swojemu dziecku to nazwę je Roman Giertych - nie zrobię jednak tego nigdy, bo prawdopodobnie podchodziłoby to pod zbrodnię przeciwko ludzkości i trybunał w Hadze. #Polska #Polityka #Giertych

🇧🇷 FURIA PERDE PARA 🇺🇸 ENVY E CHEGA À NONA DERROTA SEGUIDA EM 2026 A FURIA perdeu, de virada, para a ENVY, por 2 a 1. A equipe brasileira não vence desde 02 de maio, quando bateu a Sentinels por 2 a 1. Nos últimos dez jogos, apenas uma vitória, justamente a citada acima. A FURIA está 0-4 e, com o resultado, pode estrear no play-in contra uma equipe do tier 2. As últimas duas colocadas de cada grupo abrem a próxima fase contra uma das quatro equipes do Challangers: 2GAME, M80, BESTIA ou La Masia. O último jogo da FURIA será na próxima quinta-feira (6), às 18h (horário de Brasília), contra a Evil Geniuses. #Furia #LeagueOfLegends #Esports

Już chyba były zawodnik GROMDY, który wraz z kolegami pobił parę na ulicy, czyli Adam „Cycu" Cybiński jak się okazuje, odsiedział już 10 lat. W przypadku wczorajszego zdarzenia, zakładając, że używał kastetu i atak był z powodów narodowościowych, to może tak od 3 do 8 wyłapać... Geniusz, po prostu geniusz. Ponadto chłop w tej GROMDZIE stoczył dwie i obie przegrał. Żadna z tych walk nie doszła nawet do drugiej minuty. Zlali go niejacy "Romuś" i "Spejson". Przynajmniej z kobietą mu poszło lepiej. Chociaż gdyby nie koledzy... Kto wie? filmik podesłał mi Piotrek z Kryminalej Polski #GROMDA #przemoc #sprawiedliwość