Search

Dat de avondklok niet van het OMT afkomstig was is inmiddels wel duidelijk. Grapperhaus wilde de vraag wie nu uiteindelijk de avondklok er doorduwde niet beantwoorden en had daar een bijzonder rare verdediging voor bij de PEC. Hier iig een email van Hugo waarbij hij op 5 december 2020 al wel door had dat de sheet "indeling avondklok" als een rode lap kon werken. Wat opmerkelijk is is dat de aanvragen naar het OMT voor het 89ste advies geen informatie over de avondklok bevatte https://t.co/n7Z3w5ovPN https://t.co/eClciQHxPE Wat het wel bevatte is een verwijzing naar een sheet van de NCTV.... Kunnen we nu eindelijk eens ophouden te doen alsof de adviezen van het OMT leidend waren? De NCTV maakte sheets met maatregelen die het OMT moest versieren met een sausje van modellering en peudo-wetenschap #avondklok #OMT #NCTV

Column: De beschaafde liquidatie Max von Kreyfelt Pim Fortuyn werd op 6 mei 2002 vermoord door Volkert van der Graaf. Voor een politieke opdrachtgever is nooit bewijs gevonden. Den Haag ontdekte daarna dat een politieke opstand ook zonder kogels kan worden geliquideerd. Dat oogt democratischer en scheelt complottheorieën. In 2026 richt een liquidatieproject op. Project 2029 lijkt precies voor dat doel uit de Haagse kraamkamer te zijn getrokken. Het moet niet links bestrijden, Nederland bevrijden of de macht van Brussel breken. Het moet voorkomen dat de electorale opmars van FVD uitgroeit tot werkelijke politieke macht. Daarvoor wordt Mona Keijzer uit de bestuurlijke vitrinekast gehaald. Zij moet de frisse buitenstaander spelen, hoewel ze al zo lang deel uitmaakt van het politieke meubilair. Keijzer belooft een nieuw rechts geluid. Dat is vertederend. Het CDA heeft kennelijk besloten zichzelf opnieuw uit te vinden door een voormalige CDA’er een andere verpakking te geven. Een beetje BBB-groen op het doosje, een flinke foto van Mona erop en klaar is de revolutie. Rond Project 2029 ruikt alles naar dezelfde vertrouwde politieke kringloop. Oude bestuurders noemen zichzelf vernieuwers, partijmedewerkers veranderen in onafhankelijke denkers en mensen die jarenlang hielpen het systeem te onderhouden komen nu uitleggen hoe dapper zij het gaan bestrijden. De pyromaan presenteert zich als brandpreventie-expert. Wierd Duk, de integriteit-makelaar, mag ondertussen de komst van de nieuwe verlosser aankondigen. Keijzer zou tientallen zetels kunnen halen. Natuurlijk. In Den Haag worden verkiezingsuitslagen alvast geschreven voordat de kiezer heeft begrepen dat hij ergens enthousiast over moet zijn. Het mechanisme is eenvoudig. FVD groeit, dus verschijnt er een keurige opvangbak voor kiezers die verandering willen, maar door de media geleerd hebben dat Forum eng is. Project 2029 mag dezelfde onderwerpen benoemen en dezelfde zorgen herkennen, zolang iedere wezenlijke breuk uitblijft. De toon wordt rebels, de uitkomst betrouwbaar. Dat is de moderne politieke liquidatie. Geen bloed op het asfalt, maar stemmen in een opvangreservoir. Geen moordwapen, maar een mediacampagne. Geen dader die wordt afgevoerd, maar consultants die elkaar na afloop feliciteren met de geslaagde verbreding van rechts. FVD hoeft niet verboden of verslagen te worden. Het hoeft slechts klein genoeg te blijven. Beproefd bij de alternatieve media. Daarvoor verdeel je de kiezer over steeds nieuwe partijen, waarna dezelfde bestuurlijke klasse hoofdschuddend vaststelt dat rechts zo hopeloos versnipperd is. Wat een succesvol NCTV beleid. Project 2029 is daarom geen bedreiging voor het bestel. Het is het afweersysteem van dat bestel. Mona Keijzer wordt niet gelanceerd om de macht te breken, maar om de klap van de groeiende FVD-aanhang op te vangen voordat die het Binnenhof bereikt. Fortuyn werd door een mens geliquideerd. Bij FVD probeert men het met de kiezer te liquideren. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #Politiek #Democratie #Nederland

Nieuws van de Dag en de illusie van het spontane gesprek Gisteren keek ik naar Nieuws van de Dag en pas later drong volledig tot me door wat mij zo tegenstond aan die uitzending over de boeren. Het ging niet om één domme uitspraak van Lale Gül, Raymond Mens of iemand anders aan tafel. Het ging om de manier waarop vrijwel het hele blok dezelfde richting uit werd opgebouwd. De kijker moest het gevoel krijgen naar een spontaan gesprek over de actualiteit te kijken, terwijl de boeren stap voor stap werden gekoppeld aan gevaar, slachtoffers, historische grensoverschrijding en uiteindelijk zelfs aan de gedachte dat het misschien helemaal niet zo erg is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Kijk gewoon naar de opeenvolging. Er is een dodelijk verkeersongeluk rond een boerenactie en vrijwel onmiddellijk verschuift het gesprek naar de verantwoordelijkheid van de boeren. Vervolgens komt de davidster met de B voorbij en Lale Gül trekt direct de Holocaust erbij. Niet veel later vraagt diezelfde Lale of het eigenlijk wel zo’n ramp is wanneer Nederland minder boeren krijgt. Thomas van Groningen levert de voorzetten waarmee het gesprek voortdurend binnen datzelfde kader blijft en Raymond Mens sluit zich vervolgens aan bij de harde lijn van Rob Jetten over boeren op de snelweg. Ieder fragment afzonderlijk kun je wegzetten als “gewoon een mening”. Maar zet ze achter elkaar en je krijgt een heel ander product: boeren worden gevaarlijk, onverantwoordelijk, historisch verdacht en uiteindelijk misschien zelfs overbodig gemaakt. En hier moeten we ophouden naïef te doen over hoe talkshows werken. Dit zijn geen cafés waar toevallig vier mensen binnenlopen en ter plekke ontdekken wat ze ergens van vinden. De uitzending is voorbereid, onderwerpen zijn geselecteerd, invalshoeken zijn besproken, beelden liggen klaar, vragen zijn voorbereid, gasten zijn voorgesproken en opiniemakers weten waarvoor ze komen. Presentatoren werken met een draaiboek en de regie kan tijdens de uitzending onmiddellijk bijsturen. Maar zelfs dat is nog maar de zichtbare laag. Sinds corona weten we hoe omvangrijk narratief beheer vanuit instituties kan worden georganiseerd. Overheidscommunicatie, crisiscommunicatie, ministeries, woordvoerders, deskundigen, gedragscommunicatie en media functioneren niet in volledig gescheiden universums. Boodschappen worden voorbereid, lijnen worden afgestemd, kernboodschappen worden bepaald en media weten ruim vóór de uitzending welke onderwerpen en politieke boodschappen die dag centraal staan. Hoe ver zulke lijnen vervolgens via redacties, voorgesprekken, briefingdocumenten en talkingpoints doorwerken tot presentatoren, deskundigen en opiniemakers is van buitenaf nauwelijks volledig zichtbaar. Ik kan niet bewijzen dat iemand ’s middags letterlijk een mail van de NCTV of AIVD ontvangt met drie zinnen die ’s avonds moeten worden uitgesproken. Maar na corona vind ik het minstens zo naïef om te geloven dat dezelfde formuleringen, dezelfde morele kaders en dezelfde gewenste conclusies avond na avond volledig spontaan en onafhankelijk aan verschillende talkshowtafels ontstaan. De interessantste vorm van sturing is bovendien helemaal niet een geheim briefje waarop exact staat wat iemand moet zeggen. Het is veel efficiënter om mensen te gebruiken van wie je vooraf al weet welke richting hun morele kompas bijna automatisch uitslaat. En daar vind ik Lale Gül bijzonder interessant. Bij haar lijkt virtue signalling inmiddels bijna een vakdiscipline geworden. Of het nu over islam, corona, vaccinaties, Israël of nu de boeren gaat: ze weet opvallend vaak precies de meest institutioneel veilige, moralistisch maximale positie te vinden en die vervolgens te presenteren alsof ze zojuist op eigen kracht een bijzonder moedige gedachte heeft ontdekt. Tijdens corona was uitgesproken vaccinatie-enthousiasme de deugdzame positie. Bij islam krijgt ze ruimte wanneer een scherpe beschuldiging richting moslims gewenst is. Bij Israël staat ze zeer herkenbaar in het debat. En nu boeren politiek onder druk staan, zit zij daar precies op het juiste moment om de Holocaust erbij te halen en vervolgens hardop te vragen of Nederland eigenlijk wel zoveel boeren nodig heeft. Ik neem Lale zo nadrukkelijk als voorbeeld omdat het mechanisme bij haar bijna schaamteloos zichtbaar wordt, maar zij is slechts een extreem herkenbare variant van een veel breder televisiemodel. Ook andere vaste zogenaamde ‘opiniemakers’ weten dat het televisiecircuit snelheid, stelligheid, morele verontwaardiging en herkenbare positionering beloont. Dat levert clips, bereik, uitnodigingen en uiteindelijk marktwaarde op. Virtue signalling is daarmee niet alleen ideologie, maar ook een verdienmodel. De doelgroep kan wisselen, gisteren ongevaccineerden, vandaag boeren, morgen weer een andere politiek verdachte groep, maar de morele pose blijft. En precies die voorspelbaarheid maakt zulke figuren bruikbaar voor het format. De kijker denkt vervolgens: “Lale vindt dit.” Maar de redactie koopt geen verrassing in. Ze koopt een bekend type reactie, een herkenbaar moreel frame en televisie waarvan vooraf duidelijk is welke richting het gesprek ermee op kan. Daar begint narratief beheer: niet noodzakelijk bij een letterlijk uitgeschreven script, maar al bij de selectie van mensen van wie je weet welk soort oordeel, verontwaardiging en legitimatie ze zullen leveren. En precies daar begint narratief beheer. Niet bij één grote leugen, maar bij selectie. Wie zit er aan tafel? Welke gebeurtenis wordt groot gemaakt? Welke associatie wordt onmiddellijk toegevoegd? Wie krijgt het morele gezag? Welke vragen worden eindeloos uitgemolken en welke vragen worden überhaupt niet gesteld? Want kijk naar wat gisteren niet centraal stond. Bij het verkeersongeluk had je uitgebreid kunnen bespreken wat feitelijk al bekend was over de toedracht voordat een hele protestbeweging morele schuld kreeg toegeschoven. Bij de boerenster had je naast de verontwaardiging ook boeren zelf kunnen vragen welk politiek punt zij met dat symbool probeerden te maken. En zodra Lale vraagt of minder boeren wel zo erg is, hoort daar onmiddellijk de veel grotere vraag tegenover te staan: wie produceert straks ons voedsel, wie krijgt de grond, hoe afhankelijk willen we worden van import en welke bedrijven profiteren van een steeds verder geïndustrialiseerde en technologiseerde voedselketen? Maar juist die vragen verstoren het frame. En dat is precies waarom framing zo krachtig is. Je hoeft helemaal niet te liegen. Je kunt uitsluitend ware feiten gebruiken en toch een misleidend totaalbeeld produceren. Je maakt het ene feit enorm, het andere klein, plaatst twee gebeurtenissen bewust naast elkaar, nodigt drie mensen uit die ongeveer dezelfde morele richting vertegenwoordigen en laat één kritische context weg. Vervolgens hoef je de kijker niet eens meer te vertellen wat hij moet denken. Hij maakt de laatste stap zelf. Tijdens corona zagen we hoe effectief dat kan zijn. Dag na dag dezelfde morele categorieën, dezelfde institutioneel geaccepteerde deskundigen, dezelfde angsten, dezelfde oplossingen en dezelfde sociale labels voor afwijkende geluiden. De kracht van dat systeem zat er niet in dat letterlijk niemand iets anders mocht zeggen. Eén kader werd simpelweg zo dominant dat alles daarbuiten automatisch verdacht, onverantwoordelijk of krankzinnig begon te klinken. Nu zie ik hetzelfde mechanisme terug bij de boeren, alleen herkennen veel meer mensen het inmiddels. Daarom vind ik de uitzending van Nieuws van de Dag van gisteren niet gewoon “een talkshow waar ik het niet mee eens was”. Ik vind het een voorbeeld van iets veel fundamentelers: hoe een redactie een politieke en morele werkelijkheid kan construeren terwijl ze de vorm van een spontaan gesprek behoudt. Dat is ook waarom ik tegenwoordig bij een talkshow niet alleen meer luister naar wat er wordt gezegd. Ik kijk vooral naar wat er vóór de eerste zin al is besloten. Waarom zit juist deze persoon daar? Waarom wordt juist dit incident gekozen? Waarom volgt na gebeurtenis A onmiddellijk onderwerp B? Wie levert de emotionele verontwaardiging? Wie levert de rationeel klinkende bevestiging? Welke vraag wordt niet gesteld? Welke conclusie blijft uiteindelijk in het hoofd van de kijker hangen zonder dat iemand haar rechtstreeks heeft hoeven uitspreken? En misschien nog belangrijker: wie profiteert van die conclusie? Welk beleid wordt er gemakkelijker door te verkopen? Welk economisch of politiek belang wordt ermee gediend? Welke agenda krijgt meer ruimte wanneer één groep eerst moreel verdacht is gemaakt? Want framing staat zelden volledig op zichzelf. Zodra een bepaald beeld van de werkelijkheid dominant wordt, worden bepaalde beleidskeuzes vanzelf logischer en andere ineens ondenkbaar. Wie boeren eerst neerzet als gevaarlijk, achterhaald, egoïstisch of zelfs moreel verdacht, heeft de helft van het politieke werk al gedaan voordat beleid dat tot minder boeren leidt überhaupt aan de kijker hoeft te worden verkocht. Daar zit de manipulatie. Niet noodzakelijk in één aantoonbare leugen, maar in het construeren van een context waarin de gewenste conclusie eruitziet alsof hij spontaan uit de werkelijkheid zelf is ontstaan. En dat is precies wat gisteren met de boeren gebeurde. Ze werden niet alleen besproken. Ze werden geframed. Niet toevallig door één ongelukkige uitspraak, maar door de volledige architectuur van het gesprek. Wie dat mechanisme eenmaal herkent, kijkt nooit meer hetzelfde naar een talkshow. #Praatprogramma's #MediaFraming #Politiek

Er is iets raars aan de hand met de media. Ik merkte het voor het eerst in 2020. Tot dat jaar las ik gewoon de krant en dacht dat ik daarmee goed geïnformeerd was. Vanaf Corona en de eenzijdige berichtgeving veranderde dat. De media leken opeens gelijkgeschakeld en spraken met één stem. Ik knapte niet alleen af op de krant, ik raakte de afgelopen jaren ook los van de mainstream media bij andere onderwerpen. Zodra ik de propaganda rond Corona herkende, zag ik datzelfde infantiele toontje terug bij berichten over Oekraïne, klimaat, LHBTQ+ – eigenlijk bij bijna elk groot onderwerp. Toen ik in 2020 nog de krant las, was er nauwelijks gesprek mogelijk met de redactie. Het nieuws werd top-down over de lezers uitgestrooid. Eenrichtingsverkeer: je kunt hoogstens een brief sturen en afwachten of die wordt geplaatst. Langzaam ben ik gaan denken dat de media zoals we die kennen zullen verdwijnen. Net zoals de boekdrukkunst in de Middeleeuwen een revolutie teweegbracht, heeft het internet een kanteling in gang gezet. De oude media reageren daar verkrampt op. Steeds vaker klinkt de roep om censuur, om ophef over afwijkende meningen, om dwang, boetes en straffen. Alsof je een bevolking op die manier kunt sturen. Over heel veel onderwerpen mag je nog maar op één manier denken en spreken. Voorbeelden zijn er genoeg. * Corona was een pandemie die dankzij de maatregelen is bedwongen; critici werden wappies, complotdenkers of antivaxers. Je kon een boete krijgen omdat je te dicht bij elkaar in een park zat. * Klimaatverandering komt door te veel CO₂ en stikstof en kan alleen worden gestopt met maatregelen, zoals minder vliegen en minder vlees. * Rusland is de agressor, de NAVO beschermt ons, en zonder ingrijpen staat Poetin straks aan de Nederlandse grens. Daarom moet er dienstplicht komen en moeten jongeren ‘sneuvelbereid’ worden. Wie pleit voor praten met Rusland wordt meteen Poetin-lover genoemd. Alsof de wens om vrede en normale betrekkingen is een misdaad is. Er loopt in mijn beleving een grote, onzichtbare kloof door Nederland. Een glazen wand waardoor mensen elkaar nog wel kunnen zien, maar niet meer goed naar elkaar luisteren. Aan de ene kant de mensen die nog niet losgeraakt zijn van de media, die het NRC lezen en geloven wat op TV wordt voorgeschoteld. Aan de andere kant mensen die weinig meer geloven, soms naar alternatieve kanalen kijken, soms niet. In de spreekkamer merk ik die kloof nauwelijks; patiënten komen met klachten, niet voor een gesprek over Rusland of klimaat. Maar daarbuiten loop ik er dagelijks tegenaan. Wie bepaalt eigenlijk wat nieuws is, welke stemmen we horen, wat desinformatie is en wat ‘juiste’ informatie? Voor een antwoord is het belangrijk te beseffen dat de media, zonder dat we daarover zijn ingelicht, een andere taak hebben gekregen. Jaren geleden zei oud-generaal Van Kappen bij WNL, met Wierd Duk ernaast, openhartig wat die taak is: “We zitten midden in een periode waarin we te maken hebben met een informatieoperatie, een informatieoorlog. Dat is het manipuleren van feiten en gebeurtenissen, zodat je een preferente werkelijkheid bij je eigen bevolking, bij je tegenstander en bij het internationaal publiek neerlegt. Daar zitten we midden in. […] En alle partijen doen dat.” Dit fragment van vóór 2020 was een eye-opener voor mij. Het verklaart de propaganda die we nu zien. Als de NCTV en de NAVO feiten manipuleren om een gewenste werkelijkheid bij de bevolking neer te leggen, moet dat zo gebeuren dat het niet opvalt. Zodra mensen de truc doorzien, is de controle en de geloofwaardigheid weg. Waarheidsvinding is van ondergeschikt belang. De mainstream media en journalisten hebben als taak 'de narratieven te bewaken'. Ze worden gatekeepers van een gewenste werkelijkheid, die dus niet per se waar is. De woorden van Van Kappen verklaarden voor mij de autoritaire aanpak tijdens Corona én de totale gelijkschakeling van de media. Het woord ‘opiniemaker’ in het profiel van Wierd Duk @wierdduk is in dit opzicht typerend. Hij was journalist, nu maakt hij opinies en beïnvloedt hij de massa. Jonge mensen zijn hier steeds vaker klaar mee. Mijn kinderen lezen geen krant, maar zijn vaak verrassend goed op de hoogte. Veel mensen haken af bij de mainstream media omdat die zijn gaan meedoen aan ‘nudgen’: zorgen dat zo veel mogelijk mensen hetzelfde denken en spreken. De media lopen in de pas met wat inlichtingendiensten zoals de NCTV wensen. Dat is een verbijsterende ontwikkeling; inlichtingendiensten en de NAVO bepalen grotendeels waar het ‘nieuws’ over gaat en sturen de narratieven. Dit heeft weinig te maken met mensen eerlijk informeren. Het lijkt meer op psychologische oorlogvoering (psyop) gericht op burgers, in plaats van bescherming tegen gevaar van buitenaf. Zorgen dat zoveel mogelijk mensen hetzelfde denken is iets heel anders dan onafhankelijke berichtgeving. Het gevaar is dat de samenleving splijt. De media gooien ons dagelijks nieuwe kluifjes toe – afleidingsmanoeuvres zodat we stoppen met zelf denken en vragen stellen. Vragen stellen werd de afgelopen jaren riskant. In mijn geval kreeg ik intimiderende brieven van de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Een kritische huisarts met zorgen over de veiligheid van coronavaccins werd gezien als 'gevaar voor de vaccinatiebereidheid’. Dat is vreemd. Er ontstond een kloof tussen hoe toezichthouders volksgezondheid zagen en hoe ik ernaar keek. Mijn eigen pad van de afgelopen jaren is herkenbaar voor velen: eerst verbazing en verbijstering over de eenzijdige Corona-berichtgeving, daarna bedreiging (onder andere door die brieven), angst, en uiteindelijk woede én veel meer bewustwording. Een samenleving die verder versplintert, waarin mensen niet meer weten wat anderen denken of bezighoudt, is onwenselijk en onmenselijk. Het is kwalijk dat inlichtingendiensten hierop hebben aangestuurd met hun hang naar controle. Ik verwacht dat hoe verkrampter de oude media reageren, des te sneller hun ondergang gaat. Dat is niet erg. Er ontstaan nieuwe manieren van informatievoorziening en vooral van informatie-uitwisseling: podcasts, maar ook festivals, lezingen en echte ontmoetingen waar je in de pauze gewoon met elkaar kunt napraten en ideeën kunt uitwisselen. Die initiatieven worden snel volwassen. De oude media onderschatten het internet en hangen nog vast in het pre-internet tijdperk, toen zij de narratieven nog konden bepalen. Veel mensen zijn klaar met de betutteling en de top-downbenadering. Ik in elk geval wel. Als u waardeert wat ik schrijf, kunt u een bijdrage overmaken via https://t.co/5EmgfuiUho Ook zonder die bijdrage blijf ik schrijven, maar elke kleine bijdrage wordt erg gewaardeerd. #media #vrijheidvanmeningsuiting #informatie

Na ex-chefs van de Nederlandse geheime dienst NCTV Dick Schoof als premier en nu Aalbersberg als toezichthouder bij de publieke propagandazenders kon deze voor z’n mening ontslagen Ierse presentator wel eens heel erg gelijk hebben: “Financieel adviseur onthult vermeende wereldwijde machtsovername door veiligheidsdiensten” Eddie Hobbs, voorheen financieel adviseur en tv-presentator, beweert in het voorjaar van 2020 inzicht te hebben gekregen in een gecoördineerde machtsovername door veiligheidsdiensten in de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Duitsland, Nederland en Australië. Hobbs, die eerder werkte voor de Ierse publieke omroep RTÉ, verloor zijn positie na een controversiële uitzending. Als gevolg hiervan voerde de Ierse overheid een wet in die presentatoren verbiedt hun persoonlijke mening rechtstreeks te uiten. Hobbs stelt dat Ierland al langer dan tien jaar feitelijk wordt bestuurd vanuit Brussel en een netwerk van niet-gouvernementele organisaties (NGO's), in plaats van vanuit het eigen parlement... https://t.co/Dzj3E7rpUN #veiligheid #propaganda #machtsovername

Kijk, dit is dus precies hoe het zit. (Joustra was de eerste directeur, Aalbersberg was tot voor kort directeur. De NCTV is vooral bezig met preferente werkelijkheid. De NPO is daarbij onmisbaar. Het is nu iig voor de minst oplettende naieveling ook duidelijk hoe de lijntjes lopen #Politiek #Transparantie #NPO

'Voorzichtig sorry. Vier jaar na Corona komt er meer begrip voor de 'wappies' ' Het Coronabeleid heeft diepe sporen achtergelaten in Nederland. En jullie meewerken aan hitpieces om kritische huisartsen in een kwaad daglicht te plaatsen ook, @ChrisMersbergen en @ADnl Ik ben het artikel 'mrs. Covid is huisarts en ziet Corona niet als gevaar' niet vergeten. https://t.co/gdP357J157 En hoe Chris Mersbergen mijn praktijk begin 2021 benaderde op zoek naar een manier om mij weg te zetten als complotdenker. Van wie kregen jullie die opdracht, AD? Van de Denktank Desinformatie of van de NCTV? Want zes jaar na dato snap ik hoe dat werkte. Huisartsen die zich openbaar kritisch uitten, moesten zwijgen en alle middelen waren daarbij geoorloofd. Het Coronabeleid heeft gigantische schade veroorzaakt. En het wegzetten van mensen als 'wappies' ook. Schade in het vertrouwen in de media, verschrikkelijk hoe jullie meehuilden in het bos en critici kapot schreven als 'corona-ontkenner', 'wappie' en 'complotdenker'. Kom bij mij niet aan met een sorry. Ga eerst maar eens heel lang stil zijn en je bezinnen hoe het toch komt dat steeds minder mensen de media vertrouwen. Het woord sorry voor de schade die is aangericht maakt alleen maar opnieuw kwaad. Er is een grondig onderzoek nodig en vervolgens dat de daders voor dit misdadige beleid verantwoording afleggen. Maar ik treur niet, hoor. Ik ben zelf deel van de media geworden en zo zijn er meer. Dat de main stream media het lieten afweten opende voor mij een nieuw pad. Jullie hitpiece van maart 2021 had als doel mijn reputatie te beschadigen. Het moest een afschrikwekkend effect hebben. Nou, het was voor mij alleen maar de directe aanleiding om hier op twitter te beginnen als @veen_els. Steeds meer mensen zijn jullie arrogante top-down 'berichtgeving' zat. We zoeken zelf wel uit hoe het zit en bepalen zelf naar wie we luisteren. Vaarwel, AD, jullie hebben het helemaal bij mij verbruid. Dankjewel, AD, jullie duwden me naar twitter, ik had als social media digibeet nooit verwacht dat ik zo'n podium zou krijgen. Waardeert u wat ik schrijf? U kunt me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Media #Vertrouwen

Lieve mensen, Nu is het echt vakantie! Heerlijk weer, de verhoren zijn voor even afgelopen. Politiek is met reces, eindelijk genieten! Natuurlijk is er op meerdere plekken oorlog, heeft de EU Chat Control en de digitale euro erdoorheen geduwd en gaat de onteigening via extra belastingen, energieschaarste en inflatie in rap tempo door. Toch is er genoeg reden om te genieten. De kans dat er spontaan een nieuwe plandemie wordt uitgerold is gering. Geopolitiek gezien is er sprake van blokvorming. Dat kan gunstig uitpakken voor de burger, zie de periode van de Koude Oorlog, een periode waarin er in het Westen echte voorspoed en welvaart voor de burger was. Het klimaatverhaal en het stikstofverhaal zijn op sterven na dood. Migratie is natuurlijk wel een dingetje, maar als je op vakantie gaat ben je vaak zelf de buitenlander. Ik wil mijn dank uitspreken naar alle mensen die de PECC (parlementaire enquêtecommissie Corona) hebben aangeschreven opdat wij ook gehoord worden. De enquête is een soort herbeleving van over mensen praten zonder met ze te praten. Meerdere bestuurders en experts die maar door blijven gaan over desinformatie, terwijl zij zelf de grootste verspreiders ervan waren. Wat dan wel weer grappig is, is dat zonder de angstporno vanuit de media deze gaslighting een stuk minder krachtig overkomt. De reacties op de socials zijn dan ook hartverwarmend: 90% lacht deze clowns uit. Hier en daar nog een boze reactie, maar vooral veel hilariteit. Wat we tot nu toe duidelijk uit de verhoren van de PECC hebben kunnen horen, is dat inderdaad de NCTV de macht greep, en waarschijnlijk nog stevig aan de touwtjes trekt. Waar het nog niet genoeg over is gegaan is de internationale aansturing. Gelukkig kan je dit teruglezen in o.a. de artikelen van Bomen en Bos, waarin aan de hand van Woo-stukken aansturing en afstemming aangetoond worden. Ook juridisch is er wel wat te vieren. Jeroen Pols dwong de gemeente Amsterdam tot overgave aangaande de groengas-taxi’s. In deze klimaatzaak wil de gemeente totale gehoorzaamheid van een groep taxichauffeurs afdwingen. Na de investering om de busjes uit te rusten met een groengas-installatie wil de gemeente alsnog dat de taxi’s overgaan op elektrisch. Een van de voorwaarden was dat er dan wel een volwassen markt voor tweedehands elektrische voertuigen zou zijn. Amsterdam liet hier al in 2025 onderzoek naar doen, maar hield dit rapport bij een eerdere zitting achter, de uitkomst kwam namelijk niet uit. Pols bracht dit stuk alsnog in bij de Raad van State, waarop de gemeente capituleerde en zij nu de uitspraak van de RvS afwacht in de bodemprocedure. Ook in Duitsland was het recht ons goed gezind. De slepende belastingzaak had na zeven jaar eindelijk zitting. De onderzoeksrechter maakte gehakt van de aanklachten van de Belastingdienst. Deze krijgt drie weken om nog maar eens heel goed na te denken over het voorzetten van deze zaak. Is er dan toch nog zoiets als recht? Ja, het recht bestaat nog steeds. Waar het tijdens C19 fout ging was het instituut de Rechtspraak, dat liep als een loopse teckel achter de macht aan. Of er nu sprake is van een echte trendbreuk moet nog blijken, maar de veroordeling (24 jaar gevangenis) van Ábalos, de Spaanse Hugo de Jonge, geeft de burger moed. Met een koel hoofd, een warm hart en een grote glimlach op het gezicht gaan we door met genieten van het leven en simultaan blijven strijden voor waarheid, gerechtigheid en liefde. #vakantie #politiek #gerechtigheid

Ik ben het wel eens met @CeesCees72: @hugodejonge was slechts de uitvoerder van wat de @NCTV_NL uitdacht en door het @rivm van een wetenschappelijk sausje werd voorzien. De ironie is echter dat Hugo de Jonge in zijn dadendrift meer bijgedragen heeft aan de huidige forse afname van de #vaccinatiebereidheid dan welke hardcore anti-vaxxer dan ook in de afgelopen 50 jaar. Typisch voor een politicus. Gericht op kortetermijn successen, geen oog voor de gevolgen op langere termijn. Dat verdient dan ook een slogan: "Hugo maakt meer kapot dan je lief is." Lekker gewerkt, pik. #Covid19 #vaccin #Covid19 #vaccin #politiek

Inderdaad. Als je zei dat het Coronabeleid rechtstreeks bij de NCTV vandaan kwam, was jij de wappie en de complotdenker. En kreeg je de volle laag van 'factcheckers'. Ere wie ere toekomt. Cees @CeesCees72 heeft zoveel artikelen geschreven. Gebaseerd op WOB documenten. Ambtenaren zaten als een kip op hun eieren op die documenten. Ze kwamen vaak ook nog zwartgelakt beschikbaar. Ere wie ere toekomt, Cees verdient een standbeeld voor elk gemeentehuis in Nederland. Ik ben ervoor dat de NCTV ontmanteld wordt. Want er wordt zogenaamd gestreden tegen terrorisme, maar dit instituut heeft Nederland zélf geterroriseerd en hoeft daar tot nu toe geen verantwoording voor af te leggen. En als je te kritisch was, werd je door de NCTV beschuldigd van rechts-extremisme of anti-institutioneel extremisme. Een vuil spel om de burgers die het doorzien zelf in de verdachte hoek te plaatsen. #NCTV #Coronabeleid #WOB

Die praatte even haar mond voorbij. Wij wisten die natuurlijk al lang - ook door de Wob-documenten van @CeesCees72. Maar nu is het hoge woord eruit. We werden dus per saldo geregeerd door de @NCTV_NL. Dat verklaart ook prachtig de jacht van @Het_OM en @Politie op de dissidenten. #Nieuws #Politiek #Dissidenten

Klopt. Al in 2024 gaf de minister van VWS in de Tweede Kamer aan dat zij bij haar aantreden te horen kreeg dat NCTV en NAVO het beleid van de regering bepalen. Dat dus de regering NAVO en NCTV gehoorzaamt, in plaats van de volksvertegenwoordiging. De oorverdovende stilte van bijna het hele parlement en de pers, zij horen de waakhonden te zijn en de regering te controleren, zei alles. #politiek #democratie #transparantie

Column; GANGSTERS AAN DE MACHT Max von Kreyfelt Geen notulen. Geen herinneringen en verantwoordelijkheid. Wonderlijk hoe dat werkt in Den Haag. Voor iedere parkeerbon bestaat een dossier van zes pagina’s, maar voor de meest ingrijpende vrijheidsbeperkingen uit de recente Nederlandse geschiedenis blijkt plotseling collectief geheugenverlies te gelden. Niemand weet meer precies wie wat besloot. Niemand herinnert zich waarom grondrechten werden opgeschort. Niemand kan uitleggen waarom burgers van hun werk, familie, horeca, sportclub of samenleving werden uitgesloten. Geen notulen. Geen actieve herinnering. En geen schuldigen. Wat een fenomenale bestuurlijke uitvinding. Miljoenen Nederlanders werden onder druk gezet. Mensen verloren banen. Ouderen stierven geïsoleerd. Kinderen raakten beschadigd. Demonstranten werden weggezet als staatsgevaarlijk. Artsen geïntimideerd. Kritische burgers gecensureerd. Maar zodra de vraag komt wie daar politiek verantwoordelijk voor was, verandert de Haagse bestuurselite ineens in een groep verwarde goudvissen. “Daar kan ik mij niets van herinneren.” Natuurlijk niet. Want notulen zijn gevaarlijk als later blijkt dat “de wetenschap” vooral bestond uit paniek, groepsdruk en politieke beeldvorming. En precies daarom voelt het voor steeds meer mensen niet meer als bestuur, maar als een collectief gangsters dat zichzelf beschermt. Mark Mark Rutte met zijn beroemde geheugenmist. Ferd Grapperhaus die wetten handhaafde waar hij zichzelf vrolijk niet aan hield. En NCTV-topman Aalbersberg, de man van dreigingsbeelden, gedragssturing en permanente crisisretoriek. Het waren geen tragische vergissingen meer. Het werd een bestuurscultuur. Een systeem waarin macht zichzelf beschermt met commissies, onderzoeksraden, Wob-lakwerk en verdwenen herinneringen. En Hugo de Jonge? Die oogde steeds vaker als het enthousiaste tussenradertje dat iedere week opnieuw kwam uitleggen waarom nóg meer dwang eigenlijk “voor uw veiligheid” was. Het cynische is misschien nog wel dit: Dezelfde bestuurlijke klasse die burgers voortdurend waarschuwt voor “ondermijning van de democratie”, heeft zelf het vertrouwen in overheid, media en instituties in recordtempo gesloopt. Door arrogantie zonder consequenties. En zolang niemand echt verantwoordelijk wordt gehouden, blijft precies dát het signaal aan de bevolking: macht hoeft zich in Nederland niet te verantwoorden. Het blijft (nog) onbestraft! 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Politiek #Bestuur

De NCTV uit bezorgdheid over de opkomst van nihilistisch extremisme en geweldplegers die geloven dat 'een kwaadaardige elite de burgers onderdrukt', terwijl het dreigingsniveau voor terroristisch geweld in Nederland stabiel blijft maar substantieel is, vooral vanwege de recente aanslagen op Amerikaanse en Joodse doelwitten die verband houden met de Iran-oorlog. #nihilistischextremisme #terrorisme #veiligheid

De Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid (NCTV) heeft in zijn nieuwste rapport aangegeven dat de kans op aanslagen gerelateerd aan de Iranoorlog is toegenomen, vooral gericht op Israëlische, Joodse en Amerikaanse doelwitten, terwijl de algehele terroristische dreiging in Nederland substantieel blijft. #MiddenOosten #Iran #Terrorisme

De NCTV waarschuwt in haar halfjaarlijkse dreigingsbeeld dat de kans op jihadistische aanslagen in Nederland hoog blijft, ondanks recente voorkomen van plannen door inlichtingendiensten, terwijl er een toenemende interesse onder islamitische jongeren is om zich aan te sluiten bij terroristische groeperingen in het buitenland. #terrorisme #jihadisme #veiligheid