Search

Pas besoin d’organiser un barbecue et de financer son propre tifo pour quitter le club par la très grande porte. Déçu de son départ car je trouve qu’il fuit la concurrence. Mais il restera éternellement associé à nos deux Ligues des Champions. Merci pour ces trois années, pour ce départ plein de classe et bonne continuation pour la suite de ta carrière 💪 #PSG #Barcola #Football #PSG #Championnat

« Barbecues sauvages, musique à fond, chichas, burkinis, rodéos » : un village de l’Eure se plaint des nuisances sur la rive d’en face, côté Val-d’Oise, avec l'arrivée d'un public de banlieue parisienne qui ne respecte pas les règles du vivre-ensemble https://t.co/vzM655SmFW https://t.co/U22pjLQjC6 #VivreEnsemble #Nuisances #Eure

L’anecdote folle 🤣de Félix Bacher sur 𝗟𝗘𝗦 𝗕𝗔𝗥𝗕𝗘𝗖𝗨𝗘𝗦 𝗗𝗔𝗡𝗦 𝗟𝗘 𝗩𝗘𝗦𝗧𝗜𝗔𝗜𝗥𝗘 à Estoril (D1 Portugaise 🇵🇹) « Nous avions un membre du staff, le masseur. Chaque fois qu’on gagnait à domicile, on entrait dans le vestiaire et il avait déjà préparé des chips, un petit assortiment de charcuterie et un petit barbecue 🤣 J’ai déjà versé un peu d’alcool, j’ai mis le feu et j’ai juste fait griller quelques chorizos. Et puis on se retrouvait tous ensemble, c’était un petit moment sympa.  Je n’avais jamais vécu ça ni entendu personne me dire une chose pareille. » Alors les gones, on fait quoi ? Un chorizo grillé après chaque victoire ça peut motiver nos joueurs vous pensez ? 🤣 (🎥 @OL) #Football #Barbecue #Victoire

Ce pompier arrive sur le plateau avec la fameuse cagoule qu'utilisent les pompiers en intervention sur un feu, ça fait peur... "Je vous la prête, faites un barbecue et vous me direz ce que ça fait à la fin, par contre, il y a du matériel qui existe, sauf qu'on nous dit, que c'est trop cher." Et dire que la France est parait-il, la 7ème puissance économique du Monde!!!! #pompier #sécurité #France

Aan het Jason Arday verhaal zitten nog twee onderbelichte maar ook voor ons zorgwekkende facetten. 1. In een Engels café of een salon of een barbecue zit een academicus van in de dertig op te scheppen dat hij dertig marathons in vijfendertig dagen heeft gepresteerd, waarvan de laatste met een pijnlijke haarscheur in het kuitbeen. Dat hij 600 mijl (960 km) in zes dagen heeft gelopen, wat hem in de wereldtop van de endurance atleten zou plaatsen. Dat hij met zijn atletische prestaties 5 miljoen pond aan sponsorgeld heeft binnengehaald. Het zou niet lang duren vooraleer iemand, al of niet goedmoedig, zou reageren met een 'komaan, zeg!'. Niet zo de hoogopgeleide leiding van het Jesus College van de vermaarde Cambridge Universiteit. Ze slikte al die heldendaden van Arday, en zovele andere verhalen die inmiddels nep zijn gebleken, met huid en haar. Want Jason Arday is zwart (zijn ouders stammen uit Ghana), hij lijdt aan een zware vorm van autisme, hij had een heel moeilijke jeugd. Hij werd aldus het voorwerp van de woke vorm van racisme: dat van de lage verwachtingen ten aanzien van 'mensen van kleur', zeker als ze een moeilijke jeugd hebben gehad. Van dat gebrek aan kritische doorlichting, van die dubbele maatstaf is Arday niet eens het voornaamste slachtoffer. Dat zijn de mensen van kleur die wel op op basis van hard werk en academische merites, hun weg hebben gemaakt. Hun prestaties dreigen nu ondergewaardeerd te worden, in het genre van 'hij of zij heeft die positie gekregen wegens de tirannie van de diversiteit'. Niet alleen het Jesus College en Cambridge; hebben schuld aan dat debâcle. Dat hebben ook de andere Britse universiteiten die Ardays academisch werk niet kritisch doorlichtten (hij behaalde een doctoraat aan de John Moore Universiteit van Liverpool). 2. Een tweede zorgwekkend, en totaal onderbelicht aspect: een journalist werd maandenlang voorwerp van een politieonderzoek, gewoon omdat hij zijn werk deed. Jack Grove onderzocht in september 2025 voor het magazine Times Higher Education (THE) beschuldigingen dat aanzienlijke passages in het doctoraat van Arday uit grof plagiaat bestonden, de ergst mogelijke academische beschuldiging. De journalist stuurde Arday een mail om zijn reactie op die aantijgingen te vragen. Dat is een elementaire journalistieke gedragsregel: hoor en wederhoor. Je publiceert geen aantijgingen over een persoon zonder die de kans te geven erop te reageren. Arday zag het anders. Hij nam prompt een duur advocatenbureau onder de arm - of de universiteit daar mee voor betaalde wordt nu onderzocht. Dat zegde de journalist de wacht aan omdat hij zijn onderzoek 'door raciale beweegredenen ingegeven leek', en psychologische ontreddering veroorzaakte bij professor Arday. Dat werd gekoppeld aan de dreiging met een rechtszaak als THE het artikel van Grove zou publiceren, aardoor de publicatie werd uitgesteld. In februari van dit jaar kreeg Jack Grove tot zijn complete verrassing van de politie te horen dat een onderzoek van vier maanden tegen hem was stopgezet. Hij wist niet eens dat er onderzoek tegen hem wegens racisme aan de gang was. Vorige week gaf de topman van de Britse politie, sir Mark Rowley, toe dat de politie 'een steek had laten vallen' ('dropped the ball') door die klacht, vanwege Arday en zijn advocaten, niet grondig te bekijken en als ongegrond te verklaren. Dat is bepaald alarmerend voor de toestand van de persvrijheid in Engeland, ooit een baken van het vrije woord. De politie begint blindelings een onderzoek tegen een journalist die zijn werk gewetensvol uitvoert, gewoon omdat het artikel kritisch is over een zwarte professor. Diezelfde politie keek wel de andere kant op toen de beruchte grooming gangs van overwegend Pakistaanse mannen duizenden vrouwen, en, vaak minderjarige, blanke meisjes uit de kwetsbare onderkant van de maatschappij op gruwelijke wijze mishandelden en verkrachtte. Net zoals de betrokken stadsbesturen was de politie bang om van 'islamofobie' en dus 'racisme' beticht te worden. Want dat is wat ze konden verwachten vanwege de gevestigde pers en media die door hun jarenlange zelfcensuur medeplichtig werden aan dat geweld. En wanneer dan uiteindelijk die omerta doorbroken wordt, of het gaat om zware misdaden, of academische ontsporingen zoals die van Jason Arday, dan staat de boeman klaar: uiterst-rechts dat het gemunt heeft op mensen van kleur. En altijd weer die dubbele moraal. Wanneer een Claudine Gay benoemd wordt tot rector van 's werelds meest prestigieuze universiteit, Harvard, dan is het niet omdat ze een zwarte vrouw is, maar louter en alleen om haar academische verdiensten. Wanneer Jason Arday op ongebruikelijk jonge leeftijd zijn professoraat krijgt, is het als 'leider in zijn academisch terrein', niet omdat hij zwart is. Maar wanneer zij onder een kritische doorlichting door de mand vallen, dan is het prompt omdat ze zwart, en in het geval van Gay, ook nog een vrouw zijn. En zijn ze het slachtoffer van 'rechts' of uiterst-rechts. Tja, wanneer voor 'links' woke gerechtigheid en persvrijheid een kwestie van 'à la tête du client' worden, van wie moet de doorlichting dan komen. Juist door zijn dubbele moraal spreidt dat 'links' een bedje voor het (uiterst-) rechts dat het beweert te bestrijden. #Racisme #AcademischeIntegriteit #Persvrijheid

Teji Savanier 🇫🇷 explique LE CHOIX SURPRISE FC METZ quittant son Sud, son soleil, ses barbecues et son quartier de toujours pour le Nord Est 😁👇 « Très content et excité. 😁 (…) S'il fait froid, je me couvrirai. J'ai rencontré le président il y a une semaine. Il m'a parlé de Metz comme si c'était sa famille, et il m'a touché. 🥰 Plusieurs clubs de Ligue 1 🇫🇷 et d'Arabie saoudite 🇸🇦 se sont renseignés, mais partir juste pour gagner de l'argent, sans se sentir bien, ça ne sert à rien. » 👏 🎙️ @lequipe 📸 @FCMetz #Ligue1 #Football #Transfert

Grotte Celoni, Roma. Il capolinea dove aspetti l’autobus e fai anche la prova forno. Siamo a Roma, quadrante orientale, in uno snodo importante del trasporto pubblico. Autobus, marciapiedi, utenti che aspettano e poi il nulla. Non un albero, non una pensilina vera, non un punto d’ombra degno di questo nome. Solo asfalto, cemento, pali della luce e sole pieno. Una distesa perfetta per cuocere lentamente pendolari, studenti, anziani e chiunque abbia la sfortunata idea di usare il trasporto pubblico in una giornata calda. Va bene parlare di mobilità sostenibile, transizione ecologica, città del futuro e grandi strategie climatiche ma se chi prende un autobus viene lasciato ad aspettare sotto 38°C su una piastra d’asfalto senza ombra, il messaggio reale è un altro: arrangiati. Un capolinea non dovrebbe essere solo un posto dove passa un autobus, dovrebbe essere un luogo vivibile, ombreggiato, accessibile, pensato per persone vere e non per sagome nei rendering. Dovrebbero essere presenti alberi, pensiline, ombra, sedute protette, fontanelle. Non serve progettare Singapore, basterebbe smettere di progettare il barbecue. #MobilitàSostenibile #Roma #TrasportoPubblico

Dit schrijnende verhaal laat zien hoe het in Nederland is gesteld. Statushouders met voorrang een huis. Mantelzorger moet huis verlaten waar hij al die jaren zijn broer heeft verzorgd. Gedeeld door Jolanda de Vos op facebook met het verzoek het verder te delen. 👇👇👇 Ik ga toch mijn verhaal delen. Misschien kan iemand helpen maar vooral om te laten zien hoe krom Nederland is voor hun eigen inwoners. Op 6 juni 2025 is mijn vader plotseling overleden, Hij was 65 jaar oud. Ik had niet verwacht dat hij 100 zou worden, maar dat hij al op 65-jarige leeftijd zou overlijden, had ik nooit gedacht.Het verlies is enorm en kwam voor ons als familie als een grote schok. Papa woonde ruim 32 jaar in een huurwoning van Wooncompas. Hij miste beide onderbenen en was daar door gedeeltelijk afhankelijk van hulp. Gerco( mijn oudste broer)was degene die er voor hem was. Hij hielp met het huishouden, deed samen boodschappen, ondersteunde hem bij praktische zaken en zorgde ervoor dat onze vader niet alleen was. Maar hun leven was meer dan alleen mantelzorg. Ze genoten van de gewone dingen: samen barbecueën, het verzorgen van de tuin, voetbal kijken en samen Formule 1 kijken. Ze hadden gezelschap aan elkaar, zorgden voor elkaar en vormden samen een huishouden. Voor het overlijden van papa is een aanvraag ingediend om Gerco als medehuurder te laten erkennen. Daarbij zijn alle gevraagde documenten aangeleverd. Wij gingen er daarom vanuit dat de aanvraag was goedgekeurd en dat hij officieel medehuurder was geworden. Pas na het overlijden van papa bleek dat de aanvraag was afgewezen. Er is nooit een brief of e-mail gevonden waarin deze afwijzing aan onze vader of aan Gerco is meegedeeld anders hadden ze de aanvraag opnieuw gedaan. Na het overlijden liet Wooncompas weten dat Gerco de woning moest verlaten. Wij hebben niet alleen gevraagd als Gerco in de woning kan blijven. We hebben gevraagd voor een andere woning of als woningruil mogelijk was, zolang hij maar een dak boven zijn hoofd zou houden en niet ineens op straat zou komen te staan. Zijn verzoeken zijn afgewezen en hij zou na 3 maanden het huis uit moeten. Gerco is een rechtzaak gestart tegen wooncompas. We zijn nu ruim een jaar verder en heeft de strijd rondom de woning ervoor gezorgd dat er nauwelijks ruimte is geweest om rustig te rouwen om onze vader. In plaats van bezig te zijn met het verwerken van zijn overlijden, zijn we vooral bezig geweest met zorgen, procedures en onzekerheid over de toekomst van Gerco Op 23 juni vond de rechtszaak plaats. Op 1 augustus volgde de uitspraak. Waar er duidelijk uit kwam dat papa en Gerco een duurzame gezamenlijk samenleving hadden(wat je nodig hebt om medehuurder te worden en is afgewezen door wooncompas) Omdat er geen woonvergunning is moet Gerco de woning binnen drie maanden verlaten. Dus samengevat over 3 maanden is Gerco dakloos. Welkom in Nederland. Delen zou lief zijn #Nederland #mantelzorg #dakloosheid

Il caldo non accende un bosco ma può prepararlo a bruciare. Quando si parla di incendi, spesso si dice: "è colpa del caldo". In realtà bisogna essere più precisi. Il legno, l’erba secca e gli arbusti non prendono fuoco solo perché fuori ci sono 38 o 40°C. Per l’innesco servono temperature molto più alte, spesso centinaia di gradi, oppure una causa diretta come una scintilla, un mozzicone o un gesto doloso. Il caldo però ha un ruolo importante. Giorni di temperature elevate, bassa umidità, vento e assenza di pioggia seccano la vegetazione, riducono l’umidità del combustibile e rendono il territorio molto più vulnerabile. A quel punto il fuoco parte più facilmente, si propaga più rapidamente e diventa più difficile da controllare. Il caldo non è il fiammifero ma prepara il terreno e per questo, durante le fasi calde, secche e ventose, la responsabilità umana diventa decisiva. Niente mozziconi gettati a terra, niente fuochi improvvisati, massima attenzione con macchinari, scintille e barbecue. Quando la vegetazione è pronta a bruciare, basta poco e quel poco dipende esclusivamente da noi. #Incendi #CambiamentoClimatico #Prevenzione

Frčeli jsme včera ze Sudet do Pražuldy na divadlo (Letní shakespearovské slavnosti / Jak se vám líbí na Pražském hradě, doporučuju, zábavné + super vibe nočního prázdného hradu). Po cestě nás u Mělníka přepadl hlad. Vzpomněl jsem si, že někdo kdysi upozorňoval na americkou BBQ restauraci, co tam je, tak přišel její čas. Jmenuje se Brloh. V Brlohu mají i minipivovar, dali jsme si topové nealko a velmi hořkého, ale chutného Vopičáka desítku. Na sváču pak barbecue tác pro 2 osoby s extra nášupem pastrami (100 g porce pastrami za 195 vočí, to by se u Landy nestalo, ale maso bylo objektivně lepší/sofistikovanější než u Landy, ale ty dvě čenta jsou spíš horší deal v poměru cena/výkon, už bych znovu asi neobjednával kvůli ceně). Jinak ve všech směrech pecka. Sám jsem objevil kouzlo amerického stylu BBQ v podstatě teprve loni v Améru a zamiloval jsem se, úplně jiná liga než ty naše na grilu unavené a vysušené krkovice. Tác byl skvělý, famózní maso (o nic horší než v Améru), stejně tak přílohy (masové fazole, coleslaw, pickles, mladé brambůrky...). Obsluha taky super, taková girl next door, veselá, milá, bylo vidět, že je v práci ráda, nemám co vytknout. Damage za vše rovné líťo + tip + 3 CZK poplatek lakomcům z Jablonce za Qerko platbu. Velmi, velmi doporučuju. https://t.co/1sYMdXklxg #Divadlo #BBQ #Praha

Na vijf maanden wanbeleid van het kabinet-Jetten vertrekt men nu voor twee maanden vakantie. De belangrijkste dossiers, asielindustrie, woningnood, het lot van vissers en boeren, Oekraïne, klimaat, stikstof en de EU, zijn uitsluitend verslechterd. We staan aan de vooravond van massale boerenprotesten en grootschalige vakbondsstakingen. Wat wél is geregeld, zijn de geplande verplichtingen en verboden: censuur op onwelgevallige radiozenders en social media, restricties op barbecues en andere trivialiteiten. Daarnaast zijn accijnzen en belastingen fors verhoogd, terwijl elke vorm van verlichting bij de brandstofprijzen is uitgebleven. De premier is opvallend afwezig bij de grote nationale vraagstukken, maar des te zichtbaarder op buitenlandse reizen en TikTok. Hij gedraagt zich als een echte prima donna: de concrete noden en pijnpunten van de Nederlandse burger zijn voor hem klaarblijkelijk randzaken. Waar dit kabinet wél excelleert, is het royaal uitdelen van belastinggeld aan linkse hobby’s: subsidies voor buitenlandse studenten, ontwikkelingsgelden naar Congo en miljarden naar de oorlog in Oekraïne, een conflict dat ons steeds dieper meesleurt. #KabinetJetten #Boerenprotesten #Belastingverhogingen

Even wat gedachten naar aanleiding van het #stikstofdebat: Als rasecht stadsmens was het voor mij op zijn zachtst gezegd nogal een cultuurschok toen ik in 1992 vanuit Haarlem naar refo-dorp Barneveld verhuisde om mijn onderwijsbaan op een grote scholengemeenschap voor mavo/havo/vwo in Alkmaar te verruilen voor eentje op een mbo voor dierverzorging, paardenhouderij en agrarisch onderwijs. Ik had als overtuigd links-stemmer een hoop vooroordelen over boeren en die leken gelijk eigenlijk alleen maar bevestigd te worden. De lessen Nederlands - “Daar komme we hier niet voor, meneer!”- waren bij vlagen een bezoeking tijdens de laatste uren van een lange schooldag in een afgeleefd noodlokaal op een sombere en druilerige novembernamiddag, waarbij de klas, bestaande uit voornamelijk knullen en een enkel vrouwelijk Schattenkeinder-achtig wezen wat zó uit de hel van Bint leek weggelopen, zich zo vér mogelijk bij mijn bureau vandaan achter in het lokaal verschanst had, ongegeneerd luidruchtig neus ophalend en scheten latend. Wanneer buiten een trekker of een ander landbouwvoertuig langsreed, vloog de schaars aanwezige aandacht ogenblikkelijk naar de ramen en werd uitgebreid het model en type van commentaar voorzien. Het was bikkelen en afzien, maar ook een kwestie van volhouden. Deze school werd vroeger, toen het nog uitsluitend een agrarische school was, ook wel de Winterschool genoemd, aangezien de boerenjongens buiten het winterseizoen hard nodig waren op de boerderij, om daar vanaf de aller vroegste ochtendschemering tot laat in de avond te bikkelen op het land of in de stallen. Tijden veranderen, inzichten ook, en ik kan nu wel stellen dat er niet veel bedrijfstakken zijn die zó met hun tijd en de daarbij horende nieuwste technieken zijn meegegaan, als het agrarisch onderwijs. Een boer is niet meer een domme kinkel in een blauwe overall die kauwend op een sprietje met een hooivork in een koeienvlaai staat te prikken. Tegenwoordig is een boer vaak een manager in een hightech miljoenenbedrijf die er voor moet zorgen dat wij in Nederland en ver daarbuiten onze dagelijkse prak op het bord krijgen, en daarbij ook nog eens rekening moet houden met een consument die steeds veeleisender wordt, die middels politici gaat brullen als die boer zich niet houdt aan de steeds groter worden berg van soms krankzinnige regels, bedacht door stedelijke ambtenaren in een totaal ander negen tot vijf-universum. Om aan al die voorwaarden te kunnen voldoen moet een boer dus enorm investeren, en zonder allerlei subsidies wordt dat steeds meer onbegonnen werk. Investeren met geld, maar ook investeren in tijd. Ik moet de eerste ambtenaar nog tegen komen die al om 4 uur ’s ochtends op zijn kantoor zit en pas om 12 uur ’s nachts naar huis gaat, en dat onder alle weersomstandigheden en in alle jaargetijden, ook als half Nederland er 3 weken tussenuit gaat om ergens in het zonnige zuiden te gaan bakken op het strand. Ik kan me dus goed voorstellen, nadat ik bijna dertig jaar op deze mbo in diverse functies heb gewerkt, en ik die boerenjongens een stuk beter heb leren kennen, dat de huidige agrariër nogal moedeloos wordt van het gemak waarmee lieden die echt nul verstand hebben van , en nul begrip hebben voor, allerlei nieuwe regels verzinnen om toch maar aan hun hoogstaande idealen aangaande klimaat en milieu te voldoen. Heel lang heb ik hetzelfde gedacht als de bedenkers van alle regels en restricties. Pas de laatste tien jaar zijn mijn ideeën gaan kantelen, en dat kantelen is de laatste 3 jaar in een stroomversnelling gekomen. Deels door me meer te verdiepen in de beweegredenen van iemand om boer te worden, waardoor inzichten veranderen, deels doordat ik nu in een toch wel stijf boerendorp woon ( ik zou nooit meer terug willen naar de stad ), maar ook door het steeds grotere bijna Noord-Koreaans aandoende fanatisme waarmee de huidige linkse partijen en hun aanhang in de vorm van de grote kranten en media op radio en tv hun heilige deug-graal aan ons opdringen, waarbij elk voorzichtig weerwoord je meteen het stempel van rechts-extremist oplevert. Zijn onze agrariërs dan allemaal zulke engelachtige wezens? Nee, natuurlijk niet. Er gaat nog steeds van alles mis. Er is dierenmishandeling, dierenleed, milieuvervuiling, er zijn rellen, er is lomp gedrag, ze laten bij vlagen nog steeds scheten en boeren achter in het klaslokaal. Maar ze doen wel hun best, ze proberen te overleven om ervoor te zorgen dat wij eten op ons bord hebben, en ze proberen daarbij het milieu zoveel mogelijk te ontzien. Ga er maar eens aanstaan. Ons land wordt voller en voller, onze kabinetten blijven het maar volproppen, iedereen wil lekker wonen , wil zich vol stoppen op een zomerse barbecue. Dan moet je dus keuzes maken. Alles biologisch en vegan is leuk en aardig, maar bij lange na niet genoeg en daarnaast veel te duur om iedereen tevreden te stellen. Aan ons consumptiepatroon hangt een prijs. En daarvoor moet een boer investeren in tijd en geld. Als wij onze aardbeitjes ook in de winter op tafel willen hebben, dat kan, maar het smaakt nergens meer naar. Maar geef die boer niet de schuld. De wansmaak wordt nog steeds veroorzaakt door onze deugende politici, die steeds meer het onmogelijke van ons eisen. De kruik gaat net zo lang te water tot hij barst. Op een gegeven moment – en dat komt razendsnel dichterbij-, barst die kruik. Dan zijn we nog véél verder van huis. #stikstof #agrarischonderwijs #boeren

Lors des barbecues, le halloumi, souvent considéré comme une alternative saine à la viande, est en réalité jugé par un médecin britannique comme une bombe calorique, contribuant à un apport excessif en calories en raison de sa richesse en graisses saturées et en sel. #barbecue #nutrition #poids