Search

I to jest grafika nad którą należy się pochylić z kilkoma sugestiami do przemyślenia: 1. 2/3 kosztów wytworzenia to podatek ETS 2. Realny koszt, czyli bez ETS jest niższy/porównywalny z kontraktami CfD i znacząco niższy niż CfD dla offshoru, 3. To są dane dla starych elektrowni, dla nowych, których mamy około 6GW, te koszty są znacząco niższe, zużycie paliwa około 30% niższe, 4. Elektrownie węglowe nie generują kosztów następczych, tak jak NOZE. 5. ETS winduje ceny na giełdzie, aby potem można pokazać jaki węgiel jest drogi. 6. ETS wyznacza ceny kontraktów dla NOZE. #ETS #energetyka #podatki

#ZdenkaJan je leta 2023 prevzela vodenje Zveze društev upokojencev Slovenije (ZDUS), tri leta bila tiho in podpirala norost ex PV Goloba. Danes pa naenkrat ugotovi stisko starejših; »Prazna denarnica in nedostopnost zdravstva!« https://t.co/iSQWHAjCHB #ZdenkaJan #ZDUS #starejši

Smrtonostnih strel pri nas to leto kar ni konca. 🥲 Za možem udarilo tudi mene, prišlo hudo za mano. In potem danes od doma pošljejo košček božjega zdravila, košček največje ljubezni za ozdravitev. ❤️Košček maminega štrudlja. Draga moja Mimi, vse bo v redu z mano. 🌺 https://t.co/qO5lfIcJ0Z #ljubezen #ozdravitev #družina

Drugiego dnia szkoły zadzwoniła wychowawczyni mojego syna. Godzina 10:43. Nie lubię telefonów ze szkoły przed południem. O tej porze placówka edukacyjna powinna przekazywać dziecku wiedzę, a nie generować zadania operacyjne dla rodzica. - Czy może pan dzisiaj przyjść na rozmowę? - zapytała. - W jakiej sprawie? - Chodzi o zachowanie pańskiego syna na lekcji. - Co zrobił? Po drugiej stronie zapadła chwila ciszy. - Wolałabym porozmawiać osobiście. Nie lubię takich odpowiedzi. - Czy sprawa jest pilna? - Kilkoro dzieci płakało. Odłożyłem długopis. - Czy syn kogoś uderzył? - Nie. - Obraził? - To zależy, jak rozumiemy obrażanie. Czyli nie. Pojechałem. Wychowawczyni czekała w sali. Syn siedział obok. Spokojny. Ręce na kolanach. Przed nim leżała kartka w kratkę pokryta liczbami. Usiadłem. - Co się wydarzyło? Pani westchnęła. - Dzisiaj dzieci rozmawiały o wakacjach. Jedni byli w Hiszpanii, inni w Grecji, ktoś w Turcji, ktoś na Malediwach... Klasyczny błąd. Pierwszy tydzień szkoły. Zamiast od razu wejść w matematykę, język polski i nauki przyrodnicze, nauczyciele uruchamiają dzieciom publiczny przegląd statusu majątkowego rodziców. - I kilkoro dzieci zaczęło się śmiać z pana syna, że on nigdzie nie był za granicą. Spojrzałem na niego. - Śmiali się? Syn wzruszył ramionami. - Trochę. - Co im odpowiedziałeś? - Najpierw nic. Dobrze. Nie należy reagować na pierwszą rynkową prowokację. - A później? - Potem zapytałem jednego chłopaka, ile kosztował ich wyjazd do Grecji. Wychowawczyni zamknęła oczy. Jakby już znała dalszy ciąg i nadal nie potrafiła go zaakceptować. - Powiedział, że nie wie, więc zapytałem, ile osób, czy na własną rękę i ile mieli posiłków. Podał mi wszystkie dane, a ja oszacowałem koszt. Popatrzyłem na kartkę. Na górze widniał napis: „Niewykorzystany potencjał kapitałowy klasy”. Poniżej tabela. Kraj. Liczba osób. Liczba dzieci. Szacowany koszt jednego wyjazdu. Częstotliwość. Hipotetyczna wartość inwestycji. Musiałem przyznać, że układ dokumentu był przejrzysty. Brakowało tylko źródeł danych i daty sporządzenia. - Przyjąłem, że taki wyjazd kosztował około czternastu tysięcy złotych - wyjaśnił syn. - I powiedziałeś to koledze? - zapytała wychowawczyni. - Najpierw zapytałem, czy jeżdżą tak co roku. - I co odpowiedział? - Że prawie co roku. - Co znaczy „prawie”? - wtrąciłem. - Dlatego dopytałem. Spojrzał na swoją kartkę. - Siedem razy w ciągu ostatnich ośmiu lat. - Następnie założyłem, że zamiast wydawać czternaście tysięcy rocznie, rodzice mogliby inwestować te pieniądze w szeroki ETF - kontynuował. - Przy założonej średniej stopie zwrotu wartość portfela wynosiłaby dzisiaj około stu trzydziestu tysięcy złotych. - Jakiej stopy użyłeś? - Osiem procent. Zmarszczyłem brwi. - Po podatku? - Nie. - Następnym razem zaznacz założenia. - Dobrze. Wychowawczyni spytała się: - Czy pan uczy syna takich rzeczy? - Uczę go, że każda decyzja ma koszt alternatywny. Pani zacisnęła usta. - Pan uważa, że to jest w porządku? Zastanowiłem się. - Zależy, co powiedział później. - Powiedziałem, że jeżeli ktoś co roku wydaje kilkanaście tysięcy na wakacje, a potem mówi dziecku, że nie ma pieniędzy na mieszkanie na start albo edukację, to nie jest problem dochodów, tylko alokacji kapitału – odpowiedział syn. Pani uniosła głowę. - Właśnie o tym mówię. - Ale to jest prawda - powiedział młody. - Nie chodzi o to, czy to jest prawda! Syn spojrzał na mnie. Ja spojrzałem na niego. To było jedno z tych zdań, po których człowiek zaczyna rozumieć, dlaczego edukacja finansowa w Polsce wygląda tak, jak wygląda. Pani próbowała tłumaczyć: - Dzieci mają prawo opowiadać o wakacjach. Nie powinieneś ich zawstydzać. - Ja ich nie zawstydzałem. - Powiedziałeś Mai, że jej rodzice „sprzedali 30 lat procentu składanego za zdjęcie z palmą”. Ona zaczęła płakać. - Bo zrozumiała procent składany. - Nie. Zaczęła płakać, bo powiedziałeś jej, że rodzice zabrali jej sto czterdzieści tysięcy złotych. Musiałem interweniować. - Proszę pani, oczywiście rozumiem, że forma mogła być zbyt bezpośrednia. Syn spojrzał na mnie zaskoczony. Podniosłem lekko rękę. Jeszcze nie skończyłem. - Ale nie możemy też udawać, że decyzje konsumpcyjne nie mają kosztu alternatywnego tylko dlatego, że robimy je w lipcu. Pani patrzyła na mnie nieruchomo. - Ja naprawdę nie chcę teraz prowadzić rozmowy o inwestowaniu. - Ja też nie. Wychowawczyni westchnęła. - Chcę, żeby pański syn przeprosił klasę. Spojrzałem na niego. On spojrzał na mnie. - Za co konkretnie ma przeprosić? - zapytałem. - Za ocenianie rodziców innych dzieci. Syn się wtrącił: - Ale nie oceniałem wszystkich negatywnie. Przesunął palcem po tabeli. - Rodzice jednej dziewczynki pojechali pod namiot w Polsce. Koszt był niski, byli razem przez dwa tygodnie, a ona nauczyła się pływać kajakiem. Zaznaczyłem ich jako efektywnych kosztowo. Nauczycielka była już zrezygnowana i powiedziała tylko: - Proszę z nim porozmawiać. Kiedy wyszliśmy na korytarz, syn zapytał: - Mam ich przeprosić? Spojrzałem na niego. - Za to, że nie przedstawiłeś dokładnych założeń. - A za resztę? - Nie. Skinął głową. - A jutro mogę im pokazać, ile kosztują coroczne wakacje przez dziesięć lat przy założeniu średniorocznej stopy zwrotu w kilku wariantach? Zastanowiłem się. - Możesz. Przerwa. - Ale uwzględnij inflację. #FIRE #edukacja #finanse #rodzicielstwo

Jak mówiłem, że aktualny system kaucyjny jest do niczego, to wiele osób się sprzeczało. A teraz wyszły dane, że 650 mln zł kaucji nie zostało zwrócone i wpadło na konto prywatnych firm obsługujących system kaucyjny. Teraz już wiecie o co w tym chodzi. Wiecie, dlaczego nie jest im na rękę usprawnienie oddawania butelek. Wiecie, dlaczego musicie przynosić niezgniecione butelki, a w domu robić sobie wysypisko. Jak dla mnie, większego przekrętu w Polsce nie ma co szukać... Jesteśmy okradani na grube miliardy. #Polska #ekologia #pieniądze

Še vedno se nekateri ne morejo sprijazniti z rezultati volitev. Za vse, kar je bilo zadnjih 20 let narobe v tej državi smo krivi Zoran,Boris in jaz. Delat se spravite! Ljudje imajo dovolj zdrah in nenehno povzročanje občutka razdora. Zaslužijo si občutek miru in stabilnosti. Naslednje volitve so čez 3 leta in pol. Lahko bi to posnela vsak dan v novih oblačilih z mini mikrofonom v roki, pa mi divja potrošnja in kaviar socializem ne diši. Tak da,danes samo pisna izjava... #volitve #stabilnost #mir

De combien faut-il baisser les budgets publics pour aligner la France sur les pays suivants en termes de % du PIB alloués aux dépenses publiques? 🇧🇪 80 milliards 🇮🇹 210 milliards 🇩🇪 240 milliards 🇸🇪 240 milliards 🇬🇷 270 milliards 🇩🇰 300 milliards 🇪🇸 360 milliards 🇳🇱 380 milliards 🇬🇧 390 milliards 🇯🇵 540 milliards 🇦🇺 550 milliards 🇺🇸 580 milliards 🇨🇳 700 milliards 🇨🇭 750 milliards 🇰🇷 1050 milliards La tâche à accomplir est immense. On attend de l'ambition de la part des candidats. À part Lisnard, aucun candidat ne propose d'aligner la France sur... l'Italie. Aucun candidat ne propose de baisser les dépenses de 300-350 milliards, ce qui serait nécessaire pour nous aligner sur le Danemark ou l'Espagne qui sont pourtant brandis par la gauche comme des exemples. On ne sera pas impressionnés par des propositions à 100-200 milliards sachant que dans le meilleur des cas, seule la moitié sera mis en place. Au travail les amis. La France en dépend. #BudgetPublic #France #DépensesPubliques