Search

The newsletter of NRC Broncode discusses the disturbing phenomenon of AI agents that communicate and act independently, and the increasing difficulty for humans to distinguish the behavior of these systems from human behavior, which leads to great concerns about the risks of artificial intelligence. (translated)

The newsletter from Broncode discusses that the current AI development is unregulated and concerning, especially after recent incidents that demonstrate that AI systems exhibit unwanted behavior and that companies like OpenAI and Anthropic are having less and less control over the technology they are developing. (translated)

Ik heb nieuws! Ik neem het morgen in Slovenië op tegen… Tadej Pogacar! We gaan kijken wie het eerste boven op een berg is. Dit is géén grap, ik fiets morgen tegen de beste renner van de wereld en schreef daar al over in mijn Trump nieuwsbrief: https://t.co/Nr1Jby0a3b https://t.co/etydHFZ45I #TourdeFrance #Cycling #Slovenië

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

Lieve vrienden, Ik ben er echt aan toe. Uit de bubble stappen, Europa in. De komende maanden trek ik met deze camper door Europa. Het wordt geen vakantie. Ik stuur jullie geen ansichtkaarten. Ik ga omdat Europa aan het veranderen is. Veel sneller en fundamenteler dan veel mensen beseffen. En ik wil dat met eigen ogen zien. En meevoelen. Te veel journalistiek speelt zich tegenwoordig af tussen televisiestudio’s, redactielokalen en Haagse wandelgangen. Maar de werkelijkheid van Europa speelt zich ergens anders af. Op straat. In dorpen. Aan keukentafels. Bij mensen die vertrokken, opnieuw beginnen of proberen overeind te blijven in een samenleving die steeds sneller verandert. Daarom vertrek ik. Ik wil onderweg gesprekken voeren met mensen die je zelden hoort: boeren, emigranten, ondernemers, onafhankelijke denkers, kleine gemeenschappen en gewone burgers die voelen dat het oude Europa verschuift en dat er iets nieuws ontstaat. Onderweg maak ik: interviews, dagelijkse reisverslagen, mijn columns, Nieuwe artikelen, videoreportages, en directe verslaggeving vanaf straatniveau. Geen studiopraat. Maar echte ontmoetingen. Voor deze reis heb ik een eenvoudige camper tot mijn beschikking gekregen. Daar ben ik dankbaar voor. Het voelt ook symbolisch: klein beginnen, onafhankelijk blijven en gewoon vertrekken. Ik ben hier na 10 jaar Café Weltschmerz en twee documentaires, echt aan toe. Maar om onderweg professioneel te kunnen werken, moet de camper een upgrade krijgen als mobiel redactiekantoor: zonnepanelen, een krachtiger accusysteem, stabiel internet, stroomvoorziening voor camera’s en montage, en techniek om dagelijks verslag te kunnen doen. Kosten leefgeld en diesel Daarnaast de dure verzekeringen voor de apparatuur. Daarom vraag ik jullie hulp. Niet voor luxe. Niet voor comfort. Maar om onafhankelijke Europese verslaggeving mogelijk te maken. Misschien omdat steeds meer mensen voelen dat er iets kantelt. En omdat het belangrijk is dat iemand vastlegt wat er werkelijk gebeurt, buiten de filters van politiek, omroepen en algoritmes. Word daarom deel van dit project. En ga mee met mij op reis. Doneer, https://t.co/t3kV0Vntt4 , wordt ambassadeur of Informeer me over belangrijke personen en initiatieven. Via; [email protected] Elke bijdrage helpt direct om deze reis mogelijk te maken. En minstens zo belangrijk: deel deze oproep met mensen die voelen dat Europa op een historisch kruispunt staat. Volg de reis straks via: De nieuwsbrief van https://t.co/AXngWtGWiT En via https://t.co/t3kV0Vntt4 Max von Kreyfelt  #Europa #onafhankelijkheid #journalistiek

In een recente nieuwsbrief van NRC Voorkennis wordt belicht hoe de politieke handel en wandel in Nederland, exemplified door de budgetten voor ontwikkelingssamenwerking, een inmiddels wijdverbreide praktijk van compromissen en quid pro quo met zich meebrengt, waarbij belangrijke principes zoals de vrijheid van meningsuiting in de discussie worden betrokken, wat de betrouwbaarheid van de politiek ondermijnt en de democratie schaadt. #politiek #ontwikkelingssamenwerking #minderheidskabinet

Meerdere Joden staan bewust achter het omvolkingsbeleid van Europa. Aanstaande zondag een speciale aflevering voor én over Mona Keijzer. Ik ga wél in op de vraag of Joden achter de omvolking zitten. Schrijf je in voor de nieuwsbrief op https://t.co/UxghfJTcfb en krijg de link naar de aflevering zondag. Vergeet mijn werk niet te steunen via https://t.co/hhqQW2LgLe om dit grote taboe te doorbreken. Het is risicovol, maar noodzakelijk. Hoe groter ik word, hoe meer ik risico loop. #Omvolking #Joden #TaboesDoorbreken