Search

What a novel angle this adds from @KettyGarat. According to this information, political leaders in the police close to Zapatero and Bono have been messing with Marlaska (and Sánchez) regarding the famous report sent to Judge María Tardón. Effects of the distancing between Moncloa and (translated)

🔴 ÚLTIMA HORA Robles asciende a coronel a Balas, el jefe de la UCO que investiga la corrupción del Gobierno. https://t.co/MbrLoTd6HU #Corrupción #Justicia #Política

Congratulations to @GiorgiaMeloni on a historic achievement - leading the longest-serving Government in the history of the Italian Republic. Political stability matters. Leadership matters.  And a strong, confident Italy matters, to Slovenia, to our region and to Europe. As https://t.co/D7LW0q4vAA #Italy #Leadership #PoliticalStability #IT #SI

Rufián da un giro de 180 grados a su discurso y pide que se devuelva a los inmigrantes que entraron durante la invasión de Ceuta. "Porque ¿qué imagen se le da al mundo si frente a esta agresión callas, tragas y pagas? ¿Lo siguiente qué será, 80 000 más, enviados para morir?". La izquierda empieza a marcar distancias. A Sánchez no le queda mucho y quienes le rodean lo saben. #Inmigración #Ceuta #Política

Persistently budget deficits and political quasi-ungovernability are fundamentally undermining Paris’s creditworthiness. While crackpot ideas about debt cancellation circulate, the ECB watches attentively in the shadows. Blog: https://t.co/gChynRWqCm #BudgetDeficit #ParisCreditworthiness #ECB #FR

...jsem chybu." Všimněte si, že slovo CHYBA neexistuje, hranice sebereflexe se v politice zastavila u mírnějšího výrazu POCHYBENÍ. Z druhé strany je to pozoruhodné vyplnění mezery, do které by klasická media neměla a verejnoprávní nesmí jít. https://t.co/gwJSZ6mARe #politika #sebereflexe #media

Een ochtendcolumn Wie de Nederlandse politiek volgt, zou kunnen denken dat het grootste financiële probleem van de overheid is waar het volgende miljard vandaan moet komen. Vermogens moeten meer opbrengen, erfenissen kunnen zwaarder worden belast, fiscale voordelen moeten worden beperkt en hogere en middeninkomens kunnen meer bijdragen. Over de verdeling van de rekening kan Den Haag eindeloos debatteren. Veel minder belangstelling bestaat voor de rekening zelf. Het Rijk gaf in 2025 €447,1 miljard uit. Van een Tweede Kamer zou je verwachten dat een groot deel van de politieke energie vervolgens gaat zitten in een eenvoudige vraag, wat hebben we voor dat geld gekregen? Dat is tenslotte een kerntaak van het parlement. Kamerleden worden niet gekozen om vier jaar campagne te voeren. Ze worden onder meer gekozen om de regering te controleren, en daarbij hoort controleren of publiek geld doelmatig wordt besteed. Onderwijs laat zien wat er gebeurt als die vraag niet wordt gesteld. In 2000 gaf de overheid €20,8 miljard uit aan onderwijs en studietoelagen, in 2024 €56 miljard. Ook als aandeel van de economie namen de uitgaven toe. Ondertussen daalde de Nederlandse PISA-score voor wiskunde van 538 in 2003 naar 493 in 2022 en voor lezen van 513 naar 459. Nederland bereikte bij de laatste meting in alle drie de onderzochte vakken zijn laagste score sinds deelname aan PISA. Dat zou een politiek hoofdpijndossier moeten zijn. Meer geld, slechtere prestaties. Niet omdat iedere extra euro rechtstreeks een hogere PISA-score moet opleveren, maar omdat na twintig jaar één vraag onvermijdelijk wordt, wat hebben al die extra miljarden dan wel opgeleverd? Het onderwijs is geen uitzondering op een verder perfect werkend systeem. De Algemene Rekenkamer constateert dat tekortschietende resultaten van overheidsbeleid Nederland vele miljarden euro’s per jaar kosten. Ministeries produceren honderden beleidsevaluaties. De Rekenkamer onderzocht achttien periodieke rapportages en keek wat de Tweede Kamer ermee deed. Zes werden behandeld, twaalf niet. In slechts twee Kamerdebatten werd naar zo’n evaluatie verwezen. Daar zit de zwakte van ons politieke systeem. We hebben de controle uitstekend georganiseerd, maar politiek levert die controle blijkbaar weinig op. Een nieuw plan kan worden gepresenteerd als vooruitgang. Een belastingverhoging geeft partijen de gelegenheid zich te profileren op eerlijkheid en verdeling. Een conflict over vermogen of erfenissen levert onmiddellijk herkenbare politieke kampen op. Uitzoeken waarom miljarden aan bestaand beleid onvoldoende resultaat opleveren is minder geschikt voor de permanente campagne. Dat mechanisme helpt ook de groei van de overheid verklaren. Als beleid onvoldoende werkt, verdwijnt het probleem niet. Het probleem wordt vervolgens aanleiding voor nieuw beleid en nieuw geld. Het bestaande budget blijft grotendeels staan, het volgende komt erbij en daarna moet opnieuw dekking worden gevonden. Zo kan gebrek aan resultaat uiteindelijk leiden tot hogere uitgaven in plaats van lagere. Vervolgens begint Den Haag weer aan de kant waar de politieke belangstelling wel groot is. Wie gaat het betalen? Het vermogen, de erfenis, de hogere inkomens of de middenklasse? Daarover gaan de debatten, daar worden de verschillen tussen partijen zichtbaar en daar valt electoraal iets te winnen. Maar iedere miljard die doelmatiger wordt besteed, hoeft ook niet opnieuw te worden opgehaald. Je zou verwachten dat daar minstens zoveel politieke belangstelling voor bestaat. Maar die is moeilijk te vinden. We hebben geen behoefte aan nog meer politici die uitleggen wie de rekening moet betalen. We hebben Kamerleden nodig die het minder spectaculaire werk doen waarvoor het parlement bestaat, controleren of de rekening klopt en of we voor al die miljarden krijgen wat ons is beloofd. We gaan elkaar politiek te lijf over wie de rekening betaalt. Vrijwel niemand lijkt zich druk te maken of de rekening zelf wel klopt. #NederlandsePolitiek #Onderwijs #Financiën

"Il governo di @GiorgiaMeloni diventa il più longevo della storia." Guardi presidente che se un film di merda dura 4 ore non è che diventa un film di Antonioni,sempre un film di merda rimane! Buongiorno #Bari🤣 https://t.co/s1YewrFpu0 #politica #Italia #GiorgiaMeloni

El portavoz de Zapatero y sus joyas de como mucho 30.000€ (sólo se equivocó en la estimación un millón de euros, no seáis duros con él) dice que está fatal que la policía judicial no pueda comunicar el resultado de los informes a sus superiores. Supongo que también estaría fatal cuando el propio Marlaska instruyendo el caso Faisán pidió exactamente lo mismo a su policía judicial, y supongo que también nos ofrecerá una explicación de por qué el Ministro no había pedido en un mes un informe propio al CENIF. #Política #Corrupción #Justicia

VALENTINA PETRINI si fa un clamoroso autogol chiedendo a GINO ZAVALANI se non gli dà fastidio il modo in cui certi giornali, (@tempoweb ) sbattono sulle loro pagine i compensi dei giornalisti di Report. @Gino_Zavalani gli fa sommessamente notare che lui è stato oggetto proprio di quel metodo lì da Report e ha saputo proprio grazie al direttore @Capezzone che un Bertazzoni che guadagna lordo 200 mila euro ha chiesto dove loro di @EsperiaItalia in tre avessero preso 50mila euro. E le ricorda che Avs ha fatto un'interrogazione parlamentare proprio su @EsperiaItalia e lei mica si e' indignata su questo!" #DrittoeRovescio #Giornalismo #Report #Politica

Un film « indépendant », paraît-il. Il s’appelle Jupiter. Premier long métrage d’Alexandre Smia. Un président français enfermé dans le bunker de l’Élysée, face à une menace nucléaire russe. Sortie salle en novembre 2026. Sept mois avant la Présidentielle. Le président à l’écran ne s’appelle pas Emmanuel Macron. Évidemment. Il s’appelle Paul Archambault. Comme ça, on pourra toujours dire que ce n’est « pas un film sur Macron ». Juste un film qui recycle le décor, le pouvoir, la posture, le mythe du chef des armées seul face à l’apocalypse -et qui tombe pile au moment où l’on nous ressert la même partition : la Russie comme horizon unique de la peur. L’argent, lui, n’est pas fictif. Budget : 7,49 millions d’euros. Avance sur recettes du CNC. Coproduction France 2 Cinéma. Circuit public classique, celui qui finance « la création » quand le scénario colle à l’air du temps officiel. Le scénario est signé Alexandre Smia et Thomas Finkielkraut -oui, le fi-fils d’Alain. Et Bruno Tertrais, l’inénarrable directeur adjoint de la FRS, expert maison de la bombe et chroniqueur géopolitique illuminé de service, s’est lui-même félicité d’y avoir « contribué ». Tertrais n’est pas un figurant : c’est l’une des voix les plus fidèles de l’atlantisme français, celle qui traduit la doctrine en récit et la propagande en information. On prend « l’expert » de la dissuasion, le fils Finkielkraut, l’argent du CNC et le bunker Jupiter. Ensuite, on s’étonne que les citoyens -ces dangereux complotistes- y voient une commande. Nul n’oblige un cinéaste à filmer la solitude d’un chef d’État face à Moscou. Nul n’interdit non plus de le faire. Mais qu’on arrête la comédie : ce n’est pas un geste audacieux, juste le film que les politiciens en difficulté et les journalistes officiellement soumis réclamaient pour célébrer la figure présidentielle, habituer le pays à la menace russe, et bien sûr le faire avec nos impôts. #Cinéma #Politique #Société

GINO ZAVALANI Ottimo intervento a #DrittoeRovescio soprattutto nella parte finale dove sottolinea che : " Mi ha colpito una cosa: Ranucci, che ora parla il politichese, dice lotterà per le future generazioni vuole consegnate un paese migliore. Io vorrei che si ricordasse di quei figli cresciuti che sono stati oggetti o le loro famiglie di questo tipo di giornalismo a cui è stata rovinata la vita: ricordiamolo prima di pensare alle future generazioni!" @Gino_Zavalani @EsperiaItalia #DirittoeRovescio #giustizia #politica