Search

Dziś wygrała drużyna. Inteligentni, obdarzeni dużą jakością zawodnicy, ale przede wszystkim tworzący drużynę. Świetnie czytali mecz jako całość, wiedzieli, kiedy stanąć niżej, a kiedy zagrać agresywniej w odbiorze. Była odpowiedzialność, był pragmatyzm, determinacja i świadomość, że w takim meczu nie wszystko trzeba wygrać piłką. Szybko się Wisła tego nauczyła. A ten chłopak ze zdjęcia da kiedyś Wiśle miliony… Naturalna lewa strona, genialna merytoryka, a jakby było mało to daje opcje trenerowi również w ofensywie. #WisłaKraków #drużyna #piłkaowników

The leader of the AfD party, Alice Weidel, announced that if her group assumes power, Germany may terminate the Schengen Agreement and abandon the euro, which raises concerns regarding the future of the European Union; however, experts suggest that such decisions are unlikely considering the pragmatism of the German economy. (translated)

Here is an interview by Wasyl Bodnar for Ukrainian media about Polish-Ukrainian relations. It is worth reading not only as statements from the still ambassador of Ukraine in Poland but as the soon-to-be new Deputy Minister of Foreign Affairs of Ukraine. A manifesto of pragmatism. (translated)

Drodzy, Być może jestem zbyt analityczny, zbyt zaangażowany i zbyt spokojny, by oceniać poszczególne mecze w sposób emocjonalny. Każdy wynik do 5.–7. kolejki jest pewną anomalią z punktu widzenia prognozowania i matematyki. Na tym etapie nie da się jeszcze o żadnej drużynie powiedzieć niczego ostatecznego – ani pozytywnego, ani negatywnego. Można oceniać przede wszystkim ambicję i zaangażowanie. Każdy, kto już teraz wyciąga daleko idące wnioski, po prostu się myli - i te pozytywne i negatywne. Jestem zadowolony z postawy mojej drużyny. Reszta należy do analizy naszego sztabu i zespołu analitycznego. Przegraliśmy zasłużenie. Ekstraklasa to liga pragmatyzmu. Dziękuję, że byliście dziś z nami. ESA uczy jak ważne są szczegóły. Jedziemy dalej i widzimy się za tydzień @wislakrakowsa 🔵⚪️🔴 #Ekstraklasa #analiza #pragmatyzm

Artykuł analizuje centralizację władzy na Ukrainie, wynikającą z wojennego pragmatyzmu, która ilustruje rosnącą militarizację życia publicznego i przygotowania do eskalacji konfliktu z Rosją, szczególnie po kontrowersyjnej rekonstrukcji rządu i nominacjach nowych dowódców, co obiecuje intensyfikację działań wojennych w nadchodzących miesiącach. #Ukraina #wojna #bezpieczeństwo

Miałem już w tym sezonie nie komentować meczów, ale to kwal. #UCL, więc skomentuję. AGF niczym nie zaskoczył, za to Lech Poznań zaskoczył pragmatyzmem w I połowie 👏 Właśnie tego brakowało rok temu w eliminacjach, a właśnie tak przechodzi się dalej w pucharach 👏 Wielkie brawa. Cieszę, że Aarhus niczym mnie nie zaskoczył. To osobiście dla mnie bardzo ważne, bo liczy się przede wszystkim efektywność działań po cichu🤓 Hansen - Oglądałem choćby kwietniowy mecz z FC Midtjylland, gdzie zachowywał się podobnie (ma 41 lat). Mam wrażenie, że on trochę przegapił termin zejścia ze sceny tak jak polscy skoczkowie. Jakoś tak mi się skojarzyło 🫣 Trzeba pamiętać, że AGF w zeszłym sezonie nie przegrał wyżej niż różnicą jednej bramki, dlatego to wielki wynik Lecha. Przejście Aarhus to już pewna #UECL, Lech nigdy nie grał 2 lata z rzędu w fazie grupowej/ligowej. Dziś już się z nią wita i pójdzie po więcej 🥳🎉 Po prostu inny Lech Poznań. Inny klub 🫡 #UCL #LechPoznań #Pucharów

Od początku mam wrażenie, że ten cały “rozłam” jest w dużej mierze kontrolowany. I im dłużej obserwuję to, co dzieje się wokół Morawieckiego, tym bardziej utwierdzam się w tym przekonaniu. Warto przypomnieć historię. Rozłam z Ziobrą był realny. Powstała osobna partia, a dopiero później Jarosław Kaczyński włączył ją do swojego obozu. W tamtym czasie PiS był bliżej centrum i potrzebował bardziej radykalnego skrzydła, które zagospodaruje prawicowy elektorat. Dzisiaj sytuacja wygląda zupełnie inaczej. PiS sam przesunął się mocno na prawo. Najbardziej radykalny elektorat ma już swoich liderów i środowiska. Jest Bąkiewicz, jest Ruch Obrony Granic, są środowiska narodowe i antyimigracyjne. Ten odcinek prawej strony sceny politycznej jest już zagospodarowywany. Za to od dwóch lat systematycznie budowana jest zupełnie inna narracja. Pisałam o tym już w lutym 2024 roku. Morawiecki praktycznie porzucił tematy ideologiczne. Ruszył w objazd Polski, zaczął mówić niemal wyłącznie o gospodarce, inwestycjach, przedsiębiorczości i rozwoju. Równolegle zaczął też prowadzić komunikację, której wcześniej zupełnie z nim nie kojarzono. Na TikToku pojawiły się memy i próby bardziej młodzieżowego języka, które wielu komentatorów wyśmiewało jako sztuczne i niepasujące do jego dotychczasowego, sztywnego wizerunku. Ale jeśli spojrzeć na to z perspektywy budowania nowej marki politycznej, taki zwrot przestaje wyglądać przypadkowo. Wraz z nim jeździł Daniel Obajtek, polityk, który przecież bardzo wiele zawdzięcza Kaczyńskiemu. I naprawdę ktoś wierzy, że Jarosław Kaczyński przez dwa lata tego nie zauważył? Przecież to polityk, który wielokrotnie udowadniał, że jeśli uzna kogoś za zagrożenie dla własnego projektu, potrafi działać szybko i bez sentymentów. Gdyby uznał, że Morawiecki prowadzi samowolkę, miał mnóstwo okazji, by to uciąć. Nie zrobił tego. Moim zdaniem dlatego, że ten proces był potrzebny. Jeśli dziś PiS chce wrócić do walki o centrum, potrzebuje wiarygodnego polityka, który nie będzie kojarzony przede wszystkim z wojną ideologiczną, ale z rozwojem i gospodarką. Morawiecki od dwóch lat konsekwentnie buduje właśnie taki wizerunek. Jeżeli dojdzie do formalnego rozstania z PiS, będzie mógł wystąpić jako “nowa jakość”, człowiek rozwoju, inwestycji i pragmatyzmu. Wokół takiego projektu mogą gromadzić się środowiska skupione wokół CPK, część konserwatywnych samorządowców, osoby pokroju Pauliny Matysiak oraz wyborcy, dla których gospodarka jest ważniejsza niż nieustanne spory światopoglądowe. To może być również oferta dla części rozczarowanych wyborców KO, Trzeciej Drogi czy bardziej liberalnego skrzydła Konfederacji. Dlatego nadal nie kupuję narracji o wielkiej wojnie między Kaczyńskim a Morawieckim. Oczywiście mogę się mylić. Ale na dziś bardziej przekonuje mnie scenariusz podziału ról niż autentycznej wojny. Bo jeśli spojrzeć na wydarzenia z ostatnich dwóch lat, to bardziej przypominają one starannie prowadzoną dywersyfikację politycznego zaplecza niż niekontrolowany rozpad obozu. #Polityka #PiS #Morawiecki

Jest kompletnie na odwrót. Klęska projektu "neojagiellońskiego" to właśnie zwycięstwo pragmatyzmu i rozumu nad romantyzmem oraz emocjami. Polska nie zbuduje drugiej Rzeczpospolitej Obojga (Wielu) Narodów. W zbyt wielu obszarach nasze interesy są sprzeczne z interesami Ukrainy, Białorusi i państw bałtyckich. Polska zdecydowanie ma najsilniejszą gospodarkę i pozycję międzynarodową, ale nikt w Kijowie, Mińsku i Wilnie tego nie uzna ze względów politycznych i historycznych. Naturalne przewodnictwo Polski w takim tworze od początku spotka się z kontestowaniem, zwłaszcza przez Kijów, oraz graniem na inne stolice na zachodzie, przede wszystkim na Berlin. W drugą stronę, w interesie Polski nie jest być w permanentnym konflikcie terytorialnym z Rosją tylko po to, aby rozciągnąć swoją wątpliwą strefę wpływów na wschód. Musimy aktywnie patrzeć w tamtym kierunku, ale nie dać się drenować gospodarczo i demograficznie pięknymi wizjami, które w każdej chwili mogą się rozpaść jak domek z kart. Polska obiektywnie jest za silna, aby dawać sobą pomiatać w relacjach z Ukrainą, Białorusią i Litwą w imię politycznej poprawności i dobrych stosunków sąsiedzkich. Z drugiej strony jest zbyt słaba, aby nadawać ton takiej unii i skutecznie bronić własnych interesów. Nasze większe zaangażowanie na wschodzie będzie tak czy inaczej traktowane mocno histerycznie w Kijowie, Mińsku i Wilnie jako polski imperializm 2.0, podczas gdy brak takiego zaangażowania jedynie naraża nas na ponoszenie kosztów bez żadnych wymiernych zysków. Polska powinna bardziej zdawać sobie sprawę ze swojego korzystnego położenia i częściej grać tą kartą. W obecnej sytuacji mamy więcej opcji do wyboru i możemy przenosić dyplomację na wyższe szczeble. Nie musimy wchodzić w żadne konkretne buty... #Polska #Gospodarka #Dyplomacja

Bogusław Chrabota w swoim artykule podkreśla, że decyzje dotyczące orderu dla Wołodymyra Zełenskiego powinny być oparte na pragmatyzmie i narodowym interesie, a nie chwilowych emocjach, wskazując na konieczność stabilizacji relacji polsko-ukraińskich w trudnych historycznych kontekstach. #Zelenski #PolskaUkraina #InteresNarodowy

Dyskusja w podcastie „Rzecz o idei” na temat projektu ustawy o zabezpieczeniu socjalnym artystów ujawnia napięcia między politycznym pragmatyzmem a potrzebą reform, podkreślając rosnącą niechęć wobec humanistyki oraz pytania o sens finansowania kultury przez państwo, zwłaszcza w kontekście niepopularnych, ale koniecznych decyzji. #Kultura #Polska #Sztuka

Szczepan Ruman w artykule krytykuje dogmatyczne podejście do energetyki w Europie, wskazując na niebezpieczeństwa związane z ignorowaniem pragmatyzmu i różnorodności źródeł energii, co prowadzi do deindustrializacji i destabilizacji gospodarczej, podczas gdy inne kraje, jak Chiny, inwestują zarówno w odnawialne, jak i węglowe źródła energii, dążąc do efektywności i niskich cen. #Energetyka #OZE #Węgiel