Search

Het artikel bespreekt hoe het recente protest in Oldebroek, dat begon als een lokale reactie op een besluit over de regenboogvlag en een asielzoekerscentrum, zich ontwikkelde tot een nationale discussie over erkenning, vertegenwoordiging en de kloof tussen stedelijke en landelijke gebieden in Nederland, en wijst op de groeiende politieke radicalisering die voortkomt uit een gebrek aan vertrouwen en betrokkenheid bij de politiek. #Oldebroek #Identiteit #PolitiekeRadicalisering

Het voortbestaan van de Amerikaanse democratie, na 250 jaar, staat meer dan ooit onder druk door interne verdeeldheid, radicalisering van de politiek en een verzwakte relatie met traditionele bondgenoten, terwijl de idealen van de Founding Fathers steeds verder buiten bereik lijken te komen. #AmerikaanseDemocratie #FoundingFathers #PolitiekeVerandering

Column: de aftocht van Thom de Graaf Max von Kreyfelt Dinsdag verzamelen gedupeerde ouders zich bij de Raad van State. Om te vragen of ze misschien eindelijk hun eigen dossier mogen inzien. Dat is het niveau waarop Nederland inmiddels functioneert. Een burger die wil weten wat de overheid hem heeft aangedaan, wordt behandeld alsof hij probeert de lanceercodes van kernwapens te stelen. Aanleiding is het afscheid van Thom de Graaf. Zo’n Haags ritueel waarbij bestuurders elkaar toespreken met woorden als: “verbindend,” “integer,” “dienstbaar.” Een soort politieke wierookceremonie voor mensen die nooit zelf in de rij van de voedselbank belandden door een administratieve fout. Ondertussen staan buiten ouders die al jaren wachten op iets exotisch als: waarheid. Want het toeslagenschandaal bleek nog niet vernederend genoeg. Nederland besloot namelijk tot een indrukwekkend vervolg: Het Herstelschandaal™. Een bureaucratische horrorserie zonder einde, waarin iedere aflevering bestaat uit: verdwenen documenten, onbereikbare instanties, nieuwe formulieren, en ambtenaren die uitleggen dat “het proces zorgvuldig verloopt.” Dat laatste betekent: wij hopen dat u afhaakt vóór de afronding. Het fascinerende blijft de asymmetrie. De overheid weet alles van u. Uw inkomen. Uw aankopen. Uw bankrekening. Uw parkeerboetes. Waarschijnlijk zelfs hoe vaak u een frikandelbroodje koopt bij het tankstation. Maar zodra burgers vragen: “Mag ik mijn eigen dossier zien?” verandert Den Haag ineens in een combinatie van de CIA, de Stasi en een slecht functionerend callcenter. “Nee mevrouw, die informatie kunnen wij nog niet vrijgeven.” Voor wie is die informatie eigenlijk gevaarlijk? Voor de ouders? Of voor de mensen die het gedaan hebben? Want dát is natuurlijk de echte datakluis: niet documenten, maar aansprakelijkheid. En dus staan die ouders dinsdag niet alleen voor zichzelf. Ze staan daar voor iets dat ooit normaal was in een rechtsstaat: het idee dat de overheid óók aan regels gebonden hoort te zijn. Tegenwoordig klinkt dat als radicalisering. Nederland is immers een land geworden waar burgers binnen twee weken een boete krijgen bij een verkeerd ingevuld formulier, maar waar dezelfde overheid rustig tien jaar nodig heeft om toe te geven dat zij duizenden gezinnen financieel en psychologisch heeft gesloopt. En zelfs daarna volgt geen echte openheid, maar een “hersteltraject.” Alsof dezelfde mensen die uw huis in brand staken nu langskomen met een plantenspuit en een folder over vertrouwen. “Leuker kunnen wij het niet maken, wel eerlijker.” Prachtige slogan. Alleen blijkt eerlijkheid inmiddels begraven onder vijf bestuurslagen, twaalf overlegtafels en honderden zwartgelakte Woo-pagina’s. Dat is uiteindelijk de wrangste conclusie. Het toeslagenschandaal was geen fout in het systeem. Het wás het systeem. En het herstelschandaal bewijst vooral: de machine draait nog steeds. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #toeslagenschandaal #transparantie #overheid

Stel je voor dat dit 15-jarige meisje uit Meerstad extreemrechts was geweest. De media en experts hadden onmiddellijk ‘ideologische radicalisering’ als oorzaak aangewezen. Nu ze worstelde met genderidentiteit, zich als jongen liet aanspreken en later als hond identificeerde (met staart en oren), blijft het weer verdacht stil. Dubbele standaarden bij het duiden van dit soort drama’s hoort bij dezelfde ziekte. #Woke #Genderidentiteit #DubbeleStandaarden #Radicalisering

In zijn artikel betoogt Tommy Wieringa dat het vertrouwen in de politiek en de media in Nederland sterk is afgenomen, mede door de invloed van sociale media en algoritmen die een eenzijdig wereldbeeld bevorderen, wat leidt tot radicalisering en de erosie van de democratische waarden en het gemeenschapsgevoel. #vertrouwen #socialemedia #democratie

Column: Hoe geloofwaardig zijn ze? Max von Kreyfelt Ik herinner mij de tijd dat politici elkaar bevochten alsof de toekomst van het land ervan afhing. Nu lijkt het steeds vaker op een netwerkborrel met camera’s. Overdag spelen ze op televisie de grote ideologische gladiatoren. “Democratie in gevaar.” “Onacceptabel.” “Schandalig.” “Een bedreiging voor de rechtsstaat.” En ’s avonds staan dezelfde mensen lachend naast elkaar met een glas witte wijn in Nieuwspoort alsof ze samen een succesvol bedrijfsuitje hebben afgerond. Hoe serieus nemen ze elkaar eigenlijk nog? Kijk naar de debatten. De ene helft noemt de andere helft fascist. De andere helft noemt de eerste helft landverrader. Er wordt gesproken over “ondermijning van de democratie”, “gevaarlijke radicalisering” en “existentiële dreigingen”. Maar zodra de camera uitgaat: hand op schouder, grapje bij de koffieautomaat, gezamenlijk op de foto, en daarna met dezelfde taxi naar een talkshow waar ze elkaar opnieuw zogenaamd gaan “slopen”. Het politieke conflict is steeds vaker professioneel worstelen geworden. Veel geschreeuw. Veel theater. Veel ingestudeerde verontwaardiging. Maar ondertussen draaien dezelfde draaideuren gewoon door. Oud-politici verdwijnen naar lobbyclubs. Lobbyisten schuiven aan bij ministeries. Journalisten trouwen met voorlichters. Voorlichters worden Kamerleden. Kamerleden worden adviseurs. Adviseurs worden toezichthouders. En iedereen noemt elkaar ondertussen dapper, constructief en verbindend op LinkedIn. Alleen de burger denkt nog dat het echt oorlog is. Dat is misschien nog het meest fascinerende van deze tijd: de achterban raakt totaal verhit terwijl de hoofdrolspelers zelf opvallend ontspannen blijven. Op sociale media vliegen mensen elkaar naar de keel alsof Nederland morgen ophoudt te bestaan. Maar in Den Haag lunchen ze gewoon samen. Daar zit namelijk het echte verschil. De burger leeft de politiek. De politiek beheert de politiek. En hoe extremer het debat wordt, hoe beter het systeem eigenlijk functioneert. Want een bevolking die elkaar bezighoudt met permanente stammenoorlog kijkt minder naar de mensen die werkelijk aan de knoppen zitten. Dus blijven ze elkaar dagelijks “slopen” voor de camera. Niet om elkaar te vernietigen. Maar om het publiek emotioneel betrokken te houden. Het moderne politieke debat lijkt daardoor steeds minder op democratie en steeds meer op een abonnementendienst voor collectieve verontwaardiging. Iedere dag een nieuwe rel. Iedere week een nieuwe crisis. Iedere maand een nieuw moreel paniekmoment. En ondertussen verandert er opvallend weinig. Behalve belastingen. Die stijgen altijd opvallend serieus. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #politiek #democratie #media

In zijn column analyseert Hubert Smeets de toenemende radicalisering van de rechtse politiek in Nederland, waarbij geweld steeds meer als politiek middel wordt beschouwd, en wijst hij op de rol van Lidewij de Vos van de FVD als mogelijke aanstichter van geweld binnen deze context. #RadicaalRechts #PolitiekGeweld #LidewijDeVos

NRC stelt dat samenwerking met het sterk geradicaliseerde FVD niet mogelijk is, gezien de toenemende acceptatie van extreemrechts geweld en racistische ideologieën binnen de partij, zoals blijkt uit recente uitspraken en de radicalisering van hun aanhang. #extreemrechts #radicalisering #politiekvanhaat

Het Nationaal Kiezersonderzoek toont aan dat Nederlandse kiezers teleurgesteld kunnen overstappen tussen partijen binnen hun ideologische familie, maar dat de radicalisering onder uiterst rechtse kiezers en toenemend wantrouwen jegens politici zorgwekkende signalen zijn die de stabiliteit van de democratie dreigen aan te tasten. #Kiezersonderzoek #Politiek #Radicalisering

De 24-jarige Syriër, die zich razendsnel radicaliseerde en vorig jaar februari een mesaanval pleegde in het Oostenrijkse Villach waarbij een 14-jarige jongen omkwam en vijf anderen gewond raakten, is door de rechtbank veroordeeld tot levenslang zonder berouw te tonen voor zijn daden. #terrorisme #radicalisering #Oostenrijk

Column: De demonstratie-hiërarchie van Nederland Max von Kreyfelt Nederland is een prachtig land. Een land waar iedereen gelijk is. Alleen blijken sommige demonstranten nét iets gelijker dan anderen. Blokkeer je met klimaatactivisten maandenlang een snelweg, leg je verkeer, hulpdiensten en werkend Nederland stil en plak je jezelf vast aan asfalt, dan behandelt de politie je alsof ze een kwetsbaar yogaretraite begeleiden. “Rustig mevrouw… uw havercappuccino staat klaar in het busje.” Na arrestatie staan ze vaak sneller weer buiten dan een pakketje van https://t.co/4Alr0B9dZf wordt bezorgd. Maar probeer als gewone buurtbewoner eens boos te worden over een AZC in je directe leefomgeving en plots verandert Nederland in een oefening, extreem radicale ordehandhaving. Dan verschijnen er ME-busjes, Romeo’s, helmen, linies, wapenstokken en persverklaringen over “radicalisering”. Want dat is het wonderlijke van de moderne democratie: een snelweg blokkeren heet tegenwoordig “maatschappelijke betrokkenheid”, maar zorgen over leefbaarheid worden verdacht snel vertaald naar “extremistische signalen”. En burgers zien dat verschil haarfijn. Dat is het echte probleem. Niet XR. Niet asielprotesten. Maar de zichtbare demonstratie-hiërarchie. De overheid blijkt feilloos aan te voelen, welk protest ideologisch acceptabel is. Een klimaatactivist die een hoofdstad ontregelt? Idealistisch. Een boze burger uit een dorp? Potentieel gevaarlijk. Een universiteitsbezetter? Bevlogen. Een ondernemer die zijn wijk ziet veranderen? Radicaal. Een Palestijnse protestmars? Complex maatschappelijk vraagstuk. Driehonderd bezorgde moeders bij een AZC? “Signalen van extreemrechts.” Je hoeft geen politicoloog meer te zijn om het patroon te herkennen. Zelfs de gemiddelde loodgieter of vrachtwagenchauffeur voelt dat protest niet meer wordt beoordeeld op gedrag, maar op politieke geur. En precies daar wordt het gevaarlijk. Een rechtsstaat overleeft best demonstraties. Ook een paar relschoppers. Zelfs slechte ministers. Maar wat een rechtsstaat niet overleeft, is zichtbaar ongelijke behandeling. Zodra burgers het gevoel krijgen dat regels elastisch worden toegepast afhankelijk van ideologie, verdwijnt vertrouwen sneller dan koopkracht bij de supermarkt. En ondertussen begrijpt Den Haag er opnieuw helemaal niets van. Daar worden rapporten geschreven over “maatschappelijke polarisatie”, alsof die spontaan uit de lucht kwam vallen en niet jarenlang zorgvuldig is gekweekt door bestuurders die iedere vorm van kritiek reduceren tot populisme, desinformatie of extremisme. De ironie is schitterend. Dezelfde elite die jarenlang sprak over “verbinding”, heeft inmiddels een samenleving gebouwd waarin steeds meer mensen bang zijn om hardop iets te zeggen zonder direct moreel gefileerd te worden op televisie of sociale media. Maar gelukkig mogen we nog wel demonstreren. Zolang het ideologisch verantwoord gebeurt. Want we zijn een tolerant land. Met extremistische voorwaarden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Demonstratierecht #MaatschappelijkeBetrokkenheid #Polarisatie

New annual report from OCAD, the Coordination Body for Threat Analysis (2025): No less than 86% of the individuals in the 'Common Database for Terrorism, Extremism, Radicalization Process' are Muslims. Only about 8% of the population in Belgium is Muslim. This is (translated)

De tieners Cain Clark en Caleb Vazquez, die maandag een aanslag op een islamitisch centrum in San Diego pleegden, zijn vermoedelijk online geradicaliseerd en deelden een brede haat jegens verschillende religies en rassen, wat leidde tot drie doden en de ontdekking van een manifest vol racistische en antisemitische teksten. #radicalisering #haatmisdrijf #SanDiego

Twee tieners, Cain Clark en Caleb Vazquez, hebben een fatale aanslag gepleegd op een islamitisch centrum in San Diego, waarbij ze zich online radicaliseerde en hun beklag deden in een manifest vol haat, terwijl ze meer dan dertig vuurwapens bezaten die vermoedelijk van de ouders van een van hen waren. #radicalisering #haatzaaien #SanDiego

Twee jongeren, die verantwoordelijk waren voor een dodelijke aanslag op een moskee in San Diego, zijn online geradicaliseerd, hebben haatdragende teksten geschreven tegen moslims en Joden, en pleegden vermoedelijk zelfmoord na de aanval, waarbij ze eerder de betrokkenheid van internetuitingen over geweld en haat tegen diverse groepen toonden. #Radicalisering #Haatmisdrijf #MoskeeSanDiego

Vernietigend geweld en aanhoudende onrust rondom de opvang van asielzoekers in Loosdrecht zijn een gevolg van het besef dat demonstraties effectief kunnen zijn in het beïnvloeden van bestuurlijke beslissingen, wat leidt tot een toenemende radicalisering van protestgroepen. #asielopvang #protesten #geweld

Minister David van Weel (VVD) wordt bekritiseerd voor zijn passieve houding ten opzichte van extremistisch geweld rond asielzoekerscentra, terwijl er steeds meer fysieke geweldsdelicten plaatsvinden en radicale groepen zich manifesteren, zonder dat er effectieve acties worden ondernomen. #asielzoekerscentrum #radicalisering #demonstraties

In haar column bespreekt Caroline de Gruyter de opkomende radicalisering onder de middenklasse in Europa, met een focus op de zorgen van Bijan Djir-Sarai over de groeiende ontevredenheid en woede richting het politiek systeem, wat doet denken aan gevaarlijke geschiedenis. #radicalisering #middenklasse #politiek