Vijf jaar na de verwoestende overstromingen in het Ahrdal, waarbij 184 mensen omkwamen, zijn de gevolgen nog steeds zichtbaar, terwijl de gemeenschap zich herstelt met de hulp van solidariteit uit heel Europa en de regionale verbindingen weer tot leven komen met een hersteld spoornet. #Ahrdal #overstromingen #wijnbouw
Het Amsterdam Nieuw-West geluid. 24/7 wel ergens een sirene te horen. Was m'n echtgenoot niet door werk gebonden waren we al lang weggeweest. Dit is toch niet te harden? Nog los van de fatbike-ellende en ronkende motor terreur. Het is een ghetto aan het worden. Ik woon hier al meer dan 30 jaar en weet waarover ik praat. Dat linkse stadsbestuur maar kletsen over inclusie, diversiteit en verbinding. En zelf aan de grachtengordel wonen. #Amsterdam #Geluidsoverlast #Stadsleven
In haar debuutroman Aigou verkent Sarah van Vliet door de ogen van een robothondje de vraag of kunstmatige intelligentie een gevoel van bewustzijn kan ontwikkelen, terwijl het verhaal inzicht biedt in de complexe verhouding tussen mens en machine en tegelijkertijd de tekortkomingen van emotionele verbinding in het dagelijks leven belicht. #Aigou #kunstmatigeIntelligentie #robothondje
Toen ik klein was, kwam ik vroeger veel hier. Ik voelde altijd verbinding met Frankrijk.
Goed verhaal hoor, van @mauricedehond bij de coronacommissie. Ondanks schade voor jezelf, iets dóén. Dat onderscheidt toch wel de mensen waar je verder mee komt in de samenleving van degenen waar je niet verder mee komt. #steekdestraatover https://t.co/kBQSlH1KjS #coronacommissie #samenleving #verbinding
Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit
Weer een staaltje dedain richting tienduizenden van mijn kiezers. Als je mensen die anders stemmen wegzet als ‘dom rechts’, ben je niet bezig met verbinden of objectieve journalistiek, maar met polarisatie. Oordeel zelf. 👇 https://t.co/QP5ffgVXZB #politiek #verbinding #journalistiek
Na het telefoongesprek tussen de Oekraïense president Zelensky, de Russische president Poetin en de Amerikaanse president Trump, meldde Rusland dat een Oekraïense aanval op de Krim had geleid tot één dood en twee gewonden, terwijl Oekraïne haar aanvallen op belangrijke infrastructuur op het schiereiland heeft opgevoerd als onderdeel van haar strategie om de verbindingen tussen de Krim en de door Rusland bezette gebieden af te snijden. #Oekraïne #Krim #Poetin
Het nieuwe stembiljet, dat vanaf 2029 in Nederland gebruikt gaat worden, stuit op verzet van lokale politieke partijen omdat de namen van kandidaten niet meer op het biljet staan, wat volgens hen de persoonlijke verbinding tussen kiezers en kandidaten verstoort. #stembiljet #verkiezingen #lokale partijen
Het was een mooie periode van verbinding en eensgezindheid hier op X waar we samen hebben kunnen zaniken en zeiken over Oranje. Nu gaan we weer onze eigen club-bubbel in om daar te gaan zaniken en zeiken. Bedankt allemaal, en tot scheldens wanneer onze clubs elkaar treffen #voetbal #samen #verbinding
Column: Als u zich afvraagt hoe gepruts ontstaat Ik vraag me vaak af hoe een overheid verandert in een stroperige machine vol beleidsblunders, eindeloze reorganisaties, mislukte ICT-projecten en woordvoerders die “lessen trekken” alsof dat inmiddels een bestuursvorm is geworden. Nou, zo dus. Er ligt een motie op tafel met een simpele gedachte: selecteer mensen binnen de rijksoverheid op kwaliteit, geschiktheid en vakbekwaamheid. Niet op huidskleur, op identiteit, op seksuele voorkeur, op afvinklijstjes. Of op modieuze bestuursmoraal uit consultancybrochures. Gewoon: kan iemand het werk daadwerkelijk uitvoeren? En precies dát werd verworpen. Laat die zin even rustig indalen. Een meerderheid van de Tweede Kamer stemde dus tégen het expliciete principe dat kwaliteit leidend moet zijn bij het aannemen van ambtenaren. Dat is geen satire. Dat is letterlijk wat hier staat. En daarna verbaasd zijn dat systemen vastlopen, uitvoeringsorganisaties ontsporen, toeslagenouders vermalen worden, ICT-projecten miljarden kosten en niemand nog verantwoordelijkheid neemt. Dat is alsof een vliegtuigmaatschappij besluit: “Wij selecteren piloten niet uitsluitend op vliegvaardigheid. Diversiteit in de cockpit vinden wij minstens zo belangrijk als landen.” Succes alvast. Wat hier zichtbaar wordt, is een diepere bestuurlijke ziekte: de obsessie met symboliek boven competentie. De moderne overheid is niet bezig met excellentie, maar met representatie. Niet met de vraag: “Wie is de beste?” maar: “Wie past het beste in het verhaal dat wij over onszelf willen vertellen?” En dus groeit een bestuurslaag waarin taal belangrijker wordt dan kunde, uitstraling belangrijker dan ervaring en beleidsjargon belangrijker dan gezond verstand. De ironie: Dezelfde politieke partijen die dagelijks spreken over “professionalisering”, “weerbaarheid”, “slagkracht” en “vertrouwen in de overheid”, stemmen tegelijkertijd tegen een motie die simpelweg zegt: neem de meest bekwame mensen aan. Dat is alsof een brandweercommandant tegen de sollicitatiecommissie zegt: “Blussen vinden wij eerlijk gezegd maar één van de factoren.” En daarna kijken we collectief verbaasd naar het zoveelste ontspoorde dossier. Dit verklaart ook waarom de overheid steeds meer voelt als een gigantisch toneelstuk waarin niemand nog weet wie waarvoor verantwoordelijk is. De vergaderingen zijn inclusief. De PowerPoints divers. De kernwaarden prachtig vormgegeven. Alleen functioneren de systemen steeds slechter. Maar geen nood. Daar komt vast weer een taskforce voor. Met kwartiermakers. Procesbegeleiders. Transitiecoördinatoren. En een extern onderzoeksrapport van 4,8 miljoen euro waarin uiteindelijk staat dat “de verbinding tussen beleid en uitvoering aandacht behoeft.” Terwijl de conclusie allang zichtbaar is. Als kwaliteit niet langer de norm mag zijn, wordt middelmatigheid vanzelf beleid en ongelukken systemisch. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #kwaliteitszorg #overheid #beleid
Het Oekraïense leger heeft een belangrijke spoorbrug op de door Rusland bezette Krim opgeblazen met drone-aanvallen, waardoor de logistieke verbinding tussen de Krim en Rusland is verstoord, en recentelijk is een tweede aanval uitgevoerd om Russische herstelwerkzaamheden te hinderen. #Oekraïne #Krim #droneaanval
Na een hartinfarct ervaren veel patiënten thuis angst en onzekerheid, maar in het Hartrevalidatiecentrum Rijnmond Zuid leren ze weer vertrouwen op hun lichaam door middel van training en het verkennen van hun grenzen, wat hun zelfvertrouwen en sociale verbinding versterkt. #hartrevalidatie #zelfvertrouwen #fysiotherapie
Column: Ik ben Hugo en ik hielp Nederland gezond te maken Dames en heren, Mijn naam is Hugo de Jonge en ik kijk met een warm gevoel terug op die prachtige periode waarin ik samen met miljoenen Nederlanders ontdekte dat vrijheid eigenlijk zwaar overschat wordt. Want laten we eerlijk zijn: wat is democratie zonder een avondklok? Wat is liefde zonder anderhalve meter? Wat is een verjaardag zonder oma achter plastic folie? Precies. Ik heb Nederland mogen leiden in een tijd van verbinding. Letterlijk via QR-codes natuurlijk, want echte verbinding was besmettingsgevoelig. Sommige mensen zeggen dat ik soms wat stellig was. Maar ja, in crisistijd moet je keuzes maken. Churchill had zijn sigaar. Ik had mijn persconferenties, een frikadel als metafoor en een PowerPoint met pijltjes. Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hugo, had u achteraf dingen anders gedaan?” Natuurlijk. Ik had die dansleraar misschien iets eerder geboosterd. Kijk, mensen begrijpen vaak niet hoe ingewikkeld besturen is. Je kunt niet zomaar rekening houden met iedereen. Dan houd je namelijk mensen over die vragen gaan stellen. En dat moet je in een pandemie voorkomen. Rust is belangrijk. Dus hebben wij rust gebracht. Rust in de horeca, op straat na negen uur, in de cultuursector. Heel veel rust. En ondertussen werkte ik dag en nacht. Ik rende van talkshow naar talkshow om Nederlanders moed in te spreken met zinnen als: “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” “We weten heel precies waar ze wonen.” “We vaccineren; wijk voor wijk, deur voor deur en arm voor arm.” Dat bleek achteraf niet helemaal waar, maar het klonk ongelooflijk empathisch. En daar gaat politiek uiteindelijk om. Mensen onderschatten ook hoeveel innovatie wij hebben gebracht. Voor corona liet je gewoon je gezicht zien als je een café binnenliep. Wij maakten daar een QR-code van. Vooruitgang. En wat was Nederland gehoorzaam mooi. Een volk dat vroeger nog vocht tegen het water, stond nu braaf in de regen te wachten voor een teststraat om toestemming te krijgen voor een cappuccino. Kippenvel. Sommigen noemen het controle. Ik noem het georganiseerde gezelligheid. En nu hoor ik soms kritiek. Dat er fouten zijn gemaakt. Dat er schade is ontstaan. Dat grondrechten onder druk stonden. Maar vrienden… laten we ook kijken naar wat het heeft opgeleverd. We weten nu bijvoorbeeld exact hoeveel Nederlanders bereid zijn hun buurman aan te geven vanwege een kuchje. Dat noem ik maatschappelijke participatie. Dus ja, ik ben trots. Trots op een Nederland waarin een minister van Volksgezondheid ineens ook opvoedcoach, gedragsexpert, crisispriester en nationaal knuffelverbodcoördinator mocht zijn. En het mooiste? Na alles wat er gebeurd is; iedereen wil mij hebben en ik loop nog steeds gewoon overal rond. Dat is geen arrogantie. Dat is bestuurlijke immuniteit, met dank aan mijn loyale vrienden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Democratie #Gezondheid
Theatermaker en comedian Saman Amini, die als vluchteling met PTSS en een complexe achtergrond een carrière heeft opgebouwd, vertaalt zijn pijn in humor en verhalen om verbinding te creëren, en verdiept zich in zijn nieuwe voorstelling in de gevoelens van extreemrechts om empathie te bevorderen in een steeds verder gepolariseerde samenleving. #SamanAmini #Integratie #PTSS
Als je wereldwijd met rekenonderwijs zou stoppen, stort ook, op hoger niveau, de kennis van de wiskunde ineen. De gevolgen voor de wereld zijn erger dan 100 waterstofbommen. Want de gehele materiële infrastructuur is een verbinding van materie met wiskunde. Als de kennis van de wiskunde verdwijnt, of zelfs maar vermindert, stort die infrastructuur onherstelbaar in elkaar. Gevolg: van de 8 miljard mensen op aarde sterven er 7.9 miljard binnen enkele jaren. De rest keert terug naar de grotten van onze oer-voorouders en mag blij zijn als hij nog weet hoe vuur te maken. Zo belangrijk is rekenen. Ter vergelijking: ook al zou je wereldwijd met taalonderwijs ophouden, dan draait de wereld gewoon door, want de mens kan gemakkelijk een taal leren buiten de school om. En wat doet ons kabinet van briljante bestuurskundigen? #onderwijs #wiskunde #toekomst
Het WK voetbal in Rotterdam belicht de multiculturele identiteit van de stad, waarbij bewoners trots hun verschillende nationaliteiten vieren, waardoor de gemeenschappen zichtbaar worden en verbindingen sterker worden, ondanks de aanhoudende structurele ongelijkheden in de sport. #WK2026 #Rotterdam #multiculturaliteit
Donald Trump lijkt weinig om het wereldkampioenschap voetbal te geven, terwijl zijn dreigementen en beleid, zoals inreisverboden en spanningen met Iran, de sfeer van verbinding en solidariteit die het toernooi zou moeten bevorderen, overschaduwen, en vragen oproepen over de impact van zijn aanwezigheid op de sportieve feestelijkheden. #WKVoetbal #Trump #Sportswashing
In de column van Freek Schravesande worden de verbindingen tussen extreemrechtse demonstranten, die elkaar eerder ontmoetten tijdens coronademonstraties, en de recente protesten tegen asielzoekerscentra belicht, waarbij zij elkaar weer hebben gevonden in een gedeelde frustratie over de immigratie en de huidige socio-economische situatie. #azcprotesten #extreemrechts #immigratie
Fantastisch nieuws: “Den Haag moet zich aan spreidingswet houden, rechter wijst bezwaren gemeente af”, zo las ik vandaag in de media! De rechter heeft groot gelijk dat hij Den Haag verplicht om méér asielzoekers op te nemen. Vandaag liep ik toevallig in de wijk Benoordenhout. Wát een enorme eye-opener was dat! Er zijn in Den Haag kennelijk nog altijd gebieden waar een schrijnend gebrek aan diversiteit en inclusie heerst. De saaiheid was voor mijn doorgewinterde, hyperalerte multicultbrein bijna niet te verdragen. Op de terrasjes van de vele exclusieve traiteurs, luxe lunchrooms en dure delicatessenwinkels zag ik uitsluitend bleekscheterige mensen die door extreemrechtse fascisten mogelijk als ‘oorspronkelijke Nederlanders’ zouden kunnen worden geframed. Een afgrijselijk stigma waar natuurlijk niemand op zit te wachten! Nergens werd ik van de stoep gereden door jongeren op fatbikes. Ik telde nul hoofddoeken, niet bij vrouwen en niet bij meisjes of peuters. Ik zag geen baarden in jurken en ook was er nergens die typische subsaharaanse gezelligheid. Ik hoorde maar één taal en omdat ik die taal perfect kon verstaan, raakte ik al snel compleet overprikkeld door alle dodelijk beleefde gesprekken. Dat de multicultureel gedepriveerde bewoners een enorm gemis en een forse achterstand ervaren, vormt ongetwijfeld de belangrijkste reden waarom zij uitsluitend D66, Volt, PvdA-GroenLinks en zélfs Partij voor de Dieren stemmen. Zij verlangen logischerwijs zó naar verrijking. Zij smachten naar de ervaringen die mijn deel van Den Haag al decennialang dag en nacht mag meemaken. De gemeente heeft deze mensen veel te lang in een parallelle samenleving van rust, veiligheid en voorspelbaarheid opgesloten. Gelukkig heeft de rechter nu ingegrepen. Volgens het vonnis moet Den Haag meer asielzoekers opnemen, omdat maatwerk per gemeente ‘niet werkbaar’ is. Een uitspraak die hoop geeft aan iedereen die gelooft in gelijke kansen op intersectionele dynamiek. Ik als progressieve wereldburger gun de bewoners van Benoordenhout hetzelfde bruisende straatleven dat wij al jaren kennen. Ook zij verdienen de kans om hun kinderen met een geheel verrijkte woordenschat thuis te zien komen. Ook zij verdienen kennismaking met nieuwe vormen van straatcultuur, alternatieve opvattingen over vrouwen én de spanning van onverwachte verbindingen in de openbare ruimte. Ook zij hebben recht op de politiehelikopter en de levendige handel aan drugs in de straat. Een bescheiden AZC vormt daarom slechts de eerste stap. Persoonlijk pleit ik voor een aantal conservatieve moskeeën met versterkte gebedsoproepen, een permanente fatbike-voorrangsregeling, een shishalounge met educatieve functie en een jaarlijks festival waar bewoners ontdekken hoe zij kunnen twerken én hun dochters kunnen bedekken. Ik pleit voor radicale inclusiegelijkheid. Deze rijklinkse wijk mag geen seconde langer slachtoffer zijn van ongewenste shitstalgia en overmatige witheid. https://t.co/rylDVBlTKT #Inclusie #Diversiteit #Asielzoekers
