Search

6 op de 10 Nederlandse huishoudens ontvangen per saldo méér van de overheid dan zij betalen. 1 op de 10 draagt €114.000 netto per jaar af. De rest zit ertussenin. Elke discussie over “eerlijker verdelen” gaat feitelijk over die ene op de tien nóg harder aanslaan. Zeg dat dan gewoon. #overheid #verdeling #Nederland

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

Zo @DokterBertho, nog iets aan toe te voegen? Jij was toch degene die adviseerde om blind alle zwangere vrouwen te vaccineren? Zonder dat je iets wist over de verdeling van de #mRNAvaccins over het lichaam van de zwangere. Zonder te weten of de mRNA-vaccins de placenta zouden passeren? Zonder te weten hoe lang de productie van spike-eiwit aanhield? Kort samengevat, zonder te weten of de #mRNAvaccins veilig waren in de zwangerschap? Want zwangere vrouwen zaten in geen enkele registratietrial. Maar jij wist het zeker: zwangeren moesten zich gewoon laten vaccineren. Het maakt je een schandvlek voor je vak. Het zijn mensen als jij die enorme schade aan het vertrouwen in medici hebben veroorzaakt. En het zijn mensen als jij die enorm veel schade aan het vertrouwen in vaccins hebben veroorzaakt. En ik mag hopen dat je daar nog lang aan herinnerd wordt. En ik mag hopen dat je daar nog heel lang niet van kunt slapen. #Vaccinatie #ZwangereVrouwen #Gezondheid

Een ochtendcolumn Ik zag een fragment waarin Bob Scholte van Left Laser tegenover Annemarie van Gaal zat. ‘Wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’, vroeg Scholte. Van Gaal had niet onmiddellijk een antwoord. Zo ontstaat tegenwoordig een uitstekend filmpje. Kijk eens. Mond vol tanden. Er is natuurlijk niets mis met een betaalbare woning voor iedereen. Net zoals er niets mis is met goede zorg voor iedereen, voldoende inkomen voor iedereen of vrede voor iedereen. Het probleem zit niet in het verlangen. Het probleem begint wanneer een verlangen wordt gepresenteerd als een oplossing. Betaalbare woningen bestaan al. Alleen wil niet iedereen in Appingedam wonen. Stel dat morgen alle Nederlanders in Amsterdam willen wonen. Hebben we dan allemaal recht op een betaalbare woning in Amsterdam? En als het antwoord nee is, wie bepaalt dan wie er wel mag wonen? De hoogste bieder, degene die er geboren is, de verpleegkundige die er werkt, het gezin met kinderen of degene die het langst op een wachtlijst staat? Zelfs met genoeg woningen blijft die vraag bestaan. Een huis aan het Vondelpark is iets anders dan een huis naast de snelweg. Locatie, ruimte en omgeving zijn schaars. Die schaarste kun je niet wegpraten met het woord betaalbaar. En wat betekent betaalbaar eigenlijk? Betaalbaar voor wie? Iemand met een minimumloon, een modaal inkomen of twee salarissen? Zodra betaalbaarheid een recht wordt, moet iemand een norm bepalen en vervolgens vaststellen wie eraan voldoet. Van Gaal bracht het scheefwonen ter sprake. Scholte pareerde dat met de opmerking dat scheefwonen een typische VVD-uitvinding is. Iedereen moet gewoon betaalbaar kunnen wonen. Dat klinkt opnieuw sympathiek en lost opnieuw niets op. Als inkomen niet van belang is, kan iemand met een hoog inkomen in een goedkope woning blijven terwijl iemand met een laag inkomen op de wachtlijst staat. Vinden we dat prima, dan accepteren we die verdeling. Vinden we het onrechtvaardig, dan moeten we inkomens controleren. Krijgt iemand opslag of gaat een partner meer verdienen, dan moet opnieuw worden bepaald of het recht op die woning nog bestaat. Achter de simpele vraag ‘wat is er mis met een betaalbare woning voor iedereen?’ gaat een complete wereld schuil van schaarste, inkomensgrenzen, wachtlijsten, prijzen, controles, voorrang en politieke keuzes. En precies daarin zit de intellectuele leegte van dit soort debat. De vraag klinkt als een argument, maar is in werkelijkheid een wens. Niemand hoeft uit te leggen hoe die wens wordt uitgevoerd, wie ervoor betaalt of wat er gebeurt wanneer twee mensen aanspraak maken op hetzelfde schaarse goed. Probeer daar maar eens in twintig seconden op te antwoorden Ik moest denken aan Brandolini’s law, het kost veel meer energie om onzin te weerleggen dan om die te produceren. Alleen hoeft de oorspronkelijke uitspraak niet eens onzin te zijn. Dat maakt deze manier van debatteren zo effectief. Een sympathiek doel wordt uitgesproken en de ingewikkeldheid van de werkelijkheid wordt vervolgens het probleem van de tegenstander. Bouw betaalbare woningen. Belast de rijken. Grenzen dicht. Pak de vervuilers aan. Schaf het eigen risico af. Minder managers, meer handen aan het bed. Bijna iedere zin bevat iets waars of wenselijks. De werkelijkheid begint bij de volgende vraag. Juist die vraag doet het slecht op beeld. Wie antwoordt moet voorwaarden noemen, gevolgen uitleggen en soms nadenken. De ander hoeft alleen de volgende eenvoudige waarheid klaar te hebben. Twijfel oogt zwak, nuance klinkt als een uitvlucht. Zo beoordelen we intellectuele kwaliteit steeds vaker op presentatievaardigheden. Bestuur vraagt het tegenovergestelde: informatie verzamelen, gevolgen overzien en soms eerst nadenken voordat er een antwoord komt. Misschien moeten we het publieke debat weer per handgeschreven brief voeren. Zodat we wat tijd hebben om na te denken. Het zal allemaal wat langzamer gaan maar de kans bestaat wel dat we daardoor sneller vooruitkomen. #BetaalbareWoning #Huisvesting #SociaalDebat

The Rhine is historically low due to persistent drought in the Netherlands and surrounding countries, with far-reaching consequences for agriculture, inland shipping, and water management, necessitating urgent international agreements for a fair distribution of the scarce river water. (translated)

Shareholders of the Dutch paint company AkzoNobel are voting today on a merger with the American Axalta, which may lead to the loss of AkzoNobel's Dutch identity and to dissatisfaction among shareholders regarding the distribution of shares and benefits from the deal. (translated)

ER IS GEEN WATERTEKORT‼️ De zoetwaterbel onder de Veluwe is een van de grootste en meest significante ondiepe tot middelgrote zoete grondwaterreserves in Noordwest-Europa, vooral vanwege de kwaliteit (schoon, mineraalrijk water van hoge kwaliteit) en de strategische rol voor drinkwater, natuur en industrie in een dichtbevolkt land. en bevat een enorme hoeveelheid water — rond 7 tot 10 keer het volume van het IJsselmeer, dat zelf al een grote buffer is. Het IJsselmeer heeft een volume van circa 5-6 miljard m³ (afhankelijk van peil), dus de Veluwe-bel gaat om tientallen miljarden kubieke meters (honderden miljarden liters) aan schoon grondwater. Het probleem zit hem in de infrastructuur, de verdeling en het (mis-)watermanagement. Iets waar op korte termijn, EN DAT HAD ALLANG KUNNEN GEBEUREN VAN ONS BELASTINGGELD, direct wat aan gedaan kan worden. • Meer winningsputten boren: Extra putten plaatsen aan de randen van de Veluwe (waar het water ondieper en sneller toegankelijk is via kwel). Dit is relatief goedkoop en snel te realiseren. • Bestaande putten optimaliseren: Diepere putten of betere pompen installeren. De bel heeft lagen op verschillende dieptes — gerichte winning uit de meest beschikbare lagen verhoogt de capaciteit zonder de hele bel te verstoren. • Tijdelijke overonttrekking met monitoring: In noodgevallen (extreme droogte) meer pompen, maar met strenge monitoring van grondwaterstanden om verzakking of kweldaling te voorkomen. En dan de datacenters verplichten tot closed looping en het probleem is opgelost. Just as simple is that !! Bron kaart: Netherlands Journal of Geosciences / Deltares-project over flexibele drinkwaterwinning. Het illustreert hoe je de bel slimmer kunt benutten (winter meer winnen, zomer minder om daling te beperken). #Watermanagement #Duurzaamheid #Grondwater

In Israël is er grote woede ontstaan over een nieuwe wet die ultraorthodoxen zou vrijstellen van de dienstplicht, maar deze wet is voorlopig opgeschort door het Hooggerechtshof, dat eerst petities tegen de regeling wil behandelen, te midden van bezwaren van legerleiders en de bredere samenleving over de ongelijke verdeling van de last van de dienstplicht. #Dienstplicht #Ultraorthodoxen #Israël

Warm welkom geheten in Ankara, waar ik samen met @ministerBZ Berendsen en @DefensieMin Yeşilgöz-Zegerius deelneem aan de NAVO-top. Vorig jaar is in Den Haag afgesproken dat we als Europa meer verantwoordelijkheid nemen voor onze eigen defensie en veiligheid. Dit jaar zetten we die historische ambities om in concrete resultaten. Nederland geeft het goede voorbeeld. We investeren fors meer in defensiemateriaal en menskracht en zetten in op de nieuwste technieken. Tijdens deze NAVO-top ondertekenen we verschillende deals met landen en bedrijven om de Europese defensiecapaciteit te versterken. Zo bouwen we aan een steviger Europa binnen de NAVO met een eerlijke verdeling van taken. En maken we ons bondgenootschap met alle 32 lidstaten sterker dan ooit. #NATO #Defensie #Europa

In haar opinieartikel betoogt Lotte Houwink ten Cate dat de zorgkloof niet moet worden bagatelliseerd, zoals Sander Schimmelpenninck doet door cijfers selectief te presenteren en de voortdurende ongelijke verdeling van onbetaald werk tussen mannen en vrouwen te negeren, en pleit ze voor een collectieve strijd voor volledig doorbetaald verlof en het erkennen van de waarde van de aanwezigheid van vaders voor hun kinderen. #zorgkloof #feminisme #ongelijkheid

In haar column vraagt Marcia Luyten zich af waarom mensen die het meest lijden onder de gevolgen van klimaatverandering vaak stemmen op politici die deze crisis ontkennen, en legt dit verband met de oneerlijke verdeling van de lasten en lusten van klimaatactie. #klimaatverandering #klimaatramp #fossielebrandstoffen

Ook van Essen: "Het risico dat er een restopgave resteert en een GENERIEKE KORTING zal moeten volgen, is gezien de omvang van de opgave bij een evenredige verdeling over sectoren reëel." De geest van Tjeerd de Groot waart rond in Den Haag. #HalveringVeestapel #Landbouw #Duurzaamheid #Voedselzekerheid

Het artikel pleit ervoor om de verantwoordelijkheden voor keuzes rondom zorgschaarste niet bij individuele zorgverleners te leggen, maar als maatschappelijke en politieke vraagstukken aan te pakken, om zo een rechtvaardige verdeling van zorg te waarborgen. #zorgschaarste #zorgverdeling #maatschappelijkvraagstuk

In een opiniestuk pleit Evelien de Jong ervoor dat mannen met een latente kinderwens zich actiever uitspreken om het dalende geboortecijfer te helpen verhogen, en benadrukt dat het patriarchale systeem hen en vrouwen tekortdoet in de verdeling van ouderschapstaken. #Ouderschap #Geboortecijfers #Vaders

Japanse vrouwen uiten hun verontwaardiging over het feit dat Japanse voetbalfans in stadions netjes opruimen, terwijl veel mannen thuis niet actief deelnemen aan het huishouden, wat weer een reflectie is van de ongelijke verdeling van huishoudelijke taken tussen de geslachten in Japan. #JapanseVrouwen #Voetbalfans #Huishouden

Volgens een rapport van ABN Amro is het huidige overschot aan eengezinswoningen met tuinen in Nederland onhoudbaar, aangezien veel huishoudens te veel ruimte hebben en dit leidt tot een scheve verdeling van woonruimte, wat bijdraagt aan de woningnood, terwijl experts pleiten voor een groter aanbod van kleinere woningen dicht bij voorzieningen. #eengezinswoning #woningmarkt #woningnood

Volgens onderzoek van Cody Hochstenbach heeft Nederland te veel woonruimte, en als elke Nederlander met een te groot huis bereid zou zijn om slechts 11 vierkante meter in te boeten, zou het woningtekort opgelost kunnen worden, wat de scheve verdeling van de beschikbare woonruimte onder huishoudens illustreert. #woningtekort #huishoudens #ruimwonen

De onrust rondom asielzoekers in Nederland is het resultaat van een jarenlange opbouw van schaarste aan huisvesting en basisvoorzieningen, waardoor vooral mensen met lage en middeninkomens zich benadeeld voelen; volgens Richard van Zwol is het essentieel om een eerlijke verdeling van deze voorzieningen te waarborgen om de spanningen te verminderen. #asielzoekers #noodopvang #migratiestress