Search

De intrekking van de vergunningen van vijf legale kippenboeren in Noord-Brabant wekt veel verzet en wantrouwen onder agrariërs richting de overheid, net wanneer het kabinet probeert de stikstofcrisis aan te pakken, terwijl minister Jaimi van Essen oproept tot verdere gesprekken. #stikstof #boeren #vertrouwen

Wat bestaan er toch k*t mensen... 😠 Elke dag vult Mariëlle Muit haar #weggeefkast bij met brood, wc-rollen, maandverband, tijdschriften en cosmetica. Ze helpt er wekelijks ca. honderd gezinnen mee die niet rond kunnen komen. De kast staat inmiddels 4 jaar in haar tuin. Hier kunnen mensen ongezien levensmiddelen halen waarvoor zij geen geld hebben. Maar niet iedereen is er blij mee. Een buurtbewoner heeft een #klacht ingediend bij de gemeente over de kast. Voor de weggeefkast is een #vergunning nodig. Hoewel de gemeente Krimpenerwaard verwacht die te verlenen, moet Muit wel een procedure doorlopen. Het aanvragen van een vergunning betekent ook een inspraakprocedure, waarbij tegenstanders #bezwaar kunnen maken. Muit is bang dat de klager dit zal doen. Ook zal zij voor de vergunning moeten betalen. En, nog erger, er hangt haar een boete boven het hoofd als het niet lukt de situatie te legaliseren. Het gaat om 2.500 euro. Er is meer, lees het artikel in de reacties 👇🏻 #sociaal #gemeenschap #hulp

De overheid zelf wordt een steeds groter gevaar voor de rechtsstaat. Hieronder twee voorbeelden uit de afgelopen week. Verstoorders van een gemeenteraad gaan al een jaar vrijuit. Willekeur. Bedrijven die gewoon een vergunning hebben worden opeens geconfronteerd met intrekken daarvan. Rechtsonzekerheid. Eigendomsrecht. #rechtsstaat #willekeur #eigendomsrecht

Lees dit schrijnende verhaal van een Brabantse kippenboer waarvan de vergunning vorige week is ingetrokken. Vooral het gebrek aan rechtszekerheid is stuitend en onmenselijk. Mijn hart huilt. Kan dit kabinet heel snel vallen? https://t.co/NkkJYo9Nmv #Boerderij #Rechtszekerheid #Kip

Vandaag procedure gestart om de Kamer terug te roepen van reces, voor een debat met @ministerLVVN en staatssecretaris van Rechtsbescherming @StasJenV over het voornemen van de provincie @Brabant om de onherroepelijke vergunningen van ondernemers in Brabant in te trekken #stikstof https://t.co/zBIz7NEvuC #debât #Brabant #stikstof

BBB wil Kamer terug van reces over intrekken vergunningen Noord-Brabant Caroline van der Plas wil dat de Tweede Kamer terugkomt van reces voor een debat met de minister van LVVN, Jaimi van Essen en stas van Rechtsbescherming, Claudia van Bruggen (J&V). https://t.co/VqXCga7GuU https://t.co/D5SjTTPkbw #TweedeKamer #NoordBrabant #politiek

Kamer terug van reces als het aan BBB ligt. Ik wil volgende week een debat over intrekken vergunningen van pluimveebedrijven in Brabant met de minister van LVVN én de staatssecretaris van Rechtsbescherming. Vandaag procedure gestart om steun hiervoor van de Kamer te vragen #debattijd #pluimveehouderij #Brabant

“Ik heb nog geen trekkers gezien.” @D66 Dat zegt vooral iets over hoe groot de afstand tussen Den Haag en de praktijk is. Wie niet in gesprek gaat met boeren en kent de zorgen niet. En die €20 miljard? Dat is vooral geld voor stoppers. De blijvers krijgen nog steeds geen perspectief, geen rechtszekerheid en geen zekerheid over vergunningen. Dáár zit de onrust! https://t.co/5njHEgwwPp #Boeren #Politiek #Agrarisch

Column: De overheid mag alles. Zelfs de natuur slopen. Nederland is het enige land waar een merelnest belangrijker is dan een woning. Waar een boer jarenlang wordt gesloopt omdat er misschien een zeldzame salamander in de sloot woont. Waar een burger een boete riskeert omdat hij een heg knipt op het verkeerde moment. Want de natuur is heilig. Tenminste… Totdat de overheid zelf met de bosmaaier verschijnt. Dan blijkt er ineens een vergunning te bestaan voor het opzettelijk doden van beschermde dieren en het opzettelijk vernielen van nesten en eieren. Ja, u leest het goed. Niet een complotwebsite. Niet De Speld. Gewoon de overheid. En daarna volgt de mooiste draai van allemaal. “We zijn helemaal niet van plan dieren te doden.” Uiteraard niet. En een bankovervaller is ook niet van plan de bank te beroven. Hij wil alleen geld verplaatsen. De vergunning zegt letterlijk wat er staat. Maar blijkbaar moeten burgers tegenwoordig niet meer lezen wat er staat. Ze moeten raden wat de overheid eigenlijk bedoelt. Dat is de nieuwe bestuurscultuur. Woorden betekenen alleen nog wat de overheid zegt dat ze betekenen. “Opzettelijk doden” betekent eigenlijk: heel liefdevol maaien. “Vernietigen” betekent: rekening houden met de natuur. En “geloof ons” betekent: stel vooral geen lastige vragen. Het mooiste is de morele acrobatiek. Dezelfde overheid die boeren complete bedrijven afpakt om een paar gram stikstof. Dezelfde overheid die miljoenen uitgeeft aan biodiversiteitsprogramma’s. Dezelfde overheid die burgers opvoedt met campagnes over ieder kevertje, iedere kikker en iedere grasspriet… schrijft ondertussen doodleuk een vergunning waarin staat dat beschermde dieren en nesten mogen worden vernietigd. Omdat het werk nu eenmaal af moet. Ineens blijkt de natuur verrassend flexibel. Niet de ecologie verandert. Alleen de eigenaar van de grasmaaier. Misschien moeten boeren voortaan geen landbouwbedrijf meer beginnen. Maar een waterschap. Dan heet precies hetzelfde gedrag ineens geen natuurschade meer. Dan heet het beheer. En zo blijft Nederland een fascinerend land. Voor burgers geldt de wet. Voor de overheid geldt een vergunning om de wet even buiten werking te zetten. Blijkbaar is ook de rechtsstaat tegenwoordig gefaseerd gemaaid. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Natuur #Overheid #Biodiversiteit

Bestuurlijk Nederland gaat met vakantie, terwijl de stikstofbrief nog amper is ingedaald. En ondertussen krijgen vijf boeren te horen dat zij per 1 oktober hun bedrijf moeten sluiten, ondanks een rechtsgeldig verleende vergunning. Ik krijg veel vragen uit mijn achterban: “Kan dit zomaar?” “Dit kan toch niet waar zijn?” En ik begrijp ik die verbijstering. Want wat blijft er nog over van rechtszekerheid als een vergunning waarop jarenlang is vertrouwd ineens niets meer waard blijkt te zijn? De minister zegt dat hij het “erg vindt”, maar komt niet verder dan opnieuw te zwaaien met zijn stikstofbrief. Een brief die nul garantie geeft dat ondernemers die investeren of maatregelen nemen ook daadwerkelijk een toekomstbestendige vergunning krijgen. 0 - garantie❗️ En waarom zou je onderhandelen met een partij die niet over vergunningen gaat? Vollenbroek kan van alles toezeggen of eisen, maar morgen staat de volgende actieclub weer met een handhavingsverzoek klaar. Het echte probleem zit bij een overheid die weigert haar eigen vergunningenstelsel op orde te brengen. De minister en de provincies zijn niet machteloos. Zij hebben de bestuurlijke en politieke knoppen in handen. Zij kunnen kiezen voor rechtszekerheid. Zij kunnen ondernemers beschermen. Zij kunnen vergunningen juridisch borgen. Als die wil ontbreekt, blijft iedere ondernemer met een vergunning in onzekerheid. En dat is funest voor het vertrouwen in de overheid én de rechtsstaat. Dat is nu aan de orde voor deze 5 ondernemers. Maar morgen kan het een andere boer of ondernemer zijn. En overmorgen zijn andere sectoren aan de beurt. https://t.co/xKnaCkkjXO #Stikstofcrisis #Rechtszekerheid #Boerenprotesten

De provincie Noord-Brabant heeft besloten om de vergunningen van vijf pluimveehouders in te trekken vanwege de stikstofneerslag op natuurgebieden, waardoor deze boeren waarschijnlijk eind dit jaar gedwongen moeten stoppen, een stap die is gedruist door een rechtszaak van milieuorganisatie MOB die de provincie verplichtte tot stikstofreductie. #stikstof #NoordBrabant #pluimveehouderij

Vergunningen intrekken Brabant. @lientje1967: “Als een rechtsgeldige vergunning niet meer wordt verdedigd door de overheid, is geen enkele ondernemer in NL nog veilig. Vandaag pluimveehouders, morgen een andere sector. Een doodenge ontwikkeling." https://t.co/YDpM0umgGv https://t.co/XAFsn9RdDj #vergunningen #ondernemen #Brabant

Een ochtendbeschouwing. Vorige week publiceerde Pointer een analyse waaruit blijkt dat de woningnood in Leeuwarden boven het landelijk gemiddelde ligt. Dat roept een eenvoudige vraag op. Hoe kan een stad met zo’n woningtekort een vergunningprocedure al ruim zes jaar laten duren? Het debat over de woningmarkt op dit platform blijft vaak hangen in theorie. In academische beschouwingen. Ik ben inmiddels zes jaar betrokken bij een vergunningaanvraag voor een appartementencomplex in Leeuwarden. Daardoor kijk ik iets anders naar de gang van zaken. Het eerste ontwerp voorzag in parkeerlagen onder het gebouw, aangevuld met parkeren op eigen terrein en een concept met deelauto’s. Dat werd afgekeurd vanwege de gewenste inrichting van de omgeving. Het gebouw moest tot op de plint worden doorgetrokken, zoals dat heet, en parkeren op eigen terrein was onwenselijk. Het ontwerp werd aangepast. Vervolgens ontstond de vraag waar de auto’s dan wel moesten parkeren. Want zonder parkeren in de nabijheid wordt realisatie wel erg lastig. Kafka had het niet kunnen verzinnen. De parkeerlagen waren juist uit het ontwerp verdwenen omdat de gemeente dat wilde. Het naastgelegen parkeerterrein ligt daar al ruim vijftig jaar en wordt nauwelijks gebruikt. Toch mocht het niet worden aangewezen als oplossing, omdat de gemeente daar in de toekomst mogelijk andere plannen mee heeft. Na zes jaar is het ontwerp uiteindelijk goedgekeurd. Inmiddels gelden nieuwe voorwaarden. De benodigde parkeerplaatsen moeten vooraf worden afgekocht in een gemeentelijke parkeergarage die nog gebouwd moet worden. Geen vergunning of gebruiksrecht maar een afkoop. De hoogte van de afkoopsom is vergelijkbaar met de kosten van het graven van een eigen parkeerkelder onder het gebouw. Daarmee is het project financieel niet meer haalbaar binnen de huidige kaders. Niet omdat het oorspronkelijke plan veranderde, maar omdat de uitgangspunten tijdens het traject veranderden. Er moet opnieuw worden ontworpen, en opnieuw worden gerekend. Na zes jaar begint het proces feitelijk opnieuw. Ik twijfel er niet aan dat iedere betrokken professional handelt vanuit de eigen opdracht. De stedenbouwkundige kijkt naar de kwaliteit van de omgeving. De verkeerskundige kijkt naar parkeren. De planeconoom kijkt naar de financiële kaders. Iedere afzonderlijke afweging is te begrijpen. Het probleem ontstaat wanneer al die afwegingen samen een vergunningprocedure vormen. Niemand is verantwoordelijk voor de uitvoerbaarheid van het geheel. Ondertussen veranderen beleidskaders, stijgen bouwkosten en lopen rentelasten op. Een project dat bij de start haalbaar was, hoeft dat zes jaar later niet meer te zijn. De rijksoverheid gaat er inmiddels van uit dat tussen het eerste initiatief en de oplevering van woningen gemiddeld ongeveer tien jaar zit. Juist de plan- en vergunningsfase wordt daarbij genoemd als de grootste bron van vertraging. Tegelijk liggen er plannen voor ruim 900.000 woningen in de pijplijn. Een groot deel moet dezelfde plan- en vergunningsprocedures nog doorlopen voordat de eerste steen kan worden gelegd. In de afgelopen zes jaar hadden deze appartementen al gebouwd kunnen zijn en hadden bewoners er al jaren kunnen wonen. Dat maakt de inrichting van vergunningprocedures onderdeel van de woningnood. De discussie gaat meestal over het tekort aan woningen. Misschien is het tijd om alleen nog te kijken naar de weg die een woning moet afleggen voordat de eerste steen wordt gelegd. #woningnood #vergunningen #bouwen

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Hypothese. Stel dat ik een autoritaire leider was. Niet zomaar iemand die een verkiezing wil winnen, maar iemand die de bevolking maximaal én blijvend wil controleren. Waar zou ik dan op inzetten? ➡️Ik zou volledige controle willen over de digitale identiteit van iedere burger. ➡️Ervoor zorgen dat niemand nog anoniem kan spreken, publiceren of kritiek kan uiten. ➡️Ik zou anoniem geld afschaffen. Elke betaling moet traceerbaar zijn en elke transactie moet goedgekeurd of geweigerd kunnen worden. ➡️Ik zou steeds meer gegevens centraliseren: identiteit, gezondheid, financiën, communicatie, reisbewegingen… Want wie alle puzzelstukken bezit, kent de volledige puzzel. ➡️Ik zou algoritmes inzetten die niet alleen volgen wat mensen doen, maar ook voorspellen wie “mogelijk een risico vormt”. ➡️Ik zou de bevolking voortdurend identificeerbaar, traceerbaar en analyseerbaar maken. Continu weten waar iemand is, adhv ANPR camera’s, automatische gsm tracking, enz. ➡️Ik zou de mediasector zoveel mogelijk mijn verhaal laten brengen en afwijkende stemmen marginaliseren. Ik zou ervoor zorgen dat de mediabazen uit mijn hand eten. ➡️Ik zou het publieke debat sturen door bepaalde standpunten consequent als gevaarlijk, onaanvaardbaar of “desinformatie” te framen. ➡️Ik zou censuur normaliseren en critici op allerlei manieren het zwijgen opleggen. ➡️Ik zou sociale druk creëren zodat mensen zichzelf beginnen censureren uit angst voor reputatieschade, jobverlies of uitsluiting. ➡️Ik zou een justitie willen die de wet zó interpreteert dat tegenstanders veel harder worden aangepakt dan medestanders, ➡️Ik zou onafhankelijke controle-mechanismen verzwakken: geen kritisch parlement, geen onafhankelijke media en rechters en toezichthouders mogen mij niet te veel kunnen tegenhouden. ➡️Ik zou burgers steeds afhankelijker maken van centrale systemen, vergunningen, subsidies en overheidsdiensten. ➡️Ik zou willen dat iedereen rijdt met een voertuig dat ik vanop afstand kan beperken of liefst stilleggen. ➡️Ik zou uiteindelijk alle technologie met elkaar verbinden, zodat uitsluiting of beperking met één druk op de knop mogelijk wordt. ➡️Ik zou noodmaatregelen zoveel mogelijk normaliseren. Wat tijdelijk begint, kan later permanent worden. ➡️En ik zou mensen ervan overtuigen dat vrijheid best mag wijken voor meer veiligheid, meer gemak of “het algemeen belang”. ➡️Ik zou zorgen voor een een groep geloofwaardige medestanders die continu mijn standpunten verdedigen, verpakt in goede bedoelingen. ➡️➡️➡️Maar vooral zou ik ervoor zorgen dat geen enkele maatregel op zichzelf totalitair lijkt. Ik zou ze één voor één invoeren. Telkens met een nobele bedoeling. Telkens met een goed klinkend argument. Zodat bijna niemand de optelsom nog ziet. En de massale hoeveelheid geld die ik daarvoor nodig heb, regel ik via bijna niet te controleren gigantische geldstromen ten voordele van mega-noodmaatregelen of andere globale crisissen. Want een vrije samenleving verdwijnt zelden in één grote sprong. Ze verdwijnt beetje bij beetje, wanneer steeds meer macht, data en controle in dezelfde handen terechtkomen. Welke maatregel ben ik vergeten? #totalitarisme #privacy #controle

De economische politierechter stelde vast dat Esso Nederland B.V. regelmatig meer vervuild afvalwater in de Rotterdamse haven loost dan toegestaan, wat leidt tot ernstige milieuschade, ondanks dat het bedrijf beweert te voldoen aan de vergunningseisen en onvoorziene omstandigheden te hebben ervaren. #milieu #afvalwater #Esso

Een ochtendcolumn Een ondernemer die een nieuwe bestelbus uitstelt omdat een subsidieregeling verandert. Zo opent het NOS-artikel over teruglopende investeringen. De lezer denkt aan een loodgieter, een schilder of een kleine aannemer. Daarmee verdwijnt de werkelijke omvang van het nieuws uit beeld. De cijfers vertellen een ander verhaal. De SRA analyseerde vorig jaar de jaarrekeningen van 7.445 mkb-bedrijven. De omzet steeg met 3,4 procent en de winst met 3,1 procent, terwijl de inflatie 3,3 procent bedroeg. Reële groei bleef daarmee vrijwel uit. De bedrijfskosten stegen met 7,9 procent en de personeelskosten met 8,7 procent. Bijna de helft van de ondernemingen zag de winst dalen. De nieuwe SRA-meting laat zien dat dit geen eenmalige terugval was. Opnieuw maakt ongeveer de helft van de bedrijven minder winst. Investeringen worden uitgesteld. Ondernemers noemen stijgende kosten en onzeker overheidsbeleid als belangrijkste oorzaken. Twee opeenvolgende onderzoeken laten dezelfde ontwikkeling zien. Het artikel wekt de indruk dat het over een paar mkb’ers gaat die een investering uitstellen. De. werkelijkheid is nogal anders. Nederland ís het mkb. Ongeveer 99,8 procent van alle ondernemingen behoort tot deze categorie. Deze bedrijven creëren ongeveer 61 procent van de economische waarde, bieden werk aan het grootste deel van de werknemers in het bedrijfsleven en zijn goed voor ongeveer de helft van alle bedrijfsinvesteringen. Daar begint ook de belastinggrondslag van de overheid. Bedrijven investeren, produceren, maken winst en betalen lonen. Daaruit ontstaan de vennootschapsbelasting, de loonheffingen, de btw en uiteindelijk ook de inkomstenbelasting. Iedere euro die de overheid uitgeeft, moet eerst in de economie worden verdiend. Dat maakt deze ontwikkeling zo zorgelijk. Minder investeringen betekenen minder machines, minder automatisering, minder innovatie en minder uitbreiding. De gevolgen worden niet morgen zichtbaar, maar over enkele jaren. Dan groeit de economie minder hard en blijft ook de belastinggrondslag achter. Het onderzoek noemt daarvoor een duidelijke verklaring. Ondernemers weten steeds minder waar zij aan toe zijn. Belastingen veranderen, subsidies verdwijnen, regelgeving wordt aangepast en vergunningstrajecten duren langer. Investeringen hebben een horizon van tien of twintig jaar. Daar horen stabiele spelregels bij. Voortdurend wisselend beleid vergroot het risico en remt investeringen. Die ontwikkeling staat niet op zichzelf. De energie-intensieve industrie verliest concurrentiekracht. Grote ondernemingen brengen nieuwe investeringen steeds vaker onder in landen waar de voorwaarden gunstiger zijn. Het mkb investeert minder. De industrie investeert elders. Dat zijn geen losse gebeurtenissen. Het zijn signalen dat het Nederlandse verdienvermogen onder druk staat. Toch gaat het politieke debat vrijwel altijd over de achterkant van de begroting. Waar halen we extra belastinginkomsten vandaan? Box 3, erfbelasting, een hoger toptarief of een nieuwe heffing. Dat debat begint aan de verkeerde kant van de economie. De belastinggrondslag ontstaat niet bij de Belastingdienst en ook niet op Prinsjesdag. De belastinggrondslag ontstaat bij bedrijven die durven investeren. Juist daarom schiet dit NOS-artikel tekort. De journalist ziet een mkb’er met een bestelbus. De cijfers laten iets heel anders zien. Nederland is de facto een mkb-economie. Als vrijwel de hele ondernemende economie terughoudender wordt met investeren, is dat geen ondernemersnieuws. Dat is nieuws over de toekomstige welvaart van Nederland. Ondernemers investeren minder door stijgende kosten en onzekerheid https://t.co/4UH9gXDXp6 #MKB #Investeringen #Economie

Juli 2023. Dus. Greenpeace wil vergunning laten intrekken van elke veehouder die toevallig binnen ongeveer 10 km van natura2000 woont. Want dat is de definitie. Neem aan dat A30, A1 en A28 en A12 dan ook gesloten moeten worden. Trouwens Greenpeace heeft geen leden alleen maar donateurs. Das waar bemoeien ze zich mee. Het is gewoon tuig. #milieu #landbouw #natuur