Search

Developers are increasingly rarely investing in new warehouses without signed pre-rental agreements, which is leading to a rise in interest in rentals, and in the first half of 2026, over 3.5 million square meters of space were rented in Poland, which represents a 21 percent increase compared to the previous year. #nieruchomości #magazyny #wynajem (translated)

Aleksander Twardowski wrote that at the beginning of the current term, among the MPs of Poland 2050, there was an instruction circulating on how to finance car rentals using funds from the Chancellery of the Sejm. According to his account, one of the party's MPs was advised to have the leasing agreement made with a friendly or related company, which would then rent the car to the MP. Twardowski noted that he obtained this information from an acquaintance who had participated in such a conversation. The author claimed that this solution would allow for the later purchase of the car by the company and its resale to the MP. In his assessment, a similar mechanism was used by MP Gomoła. He added that the MP who was supposed to convey the instructions and was still a member of Poland 2050 also rented a car that, according to Twardowski's informant, could ultimately become his property. Twardowski referred to a statement by Jerzy Woźniak, the Deputy Head of the Chancellery of the Sejm, made in August to the WP portal. Woźniak was said to have stated that a rental agreement financed by the Chancellery could not provide for a purchase option. According to Twardowski, the principle was to prevent a situation in which an MP would pay for the rental from the parliamentary lump sum for four years and then buy the car for a small amount. The author assessed that Gomoła's case might not be an isolated incident, but part of a broader strategy. He addressed a question to the Speaker of the Sejm, Włodzimierz Czarzasty, regarding a change in regulations. He also wrote that the Speaker's order does not specify what means of transportation can be rented with the lump sum for conducting parliamentary office work and pointed out that, in his opinion, an MP could account for the rental of a helicopter for 5,000 zł in this way. #jawnosc #PL2050 #sejm #transparencja (translated)

S. Szynkowski vel Sęk wrote that Donald Tusk had at his disposal a government center in Łańsk with a villa, swimming pool, saunas, a kayak rental, and stables, as well as the Warsaw residence Parkowa. He noted that government and presidential centers operate in most countries and serve the administration, hosting foreign guests, and organizing events. He added that some facilities are partially made available for commercial use, mentioning the lower Presidential Castle in Wisła and the facilities in Łańsk. He claimed that countries without such centers pay high sums for the rental of representative facilities. He accused Tusk of triggering the "horse affair" to attack the president and distract attention from the ineptitude of his own governments. #Polska #DonaldTusk #polityka (translated)

The voice from the sink wrote that the person paying for the rental should not oppose the guest if the guest is mainly with the inviting person or using the common areas. He added that if he were paying a lot for a room or an apartment, he would mock someone who tried to decide whom he could invite and for how long. #wynajem #prawa #relacje (translated)

Patryk Spaliński compared social reactions in France, Spain, and Poland. He wrote that in France, high school students initiated riots due to overcrowded classes and the introduction of a yearly fee of 180 euros for post-secondary studies, which paralyzed the whole country. According to him, in Madrid, about 500,000 people took to the streets due to the eviction of a 70-year-old woman. Spaliński wrote that in Poland, after the revelation of what he claimed was the theft of several dozen million zlotys from the KPO, which were supposed to go towards yachts and solariums in kebab shops, million-zloty salaries for doctors, billions for developers from public funds, and a sharp rise in rents, people forgot about the matter after a week. He concluded his post by stating that he had no words. #protesty #sytuacjawkraju #sprawyspołeczne (translated)

Mickpl wrote that students accounted for about one third of the rental market, which is more than immigrants and refugees combined. In his opinion, the construction of new student housing by the state would lower the actual costs of studying and rents in almost all markets. He added at the end: "Well, yes." #wynajem #studenci #mieszkania (translated)

Greg asked if this was how the situation was supposed to look, and accused the wealthier people of fleeing to villas in Spain while ordinary people were left to die. He suggested that the reason was that the owners were concerned about protecting a few rental apartments in Warsaw and Krakow from the Russian tanks. https://t.co/FWExkoWD5k #Polska #Nieruchomości #Społeczeństwo (translated)

Z mojego badania na grupie ponad 500 osób wynika, że średni wiek zakupu pierwszego mieszkania to 28,5 roku. Jeżeli masz więcej, przykro mi. Rynek już odjechał. Pozostaje wynajem i wspominanie, że kiedyś można było kupić mieszkanie za 300 tysięcy. #nieruchomości #mieszkania #wynajem

Uwaga! Mam odpowiedź @KancelariaSejmu na pytanie o wynajem lokalu mieszkalnego przez posła @GomolaAdam Kancelaria przesłała mi wszystkie rachunki, na podstawie których wypłacila posłowi pieniądze. Mam je w formie zanonimizowanej, więc wciąż pozostaje wielką tajemnicą, czy poseł wynajmuje mieszkanie od rodziców. Wiemy jednocześnie, bo wynika to z rachunków, że poseł pobiera na ten wynajem MAKSYMALNĄ MOZLIWĄ KWOTĘ, a więc obecnie 4750 zł miesięcznie. Przez 3 lata, właściciel tego mieszkania zarobił więc dzięki posłowi ponad 135 tysięcy. Kim jest ten właściciel - nie wiemy, ale wiemy, kto zapłacił. Ja, Państwo, Społeczeństwo. Wiedza o tej umowie powinna być publiczna. Powinniśmy mieć prawo wiedzieć, czy poseł daje zarabiać rodzicom, czy obcej osobie. #jawnosc #jawność #transparencja #polityka

Oliwia z naszego biura kupiła psa. Dowiedziałem się o tym w kuchni, bo trzy osoby stały nad jej telefonem i wydawały dźwięki, których nie powinno się wydawać w miejscu zatrudnienia. - Boże, jaki słodki. - Pokaż jeszcze to, na którym śpi. - Nie no, ja nie mogę. Podszedłem. Na ekranie leżało coś małego, jasnego i kręconego. - To twój? - zapytałem. - Mój. Od soboty. To Milo. Przesunęła palcem. Milo na kocu. Milo w koszyku. Milo obok miski. Milo zmęczony leżeniem obok miski. Dokumentacja fotograficzna bogatsza niż przy odbiorze naszego mieszkania. - Ile kosztował? - Siedem. Skinąłem głową. Dużo, ale wiedziałem, że ludzie płacą za psy. - Siedemset złotych za psa? Dużo. - Siedem tysięcy. Spojrzałem jeszcze raz na ekran. Powiększyłem zdjęcie dwoma palcami. Nic nowego się nie pojawiło. Nadal jeden pies. - Złotych? - No przecież nie euro - zaśmiała się. Dobrze, że doprecyzowała. Rzeczywiście przez moment niesłusznie podejrzewałem ją o nieodpowiedzialność finansową. - Ale wiesz, to Maltipoo – dodała, jakby to wszystko wyjaśniało. Skinąłem głową. W dzieciństwie miałem Burka. Burek nie był połączeniem żadnych ras. Przynajmniej oficjalnie. Pewnego dnia przypałętał się za ojcem i już został. Koszt zakupu: zero złotych. Dlatego rynek premium psów był mi obcy. Bardziej zainteresowało mnie coś innego. Ona kilka miesięcy wcześniej rozstała się z chłopakiem. Wcześniej mieszkali razem. Teraz została sama w wynajmowanym mieszkaniu. - Ty nadal płacisz dwa i pół za wynajem? - Tak. Plus opłaty. - Czyli ponad trzy tysiące miesięcznie? - Mniej więcej. - Sama? Spojrzała na mnie. - Wiesz przecież, że się rozstaliśmy. Wiedziałem. Właśnie dlatego próbowałem zrozumieć moment zakupu psa za siedem tysięcy. Mariusz, który właśnie skończył kawę, usiadł z powrotem. Nie lubi analiz finansowych. Chyba że dotyczą kogoś innego. - Masz już poduszkę finansową? Westchnęła. - Mam oszczędności. - Na ile miesięcy życia? - Nie wiem. Źle. - Pół roku? - Raczej nie. Gorzej. - Zostało mi ze trzy tysiące – dodała. Spojrzałem na zdjęcie. Milo leżał na plecach. W tej chwili ponad dwie trzecie jej niedawnych oszczędności miało łapy w górze. - Czyli nie masz nawet jednego pełnego miesiąca kosztów życia w rezerwie. - Przecież zaraz będzie wypłata. Odetchnąłem. Na szczęście cała konstrukcja opierała się na solidnym założeniu, że od tej pory nic złego się nie wydarzy. - Dobra. Ile kosztuje jego utrzymanie? - Mało. To mały pies. Otworzyłem Excela. - Nie rób Excela. Zrobiłem Excela. Cena zakupu: 7000. Wyprawka. Karma. Weterynarz. Szczepienia. Preparaty na kleszcze. Przysmaki. Zabawki. - Jeszcze fryzjer – dodała. Przestałem pisać. - Czyj? - Psa. - Pies chodzi do fryzjera? - No przecież trzeba go strzyc. Spojrzałem na nią. Burek przez całe życie nie był u groomera. Raz ojciec obciął mu kołtun nożyczkami do blachy. Inne czasy. - Ile żyje Maltipoo? - Z piętnaście lat. Podliczyłem to, co sama wymieniła. Wyszło około czterystu złotych miesięcznie. Bez żadnej większej choroby. Bez operacji. Bez sytuacji, w której o drugiej w nocy jedziesz do całodobowej kliniki i dowiadujesz się, że samo wejście do budynku kosztuje tyle, co weekend w Zakopanem. Policzyłem. - Siedemdziesiąt dziewięć tysięcy. - Co? - Siedem tysięcy zakupu plus czterysta miesięcznie przez piętnaście lat. Ale to jeszcze nie koniec. Otworzyłem kolejną kolumnę. Załóżmy, że zamiast kupować psa za siedem tysięcy inwestujesz tę kwotę. Do tego co miesiąc czterysta złotych, które normalnie wydajesz na jego utrzymanie. Szeroki rynek. Przyjmijmy siedem procent średniorocznie. Piętnaście lat. Wpisałem dane. Enter. Około 144 tysięcy złotych. Pokazałem jej. - Czyli według ciebie mój pies kosztuje sto czterdzieści cztery tysiące? - Nie. Zrobiłem pauzę. - On zabierze ci około siedemdziesięciu dziewięciu tysięcy gotówki. Resztę zrobi procent składany, którego nie będziesz miała. Oliwia schowała telefon. - Możesz sobie liczyć, ile chcesz. Przynajmniej teraz ktoś się cieszy, kiedy wracam do domu. To akurat rozumiałem. Gdyby ktoś zobowiązał się utrzymywać mnie przez następne piętnaście lat, też witałbym go przy drzwiach. Może nawet przynosił kapcie. Wróciłem do biurka. Oliwia musiała teraz pracować na nich oboje. Milo osiągnął wolność finansową w wieku trzech miesięcy. #FIRE #pies #Maltipoo #finanse

Prezydent Karol Nawrocki podniósł do rangi sztuki destrukcję przemysłu pogardy medialnego Salonu III RP. - Muszę zaraz lecieć, więc jeszcze jedno pytanie. - Kto wynajął powierzchnię na spotkanie? - Trochę pani współczuję, bo rozmawiamy o poważnych rzeczach. - Rozmawiał pan ze swoimi ministrami? - Nawet gdybym chciał wiedzieć, kto zapłacić za ciastka i kawę, to nie miałem czasu się tym zająć, bo zajmowałem się poważnymi rzeczami. - Jednak... - Może jeszcze jedno pytanie, byśmy zakończyli poważnie. Takie rzeczy może tylko zrobić funkcjonariusz medialny tej najbardziej parszywej, najbardziej postsowieckiej części mediów postkomunistycznej III RP. Nie ma znaczenia, czy to był TVN, czy TVP, czy jakieś Onety i TOK FMy. To jest jedna hiena. Jest Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w Nowym Jorku na Zgromadzeniu Ogólnym ONZ. Ma on ogromne kanały dyplomatyczne z najważniejszym człowiekiem na Ziemi. Nawrocki rozgrywa geopolityczne szachy z Niemcami w rywalizacji o liderowanie naszego państwa w Europie Środkowo-Wschodniej i ponowne zbudowanie polskiej potęgi w ramach Intermarium. Można zadać pytanie dosłownie o WSZYSTKO. A ta wybiera narrację kompletnych z*ebów ze stajni Giertycha i pyta o wynajem pomieszczenia. Oczywiście ma to na celu wzbudzenie podejrzeń na zasadzie "O, Nawrocki znowu w USA, pewnie znowu jakiś CPAC i Zonda". Jakie to jest prymitywne i żałosne. Nieprzypadkowo jest to też cecha ludzi w rządzie Tuska, z nim samym na czele. Oni wszyscy robią to samo, bo nie mają najmniejszych szans na prowadzenie tak skutecznej geopolityki jak Nawrocki. Dla nich Rzeczpospolita to po prostu kawał nic nieznaczącego sukna. Dla Prezydenta Nawrockiego i środowiska, z jakiego się wywodzi natomiast, Rzeczpospolita to byt, który zasługuje na długo oczekiwany powrót do potęgi. I to widać za każdym razem, gdy to Pałac Prezydencki odpowiada za kreowanie wektorów geopolitycznych. Stąd tak nieprawdopodobny skrzek i wycie jego przeciwników politycznych i wymyślanie coraz to bardziej niestworzonych pseudoafer. Ale jest dokładnie tak jak Wam pisałem w 2025 roku. Przemysł pogardy III RP po kimś takim jak Karol Nawrocki nawet nie spływa. Ta pogarda się od niego odbija i uderza w jej twórców. #Polska #geopolityka #media

Czyli od początku: 1. Prywatna fundacja organizuje szczyt. 2. Oferuje sponsorom pakiety za dziesiątki tysięcy dolarów. 3. Za wynajem miejsca płaci KANCELARIA PREZYDENTA. Czyli za pakiet premium płacą wszyscy Polacy a z Prezydentem spotkają się prywatne firmy? Świetnie! #Polska #Szczyt #PrywatneFundacje #PL

Jak wybrać rodziców chrzestnych dla dziecka? 1. Nie kieruj się wyłącznie sympatią. To, że świetnie bawiłeś się z kimś na studiach, nie oznacza, że będzie dobrym chrzestnym. Spróbuj sobie przypomnieć, kto wtedy stawiał. 2. Sprawdź, ilu ma już chrześniaków. Twoje dziecko nie powinno być ósmym projektem w niedofinansowanym portfelu. „Mam już sześciu chrześniaków” nie świadczy o doświadczeniu. Świadczy o obciążeniach. 3. Zbierz opinie od innych rodziców. Nie pytaj: „Czy jest dobrym chrzestnym?”. Każdy powie, że tak, bo co ma powiedzieć. Zapytaj, co dał na komunię. Opinie są subiektywne. Rower da się wycenić. 4. Przeanalizuj jego plany życiowe. Ślub, budowa domu, trójka własnych dzieci. To piękne, że ma marzenia. Problem w tym, że wszystkie mają pierwszeństwo przed osiemnastką twojego syna. 5. Ustal, jakie ma poglądy na wychowanie. Kiedy mówi: „Dzieci nie powinno się rozpieszczać”, koniecznie dopytaj, co ma na myśli. Może chodzić o konsekwencję i stawianie granic. Ale może też chodzić o książkę za trzydzieści złotych na każde urodziny aż do pełnoletności. 6. Nie wybieraj obojga chrzestnych z jednej pary. Wystarczy, że pokłócicie się o miejsce przy weselnym stole, a dziecko straci oba źródła finansowania. Dywersyfikuj. Twój syn nie powinien ponosić pełnych konsekwencji tego, że nazwałeś wujka idiotą. 7. Nie skreślaj kandydata mieszkającego za granicą. „Niestety nie możemy przyjechać, więc wyślemy pieniądze” to nie jest zła wiadomość. Dziecko dostaje prezent. Ty nie musisz gotować obiadu dla sześciu osób. Niektóre relacje naprawdę zyskują na odległości. 8. Pomóż im uniknąć nietrafionych prezentów. Na pytanie „Co kupić małemu?” nie odpowiadaj: „Cokolwiek”. Cokolwiek to zwykle duży plastikowy przedmiot, który gra, świeci i wymaga baterii kupowanych już z twojego budżetu. Powiedz: „Zabawki już ma. Odkładamy mu na mieszkanie”. Nie umie jeszcze chodzić, ale to nie powód, żeby nie miał wkładu własnego. 9. Rodzinie przedstaw wyłącznie wychowawcze uzasadnienie wyboru. Są odpowiedzialni. Myślą długoterminowo. Chcesz, żeby dziecko brało z nich przykład. Nie wspominaj o dwóch mieszkaniach na wynajem. Chyba że ktoś zapyta, jaki konkretnie przykład. 10. Pamiętaj, że pieniądze to nie wszystko. Miłość, uwagę i poczucie bezpieczeństwa zapewnisz dziecku ty. Nie musicie się dublować. #FIRE #Rodzina #Wychowanie #Chrzestni

Skoro Kancelaria Prezydenta zapłaciła za wynajem miejsca, a według prezydenta fundacja nie dysponowała jego czasem ani spotkaniami, to za co konkretnie fundacja pobierała od firm dziesiątki tysięcy dolarów w ramach pakietów sponsorskich? Co dokładnie sponsorzy kupowali i na co zostały przeznaczone te pieniądze? #Polityka #Finanse #Przejrzystość