Spyros Papageorgiou, through his experience and self-criticism, highlights the concept of "useful idiots" who, detached from reality, are used as pawns in political games, and points out the current revival of similar phenomena in Cyprus, where some patria-capturers are trying to mislead society. (translated)
Σε νοιώθω Κρι-κρι μου... Κι εγω χρησιμοποίησα την ΑΙ για να φτιάξει το μαλακολόγιο,και μου έβαλε όλους τους αριστερούς στην κορυφή της λίστας... #τριμάλακες_ζαίοι #ΑΙ #πολιτική #κοινωνία
Θέμα χρόνου ήταν με το σίχαμα αλλά του λέγατε «μπράβο μάγκα» και σφυριζατε αδιάφορα με τις αλητείες που έκανε στο δρόμο. Και φυσικά εξαφανίστηκε. Ποιος ξέρει τι θα του έβρισκαν αν του έκαναν έλεγχο. Ως εδω, κάντε κάτι με το τελειωμενο πρεζονι #paobc #olympiacosbc https://t.co/XZhdWrv5cN #ποδόσφαιρο #αθλητισμός #κοινωνία
Η τάξη των αρίστων: ακριβό ντύσιμο, μαϊμού βιογραφικά, κρατικό σπρώξιμο, χοντρή κονόμα. Κι αν τύχει κάποιοι να πιαστούν στα πράσα, ως δια μαγείας οι υπόλοιποι τους αδειάζουν με τη μία και προσποιούνται ότι τάχα δεν τους ξέρουν. https://t.co/j95JuhpXW4 #αριστεία #διαφθορά #κοινωνία
The article analyzes the need for continuous evaluation and recertification of doctors in Medicine, in order to ensure public trust in them and the provision of quality care to patients. (translated)

Κάτι υπερβολικά τοξικό υπάρχει στην Κοινωνία μας. Ένας ανεβάζει στο διαδίκτυο αυτή την χυδαία και αποκρουστική ανάρτηση. Ναι εύχεται να είχα πεθάνει στην θέση του Γιώργου Μαζωνάκη. Ένας λοιπόν εύχεται δημοσίως να πεθάνει ένας συνάνθρωπος του. Και αυτή η ανάρτηση λαμβάνει.....50000 like, 234 σχόλια, 839 αποθηκεύσεις στα αγαπημένα, 11227 αναδημοσιεύσεις…. Καμμία φορά όλο αυτό σε κάνει πραγματικά να αναρωτιέσαι αν αξίζει τον κόπο να ασχολείται κανείς με όλα αυτά. Κρίμα πραγματικά για το πώς έχουμε φθάσει να συγκεντρώνουμε τόσο μίσος ο ένας για τον άλλον. #Κοινωνία #Μίσος #Τοξικότητα
Χασάπικα που τα βαφτίζουν κλινικές, φέρετρα που τα βαφτίζουν τρένα και παιδιά που πηδάνε από τα μπαλκόνια για να γλιτώσουν από αυτό που ονομάζουν δημόσια παιδεία. Πάμε και όπου βγει... #δημόσιαπαιδεία #κοινωνία #εκπαίδευση
Αν φύγουν τα τεφαλ από Ελλάδα και περιτοιχίσουμε μια νήσο και πετάξουμε μέσα τους «ευάλωτους» η αστυνομία θα πετάει χαρταετό σαν τους δασκάλους #Ελλάδα #κοινωνία #αστυνομία
δεν είναι μόνο που ο μητροπολίτης Κοζάνης αρνήθηκε να δώσει την ευχή του σε θρησκευόμενο εντεκάχρονο γιατί είχε μακρύ μαλλί κι "έμοιαζε με κορίτσι", είναι και που έκανε παρατήρηση σε δεύτερο μαθητή διότι, όπως μας ενημερώνει η "δημοκρατία, πήγε με φθαρμένα παπούτσια στην εκκλησία. επειδή φόραγα χρόνια και χρονάκια τα μπαλωμένα παπούτσια του μεγάλου αδερφού μου, ένα έχω να πω: η φτώχεια δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι να κηρύσσεις τη θρησκεία της αγάπης και να πουλάς μαγκιά στους δυσκολεμένους. ΞΥΡΙΣΜΑ ΜΕ ΠΟΡΤΟΚΑΛΑΔΑ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ! #θρησκεία #φτώχεια #κοινωνία
📌Παρακαλώ, διαβάστε αυτές τις γραμμές... όχι με τα μάτια του θεατή, αλλά με την ψυχή ενός ανθρώπου που ίσως αύριο βρεθεί στη θέση μας, κάτι που απεύχομαι. Είναι τρομερά εύκολο για το φιλοθεάμον κοινό και τους σχολιαστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης να κρίνουν, να κανιβαλίζουν και να δείχνουν με το δάχτυλο την οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ακούω και διαβάζω αυτούς που είναι έξω από τον χορό να λένε με ευκολία ότι "ήθελαν να του τα φάνε". Όμως, όσοι δεν έχουν αντικρίσει στα μάτια την απόγνωση, την αγωνία και την απελπισία, όσοι δεν έχουν δει τον άνθρωπό τους να χάνει την επαφή με την πραγματικότητα, όσοι δεν τον έχουν δει μέσα στην τρέλα και τις παραισθήσεις, δεν μπορούν να καταλάβουν. Ειλικρινά, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλάνε και να κρίνουν. Το λέω αυτό μέσα από τα βάθη της ψυχής μου, πρώτα απ' όλα ως γονέας που έχει παιδιά χρήστες και ζω στην καθημερινότητα μου σε αυτό το κολασμένο σκοτάδι. Έχω βρεθεί αμέτρητες φορές στην ίδια ακριβώς απόγνωση, βλέποντας τα ίδια μου τα σπλάχνα να χάνουν την μπάλα, να κινδυνεύει η ζωή τους και μαζί να κινδυνεύουμε και να απελπιζόμαστε όσοι είμαστε γύρω τους. Να μην ξέρουμε τι να κάνουμε για να τα βοηθήσουμε, να τα σώσουμε. Όταν ο άνθρωπός σου βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, βλέπεις καλά ότι η καθαρή του κρίση σβήνει. Δεν σκέφτεται, δεν φέρεται φυσιολογικά. Γίνεται το πιο ευάλωτο έρμαιο, το τέλειο θύμα στα χέρια του κάθε επιτήδειου, εκμεταλλευτή, συνεργάτη, απατεώνα, πωλητή ελπίδας, ονείρων και εμπόρων ναρκωτικών. Ας πούμε, λοιπόν, την αλήθεια που όλοι κρύβουν πίσω από την υποκρισία. Η παρέμβαση μιας οικογένειας, ακόμα και η πιο ακραία, όπως η δικαστική ή η οικονομική προστασία της περιουσίας του, δεν γεννιέται από απληστία. Γεννιέται από τον τρόμο του κινδύνου να χάσει την ζωή του, να μην γίνει ο μόχθος μιας ολόκληρης ζωής της δικής του ή της οικογένειας του, βορά και εύκολο κέρδος στις τσέπες των εμπόρων ναρκωτικών και ακόμα όπως στην προκειμένη περίπτωση, της απληστίας εκείνων των "γιατρών" που αντί να θεραπεύουν, εκμεταλλεύονται την απελπισία του ασθενούς για να του πάρουν τα χρήματα, οδηγώντας τον τελικά στον θάνατο. Γίνεται για να σταματήσουν όλοι αυτοί οι "παρατρεχάμενοι" που μυρίζονται χρήμα και πλουτίζουν πάνω στην ανθρώπινη αδυναμία. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σκληρής και σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Αν δεν μπει ένα φρένο, ο χρήστης που δεν καταλαβαίνει - επειδή βλέπει τα πράγματα "αλλιώς" - θα γίνεται θήραμα και θα τα δίνει όλα, μέχρι και την τελευταία του πνοή, στον βωμό της εξάρτησης. Η προσφυγή στην ψυχιατρική επιστήμη, το να ζητήσεις τη βοήθεια του Δρομοκαΐτειου, ακόμα και μέσω της επώδυνης, σπαρακτικής οδού της ακούσιας νοσηλείας, δεν είναι έλλειψη αγάπης. Είναι η ύστατη, η πιο αιματηρή και σκληρή πράξη αγάπης. Με πόνο ψυχής που δεν περιγράφεται με λέξεις, οι άνθρωποι που τους αγαπούν και νοιάζονται, οδηγούνται εκεί από καθαρή απόγνωση. Από το ένστικτο να κρατήσουν τον άνθρωπό τους ζωντανό, να του προστατεύσουν την ζωή, την περιουσία και το μέλλον τους, με την κρυφή, τρελή ελπίδα ότι κάποτε θα είναι ξανά καλά, θα τους χαμογελάσει και θα ζήσει όπως παλιά. Και κάπου εδώ φαίνεται η τεράστια, η εγκληματική απουσία της πολιτικής. Ένα κράτος απών, που αφήνει τους χρήστες απροστάτευτους και τις οικογένειες να παλεύουν μόνες τους στο απόλυτο κενό, χωρίς καμία ουσιαστική κρατική δομή, χωρίς καμία πρόνοια ή θωράκιση απέναντι στα κυκλώματα. Μας πετάνε στην αρένα και μετά η κοινωνία μάς κρίνει για το πώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε. Ακούω συνεχώς στις ειδήσεις για την "ευθύνη της οικογένειας" στους ψυχικά νοσούντες, που πολλές φορές φτάνουν στο σημείο να εγκληματούν ή να αυτοκτονούν. Αναρωτιέμαι, όμως, ποια ευθύνη έχει μια οικογένεια που είναι αβοήθητη, που δεν ξέρει πώς και από ποιον θα προστατευτεί? Πώς μπορεί, αλήθεια, μια μάνα ή ένας πατέρας να επιβάλει και να υποχρεώσει έναν ενήλικο άνθρωπο που έχει χάσει την επαφή με την πραγματικότητα να πάρει τα χάπια της φαρμακευτικής του αγωγής? Όταν το ίδιο το σύστημα σηκώνει τα χέρια ψηλά, πώς ζητάνε ευθύνες από τους συγγενείς? Μόνο αν έχεις νιώσει αυτό το βουβό σκοτάδι και την αβάσταχτη αγωνία μέσα στο ίδιο σου το σπίτι, μπορείς να νιώσεις το δράμα αυτής της οικογένειας και της κάθε οικογένειας που ζει με χρήστες σε μια επίγεια κόλαση. Γι αυτούς τους λόγους λοιπόν συμπαραστέκομαι στους αγαπημένους του. Τους νιώθω, τους πονάω και τους συμπονώ βαθιά! Έκαναν αυτό ακριβώς που κάθε απελπισμένος γονιός, κάθε μάνα, κάθε πατέρας και κάθε αδελφός θα έκανε χωρίς δεύτερη σκέψη για να σώσει το ίδιο του το αίμα από τον γκρεμό! Φτάνει πια! Ας σταματήσει, επιτέλους, αυτός ο απάνθρωπος, χυδαίος κανιβαλισμός από όσους κάθονται στον καναπέ τους και κρίνουν ξένες ζωές, χωρίς να ξέρουν τα τι και τα πως. Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του και σε όσους τον αγαπούσαν πραγματικά! 💔 Αντίο Γιώργο, σ'ευχαριστούμε για όλα! Λυπάμαι πολύ που δεν βοηθήθηκες! Καλή ξεκούραση! 😭😭😭 #Μαζωνακης #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #σκληρη_αγαπη #ενσυναισθηση #οικογενεια #ΚΕΘΕΑ #18ΑΝΩ #απεξαρτηση #εξαρτησεις #ψυχικη_υγεια #οικογενεια
Η σιωπή είναι συνενοχή. Και ναι, ο Ιατρικός Σύλλογος είναι συνένοχος. Όπως συνένοχοι είμαστε, σε έναν βαθμό, και εμείς οι ίδιοι οι γιατροί — και βάζω πρώτα τον εαυτό μου μέσα. Γιατί όλοι λίγο-πολύ γνωρίζουμε τι συμβαίνει εκεί έξω. Γνωρίζουμε τι γίνεται με τα πολλά «ιατρεία», με πρακτικές που κάθε άλλο παρά τιμούν την ιατρική, με ανθρώπους που εκμεταλλεύονται την ανάγκη, την άγνοια ή την ευάλωτη θέση ενός ασθενούς. Τα συζητάμε μεταξύ μας, τα σχολιάζουμε στους διαδρόμους, τα γνωρίζουμε. Αλλά δημόσια; Σιωπή. Γιατί «πού να μπλέκεις τώρα;». Γιατί τα ψάρια είναι μεγάλα. Και όλοι ξέρουμε πως, σε αυτό το σύστημα, στο τέλος το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η σαπίλα. Ζούμε σε μια κοινωνία που συχνά επιβραβεύει το εύκολο χρήμα, τη λαμογιά, το «φαίνεσθαι», τις δημόσιες σχέσεις και την επίδειξη, αντί για την ουσία, την επιστημονική επάρκεια, την εντιμότητα και τον σεβασμό στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου. Και ναι, ντρέπομαι. Ντρέπομαι γιατί γνωρίζω πάνω-κάτω τι συμβαίνει και, κάποια στιγμή, επέλεξα κι εγώ να κοιτάξω τη δουλειά μου. Να κάνω σωστά αυτό που μπορώ. Να είμαι σωστή απέναντι στους ασθενείς μου και να αφήσω τους υπόλοιπους να κάνουν ό,τι κάνουν. Και την ίδια στιγμή ξέρω ότι κάπου αλλού, την ίδια ακριβώς ώρα, κάποιος «συνάδελφος» μπορεί να προσπαθεί να εκμεταλλευτεί έναν ασθενή. Δεν είναι ότι δεν προσπάθησα. Όσες φορές προσπάθησα να αλλάξω έστω και κάτι σε αυτό το σάπιο σύστημα, βρέθηκα αντιμέτωπη με απειλές, χλευασμό, απαξίωση και απομόνωση. Γιατί όταν τολμάς να ακουμπήσεις τα συμφέροντα κάποιων, ξαφνικά δεν είσαι «συνάδελφος». Γίνεσαι ενοχλητική. Και κάπως έτσι μαθαίνεις να σωπαίνεις. Όχι επειδή δεν έχεις κάτι να πεις. Αλλά επειδή έχεις καταλάβει το κόστος του να μιλήσεις. Γι’ αυτό, κάποια στιγμή, επέλεξα να σταματήσω να ασχολούμαι με όλους εκείνους που νομίζουν ότι έχουν εξουσία, που θεωρούν ότι είναι «κάποιοι» και ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς συνέπειες. Κοιτάω τη δουλειά μου. Κάνω το καθήκον μου απέναντι στους ανθρώπους που μου εμπιστεύονται την υγεία τους και προσπαθώ τουλάχιστον να μπορώ να κοιτάζω τον εαυτό μου στον καθρέφτη. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν βλέπω. Βλέπω. Ξέρω. Και, ίσως περισσότερο απ’ όλα, ξέρω ότι η σιωπή μας είναι ένα από τα πράγματα που επιτρέπουν σε αυτή την κατάσταση να συνεχίζεται. Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο αυτοί που κάνουν τα στραβά μάτια. Είναι και όλοι εμείς που τα βλέπουμε και λέμε: «Δεν βαριέσαι… πού να μπλέκεις τώρα;»#Μαζωνακης #Υγεία #Γιατροί #Σιωπή
Πήγε ο άνθρωπος σε κακή κατάσταση κι αυτοί,επειδή έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον διάβολο, αντί να τον διώξουν και να τον στείλουν σε νοσοκομεία του έκαναν αφαίμαξη. #μαζωνακης #υγεία #κοινωνία #ηθική
Είναι απλά τα πράγματα. Μπορούσαν να κάνουν Πλασμαφαίρεση; Όχι. Είχαν μηχανήματα; Είχαν. Φυλακή. 20 χρόνια. Ούτε δίκες ούτε αηδίες. Ο επόμενος θα το σκεφτεί πολύ για να κάνει τη λαμογιά. #Δικαιοσύνη #Νόμος #Κοινωνία
Ζω στην χώρα όπου Κάθε κομπογιαννίτης μπορεί να ανοίξει μια κλινική με τις ευλογίες του κράτους που είναι απών σε κάθε έλεγχο και να την διαφημίζει στα σοσιαλ και να σκοτώνει πολίτες Αλλά η ΑΑΔΕ πιάνει τους ινφλουενσερς https://t.co/WlhVx74M1w #Ελλάδα #Υγεία #Κοινωνία
4 ώρες συνέντευξη και ένας να τον ρωτήσει "πώς καταφέρνεις και δεν ντρέπεσαι καθόλου" δεν βρέθηκε https://t.co/sQ7lv5aG95 #συνέντευξη #ντροπή #κοινωνία
Έχει πέσει τρελό γέλιο: η Ιερά Σύνοδος ανακάλυψε όλες τις επιστολές του Αμβρόσιου που τους έβριζε τους έλεγε προδότες κτλ και αποφάσισε να ανακαλέσει την τιμητική διάκριση του Χρυσού Σταυρού! Δηλαδή το μόνο που τους ένοιαξε ήταν ότι έβριζε τους ΙΔΙΟΥΣ όχι ότι έχυνε δηλητήριο σε βάρος μελών της ελληνικής κοινωνίας και ότι καταδικάστηκε αμετάκλητα μέχρι κι από το ΕΔΔΑ! #ΙεράΣύνοδος #Αμβρόσιος #ΕλληνικήΚοινωνία
Πως την πατάς τέλεια😀 Λές στον Κυρανάκη οτι σου τελειώνουν τα λεφτά στις 20 του μήνα ενω ζεις χλιδάτα και το δείχνεις. Προσωπικά δεν εχω κανένα πρόβλημα με αυτό και καλά κάνεις. Το θέμα για σένα ειναι οτι αυτοί στούς οποίους απευθύνεσαι ειναι κομπλεξικοί ...και εχουν πρόβλημα😹 https://t.co/bEtq3tfkTQ #χλιδή #κοινωνία #σημείατηςκοινωνίας
@flashgrofficial Δεν μπορώ να καταλάβω πώς τους εμπιστεύτηκε. Αυτός από την εμφάνιση και μόνο φαίνεται νούμερο. #εμπιστοσύνη #ψηφοφορία #κοινωνία