Search

Ξύπνησα σήμερα μετά από την χημειοθεραπεία μου και έχω όρεξη να φάω να κάνω νύχια να βγω μια βόλτα γιατί φίλε μου άλλαξα νοσοκομείο και νιώθω ασφάλεια και προτίμησα το δημόσιο από το ιδιωτικό παρόλο που έχω ασφάλεια. Εχουμε καταπληκτικούς γιατρούς στο μεταξά καταπληκτικούς ! #Υγεία #Χημειοθεραπεία #ΔημόσιοΣύστημα

Γεννήθηκα το 1939 στον Βοτανικό. Οι γονείς μου χώρισαν όταν ήμουν ενός έτους. Εγώ έμεινα με τη μάνα μου τη Βασιλική. Δεν την αποχωρίστηκα ποτέ.❗ Ακόμα και τώρα που έχουν περάσει 12 χρόνια από τότε που έφυγε, νιώθω την παρουσία της. Τον πατέρα μου, Αλέξανδρο, τον ξανασυνάντησα στα δώδεκά μου, μόλις είχε γυρίσει από την εξορία στη Μακρόνησο. Στα 16 μου, συζήτησα το θέμα. Βέβαια στεναχωρήθηκαν, αλλά είχαμε μια ειλικρινή σχέση. Από την άλλη, δεν αισθανόμουν διαφορετικός. Ποτέ δεν είχα τύψεις και ενοχές.🙏 Το είπα και στην αρχή της καριέρας μου, το 1965. Κάποιοι βρέθηκαν να πουν ότι το έκανα επίτηδες. Δεν είναι αλήθεια. Τέτοια πράγματα είναι δίκοπο μαχαίρι. Πολλοί ήταν εκείνοι που ενοχλήθηκαν, και δεν ήθελαν να έρθουν να με δουν στην πίστα από προκατάληψη. Πιο σημαντικοί άνθρωποι παραδέχτηκαν δημόσια την ομοφυλοφιλία τους. Και μιλάω για τον Χατζιδάκι ή τον Τσαρούχη. Η διαφορά ήταν ότι εγώ, ερχόμουν σε καθημερινή επαφή με το κοινό. Μπορούσαν να με αγγίξουν, να με ξεφωνίσουν. Εμφανιζόμουν δημόσια κάθε βράδυ. Αυτό ήταν πρόβλημα.‼ Από την άλλη, δηλώνοντας ότι είμαι ομοφυλόφιλος, ήμουν υποχρεωμένος να είμαι πολύ αξιοπρεπής. Γιατί αντιπροσώπευα ή έτσι ήθελα να νομίζω, ένα μέρος της κοινωνίας που θα ήθελε να το αντιμετωπίζει ο κόσμος πιο σοβαρά, με μεγαλύτερη λεπτότητα.❗ Ήθελα να δείξω ότι, δεν είναι άνθρωποι για να τους κοροιδεύουμε ή να γελάμε μαζί τους.‼ Κάποτε η πίστα τελείωσε για μένα.❗ Άλλωστε, είχαν αλλάξει τα πράγματα. Η δική μου γενιά, ήθελε να βάλει τον κόσμο κάτω να μας ακούσει. Τώρα, τους σηκώνουν όλους στην πίστα για να βοηθήσουν τον καλλιτέχνη. Αποφάσισα να κάνω τηλεόραση. Ήθελα να υπάρξω ξανά στο χώρο. Ένας κύκλος ανθρώπων που με αγαπούσε, μου το χρέωσε ακριβά. Είναι όμως μερικές φορές που δεν ξέρει κανείς την ανάγκη σου. Στην περίπτωσή μου, δεν ήταν οικονομική. Αλλά δεν μπορούσα να μείνω κι άλλο άπραγος.❗ Θα πέθαινα. Προσπάθησα να αποχωριστώ το χειροκρότημα στα 54 μου χρόνια. Αλλά ήταν πολύ νωρίς και μου ήρθε μία τρέλα. Γιατί η δουλειά μου, καταλαμβάνει το 90 τοις 100 της ζωής μου. Τώρα όμως δε μου έρχεται τρέλα. Και το σκέφτομαι σοβαρά. Γιατί θέλω να φύγω με αξιοπρέπεια, δε θέλω να γίνω σούργελο. Μπορώ να θυμηθώ πολλούς ανθρώπους που έγιναν σούργελα. Και δυστυχώς μερικοί από αυτούς, ήταν από τους μεγαλύτερους ηθοποιούς της Ελλάδας. Και είναι τόσο κρίμα. Έχω αρχίσει να γράφω ένα βιβλίο για όλα όσα έχω ζήσει. Δε μου αρέσει ιδιαίτερα. Αλλά το κάνω για τον εξής λόγο: Θέλω να γλιτώσω το να το γράψουν κάποιοι άλλοι για μένα. Η βιογραφία μου, θα ακυρώνει όσους θα προσπαθήσουν να με συλλήσουν μετά το θάνατό μου.❗ Γιώργος Μαρίνος ❤️❤️❤️❤️💔🙏🙏🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️🙇‍♂️ Καληνύχτα 🌙 #Αναμνήσεις #Ομοφυλοφιλία #ΔημόσιαΖωή

Νιωθω οτι η μεταγραφή του Kangwa 🇿🇲 , θα αλλάξει πολλά στον τρόπο παιχνιδιού του #paofc κ οτι ταυτόχρονα θα κανει μεγάλη απόσβεση Φερνει στοιχεία που κανενα χαφ δεν εχει αυτη την στιγμή Σημαντικό οτι μπορει να δώσει πράγματα, σε παραπανω απο 1 θεση Welcome King ♨️ https://t.co/x9uTqzphrG #Kangwa #paofc #FootballTransfer

Πόσο υπερήφανος νιώθω για όσα κάνουμε κάθε μέρα. Σήμερα εγκαινίασα το πρώτο ολοκληρωμένο Κέντρο Ψυχικής Υγιεινής Παιδιών και Εφήβων στην Ελλάδα. Με πόρους του ΤΑΑ ανακαινίσαμε πλήρως ένα σχεδόν εγκαταλελειμμένο κτίριο του Υπουργείου Υγείας και το προσφέραμε στην καλύτερη διεπιστημονική ομάδα που στηρίζει τα παιδιά μας. Καλορίζικο! #MentalHealth #Children #Greece

"Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου..." Είναι το πιο συγκλονιστικό κείμενο που διάβασα, μετά την εκτέλεση του 20χρονου αυτιστικού Θοδωρή στο Άργος από τους δύο αστυνομικούς. Η Vasiliki Kostopoulou ξέρει από πρώτο χέρι τον πανικό που βίωσε ο Θοδωρής πριν πεθάνει, κυνηγημένος από τους διώκτες του. Είναι και η ίδια Ελληνίδα αυτιστική και μένει στο Άργος, "την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό", όπως λέει. Άκουσες βλαχοδήμαρχε; "Με λένε Βασιλική Κωστοπούλου. Είμαι στο φάσμα του αυτισμού, έχω αγχώδη διαταραχή, ΔΕΠΥ και υποτροπιάζουσα κατάθλιψη. Έχω δίπλωμα οδήγησης. Μαγειρεύω. Περπατάω. Μιλάω. Τελείωσα το σχολείο, σπούδασα, πήρα τα πτυχία μου. Έχω 143 IQ, αλλά δεν θεωρώ ότι είμαι «υψηλής λειτουργικότητας» — γιατί δεν λειτουργώ με τα δικά σας στάνταρ. Πέρα από τα δικά μου 10 ζώα, βγαίνω πολλές φορές και το βράδυ και ταΐζω αδέσποτα, κρατώντας σακούλες — για να μη με κυνηγούν οι μη φιλόζωοι αυτής της πόλης, γιατί σίγουρα κινούμαι ύποπτα. Ή μπορεί να με δείτε να κοιτάζω κάτω από τα αμάξια σας, γιατί άκουσα ένα γάτο εγκλωβισμένο. Είμαι από αυτούς που «δεν φαίνεται ότι είναι αυτιστικοί». Υπάρχουν μέρες που δεν έχω τόσο μεγάλη υπερφόρτωση και μπορώ εύκολα να κρύψω την αναστάτωσή μου — να σας φαίνομαι «φυσιολογική». Αλλά υπάρχουν δυσκολίες που οι περισσότεροι δεν θα καταλάβουν ποτέ: Δεν αντέχω το τηλέφωνο. Η ζέστη με εκνευρίζει πολύ . Δεν αντέχω τους απότομους θορύβους. Έχω μισοφωνία. Δεν αντέχω το δυνατό φως. Οταν περνάει το απορριμματοφόρο, τρέχω μέσα στο σπίτι κλείνοντας τα αυτιά μου . Δεν μπορώ να με αγγίζουν, να με αγκαλιάζουν ή να με φιλάνε — αλλά αγκαλιάζω, αγγίζω και φιλάω εγώ, αν νιώθω άνετα με το άτομο . Στο φως του ήλιου πονάνε τα μάτια μου. Αν έχεις υψίτονη φωνή, είναι σχεδόν αδύνατο να επικοινωνήσουμε. Δεν συγκρατώ σχεδόν τίποτα από προφορικές οδηγίες, πρέπει να μου δώσεις χρόνο να τις γράψω — χρειάζομαι χρόνο να κατανοήσω τον προφορικό λόγο. Δεν μπορώ να μου διαβάσεις κάτι ,δεν θα το συγκρατήσω με τίποτα . Χρειάζεται να μου δώσεις κάτι γραπτό, να το διαβάσω μόνη μου. Αγχώνομαι παρά πολύ ακόμα κι όταν κάποιος μου λέει απλώς «θέλω να σου πω κάτι» — χωρίς να μου δίνει καμία εικόνα για το τι έρχεται. Δεν ξέρω να μιλάω σε αγνώστους — χάνω τα λόγια μου. Μπορεί να περιμένω τον κούριερ όλη μέρα στην καρέκλα μέχρι να έρθει, γιατί μόνο έτσι μπορώ να βγω από την παύση της αναμονής — μια παύση στην οποία δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο, ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο να πλύνω πιάτα. Πολλές φορές δεν καταλαβαίνω κάτι αν δεν το δω σε εικόνα. Και για το τέλος άφησα μία από τις μεγαλύτερες δυσκολίες μου. Θα την περιγράψω με ένα πραγματικό γεγονός. Και η ειρωνεία είναι ,ότι αυτό το γεγονός, συνέβη στο σούπερ μάρκετ που βρίσκεται εκεί που πυροβολήθηκε ο Θοδωρής. Μια κοπέλα με γυαλιά ηλίου, μαύρα ρούχα , ακουστικά, μπλε μαλλιά, σκουλαρίκι στη μύτη, τατουάζ, μπαίνει στο σούπερ μάρκετ. Κινείται περίεργα. Έχει πανιάσει, έχει ιδρώσει, ζαλίζεται , κάνει βιαστικές κινήσεις βάζοντας πράγματα στο καλάθι της. Πίσω της, ο security την ακολουθεί — αδιάκριτα, χωρίς να της μιλήσει. Σχεδόν τρέχει παράλληλα στον δίπλα διάδρομο Κ τη κοιτάζει επίμονα . Ο κόσμος γυρίζει και κοιτάζει, άλλοτε εκείνον, άλλοτε εκείνη. Στο τέλος αφήνει το καλάθι της και βγαίνει έξω, έτοιμη να λιποθυμήσει. Ο security, με βλέμμα νικητή, νομίζει ότι έκανε τη δουλειά του. Ότι προστάτεψε την επιχείρηση και τους πελάτες — από μια κοπέλα που απλώς την είχε πιάσει κρίση πανικού. Και σε λίγο θα περάσω κι από το ΚΕΠΑ, για να «αποδείξω» σε χαρτί το ποσοστό αθροιστικής αναπηρίας μου, με όλες τις συνοδές ασθένειες — σαν να μην έφτανε η καθημερινή μάχη, θέλει και επίσημη κρίση αν αξίζω αναγνώριση. Μια αναγνώριση που για τους άλλους σημαίνει : μη λειτουργική. Ανίκανη. Αυτή η πόλη τους αυτιστικούς- επίσημα πλέον- δεν τους προστατεύει και δεν τους καταλαβαίνει. Τους πυροβολεί από πίσω, στο κεφάλι και δίνει και τα εύσημα στον θύτη . Γι' αυτό τα γράφω όλα αυτά. Για να ξέρετε ποια είμαι και τι κάνω, από πρώτο χέρι, εγώ. Αν με στοχοποιήσουν λέγοντάς μου Τουρκάλα, γύφτισσα, Αλβανίδα, Ρωσοποντία — σαν να είναι αυτό από μόνο του έγκλημα — ή αν με πουν εγκληματία, κλέφτρα, αν βρεθώ κι εγώ με μια σφαίρα στο κεφάλι, αν τύχει και αρχίσω να τρέχω στον ήχο του απορριμματοφόρου, ή αν με δείτε να κρατάω τον σουγιά που κουβαλάω πάντα μαζί μου, για ασφάλεια — θέλω να θυμάστε το όνομά μου. Και όχι -πιθανώς- " μια 50χρονη εγκληματίας που κινούνταν ύποπτα κρατώντας σουγιά ... Όπως ίσως και εκείνος ο " ναρκομανής " ο " κλέφτης " που κρατούσε μαχαίρι και τον σκότωσαν στο ξύλο ... Ο Ζακ... Είμαι η Βασιλική Κωστοπούλου, Ελληνίδα αυτιστική, και μένω στο Άργος — την πόλη που πυροβολεί ανθρώπους σε πανικό." 📍Το έργο της φωτογραφίας είναι της Βασιλικής και το δανείστηκα από την σελίδα της Facebook. #Αυτισμός #Δικαιώματα #ΚοινωνικήΔικαιοσύνη

Βλέποντας αυτά τα εξοργιστικά που συμβαίνουν δίπλα μας, στην Άγκυρα , σε συνδυασμό με την εδώ αφωνία, νιώθω την ανάγκη να δηλώσω τα εξής: Δεν θα σταθώ στην απαξίωση προς το πρόσωπο του ΠΘ της Ελλάδος, διότι γνωρίζω την πλήρη αποτυχία του να ενεργεί ως ηγέτης που φροντίζει τη χώρα του. Θα σταθώ στη δουλικότητα του χαρακτήρα και την πολιτική του βούληση που δεν προστατεύουν τα εθνικά συμφέροντα. Η σκόπιμη μη άσκηση του βέτο, που είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας και το κύριο διπλωματικό μας χαρτί, συνιστά Εθνική Προδοσία και ο κ. Μητσοτάκης θα λογοδοτήσει και για αυτό. Συναινεί χωρίς ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ στην αναβάθμιση της Τουρκίας σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή άμυνα, χωρίς να ασκεί βέτο. Και αυτό ενώ η άσκηση αυτού του δικαιώματος δεν είναι αντίθετη στη συμμαχία πράξη. Είναι έμπρακτη εκδήλωση εθνικής αξιοπρέπειας, λέξης άγνωστης για τον κ. Μητσοτάκη και το κόμμα του. Παράλληλα παθητική έως ανύπαρκτη είναι και η στάση και αντίδραση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης που έχουν χαθεί σε «πιο σοβαρά θέματα», όπως η προεκλογική ψηφοθηρία. Ως Ελληνίδα νιώθω ντροπή , θυμό και απογοήτευση για την πολιτική ανικανότητα και την εν γνώσει αδιαφορία των πολιτικών για το αύριο της χώρας. Δεν ξεχνάμε όμως, ούτε και βέβαια θα συγχωρήσουμε ποτέ όσους πρόδωσαν διαχρονικά τη γη των προγόνων μας και των παιδιών μας. #Ελλάδα #Πολιτική #Διπλωματία

Επέστρεψε «σπίτι» του ο Δημήτρης Διαμαντίδης ☘️ Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR ανακοινώνει την επιστροφή του Δημήτρη Διαμαντίδη στο «σπίτι» του. Ο Δημήτρης Διαμαντίδης έγραψε ιστορία με την ομάδα μας στα δώδεκα χρόνια (2004-2016) που φόρεσε την πράσινη φανέλα κατακτώντας μαζί της 22 τίτλους, ενώ υπηρέτησε το «τριφύλλι» και από διοικητικό πόστο (2020-2022). «Είμαι πραγματικά χαρούμενος που επιστρέφω στον Παναθηναϊκό, γιατί νιώθω ότι γύρισα στο σπίτι μου! Είναι πολύ σημαντικό για εμένα ότι θα συνεργαστώ ξανά με τον κόουτς Ομπράντοβιτς και γενικότερα με ανθρώπους που γνωρίζω πολύ καλά και σέβομαι απεριόριστα, γεγονός που έκανε την απόφασή μου πιο εύκολη», δήλωσε στο https://t.co/h7RlnkTbE3 λίγο μετά την οριστικοποίηση της επιστροφής του, η οποία επισφραγίστηκε μετά από συνάντηση που είχε με τον κ. Δημήτρη Γιαννακόπουλο: «Συναντήθηκα με τον κ. Γιαννακόπουλο και μέσα σε λίγα λεπτά δώσαμε τα χέρια, δεν χρειάστηκαν πολλά λόγια». Όσο για τον ακριβή τίτλο που θα έχει στην ομάδα, ο Δημήτρης Διαμαντίδης απάντησε ότι: «Οι τίτλοι δεν έχουν καμία σημασία, θα το βρούμε στην πορεία. Αυτό που μετράει, είναι να δουλέψουμε όλοι για την ομάδα που αγαπάμε και να πετύχουμε τους στόχους μας». #paobcaktor #Διαμαντίδης #Παναθηναϊκός #μπάσκετ

Θα μπορούσα να μην ανεβάσω τίποτα εδώ μέσα για την προσωπική μου ζωή.Αλλά μετά από 13χρόνια στο τουιτερ,νιώθω μια οικειότητα.Ήξερα πως υπάρχουν οι μίζεροι/χολιασμενοι που θα πάρουν κάτι προσωπικό+όμορφο κ θα το φτύσουν.Υπάρχουν όμως κ πολλά άτομα με ευχές+αγάπη.Όπως στην κοινωνία #Ζωή #Κοινωνία #Μοιράσου

Πολλοί με ρωτάτε, "Σάκη, τώρα τι θα κάνεις;" Παιδιά τι μπορώ να κάνω; Να σταματήσω να παίζω; Να σταματήσω αυτό το πράγμα που λατρεύω; Δε μπορώ να κάνω τίποτα. Θα προσαρμοστώ στις όποιες αλλαγές έρθουν, αφού πρώτα εξαντλήσω από την πλευρά μου, την "πίεση" που μπορώ να ασκήσω. Θα προσέχω πολύ παραπάνω πως θα επενδύω τα χρήματά μου σε digital αγορές και εννοείται θα αγοράζω ορθόδοξα physical όσο με παίρνει και για όσο πάει. Έτσι κι αλλιώς στο Steam, digital only ζωή είχα, υποχρεωτικά. Θα στραφώ και θα επενδύσω παραπάνω σε custom περιπτώσεις, όπως η Limited Run και άλλες παρόμοιες και βλέπουμε. Αγαπάω τα βιντεοπαιχνίδια περισσότερο από αυτό που κάποιοι νομίζουν. Δεν "παίζω" απλά. Το ζω όλο αυτό εδώ και σχεδόν 4 δεκαετίες. Μέχρι και δουλειά το έκανα. Οπότε, ναι, θλίβομαι από τις εξελίξεις, με πονάει πολύ το γεγονός ότι σκοτώνουν κάτι με το οποίο έχω μάθει να ζω, από εχθές νιώθω ότι έχει πεθάνει ένα κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας, αλλά θα προσαρμοστώ, θέλοντας και μη. #βιντεοπαιχνίδια #παράδοση #συγκίνηση

Δύο μήνες πριν έδινα τη δυσκολότερη μάχη της ζωής μου. Σήμερα επιστρέφω στον Ευαγγελισμό, όχι ως ασθενής, αλλά για να πω ένα μεγάλο «ευχαριστώ» από καρδιάς στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου. Στους γιατρούς, στους νοσηλευτές, στους τραυματιοφορείς, στο βοηθητικό προσωπικό, αλλά και στη Διοίκηση του Νοσοκομείου. Σε όλους εκείνους που καθημερινά, αθόρυβα, με αυταπάρνηση και αφοσίωση, δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό για κάθε άνθρωπο που περνά την πόρτα του νοσοκομείου. Η επιστήμη σώζει ζωές. Η ανθρωπιά, η ενσυναίσθηση και η αλληλεγγύη, όμως, είναι εκείνες που μας δίνουν το κουράγιο να ξεπερνάμε τις δύσκολες στιγμές και να βρίσκουμε τη δύναμη να συνεχίσουμε. Αισθάνομαι βαθιά ευγνωμοσύνη για όλους όσοι στάθηκαν δίπλα μου σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω από καρδιάς την οικογένειά μου, που στάθηκε δίπλα μου με αγάπη, δύναμη και ακούραστη στήριξη σε κάθε βήμα αυτής της δοκιμασίας. Ευχαριστώ, επίσης, τους φίλους μου και όλους όσοι με στήριξαν με μια προσευχή, ένα μήνυμα ή μια σκέψη. Αυτή η αγάπη μού έδωσε τη δύναμη να συνεχίσω. Κάποιες μάχες δεν κερδίζονται μόνο από έναν άνθρωπο. Κερδίζονται μαζί. Η υγεία είναι το πολυτιμότερο αγαθό και τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένο. Σήμερα νιώθω μόνο ευγνωμοσύνη. Σας ευχαριστώ όλους, από τα βάθη της καρδιάς μου. #Ευγνωμοσύνη #Υγεία #Αλληλεγγύη

Οι υγιείς πολίτες κρίνουν. Οι "χουλιγκανο-πολίτες" φανατίζονται, εθελοτυφλούν και χαρακτηριζουν. Άσκησα κριτική στην δημόσια εικόνα κάποιων προσώπων του κινήματος Ελπίδα για τη Δημοκρατία και έπεσαν να με φάνε κάποιοι "χούλιγκαν" του κινήματος. Τι και αν έχω αφιερώσει προσπάθεια, χρόνο και κόπο να στηρίξω μέχρι σήμερα τον αγώνα της κυρίας Καρυστιανού για δικαιοσύνη; Τι και αν έχω πάρει θέση δημόσια για να προστατέψω την κυρία Καρυστιανού από τη λάσπη που δέχεται από πληρωμένα τρολ. Τι και αν έχω δεχθεί λάσπη, συκοφαντίες και απειλές. Τη στιγμή που ασκησα κριτική σε συγκεκριμένα περιφερειακά πρόσωπα του Κινήματος για τη στάση που κρατάνε στη δημόσια παρουσία τους και τη σιωπή τους για όσα απίστευτα συμβαίνουν, έγινα ξαφνικά ο "εχθρός" στα μάτια των "Ελπιδο-χούλιγκαν". Τους απάντησα πιστεύω εκτενώς και το κυριότερο νιώθω καλά με τη συνείδησή και τις αξίες μου. Πάμε τώρα στον κύριο Κασσελάκη. Τον παρακολουθώ πολιτικά με ενδιαφέρον από την πρώτη στιγμή. Με εντυπωσίασε η "ουρανοκατεβατη" άφιξη του και παρακολουθώ εκτοτε τις πράξεις και οχι τα λόγια του ή όσα γράφονται για αυτόν. Κρίνω με τα δικά μου κριτήρια τις πολιτικές του παρεμβάσεις. Τις προτάσεις του. Τα σκάνδαλα που ανέδειξε. Τα αξιολογώ όλα με τα δικά μου προσωπικά κριτήρια. Πολλές φορές κάποια τα βρήκα τοσο θετικά που το σχολιάσα δημόσια στο προσωπικό του προφίλ. Βλέποντας αυτή την εικόνα όμως μπορούσα παρά να νιώσω μια βαθιά αποστροφή. Μια αίσθηση πως είναι απαράδεκτο τη στιγμή που ένας πολιτικός έχει κάνει τόσες κωλοτούμπες. Έχει προκαλέσει τοση τοξικότητα. Έχει πει μέχρι και πως έχει βίντεο πως τον χτύπησε γιατρός, στον οποιο ούρλιαζε στο πρόσωπο του ενώ τελικά το βίντεο δεν το εμφάνισε ποτέ διότι δεν υπήρχε. Ένας άνθρωπος που έχει πει πως δεν έχει δικαίωμα η Ευρωπαία εισαγγελέας να πει αν είναι ένοχοι πολιτικοί των οποίων τα ονόματα ακουγονται σε συνομιλίες της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Μια υπόθεση για την οποια όλοι οι πολιτικοί είναι αθώοι αλλά... η πατρίδα μας θα πληρώσει πρόστιμο ύψους μισου δις ευρώ για απάτες. Ενός πολιτικού που προέτρεψε δημόσια πολίτες να αντιδρούν με οργή όταν κάποιος μιλάει για συγκάλυψη...Ενός πολιτικού που είπε δημόσια πως είναι η πλειοψηφία άρα αυτοί αποφασίζουν αν ένας υπουργός θα παραπεμφθεί στη δικαιοσύνη. Να ξεκαθαρίσω κάτι. Αποστροφή δεν θα μου προκαλούσε να συζητούσαν πολιτισμένα. Θα έλεγα μπράβο. Εφερε τον αντίπαλο στο γήπεδο του και θα τον αντιμετωπίσει πολιτικά.Αποστροφή μου προκάλεσε η θερμή χειραψία, η θερμότερη αγκαλιά και τα σταυρωτά φιλιά με τα ενθουσιώδη χαμόγελα. Ολα αυτά δημιουργούν σε μένα την αίσθηση αποδοχής σε όλα τα παραπάνω. Αποστροφή μου προκάλεσε η υπεράσπιση του σε πολλά σημεία κατά τη διάρκεια της συνέντευξης και η μηδενική αναφορα σε όλα τα παραπάνω. Για μένα (τονίζω το για μένα) όταν συναντώ ανθρώπους που με χωρίζουν ηθικές αξιες σαφώς φέρομαι πολιτισμένα. Δεν εκπέμπω ομως τον παραμικρό ενθουσιασμό, δεν τους αγκαλιάζω και δεν τους φιλώ. Και ξεκαθαρίζω σε όσους δεν είναι κατανοητό το εξης. Η κριτική απευθύνεται στον πολιτικό. Όχι στο πρόσωπο. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να πω δημόσια πως ως πρόσωπο και ως άνθρωπος μου είναι ιδιαίτερα συμπαθής ο κύριος Κασσελάκης. Οι "Κασσελο-χουλιγκανς" θα τρέξουν τώρα να βρουν μια δικαιολογία για όλα τα παραπάνω. Θα τρέξουν να γραψουν χαρακτηρισμούς αντί για επιχειρήματα. Οι υγιείς πολίτες που μέχρι σήμερα πίστευαν στον πολιτικό φορέα του κυρίου Κασσελάκη θα προβληματιστούν, θα μιλήσουν με επιχειρήματα και θα ασκήσουν δίκαιη κριτική.. Μένω σε ενα κράτος που οι πολίτες δεν φανατιζονται για κανένα πολιτικό και κανένα κόμμα. Τους βλέπουν ως υπαλλήλους τους. Τους κρίνουν. Δεν εξαρτώνται από αυτούς. Τους πληρώνουν και γι αυτό είναι απόλυτα αυστηροί μαζί τους. Υ.γ. υπαρχουν και οι "Σαββιδο-χουλιγκαν. Που με υπερσπίζονται με το να βρίζουν αντί να κάνουν διάλογο με όσους μου ασκούν κριτική. Φυσικά και δεν έχουν καμία διαφορά στα δικά μου μάτια με τους "Ελπιδο-χουλιγκαν" και τους "Κασσελο-χουλιγκαν".. #Κασσελάκης #πολιτική #κριτική #δημοκρατία

Σαν σήμερα πριν 17 χρόνια ήμουν ομαδάρχης στην κατασκήνωση Ranch στο Σοφικό Κορινθίας. Χτυπάει το τηλέφωνο. Οι γονείς μου είχαν δει μόλις τα αποτελέσματα των πανελληνίων. Μου λένε γεμάτοι ενθουσιασμό . Δημήτρη 100/100 μαθηματικά γενικής. 100/100 ΑΟΘ. 100/100 ΑΟΔΕ. 100/100 φυσική κατευθύνσης. 100/100 Προγραμματισμός. 75/100 Έκθεση. 72/100 Μαθηματικά κατευθύνσης. 18900 μόρια στο 5ο πεδίο (οικονομικές σχολές). 18200 (αν θυμάμαι καλά) στο 4ο πεδίο (πολυτέχνεια και στρατιωτικές) Αυτοί πετάνε από τη χαρά τους. Εγώ με το που ακούω τα αποτελέσματα τρυπά το στομάχι μου. Απο τον βαθμό στα μαθηματικά κατευθύνσης καταλαβαίνω πως δεν πιάνω τη βάση για τη ΣΜΑ. Τους μηχανικούς αεροσκαφών του στρατού. Εκείνη τη στιγμή κρατάω μια μπάλα στα χέρια μου. Κλείνω το τηλέφωνο και δίνω μία κλοτσιά στη μπάλα χωρίς να μάθω ποτέ που προσγειώθηκε. Απίστευτα απερίσκεπτη κίνηση. Ζητάω απο τον συνομαδάρχη μου, τον Αντώνη να με καλύψει και ξεκινάω να περπατάω στα χαμένα. Δύο χρόνια σκληρής προετοιμασίας νόμιζα εκείνο το βράδυ πως πήγαν στραφη. Λίγες εβδομαδες μετά καλουμαι να κανω το μηχανογραφικό..Ένας φωτεινός ευλογημένος να ναι άνθρωπος, ο καθηγητής Γρηγόρης Χαϊδεμενοπουλος με βοήθησε να επιλέξω. Η μητέρα μου να ναι καλά ίσως η μόνη φορα που το άγχος της να επιασε τοπο. Της το δίνω 100%. Με άκουγε να της λεω τη μια πως θα δηλώσω να πάω στην Θεσσαλονίκη. Την άλλη στην Πάτρα στο πολυτεχνείο, την παραάλλη στην Κρήτη. Έβλεπε πως δεν ήξερα τι θέλω. Ακουγε πόλεις από τη μια άκρη της Ελλάδας ως την άλλη. Σκέφτηκε μες στον χαμό των ημερών την παιδική της φίλη. Τυχαίνει να ναι σύζυγος του καθηγητή κ. Χαϊδεμενοπουλου. Της τηλεφωνεί να ρωτήσει αν θα μπορούσε ο σύζυγος της να με βοηθήσει με συμβουλές και πληροφορίες. Ο άνθρωπος τυχαίνει εκεινο το απόγευμα να ναι στο Χαϊδάρι. Πηγαίνουμε όπως είμαστε επίσκεψη στο σπίτι τους. Με όσα ακούω για τη σχολή των Μηχανολογων ενθουσιάζομαι. Fast forward δηλώνω τους Μηχανολόγους Μηχανικούς στο Βόλο. Περνάω 9ος. Παίρνω δώρο απο τη σχολή ενα λαπτοπ γιατί είμαι στους 10 πρώτους. Κάνω μια υπέροχη φοιτητική ζωή και έχω την τύχη να εχω απίστευτα άξιους. Πραγματικά απιστευτα άξιους καθηγητές. Ανθρώπους με πάθος που έδιναν και την ψυχή τους για να μας διδάξουν γνώσεις και αξίες. Θυμάμαι τον Γιώργο Σαχαριδη να μας λεει μια μέρα "είναι η τελευταία φορά στη ζωή σας που κάποιος θα θέλει να σας δώσει δωρεάν γνώσεις. Αξιοποιείστε το". Χρόνια αργότερα κατάλαβα τι εννόουσε. Κάπου στο 5ο έτος λοιπόν έχω πάρει μαθήματα επιλογής απο μεταπτυχιακά προγράμματα. Συμφοιτητές μου τυχαίνει να ναι 3 μηχανικοί απο τη ΣΜΑ. Τη σχολή που ήθελα να περάσω. Μου εξηγούν οτι ουτε φοιτητική ζωή έκαναν, ούτε το πτυχίο τους αναγνωρίζεται εκτός Στρατού. Με λίγα λόγια με κάνουν να σκεφτώ πως ευτυχώς που δεν πέρασα στη ΣΜΑ. Σήμερα ξέρω πως δεν θα άντεχα ούτε χρόνο εγω σε περιβάλλον που πρέπει να ακολουθείς διαταγές και δεν μπορείς να μιλάς ελεύθερα. Ευγνωμονώ για όλα όσα συνέβαλαν στο να περάσω σε μια σχολή που μου άνοιξε την πόρτα να εργαστώ σε όλον τον πλανήτη. Το ταξίδι δεν ήταν εύκολο. Δεν ηταν ποτέ εύκολο. Αλλά αυτή η πρώτη πόρτα καθορίσε σημαντικά όλες τις επόμενες. Σήμερα έλαβα αυτό το μήνυμα. Νιώθω την ανάγκη και την χαρά να βοηθήσω με συμβουλές οποιοδήποτε μαθητή στοχεύει σε πολυτεχνική σχολή. Θα ναι ηθική ικανοποίηση να μοιραστω οσα έχω δει στον τεχνολογικό κλάδο και να βοηθήσω έναν νεο να επιλέξει αυτό που του ταιριάζει. Όπως έκανε μαζί μου αυτός ο υπέροχος άνθρωπος και καθηγητής. Αν ενδιαφέρεστε γράψτε μου στα σχόλια και θα επικοινωνήσω μαζί σας.. Βλέπω πως πολλοί πουλάνε υπηρεσίες επαγγελματικου προσανατολισμου. Κάτι που θα έπρεπε να κάνει το σύστημα εκπαίδευσης για το οποίο πληρώνουμε φόρους.Προσωπικα θα το κάνω δωρεάν ακόμη και αν χρειαστεί να μιλήσω με χιλιάδες παιδια. Μακάρι να βοηθήσω έστω και ένα παιδί! #πανελλήνιες #μηχανογραφικό #πανελλήνιες #εκπαίδευση #φοιτητικήζωή

"Η επιστροφή του βασιλιά" Την έκτη Ευρωλίγκα την έζησα μέσα από ένα δωμάτιο νοσοκομείου. Η ζωή όμως τα έφερε έτσι ώστε να μείνω όρθιος, να συνεχίσω να υπάρχω και να ζήσω τη στιγμή που εκείνος επιστρέφει ξανά στο σπίτι του, αυτή τη φορά ως προπονητής μας. Γι' αυτό σήμερα δεν ζητώ τίποτα περισσότερο· απλώς χαμογελώ και νιώθω ευγνωμοσύνη. Σαν να μου χάρισε άλλη μια ζωή. Για εμάς δεν είναι απλώς ένας προπονητής. Είναι κομμάτι της ιστορίας μας, κομμάτι της ψυχής μας. Είναι ο άνθρωπος που μεγάλωσε τον σύλλογο, που τον οδήγησε στην κορυφή της Ευρώπης και που δίδαξε σε γενιές φιλάθλων τι σημαίνει Παναθηναϊκός. Μεγαλώσαμε με τις αξίες, το πάθος και τη νοοτροπία που εκείνος ενσάρκωσε καλύτερα από τον καθένα. Η απουσία του άφησε ένα κενό που μόνο τώρα καταλαβαίνουμε πόσο μεγάλο ήταν. Κάθε χρόνος χωρίς εκείνον έμοιαζε ατελείωτος. Μας έλειψε περισσότερο απ' όσο μπορούσαμε να παραδεχτούμε. Σήμερα όμως όλα αλλάζουν. Ο βασιλιάς επιστρέφει στον θρόνο του. Και οι γιοι που μεγάλωσε θα τον υποδεχθούν με δάκρυα χαράς, περηφάνιας και συγκίνησης. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που δεν φεύγουν ποτέ πραγματικά από την καρδιά ενός συλλόγου. Απλώς κάποια μέρα επιστρέφουν εκεί όπου ανήκουν. Καλώς ήρθες σπίτι, Ζοτς. Коначно си код куће, брате наш! ☘️💚 Ας γράψουμε μαζί το επόμενο, μεγάλο κεφάλαιο της ιστορίας μας. ☘️💚 #paobc #basketball #PanaAthinaikos #gratitude