Search

Υπάρχουν άνθρωποι που όταν φεύγουν, δεν αφήνουν απλώς μια άδεια καρέκλα. Αφήνουν σιωπή. Και απόψε η ελληνική νύχτα είναι πιο σιωπηλή. Ο Μαζώ δεν ήταν απλώς τραγουδιστής. Ήταν οι έρωτες, οι καημοί, τα ξενύχτια και οι στιγμές μιας ολόκληρης γενιάς. Καλό ταξίδι, Γιώργο. 🖤 https://t.co/pvxeHxjmAi #ΓιώργοςΜαζωνάκης #ΕλληνικήΜουσική #Αναμνήσεις

𝟖𝐭𝐡 𝐏𝐚𝐯𝐥𝐨𝐬 𝐆𝐢𝐚𝐧𝐧𝐚𝐤𝐨𝐩𝐨𝐮𝐥𝐨𝐬 𝐓𝐨𝐮𝐫𝐧𝐚𝐦𝐞𝐧𝐭 - 𝐓𝐢𝐜𝐤𝐞𝐭𝐬 𝐀𝐯𝐚𝐢𝐥𝐚𝐛𝐥𝐞 🎫☘️ Η ΚΑΕ Παναθηναϊκός AKTOR ενημερώνει πως τέθηκαν σε κυκλοφορία τα εισιτήρια για το 8ο Τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος», το οποίο επιστρέφει στο «σπίτι» μας, το Telekom Center Athens, την Παρασκευή 18 και το Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου στη μνήμη του κορυφαίου παράγοντα του Συλλόγου. Η διάθεση των εισιτηρίων πραγματοποιείται μέσω της πλατφόρμας https://t.co/XyzihXA6OO και ισχύουν και για τις δύο ημέρες της διοργάνωσης και για τις τέσσερις αναμετρήσεις. Ο κάθε φίλαθλος έχει τη δυνατότητα να προμηθευτεί έως τέσσερα (4) εισιτήρια, ενώ για την αγορά εισιτηρίου δεν απαιτείται η κατοχή Membership. Το σύνολο των εσόδων από τις πωλήσεις των εισιτηρίων του 8ου Τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος» θα διατεθεί στο Ίδρυμα «Παύλος Γιαννακόπουλος», για την ενίσχυση του σπουδαίου έργου και των δράσεών του. 🙌 Το Ίδρυμα «Παύλος Γιαννακόπουλος» συνεχίζει την παρακαταθήκη και το σπουδαίο κοινωνικό έργο του Παύλου Γιαννακόπουλου, με σταθερή προσφορά στους τομείς της υγείας, της παιδείας, του αθλητισμού και της κοινωνικής αλληλεγγύης. Μεταξύ των σημαντικών δράσεών του συγκαταλέγονται η οικονομική ενίσχυση 160 οικογενειών ακριτικών περιοχών για τη γέννηση του τρίτου και πλέον παιδιού, καθώς και η πλήρης ανακαίνιση του φαρμακείου του «Ιπποκράτειου» Γενικού Νοσοκομείου Αθηνών, ενώ παράλληλα στηρίζει σταθερά τη νέα γενιά επιστημόνων μέσω προγραμμάτων υποτροφιών. 💚 Κλείστε τη θέση σας ΤΩΡΑ: https://t.co/IeXTOxtucg 👈 Μάθετε περισσότερα στο https://t.co/h7RlnkTbE3 #paobcaktor #ΠαύλοςΓιαννακόπουλος #Τουρνουά #Καλαθοσφαίριση

Λέλα Καραγιάννη. Η ηρωίδα της ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ Εθνικής Αντίστασης! Στην σκέψη μας, τις ημέρες αυτές του Σεπτέμβρη, πρώτη λάμπει σαν φωτεινό μετέωρο κι ερχόμαστε να αποτίσουμε φόρο τιμής στην γενναία, πολύτεκνη ηρωίδα της Αντιστάσεως κατά της Γερμανικής Κατοχής, Λέλα Καραγιάννη. Γεννήθηκε στην Λίμνη Ευβοίας το 1898. Γονείς της ο Αθανάσιος Μηνόπουλος και η Σοφία Μπούμπουλη, της ιστορικής οικογενείας Μπούμπουλη εκ Σπετσών. Στο αίμα της κυλούσε το ηρωικό αίμα της Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας. Γενιά-γενιά το αίμα αυτό μεταγγιζόταν και φιλτραριζόταν για να δώσει έναν πολύτιμο καρπό στο δένδρο της Λευτεριάς, την Λέλα Καραγιάννη! Δίπλα της ο Μικρασιάτης σύζυγός της Νικόλαος Καραγιάννης, φαρμακέμπορος. Ένα ζευγάρι ταιριαστό, με πίστη, όραμα, φλόγα, ανησυχίες, ιδανικά. Απόδειξη η πολύτεκνη οικογένειά τους με τα επτά βλαστάρια τους: Ιωάννα, Γιώργο, Ηλέκτρα, Βύρωνα, Νέλσωνα, Νεφέλη, και Ελένη. Αυτή η οικογένεια με το μπουρλότο του ‘21 στην ψυχή, με το ανήσυχο πνεύμα και αίμα της Μπουμπουλίνας να βράζει στις φλέβες, έγινε ο πυρήνας –από τις πρώτες κιόλας ημέρες της Κατοχής– της αντιστασιακής οργανώσεως «Μπουμπουλίνα». Τεράστιο έργο σε πολλούς τομείς που συνεχώς μεγάλωνε και μεγαλουργούσε. Αρχικά ασχολήθηκε με την περισυλλογή, απόκρυψη, υγειονομική περίθαλψη, τροφοδοσία και φυγάδευση Βρετανών, Αυστραλών, Καναδών και Νεοζηλανδών αξιωματικών και στρατιωτών, στην Μέση Ανατολή ή στις ομάδες Ζέρβα και Ψαρρού. Ας σημειωθεί ότι τα έξοδα και η χρηματοδότηση βάρυνε ουσιαστικά την ίδια. Στην συνέχεια υπήρξαν πολλοί που την βοήθησαν και πύκνωναν τις τάξεις της Οργανώσεως. Το καταπληκτικό ήταν το πως η διαισθητική της κεραία εντόπιζε άτομα τα οποία ανήκαν στο εχθρικό στρατόπεδο και τα έπειθε να συνεργαστούν μαζί της. Ιταλοί και Γερμανοί προσέφεραν ανεκτίμητες υπηρεσίες στην Πατρίδα μας κάτω από την εμπνευσμένη καθοδήγηση της Λέλας Καραγιάννη. Μέσα από αυτή την αγαστή συνεργασία έρχονταν οι επιτυχίες σε φυγαδεύσεις, δολιοφθορές, αποδράσεις, πληροφορίες στο Συμμαχικό Στρατηγείο, σωτηρία κρατουμένων, εξάρθρωση προδοτών κ.λπ. Επικεφαλής από την σύλληψη ενός σχεδίου, την οργάνωση, επίβλεψη και εκτέλεση μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια η Λέλα. Τακτικά τα ραδιοφωνικά κύματα του Καΐρου εκφωνούσαν την φράση: «Ευχαριστούμε το άρωμα!» Ήταν το σύνθημα ότι η αποστολή είχε διασωθεί. Άρωμα Ελπίδας, άρωμα Λευτεριάς η αδάμαστη Λέλα Καραγιάννη! Άοκνη μυρμηγκοφωλιά η οργάνωση «Μπουμπουλίνα». Εργάστηκαν έτσι μέχρι τις 11 Ιουλίου 1944, όταν από απροσεξία και αμέλεια μελών της οργανώσεως «Απόλλων» απεκαλύφθη έγγραφο που αφορούσε στην δράση της Καραγιάννη. Οι Γερμανοί την συνέλαβαν την ίδια ημέρα στο νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού όπου νοσηλευόταν για υπερκόπωση. Την ίδια νύκτα συνέλαβαν πέντε από τα παιδιά της. Ο σύζυγός της, η Ελένη και ο Γιώργος διέφυγαν. Στα μπουντρούμια της Μέρλιν, τα βασανιστήρια φρικτά. Η Ηλέκτρα που ήταν έγκυος απέβαλε και βασανιζόταν έναν ολόκληρο μήνα με ακατάσχετη αιμορραγία, χωρίς να την δει ένας γιατρός! Δεν μίλησε κανείς. Σειρά της μάνας. Την κρέμασαν, της εξάρθρωσαν τα χέρια, της έκαψαν τα άκρα, της τρύπησαν τα πλευρά. Χωρίς νερό την βασάνιζαν τρεις ημέρες… Τέλος της παρουσίασαν τον υιό της Νέλσονα και της δήλωσαν ότι θα τον εκτελέσουν επί τόπου αν δεν ομολογήσει. Μέσα από το ράκος που την είχαν καταντήσει, η ψυχή έδωσε φθόγγους στην ηρωίδα για να απαντήσει σαν αληθινή Μπουμπουλίνα: «Ζητείτε από μία Ελληνίδα μάνα να προδώσει τους συνεργάτες της και την πατρίδα της, με την απειλή του τυφεκισμού των παιδιών της. Ε, λοιπόν μάθετε ότι τα παιδιά μου ανήκουν εις την Ελλάδα!» Στην φυλακή στο Χαϊδάρι την μαχαίρωσαν και τα μαρτύρια της συνεχίστηκαν. Όμως την περιποιήθηκαν οι συγκρατούμενές της. Κι εκείνη στάθηκε για όλους -όπως πάντα- μάνα και ψυχή… Εκτελέσθηκε την αυγή της 8ης Σεπτεμβρίου 1944, ψάλλοντας τον Εθνικό Ύμνο και χορεύοντας τον χορό του Ζαλόγγου, εμψυχώνοντας μέχρι την τελευταία στιγμή τους υπόλοιπους μελλοθανάτους πατριώτες. Διάτρητο από σφαίρες το κορμί της, ετάφη κρυφά από φίλους στο Β’ Νεκροταφείο στα Πατήσια, λίγες μόνο ημέρες πριν να χαράξει η Λευτεριά. Με απέλπιδες ενέργειες ο δραματικός Νικόλαος Καραγιάννης κατόρθωσε ώστε να σωθούν: από την εκτέλεση ο Βύρων και ο Νέλσων. Στην Λέλα Καραγιάννη απενεμήθησαν πολλές τιμητικές διακρίσεις. Μα εκείνη δεν αγωνίσθηκε γι’ αυτό! Αγωνιζόταν με ένα πάθος για την λευτεριά, λες κι η απελευθέρωση εξαρτάτο προσωπικά από αυτήν! Τελικά ήταν το γονίδιο της Μπουμπουλίνας, που μετέτρεψε την απλή νοικοκυρά της Κυψέλης σε ηρωίδα, σύμβολο και παράδειγμα για τις επερχόμενες γενιές. Ταπεινό δαφνόκλαδο το δικό μας αφιέρωμα στην πολύτεκνη Ελληνίδα μάνα, στην ηρωίδα μας Λέλα Καραγιάννη, που άναψε στην Παναγία 46 λαμπάδες, τα χρόνια της, ανεβαίνοντας βήμα-βήμα με την θυσία και με το μαρτύριό της το μονοπάτι της λευτεριάς! ΑΘΑΝΑΤΗ! #ΛέλαΚαραγιάννη #ΕθνικήΑντίσταση #Ηρωίδες

Μερικές διευκρινίσεις και επισημάνσεις (με ψυχραιμία) για το τραγικό δυστύχημα στην Τανάγρα και το γενικότερο πλαίσιο των αεροπορικών επιδείξεων. Έχει έκταση, διαβάστε το μέχρι το τέλος, αν έχετε την υπομονή. 1. Μεγάλα αεροπορικά σώου (με την εμφάνιση πολλών αεροσκαφών, πολεμικών και πολιτικών, αλεξιπτωτιστών, ειδικών ομάδων επίδειξης κ.λπ.) γίνονται σε αρκετές χώρες στον κόσμο. Δεν είναι κάτι νέο ή ασυνήθιστο. 2. Στην συντριπτική πλειονότητα των σώου (είτε αυτά είναι αυτόνομα είτε στο πλαίσιο κάποιας μεγαλύτερης αεροδιαστημικής έκθεσης), η δομή είναι παρεμφερής. Υπάρχει ένας "εμπορικός οργανωτής" (ιδιωτική εταιρεία, αεροπορικός θεσμός, σύνδεσμος βιομηχανιών κ.ο.κ.) που αναλαμβάνει τις ανάλογες υπηρεσίες προβολής, παροχής υπηρεσιών, διαχείρισης θεατών, εισιτηρίων, διαφήμισης, διεθνών επαφών κ.λπ. και ένας "επιχειρησιακός οργανωτής" που επιβλέπει το πτητικό κομμάτι, γιατί έχει την τεχνογνωσία. Ποιος είναι αυτός; Η Πολεμική Αεροπορία κάθε χώρας ή/και η υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ή και κάποιος έμπειρος "υπεύθυνος πτήσεων" με ανάλογη ομάδα διαχείρισης. Έτσι στο RIAT στη Βρετανία, αναλαμβάνει η Βρετανική Αεροπορία, στην ILA στο Βερολίνο υπάρχει μικτή παρουσία των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων και υπηρεσιών πολιτικής αεροπορίας, στη ΜΑΚS στη Μόσχα η Ρωσική Αεροπορία είναι ο βασικός υποστηρικτής κ.ο.κ. Στην Ελλάδα το ίδιο, η Πολεμική Αεροπορία διαχειρίζεται τις διαδικασίες αεροπορικής υποστήριξης και φιλοξενίας, την επίβλεψη του ενάριου χώρου με τους ελεγκτές της, το συντονισμό κατά την διάρκεια των επιδείξεων, το πτητικό πρόγραμμα των δικών της αεροσκαφών κ.λπ. Τα παραπάνω, μιας και η διεξαγωγή γίνεται σε στρατιωτικά αεροδρόμια (και δεν υπάρχουν διαθέσιμα πολιτικά να φιλοξενήσουν τη διοργάνωση, τουλάχιστον στο εύρος που γίνεται). 3. Να διευκρινήσουμε εδώ, πως στο σώου στην Τανάγρα ο εμπορικός διοργανωτής ούτε "νοίκιασε" ούτε του "παραχωρήθηκαν" εθνικά αεροπορικά μέσα για να τα "εκμεταλλευθεί". Γράφτηκε και δεν είναι σωστό. 4. Γιατί μετέχει η Πολεμική Αεροπορία σε μια τέτοια εκδήλωση -και ανάλογες διεθνώς- που έχει εμπορικό/ιδιωτικό στοιχείο μέσα; Με το ανάλογο κόστος και απασχόληση και φθορά των Μέσων της όπως και το όποιο ρίσκο των εξτρά ωρών πτήσης; Γιατί όπως και οι άλλες αεροπορίες διεθνώς, κρίνει πως έχει τελικά κέρδος προβολής στο κοινό, προβολής ισχύος, προβολής της αεροπορικής ιδέας, διαφήμισης για προσέλκυση νέων στελεχών κ.ο.κ. Με την ίδια λογική στο Athens Flying Week έχουν μετάσχει με αεροσκάφη οι Αεροπορίες των ΗΠΑ, της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Πολωνίας, της Γερμανίας, του Βελγίου, της Δανίας, της Σαουδικής Αραβίας, της Φινλανδίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας κ.α. Το ερώτημα δηλαδή δεν αφορά μόνο την ΠΑ αλλά το σύνολο των αεροποριών που πάνε σε τέτοιες εκδηλώσεις και ουσιαστικά είναι οι περισσότερες παγκοσμίως. Και στηρίζουν τα "αεροπορικά σώου", είτε το "εθνικό" τους είτε άλλα μεγάλα διεθνώς. 5. Είναι το F-4 Phantom "κατάλληλο" για αεροπορική επίδειξη; Η απάντηση είναι "ναι" και ισχύει -υπό προϋποθέσεις- για όλα τα αεροσκάφη! Να το πούμε απλά: οι επιδείξεις που βλέπουμε, γίνονται με βάση το τι μπορεί κάθε καλά συντηρημένο αεροσκάφος να κάνει μέσα σε καθορισμένο πλαίσιο ασφαλείας, χώρο, συνθήκες και προβλέψεων/προδιαγραφών και από έμπειρους χειριστές. Οπότε ένα μεγάλο εμπορικό αεροσκάφος μπορεί να κάνει ένα "πέρασμα" και μια κάπως απότομη αλλαγή κατεύθυνσης, ένα μαχητικό μπορεί να κάνει ελιγμούς αερομαχιών, ένα ακροβατικό να κάνει σχεδόν αεροπορικό "χορό" κ.ο.κ. 6. Σε ότι αφορά ειδικά τα Phantom: Έχουν εμφανιστεί εκατοντάδες φορές σε αεροπορικά σώου και επιδείξεις εδώ και δεκαετίες και από πολλές χώρες. Στις ΗΠΑ για κάποια χρόνια, δύο κύριες ομάδες αεροπορικών επιδείξεων, η Thunderbirds της Αμερικανικής Αεροπορίας και η Blue Angels του Ναυτικού, είχαν F-4. Οπότε ναι το F-4 και μπορεί και έχει κάνει (ως κατασκευή αεροπορική) πάρα πολλές εμφανίσεις και συμμετοχές διεθνώς σε αεροπορικά σώου και βέβαια με σύνθετα προγράμματα ελιγμών. Σαφώς όμως επειδή είναι αεροσκάφος άλλης εποχής είναι πιο δύσχρηστο από ένα νεότερης γενιάς και με λιγότερους αυτοματισμούς και συστήματα ασφαλείας. Αλλά αυτό δεν το καθιστά αυτόματα "ακατάλληλο" για τέτοιες δράσεις. Άλλωστε σήμερα είναι δεκάδες διεθνως τα πολύ μεγάλης ηλικίας αεροσκάφη που κάνουν πρόγραμμα επιδείξεων σε μεγάλα airshow, καλά συντηρημένα. 7. Ήταν το ελληνικό F-4 που έπεσε "φθαρμένο και ακατάλληλο για πτήσεις"; Που έπρεπε να έχει αποσυρθεί; Οχι στο πρώτο, ναι στο δεύτερο. Και να εξηγήσουμε τη διαφορά. Τα αεροσκάφη της ΠΑ, νέα και παλιά, συντηρούνται καλά και με υπευθυνότητα. Αν δεν είναι ένα ικανό να πετάξει, δεν πετά (οπότε έχουμε και ζητήματα διαθεσιμότητας κατά καιρούς). Για να εμφανιστεί ελληνικό F-4 (και όχι για πρώτη φορά) σε επίδειξη είναι δεδομένο πως έχει συντηρηθεί, ελεγχεί, πιστοποιηθεί και δοκιμαστεί πλήρως. Δεν γίνεται κάτι τυχαία ή στο "πόδι" σε τέτοιες διαδικασίες και δεν αυθαιρετούν πιλότοι και μηχανικοί της ΠΑ. Ας αποδώσουμε εδώ την ελάχιστη εμπιστοσύνη σε αυτή την ομάδα ανθρώπων που έχουν και γνώση και υπευθυνότητα και βέβαια ειδικά στους χειριστές, που παίρνουν και το ρίσκο. Γενικότερα όμως, τα F-4 διεθνως έχουν αποσυρθεί/αποσύρονται, γιατί ως τεχνολογία έχουν ξεπεραστεί, δεν έχουν τις επιδόσεις των νεότερων, έχουν ακριβή και δύσκολη συντήρηση κ.λπ. Και ναι, η ΠΑ σκοπεύει να αποσύρει σύντομα τα δικά της, για τους παραπάνω λόγους. Γιατί τα διατηρεί έως σήμερα; Για λόγους αποτροπής, όπου προσφέρουν ότι μπορούν. 8. Οι χειριστές που πάνε σε αεροπορικά σώου, είπαμε ήδη πως είναι έμπειροι. Και πάνε μετά από επιλογή των ενδιαφερόμενων, καθώς κανείς δεν "διατάσσεται" να πάρει μέρος σε τέτοιες επιδείξεις. Το αντίθετο, είναι περισσότεροι οι πρόθυμοι που θέλουν μια τέτοια εμπειρία. Ενώ το πρόγραμμα επίδειξης, ειδικό για κάθε αεροσκάφος και για τις τρέχουσες δυνατότητες του και για το χώρο επίδειξης, έχει προσεκτικά σχεδιαστεί και βελτιστοποιηθεί πολλές μέρες πριν. 9. Στο ερώτημα που μας προβληματίζει όλους: «Γιατί παρά τα παραπάνω, έγινε το δυστύχημα και χάθηκαν 2 χειριστές» η απάντηση θα δοθεί από την σχετική διερεύνηση. Ακούγεται τυπικό και κλισέ, αλλά ποιοι έχουν τις γνώσεις και τις ικανότητες να μελετήσουν ένα αεροπορικό ατύχημα; Το να βγάζεις συμπέρασμα κοιτώντας ένα βίντεο, ή διαβάζοντας πως λειτουργεί μια τέτοια εκδήλωση, και μετά να «διαλαλείς» την άποψη σου ως βεβαιότητα, με όλα τα προσωπικά φίλτρα και χωρίς ειδική γνώση, δεν σε κάνει πειστικό. 10. Έχουν ξαναγίνει αεροπορικά ατυχήματα σε airshow διεθνώς; Ναι, δυστυχώς. Και αρκετά. Και πολύνεκρα (μετά από πτώση αεροσκαφών πάνω στο πλήθος). Και αυτό γιατί η διαδικασία της αεροπορικής επίδειξης, παρόλα τα μέτρα ασφαλείας, παρόλη τη ρύθμιση και την εμπειρία, έχει στοιχείο εντυπωσιασμού. Δηλαδή τη διενέργεια δύσκολων ελιγμών, σε χαμηλό ύψος και ενίοτε σε σχηματισμό αρκετών αεροσκαφών σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Σε συνθήκες δηλαδή που περιορίζουν την ικανότητα αντίδρασης και αποφυγής. 11. Γιατί προτιμάται αυτή η δυσκολία που αυξάνει τον κίνδυνο, από ότι π.χ. μια τυπική πτήση σε ευθεία; Πολλοί οι λόγοι. Μια Αεροπορία θέλει να κάνει εντόνη την προβολή της. Μια αεροδιαστημική βιομηχανία θέλει να δείξει τις δυνατότητες του νέου μοντέλου της. Ένας χειριστής (γιατί έχουμε και πολλές ιδιωτικές συμμετοχές σε τέτοια σώου) μπορεί να θέλει να σπάσει κάποιο ρεκόρ, να κάνει κάτι πολύ εντυπωσιακό κ.ο.κ. Και βέβαια γιατί μια αστοχία υλικού/τεχνική βλάβη μπορεί να συμβεί σε μια πολύπλοκη μηχανή, όσο καλά συντηρημένη και να είναι. 12. Αποτελούν λόγο τα παραπάνω να μην γίνονται αεροπορικές επιδείξεις; Είναι προς σοβαρή συζήτηση, και δεν αφορά μόνο τη χώρα μας. Άποψη μου είναι πως αξίζει να γίνονται τέτοιες εκδηλώσεις (όπως και πολλές παρόμοιες με αυτοκίνητα, σκάφη, μοτοσυκλέτες, αλεξίπτωτα κ.α.), παρά τον όποιο κίνδυνο, αλλά δεν θα επιμείνω. 13. Μπορεί να "χρεωθεί" το τραγικό δυστύχημα; Στον οργανωτή, στην Πολεμική Αεροπορία, στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας, στην κυβέρνηση; Ναι. Αλλά αυτό ας γίνει με δεδομένα που να φανερώνουν πως υπήρξε κάποια παράβαση κανονισμών, συντήρησης, μέτρων ασφαλείας κ.οκ. Και όχι με βιασύνη, με επιχειρήματα γεμάτα άγνοια, με καταγγελιομανία και με ιδεολογική φόρτιση. Η "κριτική της οργής" δεν προσφέρει στοιχεία, αλλά σίγουρα κάτι εκτονώνει. Σαφώς όμως το δυστύχημα αναμένει και ανάληψη ευθύνης από κάθε υπεύθυνη πλευρά, ακόμη και να διαπιστωθεί ότι ήταν "τυχαίο και απρόβλεπτο". Αν πάντως χρειάζεται να κάνουμε αντιπολιτευτική κριτική σε θέματα που σχετίζονται με άμυνα, εξωτερική πολιτική, εξοπλισμούς και αντίστοιχα, υπάρχει ήδη μεγάλο και πολύμορφο πεδίο να ασκηθεί τέτοια και με πολύ στιβαρά επιχειρήματα (μπορώ να προτείνω μια "δεκάδα", έτσι για έναρξη). Για το αεροπορικό δυστύχημα ας περιμένουμε λίγο. 14. Καταληκτικά: Το συγκεκριμένο air show γίνεται από το 2012, αρχικά στο Τατόι, μετά στην Τανάγρα. Διεξάγεται δηλαδή επί συνέχειας κυβερνήσεων, διοικήσεων Αεροπορίας, υπουργών Άμυνας κ.ο.κ. Οπότε αν κάποιος διαφωνεί με τη συνολική δομή οργάνωσης και τη συμμετοχή της ΠΑ (σεβαστό απόλυτα), καλό είναι να αναρωτηθεί πως "όλοι αυτοί" το επέτρεπαν τόσα χρόνια και να τους ρωτήσει όλους. Θα είναι ενδιαφέρουσες οι απαντήσεις. #ΑεροπορικάΣώου #ΠολεμικήΑεροπορία #Δυστυχήματα

Μη σοκάρεστε. Αυτή είναι η Κυψέλη πια. Μία από τις εκλεκτότερες μεσοαστικές συνοικίες των Αθηνών ξεπουλήθηκε, σχεδόν προσφέρθηκε σφάγιο σε κάθε είδους εισβολέα, παραδόθηκε στη βία, τον εξανδραποδισμό, το έγκλημα, τη μπίχλα, την κάθε διαστροφή. Μη σοκάρεστε. Η Κυψέλη σήμερα απεικονίζει με ανατριχιαστική ακρίβεια το σπιράλ θανάτου μιας κοινωνίας -και δυστυχώς ενός έθνους- σε αξιακή κατάρρευση. Το κρύβετε που το κρύβετε όλα αυτά τα χρόνια κάτω από το χαλί. Στοχοποιείτε που στοχοποιείτε όσους προσπάθησαν να μιλήσουν. Τα πιάνετε που τα πιάνετε, τεμαχίζοντας και εκποιώντας το βιος μιας γενιάς Ελλήνων. Μην καμώνεστε τώρα και τους σοκαρισμένους. Έργο μας είναι αυτή η επίγεια κόλαση. #Κυψέλη #Αθήνα #κοινωνία

Να μιλήσουμε σοβαρά; Η εθνική αυτή τελείωσε…από διοίκηση - προπονητή - παίχτες. Στα βασικά τώρα και αυτό που πρέπει να γίνει είναι τα εξής: • Στήριξη στη νέα γενιά : Ρογκα, Αβδάλα, Στογιακοβιτς, Σαμοντουροφ σε πρώτο πλάνο… & Λιωτοπουλο, Μπαζίνα σε δεύτερο πλάνο. • Τρόπο να απεμπλακεί από νατουραλιζέ ο Ντορσει έστω και τώρα πίσω πίσω • Νατουραλιζε επιπέδου Ναν • Σοβαρό προπονητή εθνικών ( πχ κοκοσκοφ) ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΑΥΤΗ Η ΕΙΚΟΝΑ #ΕθνικήΟμάδα #Μπάσκετ #ΝέαΓενιά

Τον Αύγουστο του 1949, ο Eλληνικός Στρατός εξαπολύει, σύμφωνα με το επιτελικό σχέδιο «Πυρσός», την τελική φάση της επίθεσης του στα υψώματα της οροσειράς του Γράμμου – Βίτσι, τερματίζοντας με την νικηφόρα του προέλαση το δράμα του συμμοριτοπολέμου. Το ερώτημα όμως είναι: τι σηματοδοτεί άραγε αυτή η επέτειος; Αποτελεί μήπως μία «γιορτή μίσους» την οποία οφείλουμε να λησμονήσουμε, ή αντιθέτως ένα γεγονός από το οποίο οφείλουμε  να διδαχθούμε και το οποίο θα έπρεπε να αξιολογήσουμε με θετικό πρόσημο; Ο όρος «γιορτή μίσους» δεν είναι τυχαίος. Έτσι αποκαλεί η ηττηθείσα πλευρά κάθε εκδήλωση μνήμης της πλευράς που νίκησε. Αντίθετα, οι δικές τους εκδηλώσεις, που διαιωνίζουν το δικό τους αφήγημα για τον εμφύλιο είναι για αυτούς οι μόνες ενδεδειγμένες. Η προφανέστατα στρεβλή και μονομερής αυτή αντίληψη ήταν δυστυχώς για μεγάλο διάστημα μονοπωλιακά κυρίαρχη στην ελληνική κοινωνία. Είναι άλλωστε κοινός τόπος ότι οι ηττημένοι κατάφεραν να επιβάλουν το δικό τους ιστορικό αφήγημα στην μεταπολιτευτική Ελλάδα. Η νικήτρια αστική πλευρά ενδιαφέρθηκε για τη νομή και διαχείριση της εξουσίας και οι αποκλεισμένοι από αυτήν «εαμογενείς» και νοσταλγοί, προσανατολισμένοι στην διαμόρφωση συνθηκών ιδεολογικής ηγεμονίας καθώς ήταν, επιχείρησαν να οικοδομήσουν την τελευταία πάνω στον πυλώνα της δικής τους εξιστόρησης του συμμοριτοπολέμου: ένα αφήγημα τόσο προπαγανδιστικό όσο και απλοϊκό, που, αδιαφορώντας για την ιστορική πραγματικότητα, αποθεώνει την πλευρά των ηττημένων ενώ ελεεινολογεί την πλευρά των νικητών. Ευτυχώς η απόσταση του χρόνου έχει επιτρέψει στην ιστορική επιστήμη να ξαναδεί τα γεγονότα πέραν από τους μύθους. Έτσι πλέον γνωρίζουμε πχ. ότι η πραγματική επιρροή των ΕΑΜικών δυνάμεων ιδιαίτερα μετά τα Δεκεμβριανά δεν ήταν μεγαλύτερη από το ένα πέμπτο του πληθυσμού (απέναντι στον ΔΣΕ δεν ήταν μόνο η «επάρατος Δεξιά» εξάλλου, αλλά και το διαχρονικά αντικομμουνιστικό Κέντρο), ότι ο ΔΣΕ ήταν ένας καθαρά ξενοκίνητος στρατός (τόσο από άποψη διαμόρφωσης της στρατηγικής του, όσο και από άποψη και εφοδιασμού/εξοπλισμού), ότι ο σπόρος του συμμοριτοπολέμου μπήκε όταν η ηγεσία του ΕΑΜ άρχισε να εκτελεί συνειδητό σχέδιο εξόντωσης των μη κομμουνιστικών αντιστασιακών ομάδων, και των λεγόμενων «αντιδραστικών», ήδη από το 1943. Ξέρουμε όμως και ευρύτερα, βάσει των μετέπειτα εξελίξεων, τι τύχη επεφυλάσσετο στη χώρα μας εάν είχε ακολουθήσει την πορεία των χωρών του ανατολικού μπλοκ, αλλά και την τυραννία, την ανελευθερία, την καταπίεση, τον εφ’ όρου ζωής εκτοπισμό (έως και την βιολογική εξόντωση) τα οποία θα υφίστατο η πλειοψηφία του ελληνικού λαού – όπως ακριβώς τα υπέστησαν και οι λαοί των χωρών που εγκλωβίστηκαν στο «Σιδηρούν Παραπέτασμα», καθώς παντού οι κομμουνιστές ήταν μειοψηφία και η επιβολή τους επί των αντιφρονούντων υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή και απάνθρωπη. Η επέτειος λοιπόν αυτή δεν πρέπει να ξεχαστεί, ούτε πρέπει να επιτρέπουμε να λοιδορείται. Κατ αρχάς δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ήταν το τέλος ενός πολέμου που ποτέ δεν έπρεπε να συμβεί. Από τη στιγμή όμως που δυστυχώς συνέβη, αξίζει δόξα και τιμή στην γενιά εκείνη των μαχητών του Ελληνικού Στρατού που έδωσαν τη μάχη η Ελλάδα να παραμείνει ακέραιη, ελεύθερη και δημοκρατική όσο κι αν ο τελευταίος όρος έτυχε σφετερισμού από την πλευρά που αγωνίζονταν -οποία ειρωνεία!- υπέρ του Σταλινικού – Κομουνιστικού ολοκληρωτισμού…). Και ακριβώς επειδή ούτε η εδαφική μας ακεραιότητα, ούτε η εθνική μας ελευθερία, ούτε η δημοκρατία μας είναι δεδομένες, θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να τις υπερασπιστούμε. Για αυτό και η φλόγα του αληθούς νοήματος της επετείου πρέπει να παραμένει άσβεστη και η μνήμη δυνατή. Τιμή και δόξα στον εθνικό στρατό μας. #Ιστορία #Ελλάδα #Επανάσταση

Η ΕΡΤ κάνει ρεπορτάζ για την έξαρση του Ιού του Δυτικού Νείλου. Και ακούμε την ατάκα για την «ατομική ευθύνη». Σας θυμίζει κάτι; To ρεπορτάζ δεν λέει σχεδόν τίποτα για τις συγκεκριμένες παραλείψεις του κράτους, των Περιφερειών και των Δήμων για την πρόληψη και την καταπολέμηση των κουνουπιών. Δεν λέει ότι σε πολλές περιοχές υπήρξαν καθυστερήσεις και προβλήματα στα προγράμματα κουνουποκτονίας, παρότι το κρίσιμο είναι η έγκαιρη προνυμφοκτονία, πριν η πρώτη γενιά των κουνουπιών προλάβει να ενηλικιωθεί και να αναπαραχθεί. Δεν λέει ότι την πάθαμε ΞΑΝΑ από ένα απόλυτα προβλέψιμο φαινόμενο φαινόμενο. Ο ίδιος ο ΕΟΔΥ θεωρεί αναμενόμενη την επανεμφάνιση του Ιού του Δυτικού Νείλου κάθε καλοκαίρι στην Ελλάδα. Άρα οι αρμόδιες αρχές γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι πρέπει να είναι έτοιμες. Δεν εξετάζει αν οι Δήμοι είχαν επαρκή χρηματοδότηση, προσωπικό και εγκαίρως ενεργές συμβάσεις. Δεν εξετάζει ποιοι ψεκασμοί έγιναν, πότε έγιναν και αν ήταν αποτελεσματικοί. Λέει όμως για την «ατομική ευθύνη». «Ο καθένας μας δεν πρέπει να εκτίθεται σε κουνούπια». Και μετά μας εξηγεί ότι πρέπει να φοράμε μακριά ρούχα μέσα στο καλοκαίρι και να παίρνουμε άλλα ατομικά μέτρα προστασίας. Προφανώς και πρέπει να προστατεύεται ο καθένας όσο μπορεί. Αλλά η δημόσια υγεία δεν μπορεί να εξαντλείται στο τι θα φορέσει ο πολίτης. Όταν έχουμε έξαρση μιας νόσου που οι αρχές γνωρίζουν εκ των προτέρων ότι επιστρέφει κάθε καλοκαίρι, η δημοσιογραφία οφείλει να ρωτά πρώτα τι έκανε εγκαίρως το κράτος και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Και μετά τι παντελόνι θα φορέσουμε εμείς. #ΔημόσιαΥγεία #ΙόςΔυτικούΝείλου #ΑτομικήΕυθύνη

Why are we repaying the debt earlier? To pay less interest and create more fiscal space for citizens and development. And, mainly, to avoid passing the bill to the next generation. (translated)

Μια νέα θεραπεία,"κομμένη και ραμμένη"στον κάθε ασθενή φέρνει νέα δεδομένα στη μάχη κατά του καρκίνου. Το εξατομικευμένο εμβόλιο mRNA των Moderna και Merck πέρασε με επιτυχία το κρίσιμο τεστ της Φάσης 3 για το Μελάνωμα, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για μια νέα γενιά αντικαρκινικών θεραπειών. Να θυμίσουμε βεβαίως ποιος είχε πρωτανοίξει τον δρόμο των mRNA από το 1970 κιόλας,κι αυτός δεν είναι άλλος από τον Δρ. Γ. Δημητριάδη. Ας ευχηθούμε κάποια στιγμή να τελειώσουμε μ αυτήν την κατάρα,που δεν κάνει διακρίσεις σε τίποτα... Και φυσικά,ας περιμένουμε σε 3,2,1...να πεταχτούν οι γνωστοί ανόητοι να μας πουν τις μαλακιάρες τους... #Καρκίνος #mRNA #Θεραπεία

This year marks 90 years since the assassination of the Spanish author Federico García Lorca, who was an important poet and playwright of the "generation of '27" and was recognized for his plays, as well as for his influence on the literature, poetry, and art of Spain, while the program "Periscope" dedicates an episode to his life and work. (translated)

Η μόνη τίμια οδός στο Κυπριακό είναι η οδός της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ. Εμείς μπορεί να μην είμαστε σε θέση να το κάνουμε τώρα. Αλλά μια άλλη γενιά στο μέλλον θα τα καταφέρει. Η Ελληνική παρουσία στην Κύπρο έχει ιστορία τουλάχιστον 3500 ετών. Τα 50 χρόνια είναι μια ολόκληρη ζωή για ένα άτομο. Για αυτό τα βλέπουμε ως πολλά. Αλλά είναι ένα τίποτε όταν τα μετράς με το ρολόι του Γένους. Για να απελευθερωθούν κάποιες περιοχές της Ελλάδας πήρε 500 χρόνια. 20 ολόκληρες γενιές σκλαβωμένων. Η ιστορία κάνει κύκλους. Η ευκαιρία θα δωθεί. Εν καιρω. Μέχρι τότε χίλιες φορές το status quo παρά η παράδοση και του ελεύθερου τμήματος στην Τουρκία και η βοσνιοποίηση της Κύπρου μέσω μιας δήθεν ομοσπονδίας. #Κύπρος #Ελευθερία #Ιστορία

Η μείωση του δημόσιου χρέους είναι εθνικό καθήκον. Γιατί όταν μία ολόκληρη χώρα χρωστά, τότε χρωστούν και οι πολίτες της. Κι όταν μία γενιά αδυνατεί να ξεπληρώσει τις οφειλές της, τότε το βάρος τους περνά στις πλάτες των παιδιών της. Ε, λοιπόν, αυτή η καταστροφική αλυσίδα ευθυνών τώρα σπάει. Η Ελλάδα, μειώνει, συνεχώς, το δημόσιο χρέος του παρελθόντος ταχύτερα από κάθε άλλη ευρωπαϊκή χώρα! Ενώ με τη χθεσινή ανακοίνωση της πρόωρης αποπληρωμής 13 δις μέσα στο 2026, αφήνει πίσω την αρνητική πρωτιά του πιο υπερχρεωμένου κράτους στην ήπειρό μας. Γνωρίζω ότι η είδηση αυτή μπορεί να μην αποκτήσει μεγάλη δημοσιότητα ή να μην γίνεται πολύ εύκολα κατανοητή. Το περιεχόμενό της, ωστόσο, είναι ανεκτίμητο. Γιατί σημαίνει μεγαλύτερη δημοσιονομική ελευθερία για την Πολιτεία. Αλλά και λιγότερες επιβαρύνσεις για τους πολίτες -και κυρίως τους νέους μας. Γι’ αυτό και ο περιορισμός του χρέους υπήρξε μία από τις κεντρικές δεσμεύσεις που ανέλαβα και χαίρομαι που οι επίμονες προσπάθειες της κυβέρνησης και όλων των Ελλήνων την κάνουν, σήμερα, πραγματικότητα. Η χθεσινή εξέλιξη σηματοδοτεί την εκπλήρωση ενός βασικού στόχου και, μάλιστα, νωρίτερα από τον χρόνο που είχαμε θέσει. Έτσι, με ορίζοντα το 2031, το δημόσιο χρέος θα έχει μειωθεί κάτω από 110%, καθώς από το 2021 μέχρι σήμερα έχει συρρικνωθεί κατά το 1/3. Γεγονός που μεταφράζεται σε πολύ μεγαλύτερη εθνική αξιοπιστία. Σε ευνοϊκότερους όρους για τον δανεισμό κράτους και επιχειρήσεων. Και, τελικά, σε περισσότερη ευημερία για όλους. Πρόκειται, συνεπώς, για μία εθνική επιτυχία πέρα και πάνω από την καθημερινή κομματική μιζέρια και μεμψιμοιρία. Συνιστά μια από τις πιο ουσιαστικές κατακτήσεις των Ελληνίδων και των Ελλήνων. Και είναι το αισιόδοξο μήνυμα που πλέον εκπέμπει μία δυναμική οικονομία, δίνοντας προοπτική και ελπίδα σε όλη την κοινωνία. Το είπαμε! Το κάνουμε! Και συνεχίζουμε! #Ελλάδα #δημόσιοχρέος #οικονομία