Search

Aretí Athanasiou wrote that protesters chased police officers throwing stones, while they were retreating with their patrol cars. She mentioned that the incident had occurred an hour earlier at Republic Square in Paris. https://t.co/thcExj8Gzl #Διαδήλωση #Παρίσι #Δικαιώματα (translated)

The 🆂🅰🅻🆃🅸 presented a list of five mythical creatures, which included dragons, werewolves, unicorns, and the kraken. As the fifth, he mentioned a supporter of Panathinaikos who, as he wrote, after his team's defeat in any sport did not protest against injustice or "hunting." #OlympiacosFC #OlympiacosBC #μυθικά #πλάσματα #σπορ (translated)

Τι κρατάω από το 1ο ημίχρονο και την 1η εικόνα. ✅ Στην επίθεση εμπλέκονται όλοι οι παίχτες ✅ Φραντσισκο παίζει σε επίπεδα Ναν ✅ Το Μπονγκα - Χουαντσο είναι τσιτ στην άμυνα ✅ Οι αντίπαλοι επιτέλους δεν βαράνε ελεύθερα τρίποντα και επιπλέον πέφτει αδιανόητη κυνήγι στην άμυνα ❌ Γιαμπουσέλε είναι πίσω. Θεωρώ θέλει 2 μήνες μίνιμουμ Disclaimer: Προφανώς δεν μπορούμε να κρίνουμε από μισό αγώνα γι αυτό τα σχόλια αφορούν αυτά που είδαμε και την χρονική στιγμή που τα βλέπουμε. #basketball #αστέρι #αγώνας

Είναι άλλο πράγμα η κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα ελευθερία για συγκεντρώσεις και διαμαρτυρία και εντελώς άλλο το κυνήγι, κατά κυριολεξία, ανθρώπων και συγκεκριμένα Εβραίων και γενικά Ισραηλινών, με σκοπό τον προπηλακισμό τους. Θλιβερές μειοψηφίες της Άκρας Αριστεράς, γεμάτες αντισημιτισμό και μίσος γενικά για τους Ισραηλινούς, παραβιάζουν συστηματικά τον αντιρατσιστικό νόμο και οι Εισαγγελικές Αρχές οφείλουν να επέμβουν. Το @Israel @IsraelinGreece είναι ο μεγαλύτερος Σύμμαχος της Ελλάδος και εκατομμύρια Ισραηλινοί πολίτες επιλέγουν τη Χώρα μας, ως τον τόπο των διακοπών ή των επενδύσεών τους. Καλοδεχούμενοι! #Ελευθερία #Ανθρωπισμός #Αντιρατσισμός

🔴Ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής. Ήταν και παιδεραστής! 🔴Στις αφηγήσεις των αριστερών, ο Στάλιν περιγράφεται ως ασκητικός ηγέτης, χωρίς πάθη κι έντονη προσωπική ζωή, αφοσιωμένος αποκλειστικά στις κρατικές υποθέσεις. Αυτά μπορεί να ίσχυαν από ένα σημείο και μετά, αλλά υπήρχαν και τα προηγούμενα. Η ζωή του πριν την επικράτηση των μπολσεβίκων, όταν ήταν ένα από τα βασικά τους στελέχη. 🔴Είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνο τον καιρό, ο Στάλιν ήταν επικεφαλής του παράνομου μηχανισμού των μπολσεβίκων, που εκτός των άλλων έκανε και «απαλλοτριώσεις» (ληστείες), για την ενίσχυση του κομματικού ταμείου. Επίσης, είναι ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι ήταν επικεφαλής της συμμορίας που διέπραξε την μεγάλη ληστεία της Τιφλίδας, με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Ωστόσο, ο Στάλιν δεν ήταν μόνο δολοφόνος και ληστής, ήταν και παιδεραστής! 🔴Επί τσαρισμού, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι εχθροί του κράτους, στέλνονταν εξορία στην Σιβηρία. Βέβαια, η εξορία των πολιτικών κρατουμένων επί τσαρισμού, δεν είχε καμμιά σχέση με την εξορία στα Γκουλάγκ, επί λενινισμού και σταλινισμού. 🔴Ο Στάλιν, εξορίστηκε συνολικά 8 φορές και δραπέτευσε τις 6. Οι δραπετεύσεις ήταν συχνές, καθώς οι εξόριστοι δεν ήταν περιορισμένοι σε στρατόπεδα με φρουρούς, αγκαθωτά σύρματα και ηλεκτροφόρα καλώδια. Έμεναν σε σπίτια και απλά ήταν υπό καθεστώς επιτήρησης. 🔴Πάρτε μια γεύση από τις συνθήκες εξορίας των μπολσεβίκων: «Το υπουργείο Εσωτερικών χορηγούσε άδειες στους καταδίκους να ζουν σε συγκεκριμένα σπίτια, να απασχολούν προσωπικό και να κάνουν ταξιδάκια σε κοντινές πόλεις. Δικαιούνταν 8 ρούβλια το μήνα, πόσο αρκετό για τις στοιχειώδεις ανάγκες τους: το φαγητό, τα ρούχα και την επί ενοικίω διαμονή». 🔴Δείτε και τις συνθήκες ζωής του Λένιν στην εξορία: «Δέχθηκε με ευχαρίστηση το δώρο του αδελφού του Ντμίτρι, μια δίκαννη καραμπίνα. Το κυνήγι λαγών, κουνελιών, αλεπούδων του είχε γίνει πάθος. Επίσης, πήγαινε στις όχθες του ποταμού και ψάρευε. Έκανε μπάνιο σε μια αγκάλη που σχημάτιζε ο ποταμός Γενισέι, περίπου ένα μίλι από την κατοικία του. Σύντομα έγραψε τη μητέρα του: Όλοι με βρίσκουν πιο παχύ μετά το καλοκαίρι, μαυρισμένο, μοιάζω πλέον εντελώς με Σιβηριανό. Αυτή είναι ζωή στην εξοχή για σένα». 🔴Επιστρέφω, όμως, στις εξορίες του Στάλιν. Η τελευταία -και μακράς διάρκειας, ως το 1917- άρχισε την άνοιξη του 1913, στον οικισμό Κουρέικα, πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο. Ήταν 35 χρονών. Εκεί, γνώρισε το 1914, μια νεαρή ορφανή από μάνα και πατέρα, γεννηθείσα το 1900, την Λύντια Περεπρίγκινα. Ένα παιδί 14 χρονών, το οποίο αποπλάνησε! Η Λύντια έμεινε δύο φορές έγκυος από τον «ασκητικό» Στάλιν. Το πρώτο παιδί πέθανε, αλλά το δεύτερο παιδί επέζησε και ονομάστηκε Αλεξάντρ (Αλέξανδρος). 🔴Ο παιδεραστής, δέχθηκε πιέσεις από τους αδελφούς της νεαρής και υποσχέθηκε να την παντρευτεί, αλλά εν τω μεταξύ, τον Φεβρουάριο του 1917 ανατράπηκε ο Τσάρος, κι όλοι οι πολιτικοί κρατούμενοι αφέθηκαν ελεύθεροι. Έτσι, μια μέρα ξαφνικά ο Στάλιν έγινε άφαντος, κι άφησε την Λύντια μ’ ένα παιδί στην αγκαλιά! Ευτυχώς γι’ αυτήν, βρέθηκε ένας χριστιανός, ο Γιάκοβ Νταβίντωφ, που την παντρεύτηκε και υιοθέτησε το παιδί. 🔴Ο Στάλιν, είχε ήδη έναν γιο, από τον πρώτο του γάμο, που έγινε το 1906. Η γυναίκα του, Αικατερίνα Σβανίντζε, πέθανε το 1907, από τύφο και το παιδί του, ο Γιάκοβ, εγκαταλειμμένος από τον πατέρα του, μεγάλωσε με την θεία του. Την ίδια εγκατάλειψη, ένιωσε και ο νόθος γιός, ο οποίος δεν γνώρισε ποτέ τον αληθινό του πατέρα. 🔴Η υπόθεση της αποπλάνησης και της εγκατάλειψης της ανήλικης Λύντιας, ήρθε στο φως το 1956, μετά την αποσταλινοποίηση. Η υπόθεση ερευνήθηκε κατόπιν εντολής του Χρουστσώφ, από τον στενό συνεργάτη του, Ιβάν Σέρωφ. Μετά από επισταμένη έρευνα, ο Σέρωφ έστειλε το πόρισμα στον Χρουστσώφ, στις 18 Ιουλίου 1956: όντως ο Στάλιν ήταν ο πατέρας του παιδιού. 🔴Το γεγονός της αποπλάνησης της ανήλικης, επιβεβαίωσε αργότερα και η κόρη του Στάλιν, Σβετλάνα, που έγραψε σχετικά: «Οι θείες μου, μου είπαν ότι κατά τη διάρκεια μιας από τις περιόδους εξορίας του στη Σιβηρία ο πατέρας ζούσε μαζί με μια ντόπια αγρότισσα και ότι ο γιος τους ζει τώρα κάπου εκεί, με κακή μόρφωση και μέσα στην ανωνυμία». 🔴Τέλος, η αποπλάνηση της ανήλικης επιβεβαιώθηκε και από την επιστήμη. Το 2016, ο γιός του νόθου γιου του Στάλιν, Γιούρι Ντάβιντωφ, έκανε τεστ DNA, που έδειξε με απόλυτη ακρίβεια, ότι ο Στάλιν ήταν ο παππούς του. Γενετικό υλικό για το τεστ, έδωσε ο Αλεξάντρ Μπουρντόνσκι, εγγονός του Στάλιν, από τον γιό του, Βασίλι Στάλιν. 🔴Τα σχόλια, δικά σας! #Στάλιν #Ιστορία #Πολιτική

Το λυκόφως είχε απλωθεί πάνω από τα ανάκτορα των Σουσών. Ο Αλέξανδρος στεκόταν στον εξώστη, παρατηρώντας το μεγάλο πεδίο έξω από τα τείχη. Εκεί, χιλιάδες άνδρες, Μακεδόνες της φάλαγγας, Θεσσαλοί ιππείς και Αθηναίοι οπλίτες, είχαν αφήσει στην άκρη τις πανοπλίες τους. Στεκόταν ο ένας δίπλα στον άλλο, εντελώς γυμνοί, με το δέρμα τους να λάμπει από το λάδι που άπλωναν με ευλάβεια οι αλείπτες. Δεν υπήρχαν πια στρατηγοί και στρατιώτες. Μέσα στο σκάμμα της πάλης, η γύμνια τους είχε κάνει όλους ίσους. Ήταν η ιερή ώρα της πατρίδας, ένα ζωντανό κομμάτι Ελλάδας στην καρδιά της Ασίας. Δίπλα στον βασιλιά, ο Ηφαιστίων παρακολουθούσε τη σιωπή του. "Σκέφτεσαι τον Διώξιππο;" ρώτησε χαμηλόφωνα. Ο Αλέξανδρος δεν γύρισε το βλέμμα. "Όχι", απάντησε κοφτά. "Σκέφτομαι την ψευδαίσθηση της Ολυμπίας. Οι Έλληνες πίσω στην πατρίδα στεφανώνουν άνδρες που ξοδεύουν τη ζωή τους για να μάθουν να λυγίζουν ένα γόνατο σε ένα τετράγωνο σκάμμα. Ο επαγγελματίας αθλητής τρέφεται για να επιδεικνύεται. Ο στρατιώτης μου ασκείται για να επιβιώσει." "Και όμως, τους επιτρέπεις να τελούν αυτό το τελετουργικό κάθε φορά που σταματάμε", παρατήρησε ο Ηφαιστίων, δείχνοντας τους άνδρες που καθάριζαν τον ιδρώτα και τη σκόνη με τις στλεγγίδες τους. Ο Αλέξανδρος χαμογέλασε, και στα μάτια του άστραψε εκείνη η γνώριμη, κοφτερή διάνοια. "Τους το επιτρέπω γιατί η γύμνια και το λάδι τους θυμίζουν ποιοι είναι. Τους κρατάει Έλληνες. Όταν βγάζουν τα ρούχα τους, νιώθουν ελεύθεροι πολίτες, όχι ξένοι σε μια εχθρική γη. Είναι η βαλβίδα αποσυμπίεσής τους. Αλλά κοίταξε καλά..." Ο Αλέξανδρος έδειξε με το χέρι του τις πανοπλίες και τα όπλα, που ήταν παραταγμένα με απόλυτη γεωμετρική ακρίβεια σε μια μεγάλη γραμμή, λίγα μόλις βήματα πίσω από τους γυμνούς αθλητές. "Έχω δώσει απαράβατη εντολή", συνέχισε ο Αλέξανδρος, και η φωνή του έγινε σοβαρή. "Οι θώρακες, τα κράνη και οι σάρισες δεν μένουν ποτέ πίσω στις σκηνές. Τοποθετούνται πάντα στην άκρη του σκάμματος, σε απόσταση αναπνοής. Θέλω, την ώρα που παλεύουν γυμνοί και νιώθουν αθλητές, το βλέμμα τους να πέφτει συνεχώς πάνω στο σίδερο. Να μην ξεχνούν ούτε δευτερόλεπτο ότι η ελευθερία της παλαιστράς υπάρχει μόνο επειδή την προστατεύει το δόρυ τους." Κατέβασε το χέρι του και κοίταξε τον φίλο του. "Ο Φίλιππος, ο πατέρας μου, αγόραζε άλογα για να κερδίζει τίτλους στην Ολυμπία. Εγώ δεν χρειάζομαι τίτλους. Παίρνω αυτό το τελετουργικό που οι Έλληνες έχουν στο αίμα τους ως πολίτες-στρατιώτες, τους αφήνω να το ζήσουν, αλλά τους κρατώ δεμένους με το ατσάλι. Μόλις ο ήλιος πέσει, η εντολή αλλάζει. Το λάδι ξύνεται, οι θώρακες κουμπώνουν, και οι αθλητές γίνονται πάλι η πιο φονική μηχανή του κόσμου. Δεν τους έχω να αθλούνται για το στεφάνι, Ηφαιστίωνα. Τους έχω να αθλούνται για τη μάχη. Όταν τους βάζω να τρέχουν δύο στάδια με την πλήρη εξάρτυση, δεν με νοιάζει ποιος θα πάρει το χρυσό κύπελλο. Με νοιάζει να ξέρω ποιος μπορεί να εφορμήσει στους λόφους των Γαυγαμήλων χωρίς να του κοπεί η ανάσα. Όταν παλεύουν στην άμμο, μαθαίνουν να κρατούν την ισορροπία τους όταν το έδαφος θα γλιστράει από το αίμα." ------------------------ Αυτό που ο Αλέξανδρος γνώριζε καλά (και αυτό που η ιστορία επιβεβαιώνει) ήταν η μοναδική ιδιαιτερότητα του αρχαιοελληνικού κόσμου. Στις πόλεις-κράτη, ο αθλητισμός δεν ήταν ένα χόμπι για λίγους ούτε μια απλή διασκέδαση (τα έχουμε πει πολλές φορές αυτά). Ήταν η ίδια η βάση της επιβίωσης της πόλης.Δεν υπήρχαν μόνιμοι, επαγγελματικοί στρατοί (με εξαίρεση τη Σπάρτη). Ο κάθε ελεύθερος πολίτης ήταν, εξ ορισμού, στρατιώτης. Η φυσική κατάσταση ήταν πολιτικό και στρατιωτικό καθήκον. Ένας σώματικά αδύναμος πολίτης ήταν βάρος για τη φάλαγγα της πόλης του. Για τους Έλληνες, η δημόσια γύμνωση κατά την άσκηση ήταν το απόλυτο σύμβολο του πολιτισμού τους, κάτι που τους ξεχώριζε από τους "βαρβάρους".Οι Πέρσες και οι άλλοι ανατολικοί λαοί θεωρούσαν τη δημόσια γύμνωση ντροπή και ταπείνωση.Αντίθετα, για έναν Έλληνα, το να βγάλει τα ρούχα του και να αλειφτεί με λάδι σήμαινε: "Είμαι ελεύθερος πολίτης, είμαι πολιτισμένος, είμαι Έλληνας". Ήταν ένα τελετουργικό που τους θύμιζε ποιοι είναι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα τους. Το λάδι δεν ήταν ένα απλό λιπαντικό. Η επάλειψη (που γινόταν από ειδικούς, τους αλείπτες- Ελαιοθεσία) είχε σχεδόν θρησκευτικό χαρακτήρα.Πριν από τους αγώνες, το λάδι ζέσταινε τους μυς και προστάτευε το δέρμα από τον καυτό ήλιο, τη σκόνη και τις αμμοθύελλες της ερήμου.Μετά τον αγώνα, χρησιμοποιούσαν ένα ειδικό μεταλλικό εργαλείο, τη στλεγγίδα, για να ξύσουν από το σώμα τους το μείγμα λαδιού, ιδρώτα και σκόνης. Αυτή ακριβώς την εγγενή κουλτούρα εκμεταλλεύτηκε ο Μέγας Αλέξανδρος. Δεν χρειάστηκε να διδάξει στους άνδρες του πώς να αγαπούν τη σωματική άσκηση. Την είχαν στο αίμα τους από παιδιά. Αυτό που έκανε ήταν να πάρει αυτή την καθημερινή συνήθεια της παλαίστρας και να της δώσει στρατιωτική κατεύθυνση, μετατρέποντας τους αγώνες σε μια διαρκή, ζωντανή προσομοίωση πολέμου. Στην πράξη δηλαδή, χρησιμοποιούσε τον αθλητισμό όχι ως μέσο ψυχαγωγίας, αλλά ως ένα σκληρό, εφαρμοσμένο εργαλείο στρατιωτικής εκπαίδευσης και ψυχολογικής τόνωσης. Αντί για τα κλασικά αγωνίσματα των Ολυμπιακών, οργάνωνε δραστηριότητες που προσομοίωναν τις συνθήκες της μάχης. Κατά τη διάρκεια των μεγάλων παύσεων της εκστρατείας διοργάνωνε αγώνες με μεγάλα χρηματικά έπαθλα, οι οποίοι περιλάμβαναν: - Αγώνες Δρόμου με Πλήρη Εξάρτυση: Οι στρατιώτες έτρεχαν μεγάλες αποστάσεις φορώντας την πανοπλία τους, το κράνος και κρατώντας την ασπίδα και τη σάρισα. - Αγώνες Ακοντισμού και Τοξοβολίας: Αντί για στόχους σε γήπεδο, οι στρατιώτες εκπαιδεύονταν σε ταχύτητα και ακρίβεια υπό πίεση, προσομοιώνοντας την αντιμετώπιση του εχθρικού ιππικού. - Εικονικές Μάχες: Οργάνωνε ολόκληρα τμήματα στρατού να "πολεμούν" μεταξύ τους με ξύλινα όπλα για να δοκιμάσει νέους σχηματισμούς, αυτό που λέμε "τακτική". Ο Αλέξανδρος είχε δημιουργήσει ένα σώμα ελίτ αγγελιαφόρων και ανιχνευτών, τους Ημεροδρόμους.Η εκπαίδευσή τους βασιζόταν σε υπερ-αποστάσεις αντοχής.Ήταν ικανοί να τρέχουν επί μέρες σε ανώμαλο έδαφος, κάτω από τον καυτό ήλιο ή το ψύχος, μεταφέροντας κρίσιμες στρατιωτικές πληροφορίες.Η φυσική τους κατάσταση ξεπερνούσε αυτή των περισσότερων Ολυμπιονικών της εποχής. Στην Ασία, ο Αλέξανδρος και οι αξιωματικοί του μετέτρεψαν το κυνήγι σε ελίτ αθλητική δραστηριότητα.Κυνηγούσαν λιοντάρια, αρκούδες και πάνθηρες στις περσικές βασιλικές προστατευόμενες περιοχές (παραδείσους).Το κυνήγι αυτό γινόταν σώμα με σώμα, με δόρατα και τόξα.Απαιτούσε την ίδια ψυχραιμία, στρατηγική και σωματική δύναμη που χρειαζόταν ένας στρατιώτης όταν αντιμετώπιζε τον εχθρό στο πεδίο της μάχης. Όσο για τον ίδιο...δεν υπάρχει καμία ιστορική καταγραφή που να δείχνει τον Αλέξανδρο να κάνει την κλασική, καθημερινή προπόνηση ενός αθλητή της εποχής. Δεν τον φανταζόμαστε να κάνει διατάσεις ή να παλεύει στην άμμο της παλαίστρας για να κρατηθεί σε φόρμα. Ωστόσο, η ίδια η καθημερινότητά του ήταν μια ακραία αθλητική δοκιμασία. Ο Αλέξανδρος αθλείτο μέσα από την πράξη: - Κυνηγούσε λιοντάρια και άγρια θηρία στην Ασία πεζός ή έφιππος, μια δραστηριότητα που απαιτούσε εκρηκτική δύναμη, αντανακλαστικά και τεράστια αντοχή. - Περπατούσε χιλιόμετρα δίπλα στους στρατιώτες του κάτω από τον ήλιο, φορούσε τη βαριά πανοπλία του για ώρες και πολεμούσε στην πρώτη γραμμή, δεχόμενος επανειλημμένα σοβαρά τραύματα. -Η καθοδήγηση του Βουκεφάλα και η διοίκηση του ιππικού των Εταίρων μέσα στη χαώδη σύγχυση της μάχης απαιτούσε κορυφαία φυσική κατάσταση. Δεν χρειαζόταν το γυμνάσιο, γιατί η ίδια του η ζωή ήταν ένας συνεχής, θανάσιμος αγώνας. Αντιλαμβανόταν το σώμα του όπως και τον στρατό του: ως ένα τέλεια κουρδισμένο εργαλείο που σκοπό δεν είχε να κερδίσει το χειροκρότημα στην Ολυμπία, αλλά να υποτάξει τον γνωστό κόσμο! Καλημέρα σε όλους! Λίγο μεγάλο για πρωινό ξύπνημα, αλλά σκεφτείτε μόνο ότι εγώ ακόμη δεν έχω κοιμηθεί😊 #Αλέξανδρος #ΑρχαίαΕλλάδα #Αθλητισμός

Πιστεύω ότι το πολιτικό κυνήγι μαγισσών κατά του Ισραήλ δεν έσωσε τον Καρίμ Χαν. Θεωρώ ότι ο Καρίμ Χαν έκανε λάθος όταν εξέδωσε ένα πολιτικά υποκινούμενο ένταλμα σύλληψης εναντίον του πρωθυπουργού Νετανιάχου και ότι επιχείρησε να κάνει το Ισραήλ αποδιοπομπαίο τράγο· η διεθνής κοινότητα απέρριψε αυτή την κυνική απόπειρα.

Το μοσχάρι από τα 10 ευρώ έχει ανέβει στα 20 ευρώ. Και λένε ότι από τον Σεπτέμβριο, όχι τώρα, γιατί τώρα τους έχει πιάσει κόψιμο, θα κάνουν μείωση 5%. Δηλαδή, σου παίρνουν 10 ευρώ παραπάνω και θα σου επιστρέψουν το ένα. ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΣΤΟ ΚΥΝΗΓΙ; #Οικονομία #Τιμές #Δικαιοσύνη

🔴16 Ιουνίου 1945: Το διόλου ηρωικό τέλος του Άρη Βελουχιώτη - «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». 🔴81 χρόνια συμπληρώνονται σήμερα, από το άδοξο τέλος του Θανάση Κλάρα (όπως ήταν το πραγματικό του ονοματεπώνυμο), ή «Μιζέρια» (το κομματικό του παρατσούκλι), ή Άρη Βελουχιώτη (επαναστατικό ψευδώνυμο). 🔴Ο Άρης Βελουχιώτης, δεν ήταν άνθρωπος περιωπής και δεν έχαιρε εκτίμησης στο κόμμα. Αναφέρει περί αυτού το ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ, Γιάννης Ιωαννίδης: «Ο Άρης πάντα ήταν νταής, ωσότου να κάνει τη δήλωση. Κάτι τέτοιους τύπους τους μάζευε ο Ζαχαριάδης, γιατί μ’ αυτούς μπορούσε να κάνει και φασαρίες κ.τ.λ. Πάντα είχε το αλήτικο στοιχείο πάνω του. Τον ξέραμε, είχε μια τάση προς την αλητεία». 🔴Μόλις δε έκανε (διπλή!) δήλωση μετανοίας, στο καθεστώς της 4ης Αυγούστου, θεωρήθηκε ξένο σώμα. Τον πρώτο καιρό της κατοχής, όταν το κόμμα ήταν σχεδόν διαλυμένο, εμφανίστηκε στους κομματικούς κύκλους, αλλά τα ηγετικά στελέχη του κόμματος δεν του έδιναν καμμιά σημασία. Μετά την γερμανική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ, ο Στάλιν είχε δώσει εντολή στους κομμουνιστές των κατεχόμενων χωρών της Ευρώπης, να οργανώσουν αντάρτικα. Κυρίως, για να αναγκάζονται οι Γερμανοί να διατηρούν ισχυρές δυνάμεις στις χώρες αυτές και να μην έχουν πολλές διαθέσιμες δυνάμεις, για το Ανατολικό Μέτωπο. 🔴Το ΚΚΕ, όχι μόνο δεν είχε δυνάμεις για να οργανώσει αντάρτικο, αλλά κάτι τέτοιο δεν ήταν καν στις προτεραιότητές του: «Ο Σιάντος και η πλειονότητα των ηγετικών στελεχών δεν υπολογίζουν σοβαρά το αντάρτικο του βουνού. Ας βρίσκεται, ας υπάρχει να ακούγεται, αλλά προέχει ο αγώνας στις πόλεις. Με την κουμπούρα δεν τρώει ο λαός ψωμί, συνήθιζε να επαναλαμβάνει ο Γραμματέας». 🔴Το μόνο στέλεχος του ΚΚΕ που είχε προσφερθεί για αντάρτικο ήταν ο (κατοπινός) Άρης Βελουχιώτης. Όχι από πατριωτισμό, αλλά από τυχοδιωκτισμό. «Κυνηγάει πάντα τη μεγάλη περιπέτεια», επισημαίνει εύστοχα ο Χαριτόπουλος. 🔴Και ο Σιάντος, τον έστειλε στο βουνό, για να τον... ξεφορτωθεί: «Μπερδευόταν στα πόδια μας, καθημερινά δημιουργούσε προβλήματα στην οργάνωση και, για να τον ξεφορτωθώ, του είπα φύγε από κοντά μου και πήγαινε όπου θέλεις. Είχε την απαίτηση να βγει στο βουνό, λέει, στην περιοχή της Ρούμελης και να φτιάξει αντάρτικο. Του είπα πήγαινε στη Ρούμελη, πήγαινε όπου θέλεις, κάνε αντάρτικο, κάνε ό,τι θέλεις, μονάχα φύγε από την Αθήνα». 🔴Η ρήξη του Βελουχιώτη με το ΚΚΕ, επήλθε λόγω της διαφωνίας του με την Συμφωνία της Βάρκιζας, τον Φεβρουάριο του 1945. Η άρνησή του να συμμορφωθεί, έγινε παρότι -όπως αναφέρει ο ίδιος- ειδοποιήθηκε για την «συμβουλή» των Σοβιετικών στο ΚΚΕ, να υπογράψει την Συμφωνία: «Όπως μου παρήγγειλε ρητά ο σ. Γιάννης, δια του σ. Ζήση (σσ. Γιάννης Ιωαννίδης, Ζήσης Ζωγράφος) υπάρχει σαφής παραίνεση των Ρώσσων συντρόφων προς το ΚΚΕ για το κλείσιμο της συμφωνίας της Βάρκιζας». 🔴Ωστόσο, στις 24 Μαρτίου 1945, έκανε το μοιραίο λάθος: έστειλε μια επιστολή στην ΚΕ του ΚΚΕ, στην οποία κάλεσε το κόμμα να αγνοήσει τις «συμβουλές» των Σοβιετικών και να ξεκινήσει νέο αντάρτικο, με την ελπίδα ότι θα δημιουργηθούν τετελεσμένα γεγονότα, που θα αναγκάσουν τον Στάλιν να αλλάξει την πολιτική του στο ελληνικό ζήτημα. 🔴Για το ΚΚΕ, η μη συμμόρφωση στις «συμβουλές» των Σοβιετικών και του «Μεγάλου Στάλιν», δεν ήταν ένα απλό λάθος, ήταν προδοσία. Και για την προδοσία, μία ποινή υπάρχει: ο θάνατος. 🔴Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Στην 11η Ολομέλεια (5-10 Απριλίου), αποφασίστηκε η διαγραφή του αντιρρησία απ’ το κόμμα και η πλήρης απομόνωσή του από τις κομματικές οργανώσεις, που εκφράστηκε με την ρητή εντολή: «Ούτε ψωμί, ούτε νερό στον Μιζέρια!». Η εντολή αυτή ισοδυναμούσε με θανατική καταδίκη, εφόσον ειδικά στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν ήδη ριχτεί στο κυνήγι του Βελουχιώτη. 🔴Η απόφαση της διαγραφής δεν δημοσιοποιήθηκε άμεσα, αλλά ως «χαριστική βολή», την ημέρα που ο Βελουχιώτης ήταν περικυκλωμένος στην Μεσούντα της Άρτας και περνούσε τις τελευταίες του στιγμές. Το περιεχόμενό της, ήταν το εξής: «Ο Κλάρας αφού μια φορά πρόδωσε και αποκήρυξε το KKE, ξαναζήτησε να ξαναγοράσει με το αίμα του την προδοσία του εκείνη που αναγνώρισε και καταδίκασε. Το KKE του ‘δωσε τη δυνατότητα αυτή. Σήμερα όμως, σε μια κρίσιμη στιγμή, από δειλία και φόβο, απειθαρχεί πάλι, ξαναπροδίδει το KKE με την τυχοδιωκτική και ύποπτη στάση του που μονάχα τον εχθρό ωφελεί». 🔴Μάλιστα, η διαπόμπευση του Βελουχιώτη, συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Για παράδειγμα, στον λόγο του στην ΙΙΙ Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ (10-14 Οκτωβρίου 1950), ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Ο Κλάρας εκτός από τα άλλα ήταν και δηλωσίας. Ο Κλάρας, που είχε στρατιωτικές ικανότητες κατσαπλιαδισμού, σαν κομματική φυσιογνωμία ήταν ένας άνθρωπος που μόνο να χαντακώσει το Κόμμα μπορούσε. Καθόταν και έτρεφε ψείρες, μεθούσε, έκανε όργια, δούλευε διαλυτικά και χαντάκωνε το κίνημα και τον ΕΛΑΣ. Ήταν ένας μικροαστός τυχοδιώκτης. Όταν σφίχτηκε λιγάκι στην Κέρκυρα, ούτε ένα μπάτσο δεν έφαγε, λύγισε». 🔴Επίσης, στις 16/1/1950, όταν βρέθηκε σε αντιπαράθεση με τον Εμβέρ Χότζα στην Μόσχα, παρουσία του Μολότωφ, του Μαλενκώφ και άλλων ηγετικών στελεχών της ΕΣΣΔ, ο Ζαχαριάδης είπε τα εξής: «Μάταια μετατρέπουν τον Βελουχιώτη σε εθνικό ήρωα. Είναι γνωστό ότι δεν άντεξε τις συνθήκες κράτησης και αποκήρυξε τον κομμουνισμό στη φυλακή. Το λάθος μας είναι ότι τον προωθήσαμε. Είναι όμως γεγονός ότι έφυγε προς την κατεύθυνση της Αλβανίας, με τα στρατεύματά του, συναντήθηκε με τους Αλβανούς, στη συνέχεια επέστρεψε στην Ελλάδα και διεξήγαγε αγώνα ως τυχοδιώκτης που πρόδωσε το κόμμα του». 🔴Τα σχόλια, δικά σας! Πηγές: 📍Νίκος Παπαδάτος, «Άκρως απόρρητο, οι σχέσεις ΕΣΣΔ - ΚΚΕ 1944-1952». 📍Νίκος Ζαχαριάδης, «Δέκα χρόνια πάλης. Συμπεράσματα - διδάγματα - καθήκοντα». 📍Διονύσης Χαριτόπουλος, «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων». #Ιστορία #ΚΚΕ #Ελλάδα