BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#Deloitte

De voormalig advocaat die krokodillentranen wegpinkte tijdens het vorige verhoor tijdens de Corona enquête. Gelukkig laat deze voormalig advocaat/managing partner bij Allen & Overy, het kantoor dat jarenlang Koningshuis bijstond en de Nederlandse staat, banken én partijen als Anbang (kocht Reaal voor 1 euro van de staat) tijdens de bankencrisis, zijn ware gezicht nu zien. Grapperhaus is daarna op verschillende publieke en private posities ‘geplaatst’ om het Worst Bank Scenario, inclusief plandemie en megalomane transitie, te faciliteren. In 2018 werd de illegale onderpandcarrousel van ABP en PFZW gesloten (geld van achterliggende pensioenfondsen werd jarenlang misbruikt om banken EUR 200 miljard pensioensteun te geven) en werd het ‘probleem’ naar @DNB_NL verplaatst. In de jaarrekeningen 2018-2022 van DNB werd de waarderingsdatum van onderpand stiekem met een dag verplaatst, zodat niet openbaar is geworden in de jaren wat de onderpandpositie was. Deloitte was de accountant van DNB. Deloitte was ook jarenlang de accountant van ABP. Deloitte mocht ook onderzoek doen naar de frauderende notaris Frank Oranje. Hij werd neergezet als een ‘lone wolf’ maar uit een nimmer gepubliceerd strafvonnis (de dader lijkt al op het kerkhof te liggen) blijkt dat Oranje niet alleen opereerde. Ook mocht Deloitte onderzoek doen naar de mondkapjes deal met de voor de bus gegooide @Sywert van Lienden. In 2022, het jaar dat pensioenvermogensbeheerder NN Investment Partner werd overgenomen door Goldman Sachs is de waarderingsdatum door @DNB_NL weer teruggedraaid. In dat jaar vonden omvangrijke balanscorrecties plaats bij o.a. ING en DNB. Ook maakte ABP een (boekhoudkundig) record verlies. Zal het toeval zijn dat Grapperhaus in 2018 tijdens de grootste pensioen- en bankenfraude ooit en bij aanbreken van plandemie in 2020 minister van Justitie was en nu bij Deloitte hoofd juridische zaken is? #Coronacrisis #Bankenfraude #Deloitte

What are the government doing with your money? State pays Deloitte Ireland €10.45m in consultancy fees to assist with the response to the International Protection (IP) accommodation crisis. https://t.co/HxDAr64urj #IPAccommodation #GovernmentSpending #ConsultancyFees #IE

THOMAS PAUKNER: Střet zájmů jako Brno? Martin Sedlák - muž, který si koupil všechny Jeden muž si koupil Českou televizi i média. Za státní peníze, v bezprecedentním střetu zájmů a nebyl to žádný problém. Martin Sedlák je pro KDU-ČSL tak kriticky významným lobbistou, že před nástupem na MŽP společně s Petrem Hladíkem působil v roli poradce Mariana Jurečky na Ministerstvu práce a sociálních věcí. https://t.co/VQkH2SRheB... Po nástupu Petra Pavla již nebylo třeba Sedláka ukrývat na MPSV a ředitel Svazu moderní energetiky již na první tiskové konferenci nejen, že stál po boku Petra Hladíka coby jeho hlavní poradce, ale vysvětloval i priority resortu. Akcelerační zóny, maximální podpora pro OZE a jejich maximální rozvoj. V pozici ředitele Svazu moderní energetiky - lobbistické organizace podnikatelů v OZE - je přitom Sedlákovou prací upřednostňovat zájmy investorů za jakoukoli cenu. https://t.co/fEQoJC8dms Bezprecedentní střet zájmů? Média mlčela - kdyby dnes Pavel Tykač "přidělil" Igoru Červenému poradce ze skupiny Sev.en, byl by oheň na střeše. A Sedlák nelenil. Od svého nástupu v roce 2023 začal budovat pečlivě rozprostřený mediální, expertní a NGO ekosystém, který jsme financovali my všichni. Komunikačním předvojem let 2023 a 2024 se stává samotný Sedlák, který vystupuje ve všech myslitelných médiích a posiluje svůj vlastní mediální server https://t.co/idGkRAcKTp i navázanou PR agenturu https://t.co/N9r2MMP4er Jakmile se ale lobbista objevuje v médiích, zevrubně se snaží zbavit své role poradce Petra Hladíka a označuje se za "experta na energetiku" nebo "programového ředitele Svazu moderní energetiky. Média na tuto hru přistupují, čímž je veřejnost efektivně manipulována. Důkazy této manipulace přikládám níže, Hospodářské noviny - https://t.co/r3dpvT2teX... Český rozhlas - https://t.co/0UG541s0xY... Ve stejné době se Martinu Sedlákovi podařilo "koupit" Českou televizi, což je bezprecedentní případ průniku lobbistů do veřejnoprávního média. Vznikají pořady "Česko a Evropa řeší klima" a "Dvě minuty o klimatu". Oba pořady jsou financované Státním fondem životního prostředí a na obrazovce se objevují při rozboru klíčových témat členové Svazu moderní energetiky i sám Sedlák v roli "experta" bez uvedení jeho angažmá na MŽP. Objevují se také zaměstnanci Sedlákem vlastněného serveru Obnovitelně a agentury Obnovitelně PRO - podle České televize jde o "experty". Pořad Česko a Evropa řeší klima - https://t.co/WqsYq0UVPs , financování - závěrečné titulky Pořad 2 minuty o klimatu, Sedlák - https://t.co/X72S1i4CrP Důkaz 2 minuty o klimatu, financování - https://t.co/dKNcIS0o1R... Ve stejném čase, kdy Martin Sedlák ovládá mediální prostor bez toho, aby byla známá jeho poradenská pozice, utrácí MŽP desítky milionů za podporu sítě neziskových organizací. Pro tento text jsou klíčové zejména dvě organizace - Fakta o klimatu a Asociace pro mezinárodní otázky. Celkově však MŽP utratilo stovky milionů a financovalo v rámci neziskového sektoru desítky organizací politicky nakloněných Martinu Sedlákovi a Petru Hladíkovi. Fakta o klimatu získala za éry Petra Hladíka a hnutí STAN na MMR zhruba 20 milionů ve financování "výzkumu", navíc však organizaci kromě klimatického fondu Evropské unie financuje také Solární asociace a Krsek foundation solárního barona Zdeňka Krska. Asociace pro mezinárodní otázky získala ještě více. V organizaci pracují dva expředsedové Zelených a také Martin Abel, "odborník" na vymezování akceleračních zón a zároveň zakladatel spolku Klimatická žaloba. Ten se snažil soudní cestou donutit Českou republiku, aby kvůli plnění klimatických cílů omezila průmysl a osobní dopravu. Fakta o klimatu, financování - https://t.co/UBOXXvuXOc Fakta o klimatu, dotace - https://t.co/MWjySWzH9D... AMO, financování - https://t.co/YIPAOLG6nz, foto v příloze Systém byl primitivně jednoduchý. Na jedné straně stát, podnikatelé v OZE a Evropská unie zafinancují neziskovky. Na druhé straně ty samé neziskovky vytvoří "studie", které následně ovládnou mediální prostor. Níže uvedu dva příklady. V roce 2023 vznikla státem financovaná studie "Rozvoj obnovitelných zdrojů do roku 2030" od Deloitte. Podstatné ale je, že tuto studii nevytvářela společnost Deloitte, nýbrž jde o placenou spolupráci mezi firmou a Svazem moderní energetiky Martina Sedláka - jak příhodné. Stát platí, Deloitte dodává kredibilitu a Svaz moderní energetiky je na oko skryt coby autor studie. Studie - https://t.co/Nyaq5FuCPO Na základě tohoto dokumentu následně vznikají mediální výstupy. Opět je u toho Martin Sedlák coby "nezávislý expert". https://t.co/qlUoseS9QK... https://t.co/07UZvzUhiz... https://t.co/l3ba1t9Nqd... V polovině roku 2024 se však Martin Sedlák pomyslně úplně utrhl ze řetězu. A vznikla marketingová mašinerie, která se dotkla většiny české společnosti. Hladíkovo MŽP zadává skrze Státní fond životního prostředí Martinu Sedlákovi (!), poradci ministra, zakázky za 11 milionů korun. 9,5 milionů jde do Svazu moderní energetiky a 1,7 milionu do serveru https://t.co/0h34NV06dk, který Svaz moderní energetiky ovládá. Účel smlouvy? Propagace práce MŽP - rozumějte propagace Sedlákových zájmů - a organizace setkání nazvaných "Setkání plné energie", kde zaměstnanci Ministerstva životního prostředí po boku zaměstnanců Svazu moderní energetiky vysvětlují za peníze státu přínosy solárních a větrných elektráren. Smlouva Obnovitelně - https://t.co/oDLj9Fxo93 Smlouva Svaz moderní energetiky - https://t.co/GSffuwmusY Další podstatnou součástí smlouvy je "spolupráce s experty", rozumějte jejich nákup. Na akcích se objevuje v roli moderátorky Marie Bastlová ze Seznam Zpráv, Michal Žák a další množství známých osobností. Podle uzavřených smluv tam rozhodně nebyli zadarmo. V listopadu roku 2025 vzniká zvlášť kontroverzní mediální kampaň, kterou si objednalo Hladíkovo ministerstvo po prohraných volbách. Součástí kampaně je "tvorba redakčních výstupů" pro Seznam Zprávy, Novinky, https://t.co/rOMubyorHV, Hospodářské noviny, Českou televizi a další média. Součástí smlouvy jsou "vhodní" odborníci, kteří mají v médiích vystupovat a také "vhodní redaktoři", kteří mají témata zpracovávat. Nejde o PR články, ale o připravené mediální výstupy, tvářící se nezávisle. Důkaz - https://t.co/DBdxVYzFMy ,foto v příspěvku Kampaň měla vyvrcholit v únoru a březnu roku 2026. A také k tomu skutečně došlo. Vznikla totiž další "studie", tentokrát z dílny neziskovky Asociace pro mezinárodní otázky. Dokument se jmenuje "Proti větru" a rozebírá "dezinformace" a vliv proruských aktivistů na odmítání větrných elektráren. Studie - https://t.co/HheWQ7EXpk Malým písmem na straně 2 se ale v dokumentu uvádí, že seznam dezinformací "expert" načerpal z webových stránek Svazu moderní energetiky. Martin Sedlák tak zprostředkovaně určil, co dezinformace je, a co není. Nastává mediální smršť. Studii nekriticky přebírají jako podklad Seznam Zprávy, Hospodářské noviny, Novinky, Respekt a další média. U toho to ale nekončí - na základě studie také vzniká reportáž Jana Moláčka z Reportérů ČT. Seznam 1 - https://t.co/RVPFrDbMHv... Seznam 2 - https://t.co/KaiK6wrFiX... HN - https://t.co/6Imp4LgU1H... Respekt - https://t.co/Lw0JDEJycB...? Reportéři ČT - https://t.co/5L2uQXiBpw... Všechny výstupy mají jedno společné - jako "expert" je citován Petr Vidomus, autor studie a další stanoviska dodává Martin Sedlák, ředitel Svazu moderní energetiky a další experti, často ze seznamu "vhodných" expertů z Hladíkovy smlouvy výše. Kdo odmítá větrné elektrárny, stává se zprostředkovaně proruským dezinformátorem, případně je těmito "dezinformacemi" minimálně ovlivněn, informují média. Takto se, milí čtenáři, ovládá mediální prostor, jste-li dostatečně dobře financovaným lobbistou s deklarovanými "ušlechtilými" záměry. Martin Sedlák navíc neutrácel převážně peníze svých chlebodárců, ale financoval sám sebe i své zájmy penězi daňových poplatníků z dotací MŽP, MMR, SFŽP a dalších institucí. Pro členy Svazu moderní energetiky byla éra Petra Hladíka obdobím "zlaté horečky". Divize ČEZ ESCO se stala největším příjemcem dotací z OZE - jde o člena Svazu moderní energetiky. https://t.co/pNiyi4QSUj... Vítězslav Skopal vyčerpal většinu podpory pro malé soukromé solární elektrárny - skrze Solární asociaci je členem SME, skrze vlastnický podíl v https://t.co/0h34NV06dk je Sedlákovým společníkem a partnerem. https://t.co/IANctnv6Zb Dnes Skopala vyšetřuje evropská prokuratura, protože se zdá, že opakoval postup Andreje Babiše u Čapího hnízda, akorát jej znásobil minimálně desetkrát. https://t.co/NntOiSNtS7 Nad Martinem Sedlákem se však stahují mračna. Neřízené řádění Petra Hladíka a Svazu moderní energetiky na Ministerstvu životního prostředí bude mít další dohru, nejen ve formě vyšetřování Skopalových dotací. Jakmile bude platforma Paukner Media funkční pro vydávání plnohodnotných mediálních reportáží, doložím Sedlákovu další činnost, která by již mohla naplňovat skutkovou podstatu několika trestných činů. Je naprosto skandální, jak v letech 2023 až 2025 média ignorovala bezprecedentní střet zájmů na Ministerstvu životního prostředí a místo aby prošetřovala všechno, čeho se Sedlák na resortu dotkl, jej zvala do svých studií a uváděla jej jako "experta" bez politické zabarvenosti. Nikdo nevolá Petra Hladíka po vyvození politické odpovědnosti. Kdyby šlo o Motoristy, SPD či ANO, lze důvodně předpokládat zcela odlišný mediální přístup. Už jen to ukazuje, jak mediální svět selhává ve své základní funkci, tedy v ochraně demokracie a transparentnosti. Šalom. #StřetZájmů #Média #Energetika

ZEIT ONLINE Aug 3

According to a study by Deloitte, up to 77 percent of batteries for electric vehicles in Europe will come from Asia by 2025, indicating a growing dependence of European automakers on Asian supplies, with only 13 percent of batteries being produced in Europe, which could lead to million-dollar losses if European companies do not enhance their competitiveness. (translated)

E-Auto-Batterien: E-Autohersteller der EU zunehmend von asiatischen Batterien abhängig

An airplane incident near Nazca, Peru, has resulted in the death of 13 people, including seven Italians, identified as members of two families, with Paolo Gianturco and Cristina Bianco, managers respectively of Deloitte and Andersen Consulting, along with their children and other members of the Angelucci family. (translated)

Perù incidente aereo, chi sono i 7 italiani morti: Paolo Gianturco, manager di Deloitte, Cristina Bianco, i loro figli, e la famiglia Angelucci
Observador Jul 31

EduQA invested more than 500 thousand euros in Deloitte to solve technical failures in the digital correction of national exams, through two contracts aimed at ensuring the effectiveness of the electronic grading platform, despite criticism regarding the lack of transparency in the details of the agreement. (translated)

EduQA gastou mais de 500 mil euros com a Deloitte
Observador Jul 29

The Ministry of Education of Portugal signed four contracts totaling 2.6 million euros with Deloitte Technology, including one signed on July 9, during difficulties with national exams, although the ministry assures that this contract is not related to technical assistance to solve problems of digitization and grading of the exams. (translated)

Contratos de 2,6 milhões de euros entre Educação e Deloitte

Η τεχνητή νοημοσύνη αναμορφώνει την εργασία, ωστόσο η πραγματική πρόκληση για τις επιχειρήσεις είναι η προσαρμογή των ανθρώπων και η ανάπτυξη νέων μοντέλων συνεργασίας, όπως καταδεικνύει η παγκόσμια έρευνα της Deloitte, σύμφωνα με την οποία η επιτυχία εξαρτάται από την ικανότητα προσαρμογής οργανισμών και εργαζομένων. #ΤεχνητήΝοημοσύνη #εργασία #επιχειρήσεις

Τεχνητή Νοημοσύνη και εργασία: Το πλεονέκτημα θα ανήκει στις επιχειρήσεις που επενδύουν στους ανθρώπους
HotNews.ro Jul 27

Studiul Deloitte arată că aproximativ 80% dintre tinerii români nu își permit o locuință proprie, iar principalele lor grijile sunt costul vieții de zi cu zi, instabilitatea politică și corupția, în timp ce adoptarea inteligenței artificiale este percepută ca având un impact pozitiv asupra vieții profesionale, deși există provocări în utilizarea acesteia la locul de muncă. #GeneratiaZ #Millennials #InteligentaArtificiala

Studiu Deloitte: aproximativ 80% dintre tinerii români spun că nu își permit o locuință proprie. Costul vieții de zi cu zi rămâne principala preocupare, urmat de instabilitatea politică și de corupție
HotNews.ro Jul 21

Comisia Europeană a inițiat un pachet de măsuri destinate simplificării normelor fiscale pentru companiile europene, inclusiv eliminarea impozitării la sursă pentru dividende, dobânzi și redevențe între societăți din UE, ceea ce ar putea genera economii de aproximativ opt miliarde de euro anual și ar avea un impact pozitiv semnificativ asupra învestitorilor, inclusiv în România. #fiscalitate #UniuneaEuropeană #DeloitteRomania

Primele semne de relaxare după un deceniu de înăsprire a fiscalității în UE. Eliminarea impozitării la sursă, pe listă
Il Post Jul 16

L'intelligenza artificiale ha profondamente trasformato le società di consulenza, portando all'automazione di molte attività tradizionali e alla riduzione del personale, mentre le grandi multinazionali del settore, come McKinsey e Deloitte, hanno sviluppato strumenti AI interni per migliorare l'efficienza e risparmiare risorse, ma stanno anche affrontando sfide significative legate all'occupazione. #IntelligenzaArtificiale #Consulenza #Automazione

L’intelligenza artificiale ha stravolto le società di consulenza

⚡️🇫🇷INFO - Jackpot pour les consultants chargés de liquider 60 Millions de consommateurs : près de 1,3 millions € d’honoraires, dont 444 000 € pour Deloitte et un dossier de 5 pages… La disparition du magazine pourrait coûter au moins 8 millions € à l’État, selon Le Canard… https://t.co/ifKFVapIjg #France #consommation #finance

Portugal, Cobaia da Europa “Onde a Comissão Europeia manda, o PRR paga e o professor corrige — sem saber ao certo o quê” Há professores que descrevem, nas redes sociais e em conversas de sala de professores, uma sensação nova e desconfortável: a de serem avaliados enquanto avaliam. Plataformas de correcção digital que registam o tempo gasto em cada resposta, sistemas que sinalizam quem corrige "devagar", classificadores que nunca souberam, até agora, que o seu próprio ritmo de trabalho estava a ser medido. Ninguém lhes explicou, com clareza, quem vê esses números, para onde vão, nem que decisão deles depende. O caso não é anedota isolada. É o retrato mais fiel do que se tornou a avaliação nacional depois da entrada em cena do PRR: 300 mil exames digitalizados numa plataforma incapaz de fazer coincidir a primeira página com a segunda, que já convocou matemáticos para classificar provas de línguas, e que apaga respostas para segundos depois, fazer surgir outras no lugar. A razão para tantos erros está no próprio desenho do sistema. Já não é um professor a pegar no exame de um aluno, do princípio ao fim, a lê-lo, a perceber o seu raciocínio e a atribuir-lhe uma nota que consegue explicar. O exame foi despedaçado em itens — cada pergunta separada das outras — e distribuído por vários professores diferentes, cada um a "despachar" apenas um pedaço, de muitos alunos ao mesmo tempo, como numa linha de montagem em que ninguém vê o carro completo, só aperta o seu parafuso. Por isso já não se corrige: classifica-se. E há uma consequência que devia incomodar-nos mais do que incomoda: como o trabalho passa todo dentro da plataforma, o sistema regista, item a item, quanto tempo cada professor demora a decidir — um cronómetro sobre o trabalho docente que nunca existiu na correcção em papel, e que serve tanto para pressionar quem "vai devagar" como, mais cedo ou mais tarde, para ensinar uma máquina a fazer o mesmo. Um aluno pode aceitar uma nota sem que ninguém — nem sequer um único professor — tenha visto o seu exame por inteiro e lhe consiga explicar o erro? Chama-se a isto modernização. Devia chamar-se-lhe, com rigor, uma forma de controlo digital sobre o próprio corpo docente, feita sem consentimento informado de quem nele trabalha. Vamos aos números reais, porque aqui a realidade já é suficientemente grave sem ser preciso exagerar nada. Foram entregues 7,1 milhões de euros a empresas privadas do sector tecnológico para digitalizar cerca de 300 mil provas e distribuí-las pelos correctores. Desde 2023, o antigo Instituto de Avaliação Educativa assinou 16 contratos ligados à digitalização das provas, num total de cerca de 7,1 milhões de euros, a que acresce ainda o IVA. Ao longo de uma década, esse instituto — entretanto renomeado — distribuiu 11,35 milhões de euros por 126 contratos com diferentes empresas tecnológicas, um valor bem mais amplo, que cobre equipamento, segurança informática e consultoria em geral, não só a digitalização dos exames. O maior contrato de todos nem sequer é para o sistema que está a falhar agora: em Julho de 2025, a Axians, do grupo francês Vinci, assinou com o instituto um contrato de cerca de 1,49 milhões de euros, financiado pelo PRR, para desenvolver uma nova plataforma que só deverá entrar em funcionamento em 2027. Convém dizer isto sem rodeios: o dinheiro do PRR não é uma prenda — é um empréstimo, com juros, que os portugueses pagarão durante anos, como sabem bem as populações de Boticas ou do Fundão, habituadas a outras promessas de "transição" feitas em nome de fundos europeus. E é aqui que a história ganha contornos quase cómicos, se não fosse trágica. A plataforma que hoje corrige — ou tenta corrigir — os exames não é a tal plataforma nova e cara. É gerida pela Blat – Creative Powerhouse, uma microempresa lisboeta com apenas catorze funcionários e uma facturação anual abaixo dos 580 mil euros, que regista só dois contratos públicos com o instituto, num valor total de cerca de 49 mil euros. O próprio ministro da Educação disse que esta colaboração vinha desde 2018 — só que a Blat, tal como existe hoje, nem sequer existia nessa altura: nasceu em 2020, como agência de comunicação chamada Antebellum, e só passou a chamar-se Blat em 2022. A empresa que assinou o contrato de 2018 tinha outro nome e outro número de identificação fiscal — uma empresa diferente. Ou seja: nem o próprio Ministério consegue explicar, com clareza, há quantos anos e com quem trabalha, quando falamos da peça mais crítica de todo o sistema. Vale a pena explicar, em palavras simples, uma confusão que ajuda a perceber o caos: há, na verdade, dois sistemas diferentes envolvidos. Um é a plataforma que recebe os ficheiros digitalizados e os distribui pelos professores — desenvolvida internamente, foi aqui que apareceram os erros mais visíveis, como folhas de continuação cortadas e itens trocados entre alunos. O outro é a plataforma onde os professores efectivamente classificam as respostas, criada internamente em 2016 e depois entregue à Blat para ser desenvolvida em sucessivas versões. O problema é que esse sistema nasceu pensado para um universo bem mais pequeno e totalmente digital — não para pegar em 300 mil exames feitos em papel, digitalizá-los à pressa e distribuí-los da noite para o dia. É como pedir a uma bicicleta de cidade que aguente uma corrida de camiões: em algum momento, parte. Numa das plataformas foi ainda identificada uma falha de segurança que obrigou a suspendê-la temporariamente, com a consultora Deloitte chamada às pressas para ajudar a resolver o problema — o mesmo tipo de problema que, no ano anterior, já tinha aparecido num projecto-piloto com 20 mil provas de Filosofia, ignorado nessa altura pelo Ministério. É como pedir a alguém que aprenda a conduzir num Fórmula 1, em auto-estrada, à noite, sem faróis — e depois espantarmo-nos com o acidente. A pressa não é acidental: é política. E a pergunta que ninguém faz em voz alta é porque foi Portugal, e não a Alemanha ou a França, o país escolhido para essa auto-estrada. Não deixa de ser revelador que, segundo relatos vindos de dentro do próprio ensino privado de topo, seja precisamente entre os filhos das classes dirigentes que esta tecnologia tende a ser mantida a maior distância — colégios onde a manhã ainda começa com leitura e silêncio, e não com um ecrã. Fica a pergunta, mais do que a certeza: quem decide impor esta tecnologia aos filhos dos outros, hesitaria em impô-la aos seus? A resposta institucional está nos próprios documentos da Comissão Europeia, que descrevem Portugal como "ambiente ideal para testes de escala" — o mesmo epíteto que já nos coube com o Cartão do Cidadão, a e-factura, a e-saúde e os pilotos de voto electrónico. Somos, há muito, o aluno aplicado da turma europeia: aceitamos depressa, resistimos pouco, temos infra-estruturas montadas e sindicatos menos combativos do que os alemães ou os franceses. É a mesma lógica que, no século XVIII, levou Pombal a reformar o ensino português com uma pressa iluminista que atropelou tradições inteiras; a diferença é que Pombal queria formar cidadãos, e o PRR quer, sobretudo, treinar algoritmos. Convém dizer isto com clareza, porque a expressão "inteligência artificial" faz-nos baixar a guarda crítica, como se estivéssemos perante um destino inevitável. Não é. Esta tecnologia não é inteligente — é estatística aplicada a milhões de respostas humanas — nem é artificial: depende de trabalho humano massivo e mal pago, de quem digitaliza à mão, de quem classifica, de quem fornece, sem saber, os dados que a alimentam. Há, nesta cadeia, uma inversão que raramente se nomeia: os mesmos professores e alunos cujo trabalho serve de matéria-prima para treinar os sistemas são também aqueles a quem depois se pede que confiem nesses sistemas para os avaliar. Paga-se a mesma pessoa duas vezes menos — uma vez em salário, que não aumenta, outra em autonomia, que diminui. Estudos de neurobiologia, de psicologia e inquéritos da OCDE dizem todos a mesma coisa, por outras palavras: quanto mais deixamos a máquina pensar por nós, menos o nosso próprio cérebro trabalha — e a concentração, a memória e o raciocínio complexo, que a escola devia treinar, ficam mais fracos. Paulo Freire já dizia, décadas antes de haver escolas "digitais", que ensinar não é despejar matéria na cabeça de alguém, mas ajudar esse alguém a aprender a pensar sozinho. Uma escola obcecada em medir a velocidade de correcção faz exactamente o contrário. Gert Biesta, um pedagogo mais recente, acrescenta algo importante: educar é sempre arriscado, porque lida com pessoas — livres, imprevisíveis, diferentes umas das outras — e é esse risco, essa imprevisibilidade, que faz da educação, e não um treino mecânico. Uma escola que tenta eliminar esse risco com algoritmos não está a melhorar a educação: está a destruí-la. E fica um aviso simples: quando um aluno pensa menos, não perde só ele — perdemos todos, porque o conhecimento que a humanidade partilha só cresce quando cada nova geração pensa por si. Nem é como se o resto da Europa tivesse aceitado isto sem resistência. Não existe, é preciso dizê-lo com honestidade, uma decisão única e europeia a travar de vez a avaliação digital — mas há factos concretos, e verificáveis, de resistência jurídica e institucional. Na Alemanha, uma associação de defesa de direitos digitais processou universidades pelo uso de software de vigilância em exames online, e a Baviera chegou a proibir por lei o reconhecimento facial e a análise automática de comportamento na correcção de provas, por considerar essas técnicas desproporcionadamente intrusivas. Em França, a autoridade de protecção de dados exige, desde 2023, que as escolas ofereçam sempre uma alternativa presencial a quem não quiser ser vigiado digitalmente num exame. E no Parlamento Europeu chegou mesmo a ser pedida, formalmente, uma investigação à privacidade destas ferramentas de vigilância educativa. Não é uma recusa em bloco, mas é o oposto do silêncio que se vive em Portugal: é debate público, é litígio, é regulação a travar excessos antes de eles se instalarem. Em Portugal, esse debate mal chegou a existir. Nem a maioria dos partidos com assento parlamentar, nem a generalidade dos sindicatos de professores, questionaram publicamente o modelo em si — a divisão do exame em itens, a substituição da correcção pedagógica por uma simples classificação, a monitorização do tempo de trabalho docente. Discutiu-se a incompetência da execução, não a legitimidade do desenho. É uma diferença que parece técnica e é, na verdade, política: uma coisa é exigir que um sistema mau funcione melhor, outra é perguntar se aquele sistema devia sequer existir. Nas redes sociais, longe dos comunicados oficiais, foi de professores e não dos meios do costume que veio a onda de testemunhos sobre os erros dos exames — enquanto o ministério, por algum tempo, insistiu em desvalorizá-los. A pressão política acabou por obrigar a mais do que palavras: o sindicato de professores Fenprof pediu directamente a demissão do ministro da Educação, o Bloco de Esquerda propôs uma comissão parlamentar de inquérito para apurar quem desenvolve e gere a plataforma e com que dinheiro do PRR, e até um pedido de debate urgente do Chega chegou a ser recusado pelo presidente do Parlamento. Perante o caos, o ministro autorizou ainda meio milhão de euros extra para tentar estabilizar o sistema em pleno processo de correcção — dinheiro gasto às pressas para apagar um incêndio que, no fundo, resultou de anos de decisões apressadas. Para muitos desses professores, o problema não é apenas a pressa: é o próprio modelo — descritores simplificados, perguntas fechadas, uma avaliação pensada para ser lida por uma máquina antes de ser lida por um ser humano. Não escrevo isto para condenar a tecnologia em si, nem os professores que, sem alternativa, hoje classificam aquilo que a plataforma lhes atribui. Escrevo-o porque um país que aceita ser laboratório sem perguntar o preço do ensaio acaba sempre a pagar a factura duas vezes: uma em dinheiro do PRR, outra em confiança perdida na escola pública. Da próxima vez que o seu filho, ou o filho de um amigo, receber uma nota de exame que pareça estranha, vale a pena perguntar não só se a resposta estava certa — mas quem, ou o quê, a leu primeiro. #PRR, #educação, #digitalização, #inteligência artificial, #vigilância digital, #Portugal, #União Europeia, #professores, #exames nacionais, #Paulo Freire, #Gert Biesta

ZEIT ONLINE Jul 8

In der Saison 2024/2025 erzielten die europäischen Fußballverbände und -ligen mit Einnahmen von 40,2 Milliarden Euro einen Rekordumsatz, wobei die Bundesliga ihren Bestwert von 4,3 Milliarden Euro erreichte, während Deloitte eine mögliche Stagnation des Umsatzwachstums in der Zukunft prognostiziert. #Deloitte #Fußball #Umsatzrekord

Deloitte-Studie: Europäischer Fußball erzielt Rekordumsatz
HotNews.ro Jun 17

Deloitte România spouští registrace do 27. ročníku soutěže Technology Fast 50 střední Evropy. Tato soutěž oceňuje technologické firmy s rychlým růstem a nabízí prostor pro start-upy i zavedené společnosti. Přihlásit se lze do 31. srpna 2026! 🌍🚀 #TechFast50 #očesku

Au început înscrierile la cea de-a 27-a ediție a Deloitte Technology Fast 50 Europa Centrală, competiția regională care oferă recunoaștere companiilor cu o creștere accelerată din tehnologie și din sectoarele conexe - HotNews.ro

Raport Deloitte ujawnia, że polski sektor budownictwa, transportu, logistyki, rolnictwa oraz hotelarstwa i gastronomii jest silnie uzależniony od migrantów, a ich brak zwiększyłby koszty pracy i ceny produktów, co negatywnie wpłynęłoby na konkurencyjność polskiej gospodarki. #migranci #budownictwo #rolnictwo

Te branże nie poradzą sobie bez migrantów? Raport ujawnia prawdę
HotNews.ro Jun 2

Piața globală a asigurărilor se află în fază de expansiune accelerată, cu o creștere estimată de 150% a primelor brute subscrise până în 2035, impulsionată de cererea crescută pentru protecție, expansiunea pe piețele insuficient acoperite și transformarea digitală a industriei, conform studiului Deloitte. #Asigurări #TransformareDigitală #CreștereEconomică

Studiu Deloitte: piața globală a asigurărilor intră într-o fază de expansiune accelerată. Creștere estimată cu 150% a primelor brute subscrise până în 2035
20 minutos May 31

Ana Torrens se convierte en la primera mujer en asumir la presidencia de Deloitte España, cargo que ocupa a partir del 1 de junio tras ser elegida por los socios de la firma, y tiene como objetivo consolidar la estrategia de crecimiento y fortalecer la cultura centrada en el talento y las personas. #AnaTorrens #Deloitte #MujeresLideres

Ana Torrens, primera mujer en presidir una 'big four' en España, toma la presidencia de Deloitte este lunes
HotNews.ro May 28

Un studiu realizat de Deloitte preconizează că pînă în 2040 cheltuielile cu apărarea ale statelor membre UE vor depăși 3% din PIB, pe fondul provocărilor de securitate tot mai mari, evidențiind criza de personal militar, importanța automatizării și inteligenței artificiale, necesitatea dezvoltării capabilităților spațiale și implicarea societății în apărarea națională. #Apărare #Securitate #Deloitte

Studiu Deloitte: cheltuielile cu apărarea vor depăși 3% din PIB-ul statelor membre UE până în 2040

Foreigners working and living in Poland are playing an increasingly important role in the national economy, according to the report "Migration in Poland" prepared by the Institute of Public Affairs in collaboration with Deloitte and Ipsos. The authors estimate that by 2025 the contribution of migrants to Polish GDP (translated)