Search

Estou indo deitar agora, às 4h da manhã, ainda sem sono depois de coletar majs de 100gb de dados. O Renan falou que derrubamos a Dilma há exatos dez anos e isso me fez pensar onde eu estava naquele momento. Eu lembro exatamente. Há dez anos, eu vivia o maior e mais importante impasse da minha vida. Tinha saído do sertão e, recém-completados 17 anos, morava longe de casa, numa cidade que me era muito estranha. Catava moedas dentro da mochila para comprar um miojo enquanto tentava realizar o grande sonho brasileiro: conseguir um diploma, de preferência numa Federal. Eu estava em uma. E começava a descobrir que talvez aquele sonho não fosse meu. Minha mãe diz que eu era inconformado desde criança. Aos dez anos, vendia papelão e latas para comprar revistas da Recreio e brinquedos que desmontava para descobrir como funcionavam. A curiosidade sempre veio antes de qualquer outra coisa. O dinheiro era um meio. O diploma também. Nunca foram o objetivo. Eu havia romantizado a universidade. Achava que seria o lugar onde minha curiosidade seria estimulada e minha criatividade pudesse florescer. BULLSHIT. Na prática, era apenas uma continuação da escola. Uma esteira. Eu queria largar, mas aquilo pesava pelos meus pais. Minha mãe não terminou o ensino fundamental e meu pai tem apenas o ensino médio. Eu seria o primeiro formado da família. Para eles, eu estar numa Federal e ser engenheiro era uma conquista coletiva. Mas eu sabia que continuar significava escolher o status em vez da minha própria vida e fechar possibilidades que poderiam me levar para outros caminhos. Eu não queria conviver com o arrependimento de não ter tentado. Então larguei. Passei meses estudando muito mais do que havia estudado até então e fui atrás daquilo que realmente despertava minha curiosidade. Por sorte, encontrei uma área em que eu era bom, lucrativa e na qual o diploma era opcional. Foram cinco anos me fodendo, sem ter vida alguma. Aos poucos, porém, as coisas mudaram. Conquistei coisas que jamais imaginei, mesmo se tivesse seguido a engenharia. Hoje estou exausto. Fisicamente e mentalmente. Minha esposa também. Ela teve uma vida de merda como eu e sabe o que significa trabalhar duro para conquistar qualquer coisa. Talvez por isso eu tenha tanta clareza sobre o que não quero. Não quero repetir a vida dos meus pais, que trabalharam a vida inteira e quase nunca puderam parar. Eu não quero que meu filho precise escolher entre sobreviver e viver. Talvez eu e minha esposa não consigamos construir tudo o que gostaríamos. Mas quero que meu filho tenha essa possibilidade. E é por isso que, dez anos depois de abandonar um caminho que todos diziam ser o certo, estou diante de outra decisão. Só que agora ela é muito maior do que a minha própria vida. Vou me dedicar a um projeto de país melhor. Não 200%. Porque, pela primeira vez, o objetivo não é construir apenas a minha vida. É tentar construir um lugar onde pessoas como meus pais tenham mais oportunidades e onde meu filho não precise lutar contra as mesmas limitações que enfrentamos. É por isso que tanta gente está se movimentando agora. Gente que conheci no caminho e que decidiu colocar tempo, dinheiro, conhecimento e reputação nisso. O Renan é uma dessas pessoas. Eu poderia simplesmente ignorar tudo isso. Poderia olhar para a vida que construí, aceitar que já conquistei muito mais do que um garoto de 17 anos contando moedas para comprar um miojo poderia imaginar e tentar ficar satisfeito com ela. Mas eu simplesmente não consigo. E talvez a gente fracasse. Se fracassar este ano, foda-se. Eu já aprendi, há dez anos, que existe coisa pior do que fracassar. É que, apesar de existir uma possibilidade remota de sucesso, ainda vale a pena tentar, mesmo quando todos e tudo conspirem contra. Se no final disso tudo eu puder olhar para trás e dizer que fiz tudo o que estava ao meu alcance, que me diverti no processo e que conheci pessoas extraordinárias pelo caminho, já terá valido a pena. #reflexão #mudança #sonhos

Přiznaná vlastizrada. Vláda vypouští vodu z přehrad do řek, které tečou do zahraničí, odhalil investigativní server @az247cz. "Labe teče do Severního moře. Odra do Baltu. Morava do Černého. Dovnitř nepřiteče ani litr. Česko není země. Česko je výlevka." https://t.co/iR3Tfvsp2h https://t.co/2Bg2aWOGXO #vlastizrada #politika #česko

Due to extreme drought and climate changes, the Czech Republic is facing serious problems such as rivers drying up and a food crisis, and experts warn that the situation will continue to worsen, especially in areas like South Moravia and Polabí, where desertification is a threat. (translated)

This river crisis is Europe-wide. Smaller czech river Morava (tributary of Danube) has effectively dried up (discharge less than 5m3/s-1, height = 0). I dont remember such situation in the past. Peak hydrological drought is usually in October-November. https://t.co/KSzyCDjUYu #RiverCrisis #Drought #Morava #CZ

Ni neprimerno, da predsednica prizna strah, bolečino in človeško stisko. Neprimerno pa je, če z njimi nadomešča odgovore, ki jih javnosti dolguje kot nosilka najvišje državne funkcije. In prav to ta objava v veliki meri počne. Besedilo je napisano kot premišljen čustveni nagovor. V njem se ponavljajo besede človek, težko mi je, duša, srce, prijateljstvo, družina, blatna mlaka, plemenito delo, gonja. S tem predsednica razpravo prestavlja z vprašanja: »Ali je ravnala skladno s standardi svoje funkcije?« na vprašanje: »Ali imate kaj srca do poškodovane ženske?« To je spretno, vendar izmuzljivo. Nihče razumen ji ne očita, da ne sme imeti prijateljic ali da ne sme trpeti. Vprašanja so drugačna: Zakaj je bila dolgoletna poslovna sodelavka družine v uradnem, javno financiranem in varovanem vozilu? Kakšna varnostna presoja je bila opravljena? Ali je bila njena poslovna povezanost z družino predsednice pri tej presoji upoštevana? Zakaj so se podatki razkrivali počasi? Ali je predsednica kakorkoli posredovala pri njeni zaposlitvi v ZSSS? Urad sicer pojasnjuje, da so takšni prevozi dovoljeni po predhodni varnostni presoji in z odobritvijo predsednice ter da se dogajajo redko. Torej sama navzočnost prijateljic v vozilu očitno še ni dokaz kršitve. Toda trditev, da posameznik v službenem avtomobilu uživa enako zasebnost kot doma, je v tem primeru sprenevedava. To ni bila njena dnevna soba niti zasebni avto, temveč službeno vozilo v policijskem spremstvu na poti na dogodek, katerega pokroviteljica je bila. Pravica do zasebnosti ostaja, vendar se pri uporabi državnih sredstev pojavi tudi javni interes. Še nekaj je pomembno: pridobitev slovenskega državljanstva leta 2016 ni isto kot sedanje varnostno preverjanje zaradi bližine predsednice. Pri naturalizaciji se sicer ugotavlja, ali oseba pomeni nevarnost za javni red, varnost ali obrambo države, vendar to ni enak postopek kot preverjanje za dostop do tajnih podatkov ali aktualna varnostna presoja. Zakon o državljanstvu, predpisi o varnostnem preverjanju Glede zaposlitve pri ZSSS morava ostati natančni. Potrjeno je, da je Viktorija Krivoluckaja tam zaposlena kot računovodkinja in da je bila pred tem poslovno povezana s podjetji družine Musar. ZSSS pa trdi, da je bila izbrana med približno 60 kandidati po dveh krogih razgovorov ter da predsednica oziroma njen urad nista posredovala. Razpis je bil tudi javno objavljen. Dokler ni dokaza o posredovanju, ne moremo trditi, da jo je predsednica »zaposlila pri sindikatih«. Lahko pa povsem upravičeno vprašamo, ali jo je priporočila ali ji kako drugače odprla vrata. Posebej zgovorna je izjava Katje Kokot. Če ji je predsednica res pred celotno ekipo rekla, ali se zaveda, da je »za desničarje ženska manj vredna«, je bila izjava nedostojna, žaljiva in predvsem nevredna predsednice vseh državljanov. Za zdaj je to javna navedba Kokotove, ne neodvisno dokazano dejstvo. Če pa navedba drži, je protislovje skoraj groteskno: predsednica danes zahteva, naj njene prijateljice ne presojamo po državljanstvu ali pripadnosti, sama pa je poslanko očitno presojala skozi politični tabor in vse desničarje razglasila za ljudi, ki imajo ženske za manjvredne. Zase zahteva presojo »po srcu in duši«, drugim pa je pripravljena nalepiti ideološko etiketo. Tudi sklicevanje na ustavno obtožbo je zavajajoče uporabljeno za stopnjevanje občutka preganjanja. Peter Jambrek je zanikal, da jo pripravlja; dejal je le, da okoliščine odpirajo ustavnopravna vprašanja, ki bi lahko vodila v takšno razpravo. Predsedničina poznejša objava tega popravka ne omeni. Zakaj ljudje ne vidijo celotne slike? Ker je stavek »sem samo človek in težko mi je« lažje občutiti kot pa razvozlati poslovne povezave, varnostne protokole, službena vozila in vprašanje konflikta interesov. Čustvo je hitro, dejstva so naporna. Poleg tega njeni privrženci vsako kritiko dojemajo kot napad desnice, njeni nasprotniki pa včasih naredijo nasprotno napako in že iz ruskega državljanstva sklepajo na vohunjenje. Tudi za to za zdaj ni dokaza. Moje mnenje ob pomočim UI: objava je človeška po obliki, vendar politično manipulativna po namenu. Predsednica prosi za sočutje, ne da bi zadovoljivo odgovorila na vsa vprašanja. Sočutje ji pripada kot poškodovanemu človeku. Odpustek od standardov funkcije pa ne. #politika #javnost #odgovornost

On Wednesday, August 12, 2023, temperature records were broken in the Czech Republic, with the highest temperature of 41 degrees Celsius recorded in Strážnice, marking a new record for Moravia and Silesia, and a total of 156 out of more than 170 measuring stations exceeded previous maximum temperatures. (translated)

In Strážnice, a temperature record for Moravia was measured on Wednesday, with the temperature reaching 41 degrees Celsius, marking the third consecutive day that the record has been broken, and experts from the Czech Hydrometeorological Institute warn that these extreme temperatures are a result of climate change. (translated)

All meteorological stations in the Czech Republic broke temperature records on August 4, with the highest recorded temperature of 40.9 °C measured in Strážnice, and for the first time in the history of meteorological measurements, all stations exceeded the 40 °C mark more times than ever before. (translated)

On the night of Tuesday, Moravia and Silesia experienced a tropical night with minimum temperatures above 20 °C, with a record high temperature of 27.9 °C measured in Bystřice pod Hostýnem, which could be one of the highest nightly minima in history, while neighboring countries such as Slovakia and Austria also exceeded temperature records. (translated)

Včera večer jsem na Moravě zažil bouřku. Taky jsem čekal, že mi pirátská expertka na počasí @NislerovaTereza vysvětlí, že za ni můžou Motoristé, jak s bouřkami bojují v Paříži a že když bude primátorka Prahy, zařídí to i u nás. A ono nic. Asi nestíhá. Možná chystá tiskovku o tmě nebo tak něco. #bouřka #Morava #počasí

V sobotu padly na Moravě rekordní teploty, tři z roku 1994‼️ Byla to tehdy šťastná doba. Nehořela planeta ani nebyla klimatická krize. Bratr @hladikpe ještě nebyl dvakrát oteplený. A “experti” nám neříkali, že nesmíme nic dělat, protože jinak umřeme‼️ Bylo jen vedro😝 #Teplota #KlimatickáKrizе #Morava

Extrémní půdní sucho postihuje téměř polovinu území Česka, zejména Moravu, kde je zásoba vody v půdě kritická, a zemědělci čelí ztrátám úrody kvůli nedostatku vláhy, zatímco situace v Evropě je také alarmující s obdobnými potížemi v dalších zemích. #půdnísucho #extrémnísucho #Morava

A gente não pode se acostumar com a indignidade. Por isso, em São Bernardo do Campo, transformamos a realidade de inúmeras famílias que estão deixando para trás o antigo galpão onde moravam em condições precárias, para moradias de verdade. De um cenário de guerra, marcado por fiação exposta, esgoto a céu aberto e risco constante, para um lar de verdade: seguro, digno e preparado para um novo capítulo de suas vidas. É assim que a gente troca abandono por esperança, e São Paulo segue na direção certa. #Mudança #Esperança #Dignidade