Jean-Luc Mélenchon, un candidat de gauche populiste à la présidence française, a accusé le gouverneur de la Banque de France, de manière absurde, de trahison. #Overheidsfinanciën #Staatsobligaties #EconomischeCrisis (translated)
Jean-Luc Mélenchon, un candidat de gauche populiste à la présidence française, a accusé le gouverneur de la Banque de France, de manière absurde, de trahison. #Overheidsfinanciën #Staatsobligaties #EconomischeCrisis (translated)
President Donald Trump has recently mused that inflation can reduce debts „very rapidly” and renewed his attacks on the Federal Reserve for failing to cut interest rates. #Overheidsfinanciën #Staatsobligaties #EconomischeCrisis
A looming government debt crisis is emerging as wealthy countries face rising borrowing costs and increasing pressure on their budgets due to aging populations and geopolitical tensions. #Overheidsfinanciën #Staatsobligaties #EconomischeCrisis (translated)

Europe is threatened with experiencing the consequences of the derailed French government finances, where the new president must intervene crucially amid growing student protests and political chaos. #FranseFinanciën #Scholierenprotesten #EconomieEuropeseUnie (translated)
The French government is under pressure due to ongoing student protests, historically high fuel prices, and serious public finances, while Prime Minister Sébastien Lecornu reaffirms his support for law enforcement and takes the concerns of young people seriously. #Frankrijk #protesten #onderwijs (translated)
„Het is een gemiste kans.’’Bas Jacobs, hoogleraar economie en overheidsfinanciën aan de Vrije Universiteit is blij dat het kabinet eindelijk de stap zet naar het belasten van de werkelijke rendementen. #vermogensbelasting #beleggers #economie
De rente op Franse staatsleningen heeft het hoogste niveau in jaren bereikt, wat de overheidsfinanciën onder druk zet en wijst op de toenemende zorgen over de houdbaarheid van de Franse staatsschuld te midden van hoge begrotingstekorten en stijgende inflatie. #FranseStaatsschuld #Obligatiemarkten #Rentestijging

Shell steekt winst uit verkoop gesubsidieerde wind- en zonneparken in eigen zak Ja, u leest het goed. Shell trekt de stekker uit zijn Europese wind- en zonneparken. Het concern verkoopt zijn volledige onshoreportefeuille aan TotalEnergies, dat vervolgens een belang van 50 procent in een deel van de projecten doorverkoopt aan de Amerikaanse private-equityreus KKR. In Nederland gaat het om ongeveer 254 MW aan vermogen: de parken in Emmen (Pottendijk), Terneuzen (Koegorspolder en Sas van Gent), Moerdijk en Heerenveen. Projecten die jarenlang met forse SDE-subsidies tot stand zijn gekomen. Die subsidies deden precies waarvoor ze bedoeld waren: het investeringsrisico voor Shell grotendeels wegnemen. De overheid vulde het verschil aan tussen de kostprijs van duurzame elektriciteit en de marktprijs. Daardoor kon Shell deze projecten met een zeer beperkt financieel risico ontwikkelen en bouwen. Nu de windturbines en zonnepanelen eenmaal draaien, stapt het bedrijf uit de markt, incasseert de verkoopwinst en belandt de fysieke infrastructuur in buitenlandse handen. De Nederlandse overheid blijft ondertussen de afgesproken subsidies gewoon uitkeren, alleen voortaan aan TotalEnergies en KKR. De contracten bevatten geen clausule die daar iets tegenover stelt. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland hanteert geen clawback-clausule, geen verplichte winstdeling en geen beperkingen voor een nieuwe buitenlandse eigenaar. Ja, u leest het goed: infrastructuur die met publiek geld is gebouwd, kan met winst worden verkocht zonder dat de belastingbetaler daar ook maar iets van terugziet. Publiek geld fungeert zo als gratis geldboom. De belastingbetaler draagt het risico, het bedrijfsleven incasseert de meerwaarde en de infrastructuur verdwijnt over de grens. Lokale gemeenschappen blijven achter met de windmolens en zonneweides als permanente horizonvervuiling, terwijl de financiële opbrengsten naar buitenlandse investeerders vloeien. De overheid, die de royale subsidies verstrekte, staat met lege handen. Het contrast met Shells fiscale positie in Nederland maakt dit nog wranger. Dankzij fiscale constructies en afschrijvingen betaalt het concern hier al jarenlang relatief weinig vennootschapsbelasting. Tegelijkertijd werden investeringen ondersteund met staatssteun, waardoor de risico's grotendeels door de overheid werden afgedekt. De verhouding is daarmee opvallend eenzijdig: de staat neemt het risico, Shell maximaliseert het rendement en de uiteindelijke verkoopwinst verdwijnt via internationale bedrijfsstructuren uit Nederland. Waarom dit systeem zo is ingericht, en met medeweten van welke ambtenaren en ministeries, is mij volstrekt onduidelijk. Hier ligt een uitgelezen kans voor de minister van Financiën. Het begrotingstekort is structureel, de energietransitie kost miljarden en Den Haag zoekt voortdurend naar extra inkomsten. Is het dan niet logisch om bij toekomstige SDE-beschikkingen, en waar juridisch mogelijk ook bij bestaande regelingen, een terugbetalingsverplichting op te nemen bij verkoop? Wie een met publiek geld gesubsidieerd energieproject met winst verkoopt, betaalt een deel van de ontvangen subsidie terug. Niet als straf, maar als logische voorwaarde: wie het risico niet droeg, kan ook niet de volledige verkoopwinst opeisen tenslotte. Begrijp mij goed: dit is geen anti-ondernemersmaatregel. Dit is simpelweg gezond rentmeesterschap. Publiek geld is bedoeld om de energietransitie te versnellen, niet om een risicoloze springplank te vormen voor internationale investeerders die bij verkoop de volledige winst incasseren. Shell is immers geen nutsbedrijf met een publieke taak, maar een beursgenoteerde onderneming die investeert waar het rendement het hoogst is. Kennelijk leveren olie, gas en de handel daarin momenteel meer op dan het exploiteren van wind- en zonneparken. De Nederlandse politiek heeft Shell jarenlang behandeld als een onmisbare partner in de energietransitie. Die illusie is inmiddels definitief doorgeprikt. Zodra de projecten volwassen zijn en de verkoopwinst lonkt, vertrekt Shell en blijft de overheid met lege handen achter. Als de politiek werkelijk de overheidsfinanciën op orde wil brengen, is het niet meer dan redelijk dat de staat niet alleen de risico's deelt, maar ook meedeelt in de successen die met belastinggeld mogelijk zijn gemaakt. Anders blijft de Nederlandse belastingbetaler keer op keer de rekening betalen, terwijl de winst in het buitenland belandt. De vraag is dan ook niet of dit systeem scheef is, maar of @Minister_FIN bereid is het eindelijk recht te trekken? #Energietransitie #Duurzaam #Shell
Column: De economie groeit, want de overheid groeit Max von Kreyfelt Eindelijk eens goed nieuws. De economie groeit. Dat weten we omdat de overheid steeds meer geld uitgeeft. En waar haalt de overheid dat geld vandaan? Uit de economie. U begrijpt waarom economie een wetenschap is. De staat haalt geld weg bij burgers en bedrijven, geeft het vervolgens zelf uit en constateert verheugd dat er meer is uitgegeven. Dat heet economische groei. Stel, u verdient honderd euro. De overheid pakt er vijftig af en besteedt die aan een beleidsprogramma dat onderzoekt waarom u nog maar vijftig euro overhoudt. Het bbp stijgt. Een adviesbureau schrijft een rapport, een communicatiebureau maakt een campagne, een ambtenaar bewaakt de voortgang en een consultant onderzoekt of dat inclusief genoeg gebeurt. U bent armer. De economie is gegroeid. Welkom in de moderne verzorgingsstaat. Overheidsuitgaven tellen mee in het bruto binnenlands product. Of het geld verstandig is besteed, doet er voor de optelsom minder toe. Een brug die handel mogelijk maakt en een mislukt ICT-project van een miljard, of een minister als een Hugo de Jonge, verschijnen allebei als economische activiteit. Het geld is weg. Dus het telt. Dat biedt mogelijkheden. Hoe groter de overheid, hoe meer zij kan uitgeven. Hoe meer zij uitgeeft, hoe groter haar bijdrage aan het bbp. En omdat al dat geld ergens vandaan moet komen, moeten vervolgens de belastingen omhoog. Om de groeiende overheid te betalen die daarna als economische groei wordt gepresenteerd. Dat is geen economische kringloop meer. Het is een slang die zichzelf opeet en na iedere hap meldt dat hij zwaarder is geworden. Natuurlijk kan een overheid nuttige dingen doen. Wegen, veiligheid, rechtspraak en infrastructuur. Maar wanneer zijn we gaan geloven dat iedere euro die door de handen van de staat gaat daardoor automatisch productiever wordt? De overheid kent een bijzonder bedrijfsmodel. Wanneer een onderneming slecht presteert, verliest zij klanten. Wanneer de overheid slecht presteert, eist zij meer budget. Tekort aan woningen? Problemen in de zorg? Onderwijs verslechtert? Meer beleid. Een programma. Programma mislukt? Een taskforce. Gebrek aan regie? Een minister voor Regie. En wanneer niemand meer weet waar het geld gebleven is, verhogen we de belastingen om de overheidsfinanciën gezond te houden. De patiënt moet bloeden om de dokter fit te houden. Misschien moeten we daarom stoppen met vragen hoeveel de economie groeit en een ongemakkelijker vraag stellen: Wie groeit er eigenlijk? De burger? Het bedrijfsleven? De productiviteit? Of vooral de staat? Want een land waarin de overheid meer moet uitgeven om economische groei te produceren en vervolgens meer belasting moet heffen om die uitgaven te betalen, heeft geen groeiende economie, maar een groeiende rekening. En wij zijn de klanten die niet kunnen opzeggen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Economie #Overheid #BBP
Verkeersboetes leveren jaarlijks 600 miljoen op. Hopelijk blijven mensen veel overtredingen begaan, zo niet ontsporen de overheidsfinanciën. Desnoods moeten er maar meer regels en hogere boetes komen om het verdienmodel in stand te houden. #verkeersboetes #regels #financiën