Search

Het klinkt als een cliché, maar in de jaren tachtig was écht alles beter: de muziek, de humor, de televisie en vooral de vrijheid om gewoon te zeggen wat je dacht. Minder schermen, minder gezeur, minder regels en veel meer leven. Misschien waren we niet rijker, maar we voelden ons wel vrijer. #jaren80 #vrijheid #nostalgie

Nederland moet weer de regie krijgen over zijn eigen grenzen. Als Europese regels en internationale verdragen dat verhinderen, moeten we bereid zijn deze ter discussie te stellen en op te zeggen. ➡️ Steun onze missie. Ga naar https://t.co/VNKfQS06HZ en sluit je aan! https://t.co/fw9lw5mZIG #Nederland #Grensbeleid #Soevereiniteit

The United Nations and the Red Cross are calling for the establishment of stricter rules for autonomous weapons to prevent machines from making life-and-death decisions without human intervention, given the growing concern over the use of AI-assisted weapons in modern conflicts. (translated)

In her column, Rosanne Hertzberger criticizes the arbitrariness of the government in the nitrogen dossier, pointing out that the recent withdrawal of permits for farmers who adhered to the rules is a new milestone in the madness of this policy, and that the criticism from established authors of the protesting farmers ignores their real concerns. (translated)

IJsboerderij De Steenoven. 🍦🍨 Generaties lang, alles gegeven en genoten van ons werk met onze #koeien en grond, altijd met oog voor vooruitgang, natuur èn consument! Nu dreigt ons huidig kabinet ons te vellen, we zijn al door veel hoepels gesprongen maar een volgende gaat ons nekken. Hierdoor zullen we, bij doorgaan van de voorgestelde regels, afscheid moeten nemen van 25 van onze 65 melkkoeien. Je kunt je voorstellen, of misschien ook niet, dat we onze bedrijfsvoering dan niet vol kunnen houden op termijn. Vandaar onze deelname aan deze landelijke actie, misschien ludiek, maar voor ons en onze manier van leven en werken, bittere noodzaak. 😒 #IkSteunOnzeBoeren 🚜 💪🏻 #Boeren #Duurzaamheid #Melkkoeien

@chrisklomp Ja, die mantra kennen we: 'de rechter dwingt slechts de overheid om zich aan haar eigen wetten te houden.' De realiteit is, dat met name de Raad van State keer op keer Nederlandse wet- en regelgeving verwerpt (PAS, Bouwvrijstelling, intern salderen) en dan eigen regels invoert. #recht #wetgeving #Nederland

Laut Bundesministerium für Arbeit und Soziales gab es zuletzt rund 12.000 ausreisepflichtige Leistungsempfänger sowie circa 58.700 geduldete Personen, die ebenfalls Leistungen beziehen. Der Regelsatz im AsylbLG liegt bei 455 Euro pro Monat. Das bedeutet, Deutschland zahlt ausreisepflichten Menschen jedes Jahr 386 Millionen Euro Sozialhilfe. Weitere Kosten für Unterbringung etc. kommen noch hinzu. Die meisten anderen europäischen Staaten zahlen abgelehnten und vollziehbar ausreisepflichtigen Ausländern keine Sozialhilfe oder streichen finanzielle Unterstützung nach dem Ende des Asylverfahrens komplett. #Asylpolitik #Sozialhilfe #Migration

Een ochtendcolumn Gisteren ging het hier over ambtenaren die zich bij Extinction Rebellion hebben aangesloten en zich op hun ambtseed beroepen. Een ambtenaar dient het algemeen belang. De vraag bleef liggen wie bepaalt wat dat algemeen belang eigenlijk is. Extinction Rebellion heeft daarop een helder antwoord. In de Verklaring van de Rebellie stelt de beweging dat de overheid niet langer in het algemeen belang handelt en daarmee het sociaal contract heeft geschonden. Daaruit volgt volgens XR het recht en de plicht tot verzet. Wetten overtreden en het dagelijks leven ontregelen horen daarbij. Daar gebeurt iets merkwaardigs. XR bepaalt zelf wat het algemeen belang is, stelt vervolgens vast dat de overheid daarin tekortschiet en ontleent aan die eigen vaststelling een rechtvaardiging voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Het probleem zit in die constructie. Een actiegroep verklaart de eigen opvatting tot algemeen belang en gebruikt datzelfde algemeen belang vervolgens als legitimatie voor het eigen handelen. Degene die de claim doet, beoordeelt daarmee ook de claim. Het algemeen belang werkt in een democratie anders. Geen enkele maatschappelijke groepering beschikt daarover. Het ontstaat uit de afweging van uiteenlopende belangen en opvattingen binnen de democratische rechtsorde. Een actiegroep mag proberen die afweging te beïnvloeden, zoals iedere burger, ondernemer, vakbond of belangenorganisatie dat mag. De eigen opvatting tot algemeen belang verklaren geeft die opvatting geen bijzondere status. Toch duikt precies die claim op in de vergelijking met boerenprotesten. XR zou voor het algemeen belang strijden, boeren voor het eigen bedrijf en inkomen. Daarmee wordt een onderscheid gemaakt dat alleen bestaat wanneer de claim van XR op het algemeen belang vooraf wordt aanvaard. Een boer mag voor de eigen boterham demonstreren. Een werknemer mag staken voor meer loon. Een ondernemer mag voor het eigen bedrijf opkomen. Geen van hen hoeft aan te tonen dat het eigen belang samenvalt met het algemeen belang. Het recht om voor een belang op te komen hoort bij een democratie. Het algemeen belang geeft geen extra demonstratierecht en geen extra ruimte om regels te overtreden. Een snelwegblokkade krijgt geen andere juridische betekenis doordat een activist het doel van de actie tot algemeen belang verklaart. Dezelfde regels gelden voor iedereen. Iedere actiegroep kan immers dezelfde redenering gebruiken. Een boerenorganisatie kan voedselzekerheid tot algemeen belang verklaren. Een beweging tegen immigratie kan woningnood en sociale samenhang aanwijzen. Een actiegroep tegen abortus kan de bescherming van ongeboren leven algemeen belang noemen. Vervolgens kan iedere beweging vaststellen dat de overheid daarin tekortschiet en daaruit een recht op burgerlijke ongehoorzaamheid afleiden. De overtuiging verandert, de redenering blijft intact. Iedereen mag beweren voor het algemeen belang op te komen. Niemand kan aan die eigen bewering bijzondere rechten ontlenen. De rechtsstaat bestaat om precies dat te voorkomen. #ExtinctionRebellion #AlgemeenBelang #Democratie

Dit is wel héél bijzonder. Als iets niet kan: ‘Het mag niet van Brussel.’ Als beleid moet worden doorgedrukt: ‘Het moet van Brussel.’ En als Nederland juridisch vastloopt en de druk wordt te hoog: dan vragen we Brussel om hulp. Terwijl een belangrijk deel van het stikstofslot voortkomt uit onze eigen Nederlandse wet- en regelgeving, keuzes en nationale koppen op Europees beleid. Misschien eerst eens beginnen in Den Haag: schrap de Nederlandse koppen en ruim onze eigen regels en de onhaalbare doelen op. Rekenkundige ondergrens morgen omhoog. https://t.co/rVfOuP00sq #Brussel #Nederland #stikstof

De vuile keerzijde van de PvdA-medaille Frans Timmermans: oud-Eurocommissaris voor de Green Deal, voormalig lijsttrekker van GroenLinks-PvdA en sinds juli 2026 zelfs minister van Staat. Alsof de partij er nog een lintje bij wilde plakken. Onder zijn verantwoordelijkheid in Brussel stroomden miljoenen Europees belastinggeld rechtstreeks naar ideologisch bevriende milieu-ngo’s. Niet zomaar subsidies, nee: met de expliciete opdracht om keihard te lobbyen voor Timmermans’ eigen groene agenda. Geheime contracten, meetbare lobbytargets en een netwerk van politieke en activistische handlangers zorgden ervoor dat publiek geld, morele superioriteit en politieke invloed naadloos in elkaar overvloeiden. Een perfect gesloten circuit. En alsof dat nieuw is. Precies hetzelfde mechanisme – publieke middelen, partijvriendjes, ideologische dekmantel, geheime geldstromen en systematisch afwezige controle – speelde zich dertig jaar eerder al af rond de PvdA’er Jan Nico Scholten en zijn stichtingen. Toen heette het anti-apartheid en Refugiado (vluchtelingen), nu asielproblematiek en klimaat. Het morele schild was anders, de graaicultuur bleef identiek. Jan Nico Scholten, PvdA-senator en zelfbenoemde anti-apartheidsheilige, bouwde vanaf 1984 een persoonlijk imperium van stichtingen op dat tientallen miljoenen aan publiek geld opslokte. AWEPA en AEI presenteerden zich als morele baken in de strijd tegen onrecht. In werkelijkheid functioneerden zij als een gesloten circuit van politieke vriendjespolitiek, mediapropaganda, belangenverstrengeling en structureel ontbrekende controle. De documenten die ik boven water haalde, leggen bloot hoe één man met behulp van PvdA, GroenLinks, de VARA en Brusselse ambtenaren een netwerk creëerde waarin publieke middelen, salarissen en ideologie naadloos in zijn eigen handen vloeiden. Ideologische dekmantel Scholten en zijn bondgenoten kozen bewust en selectief voor het ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA. Die keuze was geen humanitaire noodzaak, maar een ideologisch wapen. Alles wat deze bewegingen diende, was “goed”; alles wat ertegen inging, verdacht. Dat morele schild maakte kritiek op financiële rommel of belangenverstrengeling jarenlang taboe. Wie durfde te vragen waar de miljoenen precies bleven, stond meteen aan de verkeerde kant van de geschiedenis. Partijen en omroep als leveranciers De PvdA stelde Scholten hun fractie kantoor in de Tweede Kamer ter beschikking. Pas in 1991, toen openbaarheid dreigde, werd AWEPA de deur gewezen. PvdA-fractiemedewerker Peter Sluiter werd gedetacheerd; AWEPA betaalde zijn salaris (60.000 gulden, later 75.000 gulden per jaar) rechtstreeks aan de PvdA-fractie. GroenLinks deed met hun fractiemedewerker Tamme Hansma precies hetzelfde (zie bijlage). In augustus 1992 eiste de fractie dat AWEPA bij vooruitbetaling 30.000 gulden overmaakte voor salaris en pensioen van Tamme Hansma. En de VARA? Karel Roskam, hun stercommentator, werkte intensief voor Scholten als spindokter, eindredacteur van publicaties, subsidieaanvragen en onderzoeksverslagen – terwijl hij gewoon door de publieke omroep werd betaald (zie bijlage). Zelfs na 1988 bleef de VARA zijn financiële positie regelen. In 1989 lanceerde Scholten en Roskam een campagne voor een 250 kW-zender van ANC Radio Freedom, met een beoogd bedrag van 5 miljoen gulden. Roskam en Maartje van Weegen (NOS) trokken de kar. De grens tussen journalistiek, activisme en betaalde propaganda was volledig vervaagd. Drie petten, één kas Scholten was tegelijk voorzitter van AWEPA, president van AEI én tot oktober 1998 voorzitter van Vluchtelingenwerk. In 1993 richtte hij met diezelfde petten samen met Simon Jelsma (Postcodeloterij) Refugiado op. Vijf jaar later vroeg Refugiado spoedeisend ruim 200.000 gulden aan Vluchtelingenwerk. Het bestuur onder Scholtens leiding paste de eigen regels aan en keurde de aanvraag goed. Eén man zat aan beide kanten van de tafel, wijzigde de voorwaarden en liet publiek geld van de ene door hem bestuurde organisatie naar de andere stromen. Hij noemde het “uiterste zorgvuldigheid”. Brussel als pinautomaat Via zeer informele contacten tussen Scholten en DG VIII-ambtenaren Jaap Houtman en Giovanni Livi stroomden de Europese miljoenen binnen. In 1988 bevestigde Livi telefonisch en schriftelijk dat 300.000 ECU (ongeveer 700.000 gulden) beschikbaar was voor een AEI-initiatief en vroeg met spoed om bankgegevens (zie bijlage). Tussen 1988 en 1996 steunde de Commissie 21 projecten met ruim 7 miljoen Ecu. Totaal voor AWEPA/AEI 1985-1996: bijna 30 miljoen gulden. Nederlandse subsidies via Scholtens politieke kameraad Jan Pronk: circa 1,6 tot 2 miljoen gulden, ondanks eerdere waarschuwingen van financiële manipulaties. Controle? Welke controle? Pas in 1997 schreef de Europese Commissie een vernietigende brief: dubieuze jaarrekeningen, verborgen reserves, inadequate interne controle, onacceptabele overhead. Scholten ontving intussen jaarlijks 150.000 gulden uit zijn stichtingen. De Noordse donoren noemden de cultuur “autocratisch, geheimzinnig en defensief”. Na cosmetische correcties en de terugbetaling van 60.000 Ecu ging de geldkraan gewoon weer open. Het systematische zwijgen Ik zorgde ervoor dat documenten de toenmalige Europarlementariërs Jim Janssen van Raay en Maxime Verhagen bereikten. Parlementaire vragen volgden. Maar de volledige samenhang – politieke partijen die personeel leverden, een omroepjournalist die voor Scholten werkte terwijl hij door de VARA werd betaald, driedubbele petten, Refugiado als perfecte belangenverstrengeling, informele Brusselse lijnen en de ideologische dekmantel van ANC, Frelimo, SWAPO en MPLA – is destijds nooit als één onontkoombaar verhaal openbaar gemaakt. Het morele argument van de “goede strijd” functioneerde als perfecte immuniteit. Daarachter draaide een netwerk waarin publiek geld, publieke salarissen en politieke loyaliteit systematisch werden ingezet voor één man en zijn organisaties. Effectieve controle bestond niet. Een van zijn grootst financiers -Jan Pronk- zei ooit “Controle vind ik koloniaal gedrag”. Controle was overbodig verklaard zolang het juiste morele etiket erop plakte. 1/2 Peter Siebelt Zozzaro 18 augustus 2026 #politiek #transparantie #belangenverstrengeling

Ik had gehoopt dat de Europese verpakkingfetisj haar hoogtepunt had bereikt toen we plots allemaal braaf een stukje plastic tegen onze neus kregen als we ‘aan de fles zaten’. Ongetwijfeld een topmaatregel ‘voor het klimaat’. Maar ik had Brussel dus onderschat… Want: sinds 12 augustus geldt de nieuwe EPPWR, de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation. Een verordening die o.m. bedoeld is om de regels te harmoniseren en -onthou dit goed- de interne markt beter te laten functioneren. En hoe harmoniseert Europa dat? Juist: door géén Europees registratiesysteem te maken.😳 Elke lidstaat krijgt zijn eigen register… Dus…verkoop je als Belgische onderneming rechtstreeks verpakte producten aan klanten in Duitsland, Frankrijk, Spanje en Nederland? —> Dan moet je je in vier verschillende nationale systemen registreren, volgens vier nationale procedures en verplichtingen rond producentenverantwoordelijkheid.🤦‍♂️ —> Sterker nog: bij rechtstreekse grensoverschrijdende verkoop moet je in de bestemmingslanden ook een lokale vertegenwoordiger voor die producentenverantwoordelijkheid aanduiden.🙃 Single Market krijgt zo een bijzondere betekenis: 27 landen, 27 registers, 27 administraties…🤡 Maar Brussel heeft gelukkig aan de ‘gebruiksvriendelijkheid’ gedacht: de nationale registers moeten links bevatten naar de websites van de andere nationale registers.🤡 Geen Europees loket dus. Wel 27 loketten die naar elkaar linken.🫣 Ter info: dit is geen satire. Het staat gewoon zo in de regelgeving. Stel je nu een kleine Belgische webshop voor die een product van €40 verkoopt. Een Duitser bestelt er eentje. Een Fransman ook. Dan een Spanjaard. Fantastisch toch? Exact toch waarvoor de Europese interne markt ooit bedoeld was: honderden miljoenen potentiële klanten zonder handelsgrenzen, niet? Alleen zal die ondernemer nu allicht besluiten die buitenlandse klanten te niet te bedienen omdat Europa grensoverschrijdend verkopen administratief zwaar bemoeilijkt. Het fabeltje van één Europese interne markt krijgt zo wel een bijzondere invulling als je je land per land moet registreren om er een kartonnen doos naartoe te sturen. Maar goed, de planeet is gered! (Waarschijnlijk zonder een welvarend Europa, maar dat zal ze in Brussel duidelijk een zorg wezen…) #Economie #EuropeseUnie #Verpakkingswet

De vierde macht is geen fabeltje. Maar een risico. Ambtenaren zijn niet gekozen door het volk. Als zij feitelijk bepalen welk beleid er wordt gevoerd, verschuift de macht van de volksvertegenwoordiging naar een ongekozen technocratie. Omdat het ambtelijk apparaat enorm groot en complex is, kunnen ministers en het parlement misstanden of politieke sturing achter de schermen vaak moeilijk controleren. We leven nu in de situatie dat een "ambtelijke cultuur" is ontstaat waarin procedures, regels en risicomijding worden misbruikt tegen de wil/ het belang van de kiezer/burger (denk aan de Toeslagenaffaire). Wanneer een nieuw kabinet een andere koers wil varen, kunnen zittende topambtenaren dit achter de schermen vertragen of frustreren vanuit hun eigen gevestigde belangen of visie. Het wordt tijd om tegen dit fenomeen/risico serieuze maatregelen te nemen. Dit wordt makkelijker nú ambtenaren zelf bekennen dat deze praktijk bestaat. #vierdemacht #deepstate #democratie #transparantie #verantwoordelijkheid

Femke Flietstra left the strict Christian community of the Norwegian Brothers at the age of 25, where she grew up, because she began to doubt the inequality of the rules and the dogmas of her faith, and ultimately found freedom in determining her own life and beliefs. (translated)

Waarom het vertrouwen in klassieke media verder keldert. Volgens de krant De Morgen hekelt “de toonaangevende krant The New York Times” het Belgische hittebeleid en halen ze daarvoor ook nog eens genadeloos uit naar @FranckenTheo. De Morgen zet daar een groot artikel over online. Niet hun analyse, nee hoor: die van dé Times. Dan moet het echt wel wereldnieuws zijn. Heel gek: diezelfde “toonaangevende New York Times” vermelde enkele weken geleden ook al mijn tussenkomsten in het Vlaams Parlement. Toen over Vlaamse regels tegen airco. En ook met eenzelfde laagdunkend toontje over “right-wing politicians” die zogezegd hun prioriteiten niet op orde hebben. Zeer apart toch? De grote toonaangevende krant New York Times die de tweets en tussenkomsten van Belgische politici op de voet volgt. Tot zelfs de debatten in het Vlaams Parlement, waar zelfs de meeste Vlaamse media niet toe komen. Wel, te gek om waar te zijn natuurlijk. Die zogezegde stukken van “de toonaangevende New York Times” zijn van een oer-Vlaamse journaliste. Met redelijk links-ingenomen voorkeuren, in lijn met de ideologische richting van de krant (in Amerika maken ze daar minder geheim van dan bij ons). Zij schrijft die artikels voor een Brusselse hub. Klopt dus helemaal niet dat dit in DE Times verschijnt. Laat staan dat het zo opvallend was dat er in Amerika grote schande gesproken wordt over Belgisch beleid en "right-wing" politici. De journaliste is gewoon een Vlaams en de hub zit in Brussel. Te vergelijken met @pieter_haeck, een Vlaamse onheilsprofeet journalist, die voor Politico Europe schrijft. De Morgen neemt buitenlandartikels van de Times rechtstreeks over, dus is het aanmerkelijk dat ze de journaliste ook gewoon kent. Waarom vermeldt De Morgen dat niet eens? Waarom doet het uitschijnen alsof we in België zo van de wereld zouden zijn, dat zelfs “dé toonaangevende New York Times dat zou hebben opgemerkt?” De vraag stellen, is ze beantwoorden. #Media #Vertrouwen #Politiek

A historical decision has been made in Liechtenstein whereby female descendants of the royal house now have the right to ascend to the throne, as the rules have been adjusted so that the oldest child, regardless of gender, automatically becomes the heir to the throne. (translated)

GroenLinks (@GL_PvdA) noemt het intrekken van vergunningen van vijf pluimveehouders in Brabant “het enige juiste”. Kan GL uitleggen waarom? Niet vanuit het dogma “stikstof is altijd het probleem”, maar vanuit het beginsel van rechtszekerheid: 🔹 Vergunningen zijn afgegeven door de bevoegde instanties. 🔹 Ze zijn onherroepelijk geworden na de bezwaar- en beroepstermijn. 🔹 De bedrijven houden zich aan de voorschriften en afspraken. Waarom is het dan plotseling “het enige juiste” om die rechtsgeldige vergunningen in te trekken? Rechtszekerheid is een kernbeginsel van de rechtsstaat. Zonder dat is geen enkele ondernemer, bouwer of particulier nog zeker van zijn positie, ook niet als hij zich keurig aan de regels houdt. Graag concrete argumenten en feiten. Geen morele slogans. #Rechtszekerheid #Stikstofbeleid #Pluimveehouderij