Search

Zorgmedewerkers in het door ebola getroffen oosten van de Democratische Republiek Congo zijn in staking gegaan wegens uitblijvende salarisbetalingen, te midden van een snelgroeiende uitbraak die al meer dan 2000 bevestigde gevallen en 754 sterfgevallen heeft gekend. #Ebola #OostCongo #gezondheidszorg

In Oost-Congo staken medewerkers van ebolabehandelcentra uit onvrede over niet-uitbetaalde salarissen en slechte werkomstandigheden, terwijl het ebolavirus zich in recordtempo verspreidt, met bijna tweeduizend bevestigde besmettingen en steeds meer sterfgevallen. #Ebola #Congo #gezondheidszorg

Erfbelasting gaat niet over inkomen, maar over eigendom Eén van de meest gehoorde argumenten ter verdediging van de erfbelasting is dat een erfenis inkomen is. Op het eerste gezicht klinkt dat intuïtief: iemand krijgt vermogen en is daar belasting over verschuldigd. Maar economisch gezien is een erfenis helemaal geen inkomen. Sterker nog, dit onderscheid wordt al eeuwenlang gemaakt in de economie. Inkomen is de beloning voor arbeid, ondernemerschap of het beschikbaar stellen van kapitaal. Een salaris is inkomen. Winst is inkomen. Rente, dividend en huurinkomsten zijn inkomen. Een erfenis is dat echter niet, want bij een erfenis ontstaat geen nieuwe economische waarde. Er wordt immers niets geproduceerd. Er wordt geen extra vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt simpelweg van eigenaar. Dat onderscheid is niet alleen economisch relevant. Ook de Nederlandse fiscale wetgeving maakt dit onderscheid: een erfenis wordt namelijk niet belast via de Wet inkomstenbelasting uit 2001, maar via een afzonderlijke wet: de Successiewet uit 1956. Dat bewijst niet dat erfbelasting onjuist is. Het laat zien dat ook de fiscale wetgeving een erfenis niet behandelt als inkomen, maar als een afzonderlijke vorm van vermogensverkrijging door overlijden. Toch wordt in het publieke debat vaak beweerd dat een erfenis ‘eigenlijk gewoon inkomen’ is, maar daarmee worden twee verschillende begrippen door elkaar gehaald. De grondslag van de belasting is immers de verkrijging van vermogen. Het object van die verkrijging is bestaand eigendom. Dat is iets fundamenteel anders dan nieuw gecreëerd inkomen. Een belasting verandert immers niet de aard van hetgeen zij belast. Motorrijtuigenbelasting maakt een auto geen inkomen, overdrachtsbelasting maakt een woning geen inkomen en erfbelasting maakt een erfenis evenmin inkomen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat we het debat wel zuiver moeten voeren. Neem de veelgenoemde overwaarde van een geërfde woning. Alsof die waardestijging belastingvrij uit de lucht is komen vallen. In werkelijkheid is die woning doorgaans gekocht met inkomen waar al inkomstenbelasting over is betaald. Bij de aankoop is overdrachtsbelasting verschuldigd geweest. Tijdens het bezit zijn jaarlijks onroerendezaakbelasting en andere (gemeentelijke) belastingen en heffingen betaald. Afhankelijk van de aard van het vermogen en de omstandigheden kan bovendien gedurende meerdere jaren box 3-belasting zijn geheven. Dat betekent niet dat erfbelasting daarom automatisch onrechtvaardig is. Wel laat het zien dat een nalatenschap meestal bestaat uit vermogen dat tijdens de opbouw en het bezit al meerdere keren onderwerp van belastingheffing is geweest. De vraag is daarom niet of een erfenis inkomen is. Economisch is dat niet het geval en ook de fiscale wetgeving behandelt een erfenis niet als inkomen. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. En daarmee komen we bij de fundamentele vraag waar het debat werkelijk over zou moeten gaan: van wie is eigendom? Als eigendom in beginsel aan de eigenaar toekomt, ligt het voor de hand dat het eigendomsrecht ook het recht omvat om dat bezit na te laten aan wie hij of zij wil. Het recht om over eigendom te beschikken houdt immers niet vanzelf op op het moment van overlijden. Voorstanders van erfbelasting vertrekken vanuit een ander uitgangspunt. Zij stellen dat eigendomsrechten niet onbeperkt zijn en dat de overheid, in het algemeen belang, voorwaarden mag verbinden aan de overdracht van vermogen. Daarvoor worden uiteenlopende argumenten aangevoerd, zoals het beperken van vermogensongelijkheid, het bevorderen van kansengelijkheid of het financieren van collectieve voorzieningen. Dat is een legitiem politiek standpunt. Maar het is een ander standpunt dan beweren dat een erfenis 'gewoon inkomen' is. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. Wie vóór erfbelasting is, hoeft niet te verdedigen dat een erfenis inkomen is. De principiële vraag die verdedigd moet worden is of de overheid de overdracht van privé-eigendom mag belasten. En precies daarover hoort het maatschappelijke en politieke debat gevoerd te worden. Niet over de fictie dat bestaand eigendom van karakter verandert zodra de eigenaar overlijdt en daardoor opeens inkomen wordt. Erfbelasting is geen tweede inkomstenbelasting, maar een afzonderlijke belasting op de overdracht van eigendom. Juist daarom raakt zij aan een van de meest fundamentele vragen: in hoeverre mag de overheid ingrijpen in het eigendomsrecht? Dit eigendomsrecht wordt namelijk beschermd door het nationale en internationale recht, maar is niet absoluut. De wetgever kan daarop beperkingen aanbrengen, waaronder belastingheffing. De vraag is daarom niet of de overheid de overdracht van eigendom mag belasten, maar onder welke voorwaarden en in welke mate. Dat is een legitieme politieke discussie. Laten we die discussie dan ook voeren over waar zij werkelijk over gaat: de grenzen van het eigendomsrecht. Niet over de onjuiste veronderstelling dat een erfenis economisch gezien inkomen zou zijn. Bij een erfenis ontstaat geen nieuw inkomen. Er wordt geen nieuw vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt slechts van eigenaar. #Erfbelasting #Eigendom #Belastingdebate

Een 56-jarige vrouw uit Kamerik is veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf, waarvan zes maanden voorwaardelijk, voor het jarenlang uitbuiten en mishandelen van een vrouwelijke werknemer die onder erbarmelijke omstandigheden op haar paardenbedrijf moest werken zonder salaris. #uitbuiting #slachtoffer #arbeidsinspectie

Bestuursvoorzitter Vluchtelingenwerk Frank Candel (goed voor een salaris van €160.000 per jaar) heeft de definitieve oplossing voor de chaos in Ter Apel. "Vijftig tot tachtig opvangplekken elders organiseren en het probleem is voorbij." Joe. #TerApel @VluchtelingWerk #TerApel https://t.co/Zk4BEpcylZ #Vluchtelingen #Opvang #Nederland

ANWB heeft een omzet van 1,6 miljard euro en een winst van meer dan 100 miljoen euro, maar de werknemers zijn ontevreden over de cao-onderhandelingen en de hoge salarissen van het topmanagement, waarbij het personeel vindt dat er te weinig naar hun zorgen wordt geluisterd. #ANWB #cao #werknemersrechten

Wat kosten deze mensen on; Een “gewoon” lid van de Tweede Kamer ontvangt anno 2025/2026 ongeveer het volgende aan vergoedingen en voorzieningen: Onderdeel Bedrag Bruto maandvergoeding (“schadeloosstelling”) ± €10.134 Vakantiegeld (8%) ± €9.700 p/j Eindejaarsuitkering (8,3%) ± €10.000 p/j Totaal bruto per jaar ± €141.000 Netto per maand (indicatie) ± €6.000 Daarnaast krijgen Kamerleden extra vergoedingen en voorzieningen: Extra’s Indicatie Reiskosten OV 1e klas Volledig vergoed Kilometervergoeding Declarabel Verblijfskosten Den Haag Tot duizenden euro’s per jaar afhankelijk van woonafstand Beroepskostenvergoeding Enkele duizenden euro’s per jaar Pensioenregeling (APPA) Zeer gunstig Wachtgeldregeling Minimaal 2 jaar, maximaal ruim 3 jaar Fractievoorzitter-toelage Extra percentage bovenop salaris Voorzitter Tweede Kamer ± €182.000 bruto per jaar Voor ministers liggen de bedragen nog hoger: Functie Jaarinkomen Minister ± €205.000 Staatssecretaris ± €192.000 Minister-president ± €205.000+ Wat vaak vergeten wordt: 
Tweede Kamerleden hebben daarnaast enorme indirecte voordelen: netwerkopbouw; overstap naar lobbyfuncties; commissariaten; mediafuncties; bestuursbanen; wachtgeld; pensioenopbouw; zichtbaarheid en invloed. Voor veel politici is het Kamerlidmaatschap daarom niet alleen een baan,
maar ook een carrièreversneller richting bestuurslagen, consultancy, semi-overheid en internationale netwerken. #Politiek #TweedeKamer #Salaris

Wat kosten deze mensen ons; Een “gewoon” lid van de Tweede Kamer ontvangt anno 2025/2026 ongeveer het volgende aan vergoedingen en voorzieningen: Onderdeel Bedrag Bruto maandvergoeding (“schadeloosstelling”) ± €10.134 Vakantiegeld (8%) ± €9.700 p/j Eindejaarsuitkering (8,3%) ± €10.000 p/j Totaal bruto per jaar ± €141.000 Netto per maand (indicatie) ± €6.000 Daarnaast krijgen Kamerleden extra vergoedingen en voorzieningen: Extra’s Indicatie Reiskosten OV 1e klas Volledig vergoed Kilometervergoeding Declarabel Verblijfskosten Den Haag Tot duizenden euro’s per jaar afhankelijk van woonafstand Beroepskostenvergoeding Enkele duizenden euro’s per jaar Pensioenregeling (APPA) Zeer gunstig Wachtgeldregeling Minimaal 2 jaar, maximaal ruim 3 jaar Fractievoorzitter-toelage Extra percentage bovenop salaris Voorzitter Tweede Kamer ± €182.000 bruto per jaar Voor ministers liggen de bedragen nog hoger: Functie Jaarinkomen Minister ± €205.000 Staatssecretaris ± €192.000 Minister-president ± €205.000+ Wat vaak vergeten wordt: 
Tweede Kamerleden hebben daarnaast enorme indirecte voordelen: netwerkopbouw; overstap naar lobbyfuncties; commissariaten; mediafuncties; bestuursbanen; wachtgeld; pensioenopbouw; zichtbaarheid en invloed. Voor veel politici is het Kamerlidmaatschap daarom niet alleen een baan,
maar ook een carrièreversneller richting bestuurslagen, consultancy, semi-overheid en internationale netwerken. #TweedeKamer #Politiek #Salarissen

Duizenden werknemers van Mercedes-Benz protesteren tegen geplande bezuinigingen, waaronder langer werken voor hetzelfde salaris, evenals ontslagen en een uitgestelde bonus, te midden van een groter probleem van banenverlies in de Duitse auto-industrie. #MercedesBenz #protest #IGMetall

Wel, @mkeulemans, laten we het even over iets anders hebben: Hoeveel geld heeft jouw zetbaasje @MarionKoopmans eigenlijk binnen gehengeld met haar Pandemic Preparedness programma's? Totaal schatting “geld voor haar Pandemic Preparedness projecten”: 1. Aan haar groep/instituut: €25-40 miljoen+ direct (shares + PDPC). 2. In bredere zin (consortia die zij leidde): significant hoger (tientallen tot >€100 miljoen totaal budget). 3. Persoonlijk: vooral de €2,5M Stevinpremie + salaris (niet project-specifiek). Dat is een aardig sommetje, nietwaar Maarten? "Pandemic Preparedness" legde Marion bepaald geen windeieren. Daar kan @mauricedehond nog een puntje aan zuigen. En die zoog tenminste geen #kulverhaaltjes uit zijn grote duim zoals Marion dat deed. Lijkt mij een prima reden om een mogelijke #labontsnapping van #SARSCoV2 te vuur en te zwaard te bestrijden. Want da's niet goed voor de continu stroom aan gouden dukaten, zoals @PeterDaszak inmiddels ook heeft ontdekt. Dag Maarten. Dag hoor. Gewoon dag. https://t.co/Ggw12qQ5jZ #PandemicPreparedness #SARSCoV2 #gezondheid

Jij hebt gewoon je salaris verdiend met jouw desinformatie. Ik schreef in juni 2020 het deltaplan ventilatie terwijl jij in januari 2021 nog aangaf dat het virus niet door de lucht ging. En dan beticht jij mij van Corona desinformatie. Je bent een schande voor de journalistiek en voor @volkskrant. En besef je hoeveel slachtoffers jij hebt gemaakt met je onkunde en het in de kont kruipen van Van Dissel en Koopmans… #desinformatie #Corona #journalistiek

Lex Tump, aanvoerder van Hurley en data-analist in het hockey, heeft een rapport gepresenteerd dat de aanzienlijke salariskloof tussen mannelijke en vrouwelijke hockeyspelers aan het licht brengt en stelt dat de systematische onderwaardering van vrouwen in de sport onacceptabel is, ondanks dat dit probleem al langere tijd onder de aandacht is. #Vrouwenhockey #Salarisongelijkheid #Tophockey

Waarom betaalt het volk eigenlijk de salarissen van deze bullshitters. Ik zie ook de hele dag bewindslieden filmpjes posten (hai @DilanYesilgoz en @MinPres ) van staatslieden die iets belangrijks schijnen te bespreken met andere buitenlandse staatslieden. Er bestaat toch FaceTime? Of bellen? Of een mail. Ga toch eens besturen! #politiek #salaris #bestuur

Column: Minister Bart van den Brink als loopjongen van de EU Max von Kreyfelt Vroeger hadden landen regeringen. Tegenwoordig voorlichter van Brussel. Minister Bart van den Brink meldde trots dat er “goed nieuws uit Brussel” komt. Er is een akkoord bereikt over terugkeerbeleid. Nederland moet nu sneller implementeren, efficiënter uitvoeren en nieuwe regels toepassen. En dan dringt zich vanzelf een ongemakkelijke vraag op: Wat doet een nationale minister eigenlijk nog, behalve wachten op instructies uit Brussel om deze vervolgens voor te lezen? Want lees die tekst rustig terug. Niet: “Wij hebben besloten.” Niet: “De Nederlandse kiezer heeft gekozen.” Nee. Brussel onderhandelt. Brussel ontwikkelt. Brussel bepaalt. En Nederland mag daarna “aan de slag met implementatie”. Dat klinkt minder als een zelfstandige democratie en meer als een Europees franchise filiaal. De minister verschijnt vervolgens voor de camera alsof hij persoonlijk de migratieproblematiek heeft opgelost, terwijl zijn voornaamste taak blijkbaar bestaat uit: * Post ontvangen * Voorlezen * beleid uitleggen, * besluiten verkopen, * en nationale weerstand begeleiden. De moderne minister is veranderd in een woordvoerder van supranationale besluitvorming. Een menselijke PDF-reader. En natuurlijk verdient zo iemand ondertussen gewoon een vorstelijk salaris, chauffeur, pensioen, beveiliging, woordvoerders en mediatrainingen. Niet om zelfstandig koers te bepalen. Maar om uit te leggen waarom die koers al elders is bepaald. Dat is misschien wel de grootste politieke verschuiving van deze tijd: de macht verhuist omhoog, de verantwoordelijkheid verhuist omlaag. Wanneer beleid mislukt, krijgt “Den Haag” de schuld. Wanneer beleid wordt gemaakt, wijst Den Haag naar Europa. En wanneer Europa wordt bekritiseerd, heet het ineens dat internationale afspraken nu eenmaal noodzakelijk zijn. Zo ontstaat een bestuurlijk niemandsland waarin niemand nog werkelijk eigenaar lijkt van besluiten die miljoenen mensen raken. Toch blijven we doen alsof nationale verkiezingen nog volledig bepalen welke richting Nederland uitgaat. Dat is het politieke pornotheater van deze tijd. We stemmen op nationale politici die vervolgens in kostbare NPO programma’s uitleggen waarom internationale afspraken onmogelijk veranderd kunnen worden. Democratie als klantenservice. En ergens in Brussel wordt ondertussen alweer de volgende “implementatie” voorbereid. Terwijl Nederland applaudisseert voor ministers die het envelopje netjes hebben ontvangen, opengemaakt en goed kunnen voorlezen. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/7iI6rVhzcP 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Europa #Politiek #Democratie

Column: Geen woning. Geen toekomst. Maar wél het front. Er zit iets wrangs in de manier waarop de politiek over jongeren spreekt. Aan de ene kant krijgen ze dagelijks te horen dat ze “hun verantwoordelijkheid moeten nemen”, “solidair moeten zijn” en “de democratie moeten verdedigen”. Aan de andere kant mogen diezelfde jongeren tot hun vijfendertigste in een bezemkast wonen voor 1400 euro per maand, mits ze überhaupt nog een voordeur kunnen vinden. Welkom in het Nederland van 2026: waar een studentenschuld normaal is, een koopwoning sciencefiction, en een huurcontract meer exclusiviteit heeft dan een backstagepas bij Lowlands. Maar ondertussen verschijnen dezelfde bestuurders wél bloedserieus op televisie om te praten over “weerbaarheid”, “dienstplicht”, “NAVO-verplichtingen” en de bereidheid van jongeren om te vechten voor vrijheid en vaderland. Welk vaderland precies? Dat land waar starters geen huis kunnen kopen omdat complete wijken zijn opgekocht door pensioenfondsen en internationale investeringsmaatschappijen? Dat land waar jongeren permanent horen dat ze “te hoge verwachtingen” hebben wanneer ze simpelweg een betaalbare woning zoeken? Dat land waar een werkende twintiger met een modaal inkomen tegenwoordig financieel minder bewegingsruimte heeft dan zijn ouders met één salaris in 1987? De politieke elite lijkt verbaasd dat de emotionele binding tussen jongeren en samenleving afneemt. Alsof loyaliteit ontstaat uit stikstofrapporten, QR-codes, flexcontracten en eindeloze klimaatheffingen. Alsof mensen uit liefde bereid zijn offers te brengen voor een systeem dat hen structureel buitensluit. Een generatie die geen zekerheid bezit, ontwikkelt ook geen verbondenheid met instituties. Dat is geen onwil, maar een psychologisch effect, Vroeger bouwde een samenleving nog aan loyaliteit. Een vaste baan. Een betaalbaar huis. Een gezin. Een toekomst. Nu bouwt men vooral aan “transities”. Woningtransitie. Energietransitie. Voedseltransitie. Mobiliteitstransitie. Alles transformeert behalve het leven van jongeren zelf. Dat blijft stilstaan in een overprijsde studio van 22 vierkante meter met schimmel in de badkamer en een studieschuld als interieurdecoratie. En dan klinkt vanuit Den Haag de morele oproep: “Jullie moeten klaarstaan om onze waarden te verdedigen.” Maar waarden zonder perspectief worden abstracte slogans. Mensen verdedigen geen beleidsdocument. Mensen verdedigen een identiteit. Een land waar je kunt wonen. Leven. Opbouwen. Wortelen. Niet een systeem waarin complete generaties economisch worden uitgeknepen terwijl vastgoedfondsen recordwinsten boeken en politici elkaar feliciteren met “historische woondeals” die vooral bestaan uit PowerPointpresentaties en persfoto’s met bouwhelmen. Het probleem; minder jongeren hebben het gevoel dat dit land óók bereid is iets voor hén op te offeren. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/AGK5WlSz0h 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Jongeren #Woningnood #Toekomst