Search

I notice that this boycott of products from East Jerusalem and Judea and Samaria occupies my mind and makes me angry. Especially in those places lie so many of our Judeo-Christian roots: the Western Wall, the water tunnel of Hezekiah, the Via Dolorosa, the City of David, Gethsemane, and the Mount of Olives, etc. And from all those places, as a visitor, you are not allowed to take any memento back to the Netherlands. No souvenir, no book, no religious object. What remains are the photos. It is much more than an economic boycott because it affects so much more history and faith. (translated)

I invite all the forces of Santa Marta to form the civic committee in defense of water. Abelardo has just announced that he is suspending the hiring of the desalination plant for drinking water, a project already financed and with design studies. Santa Marta has spent decades looking for different alternatives and none prosper because they exceed two trillion pesos and involve bringing water from the Sierra Nevada or from the Magdalena River by creating another canal from the Dique with very polluted water, this is Char's proposal. The desalination plant costs less than half of these mega contracts, but we already know what Char and Abelardo are after. It is time for the mobilized citizens of Santa Marta. (translated)

Once again we returned to the miraculous catches. This entire raid was carried out in Santa Marta to show effectiveness against the "conquerors of the sierra," who are political and electoral partners of Abelardo. Lies, all these people from Santa Marta are innocent and they wanted to release them from prison for that reason. (translated)

Licensed, Ricardo, do you think that the more poor people are taken out of poverty, the more clientelism is created? No man, it’s the other way around, the more people are left in poverty, the more clientelism and violence there will be. In my government in Santa Marta, there was less poverty than ever, the capital that reduced poverty the most in four years in all of Colombia, we managed to make it a center of world tourism and left the construction of the desalination plant for drinking water financed and ready for delivery. I see the bidding for the desalination plant is suspended and a great drought is coming in two months. I call on the citizen forces of Santa Marta to fight for drinking water and peace. The extortionist organizations and drug traffickers of Santa Marta began their construction in the Sierra Nevada half a century ago with the marijuana boom, marijuana should never have been prohibited in the world, but the prohibition left entire family clans murdered among themselves in Magdalena and La Guajira. They always thought of violence and not of the people until they organized the paramilitarism of Giraldo with the drug trafficking of cocaine who delivered all the votes to the far-right political class of Santa Marta until I publicly denounced it and they went to jail; paramilitarism is the direct origin of the "Conquerors of the Sierra". In the banana zone, the city of Santa Marta, the south of Magdalena, the plains of Santángel, the massacre of Pueblo Viejo, the massacre of the banana workers, has shed more blood than that against Gabriel García Marquez in his "One Hundred Years of Solitude". In the building where the Colombian army was located, which under ultra-conservative and American orders, murdered three thousand workers from the banana plantations in 1928, today there is, thanks to my government, a public and free university for Caribbean youth. My government started a socio-legal dialogue with "the Conquerors of the Sierra" and we managed to obtain their will for total dismantling and delivering their leaders to the DEA, which the DEA did not accept. The prosecutor refused collective submission, arguing that the law does not provide for collective submission, only individual, and now I see that Abelardo is promoting it in Congress in the bill of Minister Cancino and I agree with the idea. But putting only violence without socio/legal dialogue only brings more violence and poverty. The intention to dismantle the policy of the vital minimum wage and reduce the subsidy to single mothers by 40% to feed their children and the elderly is nothing more than handing society over to the mafias. Instead of going with a gun at his belt, which he will not use, Abelardo should go to deliver the desalination plant, the public property megadatacenter of Colombia, which will become impossible if he sells to ISA because ISA owns Internexa, which in turn owns the project, and he must bring the prosecutor's office to finalize the negotiation for the definitive dismantling of "Conquerors of the Sierra". The army must rebuild the high mountain battalion in the Sierra and the police must strengthen the first mounted police company that I already started in the Tayrona natural park which I reopened publicly. It would be foolish to see a state that fights with violence against "Conquerors of the Sierra" only for the Gulf Clan to take over the Sierra and the north of the Caribbean. Santa Marta and the Sierra Nevada are the heart of the world. (translated)

If you now buy a product from the Jewish homeland, Samaria & Judea or Jerusalem, in the Netherlands, which was likely produced by collaborating Jews and Palestinians, you can be punished as severely as a terrorist or murderous criminal – 6 years in prison! 🤯 #crazy 🤬👇🏻 (translated)

Today, in the Netherlands, the trade ban on the import, purchase, and sale of goods from parts of Jerusalem, Judea and Samaria, and the Golan comes into effect. This measure is arbitrary and discriminatory. The Netherlands chooses to specifically exclude goods from these areas, while products from countless other disputed areas worldwide remain welcome in the Dutch market. Take the Golan Heights: an area with a fundamentally different historical, political, and demographic context than the West Bank. The US formally recognized Israeli sovereignty over the Golan Heights in 2019. Nevertheless, the Netherlands chooses to classify this area under the same label. The Jewish Quarter in the Old City of Jerusalem, with its centuries-old Jewish history, is also included in this approach. As long as you can buy Turkish dates from a country that has occupied Northern Cyprus for decades or Moroccan products from Western Sahara, and Chinese goods despite serious human rights criticisms regarding, among other things, Xinjiang and Tibet, it is untenable to claim that there is a consistently applied international legal norm at play here. If international law is truly the standard, that standard should be applied consistently and without selectivity. Equal treatment means applying the same standard to everyone. If you do not do that, you turn the law into arbitrariness wrapped in a legal veneer. It is reminiscent of dark times. This selective discriminatory trade ban will come back like a boomerang. Mark my words. (translated)

Bizar. Als je een fles wijn🍷 koopt die afkomstig is uit Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem of de Golan, dan staat daar GEVANGENISSTRAF op. 1 jaar als je het per ongeluk doet, ZES jaar als je het bewust doet. Op mishandeling staat 3 jaar.😳 Toelichting: https://t.co/D0cc8XtjJ4 #Israël #Rechtvaardigheid #Wijn

"Hänen [@elinavaltonen] mukaansa myös kristillisdemokraattien kannattaisi sanoa ääneen, ovatko he eri mieltä kahden valtion mallista ja siitä, että siirtokunnat ovat kansainvälisen oikeuden vastaisia." Ulkoministerin pitäisi muistaa mitä eduskunnan yksimielisesti 2024 hyväksymässä ulko- ja turvallisuuspoliittisessa selonteossa sovittiin: "Ratkaisun on perustuttava kansainvälisesti hyväksyttyjen parametrien mukaiseen ja osapuolten kesken neuvoteltuun kahden valtion malliin." Vaikka sekä ulkoministeri että presidentti @alexstubb kovasti peräänkuuluttavat sääntöpohjaista maailmanjärjestystä, niin he haluaisivat a) tunnustaa Palestiinan valtion ilman osapuolten neuvotteluja ja vastoin hyväksyttyä selontekoa ja b) kieltää juutalaisilta asumisoikeuden Länsirannan C-alueella, joka on pääosin ikiaikaista juutalaisten sydänmaata Juudeaa ja Samariaa, vaikka siitä on Oslon sopimuksessa nimenomaan sovittu. Mutta tämähän ei ole apartheidia, eihän? Eikä @hsfi tietenkään halua nostaa esiin kaksoistandardeja silloin kun ne kohdistuvat Israeliin tai juutalaisiin. https://t.co/Cr49a7dMYe #kansainvälinenpolitiikka #kaksivaltiomalli #IsraelinjaPalestiinanriita

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek

Dit land is zo verschrikkelijk stuk: het kabinet wil vanaf 22 september producten uit Joodse gemeenschappen in Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golan verbieden. Wie een fles wijn, pot techina of souvenir uit de Oude Stad meeneemt, kan in theorie tot zes jaar cel krijgen. De regering sloeg de gewone internetconsultatie over, kreeg waarschuwingen dat handhaving nauwelijks uitvoerbaar is en onderzocht niet eens wat de boycot doet met palestijnse werknemers die van deze bedrijven afhankelijk zijn. Maar dát is kennelijk bijzaak: het kabinet noemt vooral het “stevige politieke signaal”. Symboolpolitiek, juridisch gerommel en Joden die de rekening krijgen. Nederland 2026. Het is om te janken. https://t.co/pw20VA5mBB #Israel #Boycot #Politiek

Mijn deelneming aan Jetten met het kennelijke verlies van zijn institutionele geheugen. Een premier hoeft niet iedere bladzijde van de geschiedenis uit het hoofd te kennen. Maar wie een ander land de maat neemt over Jeruzalem, grenzen en Joodse bewoning, doet er verstandig aan ten minste de eerste hoofdstukken te hebben gelezen. Jetten noemt Israëls plannen voor woningbouw in E1, tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim, „onaanvaardbaar en destructief”. Het zijn grote woorden. Zij zouden overtuigender klinken wanneer zij niet rustten op zo'n selectief geheugen. Want de geschiedenis van dit conflict is niet begonnen met E1. Zij begon evenmin in 1967, en al helemaal niet gisteren. Groot-Brittannië gebruikte artikel 25 van het Mandaat voor Palestina om Transjordanië uit te zonderen van de bepalingen betreffende het Joodse nationale tehuis. In 1939 volgde het Witboek. Op het uur dat de poorten van Europa zich voor de Joden sloten en de grootste catastrofe uit hun geschiedenis naderde, beperkte Groot-Brittannië ook de toegang tot Palestina drastisch. Toen kwam 1947. De Verenigde Naties stelden verdeling voor. De Joodse leiders aanvaardden haar. De Arabische leiders verwierpen haar. Er kwam geen Palestijnse staat. Er kwam oorlog. Jordanië veroverde Oost-Jeruzalem en de Westelijke Jordaanoever — Judea en Samaria. Joden werden uit de Oude Stad verdreven. Synagogen werden verwoest of ontwijd. De Joodse begraafplaats op de Olijfberg werd geschonden. Negentien jaar lang konden Joden niet bij de Westelijke Muur komen. Het is merkwaardig hoe weinig van die geschiedenis overblijft wanneer tegenwoordig over E1 wordt gesproken. Jetten presenteert Joodse woningbouw tussen Jeruzalem en Ma’ale Adumim alsof daar de erfzonde ligt die de tweestatenoplossing heeft vernietigd. Maar de chronologie weigert daaraan mee te werken. Een verdeling werd al in 1937 verworpen. Zij werd in 1947 opnieuw verworpen. Ook in latere decennia zijn onderhandelingen, voorstellen en mogelijkheden voor een definitieve regeling stukgelopen. Men kan tegen de bouw in E1 zijn. Men kan haar onverstandig vinden. Men kan menen dat zij toekomstige onderhandelingen bemoeilijkt. Dat is een politieke opvatting die verdedigd kan worden. Maar men kan niet doen alsof zonder E1 het paradijs van twee staten reeds voor de deur stond. Daar ligt een groter probleem in het Nederlandse buitenlandse beleid. Nederland spreekt steeds vaker alsof vrede slechts één obstakel kent en slechts één partij tot concessies moet worden gedwongen. Israël moet zich terugtrekken. Israël moet bouwen staken. Israël moet grenzen aanvaarden. Israël moet risico's nemen. Maar vrede wordt niet gebouwd door de geschiedenis aan één kant uit te gummen. Waar blijft de eis dat Palestijnse leiders ondubbelzinnig afstand nemen van jihadistisch terrorisme? Waar blijft de consequentie voor het verheerlijken van moordenaars? Waar blijft de politieke prijs voor het telkens weer afwijzen van een regeling wanneer die binnen bereik komt? Een vredespolitiek die uitsluitend druk uitoefent op degene van wie men concessies verlangt en nauwelijks op degene van wie men aanvaarding verlangt, is geen vredespolitiek. Het is wensdenken met een ministerie eromheen. Nederland zou daarom zijn dreigementen moeten matigen en zijn historische beschuldigingen moeten heroverwegen. Israël zal niet accepteren dat zijn geschiedenis wordt herschreven, dat de veiligheid van Jeruzalem wordt behandeld als een hinderlijk detail en dat anderen zonder acht te slaan op een eeuw van oorlog en afwijzing bepalen welke risico's de Joodse staat maar heeft te nemen. En als Jetten werkelijk de mogelijkheid van vrede wil bewaren, laat hij dan beginnen met een beginsel dat ouder is dan welk vredesplan ook: Vrede vereist twee partijen. Verzoening vereist twee partijen. En verantwoordelijkheid eveneens. Wie vrede verlangt, moet terrorisme bestrijden, ophitsing veroordelen en afwijzingspolitiek niet belonen. En bovenal moet een Nederlandse regering zich hoeden voor de oude Europese verleiding die de geschiedenis al te vaak heeft ontsierd: te menen dat zij kan bepalen waar Joden wel — en vooral waar zij niet — mogen wonen. #Vrede #Israël #Geschiedenis

En dan nu de feiten, niksnut: E1 verbindt Jeruzalem met Ma’ale Adumim (40.000+ inwoners, al decennia in het Israëlische consensus). Het voorkomt dat de hoofdstad volledig omsingeld raakt. Dit gebied werd in 1967 veroverd in een defensieve oorlog, nadat Jordanië (dat het illegaal bezette) Israël aanviel. Er heeft nooit een soevereine Palestijnse staat bestaan op de Westelijke Jordaanoever. Joden leven hier al drieduizend jaar. Dit is het hartland van Judea en Samaria, geen “bezet Palestijns gebied”. Palestijnse leiders wezen herhaaldelijk staat aan: Camp David 2000 (Arafat) en Olmert 2008 (Abbas 95%+ van de Westelijke Jordaanoever + Oost-Jeruzalem als hoofdstad). Geen tegenvoorstel, alleen meer terreur. Kolonistengeweld is verkeerd. Maar het structurele geweld, de afwijzing van vrede en de oproepen tot vernietiging van Israël komen van de andere kant. Stop met morele lectures over “illegaal”. Israël bouwt om te overleven. Nederland zou beter zijn eigen veiligheid en grenzen regelen! We worden een derde wereldland, de puinhopen nemen met de dag toe, hou je daar mee bezig, sneu mannetje. #Israël #Palestina #Vrede

Al final de mi gobierno le devolví al distrito de Santa Marta su empresa de acueducto. Le entregamos al distrito 1.6 billones de vigencias futuras de las que ya pueden usar 600.000 millones para adjudicar, solo queda un paso entre las empresas que construirán la desalinizadora para medio millón de habitantes. Santa Marta se dispara como polo turístico e industrial con el agua potable abundante para su población. Le solicito a la ciudadanía samaria cuidar del proceso de adjudicación y construcción de la desalinizadora. Cumplí con Santa Marta y el Magdalena. #SantaMarta #AguaPotable #Desalinizadora

Net geland in Amsterdam! Geweldig om weer thuis te zijn! Het 4-daagse bezoek aan Israël was een enorm succes! Het is eervol om Israël en het Joodse volk te steunen! Gisteravond kreeg ik nog een verrassing: Trots om ereburger van Samaria te zijn! #Israël #Samaria https://t.co/GmEl2zaslw #Israel #Home #Pride