Search

The author said they had spoken with residents of what they called the “so-called settlements” in Judea and Samaria. They accused mainstream media of distorting events by portraying aggressors as victims, and said they applied the same framing to what the author described as jihad in the West. #Judea #Samaria #MediaBias #IL #PS

The author wrote that shortly after his speech in parliament, another major jihadist terrorist attack took place in Judea and Samaria, near Hebron. According to the author, five people were injured, some of them seriously, and one was killed. The perpetrators were, according to the author, two Palestinian terrorists who had ties to Hamas. #Jihad #Terrorisme #Vrede #IL #PS (translated)

"The law in Judea and Samaria applies to everyone, without distinction of identity or affiliation," added Israeli Police Chief Daniel Levy, referring to the occupied West Bank with a term popular among the Israeli right. #Cisjordania #DerechosHumanos #ConflictoIsraeloPalestino (translated)

God stated that the confrontation between the Jewish Popular Front and the Popular Front of Judea had ended with Rufián sidelined and Irene Montero more rejected by a good part of the left than by the right. He added that he no longer remembered the rest of those involved. #Política #FrenteJudaicoPopular #IreneMontero (translated)

Bart Schut praised Israeli wine from the Jerusalem Hills, which he claimed came from the hills of Judea in the West Bank. He wrote that Sjoerdsma, Paternotte, people in The Hague whom he accused of antisemitism, and their so-called 'liberal' followers would not dictate which wine he bought or drank. https://t.co/Ku6x0EpHbg #Israël #Wijn #Jeruzalem (translated)

Nederlandse Joden helpen de regering Jetten de rel te sussen. Het zou niet gaan om controles van alle Israëli’s, maar slechts om “een groep van 15 Israëli’s”. Ook haast men zich te benadrukken dat niet alle vluchten uit Israël worden gecontroleerd. Maar dat is volledig bezijden het punt. Dat er extra wordt gecontroleerd op vluchten uit Israël is een feit. Evenals dat specifiek wordt gezocht naar de herkomst van Israëlische producten. Het gaat bovendien niet om commerciële handel, maar om reizigers die simpelweg wat producten hebben meegenomen. Het blijft een grof schandaal dat deze buitenproportionele Nederlandse maatregel wordt gehandhaafd, zonder rekening te houden met de verschillende juridische status van de gebieden waar producten vandaan kunnen komen: Judea en Samaria, Jeruzalem en de Golan. Ook binnen Judea en Samaria is die nuance essentieel. De Oslo-akkoorden maken onderscheid tussen Area A, B en C. In Area C heeft Israël onder de bestaande afspraken vergaande bevoegdheden, waaronder op het gebied van planning en bouw. Je kunt niet simpelweg alle producten uit Judea en Samaria over één juridische kam scheren. De ophef hierover is dan ook volkomen begrijpelijk en terecht. Nederland is hier veel te ver doorgeschoten en heeft zich feitelijk uitsluitend op Israël gericht, terwijl vergelijkbare maatregelen tegen landen waar juist mensenrechtenschendingen en/of illegale bezettingen NIET ter discussie staan, waaronder Iran, Turkije, Marokko en China, uitblijven. Dit gaat allang niet meer over een paar producten in een koffer. Het gaat erom dat Nederland Israël aan een uitzonderlijk regime van controle en beperkingen onderwerpt, zonder de relevante juridische verschillen binnen de betreffende gebieden in acht te nemen en hoogstwaarschijnlijk onrechtmatig handelt. En precies dat is de kern van het probleem. Nederland probeert de imago schade te beperken, en spant daarbij de kleine Joodse gemeenschap voor haar karretje. Wat een schande. #Israël #Joden #Nederland

“Onnodig”, noemt minister Berendsen het intrekken van de diplomatieke status van Nederlandse diplomaten door Israël. Onnodig? Echt? Nederland voert zelf sancties in tegen producten uit Israëlische nederzettingen in Judea en Samaria en de Golan, als politieke druk op Israël. Een maatregel die óók economische gevolgen kan hebben voor Palestijnse bedrijven en werknemers die met deze productie verbonden zijn. En dan verbaasd zijn wanneer Israël zegt: prima, dan volgen er ook diplomatieke consequenties? En laten we de dubbele standaard vooral niet vergeten! De acht Nederlandse diplomaten die vanuit de Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah werken, konden ondertussen op Israëlisch grondgebied wonen dankzij hun door Israël verleende diplomatieke status, mét de daaraan verbonden privileges en fiscale faciliteiten. Die waren finacieel interessant! Als je ervoor kiest om de Palestijnse belangen vanuit Ramallah te behartigen, waarom dan niet gewoon in Ramallah wonen? Waarom wél gebruikmaken van de faciliteiten die Israël biedt en vervolgens verontwaardigd zijn wanneer Israël die status intrekt? Wat Berendsen er níét bij vertelt‼️ Het gaat om acht Nederlandse uitgezonden medewerkers. De andere tien zijn lokale medewerkers en hebben een andere status. Voor die acht ontstaat nu een concreet probleem. Hun Israëlische diplomatieke status vervalt en die kun je niet simpelweg “meenemen” naar Ramallah. Natuurlijk kan Nederland zijn vertegenwoordiging in Ramallah voortzetten. Maar een nieuwe status voor deze acht is niet automatisch geregeld door even een nieuwe Israëlische accreditatie te vervangen door een Palestijnse. Waarom niet? Omdat de Palestijnse Autoriteit geen staat is en Nederland Palestina niet als staat erkent. De Nederlandse vertegenwoordiging in Ramallah is een Representative Office, geen ambassade van Nederland bij een door Nederland erkende Palestijnse staat. De Palestijnse Autoriteit kan uiteraard afspraken maken over de aanwezigheid van buitenlandse vertegenwoordigers, maar dat is een andere juridische constructie dan de diplomatieke status die deze acht tot nu toe via Israël hadden. Welke verblijfs- en rechtspositie deze acht daar vervolgens krijgen, moet dus worden geregeld. Dat is het probleem dat Berendsen in zijn reactie gemakshalve helemaal niet benoemt‼️ Nederland heeft dit risico zelf mede gecreëerd door Israël onder druk te zetten. Dat Israël daarop zou reageren was, natuurlijk na Engeland, geen ondenkbaar scenario. Nederland neemt een eenzijdige maatregel en verwacht blijkbaar dat Israël die zonder tegenreactie accepteert. Ja doei!!! Zo werkt internationale politiek niet. Dus, meneer Berendsen……. Luister even goed! Wie eenzijdig druk zet, moet niet verbaasd zijn als de andere partij terugduwt. Israël is geen land waar Nederland naar believen sancties tegen kan opleggen en vervolgens kan verwachten dat alles gewoon gezellig blijft. En eerlijk gezegd? Israël redt zich wel. Wij halen onze neus op, incasseren waar nodig de korte termijn en bouwen ondertussen verder. Uiteindelijk komen we hier sterker uit. https://t.co/B49n0u30Bo #Israël #DiplomatiekeRelaties #Nederland

Weet u wat een onnodig besluit is, @ministerBZ? Mensen een gevangenisstraf van maximaal 6 jaar boven het hoofd laten hangen als straf voor het kopen van een Bijbel, keppeltje, sleutelhanger of ander souvenir uit Oost-Jeruzalem, de Golanhoogten of Judea & Samaria. Min BuZa Tom Berendsen betreurt 'onnodig besluit' Israël https://t.co/o4TzLGd8N4 #Israël #Mensenrechten #Politiek

Nederland verbiedt producten uit Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogten. Israël antwoordt met consequenties: Nederlandse diplomaten in Ramallah moeten binnen zeven dagen hun Israëlische diplomatieke papieren inleveren. Daarna vervallen hun privileges en immuniteiten. Wie diplomatie bedrijft met sancties, moet niet verbaasd zijn wanneer diplomatie een prijs krijgt. #Israël # Nederland #Diplomatie

Ik merk dat deze boycot van producten uit Oost-Jeruzalem en Judea en Samaria me erg bezighoudt en me boos maakt. Juist in die plekken liggen zoveel van onze Joods-christelijke wortels: de Klaagmuur, de watertunnel van Hizkia, de Via Dolorosa, de Stad van David, Gethsemane en de Olijfberg etc En van al die plekken mag je als bezoeker geen enkele herinnering meer mee naar Nederland mogen nemen. Geen souvenir, geen boek, geen religieus voorwerp. Wat overblijft zijn de foto’s. Het is veel meer dan een economische boycot, want het raakt nog veel meer geschiedenis en geloof. #OostJeruzalem #JoodsChristelijk #Boycot

Als je in NL nu een product koopt uit Joods thuisland, Samaria & Judea of Jeruzalem, dat allicht geproduceerd werd door samenwerkende Joden en Palestijnen, kan je even zwaar gestraft worden als een terrorist of moorddadige crimineel – 6 jaar gevangenisstraf! 🤯 #knettergek 🤬👇🏻 https://t.co/zigMkbKfS4 #Israel #Palestine #rechtvaardigheid #NL #IL #PS

Vandaag treedt in NL het handelsverbod in werking op de invoer, aankoop en verkoop van goederen uit gedeelte van Jeruzalem, Judea en Samaria en de Golan. Deze maatregel is willekeurig en discriminerend. Nederland kiest ervoor om specifiek goederen uit deze gebieden te weren, terwijl producten uit talloze andere omstreden gebieden wereldwijd gewoon welkom blijven op de Nederlandse markt. Neem de Golanhoogte: een gebied met een fundamenteel andere historische, politieke en demografische context dan de Westelijke Jordaanoever. De VS erkenden in 2019 formeel de Israëlische soevereiniteit over de Golanhoogte. Nederland kiest er niettemin voor dit gebied onder dezelfde noemer te plaatsen. Ook de Joodse wijk in de Oude Stad van Jeruzalem, met haar eeuwenoude Joodse geschiedenis, wordt in deze benadering meegenomen. Zolang je wel Turkse dadels kunt kopen uit een land dat al decennia Noord-Cyprus bezet of Marokkaanse producten uit de Westelijke Sahara, en Chinese goederen ondanks de ernstige mensenrechtelijke kritiek rond onder meer Xinjiang en Tibet, is het niet vol te houden dat hier sprake is van een consequent toegepaste internationale rechtsnorm. Als internationaal recht werkelijk de maatstaf is, zou die maatstaf consequent en zonder selectiviteit moeten worden toegepast. Gelijke behandeling betekent dat je dezelfde maatstaf aanlegt voor iedereen. Doe je dat niet, dan verander je het recht in willekeur met een juridisch sausje. Het doet denken aan duistere tijden. Dit selectieve discriminerende handelsverbod zal als een boemerang terugkomen. Mark my words. #handelsverbod #Nederland #internationaalrecht

Bizar. Als je een fles wijn🍷 koopt die afkomstig is uit Judea, Samaria, Oost-Jeruzalem of de Golan, dan staat daar GEVANGENISSTRAF op. 1 jaar als je het per ongeluk doet, ZES jaar als je het bewust doet. Op mishandeling staat 3 jaar.😳 Toelichting: https://t.co/D0cc8XtjJ4 #Israël #Rechtvaardigheid #Wijn

Gidi heeft gelijk. Je zou denken dat een minister van Buitenlandse Zaken op dit moment wel iets beters te doen heeft dan zich druk te maken over een belangrijke westerse bondgenoot als Israël. Er woedt oorlog tussen Iran en zijn tegenstanders, met alle gevolgen van dien voor energieprijzen en de wereldeconomie. Rusland voert een verwoestende oorlog tegen Oekraïne en doet aan hybride oorlogsvoering op EU- en NAVO-grondgebied. Onze bondgenootschappen staan onder druk en ondertussen maakt vleugellam Europa zich economisch steeds afhankelijker van China. Maar waar richt de Nederlandse regering de bestuurlijke energie op? Op dadels, wijn en andere producten uit Israëlische dorpen en steden in Judea en Samaria. Daarvoor moeten invoer-, aankoop- en verkoopverboden komen, met draconische strafrechtelijke consequenties voor overtreders. Alsof de grote geopolitieke bedreiging van onze tijd bestaat uit een Nederlander die een zio-druif koopt. Het wordt nog grotesker wanneer je die dadendrang vergelijkt met de manier waarop Nederland met andere landen omgaat. Marokko controleert de Westelijke Sahara, maar daarover hoeft niet voortdurend met economische sancties te worden gedreigd. China kan Oeigoeren op enorme schaal onderdrukken terwijl Chinese producten onze winkels overspoelen. Turkije bezet delen van Cyprus en Syrië, exporteert bakken islamitische invloed en blijft tegelijkertijd een gesprekspartner die Nederland en Europa met alle egards behandelen. Maar zodra het om Israël gaat, verandert ineens álles. Dan blijken territoriale geschillen niet langer ingewikkelde kwesties waar geschiedenis, verdragen, onderhandelingen en geopolitieke belangen een rol spelen. Dan is iedere nuance overbodig, wordt economische bestraffing opeens een morele plicht en vindt Den Haag zélfs tijd om zich bezig te houden met de herkomst van een potje tahin. Dat is precies waarom de vraag van Gidi Markuszower terecht is: waar komt die verbeten selectiviteit toch vandaan? Waarom wordt juist de Joodse staat langs een morele meetlat gelegd die Nederland bij vrijwel ieder ander land onmiddellijk begraaft? Wie beweert dat dit uitsluitend om internationaal recht of mensenrechten gaat, moet vervolgens wel uitleggen waarom hetzelfde fanatisme ontbreekt wanneer Marokko, China of Turkije ter sprake komen. Selectieve moraal is geen moraal. Wanneer regels, verontwaardiging en sanctiedrift vrijwel exclusief worden geactiveerd zodra Israël in beeld verschijnt, moet je uiteindelijk ook durven benoemen wat de overduidelijke oorzaak daarvan is. Het antwoord op de terechte vertwijfeling van Gidi Markuszower met betrekking tot de selectiviteit en hypocrisie van onze regering is eenvoudig samen te vatten: we leven in een diep antisemitisch land. Dat is helaas nooit anders geweest. Punt. #Israël #antisemitisme #geopolitiek

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek