Search

Juz od godziny jestem w Solitaire, sporo turystów... heh jakie zamieszanie. Parę osób do mnie podeszło... wiadomo wiele pytań... co? Jak? Dlaczego? W międzyczasie widzę że przechodzi Tomek z Klaudią... pyta: wziąć ci coś? No możesz browara odpowiadam... dzięki! Za chwilę okazuje się że jedna z osób które mnie przepytuje to znany w całej Afryce fotograf, którego profil na Facebooku mam nawet polajkowany, pamiętam ze zawsze wrzuca piękne zdjęcia natury: Solly Levi Photography... pyta się mnie czy wziąć mi cos do jedzenia... może jakiś wurst odpowiadam Poszedł i przyniósł jakieś mięso mielone zapiekane w cieście i cos do picia, ale dobre to było! Zaraz następna osoba ktora słuchała mojej opowieści wręcza mi 100 randów... szaleństwo 😁 obiecuję sobie, że wydam na kobiety w Mariental Ależ przyjęcie... ale to nie koniec. Tomek wrócił ze sklepu... pijemy browara i sobie gadamy, po czym się żegnamy... jadą z Klaudią w swoja stronę, ale zanim pojechali powiedzial ze za 40 km bedzie jakis Lodge... mam sie powolac na niego i dadza mi nocleg!!! Stoję w szoku zachwycony, że się układa... delektując sie browarem a tu podchodzi jakaś osoba z tego Solitaire Lodge i mówi ze tu będę spał, że wszystko mi wypiorą, że dostanę pokój... jedzenie i wszystko za darmo 😍 uszczypnijcie mnie czy ja śnię 😁 Przypominam sobie ze przecież kilka kilometrów przed Solitaire zatrzymal sie gosc (mial amerykański akcent) z ktorym rozmawiałem... mówił bym pytal o Marienne czy kogoś tam ze wszystko mi ogarnąć Jest tu basen... pytali sie ile dni tu spędzę powiedziałem ze jedna noc... ale dodałem ze w sumie jak to nie problem to mogą byc dwie 😁 żyć nie umierać 🤣💪😎 #Solitaire #Namibia #podróże

13 km do Solitaire... śpię przy drodze C14 za jakimiś krzaczorami W końcu jest zasięg I mogę nadrobić zaległości, ale nie wiem od czego zacząć 😁 a działo się trochę w kontekście spotkań z ludźmi, a przede wszystkim z rodakami Pierwszy dzień marszu przez pustynię opisałem... tylko przypomnę, że zrobiłem 44.7 km. Drugi dzień to 48 km I spotkanie z dwiema ekipami Polaków co ciekawe w krótkim odstępie czasu Trzeci dzień zaczęło się lipnie bo szło się prawie po błocie, pod koniec dnia jak już było mniej niż 100 km do Solitaire nagle wchodzę w góry i jest trochę problem znaleźć sensowne miejsce by rozbić namiot. Góry były pięknie porośnięte żółtą trawą... ale też usłane kamieniami I to konkretnie Po przejściu 40 km wziąłem się za rozstawianie namiotu. Zajęło mi trochę czasu by zrobić porządnie legowisko... tak by za bardzo nie było czuć tych kamieni i tak by było równo. Normalnie natargałbym sobie trawy, ale jako że byłem w Parku Narodowym to postanowiłem niczego nie ruszać. Pokombinowałem z ubraniami i było ok! Noc przespana! Czwartego dnia czyli wczoraj (poniedziałek) ruszyłem naprzód i od razu zdałem sobie sprawę, że dzień będzie piękny. Strome zjazdy, podjazdy, kaniony... a dokładnie Kanion Kuyseb. Było ciężko się wspinać, ale było doprawdy pięknie tam... no i to był pomału koniec parku Namib-Naukluft Odcinek z 10 km już za parkiem to nieustanne góra... dół... i w prawo... i w lewo... nieraz po piachu. Nagle za jednym ze wzniesień zatrzymuje się auto z czterema namibijczykami. Mnóstwo pytań, tyle samo odpowiedzi... co robią? Wyskakują z auta I dają mi sześciopak super zimnego piwa!!! Oprócz tego 5 litrowy baniak równie zimnej wody i jakieś słodkości, chipsy... robimy zdjęcia, nagrywamy wideo... pijemy piwo I jeszcze przez moment gadamy po czym wsiadają i jadą dalej z hasłem na pożegnanie: this is Namibia! Ja zrobiłem przerwę i wypiłem wszystkie sześć małych butelek 🍻 zimny wiecznie nie będzie a ciepłego pić nie lubię 🤷‍♂️ proste... dalej idę na lekkiej fazie i ostatecznie dochodzę do Gaub Pass gdzie jest super miejsce pod namiot. Wczoraj przeszedłem 39 km I spałem 2 i pół km od zwrotnika koziorożca! Dzisiaj startuję o 9:30 i po niezłym podjeździe jestem przy tablicach informujących, że tutaj przebiega Tropic of Capricorn. Spotkanie tam ludzie częstują mnie różnymi rzeczami... banany, batony, jabłka... gadamy trochę i z drugiej strony przybiega Polka z Polakiem. Pyta czy ja to ja? I pokazuje mi zdjęcie mojej strony w telefonie. Gdy potwierdziłem ze to ja to od razu zostaje poczęstowany zamiarem bo świętują urodziny jej syna. Idę na drugą strone i długo chyba z pół godziny gadam sobie z Polakami Oczywiście dostaję mnóstwo fantów... owsiankę, wodę, szynkę w puszce, jakieś tabletki ala pluszzz, ciastka, suszone owoce... nie wiem czy czegoś nie zapomniałem. Mega spotkanie! Dalej szło się ciężko bo było sporo piasku... ale znowu po paru km zatrzymuje mnie Polak z Polką... wyskakują z auta z pizzą i mnie częstują oprócz tego coca-colą dają wodę i jakieś mięso suszone... długo gadamy sobie, gadka bardzo się kleiła! Tomek juz bardzo długi czas mieszka w Namibii i RPA i ustalamy ze widzimy sie w Kapsztadzie za dwa miesiące 😎 Dalej znowu parę konwersacji z mijającymi mnie różnymi ekipami z różnych zakątków świata... każdy cos mi daje. No nie ma szans by piechura na tym odcinku padł z głodu czy pragnienia! Na koniec spotykam jeszcze amerykansko-niemiecka parę jadąca na rowerach z RPA. Gadaliśmy bardzo długo... byla typowa wymiana informacji... ja im mówiłem co ich czeka jadąc w kierunku Walvis, a oni opowiadaja mi o południowej Namibii i RPA Mieli tez sporo pytań co do trasy ktora juz przebyłem. Fajna gadka z nimi byla... nawet ponad pół godziny. Mówili, że widzieli wczoraj ślady lamparta. Pozniej ide juz troche szybciej bo lepsza nawierzchnia i ostatecznie dzisiaj pokonuję 40 km Plan na jutro to zrobic w miarę szybko te 13 km do Solitaire I tam się troche ogarnąć, wiadomo... oprać, dokupić co potrzebne, podładować... #Namibia #pieczen #szlak

Incroyable. Jordan Bardella n'est pas présent au Medef pour soutenir Marine Le Pen. Le signal envoyé est évident. Marine Le Pen est une candidate solitaire et sans équipe au-delà de ses derniers fidèles. #LaREF26 #Melenchon2027 #MarineLePen #politique #Medef

Tadej Pogacar delivered an impressive performance during the fourth stage of the Vuelta by breaking away solo for 50 kilometers and crossing the finish line with a lead of 2 minutes and 39 seconds over his pursuer, thereby consolidating his red jersey and increasing his lead in the general classification. (translated)

A játék közbeni előítéleteim Szeretem azt hinni magamról, hogy nincs bennem előítélet más nemzetekkel szemben. Úgy gondolom, hogy az ember nem attól jó vagy rossz, hogy hová született, milyen nyelven beszél, milyen a bőre színe vagy honnan jött. Aztán leülök játszani egyet a Solitaire Sociallal, és néhány perc alatt rá kell jönnöm, hogy azért ez a dolog nem egészen ilyen egyszerű. 😄 Mert amikor látom, hogy az ellenfelem román, valahogy rögtön megjelenik bennem: „Na, ez is egy szőrös talpú román…” Ha francia: „Persze… a csigaevő.” Olasz? „Na, megjött a digó, a macskazabáló.” Német? „Ez biztos valami sört vedelő fasiszta.” Amerikai? „Na, ez meg biztos olyan buta, mint a tök.” Arab? „Terrorista.” És vannak ennél is csúnyább szavak, amelyeket most inkább nem írok le. Igen, tudom. Csúnya dolog. És talán az a legérdekesebb az egészben, hogy mindez egyetlen pillanat alatt történik. Nem ülök otthon azon gondolkodva, hogy én bizony utálom a románokat, franciákat, németeket vagy bárki mást. Eszembe sem jut ilyesmi. Aztán jön egy játék, ahol az ember nyerni akar, az ellenfél pedig éppen keresztbe tesz nekem. És hirtelen már nem egy ismeretlen ember ül a másik oldalon, hanem egy nemzet képviselője. Ha pedig éppen magyar, akkor sincs mindig könnyebb dolga. Sőt. Néha kifejezetten az az érzésem, hogy a magyarok azok, akik a legjobban igyekeznek megszívatni, amikor én vezetek. Persze tudom, hogy ez hülyeség. Ő is nyerni akar. Én is. Ha a játék ad valamilyen lehetőséget arra, hogy keresztbe tegyek a másiknak, akkor nyilván ő is használni fogja. Ahogy én is. Ez a játék része. Csakhogy az ember agya érdekes szerkezet. Ha egy román ellenfél háromszor egymás után kiszúr velem, könnyen megszületik bennem a gondolat: „Na, ezek már csak ilyenek.” Ha ugyanezt egy magyar csinálja: „Na tessék! Ezek sem jobbak!” Ha pedig én nyerek: „Na, azért mégiscsak tudunk játszani!” És közben pontosan tudom, hogy egyetlen emberből próbálok következtetni több millióra. Ez pedig már nem logika, hanem előítélet. Talán a játék csak azért érdekes számomra ebből a szempontból, mert megmutat valamit, amit a hétköznapokban sokkal könnyebb elrejteni. Ott van bennünk egy csomó beidegződés, régi vicc, hallott mondat, családi történet, történelmi sérelem, sztereotípia. A fejünkben ott vannak a „románok”, a „németek”, az „olaszok”, az „amerikaiak”, az „arabok”, a „magyarok” – és közben hajlamosak vagyunk elfelejteni, hogy valójában emberek vannak. Persze ettől még nem gondolom, hogy egy-egy ilyen gondolat automatikusan szörnyeteggé tesz valakit. Az agyunk tele van gyorsítógombokkal. Címkéz, egyszerűsít, kategorizál. Néha pedig a humor és a káromkodás formájában engedi ki a gőzt. A kérdés inkább az, hogy mit kezdünk ezekkel a gondolatokkal. Elhisszük őket? Átvisszük őket a való életbe? Vagy képesek vagyunk egy pillanattal később azt mondani: „Na jó, öregem… ez csak egy játék volt. Nem tudsz te semmit erről az emberről.” Én azt hiszem, nálam ez utóbbi az, ami számít. Mert lehet, hogy a fejemben játék közben van egy csökött amerikai, egy sörös fasiszta német, egy csigaevő francia, egy digó olasz, egy szőrös talpú román és egy mindenkit megszívató magyar. De a valóságban egyikükről sem tudok semmit. És talán ez a legfontosabb felismerés: nem az mutatja meg igazán, milyen emberek vagyunk, hogy milyen gondolat villan át rajtunk, hanem az, hogy mit kezdünk vele. Aztán persze jöhet még egy parti. És ha megint elveszem a partit, majd meglátjuk, melyik nemzet lesz éppen a hibás. Kép: Open AI #előítélet #emberiagy #önirónia #sztereotípiák #játék #gondolatok #önismeret

🔴 𝗟𝗘 𝗗𝗢𝗦𝗦𝗜𝗘𝗥 𝗝𝗢𝗔𝗢 𝗖𝗔𝗡𝗖𝗘𝗟𝗢 𝗦𝗘 𝗗𝗘‌𝗕𝗟𝗢𝗤𝗨𝗘 : 𝗔𝗟 𝗛𝗜𝗟𝗔𝗟 𝗡𝗘‌𝗚𝗢𝗖𝗜𝗘 𝗔𝗩𝗘𝗖 𝗟𝗘 𝗕𝗔𝗥𝗖‌𝗔 ! 🤝💙❤️ Le club saoudien a donné son feu vert à la sortie de Cancelo et a ouvert des discussions avec le Barça. Le joueur s’entraîne en solitaire au Portugal. 💪 🗞️ @mundodeportivo #Cancelo #Barça #Football

🚨 TRISTE NOUVELLE ! La génération Z est officiellement la génération la plus solitaire de l’histoire 💔 Internet a remplacé les vraies relations par des connexions superficielles, le stress financier et la baisse des rencontres en personne ont aggravé l’isolement des jeunes… https://t.co/1XQJkBqr9V #GénérationZ #Solitude #RelationsSociales

LA 3E VICTOIRE DE TADEJ POGACAR SUR CETTE ÉDITION ! À l'attaque dans le col de Pertus, le Slovène gagne cette 10e étape du Tour de France ! Battu au Lioran par Jonas Vingegaard en 2024, le maillot jaune a cette fois fini en solitaire, creusant un peu plus les écarts. #TDF2026 https://t.co/2b8k8x9u6N #TDF2026 #Cyclisme #Pogacar

Le message du Pape Léon XIV à la veille de la Coupe du monde. 🏆🌎 « Le football nous rappelle quelque chose que nous ne devons pas oublier : La vie N’EST PAS UNE COURSE POUR BRILLER EN SOLITAIRE, mais un chemin que nous apprenons à parcourir ensemble. Celui qui ne sait pas passer le ballon, même s’il a du talent, N’A PAS ENCORE COMPRIS LE JEU. ❌ Et celui qui ne sait pas vivre avec les autres et pour les autres, n’a pas encore compris la vie. » 📲 compte X #CoupeDuMonde #Football #VieEnsemble

Toute notre communauté a été extrêmement triste d'apprendre le départ d'Olivier Pfligersdorffer, homme haut en couleurs, militant infatigable et avocat gratis pro Deo de tant d'entre nous. Militant de droite nationale depuis sa jeunesse, il n'a jamais cessé depuis de se rendre utile à notre cause. Homme à la fois traditionnel et original, pieux et colérique, solitaire et bon compagnon, il a accompagné des générations de militants angevins durant pas loin de 4 décennies, avec un regain d'activité depuis la création de l'Alvarium. Il était à la fois un camarade et notre avocat, trouvant chez les jeunes militants angevins un réconfort dans les malheurs de notre époque et les épreuves de la vie. Las, sa santé déclinante inquiétait nombre d'entre nous ces derniers mois, sans pour autant imaginer qu'il nous quitterait si brutalement à son cabinet, à 62 ans seulement. Dédaigneux des honneurs du monde auxquels il aurait eu accès fort aisément, maître Pfligersdorffer est mort discrètement à son bureau : aurait-il pu mourir ailleurs, lui qui ne prenait pas de vacances ni n'avait d'autres loisirs que ses quelques amis, proches et camarades ? Que Dieu écoute nos prières et l'accueille en son Paradis afin que de là-haut il prépare ses plaidoiries en notre faveur lorsque viendra pour chacun d'entre nous le temps de le rejoindre. Nul doute que les magistrats d'alors lui seront plus favorables que ceux d'ici-bas, et que ses conclusions auront plus de chances d'être suivies. Au revoir camarade ! #Militant #Hommage #Communauté