Search

In een opinieartikel pleit Joost van der Horst voor een scheiding tussen leren en certificeren in het onderwijs, zodat leerlingen weer met plezier naar school gaan en docenten zich kunnen richten op ontwikkeling en nieuwsgierigheid zonder druk van toetsen en beoordeling. #onderwijs #leren #toetsen

De vele petten van viroloog Marion Koopmans @MarionKoopmans en wat dat zegt over de Nederlandse media en academische vrijheid. In het najaar van 2025 woonde ik het congres 'Back to the Future' van het Artsencollectief @ArtsenC bij in Zeist. Het collectief ontstond in 2020 als reactie op een brandbrief van twee medisch specialisten die vonden dat de coronamaatregelen meer schade aanrichtten dan het virus zelf. Op dat congres sprak de jonge arts en immunoloog dr. Jona Walk @JonaWalk over academische vrijheid. Haar verhaal werd met een staande ovatie ontvangen. Dr. Robert Malone @RWMaloneMD sprak haar bemoedigend toe omdat ook hij de nodige verkettering over zich heen heeft gehad, als uitvinder van de mRNA technologie. Diezelfde verkettering viel Jona Walk de afgelopen jaren ten deel. Voor artsen zoals dr. Walk was er geen academische vrijheid, ze werd en wordt dagelijks belachelijk gemaakt en daar niet tegen beschermd. Deze blog schrijf ik om te verduidelijken hoe de censuur in Nederland in zijn werk gaat. Het is een ragfijn spel tussen factcheckers, journalisten en mensen als Koopmans zelf. Marion Koopmans zit zelf in de 'Denktank Desinformatie' die de macht heeft critici te censureren en te laten aanvallen. De maandagochtend na het congres reageerde viroloog Marion Koopmans op X op een post van journalist Maarten Keulemans (die het congres net zomin als Koopmans had bijgewoond). Ze schreef min of meer dat Jona Walk 'voorlopig' nog overal haar 'ver-van-consensus standpunten' kon uitdragen. Die opmerking – na een presentatie waar ze zelf niet bij was – komt dreigend over. Koopmans suggereert hiermee dat kritische standpunten tijdelijk worden getolereerd, maar dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Dat past niet bij wetenschap, waarin juist het stellen van vragen en het toetsen van hypotheses centraal staan. Marion Koopmans is hoogleraar virologie aan het Erasmus MC. Dat is haar core business. Maar tijdens de coronacrisis droeg ze meerdere petten tegelijk en dat werd zelden expliciet benoemd in de media. Ze was lid van het Outbreak Management Team (OMT) en adviseerde het kabinet over lockdowns, mondkapjes, avondklok, testbeleid en later over de vaccinatiestrategie. Ze adviseerde vanaf maart 2020 de Europese Commissie over het coronabeleid. Ze maakte deel uit van het WHO-team dat in 2020-2021 in Wuhan onderzoek deed naar de herkomst van SARS-CoV-2. Ze is initiatiefnemer en scientific director van het Pandemic & Disaster Preparedness Center (PDPC), een belangrijk instituut voor toekomstige pandemische paraatheid. En – cruciaal – ze had zitting in de Denktank Desinformatie, een overheidsgerelateerd overleg dat zich bezighield met het signaleren en bestrijden van 'desinformatie', waaronder kritiek op het coronabeleid en de vaccins. Dat laatste is geen kleinigheid. Terwijl critici – artsen, wetenschappers en burgers – vaak werden weggezet als 'complotdenkers' of 'anti-vaxxers', zat een vooraanstaand OMT-lid mee aan tafel bij een denktank die invloed had op welke informatie wel of niet als problematisch werd gezien. Maar er is meer waarover Koopmans zwijgt en wat wél relevant is. Al op 1 februari 2020 nam Koopmans deel aan een vertrouwelijke teleconferentie met onder anderen viroloog Ron Fouchier, Duitse viroloog Kristian Andersen, Eddie Holmes en anderen, waarbij Anthony Fauci en Francis Collins aanwezig waren. In vrijgegeven e-mails van die periode schreef ze op 9 februari 2020 in essentie dat de hypothese van een laboratoriumlek beter niet in de publieke discussie moest worden gebracht, omdat dat 'backfire' kon geven of als 'kijk, zij dachten het ook' zou worden gelezen. Kort daarna verscheen het invloedrijke artikel Proximal Origin in Nature Medicine, dat de lab-leak-hypothese sterk relativeerde. De privé overwegingen van de mogelijkheid van een lablek werden niet transparant naar buiten gebracht. Terwijl het juist van groot belang is om te weten waar een nieuw virus vandaan komt – zeker als er in Wuhan gain-of-function-achtig onderzoek plaatsvond. Het is typerend voor de Nederlandse media dat Marion Koopmans al in het voorjaar van 2020 als dé expert werd neergezet. Niet alleen als viroloog, maar ook als autoriteit op het gebied van maatregelen, vaccins, maatschappelijke impact en later zelfs desinformatie. Ze was overal: talkshows, kranten, radio. Haar petten stapelden zich op, maar de media stelden zelden kritische vragen over mogelijke belangenverstrengeling of over de vraag of één persoon al die rollen tegelijk kon vervullen zonder dat onafhankelijkheid in het geding kwam. Wetenschap is geen consensusmachine. Consensus is een tijdelijk resultaat van debat en bewijs, geen doel op zich. Zodra afwijkende hypotheses (zoals een mogelijk lablek) actief uit de publieke ruimte worden gehouden, is er geen wetenschap meer, maar beleid met een wetenschappelijk sausje. De geschiedenis laat zien wat er gebeurt als moedige onderzoekers tegen de heersende mening ingaan. John Snow ontdekte in 1854 dat cholera via besmet water werd overgedragen, terwijl de gevestigde wetenschap vasthield aan de miasma-theorie (slechte lucht). Hij werd aanvankelijk genegeerd en tegengewerkt. Jona Walk was de afgelopen jaren in opleiding tot internist-intensivist. Afgelopen voorjaar studeerde ze af. De opleidingssituatie maakt je extra kwetsbaar. Dat een hoogleraar en OMT-lid haar na een lezing over academische vrijheid – zonder de lezing zelf te hebben gehoord – via X afserveert met een opmerking over 'voorlopig' nog kunnen afwijken van de consensus, is geen blijk van wetenschappelijke openheid. Het is een signaal: blijf binnen de lijnen, of je loopt risico. Niet Jona Walk, maar hoogleraar Marion Koopmans en anderen die het woord 'desinformatie' in de mond namen om critici kalt te stellen, hebben het vertrouwen in de wetenschap beschadigd. Onder het mom van 'volg de wetenschap' werden ingrijpende maatregelen genomen waarvan de wetenschappelijke onderbouwing op z’n minst discutabel was en waarbij alternatieve verklaringen (zoals de oorsprong van het virus) bewust werden gemarginaliseerd. Marion Koopmans is een gerespecteerd viroloog met indrukwekkende publicaties. Maar juist omdat ze zoveel petten droeg – adviseur van overheid en Europa, lid van een desinformatiedenktank, deelnemer aan vroege besprekingen over de virusoorsprong én gezicht van de media – had ze extra verantwoordelijk moeten voelen voor transparantie en academische vrijheid. In plaats daarvan illustreert haar reactie op Jona Walk precies het klimaat dat veel artsen en wetenschappers vanaf 2020 ervoeren: kritiek wordt niet beantwoord met argumenten, maar met framing en subtiele dreiging. Wetenschap floreert bij open debat, niet bij 'voorlopig nog even toestaan'. Zolang dat besef niet breder doordringt, blijft het vertrouwen in de wetenschap verder eroderen – en dat is uiteindelijk schadelijker dan welke kritische stem ook. #AcademischeVrijheid #Desinformatie #Wetenschap

City to City was een Nederlandse band die in 1999 in één klap beroemd werd met de single The Road Ahead. City to City bestond uit de zangers en gitaristen Maarten van Praag (geboren op 5 juli 1975) en Alexander (Sandro) van Breemen, bassist Eric Kerns, drummer Edja Crnogorcevic en toetsenist Emiel de Vries. De bandnaam is een verwijzing naar de stedennamen Praag en Bremen in de achternamen van de beide frontmannen. City to City werd opgericht in 1998, nadat Henk Temming (voormalig Het Goede Doel) Maarten van Praag hoorde zingen. Hij bracht Maarten van Praag in contact met Sandro van Breemen, die verbonden was aan de geluidsstudio van Sander van Herk en Henk Temming (Stu Stu Studio). Het nummer The Road Ahead (Miles of the Unknown) werd door Rens van der Meer en Jan de Roos (van geluidsstudio Thrills Music & Sound) gemaakt voor een televisiecommercial van het automerk Mitsubishi en in eerste instantie ingezongen door Sandro. Omdat er zeer positief op gereageerd werd, besloot men het nummer opnieuw op te nemen met zang van Maarten erbij. Het nummer groeide uit tot een grote hit die in totaal 28 weken in de Top 40 zou staan, waarvan 4 weken op nummer 1. In de eindejaarslijst van 1999 van de Top 40 stond het nummer ook op 1. https://hvdommelen.nl/b/CityC.html

Hier verraadt Hugo de Jonge zichzelf. Hij bemoeide zich volgens eigen zeggen niet met individuele artsen; hij wilde alleen “toetsen of het systeem werkte”. Vervolgens legt hij uit wat dat betekende: vaccinatie was de norm, kritische artsen waren ondermijnend en de IGJ moest zichtbaar handhavend optreden. Met andere woorden: hij bepaalde eerst welke medische opvatting politiek correct was en controleerde daarna of de inspectie afwijkende artsen wel hard genoeg aanpakte. Zijn ontsnappingsroute is even doorzichtig als smerig: hij beoordeelde zogenaamd geen personen, hij controleerde alleen het stelsel. Maar dat deed hij door specifieke huisartsen te laten volgen, hun beroepsuitoefening ter discussie te stellen en van de inspectie zichtbaar optreden te eisen. Hugo gebruikte individuele artsen als testobject om te zien of het systeem van intimidatie goed genoeg functioneerde. Dit was geen onafhankelijke handhaving. Dit was een minister die medische tegenspraak als beleidsprobleem behandelde en de toezichthouder wilde inzetten om de vaccinatiebereidheid te beschermen. Niet de patiënt stond centraal, maar gehoorzaamheid aan de politieke norm. En jaren later noemt hij dat nog steeds een les: de inspectie moet desinformatie harder kunnen bestrijden. Hij heeft dus niets geleerd. Hij vindt alleen dat de machine de volgende keer sneller en zichtbaarder moet toeslaan. #vaccinatie #gezondheidszorg #politiek

Het kabinet beëindigt de keuzevrijheid van basisscholen voor doorstroomtoetsen, waardoor alle leerlingen vanaf 2030 dezelfde toets krijgen, een stap die bedoeld is om het vertrouwen in het onderwijssysteem te herstellen te midden van zorgen over de betrouwbaarheid van verschillende toetsen en hun impact op schooladviezen. #onderwijs #doorstroomtoets #toetsen

Captain Gumbo is een Nederlandse band die vooral cajun en zydeco speelt. De band nam haar eerste cd op in 1990 en had een hit met de single Allons à Lafayette, een nummer dat in 1928 voor het eerst werd opgenomen door Joe Falcon en Cléoma Breaux. Captain Gumbo werd in 1987 opgericht door drummer Joost Witte en gitarist Gerard de Braconier die beiden in Toontje Lager hadden gespeeld. Samen met bassist Hans Soeteman en zanger/accordeonist Mark Söhngen vormden ze een nieuwe band. Al snel werd Soeteman vervangen door Leon Giesen die later weer door Nico Heilijgers werd vervangen. Toetsenist Roel Spanjers speelt ook regelmatig mee met de band en tegenwoordig treedt ook saxofonist Jan de Ligt regelmatig mee op. https://hvdommelen.nl/b/CaptainGumbo.html

Vanaf 2030 zullen alle leerlingen in groep 8 in Nederland dezelfde doorstroomtoets maken, die bepalend is voor hun overgang naar het voortgezet onderwijs, nadat het ministerie van Onderwijs onder druk van kritiek op het huidige systeem heeft toegegeven dat de vergelijkbaarheid van de verschillende toetsen niet gegarandeerd is. #doorstroomtoets #onderwijs #gelijkekansen

Het kabinet heeft aangekondigd dat er vanaf het schooljaar 2029/2030 nog maar één doorstroomtoets voor basisschoolkinderen in groep 8 zal zijn, in plaats van zes verschillende toetsen, om de vergelijkbaarheid te vergroten en ongelijkheden in schooladviezen te verminderen, hoewel staatssecretaris Judith Tielen zegt dat deze beslissing nog kan veranderen. #doorstroomtoets #basisschool #onderwijs

Op een middelbare school in Gouda worden toetsen nagekeken met de hulp van het AI-platform Examplary.ai, waarbij docenten enthousiast zijn over de tijdsbesparing en de voordelen van gepersonaliseerde feedback, maar er is ook enige zorg over ethische en privacykwesties rondom het gebruik van deze technologie. #AIinOnderwijs #ToetsenNakijken #DocentenEnTechnologie

Adrian Borland (Londen, 6 december 1957 - Londen, 26 april 1999) was een Brits zanger, muzikant en muziekproducent die vooral bekend werd als frontman van The Sound. Toen The Sound in 1987 uiteenging, ging Borland alleen verder. De aan depressies lijdende Borland pleegde in april 1999 zelfmoord. Op de middelbare school leerde Borland Graham 'Green' Bailey kennen, de latere bassist van The Sound. Borland vormde The Outsiders met percussionist Adrian Janes en bassist Bob Lawrence. Ze produceerden zelf hun debuutalbum, Calling On Youth op het label Raw Edge. The Outsiders brachten tevens een EP uit, One To Infinity, en een tweede elpee, getiteld Close Up. Kort daarna verlieten Lawrence en Janes de band. Bailey voegde zich bij de band als bassist, en de manager stelde Mike Dudley voor als percussionist. Toetseniste Bi Marshall werd ook lid en zo ontstond The Sound. De band zou The Sound blijven heten tot zijn einde in 1987. https://hvdommelen.nl/b/BorlandA.html

The Mo, ook wel kortweg Mo genoemd, was een Nederlandse popband die in 1979 werd opgericht door de broers Clemens en Huub de Lange. Hun debuutalbum Mo, met Heili Helder als zangeres en Harm Bieger als drummer, had een voor die tijd aparte instrumentatie: zowel de elektrische gitaar als de basgitaar ontbrak. In plaats daarvan werden toetseninstrumenten gebruikt (waaronder Wurlitzer-piano en Clavinet) en een klassiek blaasinstrument: de fagot. In februari 1981 haalde het album de top 10. Single-succes was er voor Nancy (1980), en bovenal voor Fred Astaire (1981). https://hvdommelen.nl/lp/Mo.html

Je bent zoals altijd, een grote lafaard. Ik zeg toch expliciet dat mijn site en alle kosten die daarvoor zijn gemaakt zijn te danken aan donaties van bezoekers. Van leveranciers heb ik nooit iets aangenomen. Mijn insteek was de gezondheid van de mensen om ze te waarschuwen dat het virus door de lucht ging en dat je besmet kon worden in ruimtes met weinig ventilatie, op meer dan 1,5 meter afstand. Jij ontkende dat, weet je nog, omdat je mensen napraat, weinig onderzoek zelf doet, en van cijfers en getallen geen kaas gegeten hebt. En laat me niet lachen als je jouw optreden op X journalistiek gedrag vindt. Je bent gewoon een lafaard achter een toetsenbord, die de confrontatie niet aandurft. Zoals je nu ook weer laat zien, evenals toen. Weet je nog in januari 2021 toen steeds meer mensen wisten dat het virus door de lucht ging, maar jij dit plaatste, (En nu de brutaliteit hebt om te gaan zeggen dat de definitie toen anders was). Nogmaals, ik vind je een grote lafaard. Ik wil op elke plek, met een neutrale gespreksleider, het debat met je aan en laten zien hoe je ipv de waakhond van de democratie, het schoothondje was van het OMT c.s. #COVID19 #desinformatie #gezondheid

Everything but the Girl (EBTG) is een Engelse tweepersoonsband die in 1982 werd opgericht in Hull. Leden van de band zijn zangeres (en soms gitarist) Tracey Thorn (26 september 1962) en gitarist en toetsenist Ben Watt (6 december 1962) die ook met elkaar getrouwd zijn. Hun grootste hit was een remix van het nummer Missing, oorspronkelijk uitgebracht op single in het Verenigd Koninkrijk en Ierland op 13 oktober 1994, heruitgave als de Todd Terry Club Mix (wereldwijd op single uitgebracht in juni 1995). Aanvankelijk maakte de band sophistipop maar in de jaren '90 schoof de band op richting dancemuziek. Tussen 2001 en 2023 was de band inactief, maar is nooit opgeheven. Op 21 april 2023 verscheen na 24 jaar weer een volwaardig studioalbum, met de titel Fuse. https://hvdommelen.nl/efg/EBTG.html

Als de identiteit niet wordt vastgesteld moeten we asielzoekers gaan nummeren?We moeten de verantwoordelijkheid bij de asielzoeker leggen. Als deze niet overtuigend kan aantonen wie hij is kan zijn aanvraag uiteraard niet in behandeling worden genomen. Hoe zou je kunnen toetsen? https://t.co/r3Kb6O4isJ #Asielzoekers #Identiteit #Verantwoordelijkheid

Hoe verhoudt dit zich met de Grondwet? Volgens artikel 50 van de Grondwet vertegenwoordigen de Staten-Generaal het gehele Nederlandse volk, niet slechts een deel daarvan. Artikel 67 lid 3 bepaalt bovendien dat Kamerleden “zonder last” stemmen: zij zijn onafhankelijke volksvertegenwoordigers die naar eigen inzicht en geweten handelen, en geen lasthebbers van een partij, coalitie of meerderheid. Wanneer een parlementaire meerderheid vooraf een hele categorie volksvertegenwoordigers (en daarmee de honderdduizenden kiezers die hen democratisch gekozen hebben) politiek uitsluit van coalitieonderhandelingen of samenwerking, ontstaat er spanning met deze beginselen: - Het vrije mandaat is juist bedoeld om te voorkomen dat collectieve druk of zelfbinding individuele volksvertegenwoordigers reduceert tot pionnen van een meerderheidsnorm. - Door bepaalde standpunten (hoe controversieel ook) als reden voor uitsluiting te hanteren, creëert de motie in de praktijk een de facto politieke quarantaine. Dit marginaliseert niet alleen individuele Kamerleden, maar ook een significant deel van de kiezer. Dat wringt naar mijn mening met de gedachte dat het parlement het gehele volk vertegenwoordigt. Uitsluiting kan legitiem zijn bij evidente bedreigingen van de democratische rechtsstaat, maar de motie hanteert begrippen (“omvolkingstheorie”, “normaliseren van geweld”) die interpretatiegevoelig zijn en ook legitieme zorgen over migratie en demografische ontwikkelingen kunnen raken. Wie bepaalt exact waar de grens ligt? Dit risico op meerderheidstyrannie over de grenzen van het debat is een klassiek aandachtspunt in de constitutionele traditie. Het Nederlandse systeem is een hybride van vrij mandaat en partijendemocratie. Dat akkoorden en politieke afspraken al decennia gebruikelijk zijn, ontslaat ons er niet van om te toetsen of ze de geest van de Grondwet nog dienen: onafhankelijke vertegenwoordiging van het hele volk, inclusief degenen wiens opvattingen ons ongemakkelijk maken. Democratie vraagt om robuust debat, niet om voorafgaande uitsluiting van gekozen vertegenwoordigers. Het zou daarom beter zijn als de Kamer zich beperkt tot inhoudelijke veroordeling van geweld en haat, zonder hele groepen volksvertegenwoordigers politiek buiten spel te zetten. Hoe kijkt u daar tegenaan? #Democratie #Grondwet #Volksvertegenwoordiging

Het Nederlandse onderwijs kampt met een ver doorgeschoten toetscultuur die leidt tot stress, blikvernauwing en een verslechtering van de onderwijskwaliteit, waardoor het tijd is voor een fundamentele herbezinning op de rol en het gebruik van toetsen. #onderwijs #toetscultuur #kansengelijkheid

De Onderwijsraad pleit voor minder frequent toetsen in het onderwijs, omdat te veel toetsen stress bij leerlingen veroorzaken en de beoordeling vaak gekleurd is door de achtergrond van het kind, maar benadrukt dat onafhankelijke toetsen aan het einde van de schoolloopbaan onmisbaar blijven om een eerlijk schooladvies te waarborgen. #Toetsen #Onderwijs #Stress

De Onderwijsraad pleit voor een fundamentele herziening van de toetscultuur in Nederland, waarbij toetsen minder bepalend moeten zijn voor cijfers en schooladviezen, en meer als hulpmiddel bij het leren dienen, om de druk op leerlingen en scholen te verlagen en bredere vaardigheden te bevorderen. #Onderwijsraad #Toetscultuur #Basisonderwijs

Rabin Baldewsingh, Nationaal Coördinator tegen Discriminatie en Racisme, kritiseert de Nederlandse overheid voor het criminaliseren en discrimineren van woonwagenbewoners, en wijst op de schandalige behandeling en ongelijkheid waarmee zij worden geconfronteerd, zoals het verplichte Bibob-toetsen bij het verkrijgen van standplaatsen, wat in strijd is met de grondwet. #woonwagenbewoners #discriminatie #gelijke behandeling