BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#begrip
A
AD 2d

Na 34 jaar van rivaliteit en onbegrip hebben Leontien van Moorsel en Jeannie Longo eindelijk de waarheid met elkaar gedeeld, wat leidde tot emotionele herkenning en begrip voor elkaars strijd in de wereld van het vrouwenwielrennen. #Vrouwenwielrennen #LeontienvanMoorsel #JeannieLongo

Leontien en Jeannie Longo vertellen elkaar na 34 jaar de waarheid en vinden elkaar terug: ‘Het deed haar wat’

Loods 24 is de plek in Rotterdam waar duizenden Joden werden samengebracht voordat zij werden gedeporteerd naar de vernietigingskampen. Jaarlijks worden hier de vermoorde Rotterdamse Joden herdacht, onder wie 686 kinderen. Dat antisemieten uit alle krochten van de hel elkaar altijd weten te vinden is geen nieuws. Hoe bestuurders daarop reageren, is wél nieuws. Althans, dat zou het moeten zijn. De blog van dr. Eliyahu Sapir is een must-read voor iedereen die de volledige betekenis van deze kwestie wil doorgronden. Waar het misgaat, is dat ‘Israëlkritiek’ wordt ingezet om zeggenschap op te eisen over een Joodse herdenking. Een herdenking van vermoorde Joden en Joodse kinderen verandert daarmee van een moment van collectieve rouw in een podium waarop hedendaagse politieke eisen worden afgedwongen. De slachtoffers van de Holocaust krijgen achteraf een politieke stem toegeschreven die zij nooit hebben gehad. Daarmee ontstaat een uiterst perverse verschuiving: politieke partijen, wijkraden en organisaties claimen niet alleen het recht om aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur af te wijzen, maar óók om te bepalen wie mag deelnemen aan een Joodse herdenking. Een deel van de analyse richt zich op de rol van burgemeester Carola Schouten. Haar reactie veranderde de aard van het conflict. In plaats van de brutale boycotters verantwoordelijk te houden voor de ontstane polarisatie, verklaarde zij ‘begrip te hebben voor de zorgen over de waardigheid van de herdenking’ en kondigde zij overleg aan met de organisatoren. Niet langer was de boycotdreiging het onderwerp van discussie: de aanwezigheid van de Israëlische ambassadeur werd geframed als iets dat ‘opgelost’ zou moeten worden. De activisten kregen zo krankzinnig genoeg het mandaat van gatekeepers van deze Joodse herdenking. Dit is dus hoe institutionele normalisering werkt. Niemand claimt formeel regie over de herdenking, maar door politieke druk en bestuurlijk overleg ontstaat een nieuwe werkelijkheid waarin Joodse organisaties zich zouden moeten verantwoorden. De verantwoordelijkheid verschuift van degenen die antisemitische haat prediken naar de organisaties die de herdenking van de slachtoffers van de ultieme antisemitische haat houden. Sapir schrijft ook over de kramp waarin Nederlandse Joodse organisaties terecht zijn gekomen. De organisaties benadrukten na de antisemitische eisen dat de ambassadeur niet-politiek aanwezig zal zijn én zij boden ruimte voor een mogelijke dialoog. Deze reflex laat zien hoe verstikkend en dwingend de institutioneel-antisemitische druk inmiddels is geworden. De kern van het nu-antisemitisme: Joden in Europa worden geaccepteerd als slachtoffers van het verleden, maar die acceptatie verdampt meteen zodra Joodse continuïteit zichtbaar wordt in de vorm soevereiniteit en zelfbeschikking. Levende Joden worden gedwongen afstand te nemen van de Joodse staat, want ánders… Nu-antisemitisme ontstaat wanneer beschuldigingen richting Israël worden vertaald naar voorwaarden waaraan Joodse herdenkingen moeten voldoen om nog op bestuurlijke steun te kunnen rekenen. Schouten kan zich niet beroepen op neutraliteit. Wanneer de gemeente haar aanwezigheid afhankelijk maakt van wijzigingen in het programma van een Joodse herdenking, wordt Schouten immers zélf onderdeel van de druk die wordt uitgeoefend. Haar taak is nadrukkelijk niet om te bemiddelen, maar om de brutale gatekeeperitis van nu-antisemieten als antisemitisch af te wijzen. Link naar blog in onderstaande tweet. 1/2 #antisemitisme #Holocaust #Joodseherdenking

V

In haar column pleit Marian Donner voor begrip voor de ultrarijken, die ondanks hun immense rijkdom vaak worstelen met een leegte in hun leven, en stelt ze voor dat ze deze zomer op een camping zouden staan om de eenvoud en verbondenheid met anderen te ervaren. #kapitalisme #hebzucht #ultrarijken

Je zou het ze bijna gunnen, al die ultrarijken, om deze zomer gewoon met hun tentje op een camping te staan

⚠️🇳🇱 LET OP: Demonstraties komen eraan! 🚜🚜 De kans is groot dat je de komende tijd #hinder kunt ondervinden van demonstraties op de weg. Ga je met dit warme weer op pad? Neem dan voldoende drinken mee, zorg dat je voldoende brandstof hebt en houd rekening met extra reistijd. Mocht je onverhoopt langere tijd stilstaan, dan ben je in ieder geval goed voorbereid. Ben je benieuwd wat er gebeurt? Kom gerust een kijkje nemen. En als je onze boodschap steunt, ben je van harte welkom om samen met ons op te trekken. We vragen iedereen om #begrip, #geduld en #respect voor elkaar. #SamenSterk #BoerenProtesten #Boeren #Nederland #IkSteunOnzeBoeren 💪🏻💪🏻 Bron: Ja U Kan #BoerenProtesten #Nederland #SamenSterk

A
AD 1w

Psychiater Christiaan Vinkers waarschuwt dat niet elke pijnlijke gebeurtenis, zoals een verbroken relatie, als trauma moet worden bestempeld, omdat het begrip 'trauma' zijn betekenis verliest wanneer we het te vaak gebruiken voor alledaagse tegenslagen, terwijl echte trauma's voortkomen uit ingrijpende ervaringen die ernstige psychologische schade veroorzaken. #jeugdtrauma #psychologischtrauma #PTSS

Verbroken relatie is verdrietig, maar is nog geen trauma: ‘Pas op dat we niet alles traumatisch noemen’

“Onze lijn is: ook journalisten zijn burgers, en socials zijn niet de krant.” Sorry? Natuurlijk zijn journalisten ook burgers. Maar een burger heeft geen 50.000+ volgers juist vanwege een journalistieke functie, geen toegang tot een groot mediaplatform als de @volkskrant en geen professioneel gezag dat aan zijn publicaties wordt ontleend. Op X discussieert u niet als een anonieme burger in het café, @mkeulemans. U doet dat als wetenschapsjournalist van de @Volkskrant. Dat geeft u meer invloed, maar brengt ook extra verantwoordelijkheid mee. Daarom vind ik het onderscheid tussen vrijheid van meningsuiting en journalistieke normen belangrijk (los van de klacht van @mauricedehond). Vrijheid van meningsuiting gaat over wat u mág zeggen. Journalistieke normen gaan over hoe zorgvuldig u behoort te handelen wanneer u informatie verspreidt, mensen beoordeelt of het publieke debat beïnvloedt. Als sociale media volledig buiten journalistieke verantwoordelijkheid vallen, waarom bestaan er dan journalistieke codes, richtlijnen voor sociale media en een Raad voor de Journalistiek? Dan zou iedere journalist op X naar believen kunnen beschuldigen, framen of kwalificeren onder het mom van 'ik spreek hier als burger'. Dat lijkt mij niet de bedoeling. Als die normen ophouden te bestaan zodra een journalist op sociale media actief wordt, verliest het begrip journalistieke verantwoordelijkheid veel van zijn betekenis. #Journalistiek #VrijheidVanMeningsuiting #SocialeMedia

'Voorzichtig sorry. Vier jaar na Corona komt er meer begrip voor de 'wappies' ' Het Coronabeleid heeft diepe sporen achtergelaten in Nederland. En jullie meewerken aan hitpieces om kritische huisartsen in een kwaad daglicht te plaatsen ook, @ChrisMersbergen en @ADnl Ik ben het artikel 'mrs. Covid is huisarts en ziet Corona niet als gevaar' niet vergeten. https://t.co/gdP357J157 En hoe Chris Mersbergen mijn praktijk begin 2021 benaderde op zoek naar een manier om mij weg te zetten als complotdenker. Van wie kregen jullie die opdracht, AD? Van de Denktank Desinformatie of van de NCTV? Want zes jaar na dato snap ik hoe dat werkte. Huisartsen die zich openbaar kritisch uitten, moesten zwijgen en alle middelen waren daarbij geoorloofd. Het Coronabeleid heeft gigantische schade veroorzaakt. En het wegzetten van mensen als 'wappies' ook. Schade in het vertrouwen in de media, verschrikkelijk hoe jullie meehuilden in het bos en critici kapot schreven als 'corona-ontkenner', 'wappie' en 'complotdenker'. Kom bij mij niet aan met een sorry. Ga eerst maar eens heel lang stil zijn en je bezinnen hoe het toch komt dat steeds minder mensen de media vertrouwen. Het woord sorry voor de schade die is aangericht maakt alleen maar opnieuw kwaad. Er is een grondig onderzoek nodig en vervolgens dat de daders voor dit misdadige beleid verantwoording afleggen. Maar ik treur niet, hoor. Ik ben zelf deel van de media geworden en zo zijn er meer. Dat de main stream media het lieten afweten opende voor mij een nieuw pad. Jullie hitpiece van maart 2021 had als doel mijn reputatie te beschadigen. Het moest een afschrikwekkend effect hebben. Nou, het was voor mij alleen maar de directe aanleiding om hier op twitter te beginnen als @veen_els. Steeds meer mensen zijn jullie arrogante top-down 'berichtgeving' zat. We zoeken zelf wel uit hoe het zit en bepalen zelf naar wie we luisteren. Vaarwel, AD, jullie hebben het helemaal bij mij verbruid. Dankjewel, AD, jullie duwden me naar twitter, ik had als social media digibeet nooit verwacht dat ik zo'n podium zou krijgen. Waardeert u wat ik schrijf? U kunt me steunen via https://t.co/5EmgfuiUho #Corona #Media #Vertrouwen

Erfbelasting gaat niet over inkomen, maar over eigendom Eén van de meest gehoorde argumenten ter verdediging van de erfbelasting is dat een erfenis inkomen is. Op het eerste gezicht klinkt dat intuïtief: iemand krijgt vermogen en is daar belasting over verschuldigd. Maar economisch gezien is een erfenis helemaal geen inkomen. Sterker nog, dit onderscheid wordt al eeuwenlang gemaakt in de economie. Inkomen is de beloning voor arbeid, ondernemerschap of het beschikbaar stellen van kapitaal. Een salaris is inkomen. Winst is inkomen. Rente, dividend en huurinkomsten zijn inkomen. Een erfenis is dat echter niet, want bij een erfenis ontstaat geen nieuwe economische waarde. Er wordt immers niets geproduceerd. Er wordt geen extra vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt simpelweg van eigenaar. Dat onderscheid is niet alleen economisch relevant. Ook de Nederlandse fiscale wetgeving maakt dit onderscheid: een erfenis wordt namelijk niet belast via de Wet inkomstenbelasting uit 2001, maar via een afzonderlijke wet: de Successiewet uit 1956. Dat bewijst niet dat erfbelasting onjuist is. Het laat zien dat ook de fiscale wetgeving een erfenis niet behandelt als inkomen, maar als een afzonderlijke vorm van vermogensverkrijging door overlijden. Toch wordt in het publieke debat vaak beweerd dat een erfenis ‘eigenlijk gewoon inkomen’ is, maar daarmee worden twee verschillende begrippen door elkaar gehaald. De grondslag van de belasting is immers de verkrijging van vermogen. Het object van die verkrijging is bestaand eigendom. Dat is iets fundamenteel anders dan nieuw gecreëerd inkomen. Een belasting verandert immers niet de aard van hetgeen zij belast. Motorrijtuigenbelasting maakt een auto geen inkomen, overdrachtsbelasting maakt een woning geen inkomen en erfbelasting maakt een erfenis evenmin inkomen. Dat onderscheid is belangrijk, omdat we het debat wel zuiver moeten voeren. Neem de veelgenoemde overwaarde van een geërfde woning. Alsof die waardestijging belastingvrij uit de lucht is komen vallen. In werkelijkheid is die woning doorgaans gekocht met inkomen waar al inkomstenbelasting over is betaald. Bij de aankoop is overdrachtsbelasting verschuldigd geweest. Tijdens het bezit zijn jaarlijks onroerendezaakbelasting en andere (gemeentelijke) belastingen en heffingen betaald. Afhankelijk van de aard van het vermogen en de omstandigheden kan bovendien gedurende meerdere jaren box 3-belasting zijn geheven. Dat betekent niet dat erfbelasting daarom automatisch onrechtvaardig is. Wel laat het zien dat een nalatenschap meestal bestaat uit vermogen dat tijdens de opbouw en het bezit al meerdere keren onderwerp van belastingheffing is geweest. De vraag is daarom niet of een erfenis inkomen is. Economisch is dat niet het geval en ook de fiscale wetgeving behandelt een erfenis niet als inkomen. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. En daarmee komen we bij de fundamentele vraag waar het debat werkelijk over zou moeten gaan: van wie is eigendom? Als eigendom in beginsel aan de eigenaar toekomt, ligt het voor de hand dat het eigendomsrecht ook het recht omvat om dat bezit na te laten aan wie hij of zij wil. Het recht om over eigendom te beschikken houdt immers niet vanzelf op op het moment van overlijden. Voorstanders van erfbelasting vertrekken vanuit een ander uitgangspunt. Zij stellen dat eigendomsrechten niet onbeperkt zijn en dat de overheid, in het algemeen belang, voorwaarden mag verbinden aan de overdracht van vermogen. Daarvoor worden uiteenlopende argumenten aangevoerd, zoals het beperken van vermogensongelijkheid, het bevorderen van kansengelijkheid of het financieren van collectieve voorzieningen. Dat is een legitiem politiek standpunt. Maar het is een ander standpunt dan beweren dat een erfenis 'gewoon inkomen' is. Een erfenis is een overdracht van bestaand eigendom. Wie vóór erfbelasting is, hoeft niet te verdedigen dat een erfenis inkomen is. De principiële vraag die verdedigd moet worden is of de overheid de overdracht van privé-eigendom mag belasten. En precies daarover hoort het maatschappelijke en politieke debat gevoerd te worden. Niet over de fictie dat bestaand eigendom van karakter verandert zodra de eigenaar overlijdt en daardoor opeens inkomen wordt. Erfbelasting is geen tweede inkomstenbelasting, maar een afzonderlijke belasting op de overdracht van eigendom. Juist daarom raakt zij aan een van de meest fundamentele vragen: in hoeverre mag de overheid ingrijpen in het eigendomsrecht? Dit eigendomsrecht wordt namelijk beschermd door het nationale en internationale recht, maar is niet absoluut. De wetgever kan daarop beperkingen aanbrengen, waaronder belastingheffing. De vraag is daarom niet of de overheid de overdracht van eigendom mag belasten, maar onder welke voorwaarden en in welke mate. Dat is een legitieme politieke discussie. Laten we die discussie dan ook voeren over waar zij werkelijk over gaat: de grenzen van het eigendomsrecht. Niet over de onjuiste veronderstelling dat een erfenis economisch gezien inkomen zou zijn. Bij een erfenis ontstaat geen nieuw inkomen. Er wordt geen nieuw vermogen gecreëerd. Bestaand vermogen wisselt slechts van eigenaar. #Erfbelasting #Eigendom #Belastingdebate

Bij een zeer ernstige afwijking bij de baby kan ik er nog enigszins begrip voor hebben, al zijn er ook menselijker methodes te bedenken. Maar hier gaat het dus om “wens” afbrekingen tussen de 22ste en 24ste week. Als moeder kun je dus besluiten om je baby te vermoorden omdat bijvoorbeeld het geslacht je niet aanstaat. Dit is absoluut verwerpelijk en zou verboden moeten worden. Abortuswetgeving moet naar mijn mening grondig aangepast worden. #Abortus #WettelijkeVeranderingen #ReproductieveRechten

Dit noem je geen ‘veiligheidsrisicogebied’. Dit is een asielcrisis. En dan heb je noodmaatregelen nodig. De EU-lidstaten zullen er alle begrip voor hebben als de grenzen voor nu op slot gaan. Hoe laat komt de Tweede Kamer bijeen? https://t.co/RRwfua6wyc #Asielcrisis #EU #Veiligheid

Een beschaving leeft niet alleen van wat zij produceert maar van wat zij doorgeeft. Het doorsnijden van de band tussen generaties verzwakt de samenleving. Ware woorden van @AmandaKluveld Solidariteit als tastbaar begrip richting kinderen, familie en gemeenschap. Daar zwoegt een mens voor. #solidariteit #samenleving #generaties

NRC 2w

De oorlog in Oekraïne onthult de gecompliceerde dynamiek van internationale veiligheid, waarin de vernietiging van soevereiniteit geen oplossing biedt voor de instabiliteit, maar juist de enige manier ondermijnt om duurzame vrede te bereiken, waarbij zowel de belangen van Oekraïne als die van Rusland erkend moeten worden voor een effectieve samenwerking en wederzijds begrip in de toekomst. #Rusland #Oorlog #Soevereiniteit

Why a broken Russia is bad for the world

Bizar! Deze ongekozen burgemeester snoert onze gekozen volksvertegenwoordiging de mond. Waarom? Omdat volgens hem, zonder enige onderbouwing (!), het woord “omvolking”racistisch zou zijn. Maar FVD is TEGEN omvolking. Waarom mag je je niet TEGEN een “racistisch begrip” uitspreken? #politiek #vrijheidvanmeningsuiting #racisme

Mosa 3w

Jag begriper ej hur M ständigt landar i tokiga beslut som skrämmer bort väljare. Chatcontrol, könsbyteslagen, public service osv. Fattar ni inte vad era väljare vill? Varför saboterar ni för oss och er själva ? Vi vill ha ett liberalkonservativt parti. Inte ett gäng blåsossar. #politik #val2024 #liberalism

SD requested today a debate in the EU Parliament about the murder of Christian Zedig. The proposal was approved. The debate takes place at 19:45 tonight. I cannot understand why the SWEDISH Social Democrats voted no. I look forward to critical questions from the media. Debate title: "Parliament (translated)

Bedreigen mag inderdaad niet. Maar hoe noemt de minister van VWS de mails die eerder naar de @IGJnl werden gestuurd door minister van VWS Hugo de Jonge? Zie bijlage. Het was buitengewoon bedreigend om 'full force' vervolgd te worden door de IGJ, kan ik u vertellen. En dan nog wel in opdracht van een minister. De Jonge vond huisartsen zoals wij een 'bedreiging voor de vaccinatiegraad'. U ziet kennelijk niet dat juist het meten met twee maten boosheid opwekt. Mensen als Grapperhaus, Aalbersberg, Rutte en De Jonge wekken woede op. Ze hebben het begrip democratie misbruikt en de bevolking destijds geknecht met lockdowns en avondklok. De enige manier is rechtvaardigheid, om volkswoede in goede banen te leiden. Niet vergoeilijken en onder het tapijt houden. #democratie #vaccinatie #rechtvaardigheid

Hoe kun je deze uitleg van een wiskundige, hoogleraar, negeren? Ik vrees dat er niemand onder de beslissers vanuit de politieke regeringspartijen is die dit begripvol kan weerleggen, onze @MinPres en verantwoordelijk minister voorop. Een les nu al uit de coronaverhoren te trekken, wordt genegeerd. #Wiskunde #Politiek #Coronapas

V

De Chinese ruimtesonde Tianwen-2 staat op het punt om bodemmateriaal te verzamelen van de planetoïde Kamo’oalewa, die mogelijk een stuk van de maan is, en dit zou kunnen bijdragen aan ons begrip van de maan en de oorsprong van dat hemellichaam. #Tianwen2 #Kamo’oalewa #ruimtemissie

Hoogstandje in de ruimte: Chinese missie haalt gruis op van een quasimaan

Even wat gedachten naar aanleiding van het #stikstofdebat: Als rasecht stadsmens was het voor mij op zijn zachtst gezegd nogal een cultuurschok toen ik in 1992 vanuit Haarlem naar refo-dorp Barneveld verhuisde om mijn onderwijsbaan op een grote scholengemeenschap voor mavo/havo/vwo in Alkmaar te verruilen voor eentje op een mbo voor dierverzorging, paardenhouderij en agrarisch onderwijs. Ik had als overtuigd links-stemmer een hoop vooroordelen over boeren en die leken gelijk eigenlijk alleen maar bevestigd te worden. De lessen Nederlands - “Daar komme we hier niet voor, meneer!”- waren bij vlagen een bezoeking tijdens de laatste uren van een lange schooldag in een afgeleefd noodlokaal op een sombere en druilerige novembernamiddag, waarbij de klas, bestaande uit voornamelijk knullen en een enkel vrouwelijk Schattenkeinder-achtig wezen wat zó uit de hel van Bint leek weggelopen, zich zo vér mogelijk bij mijn bureau vandaan achter in het lokaal verschanst had, ongegeneerd luidruchtig neus ophalend en scheten latend. Wanneer buiten een trekker of een ander landbouwvoertuig langsreed, vloog de schaars aanwezige aandacht ogenblikkelijk naar de ramen en werd uitgebreid het model en type van commentaar voorzien. Het was bikkelen en afzien, maar ook een kwestie van volhouden. Deze school werd vroeger, toen het nog uitsluitend een agrarische school was, ook wel de Winterschool genoemd, aangezien de boerenjongens buiten het winterseizoen hard nodig waren op de boerderij, om daar vanaf de aller vroegste ochtendschemering tot laat in de avond te bikkelen op het land of in de stallen. Tijden veranderen, inzichten ook, en ik kan nu wel stellen dat er niet veel bedrijfstakken zijn die zó met hun tijd en de daarbij horende nieuwste technieken zijn meegegaan, als het agrarisch onderwijs. Een boer is niet meer een domme kinkel in een blauwe overall die kauwend op een sprietje met een hooivork in een koeienvlaai staat te prikken. Tegenwoordig is een boer vaak een manager in een hightech miljoenenbedrijf die er voor moet zorgen dat wij in Nederland en ver daarbuiten onze dagelijkse prak op het bord krijgen, en daarbij ook nog eens rekening moet houden met een consument die steeds veeleisender wordt, die middels politici gaat brullen als die boer zich niet houdt aan de steeds groter worden berg van soms krankzinnige regels, bedacht door stedelijke ambtenaren in een totaal ander negen tot vijf-universum. Om aan al die voorwaarden te kunnen voldoen moet een boer dus enorm investeren, en zonder allerlei subsidies wordt dat steeds meer onbegonnen werk. Investeren met geld, maar ook investeren in tijd. Ik moet de eerste ambtenaar nog tegen komen die al om 4 uur ’s ochtends op zijn kantoor zit en pas om 12 uur ’s nachts naar huis gaat, en dat onder alle weersomstandigheden en in alle jaargetijden, ook als half Nederland er 3 weken tussenuit gaat om ergens in het zonnige zuiden te gaan bakken op het strand. Ik kan me dus goed voorstellen, nadat ik bijna dertig jaar op deze mbo in diverse functies heb gewerkt, en ik die boerenjongens een stuk beter heb leren kennen, dat de huidige agrariër nogal moedeloos wordt van het gemak waarmee lieden die echt nul verstand hebben van , en nul begrip hebben voor, allerlei nieuwe regels verzinnen om toch maar aan hun hoogstaande idealen aangaande klimaat en milieu te voldoen. Heel lang heb ik hetzelfde gedacht als de bedenkers van alle regels en restricties. Pas de laatste tien jaar zijn mijn ideeën gaan kantelen, en dat kantelen is de laatste 3 jaar in een stroomversnelling gekomen. Deels door me meer te verdiepen in de beweegredenen van iemand om boer te worden, waardoor inzichten veranderen, deels doordat ik nu in een toch wel stijf boerendorp woon ( ik zou nooit meer terug willen naar de stad ), maar ook door het steeds grotere bijna Noord-Koreaans aandoende fanatisme waarmee de huidige linkse partijen en hun aanhang in de vorm van de grote kranten en media op radio en tv hun heilige deug-graal aan ons opdringen, waarbij elk voorzichtig weerwoord je meteen het stempel van rechts-extremist oplevert. Zijn onze agrariërs dan allemaal zulke engelachtige wezens? Nee, natuurlijk niet. Er gaat nog steeds van alles mis. Er is dierenmishandeling, dierenleed, milieuvervuiling, er zijn rellen, er is lomp gedrag, ze laten bij vlagen nog steeds scheten en boeren achter in het klaslokaal. Maar ze doen wel hun best, ze proberen te overleven om ervoor te zorgen dat wij eten op ons bord hebben, en ze proberen daarbij het milieu zoveel mogelijk te ontzien. Ga er maar eens aanstaan. Ons land wordt voller en voller, onze kabinetten blijven het maar volproppen, iedereen wil lekker wonen , wil zich vol stoppen op een zomerse barbecue. Dan moet je dus keuzes maken. Alles biologisch en vegan is leuk en aardig, maar bij lange na niet genoeg en daarnaast veel te duur om iedereen tevreden te stellen. Aan ons consumptiepatroon hangt een prijs. En daarvoor moet een boer investeren in tijd en geld. Als wij onze aardbeitjes ook in de winter op tafel willen hebben, dat kan, maar het smaakt nergens meer naar. Maar geef die boer niet de schuld. De wansmaak wordt nog steeds veroorzaakt door onze deugende politici, die steeds meer het onmogelijke van ons eisen. De kruik gaat net zo lang te water tot hij barst. Op een gegeven moment – en dat komt razendsnel dichterbij-, barst die kruik. Dan zijn we nog véél verder van huis. #stikstof #agrarischonderwijs #boeren

Norm van wát precies? Demografische meerderheid? Culturele standaard in Nederland/West-Europa? Esthetische of morele standaard? Of alleen binnen de muren van het Stedelijk Museum? Hoe verhoudt “witte mensen zijn niet de norm” zich tot het feit dat mensen van Europese afkomst in Nederland nog steeds ruim in de meerderheid zijn (en in de meeste Europese landen)? Is “norm” hier een demografisch of een ideologisch begrip? Moet de oorspronkelijke meerderheidscultuur zich aanpassen aan nieuwkomers? En dan de uitspraak “wit is ook een categorie”. Dus net als “zwart” of “bruin”? Of wordt “wit” hier vooral als problematische standaard gezien die afgebroken moet worden, terwijl andere identiteiten versterkt mogen worden? #cultuur #diversiteit #identiteit