BETA nonprofit public democratic european moderated

Search

#herfst

Bij deze mijn uitleg in 'lekentaal' van wat @dr_Louwen gevonden heeft. Rogier is een expert op dit gebied en het belang van zijn resultaten valt nauwelijks te overschatten, maar dat is voor de geïnteresseerde leek zeker niet meteen duidelijk. Ondanks dat ik toch redelijk goed in het verhaal zit, duurde het zelfs bij mij even voordat het kwartje viel. Maar met deze resultaten is het #Sprookje van de #Wasbeerhond van @mkeulemans en @MarionKoopmans uit. Eigenlijk is Rogier verder gegaan met graven waar ik in de #WuhanTrilogie gestopt ben. Ik zal eerst de context schetsen: Het gaat om de ruwe genetische data behorend bij dit artikel uit Nature van 3 februari 2020. Het is de eerste formele beschrijving van het virus #SARSCoV2. https://t.co/ySjVIE5Yxv Saillant detail: de eerste auteur is Peng Zhou en de laatste auteur is Shi Zheng-Li. Beiden waren vanaf het vroegste begin betrokken bij het cruciale projectvoorstel DEFUSE van DARPA. Juist ja, dat was het project met daarin het 'bouwplan' van SARS-CoV-2. Een bijzonder kenmerk van het virus ontbrak volledig in de beschrijving van het virus in het artikel van Peng Zhou en Shi Zheng-Li. U kunt wel raden wat dat kenmerk was: de furine cleavage site. De Chinezen hadden het genoom van het virus overigens al in handen op 27 december 2019 maar gaven dit pas vrij op 10 januari 2020. Dat beschrijf ik allemaal keurig in de Wuhan Trilogie. We gaan verder: Wat Rogier geanalyseerd heeft, zijn de ruwe genetische data afkomstig uit de BAL-preparaten van de eerste zeven patiënten met Covid-19. Zes daarvan hadden een relatie met de inmiddels beruchte Huanan Seafood Wholesale Market in Wuhan. Ik denk dat hier al het eerste rookgordijn opgetrokken werd. BAL-preparaten zijn monsters van een longspoeling (broncho-alveolar lavage). Je vindt daar natuurlijk niet alleen RNA van het virus, maar ook RNA van menselijke cellen. Verder neemt zo'n spoeling alles mee wat er verder nog in de longblaasjes zit. Dat alles moet dus netjes opgezuiverd worden om een zo 'schoon' mogelijk preparaat te krijgen. Uit dat preparaat werd het genoom van SARS-CoV-2 verkregen en werd het virus ook gekweekt. Et voilá. Tot zover. Nu een zijstap: Op 10 januari 2020 hadden de Chinezen het genoom in handen en kon begonnen worden met het ontwikkelen van een vaccin. Op dat project werden natuurlijk niet de minste wetenschappers gezet. Een van die wetenschappers was Zhou Yusen. Een belangrijke figuur die in de Wuhan Trilogie uitgebreid aan bod komt. Wat weten we van hem? Zhou is op het moment van de uitbraak de directeur van het 5th Institute van de Academy of Military Medical Sciences (AMMS), met als rang brigadegeneraal. Hij doet al vele jaren onderzoek naar vaccins tegen MERS en SARS. Dat Zhou als militair betrokken is bij dergelijk onderzoek, hoeft overigens niet te verbazen. In het 'Vijfjarenplan' van 2015 spreken de Chinezen al het voornemen uit om het civiel wetenschappelijk onderzoek volledig te integreren met het militair wetenschappelijk onderzoek. In tegenstelling tot de suggestie die soms gewekt wordt, maakten de Chinezen daar tot 2020 ook geen geheim van: auteurs met een affiliatie met de AMMS stonden keurig als zodanig bij de verschillende wetenschappelijke studies vermeld. Vaccin: Het is deze Zhou Yusen die als eerste een patentaanvraag doet voor een vaccin tegen SARS-CoV-2. en wel al op 24 februari 2020, zes weken nadat China officieel het genoom van SARS-CoV-2 vrijgaf. Dat is erg snel en het viel veel mensen op, zelfs de vier auteurs van het 'Proximal Origin' artikel die daarover een discussie voerden op hun prive-app. Verschillende wetenschappers wezen erop - voor en achter de schermen - dat als Zhou op 24 februari over een vaccin beschikte, hij met de ontwikkeling daarvan in oktober, uiterlijk in november 2019 al mee begonnen moest zijn. Gek genoeg heeft het vaccin van Zhou Yusen het nooit gehaald. Uiteindelijk zijn er twee Chinese vaccins in productie genomen, maar daar was het vaccin van Zhou Yusen niet bij. Bovendien is Zhou Yusen dood. Hij zou van het dak van het Wuhan Institute of Virology gevallen zijn, maar dat valt niet te bewijzen: het zou ook enigszins vreemd zijn, want zijn standplaats was niet Wuhan, maar Beijing. Het enige wat we zeker weten, is dat hij dood is. Dat staat namelijk bij een van de wetenschappelijke artikelen waarbij hij betrokken wordt en door zijn collega's postuum geëerd wordt. Nu wordt het pas echt interessant: Er zijn verschillende methoden om een vaccin te ontwikkelen: je kunt een bestaand virus 'verzwakken', je kunt een virus 'doden' en dan als vaccin gebruiken, we hebben inmiddels natuurlijk de mRNA-vaccins, maar er bestaat ook zoiets als 'sub-unit vaccins', ook wel 'eiwit-vaccins' genoemd. Dat laatste was de specifieke expertise van Zhou Yusen. Zij hele carrière lang was hij bezig met de ontwikkeling van een eiwitvaccin tegen SARS en MERS. En dan komt er een stukje wat ik volledig gemist heb en nu door Rogier uit deze BALF-data is gevist: Zhou Yusen had een specifieke methode ontwikkeld: daarbij koppelde hij het 'receptor-bindend domein' (RBD) van MERS aan een stukje van een menselijk antilichaam (IgG). Dat beschrijven hij en zijn vaste compagnons al in een artikel uit 2014: https://t.co/jVGFc5sQ0X En hij vroeg hier ook patent op aan, samen met zijn vaste coauteurs bij vele van zijn wetenschappelijke studies, Lanying Du en Shibo Jiang. Onthou die laatste naam: https://t.co/Memt5FFNhA Het RBD is het deel van het spike-eiwit van een coronavirus dat bepaald aan welk menselijk eiwit het kan binden. Het stukje van het menselijk antilichaam wat hiervoor door Zhou Yusen gebruikt werd, is het zogenaamde Fc-deel. Dat is het deel van een antilichaam dat 'constant' is en daarmee bindt aan verschillende witte bloedcellen, zodat die 'weten' wat ze aan moeten met wat het antilichaam met het variabele deel 'gevangen' heeft. Hoe maak je zo'n construct? Dat is vrij simpel. Je knoopt een stukje DNA dat codeert voor het RBD aan een stukje DNA dat codeert voor het Fc-deel van een humaan antilichaam. En zoals het artikel beschrijft, wekt dat een hele krachtige immuunreactie op tegen het RBD. Waarmee een virus dus niet meer kan binden aan een menselijke receptor en daarmee onschadelijk wordt. We gaan verder: Wat het des te vreemder maakt dat Zhou Yusen's vaccin het nooit gehaald heeft, is dat men rustig doorging met de ontwikkeling van de techniek. Later in het jaar verschijnt een artikel dat precies hetzelfde beschrijft voor de ontwikkeling van een vaccin tegen #SARSCoV2, met als laatste auteur diezelfde Shibo-Jiang. https://t.co/aPjhzrLdJP Zhou Yusen wordt in dit artikel in het geheel niet meer genoemd, terwijl hij als eerste een patent aanvroeg. Wat is de crux van het verhaal? Met deze uitgebreide context wordt nu het belang van het speurwerk van Rogier duidelijk: want wat vindt hij in de BAL-data van de eerste zeven patiënten? Hij vindt precies dezelfde constructie: de RBD van SARS-CoV-2 gekoppeld aan een Fc-fragment van een menselijk IgG antilichaam. Hetgeen dus bewijst dat Zhou Yusen eind december 2019 al bezig was met de ontwikkeling van een vaccin tegen een virus dat officieel nog niet eens tot een uitbraak had geleid. Als de Chinese auteurs niet reageren en geen goede alternatieve verklaring hebben voor de resultaten van Rogier, betekent dat de 'markthypothese' definitief afgeschreven kan worden. Want in dat geval wisten de Chinezen al maanden van een uitbraak en is de markt van Huanan een dwaalspoor, wellicht bewust zo uitgezet door de Chinese autoriteiten. En dit past precies in de tijdlijn zoals ik die schets in de Wuhan Trilogie: in de late zomer of begin van de herfst 2019 is er iets gebeurd in het Wuhan Institute of Virology. Waarschijnlijk kwamen de Chinese wetenschappers er toen achter dat er een calamiteit was en dat er een virus ontsnapt was aan het lab. Dit is analoog aan de uitbraak van Brucella in Lanzhou eind 2019 waar pas maanden na de uitbraak duidelijk werd waar deze had plaatsgevonden. En geloof het of niet, deze situatie rondom de uitbraak van SARS-CoV-2 is analoog aan de uitbraak van SARS, toen militaire wetenschappers al veel eerder wisten van de uitbraak en het virus al in handen hadden, terwijl de civiel werkzame virologen nog van niets wisten. Het wachten is op het antwoord van Peng Zhou en Shi Zheng-Li. Al zegt iets in mij dat dat antwoord nooit gaat komen. Hoe dan ook, het motto van de Wuhan Trilogie is dit: "Truth is the daughter of time, not of authority..." En het lijkt er steeds meer op dat dit inderdaad het geval is in het verhaal over de #OriginOfCovid. Ps. Rogier vindt nog meer onregelmatigheden in de BAL-samples, maar dit is verreweg de belangrijkste bevinding in mijn ogen (en de overige bevindingen kan ik ook nog niet plaatsen: misschien komt dat nog). Een en ander betekent dat ik er vrijwel niet aan ontkom om de Wuhan Trilogie nog een laatste keer te reviseren, ook al komt er misschien nooit een 3e editie. Maar ik wil het verhaal compleet hebben. Zodat iedereen heel gedetailleerd weet wat er allemaal gebeurd is. @RandPaul @SenRandPaul @USRightToKnow @emilyakopp @gdemaneuf @franciscodeasis @BillyBostickson @TheSeeker268 #SARSCoV2 #Wuhan #Vaccin

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

A
AD 3w

Op de 17de dag van het WK voetbal laten Lionel Messi en Cristiano Ronaldo zien dat ze in de herfst van hun carrière nog steeds op hun topniveau presteren, terwijl fans zich verheugen op aankomende wedstrijden met deze supersterren in actie. #Messi #Ronaldo #WKVoetbal

Lionel Messi en Cristiano Ronaldo in actie: op deze WK-duels kun je je verheugen
Wilma May 27

‘Ze kan bijten’ zei de man die Lupa naar het asiel bracht waar ik beheerder was. De man die bekend stond als een trainer met hele harde hand. Hij had het liefst herders. Zo wild en agressief mogelijk, des te harder kon hij er mee om gaan. Hij stond er om bekend om met slipkettingen of sleutelbossen te gooien naar honden. Die kwamen lekker hard aan en dat zou ze wel leren of laten schrikken als ze niet luisteren wilden. Lupa was een kleiner formaat hondje, kruising Kooiker. Ze was duidelijk onder de indruk van alles. Het is ook niet niks. Elf jaar en dan naar het asiel worden gebracht. Alles nieuw, alles vreemd. Haar baasjes gingen verhuizen en Lupa mocht niet mee. Ik viel als een blok voor Lupa. Vraag me niet waarom, het was zo. We hadden vanaf het eerste moment dat ze binnen kwam in het asiel een band. Lupa werd ter adoptie gezet. Ze had mij laten zien dat ze nog dol was op spelen met balletjes en stokjes, dan kwam ze helemaal los. Ik zette haar ter adoptie om op zoek te gaan naar een baasje. Er kwamen verschillende mensen voor haar kijken maar het waren allemaal oudere mensen. Die oudere mensen vond ik niet goed genoeg voor haar als baasje. Lupa was dan elf jaar maar ze wilde nog rennen en spelen. Ik zag deze oude mensen niet met ballen gooien. Lupa wilde lopen, spelen, rennen en actie. De ouderen die voor haar kwamen zochten een rustig hondje om een rondje mee te lopen en daarna weer heerlijk binnen op schoot te hebben. Daar was Lupa niet het juiste hondje voor. Lupa had ik in de tussentijd op het asiel, tussen mijn eigen roedeltje gelopen. Dat ging erg goed ondanks dat ze een pittige dame was. Omdat Lupa en ik hele dikke maatjes waren besloot ik haar zelf te adopteren. Wat een trouw hondje was mijn Lupa. Ik kon haar overal los mee heen nemen. Ze bleef trouw naast mij of in de buurt. Ze liep altijd vlak achter of naast me. In het begin schrok ik regelmatig. Ze liep dan zo dicht achter mij dat ik haar niet zag als ik omkeek en dacht dat ze weg was. Ze is nooit, maar dan ook nooit ver bij mij weg gelopen. Lupa had geen voertje of snoepje nodig om te komen als ik haar riep. Ik hoefde maar te knipperen en ze stond naast me. Ik kon met haar lezen en schrijven. Lupa hield van alles waar ze achter aan kon rennen. Water in de lucht gooien, herfstblaadjes die op de grond lagen wegschoppen of sneeuw. Lupa vond het fantastisch en genoot daar enorm van. Ik heb heel wat zand, water, blaadjes, sneeuw en alles wat ik maar in de lucht kon schoppen voor haar in de lucht geschopt. Achter stokken aan en ballen. Wat was ze enthousiast en vrolijk. Ik genoot altijd zo van haar tijdens de wandelingen en zij genoot van het samen lopen en spelen. Het was vanaf het begin duidelijk dat Lupa met harde hand was behandeld bij haar vorige baas. Als ik in mijn handen klapten kroop ze in elkaar. Als ik moest hoesten of niezen ging ze zenuwachtig rondlopen. Ik probeerde daarom nooit te niezen waar Lupa bij was. Ze veranderde dan in een trillend bang zenuwachtig hondje. Wat zou ze toch allemaal mee hebben moeten maken? Ik ben zo blij voor Lupa dat ze toen voor afstand naar ons asiel is gebracht. Dat ze bij mij verder kon leven zonder dat haar langer pijn kon worden gedaan. Ruim 10 jaar geleden alweer is mijn Lupa, mijn allerliefste Lupa, thuis ingeslapen. Haar nieren waren zo slecht dat het niet langer kon. Van helemaal niets aan de hand naar vreselijk ziek en na 3 dagen erg ziek zijn kon ik niet anders dan besluiten haar te laten gaan. Lupa die altijd bij mij was. Lupa waar ik een ongelooflijk intense band mee had. Een band die ik nog niet eerder met een hond heb gehad. Vier jaar lang heb ik genoten van Lupa. Vier jaar lang heeft ze mijn leven verrijkt en ik hoop dat ik haar leven verrijkt heb. Het heeft niet langer mogen duren dan die vier jaar. Als er een hiernamaals bestaat weet ik zeker dat ze op mij staat te wachten als ik daar ook aankom. Mijn Lupa… mijn trouwste maatje die een enorme leegte achter liet. Ik heb in mijn leven al heel wat honden gehad en voor gezorgd. Er staan ondertussen twintig urnen op de kast in de kamer. Al mijn honden worden individueel gecremeerd. Lupa is één van de twintig honden die ik heb moeten laten gaan. Nog steeds krijg ik tranen als ik aan haar denk. Al mijn honden zijn mij dierbaar en om allemaal had ik verdriet toen ik ze moest laten gaan maar Lupa is en was één van de liefste, de trouwste, mijn beste maatje. Ik mis je nog steeds vreselijk enorm veel lieve Lupa 💖 #Hondenliefde #Adoptie #Verlies

G

Meteoroloog Reinout van den Born vysvětluje aktuální chladné počasí v květnu jako důsledek přílivu studeného vzduchu z polárních oblastí, zatímco očekává, že nadcházející léto by mělo být suché a teplé s teplotami dosahujícími až 30 stupňů. #weersomslag #klimaatverandering #herfst

Waarom het nu 'herfst' is, maar de zomer juist bloedheet lijkt te worden