Search

Rusland is een groot land. Nou, zet de koffie maar op het vuur, pak de rakija erbij en laat mij dit verhaal eens rustig vertellen, want blijkbaar heeft iemand eindelijk in Brussel een landkaart gevonden. Jarenlang werden de mensen in de EU verteld dat Rusland door de sancties wel even op de knieen zou gaan. De ene na de andere Europese politicus stond met een ernstig gezicht voor een camera te vertellen dat Moskou economisch geïsoleerd zou raken, dat de Russische economie zou instorten en dat Rusland uiteindelijk vanzelf zou begrijpen dat Brussel de baas van de wereld was. Ja hoor.. Dat laatste hebben ze na de oorlog ook bij ons op het kamp geprobeerd. Ging niet helemaal lekker. Want terwijl Brussel steeds nieuwe sanctiepakketten uit de printer trok alsof het kortingsbonnen waren bij de supermarkt, begon Rusland gewoon zijn energie en handel ergens anders heen te sturen. Azië opzoeken, andere markten aanspreken, eigen productie versterken en ondertussen verdergaan met een economie die niet afhankelijk is van het feit of een Europese ambtenaar in Brussel vandaag toevallig met zijn verkeerde been uit bed is gestapt. En daar zit nu precies de grap. De EU wilde Rusland economisch pijn doen. Rusland kreeg pijn. Europa kreeg pijn. Maar ondertussen stond Brussel zichzelf op de borst te slaan alsof ze zojuist Napoleon persoonlijk hadden verslagen. KIJK! DE SANCTIES WERKEN! Waarop de werkelijkheid vanuit de keuken zegt., Welke sancties precies, schatjûh!? Want volgens de aangehaalde IMF cijfers behoort Rusland inmiddels tot de grootste economieën ter wereld wanneer je kijkt naar koopkrachtpariteit. Meer dan 7 biljoen dollar. En voor 2026 wordt een verdere groei voorzien. En dan krijg je natuurlijk het mooiste onderdeel van het verhaal. Rusland is een groot land. Ja. Dat is het inderdaad.. Niet alleen groot op de kaart, maar ook groot in grondstoffen, energie, landbouw, industrie en natuurlijke rijkdommen. En als je zo un land probeert te dwingen om minder afhankelijk te worden van jouw markt, moet je misschien niet verbaasd staan wanneer dat land vervolgens zegt.. Prima sukkels.. Dan verkopen we het ergens anders. Dat is ongeveer alsof ik op het kamp tegen onze bijzen zeg., Vanaf vandaag verkoop ik geen brood meer aan jullie. En vervolgens boos word omdat onze bijzen naar me tante achter ons loopt om brood te halen. Dan ben ik niet ineens een economische grootmacht. Dan ben ik gewoon dom bezig. Maar Brussel heeft natuurlijk een veel chiquer woord daarvoor.. Strategische autonomie. 🤣 Ondertussen moest de EU ineens ontdekken dat energie toch wel belangrijk is. Dat fabrieken daadwerkelijk energie nodig hebben. Dat grondstoffen ergens vandaan moeten komen. Dat goedkope energie nogal handig is wanneer je een industrie overeind wilt houden. Maar goed, daar praten ze liever niet over. Nee nee. Ze zetten gewoon nog een vlaggetje neer, houden een persconferentie en zeggen.. Rusland is geïsoleerd. Geïsoleerd van wie eigenlijk? Want als je vervolgens ziet dat Rusland zijn handel steeds verder verlegt richting andere delen van de wereld, dan begint dat woord (isolatie) toch verdacht veel te lijken op een Brusselse versie van., Wij praten niet meer met hem, dus hij bestaat niet. Dat werkt misschien op de schoolplein. Maar niet echt op een planeet met bijna acht miljard mensen. En daarom vind ik die uitspraak van Ali al Saidi al Qaidi eigenlijk prachtig.. Rusland is een groot land. Eindelijk iemand die het zegt. Want misschien moeten sommige Europese leiders eens stoppen met Rusland behandelen alsof het een klein bedrijfje is dat na 3 boze emails van Brussel vanzelf zijn deuren sluit. Rusland heeft enorme natuurlijke hulpbronnen, een grote binnenlandse markt, industriële capaciteit en de mogelijkheid om handel over verschillende richtingen te spreiden. Dat betekent niet dat Rusland onaantastbaar is., Maar het betekent wel 1 heel simpel ding.. Je kunt een groot land niet wegwensen. En dat is precies waar de Europese propagandamachine steeds tegenaan loopt. Want als de werkelijkheid niet overeenkomt met het verhaal, kun je 2 dinge doen. Je kunt je verhaal aanpassen. Of je kunt harder gaan schreeuwen. Brussel heeft blijkbaar voor optie 2 gekozen. Dus daar zitten ze nu. Met sanctiepakket nummer zoveel. Met nog meer verklaringen. Nog meer waarschuwingen. Nog meer analyses over hoe Rusland (op instorten) zou staan. En ergens achterin de zaal zit ondertussen een ambtenaar met een stapel nieuwe cijfers die voorzichtig zijn hand opsteekt., Ehm.. heren., misschien moeten we eerst even naar de cijfers kijken? Kuch! MOND DICHT! WIJ HEBBEN EEN NARRATIEF!! En zo draait de Europese propaganda carrousel vrolijk verder. Maar de wereld buiten Brussel draait gewoon door hoor. Andere landen kopen energie. Andere landen handelen. Andere landen zoeken grondstoffen. Andere landen bouwen industrie. En Rusland zoekt ondertussen gewoon andere afzetmarkten. Dus laat Brussel vooral nog honderd keer vertellen dat Rusland geïsoleerd is. Laat ze maar.. Ik lig lekker in me bedje, en kijk naar dat Europese toneelstukje. En ik zeg tegen mezelf., Zeg eens eerlijk.. wanneer gaan ze daar in Brussel begrijpen dat een sanctielijst geen toverstaf is? laat ze maar. Sommige mensen moeten eerst hun eigen huis in brand steken voordat ze ontdekken dat vuur warm is. En daar zit misschien wel de hele Europese tragedie in 1 zin. Ciganska Kraljica Mariba 👑 Roma journalism. #Rusland #EU #sancties

Alcohol schaadt uw gezondheid. Ja, merci. Ik was het bijna vergeten. Tegenwoordig moet blijkbaar op alles wat plezant is een waarschuwing, een stigma of een portie schaamte geplakt worden. Weet u wat mijn gezondheid óók schaadt? Een energiefactuur waar ik spontaan hartkloppingen van krijg. Belastingen op belastingen tot mijn bloeddruk vanzelf een beleidsindicator wordt. Boodschappen afrekenen en mij afvragen wanneer een volle winkelkar een luxeproduct geworden is. En dan de politiek. Eerst mijn koopkracht uitkleden, het leven duurder maken en langs alle kanten geld komen halen, om daarna met een bezorgd gezicht naar mijn glas wijn te wijzen en mij te vertellen dat ik toch wat beter op mijn gezondheid moet letten. Prachtig. Stress en geldzorgen zijn trouwens ook niet bepaald gezond, maar daar hangt vreemd genoeg nooit een waarschuwingslabel aan. Dus zet gerust “alcohol schaadt uw gezondheid” op mijn fles wijn. Maar dan wil ik vanaf morgen op iedere belastingbrief: “Opgelet: langdurige blootstelling aan overheidsbeleid kan hartkloppingen, hoge bloeddruk en een onweerstaanbare drang veroorzaken om deze brief met een glas wijn te openen.” Voilà. Nu zijn we tenminste consequent. #Gezondheid #Politiek #Alcohol

Iemand die 10 jaar geleden wat spaargeld had, heeft daar qua koopkracht nog 72% van over. Maar daar mocht hij ook nog vermogensrendementsheffing over betalen. Dan houd je een kleine 62% over.... De toekomstige #Box3 heffing wordt nog hoger, dus hoou je nog minder over. https://t.co/hihNcYQRF8 #Financiën #Economie #Belastingen

SPROOKJE van FNV is nu al uit “Iedereen gaat er op vooruit” Miljoenen gepensioneerden van PFZW-PME en PMT verliezen al jaarlijks honderden euro,s Ingevaren in nieuwe stelsel in 2026 krijgen zij 3% KoopkrachtDALING in 2027 0,5% indexatie bij 3,5% inflatie @nos @telegraaf(1) https://t.co/Iy3l726MML #pensioen #koopkracht #FNV

Dutch households are facing a year of loss of purchasing power for the first time since 2022, mainly due to rising inflation resulting from the war in Iran, while the cabinet has not yet indicated whether it will take measures to address the situation, although the Central Planning Bureau advises focusing on lower incomes with high energy costs. (translated)

The purchasing power gain of Dutch households halves due to rising energy and fuel prices, with a forecast of negative growth in 2027, while the economy stabilizes in the meantime with an expected growth of 1.4 percent this year and a limited impact of drought on growth. (translated)

The Dutch economy remains resilient and is expected to grow by 1.2 percent next year, but the purchasing power of households will decline by 0.3 percent if no policy adjustments are made, according to new estimates from the Central Planning Bureau (CPB), while the number of people in poverty is increasing again. (translated)

Aan de slag? Een kabinet vol plannen, een land vol problemen Als ik onze minister-president bij zijn aantreden moest geloven, zou Nederland eindelijk weer worden bestuurd door mensen die de problemen niet langer voor zich uit zouden schuiven, maar ze daadwerkelijk zouden oplossen. Het was een inspirerend verhaal, dat vervolgens opgetekend werd in het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA. Een coalitieakkoord dat heel toepasselijk ‘Aan de slag’ heette. En de kersverse premier had gelijk: Nederland snakt inderdaad naar een kabinet dat aan de slag gaat. Het kabinet-Jetten is inmiddels ruim vijf maanden onderweg. Dat is te kort om een kabinet op al zijn langetermijndoelstellingen af te rekenen. Maar het is lang genoeg om te constateren dat een aantal van de meest nadrukkelijke beloften nog steeds vooral uit woorden bestaat. Inmiddels begint pijnlijk het verschil zichtbaar te worden tussen zeggen dat je aan de slag gaat en doen wat je hebt beloofd. Vijf punten uit het coalitieakkoord springen er wat mij betreft uit. 1. Asiel, serieus grip op asiel- en arbeidsmigratie Het coalitieakkoord wond er geen doekjes om: ‘We willen serieus grip krijgen op asiel- en arbeidsmigratie.’ Sterker nog, het kabinet wil uiteindelijk dat asielaanvragen buiten Europa kunnen worden ingediend en afgehandeld, zodat mensen niet eerst de gevaarlijke reis naar Europa hoeven te maken en Nederland niet langer het toneel is waar iedere aanvraag moet worden behandeld. Dat klinkt ambitieus. Maar wat is er inmiddels gerealiseerd? Het kabinet zegt dat het ‘stappen zet’ richting behandeling van asielaanvragen buiten Europa. Er wordt gesproken met andere landen, er zijn modellen onderzocht en er moeten voor het einde van dit jaar concrete stappen worden gezet. En ondertussen is de instroom bepaald niet opgedroogd. Integendeel, in het eerste kwartaal van 2026 vroegen bijna 6000 mensen voor het eerst asiel aan, 33-procent meer dan in hetzelfde kwartaal van 2025. Onze minister van Asiel en Migratie zou zeggen dat er wel degelijk vooruitgang is geboekt, het Europese Migratiepact is inmiddels ingevoerd en het tweestatusstelsel is aangenomen. Dat zijn stappen. Maar wie de kiezer beloofde ‘serieus grip’ te krijgen op migratie, waarbij de nadruk lag op het significant inperken van de instroom kan hier niet mee aankomen, dit is onvoldoende ‘grip’ op asiel- en arbeidsmigratie. Met andere woorden: de belofte is gemaakt, maar met de uitvoering moet men nog beginnen, dat blijkt ook uit het feit dat er nog steeds elke week 1000 asielzoekers in Ter Apel arriveren. Kortom, we mogen daarom zonder meer stellen dat het kabinet wat asiel betreft heeft gefaald om te leveren, er is geen grip op asielmigratie. 2. Woningbouw: 100.000 woningen per jaar Ook wat woningbouw was de boodschap hoopgevend. De woningnood moest topprioriteit worden. Nederland moest structureel werken aan 100.000 nieuw te bouwen woningen per jaar. Het kabinet beloofde minder regels, kortere procedures en ‘ruim baan voor nieuwe huizen’. En wat kregen we? Een Nationale Woningbouwkaart. Een Taskforce Versnelling Woningbouw. Een beleidsbrief. En steeds de mededeling dat er voldoende plannen zijn. Sterker nog: volgens het kabinet liggen er inmiddels concrete plannen voor 100.000 woningen per jaar en verwacht ABF dat het doel in 2027 binnen bereik komt. U ziet ongetwijfeld waar het misgaat toch? Inderdaad. Nederland heeft geen tekort aan plannen. Nederland heeft een tekort aan gebouwde woningen. Zo constateerde De Algemene Rekenkamer in mei dat de resultaten van de nieuwbouw achterblijven, die 100.000 nieuw te bouwen woningen zijn vooralsnog een nobel streven, maar verre van de realiteit. Maar eerlijk gezegd is dat de modus operandi van deze regering in een notendop: plannen worden gepresenteerd alsof het resultaten zijn. Niet alleen bij woningbouw, maar ook bij asiel, men vergadert tot men een ons weegt, laat allerlei onderzoekscommissies de problemen in kaart brengen en vervolgens gebeurt er niks. Iemand die al vijf tot tien jaar op een woning wacht, kan weinig met een rapport dat krapte op de woningmarkt in kaart brengt, die voelt die krapte aan den lijve. Kortom, ook wat woningbouw betreft kunnen we stellen dat het kabinet heeft gefaald om te leveren, plannen worden gepresenteerd als resultaten en in plannen kan niemand wonen, da’s de wrange conclusie die we mogen trekken. 3. Stikstof: Nederland van het stikstofslot af Na jaren van stilstand en juridisch getouwtrek beloofde het nieuwe kabinet ook wat stikstof betreft doorbraken. Nederland zou eindelijk van het stikstofslot worden gehaald. Boeren zouden duidelijkheid krijgen, PAS-melders weer perspectief en de vergunningsverlening voor de woningbouw en het bedrijfsleven zou weer op gang komen. Premier Jetten kondigde bovendien nadrukkelijk aan dat er voor de zomer duidelijkheid zou zijn welke keuzes er zouden worden gemaakt. Het kabinet presenteerde vervolgens op 26-juni het pakket maatregelen waarmee Nederland van het stikstofslot zou komen. Alleen bleek bij nadere beschouwing dat de daadwerkelijke vergunningverlening nog moet worden afgewacht. De nieuwe wetgeving moet in oktober naar de Kamer, het PBL moet het pakket nog beoordelen en pas daarna kan worden vastgesteld of het juridisch voldoende geborgd is. En uiteraard hebben belangenorganisaties ook een vinger in de pap, dus als er juridische procedures worden opgestart kan dit nog jaren gaan duren. Dus ook hier geldt dat ‘de doorbraak’ vooral een aankondiging is van een doorbraak. Dat is misschien flauw geformuleerd, maar vraag het aan een boer wiens vergunning wellicht wordt ingetrokken, of aan z’n collega die nu geen vergunning krijgt. Momenteel verkeert de hele sector in limbo, daardoor wordt er niet geïnvesteerd omdat niemand een financieel risico wil lopen, en neemt men, terecht, een afwachtende houding aan. De trend die we zien bij asiel en woningbouw zien we bij stikstof dus ook weer terug. Er wordt vooral vergaderd in Den Haag, er worden plannen gemaakt, maar op basis van plannen gaat niemand zijn bedrijfsvoering aanpassen of investeringen doen, dus ook hier verzuimt ons kabinet om te leveren. 4. Minder regels: 500 onnodige regels geschrapt of vereenvoudigd Dit is misschien wel de meest pijnlijke, want het kabinet beloofde niet alleen grote hervormingen op asiel, woningbouw en stikstof. Het beloofde ook iets wat bijna kinderlijk eenvoudig lijkt: minder onnodige regels. Voor de zomer zouden zo’n 500 onnodige regels worden geschrapt of vereenvoudigd. Het resultaat? De teller staat op 403. Het kabinet presenteerde dat zelf als een succes, hoewel het doel dus simpelweg niet werd gehaald. Nu kun je natuurlijk zeggen dat 403 minder onnodige of vereenvoudigde regels beter is dan niets. Maar dat is niet het punt. Als een kabinet zichzelf een doel stelt van 500 en eindigt op 403, dan is het beoogde resultaat niet gehaald. Het probleem is bovendien groter dan die 97 regels die nog op de lijst staan. De belofte was dat de overheid ‘dingen makkelijker’ zou maken in plaats van moeilijker. Dat is een duidelijke politieke keuze, want in Nederland regeltjesland is het vaak de bureaucratie die een belemmerende factor is. Iedere ondernemer weet inmiddels dat het probleem niet het aantal regels is, maar de stapeling van regels, uitzonderingen, formulieren, vergunningen en toezicht erop die ervoor zorgt dat iets simpels in Nederland al snel bijna onmogelijk wordt door de regelzucht. Dus ook wat dit punt betreft faalt het kabinet om te leveren, het begin is er, maar het schrappen van onnodige regels zou toch niet zo’n struikelblok behoren te zijn? 5. Energie: een noodfonds voor hoge energiekosten Jarenlang verkochten de partijen in het kabinet de energietransitie met de belofte dat energie straks bijna gratis zou zijn, en dat de geplande overcapaciteit netto geld zou gaan opleveren. Anno 2026 kan het contrast haast niet groter zijn, energie is bijna onbetaalbaar omdat de duurzame energiebronnen waar massaal in geïnvesteerd werd vooral op subsidie bleken te draaien en daarnaast onbetrouwbaar bleken te zijn. Het kabinet beloofde een noodfonds energie op te zetten om mensen met een kleine portemonnee de helpende hand te bieden bij hun energiekosten. Tegelijkertijd moest door subsidies energie structureel betaalbaar blijven. Premier Jetten beloofde in maart zelfs expliciet dat er dit jaar een noodfonds zou komen voor huishoudens met de grootste financiële problemen. In juli kwam de aankondiging dat er 193-miljoen beschikbaar komt, naar verwachting voor ongeveer 500.000 huishoudens. Alleen komt dit fonds volgens het kabinet pas later dit jaar beschikbaar. Dat is een beetje alsof je in juli tegen iemand zegt dat je hem voor de komende winter een winterjas geeft en dan in november trots komt vertellen dat je de jas inmiddels hebt besteld. Het zijn wederom plannen, maar het is geen daadkracht. Eén van de argumenten waarmee de energietransitie werd verkocht aan de Nederlander is dat het energie bijna gratis zou maken, waardoor onze concurrentiepositie zou verbeteren en daarmee de koopkracht en het welvaartsniveau van alle Nederlanders. Het tegenovergestelde is inmiddels de realiteit: energie is onbetaalbaar geworden en de koopkracht en het welvaartsniveau zijn gedaald. Dus wederom faalt het kabinet om te leveren. Maar begrijpt u mij niet verkeerd, dit betekent niet dat het kabinet helemaal niets heeft gedaan. Het heeft wetgeving door het parlement gekregen. Het Europese Migratiepact is ingevoerd. Er ligt een stikstofpakket. Er zijn maatregelen voor woningbouw genomen. Er is geld vrijgemaakt voor het noodfonds. Er zijn honderden regels aangepakt. Maar dat is nu juist het punt. Een kabinet moet niet worden afgerekend op hoeveel beleidsstukken het produceert, maar op de problemen die het oplost. Als we kijken naar de inhoud van het coalitieakkoord, de beloftes waarmee dit kabinet zichzelf presenteerde: grip op asiel en arbeidsmigratie, doorbraken op stikstof en woningmarkt, minder onnodige regels, betaalbare energie. Dat waren de redenen waarom mensen op de partijen in het kabinet hebben gestemd. Dit zijn allemaal punten die stuk voor stuk vereisen dat het kabinet hier actie op onderneemt. Het zijn echter ook de punten waarop we het kabinet kunnen afrekenen, op basis van één simpele vraag: wat is er veranderd? Als het antwoord na vijf maanden vooral bestaat uit ‘we zijn ermee bezig’, dan is dat geen resultaat, er is dan niets veranderd. Daarmee levert het kabinet dus aantoonbaar niet, lost men de gemaakte beloftes niet in. Het is vooral veel woorden, veel plannen, veel optimisme, maar vooral ook opvallend weinig resultaat. Is dan de belangrijkste belofte die dit kabinet nog moet nakomen niet dat men aan Nederland laat zien wat ‘Aan de slag’ betekent en dat men eindelijk eens begint met uitvoeren? #Kabinet #Asielbeleid #Woningbouw

Jij: “Mijn beleggingen van €100.000 zijn dit jaar 10% in waarde gestegen.” Overheid: “Mooi. Over die €10.000 waardestijging betaal je 36% belasting: €3.600.” Jij: “Maar mijn inflatie was 8%. Mijn reële rendement (mijn koopkrachtwinst) was dus slechts ongeveer €2.000.” Overheid: “Wij belasten het volledige nominale rendement.” Jij: “Maar ik heb mijn beleggingen niet eens verkocht.” Overheid: “Dat hoeft ook niet. De waardestijging telt als inkomen.” Jij: “Dus ik betaal €3.600 belasting over winst die ik niet heb ontvangen, terwijl mijn koopkracht maar met ongeveer €2.000 is toegenomen?” Overheid: “Klopt. We noemen dat ‘werkelijk rendement’.” Jij: “Werkelijk nominaal rendement misschien. Mijn werkelijke koopkrachtwinst was maar €2.000.” Overheid: “U maakt het onnodig ingewikkeld. U bent toch zeker geen econoom?” #investeren #belasting #inflatie

België staat financieel in brand, maar geen paniek: we hebben straks een eigen satelliet om de rookpluim perfect in beeld te brengen. Het wegenvignet? Maar 100 euro. Een podcast? Maar 800.000 euro. Een satellietsysteem? Maar 200 miljoen euro. Jouw dokter, centenindex of koopkracht? Sorry, begrotingstekort. De Belg wordt leeggeschud en krijgt daarna vanuit de ruimte een foto van zijn lege portefeuille. #België #Satelliet #Financiën

Ondanks de hoge perceptie van inflatie, met consumenten die een stijging van 8 procent denken te ervaren, blijkt de werkelijke inflatie in Nederland veel lager te zijn, voornamelijk door dalende prijzen voor dagelijkse boodschappen en energiekosten, hoewel hoge brandstofprijzen en andere factoren nog steeds druk uitoefenen op de economie. #inflatie #koopkracht #prijsstijging

Hoewel de inflatie in Nederland officieel daalt en sommige dagelijkse goederen goedkoper worden, blijft de gevoelsinflatie hoog door recente prijsstijgingen van brandstof en andere diensten, wat leidt tot een somber consumentengevoel ondanks een stijging van de koopkracht voor velen. #inflatie #economie #koopkracht

Heel beleggend Nederland is in rep en roer! Al maanden worden beleggers geteisterd met idiote voorstellen om niet-gerealiseerde beleggingsresultaten met liefst 36%, of een procentje minder, te belasten. Er is veel mis met die voorstellen. Met een vermogensaanwasbelasting zet Nederland zich internationaal totaal buiten spel en voor gek. Een belastingtarief van 35% of 36% is bizar hoog als je weet dat in Nederland loon, toch vaak de basis van het zuurverdiende geld waarmee wordt belegd, al behoorlijk stevig wordt belast. Daarnaast wordt geen rekening gehouden met inflatie, waardoor ook over koopkrachtverlies belasting moet worden betaald. En de aftrekposten zijn inmiddels zo beperkt geworden dat ook het doorsnee huishouden veel slechter af is. Waarom doen we dit toch? Ik voer de afgelopen maanden talloze gesprekken over idiote belastingvoorstellen in plaats van over mijn beleggingsfilosofie. Boze beleggers concluderen vervolgens, overigens echt onterecht, dat beleggen geen zin meer heeft of verhuizen, fiscaal of in zijn geheel, naar het buitenland. Het idee dat sommige mensen hebben dat dit slechts een paar rijke Nederlanders treft die toch wel een trucje bedenken om geen belasting te betalen, is aantoonbaar onjuist. Dit raakt iedereen die begrijpt dat je wel móét beleggen om kans te maken je koopkracht en vermogen te beschermen. Het aantal mensen dat Nederland om deze en andere redenen verlaat of wil verlaten groeit met de dag. Tegelijkertijd wil Europa juist dat we meer gaan beleggen, omdat we hopeloos achterlopen op het gebied van concurrentiekracht, defensie, energie en technologie. Waarom komt mijn land, dan met deze en talloze andere onbegrijpelijke voorstellen die tot onherstelbare schade leiden? Ik geef zo een presentatie in Portugal, op een fantastische locatie voor een mooie groep mensen. Maar ik weet nu al dat het ook daar vooral over dit soort perikelen zal gaan, in plaats van over de vraag of het een interessante beleggingsstrategie is. Sowieso merk ik dat het bij heel veel andere zaken, zoals het runnen van een bedrijf, het aannemen van personeel, de positionering van een beleggingsfonds en zelfs veel privézaken, al heel snel alleen nog maar over belastingen, geld en regels gaat. Nederland is de weg echt een beetje kwijt. #belasting #beleggen #Nederland

Financiële problemen bij Nederlandse huishoudens nemen toe, met bijna 40 procent die moeite heeft om rond te komen, en onder jongvolwassenen in de leeftijd van 18 tot 30 jaar is dit percentage gestegen van 40 naar 54 procent, terwijl de stijgende kosten van levensonderhoud en onzekerheid in de economie de situatie verder verergeren. #financiëleproblemen #koopkracht #jongvolwassenen

De impact van de Iranoorlog op de koopkracht van Nederlandse huishoudens blijkt minder groot dan gevreesd, maar mensen met lage inkomens die veel rijden en in slecht geïsoleerde huizen wonen, kunnen tot 6 procent van hun koopkracht verliezen door stijgende energie- en brandstofprijzen. #koopkracht #brandstofprijzen #energieprijzen

Dreesd ongeveer 300 duizend huishoudens in Nederland worden zwaar getroffen door de energiecrisis, met name mensen met lage inkomens die aanzienlijke koopkrachtverliezen van tot 6 procent kunnen ervaren, terwijl het kabinet wel aanpassingen maakt zoals verlaging van de wegenbelasting voor ondernemers maar geen algemene accijnsverlaging voor brandstof aanbiedt. #energiecrisis #koopkracht #verduurzaming