Search

Trafiłem w Krakowie na reklamę firmy pomagającej w legalizacji pobytu cudzoziemców. Postanowiłem odpalić narzędzia i prześwietlić markę AZTURK oraz powiązane z nią otoczenie Legalis. Wyniki? Klasyczna biznesowa matrioszka, marketingowa magia liczb i potężne znaki zapytania w RODO. Podajcie dalej (RT), bo temat dotyka tysięcy ludzi szukających pomocy prawnej! 👇 1. Biznesowa matrioszka: Trzy firmy, jedna twarz Wokół marki funkcjonuje sieć co najmniej trzech podmiotów gospodarczych spiętych osobą Lesi Ratushniak: LEGALIS COMPANY POLSKA sp. z o.o. (KRS 0000877062, od 2021 r.) LEGALIS LESIA RATUSHNIAK (Jednoosobowa działalność gospodarcza, od 2023 r.) AZTURK COMPANY sp. z o.o. (KRS 001134918, od października 2024 r., współwłaściciel: Namig Abdullayev). Nie wiesz, kto realnie przyjmuje zlecenie, kto wystawia fakturę i kto ostatecznie odpowiada za zwrot pieniędzy w razie wtopy. 2. Magia statystyk vs. Rzeczywistość AZTURK chwali się w reklamach potężnymi liczbami: 2155 uzyskanych kart pobytu, 99% skuteczności i ponad 6 lat doświadczenia. Gdzie jest haczyk? Wiek firmy: Spółka AZTURK powstała pod koniec 2024 roku. Matematyka nie kłamie – nie może mieć 6 lat historii rejestrowej. Nieweryfikowalne 99%: Brak informacji, jak liczona jest ta skuteczność. 3. Gdzie są miliony? Finanse nie pasują do skali Spółka LEGALIS COMPANY POLSKA sp. z o.o. w latach 2022–2024 wykazała łącznie zaledwie ok. 482,5 tys. zł przychodu netto, co roku generując straty. Przy rynkowych cenach rzędu 1000–1200 zł za usługę, deklarowane 2000 pomyślnych spraw powinno wygenerować co najmniej 2 miliony złotych przychodu. W oficjalnych sprawozdaniach spółki Legalis tych pieniędzy po prostu nie ma. Gdzie więc rozliczano tych klientów? Na JDG czy jak to często ma miejsce wpłaty na blik/Western Union? W AZTURK? Na koniec 2024 roku spółka matka miała zaledwie 8,4 tys. zł kapitału własnego. 4. Rok 2026, a na stronie stare procedury i ryzyko MOS Mamy połowę 2026 roku. Od kwietnia i maja 2026 r. wnioski o pobyt (w tym procedura CUKR) składa się wyłącznie elektronicznie przez system MOS. Tymczasem strona Legalis ze stopką „2026” wciąż promuje nieaktualne procedury z 2023 roku. 🚨 Najważniejsze ostrzeżenie: Przy obecnym systemie elektronicznym klient pod żadnym pozorem nie powinien przekazywać pośrednikom haseł do Profilu Zaufanego czy danych logowania do banku! 5. RODO: PESEL do celów... reklamowych?! Polityka prywatności Legalis zawiera zapisy, które powinny zapalić czerwoną lampkę u każdego inspektora ochrony danych. Firma deklaruje, że do personalizacji reklam i newslettera może przetwarzać https://t.co/tysPbYL8Rg. numer PESEL. To drastyczne złamanie zasady minimalizacji danych. PESEL to trwały identyfikator – wykorzystywanie go do marketingu to ogromne i nieuzasadnione ryzyko wycieku tożsamości. Brak jasnej podstawy prawnej do swobodnego przepływu dokumentów (kopii paszportów, danych bankowych) pomiędzy pracownikami Legalis a AZTURK. 6. Obietnice bez pokrycia i tajemniczy „prawnicy” Firma gwarantuje „pełną odpowiedzialność prawną” i przekonanie inspektora do wydania decyzji. Żaden pośrednik nie może jednak zagwarantować decyzji urzędu ani terminów, a na stronie brak informacji o kluczowej sprawie: polisie ubezpieczeniowej OC. Dodatkowo, zespół przedstawiany jest wyłącznie imionami (Lesia, Iryna...). Promowany w materiałach jako „prawnik” Oleh Pavlov nie figuruje w publicznych rejestrach jako adwokat czy radca prawny. Tytuł „prawnika” może nosić każdy absolwent prawa, jednak brak wpisu do samorządu oznacza brak obowiązkowego OC i brak tajemnicy zawodowej. #Legalizacja #Kraków #RODO

Otec tenistky Lindy Noskové, Drahoš, v emotivním rozhovoru popisuje tvrdé životní zkoušky rodiny, kdy jako výpravčí musel sbírat šrot, aby zajistil přežití, a vyjadřuje svou hrdost na dceřin úspěch ve Wimbledonu, přičemž zdůrazňuje, jak moc mu chybí její zesnulá matka. #LindaNosková #Wimbledon #tenis

Susana Díaz v článku kritizuje snahy španělské pravice, zejména PP a Vox, o omezování práv žen na rozhodování o mateřství prostřednictvím legislativních návrhů, které přiznávají embryím stejné práva jako matkám, což by mohlo vést k faktickému zrušení práva na potrat. #DerechosDeLasMujeres #Aborto #LibertadReproductiva

Článek popisuje hrůznou zkušenost matky, která zjistila, že její důvěrný známý několikrát sexuálně násilně zneužil její dceru, přičemž tento případ vedl k odsouzení muže na základě rozsudku soudu, a matka sdílí své pocity a změny v rodině po odhalení této tragické události. #Насилие #Изнасилование #Эстония

11 lipca przypada Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez OUN i UPA na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej. 🟦To nie była spontaniczna fala przemocy ani tragiczny „konflikt sąsiedzki”. Była to zaplanowana akcja eksterminacji polskiej ludności, podjęta z woli kierownictwa Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (frakcji Bandery) oraz dowództwa Ukraińskiej Powstańczej Armii. 🟦Celem było trwałe usunięcie Polaków z ziem, które uznano za przyszłe państwo ukraińskie. Rozkaz oznaczał śmierć dla tysięcy niewinnych ludzi. W rocznicę Krwawej Niedzieli oddajemy hołd wszystkim ofiarom tej zbrodni: kobietom, dzieciom i mężczyznom, zamordowanym wyłącznie dlatego, że byli Polakami. 🟦Niedziela 11 lipca 1943 roku była apogeum tej zaplanowanej akcji wyniszczenia polskiej ludności na Wołyniu. Tego dnia napastnicy uderzyli jednocześnie na dziesiątki polskich miejscowości, często atakując wiernych zgromadzonych w kościołach podczas niedzielnej Mszy Świętej. 🟦Ludzie ginęli w świątyniach, we własnych domach i na drogach ucieczki. Później rzeź objęła także Galicję Wschodnią. Mordowano całe rodziny. Palono wsie. Wymazywano ślady wielowiekowej obecności Polaków na tych ziemiach. Było to ludobójstwo. 🟦Za każdą liczbą kryje się ludzkie życie. Matka tuląca dziecko. Ojciec próbujący obronić rodzinę. Starcy, którzy nie mieli dokąd uciekać. Dzieci, którym odebrano przyszłość. Ich cierpienie nie może zostać sprowadzone do przypisu w podręczniku historii ani zagubione w politycznych kalkulacjach. Pamięć o nich jest moralnym obowiązkiem państwa polskiego i całego naszego narodu. 🟦Dlatego nie zgodzimy się na relatywizowanie tych zbrodni ani na przedstawianie ich sprawców jako bohaterów. 🟦Szczególny sprzeciw budzą decyzje władz Ukrainy polegające na odwoływaniu się do tradycji UPA poprzez nazewnictwo jednostek wojskowych czy inne formy państwowego upamiętniania. Żadne okoliczności historyczne ani współczesne wyzwania nie mogą usprawiedliwiać oddawania czci organizacjom odpowiedzialnym za masowe mordy ludności cywilnej. 🟦Nowoczesne państwo nie może budować swojej tożsamości na kulcie sprawców ludobójstwa. Nie można jednocześnie deklarować przywiązania do europejskich wartości i wynosić na piedestał tych, których działalność pozostaje symbolem czystek etnicznych i zbrodni na bezbronnych cywilach. 🟦Polska domaga się rzeczy elementarnych: prawa do ekshumacji wszystkich ofiar, godnego pochówku, pełnej prawdy historycznej i szacunku dla pamięci pomordowanych. To nasz obowiązek wobec ludzi, którym odebrano nie tylko życie, ale często także imię, grób i krzyż. 🟦Trzeba mówić jasno: nie będzie trwałego zaufania bez prawdy. Nie będzie szacunku tam, gdzie ofiary pozostają bezimienne, a sprawcy stają się bohaterami. Prawda historyczna nie jest przeszkodą w budowaniu dobrych relacji między narodami. Jest ich jedynym trwałym fundamentem. 🟦Wieczna pamięć Ofiarom Wołynia i Galicji Wschodniej! 🟦Prawda jest obowiązkiem. Pamięć jest obowiązkiem. I od tych obowiązków Polska nigdy nie odstąpi. ✝️🇵🇱 #Pamięć #Ludobójstwo #Wołyń

Artykuł opisuje doświadczenia Małgorzaty Niziołek, której matka zmarła w Szpitalu Południowym, a w prosektorium doświadczyła nieetycznego zachowania koordynatora Artura Habowskiego, który usiłował wymusić na niej wybór konkretnej firmy pogrzebowej, co rodzi poważne zastrzeżenia do funkcjonowania szpitala i jego dyrekcji, która rzekomo miała wiedzieć o tych patologiach. #prosektorium #SzpitalPołudniowy #afera

Článek se zabývá rozdíly v důchodovém kapitálu mezi manželi, kdy matka, kvůli péči o děti, utrpěla finanční ztráty a čelí obavám z možné chudoby v důchodu, zatímco její manžel, který se soustředil na kariéru, má výrazně vyšší důchodové úspory, což upozorňuje na mnohem širší problém nedocenění péče o děti ve společnosti. #CareArbeit #Pensionslücke #Gleichberechtigung

Wiek emerytalny do zmiany? Przestańmy wreszcie udawać, że tego tematu nie ma. Dzisiaj w Polsce kobieta może przejść na emeryturę w wieku 60 lat, a mężczyzna dopiero w wieku 65 lat. Mężczyzna ma pracować dłużej tylko dlatego, że jest mężczyzną. Kobieta ma pracować krócej, ale potem często dostaje niższą emeryturę. I wszyscy wiedzą, że ten system jest niesprawiedliwy. Tylko politycy od lat boją się go dotknąć. Bo łatwiej przemilczeć problem, wrzucić go na boczny tor i udawać, że jakoś to będzie. Nie będzie. Trybunał Konstytucyjny, Rzecznik Praw Obywatelskich, eksperci i organizacje społeczne od dawna wskazują, że ten temat wymaga poważnej debaty. Nie kolejnego hasła. Nie jednej konferencji. Nie politycznej wrzutki. Tylko realnych analiz i konkretnych wariantów. Propozycja minister Katarzyny Pełczyńskiej-Nałęcz, by uwzględniać rodzicielstwo, jest ciekawa. Ale sam fakt urodzenia dziecka nie może być automatycznym biletem do wcześniejszej emerytury. Bo bywa tak, że dziecko wychowuje głównie matka. Bywa tak, że głównie ojciec. Bywa tak, że oboje rodzice. Bywa też tak, że rodzic biologiczny praktycznie nie uczestniczy w wychowaniu. Dlatego liczyć powinno się nie tylko urodzenie dziecka, ale przede wszystkim rzeczywisty udział w opiece i wychowaniu. Trzeba przeanalizować wspólny wiek emerytalny, elastyczne przechodzenie na emeryturę, staż pracy, opiekę nad dziećmi, opiekę nad osobami zależnymi i zawody szczególnie obciążające zdrowie. Nie może być tak, że płeć sama w sobie decyduje, kto ma pracować dłużej. Reforma emerytalna nie może karać mężczyzn za to, że są mężczyznami. Nie może też skazywać kobiet na niższe świadczenia tylko dlatego, że system wcześniej wypycha je z rynku pracy. Trzeba o tym rozmawiać teraz. Nie „kiedyś”. Nie po wyborach. Nie wtedy, gdy sytuacja demograficzna i finansowa państwa stanie się tak zła, że nie będzie już wyboru. Bo w polityce nie chodzi o to, żeby przez kolejne lata omijać trudne tematy. Chodzi o to, żeby je rozwiązywać. #walczsercem #mezczyzna #kobieta #emerytura #równouprawnienie #polityka

🇮🇪 Killarney. 43-letnia Jamey Carney, Amerykanka z Nowego Jorku, została znaleziona martwa 7 lipca w swoim domu. Miała poważne obrażenia głowy. Matka 13-letniej córki mieszkała w Irlandii od kilku lat. Była aktywna politycznie: „Fuck ICE, free Palestine”. Podejrzany o jej zabójstwo jest 20-letni azylant z Bliskiego Wschodu. Policja nie podaje jego tożsamości, ale wiadomo, ze mieszkał w pobliskim ośrodku dla imigrantów IPAS. Znał ofiarę i czasami nocował w jej domu. Wcześniej przebywał we Francji. #Killarney #CrimeNews #ImmigrationIssues

The criminal maintenance situation continues to worsen, medium and long-range strikes continue, and war bloggers criticize the failure of air defense. Additionally, while Putin proclaims victory in Kostjantynivka, Ukrainian forces have held their positions or even advanced slightly. (translated)

Juana, matka Fran, neúnavně pátrala po jeho vrahovi v madridských podsvětích, přičemž svými vlastními vyšetřováními a nahrávkami pomohla k zahájení policejního vyšetřování, které vedlo k obžalobě Israela a Fernanda, nicméně sama se soudního řízení nedožila, jelikož zemřela před jeho začátkem. #JusticiaParaFran #MadreCoraje #BajosFondosMadrid

Na dnie komina opuszczonej fabryki w Konstantynowie Łódzkim znaleziono ciało zaginionego 17-letniego Filipa, którego poszukiwania trwały od 2 lipca, a jego matka potwierdziła tragiczne wieści, dziękując wszystkim za pomoc w poszukiwaniach. #ZaginięcieFilipa #Tragedia #KonstantynówŁódzki

Sananen suomalaisesta luottamusyhteiskunnasta, sen hauraudesta ja sen kohtaamista ulkoisista ja sisäisistä uhkakuvista. ⛓️🧵 Yhtenä mieleenpainuvimmista luottamusyhteiskuntaan kuuluvan sinisilmäisyyden ilmentymistä oli, kun vuonna 2015 turvapaikanhakija valehteli pääministeri Sipilälle olevansa alaikäinen. Joskin kuka tahansa näki persesilmälläänkin, että kameran edessä oleva jykevärakenteinen turvapaikanhakija on aikuinen mies. Vain muutamaa kuukautta myöhemmin tämä Fahad Firas Adday Al-Nuaimi myönsi olevansa parikymppinen ja valehdelleensa pääministerille. Sittemmin Fahad on myös raiskannut vammaisen naisen. Kaikki Fahadin aikaansaama haitta olisi pystytty estämään yksinkertaisesti hyväksymällä, että pääministerillemme koko kansan edessä päin naamaa valehteleva ihminen on uhka luottamusyhteiskunnalle ja saattelemalla hänet suorinta reittiä kotimatkalle. Luottamusyhteiskunnan vahvuus kun on laajasta yhteiskunnallisesta yhteisymmärryksestä ja oletusarvoisesta luottamuksesta syntyvä turvallisuus. Suomalaiseen kulttuuriin kuuluva rehellisyys, oikeudenmukaisuuskäsitys ja yhteenkuuluvuus ovat olleet luottamusyhteiskuntamme kivijalkoja. Siksi, näin kansanomaisena esimerkkinä, Suomessa kadulle tiputtamansa lompakon on todennäköisesti saanut takaisin ja tuntemattomankin sanaan sekö hyväntahtoisuuteen on voinut luottaa. Luottamusyhteiskunnan heikkous taas on, ettei siinä kasvanut välttämättä tunnista tai halua hyväksyä vaaroja, jotka ovat epäluottamuksen kulttuureissa kasvaneille jokapäiväistä elämää. Siksi takavuosina suomalaiset haksahtivat ruusukauppiaiden ja hyväntekeväisyyshuijareiden valheisiin. Siksi basaareiden tinkimiskulttuuri ja lomakohteiden kekseliäiden huijareiden röyhkeys on meille vierasta. Siksi moni saattoi myös ajatella, ettei kukaan valehtelisi pääministerillemme päin naamaa. Koska sellaista nyt vain ei Suomessa tehdä. Todellisuudessa ei tarvitse paljoa matkata maailmalla ymmärtääkseen, että pohjoismaiset ja läntiset luottamusyhteiskunnat ovat vähemmistökulttuureita tällä planeetalla. Tarkoitukseni ei ole väittää, että jokainen ulkomaalainen, tai edes kovinkaan merkittävä osa heistä, olisi lähtökohtaisesti epärehellisiä. Sellaisen väittäminen olisi yksiselitteisesti valehtelua. Valitettavasti luottamusyhteiskunnan murentaminen ei kuitenkaan vaadi enemmistöä, vaan hyvin pienen porukan. Tämä murentuminen näkyy Suomessa lisääntyvänä turvattomuudentunteena, jota ruokkivat jatkuvat uutiset raiskauksista, katujengien tekemistä ryöstöistä ja koulujen järjestyshäiriöistä. Ja tämä kaikki valitettavasti liittyy siihen, että maahan on päästetty liikaa heitä, jotka eivät ole luottamusyhteiskunnamme luottamuksen arvoisia. Onneksi oikeistohallitus on säätänyt luottamusyhteiskuntaa turvaavia lakeja, joita ei vielä vuonna 2015 ollut. Mutta kiristämisen varaakin vielä on. Valehtelitko viranomaisille? Hyvästi. Raiskaat? Hyvästi. Et opettele kieltä ja pyri kotoutumaan omaehtoisesti? Hyvästi. Jälkikasvusi ryöstelee kylillä? Hyvästi. Meillä on tätä kaikkea riittävästi omasta takaa, emmekä tarvitse sitä tuontitavarana lisää. Alleviivaan vielä, että vaikka pidänkin suomalaista kulttuuria karkessti maailman parhaana kulttuurina, en missään tapauksessa halua leimata kaikkia maahanmuuttajia tai ulkomaalaisia. Uskon vilpittömästi ajatukseen, että suomalaisen kulttuurin, lait ja normit omaksuva ihminen etnisyyteen ja ihonväriin katsomatta voi tulla suomalaiseksi. Uskon vilpittömästi myös siihen, että jokaisen suomalaisen etu taustaan katsomatta on, että luottamusyhteiskuntaamme suojellaan heiltä, jotka toiminnallaan yrittävät sen tuhota. Lopukta kyse on maailmanlaajuisesti uhanalaisen luottamusyhteiskunnan tulevaisuudesta. Haluammeko, että se pudonnut lompakko tai kännykkä löytää jatkossakin takaisin omistajalleen? Ettei valehtelusta ja vedättämisestä tule yhteiskunnallista normia? Ettemme menettäisi tätä luottamusyhteiskunnaksi kutsuttua paratiisia, jossa vielä elämme? https://t.co/glNwAqPqXu https://t.co/SKsYQ2oyjb #Luottamusyhteiskunta #Suomi #Tulevaisuus