Search

Een ochtendcolumn Er zit een vraag onder de politiek van Jesse Klaver waar ik eigenlijk nooit een antwoord op hoor. Wanneer is het wel genoeg? Nederland heeft geen samenleving ingericht waarin mensen die het goed hebben weigeren te delen. We hebben een verzorgingsstaat opgebouwd waarin hogere inkomens netto een groot deel van de rekening betalen en lagere inkomens worden ondersteund. De onderste helft krijgt via belastingen, uitkeringen en voorzieningen per saldo inkomen erbij. Aan de bovenkant gebeurt het omgekeerde. Dat systeem bestaat dankzij tientallen jaren van zorgvuldig opgebouwd maatschappelijk draagvlak. Het is misschien wel het beste bewijs dat solidariteit in Nederland geen mooie gedachte is, maar dagelijkse praktijk. Klaver vindt dat hoge inkomens meer moeten bijdragen. Wat betekent dat precies? We nemen Johan van Dijk. Johan heeft een goede baan en verdient €85.000 per jaar. Daarmee valt hij in de allerhoogste belastingschijf van Nederland. Geen grootindustrieel, gewoon een werknemer met een goed salaris. De meeste zelfstandige ondernemers verdienen minder. Reken vervolgens eens uit wat Johan afdraagt. Inkomstenbelasting en premies, daarna btw over wat hij koopt, accijnzen aan de pomp, energiebelasting, autobelastingen, lokale heffingen en ik vergeet vast nog wat. Voor een profiel van Johan komt de totale belastingdruk uit op iets van 42 à 43 procent van zijn bruto inkomen. Zou die verhouding gedurende een werkzaam leven van veertig jaar gelijk blijven, dan komt dat neer op ongeveer zeventien jaar van zijn leven werken volledig in dienst van het collectief. Dat lijkt mij geen gebrek aan solidariteit, maar eerder het bewijs ervan. Johan werkt veertig uur per week. Meer werken is dus nauwelijks een serieus antwoord. Meer verdienen vraagt voor hem om overuren, een zwaardere functie, meer verantwoordelijkheid of een volgende stap in zijn loopbaan. In 2026 heeft 58 procent van de werkenden een marginale druk boven 49,5 procent. Van elke volgende verdiende euro kan daardoor minder dan de helft in zijn besteedbare inkomen terechtkomen. Daarmee komt de bereidheid om die volgende stap te zetten onder druk te staan. Een promotie betekent doorgaans meer verantwoordelijkheid, meer druk en soms langere dagen. Wanneer van de extra beloning meer dan de helft verdwijnt via belasting, afbouwende heffingskortingen of toeslagen, verandert de rekensom. Het verschil tussen blijven zitten en doorgroeien wordt kleiner. Klaver weet hoe het stelsel werkt. Vanuit die werkelijkheid vraagt hij hogere inkomens om nog meer bij te dragen. Johan werkt veertig uur en draagt gedurende die werkweek fors bij aan het collectief. Wil hij verder komen, dan kan van de financiële opbrengst van die extra inspanning meer dan de helft naar datzelfde collectief gaan. Dagelijks leest Johan het in de krant en op tv, ziet hij het op de socials en hoort hij het in de politiek, de sterkste schouders moeten meer dragen, topinkomens moeten meer bijdragen, vermogens moeten zwaarder worden belast. Steeds dezelfde boodschap. Johan draagt te weinig bij. Nog is het niet genoeg. Daarom interesseert mij de grens. We praten voortdurend over hoeveel verschil te groot is. Veel minder hoor ik hoeveel verschil te klein is. Solidariteit kan niet uitsluitend worden gemeten aan wat nog meer bij iemand kan worden opgehaald. Twintig jaar van zijn leven, vijfentwintig? Solidariteit veronderstelt ook erkenning van wat al wordt bijgedragen. Anders verandert een gezamenlijke afspraak langzaam in een permanente rekening voor steeds dezelfde groep. Wanneer heeft Johan genoeg bijgedragen? Als zeventien van zijn veertig arbeidsjaren niet genoeg zijn en van de opbrengst van verdere inspanning meer dan de helft naar het collectief kan gaan, hoeveel moet Johan dan nog doen voordat Klaver zegt, dit is wel genoeg? #solidariteit #belastingdruk #verzorgingsstaat

Nieuw 'Briefje van Jan' - aan Jona van Loenen "Beste Jona, Dus ik gooide jouw ronkende promotietekst over je nieuwe boek in ChatGPT met de vraag of je wellicht weer op dievenpad was geweest..." Lees veder: https://t.co/BDU10OaS8j #jonavanloenen #jatmoos #elizahfilby #briefjevanjan #boeken #boekrecensie #literatuur

Since the return of the Dutch GP in 2021, the Zandvoort circuit has organized six editions, in which Max Verstappen was the star amid orange fans, royal visits, and an unforgettable atmosphere, but now that the event is coming to an end again, it will be missed as an important promotion for the Netherlands. (translated)

Column: Is Mark Rutte een landverrader? Max von Kreyfelt Juridisch niet. Het Wetboek van Strafrecht kent geen artikel voor een premier die het land veertien jaar bestuurt alsof het een tijdelijk filiaal is op weg naar een betere functie. Ambitie is niet strafbaar. Zelfs niet wanneer de belastingbetaler de sollicitatiekosten betaalt. Moreel wordt het interessanter. Rutte begon als premier van Nederland en eindigde als secretaris-generaal van de NAVO. Daartussen lag vermoedelijk de langste sollicitatieprocedure uit de Europese geschiedenis. Nederland fungeerde als cv, proeftuin en borgstelling. Wij waren geen land meer, maar een aanbevelingsbrief met twaalf provincies. In Brussel gold Rutte als betrouwbaar. In Washington als bruikbaar. In Den Haag vooral als iemand die precies wist waar de camera stond en opvallend weinig meer wist zodra er een enquêtecommissie verscheen. Onder zijn leiding werden gezinnen door de overheid fijngemalen in de toeslagenaffaire. Groningen mocht verzakken zolang de gaswinning overeind bleef. De woningmarkt werd bevrijd van overheidsbemoeienis en kort daarna ook van gewone Nederlanders. Starters kunnen nog steeds een huis kopen, mits hun ouders dat eerst doen. Rutte bleef erbij lachen. Wie de rekening nooit zelf ontvangt, ontwikkelt vanzelf gevoel voor humor. Na ieder schandaal nam hij verantwoordelijkheid. Dat betekende dat hij het woord zorgvuldig uitsprak, zijn gezicht in de stand staatsman zette en iemand anders liet aftreden. Burgers verloren hun huis, inkomen of gezondheid. Mark verloor soms een staatssecretaris. Een bestuurder moet tenslotte ook offers brengen. Zijn geheugen hielp hem daarbij uitstekend. Internationale afspraken bleven glashelder; binnenlandse missers verdwenen achter een gebrek aan actieve herinnering. Een wonderlijke neurologische aandoening waarbij vooral belastende informatie wordt gewist en toekomstige topfuncties feilloos worden opgeslagen. Ook de democratie werd onder Rutte gemoderniseerd. Besluiten werden eerst genomen, waarna het parlement er uitvoerig over mocht debatteren. Dat gaf Kamerleden het warme gevoel dat zij invloed hadden zonder het risico dat er werkelijk iets veranderde. Democratie als kinderzitje: u mag meesturen, maar het stuur zit niet vast aan de wielen. Een ouderwetse landverrader verkocht staatsgeheimen aan de vijand. Rutte was veel moderner. Hij maakte nationale belangen onderhandelbaar, leverde zeggenschap in en noemde dat Europese volwassenheid. Nederland mocht overal aan tafel zitten, meestal dicht bij de plek waar de rekening werd neergelegd. Niets werd opgegeven. Alles werd gedeeld. Soevereiniteit werd gedeeld. Schulden werden gedeeld. Risico’s werden gedeeld. Alleen de promotie bleef persoonlijk bezit. Daarna kwam de NAVO. De man die vier kabinetten overeind hield door te doen alsof zij nog leefden, mocht voortaan het Westen bijeenhouden. Alsof je een begrafenisondernemer tot cardioloog benoemt vanwege zijn ruime ervaring met stilgevallen patiënten. Dus nee, juridisch is Mark Rutte geen landverrader. Daarvoor ontbreken een vonnis, een officieel aangewezen vijand en vermoedelijk een correct ingevuld formulier in drievoud. Maar wanneer een premier zijn land gehavend achterlaat, internationaal wordt beloond voor zijn betrouwbaarheid en onderweg zelf vrijwel onbeschadigd blijft, dringt zich toch een ongemakkelijke vraag op: aan wie was hij eigenlijk zo betrouwbaar? Misschien heeft Mark Rutte Nederland nooit verraden. Misschien zag hij het eenvoudig als de vertrekhal. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #MarkRutte #Politiek #Nederland

Ariana Grande is taking a temporary break from public performances in September after ongoing criticism of her appearance, while she concludes her tour to promote her album Eternal Sunshine and expressed her concerns earlier this year about public remarks about her body. (translated)

NIEUWS: NAC mikt op de terugkeer van Jan Van den Bergh. Absolute leider van het promotieteam van 2024 is vertrokken uit Japan, bevestigen bronnen daar. Bredanaars zochten linksbenige verdediger. Contact met technisch directeur altijd warm gebleven. Zo meer @VI_nl 🚨💣🇯🇵 #NACpraat https://t.co/lrryHUCBhJ #NAC #voetbal #transfernews

Column: gehoorzaam naar de ondergang Max von Kreyfelt Dat het in Nederland misgaat is duidelijk. Geen enkel land is immuun voor slecht bestuur. Dat gebeurt. Het merkwaardige is dat vrijwel iedereen ziet dát het misgaat en vervolgens keurig een nummertje trekt bij hetzelfde loket dat de ellende heeft veroorzaakt. De winkelstraten lopen leeg. Familiebedrijven verdwijnen. Cafés sluiten. Bakkers stoppen. Slagers leveren de sleutel in. Ondernemers die jarenlang belasting betaalden, werk creëerden en buurten overeind hielden, worden behandeld alsof zij een verdachte organisatie leiden. Voor iedere vergunning een formulier. Voor ieder formulier een controle. Voor iedere controle een inspectie. Voor iedere inspectie een boete. En als de overheid echt tevreden is, volgt er nog een nieuwe regel om te voorkomen dat je ooit nog aan ondernemen toekomt. Ondertussen groeit de overheid onverstoorbaar verder. Meer ministeries. Meer toezichthouders. Meer beleidsadviseurs. Meer communicatieafdelingen die met een ernstige blik uitleggen dat jouw faillissement eigenlijk een veelbelovende stap is binnen een noodzakelijke transitie. Het is een wonderlijke economie. De mensen die het geld verdienen worden steeds zwaarder belast, terwijl degenen die het uitgeven zichzelf ieder jaar promotie geven. En toch is dat niet het meest fascinerende. Dat zijn wij zelf. Wij mopperen aan de keukentafel. We zien onze energierekening stijgen, onze boodschappen duurder worden en onze kinderen ontdekken dat een koopwoning inmiddels ongeveer net zo bereikbaar is als een villa op de maan. We zien ondernemers vertrekken, boeren verdwijnen en complete winkelstraten veranderen in een decor van leegstand. En daarna… …betalen we gewoon weer. Alsof gehoorzaamheid een natuurwet is. Alsof vrijheid een abonnement is dat door de overheid wordt verstrekt. Een overheid bezit geen eigen geld. Geen eigen economie. Geen eigen welvaart. Zij leeft uitsluitend van mensen die produceren. Wanneer die mensen verdwijnen, blijft uiteindelijk alleen een overheid over die belasting wil heffen op een economie die zij zelf heeft uitgehold. Misschien is dat wel de reden waarom steeds meer ondernemers hun toekomst elders zoeken. En misschien zegt het iets dat ook prins Bernhard inmiddels al zijn Nederlandse bezittingen en ondernemingen heeft verkocht. Je kunt daar van alles van vinden, maar het blijft een opvallend signaal wanneer zelfs mensen met alle mogelijkheden hun kapitaal liever buiten Nederland laten renderen. De vraag is dus niet hoe lang ondernemers dit nog volhouden. De vraag is waarom zij het überhaupt nog accepteren. Waarom organiseert het midden- en kleinbedrijf zich niet massaal? Waarom gaan niet honderdduizenden ondernemers één dag op slot? Niet om het land plat te leggen, maar om duidelijk te maken wie het land daadwerkelijk draaiende houdt. Niet uit woede. Maar uit zelfrespect. Want een overheid die haar ondernemers behandelt als verdachten, haar boeren als vervuilers, haar burgers als risicofactoren en haar belastingbetalers als een onuitputtelijke pinautomaat, is vergeten waarvoor zij ooit is opgericht. Dat is wel de grootste illusie van onze tijd. Dat de overheid denkt dat zij de samenleving draagt. Terwijl het altijd precies andersom is geweest. En zodra voldoende mensen zich dat weer herinneren, verandert de geschiedenis meestal sneller dan een ministerie een commissie kan instellen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #ondernemen #vrijheid

Dit is wat er mis is met Academia: - Mevrouw Bouras heeft sinds 2012 een vaste aanstelling als universitair docent in social sciences, publiceerde in die 14 jaar slechts in 3 peer-reviewed journals, naast een hoop bijdragen aan niet peer-reviewed boekjes, met een grand total van 185 traceerbare citaties waarvan slechts 15 in die 3 journals (zie google scholar). Ze leefde al die tijd op kosten van de belastingbetaler op een schaarse vaste plek als UD. - Ondergetekenaar deed een promotieonderzoek in natuurkunde waar hij 5 jaar over deed, publiceerde in 6 jaar tijd 7 artikelen 6 in peer-reviewed journals waaronder Nature en 1 conference paper, met gezamenlijk 1240 traceerbare citaties. Werkte daarna ruim 15 jaar als onderzoeker in de high-tech en betaalde in die tijd vele tonnen belasting, zodat mevrouw Bouras een salaris heeft om haar stukjes te schrijven die niemand leest en om woke bagger op internet te storten. Dat is wat er mis is met Academia. #Academia #Onderzoek #Wetenschap

Creșterea prețurilor a determinat românii să cumpere mai puține alimente, să opteze pentru produse la promoție și să își schimbe obiceiurile de consum, preferând legumele, carnea de pui și conservele, în timp ce vânzările de produse considerate neesențiale, precum dulciurile și băuturile alcoolice, au scăzut semnificativ. #scumpiri #cumpărături #promoții

Is deze koekenbakker inmiddels ontslagen? Of kreeg hij, nadat het vannacht opnieuw uit de hand liep, promotie en uit handen van burgemeester Halsema de Frans Banninck Cocq penning wegens grote ('de-escalatie') verdiensten voor de stad? https://t.co/PcdcVbtY9N #Amsterdam #politiek #nieuws

Discriminatie op basis van gewicht is een significant probleem op de werkvloer, waarbij werknemers met overgewicht vaak minder kansen krijgen op promotie en hogere lonen, zoals blijkt uit Duits onderzoek, maar deze vorm van discriminatie is in Nederland nog niet erkend. #DiscriminatieOpBasisVanGewicht #VrouwenEnLoon #Arbeidsmarkt

George E. Johnson, een pionier in afro-cosmetica en de promotie van het invloedrijke muziekprogramma Soul Train, is op 99-jarige leeftijd overleden en wordt herinnerd voor zijn bijdragen aan de zwarte gemeenschap en zijn succesvolle onderneming, Johnson Products Company. #GeorgeEJohnson #AfroCosmetica #SoulTrain

De Belgische supermarktsector bevindt zich in een ongekende oorlog waarin Albert Heijn de aanstichter is met extreme promoties zoals '2+5 gratis', wat leidt tot massale sluitingen van concurrenten zoals Delhaize en een verhoogde druk op de markt. #Supermarktoorlog #AlbertHeijn #België

Frankrijk heeft een wet aangenomen die reclame voor ultrafastfashionwinkels zoals Shein en Temu verbiedt, evenals de promotie door influencers, in een poging de milieu-impact van goedkope mode aan te pakken en consumenten aan te moedigen tot reparatie en hergebruik. #ultrafastfashion #shein #frankrijk

Christopher Donahue, de hoogste Amerikaanse militair in Europa, vertrekt waarschijnlijk onder druk van minister Pete Hegseth, ondanks zijn invloedrijke rol in de defensie en zijn recente promotie, en wordt vervangen door Christopher Norrie, terwijl Hegseth eigenhandig het aantal sterren vereist voor de functie wil verlagen. #Donahue #Hegseth #Oekraïne

Helena de Jong, die veertig jaar geleden een foto maakte waarin ze haar tong uitstak naar fotograaf Ed van der Elsken, hangt nu metershoog aan de gevel van het Rijksmuseum ter promotie van zijn tentoonstelling, maar het gebruik van haar afbeelding zonder voorafgaande toestemming werpt vragen op over privacy en portretrecht in het huidige digitale tijdperk. #portretrecht #EdvanderElsken #Rijksmuseum

In het artikel worden lezersreacties gepresenteerd over de schadelijke effecten van alcoholgebruik op de gezondheid en de promotie daarvan in de samenleving, waarbij de roep om gezondere alternatieven en een kritische blik op de rol van de drankindustrie centraal staat. #Alcoholgebruik #Gezondheid #Dranklobby