Search

Een ochtendcolumn China bouwt elektrische auto’s, batterijen, zonnepanelen en robots in een tempo waar Europa met groeiende verbazing naar kijkt. BMW en Volkswagen zijn te duur, reageren te langzaam en hebben technologische ontwikkelingen gemist. Europese bedrijven moeten innovatiever, flexibeler en sneller worden. China laat zien hoe het moet. Het is inmiddels bijna de standaardanalyse van de Europese industrie. Europa heeft ondertussen vijftig jaar welvaart gebruikt om een samenleving op te bouwen waarin vrijwel ieder risico rond arbeid is geregeld. Pensioen, vakantiegeld, betaalde vakantiedagen, arbeidsongeschiktheid, ontslagbescherming, medezeggenschap, loondoorbetaling bij ziekte, veiligheid, milieuregels en sociale plannen zijn vastgelegd in wetten, cao’s en contracten. We hebben onze welvaart in beton gegoten. Dat was ook de bedoeling. Economische vooruitgang werd vertaald in meer inkomen, vrije tijd, zekerheid en bescherming. Hoe hard dat beton inmiddels is, blijkt zodra iemand eraan komt. Een minister schreef deze week over twee jaar loondoorbetaling bij ziekte en kreeg een stroom van kritiek over zich heen. Een procent koopkrachtverlies kan cao-onderhandelingen laten vastlopen en een versobering van pensioen, WW of ontslagbescherming brengt vakbonden en politiek onmiddellijk in beweging. We verdedigen iedere centimeter van het welvaartsniveau dat we in een halve eeuw hebben opgebouwd. Voor BMW en Volkswagen bestaat datzelfde welvaartsniveau uit kosten, verplichtingen en beperkingen. Een werknemer kan niet van vandaag op morgen worden ontslagen, een fabriek niet zonder enorme kosten worden gesloten en arbeidsvoorwaarden niet even worden aangepast omdat een Chinese concurrent goedkoper produceert. Een Europese auto draagt pensioen, vakantie, ziekte, sociale premies, arbeidsbescherming, veiligheid en milieu met zich mee. We hebben bedrijven verplicht zich te houden aan de maatschappelijke standaard die we voor onszelf vanzelfsprekend vinden. Daarmee hebben we ook bepaald wat arbeid kost en hoe snel een bedrijf kan bewegen. Aan de andere kant van de vergelijking staat een Chinese werknemer met vijf wettelijke vakantiedagen na een jaar, een veel lager loon en voor arbeidsmigranten een bed in een bedrijfscomplex bij de fabriek. We zouden woedend zijn wanneer BMW voorstelde Duitse werknemers onder zulke omstandigheden te laten werken en wonen. We leggen het land plat wanneer aan onze eigen verworvenheden wordt geraakt, maar bij Temu hoeft niemand eerst naar de arbeidsvoorwaarden te vragen voordat op bestellen wordt gedrukt. Ook een Chinese autofabrikant hoeft geen Duitse cao, twee jaar loondoorbetaling of Europees sociaal plan te bieden voordat het prijsverschil bij de dealer aantrekkelijk wordt. Daarmee wordt het oordeel over de Europese industrie ongemakkelijker. We verplichten BMW en Volkswagen om te produceren binnen de maatschappelijke orde die we zelf met hand en tand verdedigen. Pensioen, vakantie, loondoorbetaling, ontslagbescherming, veiligheid en milieu mogen nauwelijks worden aangeraakt. Zodra we zelf aan de kassa staan, blijken die principes een stuk minder hard. Dan gaat onze euro zonder bezwaar naar een economie waar arbeiders voor veel lagere lonen werken, vijf vakantiedagen hebben en slaapzalen bij fabrieken wonen. We eisen van de Europese werkgever wat we met onze eigen portemonnee niet bereid zijn te betalen. Vervolgens kijken we naar BMW en Volkswagen en verwijten die bedrijven dat ze te duur, te log en niet innovatief genoeg zijn. Daar zit de goedkope moraal. Zolang een ander de rekening betaalt, verdedigen we onze verworvenheden als maatstaf voor een fatsoenlijke samenleving. Zodra de rekening bij onszelf aan de kassa verschijnt, wint de laagste prijs. Daarna gebruiken we precies die prijs om de bedrijven die onze maatschappelijke standaard wel moeten betalen te vertellen dat ze het allemaal verkeerd doen. #Europa #Innovatie #Economie

Het wordt echt hoog tijd om het systeem van dienstencheques helemaal af te schaffen. Wat nu al duidelijk is: over twee weken zal de Vlaamse regering beslissen om dienstencheques opnieuw duurder te maken. Het is de zoveelste prijsstijging op rij. Waarom wordt de pijn zo gerekt? Iedereen weet dat het systeem niet houdbaar is. Er gaat elk jaar meer dan 1,6 miljard euro naar het systeem van dienstencheques. Ter vergelijking: dat is evenveel als het totale budget voor werkingskosten in het leerplichtonderwijs (zonder lonen en investeringen dus). Prioriteiten begint met dezelfde letter als PISA-resultaten. De prijs van één dienstencheque is nu al hoger dan wat mensen vroeger bereid waren te betalen. Gevolg: de vraag ernaar neemt drastisch af. Maar toch blijft het hele systeem (en alle overhead daarrond) steeds meer overheidsgeld opslokken. Dat kan je niet blijven volhouden. We zitten nu dus opnieuw in de situatie van vóór het ontstaan van de dienstencheques. Met als enige verschil: jaarlijks moet de overheid wel 1,6 miljard euro geven aan een genationaliseerde sector. Steeds minder vraag, een steeds hogere prijs per cheque en een steeds verder oplopend overheidsbudget. Dit is niet houdbaar. Nu word ik nog uitgelachen met dat minderheidsstandpunt. Uiteindelijk zal iedereen moeten erkennen dat het niet vol te houden valt. #dienstencheques #kosten #beleid

"#VlaamsBelang parliament member Filip Dewinter @FDW_VB strongly criticizes the #Islamization of Europe in an open letter. With a reverse comparison, he asks how Muslim countries would react if large groups of Europeans settled there but refuse to culturally assimilate." (translated)

Mark van den Oever, leader of the Farmers Defence Force (FDF), is under fire after his controversial comparison of political practices to those of the Nazis during a farmers' protest in Den Bosch, but despite criticism from some political figures, he continues to have support from other farming organizations that share his core message of resistance against the nitrogen plans. (translated)

In his opinion article, Mark van Ostaijen criticizes the unequal effects of plagiarism and academic misconduct on white scholars compared to their colored colleagues, citing the tragic example of sociologist Jason Arday, who was punished for his negligence, while others with similar actions escaped real consequences. (translated)

Bij hoge uitzondering. Chris Klomp schrijft, “Ze (boeren) bezetten 54% van de grond voor 1,4% bijdrage aan het BBP.” Landbouw gebruikt 54% van de grond en levert 1,4% van het BBP. Dat klinkt als een gewichtige economische vergelijking, maar oppervlakte en toegevoegde waarde hebben geen voorgeschreven verhouding tot elkaar. Een advocatenkantoor op de Zuidas kan op duizend vierkante meter meer BBP produceren dan een boer op honderd hectare. Daaruit volgt niet dat advocaten grond honderdduizend keer efficiënter gebruiken. De ene activiteit produceert juridische diensten, de andere voedsel. De benodigde hoeveelheid grond is onderdeel van het productieproces. Trek de redenering door en het probleem wordt nog duidelijker. Natuur gebruikt nogal veel grond en levert ongeveer 0% van het BBP. Een hectare bos verliest volgens deze maatstaf vrijwel iedere economische vergelijking met een hectare kantoren, distributiecentrum of datacenter. Wie BBP per hectare als maatstaf kiest, heeft daarmee een uitstekend economisch argument geformuleerd om zowel boerenland als natuur vol te bouwen. Je kunt twee percentages leuk naast elkaar zetten maar daarmee ontstaat nog geen economische samenhang. #Economie #Landbouw #Duurzaamheid

Een ochtendcolumn Gisteren ging het hier over ambtenaren die zich bij Extinction Rebellion hebben aangesloten en zich op hun ambtseed beroepen. Een ambtenaar dient het algemeen belang. De vraag bleef liggen wie bepaalt wat dat algemeen belang eigenlijk is. Extinction Rebellion heeft daarop een helder antwoord. In de Verklaring van de Rebellie stelt de beweging dat de overheid niet langer in het algemeen belang handelt en daarmee het sociaal contract heeft geschonden. Daaruit volgt volgens XR het recht en de plicht tot verzet. Wetten overtreden en het dagelijks leven ontregelen horen daarbij. Daar gebeurt iets merkwaardigs. XR bepaalt zelf wat het algemeen belang is, stelt vervolgens vast dat de overheid daarin tekortschiet en ontleent aan die eigen vaststelling een rechtvaardiging voor burgerlijke ongehoorzaamheid. Het probleem zit in die constructie. Een actiegroep verklaart de eigen opvatting tot algemeen belang en gebruikt datzelfde algemeen belang vervolgens als legitimatie voor het eigen handelen. Degene die de claim doet, beoordeelt daarmee ook de claim. Het algemeen belang werkt in een democratie anders. Geen enkele maatschappelijke groepering beschikt daarover. Het ontstaat uit de afweging van uiteenlopende belangen en opvattingen binnen de democratische rechtsorde. Een actiegroep mag proberen die afweging te beïnvloeden, zoals iedere burger, ondernemer, vakbond of belangenorganisatie dat mag. De eigen opvatting tot algemeen belang verklaren geeft die opvatting geen bijzondere status. Toch duikt precies die claim op in de vergelijking met boerenprotesten. XR zou voor het algemeen belang strijden, boeren voor het eigen bedrijf en inkomen. Daarmee wordt een onderscheid gemaakt dat alleen bestaat wanneer de claim van XR op het algemeen belang vooraf wordt aanvaard. Een boer mag voor de eigen boterham demonstreren. Een werknemer mag staken voor meer loon. Een ondernemer mag voor het eigen bedrijf opkomen. Geen van hen hoeft aan te tonen dat het eigen belang samenvalt met het algemeen belang. Het recht om voor een belang op te komen hoort bij een democratie. Het algemeen belang geeft geen extra demonstratierecht en geen extra ruimte om regels te overtreden. Een snelwegblokkade krijgt geen andere juridische betekenis doordat een activist het doel van de actie tot algemeen belang verklaart. Dezelfde regels gelden voor iedereen. Iedere actiegroep kan immers dezelfde redenering gebruiken. Een boerenorganisatie kan voedselzekerheid tot algemeen belang verklaren. Een beweging tegen immigratie kan woningnood en sociale samenhang aanwijzen. Een actiegroep tegen abortus kan de bescherming van ongeboren leven algemeen belang noemen. Vervolgens kan iedere beweging vaststellen dat de overheid daarin tekortschiet en daaruit een recht op burgerlijke ongehoorzaamheid afleiden. De overtuiging verandert, de redenering blijft intact. Iedereen mag beweren voor het algemeen belang op te komen. Niemand kan aan die eigen bewering bijzondere rechten ontlenen. De rechtsstaat bestaat om precies dat te voorkomen. #ExtinctionRebellion #AlgemeenBelang #Democratie

Psychiatrist Iris Sommer explains that the women's brain, despite its smaller size compared to men's, works more efficiently due to a higher energy expenditure per square centimeter of brain tissue, and emphasizes the importance of research into the influence of hormonal fluctuations on women's mental health and medication needs, especially around the fertility cycle and menopause. (translated)

Özcan Akyol critiques in his column the use of Star of David by farmers' protest groups as an inappropriate and dangerous comparison, highlighting desperation and a lack of historical awareness, and calls for serious reconsideration of their aggressive actions and rhetoric. (translated)

During a farmers' protest involving hundreds of farmers, FDF leader Mark van den Oever made a controversial comparison with Nazi Germany, where demonstrators wore Stars of David to symbolize their opposition to the revocation of permits for poultry farmers in North Brabant, which led to criticism from various quarters, including the King's Commissioner. (translated)

During the farmers' protests in Den Bosch, the FDF leader made a comparison with Nazi Germany and distributed stickers with David stars, while demonstrators protested against the cessation of poultry farmers due to emission problems and thousands of tractors drove through Zeeland. (translated)

In this article, Ralf Bodelier argues that 'whataboutism' can sometimes be a legitimate question in discussions about human rights, such as the comparison between the violence of Israel against the Palestinians and the oppression in Tibet by China, and he advocates for a consistent application of principles when assessing similar cases of injustice, without minimizing them. (translated)

Wierd Duk bouwt geheim mediaplatform: De Nieuwe Wereld dreigt te breken Vandaag in een lang artikel: "Er zijn geheimhoudingsverklaringen getekend en het platform zou naar verwachting in december gelanceerd worden, omdat ook op dat moment Wierd Duk officieel met pensioen gaat." "En nu wordt het interessant: de domeinnaam is gemaakt door Durk Kooistra. Hij is een belangrijke pilaar bij De Nieuwe Wereld en houdt zich daar onder meer bezig met planningen, de studio, montage, sociale media en evenementen. Opvallend feit: ook is hij verbonden aan denktank en onderzoeksbureau Socires, dat een christelijk sausje heeft en een raad van toezicht heeft met twee oud-CDA’ers." "Het idee van Vrijplaatsmedia is volgens ingewijden gelijk aan het concept “The Daily Wire” in Amerika. Dat is een commercieel, rechts-conservatief mediaplatform dat nieuws, opinie, podcasts en video combineert. De vergelijking is ook geopolitiek interessant: The Daily Wire behoort tot de pro-Amerikaanse, pro-Israëlische vleugel van het Amerikaanse conservatisme. En dat is exact waar de nieuwe rechtse media, in zowel Amerika als in Nederland, in toenemende mate wil breken." Lees alles over de financiers en de netwerken... https://t.co/r9Mqh3JDQ9 #Mediaplatform #Nieuws #Conservatisme

Ode aan de boeren ❤️ Niet alleen de brandweer is alert! Nu het in het hele land droog is, staan niet alleen de brandweercollega's paraat. In Ommen staan zo'n 60 tot 70 boeren klaar om in actie te komen als het nodig is. Al ruim 85 jaar kent brandweer Ommen de bosbrandweer: boeren uit de regio die giertanks klaar hebben staan, gevuld met ongeveer 8000 liter water. In het geval van een natuurbrand, kunnen zij, in samenwerking met de brandweer, een 'natte stoplijn' maken. Dit betekent dat ze de begroeiing zo nat maken, dat het vuur zich niet verder kan uitbreiden. Ook kunnen ze het gebied bewaken, om te zorgen dat een brand niet verder oplaait. Ze werken altijd op een veilige plek, uit de rook. Sommige boeren bewaren hiervoor zelfs hun oude giertanks, omdat die klein en wendbaar zijn in vergelijking met de nieuwere modellen. Dat is ideaal op de smalle paden in de natuur. De laatste keer dat bosbrandweer Ommen werd ingezet, is al meer dan 25 jaar geleden. Momenteel zijn er zo'n 60 tot 70 boeren lid van de bosbrandweer – sommigen van hen hebben dus nog nooit een inzet meegemaakt. Vaak wordt het doorgegeven van vader op zoon. En ze zijn er voor het geval het nodig is 💪 📸 Matthijs Steen Veiligheidsregio IJsselland Brandweer Ommen. #Boeren #Natuurbrand #Brandweer

Onbehoorlijk bestuur in Noord-Brabant De provincie Noord-Brabant mag zich op de borst kloppen: als eerste provincie in de geschiedenis trekt zij legale natuurvergunningen in van keurig draaiende veehouderijen. Niet omdat die bedrijven frauderen, of omdat ze de wet overtreden, maar omdat de politieke wind is gedraaid. Breed grijnzend vergelijkt Johan Vollenbroek van MOB het met een rijbewijs: dat mag je ook intrekken. Da's een kromme vergelijking, immers een rijbewijs wordt pas ingetrokken bij grove verkeersovertredingen. Hier wordt het 'rijbewijs' ingevorderd terwijl de 'bestuurder' zich keurig aan de 'verkeersregels' hield. Een provincie die vergunningen intrekt nadat deze zijn toegekend, nadat de hele procedure voor de aanvraag ervan is doorlopen, is onbehoorlijk bestuur in zijn puurste vorm. Het toekennen van een vergunning is een besluit waarop burgers en ondernemers moeten kunnen vertrouwen. Wat we nu zien is dat een provincie, aangemoedigd door een milieuclub die zichzelf tot co-bestuurder heeft gebombardeerd, selectief vergunningen intrekt. Nog zorgelijker is de uitspraak van de rechter: MOB en de provincie krijgen de opdracht om samen te gaan praten over reductieplannen. Alsof de rechter een mediation-sessie organiseert tussen de aanklager en de overheid, terwijl de boer toekijkt. Dat is geen onafhankelijke rechtspraak meer. Dat is institutionele collusie. Vollenbroek zegt geruststellend: 'Als je geen piekbelaster bent, heb je niets te vrezen.' Dat maakt het alleen nog maar zorgelijker, want niet de wet, maar MOB en de provincie bepalen inmiddels wie er 'piekbelaster' is. De rechtszekerheid, de juridische basis voor de vergunning, is daarmee verdwenen. Wat vandaag legaal is, kan morgen illegaal worden verklaard omdat de depositiecijfers of de politieke wind zijn veranderd, volledig aangestuurd door de grillen van MOB en Vollenbroek. En dat is precies hoe onbehoorlijk bestuur eruitziet. Ondernemers moeten kunnen rekenen op het vertrouwensbeginsel, de garantie dat je kunt bouwen op toezeggingen of eerdere besluiten van de overheid. Een vergunning komt tot stand nadat een ondernemer voldoet aan de voorwaarden die de overheid stelt en daarmee worden de rechten die de overheid de ondernemer geeft bekrachtigt in een vergunning, dat geeft rechtszekerheid. Zonder die rechtszekerheid is er geen rechtsstaat. Noord-Brabant zet hiermee een zorgelijk precedent. Andere provincies zullen ongetwijfeld volgen, onder druk van milieubewegingen. En straks ontdekken niet alleen boeren, maar ook andere vergunninghouders dat hun 'rijbewijs' opeens kan worden ingenomen omdat de overheid van gedachten is veranderd. Dat is geen natuurbeleid, geen betrouwbare overheid. Dat is een overheid die haar geloofwaardigheid volledig te grabbel gooit door te dansen naar de ideologische pijpen van een milieuorganisatie. Het is de hoogste tijd dat er kamervragen worden gesteld en dat de provincie Noord-Brabant in Den Haag op het matje wordt geroepen. #OnbehoorlijkBestuur #NoordBrabant #Rechtszekerheid