Search

Langzaamaan wordt de macht van de democratie in Nederland uitgehold. Hoe zijn wij in de greep van ecoterrorisme gekomen? En hoe gaat de macht weer terug naar de democratie? In Op z’n Kop spreken Marianne Zwagerman en Rick van Velthuysen met Jean Rummenie, oud-staatssecretaris en jarenlang werkzaam op het ministerie van Landbouw. Hij kent de Haagse machine van binnenuit. Waarom lukt het gekozen politici zo moeilijk om weerstand te bieden aan juridische en ambtelijke druk? Hoeveel macht zit er werkelijk achter de schermen? En wie bepaalt uiteindelijk de koers van Nederland? Luister en oordeel zelf! https://t.co/KSLGrS2dhb #Democratie #Politiek #Nederland

Angela de Jong advocates in her article for more openness and positive reporting on weight loss medications, which have significantly improved her life, and criticizes the fines imposed on the media for reporting positively about them, while wondering why there is so much resistance to substances that can promote public health. (translated)

In a sharp column, Özcan Akyol criticizes FIFA President Gianni Infantino, pointing to his vanity, destructive plans for the commercialization of football, and the ongoing resistance from various football associations against his leadership, which could lead to his apotheosis on the main stage as a disgrace for the sport. (translated)

Gianni Infantino's intention to sell the shares of the World Cup to private investors is facing strong resistance within the football world, with European countries already deciding to boycott the tournament if the plan goes ahead, while critics warn that this could further exacerbate the commercialization of the sport and prioritize the interests of investors over those of football. (translated)

In the current asylum debate, it is often forgotten that refugees are people in need, while the UN Refugee Convention, which protects them from being returned to danger, remains of unequivocal importance, despite the increasing resistance and xenophobia in a right-populist climate. (translated)

Vandaag protesterende boeren op de weg. Hoewel ik hun problemen begrijp, denk ik ook dat weerstand geen zin heeft. Het is een achterhoedegevecht geworden dat je niet meer gaat winnen. Net als Zwarte Piet of de rechten van transgenders. Je kunt bijvoorbeeld wel heel hard roepen dat er geen stikstofprobleem is, maar dan ben je net als de woordvoerder Mohammed Saïd al-Sahaf. Dat is gewoon dom ontkennen terwijl op de achtergrond blijkt dat je liegt. Beter nu het mes er in en zorgen dat de sector als geheel kan overleven. En ik hoop dat boeren in gaan zien dat het tuig van @FDF_Nederland ze niet verder gaat brengen. Met die lompe lui verlies je alleen maar krediet van de samenleving. En dat krediet ga je echt nodig hebben de komende jaren. Zet de weerstand om in vooruitgang en je hebt nog invloed op het resultaat. Dat geldt voor heel veel dingen in het leven. Goeroe Chris Klomp #Protesten #Boeren #Vooruitgang

Column: De Haagse Ziekten Max von Kreyfelt Er is goed nieuws uit de medische wereld. Na jarenlang onderzoek hebben artsen eindelijk vastgesteld waarom zoveel beleidsmakers, bestuurders en opiniemakers zich zo opvallend hetzelfde gedragen. Het blijkt geen ideologie te zijn. Geen opleiding. Zelfs geen karakter. Het is een ziekte. Sterker nog: een complete verzameling zeldzame aandoeningen die vrijwel uitsluitend voorkomen tussen het Binnenhof, de ministeries, bestuurskamers, universiteiten, redactielokalen en Hilversum. De bekendste is Consensusitis. De patiënt is ervan overtuigd volledig zelfstandig te denken, maar produceert opvallend vaak exact dezelfde mening als alle andere patiënten. Besmetting vindt meestal plaats tijdens netwerkborrels, conferenties of talkshows. Daarna volgt vaak Machtsmyopie. Hoe hoger de functie, hoe kleiner de burger lijkt. Uiteindelijk verdwijnen complete bevolkingsgroepen uit het gezichtsveld. Alleen collega-bestuurders blijven nog scherp zichtbaar. Een gevorderd stadium leidt tot Narratiefitis. De patiënt ontwikkelt een allergische reactie op feiten die niet passen binnen het officiële verhaal. Bij blootstelling aan afwijkende informatie ontstaat onmiddellijk Factcheckfobie gevolgd door acute Dissidentenallergie. Sommigen ontwikkelen Framingitis. Iedere criticus verandert vanzelf in extremist, populist, complotdenker of gevaar voor de democratie. Het opmerkelijke is dat de diagnose altijd bij de ander wordt gesteld. Ook Morele Hoogteziekte komt veel voor. De patiënt kijkt permanent neer op de samenleving en ervaart dat als een verheven uitzicht. Na enkele jaren ontstaat meestal Pluchekoorts. Loslaten van functies wordt vrijwel onmogelijk. Het lichaam ontwikkelt een natuurlijke afweer tegen vertrekpremies, verkiezingsuitslagen en democratische wisselingen. In ernstige gevallen volgt Carrouselitis: de patiënt verdwijnt uit de ene topfunctie om enkele weken later vanzelf weer op te duiken in een andere. Vrijwel iedere Haagse bestuurder lijdt bovendien aan Ministeriële Amnesie. Besluiten verdwijnen uit het geheugen zodra een parlementaire enquête begint. Artsen spreken inmiddels van de Ruttiaanse variant. Buiten Nederland komt deze nauwelijks voor. Andere veelvoorkomende aandoeningen zijn Vergaderitis, Rapportverslaving, Lobbylupus, Persberichtsyndroom, PR-psoriasis, Bureaucratose, Regeltjesdwang, Controlecompulsie, Veiligheidsobsessie en Toezichtdwang. De patiënt gelooft oprecht dat ieder maatschappelijk probleem oplosbaar is met een extra commissie, een protocol of een toezichthouder. In het laatste stadium openbaren zich Transparantie-intolerantie, Woo-allergie, Integriteitseczeem, Reputatiepaniek en Verantwoordelijkheidsallergie. Dan weet iedereen dat er iets mis is gegaan, behalve degene die ervoor verantwoordelijk was. De ernstigste complicatie heet echter Democratische Immunodeficiëntie. Dat is het moment waarop een bestuurslaag niet langer weerstand opbouwt tegen kritiek, maar tegen burgers. Gelukkig bestaat er een eenvoudige behandeling. Een half jaar buiten de Haagse kaasstolp. Zonder dienstauto. Zonder woordvoerder. Zonder beleidsnota. Gewoon tussen de mensen wier leven zij zeggen te verbeteren. De prognose is voorzichtig optimistisch. Al waarschuwen artsen dat sommige patiënten na enkele dagen alweer hevige aanvallen van Consensusitis krijgen zodra zij de eerste vergaderzaal binnenlopen. In Den Haag noemt men dat geen terugval. Daar heet het: goed bestuur. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1  #politiek #gezondheid #maatschappij

Volkswagen staat voor een cruciale keuze in zijn toekomst, waarbij topman Oliver Blume radicale bezuinigingen wil doorvoeren, waaronder het sluiten van Duitse fabrieken en het schrappen van tienduizenden banen, maar zich daarbij moet verhouden tot de sterke weerstand van vakbonden en de deelstaat Nedersaksen, wat leidt tot anonieme onderhandelingen terwijl het concern worstelt met dalende winsten en concurrentie van Chinese autobouwers. #Volkswagen #Duitsland #autosector

Nee je mist het punt. Hugo de Jonge deed in zijn hele verhoor alsof er enorme steun in de samenleving was voor zijn beleid. Het was maar 'een klein clubje witte jassen' dat tegen hem inging. En nee hoor, er was nauwelijks weerstand tegen zijn weerzinwekkende uitspraken zoals 'van arm tot arm, van deur tot deur'. Het is alleen niet waar. Als ik met mijn bescheiden instagramaccount in 12 uur bijna een half miljoen views genereer met zo'n post. https://t.co/l8UmaSqI5a #HugoDeJonge #SocialeMedia #Meningvorming

Mona Keijzer bevestigt onder ede wat critici al jaren zeggen: het coronabeleid was een "knotsgekke tijd waarin mensen tegen elkaar werden opgezet". Zij vloog eruit omdat ze het hardop zei. De excuses aan al die weggezette 'wappies' kunnen nu toch echt niet langer uitblijven. https://t.co/PbXWC7o3pe #coronabeleid #weerstand #maatschappij

Open brief aan de Parlementaire Corona-commissie Geachte voorzitter en leden van de Parlementaire Corona-commissie, De opdracht van een parlementaire enquête is helder: het reconstrueren van de feiten en het bieden van een zo volledig mogelijk beeld van een van de meest ingrijpende periodes uit de recente Nederlandse geschiedenis. Juist daarom roept de huidige opzet van de openbare verhoren bij ons een fundamentele vraag op: Kan een commissie werkelijk een volledig en geloofwaardig beeld schetsen van de coronaperiode wanneer een aantal van de meest prominente critici van het gevoerde beleid niet wordt gehoord? Een parlementaire evaluatie verliest aan geloofwaardigheid wanneer zij zich beperkt tot een selectie van stemmen en cruciale betrokkenen buiten beschouwing laat. Juist degenen die jarenlang tegenover de overheid stonden in rechtszaken, demonstraties en het publieke debat, zouden de gelegenheid moeten krijgen om hun ervaringen, afwegingen en feiten onder ede toe te lichten. Tijdens de openbare verhoren wordt uitvoerig gesproken over de coronademonstraties, de maatschappelijke weerstand, de rechtszaken en de coronakritische beweging. Daarbij is ook meerdere malen verwezen naar Willem Engel en zijn rol gedurende de coronaperiode. Opmerkelijk genoeg wordt er wel over hem gesproken, maar wordt hem niet de gelegenheid geboden daar zelf op te reageren. Dat is des te opmerkelijker omdat wij gedurende de coronaperiode een centrale rol hebben gespeeld binnen het maatschappelijke en juridische debat. Wij voerden tientallen juridische procedures tegen de Staat en andere overheidsinstanties. De procedure over de avondklok behoort tot de bekendste rechtszaken uit de coronaperiode en leidde tot een historische uitspraak, waarna met spoed nieuwe wetgeving werd ingevoerd. Daarnaast organiseerden wij landelijke demonstraties, voerden wij procedures tegen diverse maatregelen en stonden wij jarenlang in direct contact met gemeenten, burgemeesters, politie, het Openbaar Ministerie en andere overheidsinstanties. Ook de wijze waarop met onze stichting en de daarbij betrokken personen is omgegaan, behoort wat ons betreft tot de onderwerpen die deze commissie niet kan negeren. Binnen onze stichting zijn meerdere mensen onderwerp geweest van strafrechtelijke procedures. Overheidsdiensten hebben zich gedurende lange tijd intensief met onze organisatie beziggehouden. De vraag hoe deze besluitvorming tot stand is gekomen, welke afwegingen daarbij zijn gemaakt en hoe proportionaliteit, grondrechten en rechtsbescherming zijn gewaarborgd, verdient eveneens een kritische beoordeling. Daarnaast lopen verschillende procedures jaren later nog altijd door. De maatschappelijke, persoonlijke en financiële gevolgen daarvan zijn groot. Ook dat is onderdeel van de geschiedenis die deze commissie zegt te willen reconstrueren. Wanneer de commissie wil begrijpen hoe de verhouding tussen overheid en burgers tijdens de coronaperiode is veranderd, dan kan zij niet voorbijgaan aan de ervaringen van degenen die jarenlang onderwerp zijn geweest van intensieve handhaving, juridische procedures en maatschappelijke uitsluiting. Juist daarom stellen wij ons hierbij publiekelijk beschikbaar om in een openbare hoorzitting iedere vraag van de commissie te beantwoorden. Niet alleen over de demonstraties. Niet alleen over de rechtszaken. Maar ook over de vervolgingen, de handhaving, de samenwerking tussen verschillende overheidsdiensten, de gevolgen voor burgers en de wijze waarop gedurende deze periode met fundamentele rechten is omgegaan. Met vriendelijke groet, Jeroen Pols Willem Engel #Corona #Parlement #Rechtspraak

De zoektocht naar locaties voor twee nieuwe kerncentrales in Nederland blijkt problematisch, met technische bezwaren in Zeeland en groeiende weerstand in Groningen, waardoor de mogelijkheid van realisatie als vrijwel onhaalbaar wordt beschouwd door de Tweede Kamer. #kernenergie #Eemshaven #Borssele

Enkele tientallen boeren hebben zich in Den Haag verzameld om te protesteren tegen de nieuwe stikstofplannen van het kabinet-Jetten, terwijl ze zich zorgen maken over de gevolgen voor hun bedrijven, zoals de verharde koeiennorm en de ammoniakuitstoot, wat leidde tot een mengeling van steun en weerstand van zowel boeren als milieuactivisten tijdens het Kamerdebat. #Stikstofdebat #Boerenprotest #DenHaag

In een oproep tot actie pleiten vijf wetenschappers en De Gezonde Generatie voor de invoering van een suikertaks als essentieel middel om de ambitie van de Nederlandse regering voor de 'gezondste generatie ooit' te realiseren, ondanks weerstand vanuit de voedingsindustrie. #suikertaks #gezondegeneratie #voedselomgeving

Wereldwijd groeit de weerstand tegen AI en de grote datacenters van techbedrijven zoals Microsoft, waarbij demonstranten in Amsterdam zich verzetten tegen de bouw van een nieuw datacenter vanwege zorgen over klimaatimpact, kolonialisme en de vraag naar de noodzaak van dergelijke opslagcapaciteit. #GeefTegengas #BigTech #Protest

Column: Minister Bart van den Brink als loopjongen van de EU Max von Kreyfelt Vroeger hadden landen regeringen. Tegenwoordig voorlichter van Brussel. Minister Bart van den Brink meldde trots dat er “goed nieuws uit Brussel” komt. Er is een akkoord bereikt over terugkeerbeleid. Nederland moet nu sneller implementeren, efficiënter uitvoeren en nieuwe regels toepassen. En dan dringt zich vanzelf een ongemakkelijke vraag op: Wat doet een nationale minister eigenlijk nog, behalve wachten op instructies uit Brussel om deze vervolgens voor te lezen? Want lees die tekst rustig terug. Niet: “Wij hebben besloten.” Niet: “De Nederlandse kiezer heeft gekozen.” Nee. Brussel onderhandelt. Brussel ontwikkelt. Brussel bepaalt. En Nederland mag daarna “aan de slag met implementatie”. Dat klinkt minder als een zelfstandige democratie en meer als een Europees franchise filiaal. De minister verschijnt vervolgens voor de camera alsof hij persoonlijk de migratieproblematiek heeft opgelost, terwijl zijn voornaamste taak blijkbaar bestaat uit: * Post ontvangen * Voorlezen * beleid uitleggen, * besluiten verkopen, * en nationale weerstand begeleiden. De moderne minister is veranderd in een woordvoerder van supranationale besluitvorming. Een menselijke PDF-reader. En natuurlijk verdient zo iemand ondertussen gewoon een vorstelijk salaris, chauffeur, pensioen, beveiliging, woordvoerders en mediatrainingen. Niet om zelfstandig koers te bepalen. Maar om uit te leggen waarom die koers al elders is bepaald. Dat is misschien wel de grootste politieke verschuiving van deze tijd: de macht verhuist omhoog, de verantwoordelijkheid verhuist omlaag. Wanneer beleid mislukt, krijgt “Den Haag” de schuld. Wanneer beleid wordt gemaakt, wijst Den Haag naar Europa. En wanneer Europa wordt bekritiseerd, heet het ineens dat internationale afspraken nu eenmaal noodzakelijk zijn. Zo ontstaat een bestuurlijk niemandsland waarin niemand nog werkelijk eigenaar lijkt van besluiten die miljoenen mensen raken. Toch blijven we doen alsof nationale verkiezingen nog volledig bepalen welke richting Nederland uitgaat. Dat is het politieke pornotheater van deze tijd. We stemmen op nationale politici die vervolgens in kostbare NPO programma’s uitleggen waarom internationale afspraken onmogelijk veranderd kunnen worden. Democratie als klantenservice. En ergens in Brussel wordt ondertussen alweer de volgende “implementatie” voorbereid. Terwijl Nederland applaudisseert voor ministers die het envelopje netjes hebben ontvangen, opengemaakt en goed kunnen voorlezen. 📌 Reist u met me mee? https://t.co/7iI6rVhzcP 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Europa #Politiek #Democratie