Search

Mariba criticized Dilan Yeşilgöz after she claimed that Russia had been declared an enemy of the Netherlands. According to Mariba, Yeşilgöz stated that the Netherlands was not at war, but that a carefree peace was also not in sight. Mariba wrote that the Russian consulate had asked the Dutch government to confirm or distance itself from the statements. She believed it should be made clear whether this was about official policy, a political warning, or political rhetoric. According to Mariba, designating an enemy was not a strategy and threatening language could escalate tensions. She argued that the consequences of such statements ultimately affected civilians and urged the government to explain what the policy and risks were and how it intended to ensure security. She criticized the VVD and argued that politicians should think first before declaring an entire country an enemy. #Nederland #politiek #veiligheid (translated)

Gerard Krispijn 👇🏻 Wacht maar tot Dé Waarheid over corona boven tafel komt. Dan breekt de hel los! De rillingen lopen je over je rug. Kippenvel alleen al bij de gedachte Je ziet de brandende barricades op het Binnenhof al voor je. Woedende mensenmassa's die met hooivorken richting Den Haag trekken. Politici die zich verschansen achter hun voordeur en Mark Rutte die ergens in een kelder probeert uit te leggen dat hij zich er niets meer van kan herinneren. De galg wordt opgetuigd en Hugo probeert te vluchten. Ik help u direct uit de droom. Er breekt helemaal niets uit. Noppes. Nada. Ik had het er onlangs nog over met iemand uit ons dorp. Die was ervan overtuigd dat, zodra Dé Waarheid over corona eindelijk boven tafel komt, de pleuris uitbreekt. Nou, ik heb nieuws voor hem en voor jullie. Stel dat morgen zwart op wit wordt bewezen dat we allemaal collectief belazerd zijn. Dat de verhalen die jarenlang als onzin werden weggezet ineens gewoon in officiële documenten blijken te staan. Dat dankzij WOO verzoeken dingen naar buiten komen waarvan menigeen jarenlang beweerde dat ze helemaal niet bestonden. Kortom: stel dat morgen werkelijk alles op tafel ligt. (In feite is er al een hoop naar buiten gekomen, maar dit terzijde.) Denkt u dan echt dat die 87 procent gevaccineerden woedend de straat op gaan? Welnee. Dat zou namelijk betekenen dat ze moeten toegeven dat ze belazerd zijn. En de gemiddelde Nederlander geeft nog liever zijn spaargeld op dan zijn gelijk. Onze absolute weigering om ergens écht wakker van te liggen is inmiddels een vorm van topsport geworden. We hebben een psychologisch mechanisme ontwikkeld om met nationale schandalen om te gaan. Het heet: “Nou ja, het zal wel. Is de Lidl nog open?” Kijk naar de Toeslagenaffaire. Een schandaal waar de honden geen brood van lusten. Onschuldige gezinnen werden door hun eigen overheid kapotgemaakt. De collectieve woede? Een diepe zucht. Een paar boze tweets. Een debatje op televisie. En vervolgens gingen we gewoon weer over tot de orde van de dag. Of wat er gebeurt met onze voedselvoorziening? Mensen plegen letterlijk zelfmoord omdat de overheid letterlijk hun grond afjat, waar ze al generaties lang hun bedrijf op uitoefenen. De reactie van de rest van Nederland? “Vervelend voor die mensen.” En vervolgens: “Maar gelukkig is de benzine in Duitsland deze week goedkoper.” Wij zijn simpelweg niet gebouwd voor volksopstanden. Een Franse revolutie? Daar hebben wij het veel te druk voor. De Fransen steken het hele land in de fik als de pensioenleeftijd met een half uur omhooggaat. De Nederlander reageert op een nationaal schandaal met de legendarische woorden: “Je doet er toch niks aan.” Gevolgd door het ritueel opentrekken van een blikje bier. Als morgen de ultieme waarheid over corona naar buiten komt, gebeurt er waarschijnlijk precies dit. We kijken er een item over bij Vandaag Inside en hangen aan de lippen van die zeiksnor die destijds verkondigde dat hij nog nooit een steekhoudend argument had gehoord om geen prik te nemen. We schudden even collectief ons hoofd. Misschien roepen we nog: “Zie je wel!” Of:“Ik zei het toch!” En daarna gaan we gewoon naar de Febo. We klagen dat de treinen weer eens niet rijden. We mopperen op de regering. We zetten de televisie aan. En om 18.00 uur moeten natuurlijk wel gewoon de aardappels op tafel. We nemen een glas. We doen een plas. En alles blijft zoals het was. Dus maak u vooral geen zorgen over een naderende burgeroorlog of een totale maatschappelijke ineenstorting. Zolang de koffie doorloopt, de frikandellen in de bonus zijn en we op zaterdagavond massaal naar Boer zoekt Vrouw kunnen kijken, blijft het hier muisstil. De hel breekt in Nederland pas echt los als de bitterballen op de verjaardag van je zus lauw blijken te zijn. Dan bellen ze massaal het familiediner om het proberen goed te praten. En geen seconde eerder. #Corona #Politiek #Maatschappij

Vandaag werkbezoek in @provzeeland met Statenleden @BBBZeeland. Een van de bedrijven die we bezochten is @FlikweertVision in Nieuwerkerk. Opgezet door Stefan en Martijn Flikweert toen ze 23 en 21 waren. Ze ontwikkelden uien- en aardappelsorteerders. Nu wereldwijd toonaangevend https://t.co/sHppfdJ5PB #werkbezoek #innovatie #ondernemerschap

Onderzoekers van Wageningen Universiteit experimenteren met genetisch gemodificeerde aardappelen die resistenter zijn tegen phytophthora, in de hoop het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen te verminderen, terwijl nieuwe Europese regelgeving de teelt van dergelijke gewassen vergemakkelijkt. #GenetischGemodificeerd #Aardappel #Phytophthora

De droogte heeft geleid tot kleinere groenten en stijgende prijzen in Nederland, met aardbeien en aardappelen die bijzonder hard getroffen zijn, terwijl ondanks de hogere prijzen de beschikbaarheid van groente en fruit nog steeds relatief goed blijft. #Droogte #Groente #Prijsstijging

Vi K. (41), een als levensgevaarlijk beschouwde gedetineerde, heeft in de gevangenis in Grave opnieuw een poging tot moord gedaan door een andere gedetineerde met een aardappelschilmes te steken, nadat hij eerder al met een vork aanviel in Roermond, wat vragen oproept over zijn overplaatsing naar een normale cel. #gevangenis #misdaad #pogingtotmoord

We beseffen amper wat een zegen het is, dat de Nederlandse boeren nog niet zijn uitgeroeid, zoals ze met de vissers wel is gelukt. Nederland is extreem vruchtbaar. De koeien zijn er nog. De varkens en kippen en de schapen, misschien minder. Maar niet onherstelbaar weinig. We hebben aardappels, suikerbieten, uien, aardbeien en zoveel agrarische kennis. De wereld gaat een giga crisis in. Wij ook. Het wordt heel erg. Maar wij hebben onze boeren nog. Hoewel dit keihard is tegengewerkt door de usual suspects. Wees maar heel zuinig op ze. De boer is je noodpakket. #Wijpikkenhetniet #Boeren #Duurzaamheid #Voedselzekerheid

In Zeeland wordt gewerkt aan de ontwikkeling van de aardappel van de toekomst, die bestand moet zijn tegen extreme klimaten, ziektes en minder input van kunstmest en pesticiden, met het doel om de voedselzekerheid in Nederland en de wereld te waarborgen tijdens crises. #Voedselzekerheid #Biotechnologie #DuurzameLandbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Dit jaar behoort tot de droogste jaren sinds 1906, met een dreigend watertekort dat vooral de landbouw, zoals de teelt van aardappels en uien, kan beïnvloeden, terwijl problemen met drinkwatervoorziening voorlopig worden voorkomen door een focus op diep grondwater. #Droogte #Landbouw #Watertekort

“Als dat allemaal lukt, dan ziet mijn dag er ongeveer zo uit” Afgelopen jaar maakte ik van Nijmans Nieuwsbriefje een top tien Substack-nieuwsbrief in Nederland, schreef ik meer dan 100 columns voor Revu en De T., probeerde ik zo veel mogelijk tegenzin te overwinnen om op de crosstrainer te klimmen, was ik geloof ik 1 keer op Radio 1 en mocht ik zélfs op een herfstschool van een democratische stichting spreken. Dat zeg ik niet om tof te doen, maar om te laten zien: ook ik moet gewoon iedere dag opstaan en aan het werk. Wat daarbij chronisch misgaat, is een verstandige tijdsindeling. Nog nooit vroeg iemand hoe mijn werkdagen er uit zien, dus in tegendeel tot Simon van Tuttebel in de foto hieronder ga ik ook niet verzinnen dat iemand ernaar vroeg, maar ik ga het toch vertellen. 6u13: Wakker gelikt worden door een hond die moet schijten; 6u43: Hopen dat die hond na het schijten niet te lang in de bak zout water op vissen en vogels blijft jagen die ze toch nooit vangt. Afhankelijk van hoe lang dat duurt, ongeveer; 7u51: Eerste ijsbad van de dag; 7u59: Koffie met zes pasteis de nata (voor de eiwitten en proteine); 8u11: Veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met vijf kilometer zwemmen; 10u00 (stipt): Kijken wat @Denkjewel vandaag herdenkt en wat @bertbrussen even hier neerlegt zodat ik op de hoogte ben van het belangrijkste nieuws; 10u03: Proberen daarna niet op X te blijven hangen; 13u06: Uit een X-hole geroepen worden door vrouw die een lunch klaargemaakt heeft (half everzwijn, mud uien, ovengepofte zoete aardappel en een literfles Super Bock); 13u30: Doomscrollen in de hangmat tot de lunch verwerkt is; 15u00: Tweede ijsbad van de dag; 15u15: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot ik moet poepen; 15u32: Poepen (en doomscrollen); 15u58: Naar een blanco scherm in Pages staren tot er inspiratie komt, of tot de hond weer moet poepen; 16u44: Hond laten poepen tijdens middagrondje door de buurt; 17u02: Mezelf dwingen om voor 18u nog 4000 woorden te schrijven voor Substack, Revu en de T., afgewisseld met het beantwoorden van mail, het redigeren van ingezonden stukken van NN-columnisten, het klaarzetten van social posts en daarbij op Insta, Substack en X blijven hangen in de tijdlijn en alles in een mix doen die zich het beste laat omschrijven als een soort outer body experience; 18u01: Tevreden constateren dat het allemaal toch weer gelukt is zonder ook maar één Nederlandser krant geopend of gelezen te hebben; 18u02: Vragen of ik nog iets kan doen terwijl ik donders goed weet dat m’n vrouw alle voorbereidingen voor het eten al gedaan heeft. Haar ondertussen lastig vallen met een verslag van minuut tot minuut van mijn dag; 19u00: Samen eten terwijl door blijf praten; 19u30: Derde en laatste ijsbad van de dag; 19u55: Met een boek op schoot proberen snel genoeg af te kicken van chronische algoritmische concentratievernieling om nog wat pagina’s te lezen; 21u08: Stranden in onbegrip over hoe andere mensen dat toch doen, en een diepe rancuneuze jaloezie voelen jegens Simon van Teutem en al die andere wonderkinderen van De Correspondent, die overal een lifehack voor lijken te hebben dankzij een leven lang tussen managementboeken en luid klappende zalen vol toegewijd lezingenpubliek; 21u56: Hond nog één keer laten pissen en tien minuten DuoLingo doen; 22u22: Licht uit en hopen dat het morgen beter gaat met alle voornemens, waaronder daadwerkelijk veertig kilometer fietsen, twaalf kilometer hiken en afronden met de vijf kilometer zwemmen die ik me eerder vandaag allemaal ingebeeld heb toen ik lag te tukken in een leunstoel op de veranda. 23u57: Eerste keer wakker omdat ik moet pissen. #DagelijksLeven #Productiviteit #Zelfzorg

De stikstofwaanzin: boeren kapot voor een rekenmodel Wordt u er ook kotsmisselijk van hoe een ideologie verpakt wordt als onontkoombare natuurwetenschap? En ja, ik heb het uiteraard over de stikstofcrisis, een crisis waarvan de impact wordt gemeten met ambtelijke rekenmodellen die zo gevoelig zijn afgesteld dat een extra koe in de wei al een heel ernaast gelegen Natura-2000-gebied in acuut gevaar brengt. En maak u geen illusies, de echte natuur trekt zich niets aan van deze Haagse ambtenaren die navelstaren tot een kunst hebben verheven. Sterker nog, zo'n 80% van de natuur in Nederland heeft er nog nooit zo goed voorgestaan. En de boeren? Die innoveren al decennia lang met als resultaat steeds lagere emissies. Nederland is daarmee een absolute wereldspeler op het gebied van efficiënte en milieuvriendelijke voedselproductie. Maar dat telt niet in Den Haag. Want het gaat allang niet meer om wetenschap. Het gaat om ideologie. De boer moet kapot. Hij is de zondebok van de klimaatkerk, het obstakel voor de transitie naar een 'duurzaam' Nederland vol windmolens, zonneparken, data centers en importvoedsel. Kijk alleen maar naar de taal: boeren zijn 'emissiebronnen', hun bedrijven 'belasting voor de natuur'. Het doet akelig denken aan hoe vroeger, in de Soviet-Unie, zelfstandige boeren met wat eigen land en vee, werden neergezet als probleem: egoïstisch, inefficiënt, schadelijk. Eerst maak je het ze onmogelijk om rendabel te kunnen produceren met onhaalbare normen, daarna bied je 'vrijwillige' uitkoop aan. En als ze weigeren? Dan volgt de juridische verwurging via de Raad van State en activistische rechtszaken. De waanzin is compleet als je ziet hoe de rest van de samenleving ook op slot word gezet, als een stok achter de deur. Bouwprojecten, woningen, infrastructuur, het wordt allemaal in de wacht gezet en effectief as drukmiddel gebruikt om dit beleid af te dwingen. En de Nederlandse boer, die al generaties lang ons eten op tafel zet? Die boer moet wijken voor abstracte percentagepuntjes in rekenmodellen die elke aansluiting met de realiteit missen. Boeren zijn geen milieucriminelen. Ze zijn de hoeders van ons platteland, onze voedselzekerheid en een eeuwenoude cultuur nauw verboden met Nederland. Hun geplande ondergang is uitgezet in beleid: maak hun bestaansmodel juridisch onhoudbaar en noem dat vooruitgang. Met als uitdragers van deze ideologie de beleidsambtenaren bij de Ministeries van Landbouw, Visserij, Voedselzekerheid en Natuur en Financiën. Met als pressiemiddel beleidsnota’s en in wet- en regelgeving gegoten stikstofnormen en NGO’s die dwingend mogen meebeslissen over de toekomst van deze boeren. Wordt het geen tijd dat dit land wakker schrikt? Zich realiseert dat deze laffe, ideologische Gutmenschpolitiek ons platteland verkwanselt op basis van falende rekenmodellen en klimaatfantasieën? Stop met het offeren van één van de pijlers van onze voedselvoorziening en economie op het altaar van Brussel en Den Haag. Want als we zo doorgaan, eten we straks geïmporteerde GMO soja uit Brazilië, aardappelen vol met pesticiden uit Tsjechië en verdwijnt de Nederlandse boer als cultuurhistorisch relikwie in de geschiedenisboeken. Dat, beste lezer, is geen crisis meer, dat is verraad aan ons eigen land en de generaties voor ons die het met bloed, zweet en tranen hebben opgebouwd. #stikstofcrisis #boeren #duurzaamheid

Ben zo ontzettend klaar met dit soort walgelijke leugens over Nederlandse gezinnen. Zowel in mijn eigen jeugd bij mijn ouders als nu binnen mijn eigen gezin mag iedereen die op bezoek komt mee eten. En zijn er kruiden in huis. En rijst, pasta, wraps en niet alleen aardappelen. Is er vlees genoeg en zijn er toetjes! Koffie, thee, limonade en drank! Dat constante wegzetten van Nederlanders als gierige, niet hartelijke mensen door allochtonen waarvan hun ouders of voorouders naar ons land zijn gekomen omdat hun eigen land niet voor hen kon zorgen, ben ik echt zo ontzettend klaar mee! Het is pure discriminatie en zijn hardnekkige vooroordelen die ze in stand houden dmv leugens #Nederland #Discriminatie #Vooroordelen