Search

Bas Paternotte wrote that the weekly influx of asylum seekers had reached the highest level in months. According to him, the cabinet refused to acknowledge that there was an asylum crisis and kept access widely open. He also accused CDA member Bart van den Brink of putting significant pressure on municipalities. https://t.co/UeKAbs4zzS #asielcrisis #asielzoekers #politiek (translated)

Ronald Brok wrote that this showed him that the political priorities were not focused on energy poverty, housing shortages, or the asylum crisis, but on the activist rainbow flag. He also stated that activists in the Netherlands were calling the shots. https://t.co/yiGg1RMPO0 #politiek #Nederland #activisme (translated)

Bas Paternotte wrote that there would be 140,000 extra asylum applications and stated that the asylum system would not survive that. According to him, Rob Jetten had no choice but to declare an asylum crisis. https://t.co/RzjafPmTVn #asielcrisis #asielaanvragen #vluchtelingen (translated)

Robot Jetten, de chatbot van D66 Er is iets diep gênants aan een politieke partij die decennialang de mond vol heeft over 'verbinding', 'de burger serieus nemen' en 'het gesprek aangaan', en die vervolgens haar sociale-mediaberichten laat typen door een chatbot. Honderden posts van Rob Jetten en D66 blijken volgens de @volkskrant namelijk gegenereerd door ChatGPT of Claude. En ja, dat is inclusief de emotioneel beladen stukken over Kamp Westerbork, Oekraïne en MH17. Nu werd al vaker geroepen, terecht overigens, dat @D66 al heel lang niet meer met de Nederlandse burger praat. Wat de sociale media betreft blijkt dit nu de realiteit te zijn geworden: met een chatbot kun je immers geen gesprek aangaan. En vergis u niet: dit is dezelfde partij die waarschuwt voor verslavende algoritmes, voor de gevaren van AI en dat we behoedzaam moeten zijn voor de grote techbedrijven. Diezelfde politieke partij laat haar eigen politieke gezicht op sociale media fabriceren door de technologie waar ze nota bene zelf voor waarschuwt. Het is het zoveelste voorbeeld van hoe D66 zichzelf compleet buiten de samenleving plaatst. De dubbele moraal is onmiskenbaar. Maar laten we deze lijn eens doortrekken. Een partij die haar sociale media uitbesteedt aan een algoritme hoeft zich er niet langer over te verbazen dat niemand haar nog gelooft. Authentieke politiek begint immers bij het aanvaarden van het risico dat een mens iets verkeerds zegt of schrijft. Dat een opinie kan schuren, of dat een opvatting te streng of juist te gemakzuchtig overkomt. Dat is allemaal menselijk, en dat accepteren we van elkaar omdat we het ook bij onszelf herkennen. D66 heeft dat risico afgekocht door AI te gebruiken. Wat overblijft is een volstrekt holle stroom berichten die nergens kant of wal raakt. Het is ironie met hoofdletters: een uitwas van een partij die zo heilig in haar eigen gelijk is gaan geloven, dat ze de buitenwereld kennelijk alleen nog via een AI-prompt durft te benaderen. 'Schrijf een betrokken post over MH17'. 'Maak het warm, maar niet polariserend.' 'Eindig met een boodschap over hoop.' Nee, D66, de Nederlandse burger wil weten of de mensen die het land besturen zelf nog enig gevoel in hun donder hebben. Of een betrokken post ook daadwerkelijk uit het hart komt en met zorg is geschreven. En natuurlijk zegt D66 dat haar medewerkers alles controleren. Maar controle is geen authenticiteit. Een tekst geschreven door een chatbot die een vinkje krijgt voor akkoord, blijft een tekst geschreven door een chatbot. Maar wellicht moeten we er juist heel anders naar kijken en is dit gewoon een verkapte bekentenis. Niet dat D66 AI gebruikt, maar dat de stem van D66 allang niet meer uit eigen koker komt. Een partij die haar sociale-mediaberichten door een chatbot laat schrijven, staat immers niet midden in de samenleving. Een chatbot voelt de effecten van inflatie niet, maakt zich geen zorgen over de woningnood, de onveiligheid op straat of de asielcrisis. Vanuit dat perspectief sluit het gebruik van AI naadloos aan bij het dedain en de morele superioriteit die deze partij zich heeft aangemeten en waarmee ze zich heeft afgezonderd van de maatschappij. Dan is het volstrekt logisch dat D66 AI gebruikt. Interactie met het gepeupel is immers iets waar een D66-politicus zijn of haar kostbare tijd niet aan gaat verdoen. En zo is de cirkel weer rond. Terwijl de burger gewaarschuwd wordt over de risico's van AI en de grote techbedrijven, tikt een chatbot ondertussen ijverig de berichten van onze @MinPres. D66 wil best verbinden, maar dan wel vanachter hun comfortabele bureau, waar met een druk op de knop door AI gegenereerde berichten de wereld in worden geslingerd. Want waarom zou je nog echt luisteren naar de zorgen van de burger, als je de geveinsde empathie ook gewoon kunt uitbesteden aan een machine? Toch, Rob? Bron: https://t.co/pG4QEJG87y #D66 #AI #politiek

Hoe geloofwaardig is minister Bart van den Brink nog? Toen het minderheidskabinet Jetten in februari 2026 aantrad en Bart van den Brink (CDA) als minister van Asiel en Migratie en vicepremier werd beëdigd, bestond er bij een deel van Nederland nog de hoop dat hier eindelijk iemand zat die de asielinstroom daadwerkelijk zou gaan indammen, iemand die recht ging doen aan de verkiezingsbeloftes dat er meer grip zou komen op de asielinstroom. Iemand die ging zorgen dat deze significant omlaag zou gaan. Het CDA had in haar verkiezingscampagne en tijdens de formatie immers stevig meegepraat over ‘meer grip’, ‘lagere instroom’ en ‘fatsoenlijke maar duidelijke keuzes’. En wat doet @MinisterAenM sindsdien? Hij stuurt op hoge poten brieven aan gemeenten om nog meer opvangplekken te realiseren. Hij zet gemeenten die blijven weigeren, en naar de terechte zorgen van hun inwoners luisteren, onder druk door ze op de interventieladder te plaatsen omdat ze te weinig asielzoekers huisvesten. Hij stelt dat de opvang ‘urgent en kritiek’ is, dat er duizenden plekken tekort zijn en dat de keten nog altijd onder druk staat. Maar hij verklaart ook publiekelijk dat ‘nog strenger asielbeleid geen optie is’ en dat verdere aanscherping ‘valse beloftes’ zijn. En hij verzekert ons dat hij ‘alles heeft gedaan wat nu mogelijk is’. Maar klopt dat wel? Laten we naar de feiten kijken. In 2025 daalde het aantal eerste asielaanvragen naar zo’n 24.000. Prima, zou je denken. Maar de totale asielinstroom (inclusief nareizigers, herhaalde aanvragen en overige) bleef structureel hoog genoeg om de opvang te blijven overbelasten. Statushouders blijven massaal in AZC’s hangen omdat de doorstroming naar woningen stokt, da’s logisch want die woningen zijn er gewoonweg niet. Ook de IND kampt met achterstanden, niet in de laatste plaats omdat ze aan handen en voeten wordt gebonden door privacywetgeving en juridische procedures. En Van den Brink? Hij gebruikt zijn politieke mandaat niet voor het aanscherpen van het grensbeleid of om werk te maken van de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers. Nee, Bart gebruikt zijn mandaat vooral om druk te zetten op gemeenten om de nimmer aflatende instroom, circa duizend asielzoekers per week, te absorberen. De Spreidingswet wordt niet teruggedraaid, ondanks eerdere aangenomen moties die daartoe opriepen, hij wordt aangescherpt in de uitvoering. Wie weigert, krijgt de minister op bezoek. Dat is geen grip op migratie. Dat is grip op de Nederlanders die de migratie moeten dragen. Dit staat haaks op wat dit minderheidskabinet de kiezer heeft voorgespiegeld. D66, VVD en CDA beloofden meer controle, lagere instroom, snellere procedures en een einde aan de eindeloze druk op de woningmarkt, de zorg en vooral de sociale cohesie. In plaats daarvan krijgen we een minister die de juridische ruimte ‘zo goed als bereikt’ noemt en zich verschuilt achter het Europese Migratiepact alsof dat een wondermiddel is. Dat migratiepact is geen garantie voor lagere aantallen: het is een bureaucratische herverdeling van hetzelfde probleem. En intussen is dit de realiteit: wekelijks nieuwe aanvragen, overvolle opvangcentra, en een minister die vooral bezig is met het organiseren van de opvang in plaats van met het stoppen van de toestroom. Maar laten we eerlijk zijn, misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen? Van den Brink is geen hardliner die tegen de stroom in roeit zoals Marjolein Faber. Hij is feitelijk de perfecte belichaming van het post-Rutte bestuur: fatsoenlijk klinkende taal, morele pretenties over ‘rechtvaardige en menselijke keuzes’, en onder de motorkap hetzelfde oude recept van faciliteren, spreiden en hopen dat de burger het accepteert. Hij was campagneleider, spindoctor, secondant van Bontenbal. Hij weet precies hoe je ‘streng’ moet klinken zonder het te zijn. Maar dat ontslaat hem niet van de verkiezingsbelofte. Die belofte was niet ‘wij gaan de opvang beter organiseren’. Die belofte was: de instroom moet omlaag. Wat we nu zien is het tegendeel. De minister van Asiel en Migratie is de minister van Asielopvang geworden. Hij tikt gemeenten op de vingers omdat ze te weinig bedden leveren, terwijl hij de kraan vol open laat staan en met droge ogen beweert dat meer dweilen de oplossing is. De minister concentreert zich vooral op opvangcapaciteit en spreiding, terwijl maatregelen die de instroom zelf moeten beperken uitblijven. Met andere woorden: hij vergroot de capaciteit van de emmers, maar draait de kraan niet dicht. Daarnaast verklaart hij dat verder aanscherpen ‘valse beloftes’ zijn, terwijl de belofte van lagere instroom juist de valse is gebleken. Dat is geen realisme. Dat is politieke lafheid vermomd als realisme. Zijn stelling dat verdere aanscherping geen optie is, wordt weersproken door voorbeelden in andere Europese landen. Zo heeft men in België inmiddels namelijk wél strenger asielbeleid en dat leidt, hoe verrassend, tot een veel lagere instroom. De Nederlander die in oktober 2025 stemde in de hoop dat het eindelijk anders zou worden, krijgt opnieuw hetzelfde te zien: een bestuurder die de symptomen beheersbaar probeert te maken maar de oorzaak structureel niet aanpakt. Bart van den Brink heeft aantoonbaar geen maatregelen getroffen die de instroom wezenlijk verminderen, er is nog steeds niets wat de instroom structureel indamt. Hij doet juist precies datgene wat de asielindustrie in stand houdt: opvang regelen, procedures vertragen of versnellen naar believen, en de morele verantwoordelijkheid bij de gemeenten en de burger leggen. Dat is een keuze. En die keuze staat haaks op de verkiezingsbeloftes van dit minderheidskabinet. Wie dat nog steeds ‘grip’ noemt, heeft ofwel de realiteit uit het oog verloren, ofwel bewust het besluit genomen dat de realiteit van de Nederlandse burger er minder toe doet dan de wens van de bestuurlijke elite. Of kortweg gezegd: nog meer gemeenten krijgen een AZC door hun strot geduwd door een minister die er niet zit om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen. Daarmee is de vraag of Van den Brink nog wel geloofwaardig is feitelijk beantwoord. Nee, hij is niet de man die de asielcrisis zal gaan oplossen. Hij is de man die haar beheersbaar probeert te maken voor de bestuurlijke elite die nooit de gevolgen ervan hoeft te dragen. En dat is, als u het mij vraagt, voldoende grond om het vertrouwen in deze minister op te zeggen. Uit zijn handelen blijkt niet dat hij bezig is om de verkiezingsbeloftes in te lossen, of om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen. Hij is de verkeerde man op de verkeerde plek. #Asielbeleid #Migratie #Politiek

Dit noem je geen ‘veiligheidsrisicogebied’. Dit is een asielcrisis. En dan heb je noodmaatregelen nodig. De EU-lidstaten zullen er alle begrip voor hebben als de grenzen voor nu op slot gaan. Hoe laat komt de Tweede Kamer bijeen? https://t.co/RRwfua6wyc #Asielcrisis #EU #Veiligheid

Wanneer dringt eindelijk eens door dat wanneer de asielcrisis zo uit de hand loopt en iedereen de situatie ook als crisis kwalificeert dat de Vreemdelingenwet precies daar noodartikelen voor heeft? Artikel 110 en 111 Vreemdelingenwet om precies te zijn. https://t.co/mueIfBlCir #asielcrisis #Vreemdelingenwet #migratie

Steffi de Pous blijft vastberaden in haar strijd voor hulp aan vluchtelingen, ondanks de ontelbare haatberichten die ze ontvangt, en roept op tot verandering in de maatschappelijke houding tegenover asielzoekers, terwijl ze de nood van moeders en kinderen in opvanglocaties in Nederland onder de aandacht brengt. #vluchtelingen #steffidepous #asielcrisis

De overheid zou de asielcrisis effectiever kunnen aanpakken door opvang te integreren met gemeenschapsinitiatieven, in plaats van alleen te focussen op het verdelen van lasten en het minimaliseren van problemen, zoals blijkt uit succesvolle voorbeelden in Amsterdam en Oss. #Asielcrisis #Gemeenschapsoplossingen #Spreidingswet

Enquête Telegraaf: Nederlanders vernietigend over asielbeleid kabinet-Jetten: — Slechts 3% (!) vindt dat kabinet-Jetten de asielopvang goed aanpakt. — Zes van de 10 beoordelen het beleid als (zeer) slecht. — 73% spreekt van een asielcrisis. https://t.co/sF8d94R7iT #asielbeleid #Nederland #politiek

Sashi Roopram zet Ingrid Michon-Derkzen(VVD) op haar plaats over de rellen in Utrecht: "Hier zie je ander gedrag, want de politie moest een bus vorderen omdat ze zich onveilig voelden. De politie durft de wijk niet meer in." "Ze werden bekogeld met vuurwerk. Je ziet dat de agressie steeds erger wordt. Politie durft de wijken niet meer in, dus dat vergt ook andere maatregelen. Maar van deze twee politici hoor ik gewoon hetzelfde verhaaltje. Of het nou de VVD is of de SP." De VVD heeft vijftien jaar lang een onverantwoord open-grenzenbeleid gevoerd en Nederland daarmee opgezadeld met een asielcrisis en een integratiechaos. De partij is volledig verantwoordelijk voor de rellen die nu uitbreken. #Utrecht #Politie #Politiek

Column: Honderd dagen, Nederland bestuurd door een posterboy met PowerPointpresentatie Honderd dagen kabinet-Jetten. Normaal gebruik je de eerste honderd dagen van een regering om richting te geven, vertrouwen te winnen en het gevoel te creëren dat iemand daadwerkelijk aan het stuur zit. Bij Jetten krijg je vooral het idee dat er iemand op de passagiersstoel zit die af en toe vraagt of de navigatie het nog doet. Het kabinet oogt alsof het is samengesteld tijdens een heidag van een duurzaam consultancybureau ergens in Utrecht. Veel woorden. Veel proces. Veel “verbinding”. Maar zodra er een echt probleem op tafel ligt, kijkt iedereen elkaar aan alsof er een wesp door de vergaderzaal vliegt. Neem de asielkwestie. Jarenlang werd iedere burger die waarschuwde voor ontsporende instroom weggezet als hysterische dorpsgek met een Facebookaccount en een vlag op de schuur. Nu opvanglocaties uitpuilen, gemeenten muiten en sporthallen veranderen in noodopvang, blijkt er volgens Den Haag ineens helemaal géén asielcrisis te bestaan. Het is slechts een “opvanguitdaging”. Dat is alsof de kapitein van de Titanic uitlegt dat er technisch gezien geen zinkprobleem is, maar een onverwachte waterintegratie-uitdaging. En Jetten? Die staat erbij als een afstudeerstudent bestuurskunde die net ontdekt dat Excel geen land bestuurt. Wat vooral fascineert, is dat niemand nog doet alsof hij de leiding heeft. Iedereen “stuurt bij”, “neemt mee”, of “werkt aan oplossingen”. Maar verantwoordelijkheid nemen? Dat blijft ergens hangen tussen een memo en een interdepartementale werkgroep. Het kabinet lijkt inmiddels op een escape room voor beleidsambtenaren. Economisch is het beeld al even surrealistisch. Nederlanders kunnen hun boodschappen nauwelijks betalen, jongeren wonen tot hun 38e op zolder en ondernemers zijn creatiever geworden in belasting overleven dan in ondernemen zelf. Maar in Den Haag discussiëren ze alsof het grootste probleem is of een beleidsnota wel voldoende inclusief taalgebruik bevat. “Binnen de sociale zekerheid moeten alternatieven worden gevonden.” Prachtzin. In normaal Nederlands betekent dat: “We hebben geen idee meer wie dit gaat betalen, maar we hopen dat u te moe bent om boos te worden.” En dan de uitstraling van dit kabinet. Alles klopt visueel. Strakke pakken. Perfecte mediatraining. Duurzaam water in kartonnen bekertjes. Maar ondertussen straalt het geheel de energie uit van een klantenservice die je na 47 minuten wachttijd vertelt dat ze “je frustratie volledig begrijpen”. Jetten is daarmee wel de perfecte premier van deze tijd. Niet gekozen vanwege visie, of leiderschap. Maar omdat hij eruitziet alsof hij een TED Talk kan geven over “de uitdagingen van morgen” terwijl achter hem het gebouw instort. Na honderd dagen weten we waar Nederland staat: Niet aan de rand van de afgrond. Maar in eindeloze vergaderingen, óver de rand van de afgrond. 📌 heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #KabinetJetten #Nederland #Politiek

De huidige asielopvangsituatie in Nederland, vooral zichtbaar in Ter Apel, wordt gekarakteriseerd als 'een bende' door premier Jetten, aangezien er meer dan 80.000 mensen in opvang verblijven door een langdurige stagnatie in de uitstroom, terwijl het aantal asielzoekers redelijk stabiel blijft op tussen de 30.000 en 50.000 per jaar, met een gemiddeld inwilligingspercentage van 32 procent. #asielopvang #TerApel #asielcrisis

Premier Jetten heeft tijdens een persconferentie het woord asielcrisis gebruikt om de huidige problematiek rondom de asielopvang te beschrijven, waarbij hij de situatie als chaotisch en onacceptabel omschrijft en oproept tot snelle oplossingen, terwijl gemeenten meer ondersteuning nodig hebben. #asielcrisis #asielopvang #gemeenten

Premier Jetten heeft tijdens een persconferentie het woord asielcrisis gebruikt om de huidige problematiek rondom de asielopvang te beschrijven, waarbij hij de situatie als chaotisch en onacceptabel omschrijft en oproept tot snelle oplossingen, terwijl gemeenten meer ondersteuning nodig hebben. #asielcrisis #asielopvang #gemeenten