Search

Sliman Mansour (1947-2026), an influential Palestinian artist, used his painting to keep the Palestinian identity alive and to depict it, often portraying nostalgic landscapes and strong women in traditional clothing as symbols of resilience and resistance under the Israeli occupation. (translated)

Nederlanders willen geen windturbines en zonneweides die ons prachtige landschap aantasten. Toch wordt links klimaatbeleid, gebaseerd op modellen, gewoon doorgedrukt door Kabinet Jetten. En dat met steun van VVD en CDA. Dit moet anders. Dit kan anders. https://t.co/ZCiiPyo9uS https://t.co/mZV7DD8QKA #Klimaatbeleid #Duurzaamheid #Landschap

Hoe verandert een schilderij wanneer we ernaar kijken door de ogen van een literair personage? Mona Lisa — Leonardo da Vinci (1452–1519) Elizabeth Bennet zou misschien glimlachen om alle theorieën rond die beroemde glimlach. Emma Woodhouse zou waarschijnlijk meteen proberen het karakter van de geportretteerde vrouw te doorgronden. Waterlelies — Claude Monet (1840–1926) Anne Elliot zou er misschien tijd, herinnering en verandering in zien. Mr. Darcy zou wellicht juist de rust en terughoudendheid van het beeld waarderen. De sterrennacht — Vincent van Gogh (1853–1890) Catherine Morland zou die onrustige hemel misschien veranderen in het begin van een mysterie. Marianne Dashwood zou misschien eerst de emotie zien en pas daarna het landschap. De personages behoren tot de wereld van Jane Austen (1775–1817), terwijl de schilderijen uit heel verschillende perioden komen. Misschien is een interessante manier om naar kunst te kijken niet alleen te vragen: ‘Wat zie ik?’, maar ook: ‘Wat zou iemand anders erin zien?’ #Kunstgeschiedenis #BeroemdeSchilderijen #LeonardoDaVinci #ClaudeMonet #VincentVanGogh #KunstEnLiteratuur #Musea #20260825 #0010 #MrCulturewise #CaptainWeb #Nederlands

Bedenking over de koers van rector De Sutter aan mijn alma mater UGent en waarom het brokkenparcours voorspelbaar was.👇🏻 De politieke partij Groen staat vandaag aan het uiterst-linkse spectrum van het Vlaamse politieke landschap, samen met de PVDA. Ze vertegenwoordigt maar zo'n 6% van de kiezers. Daar is een goede reden voor: cultureel en sociaal-economisch radicalisme, gekoppeld aan een gebrek aan compromisbereidheid. Groen is een partij die vindt dat alles moet wijken voor de 'goede' zaak. Als je dan een vicepremier van die partij tot rector van de UGent kiest, weet je wat er zal gebeuren: het rectoraat zal geprononceerde links-progressieve ideologische keuzes maken. Dat zal op zijn beurt leiden tot sterke politieke polarisatie op en rond de universiteit. Radicaal-progressieve Gentse academici die voor De Sutter kozen, die er een betekenisvolle minderheid uitmaken, hebben daarmee gekregen wat ze wilden. Velen onder hen vonden al langer dat de universiteit 'van hen' was. En hoe radicaler de progressief, hoe intoleranter. Dat vloeit voort uit de gedachte dat progressieven de 'moral high ground' bezitten. Daardoor zijn andersluidende opinies voor hen al snel minderwaardig en dus fout. Het is deze groep die Cofnas wil zien hangen om ideologische redenen en die nu een stok zoekt om hem buiten te slaan. Dat geldt evenwel niet voor elke academicus die voor deze rector koos. Velen stemden voor De Sutter om andere redenen dan progressieve zelos, bijvoorbeeld omwille van klimaatbezorgdheid. Zij schrikken nu van de ideologische profileringsdrang van de nieuwe rector. De lijst aan polemische beslissingen die De Sutter erdoor drukte is nu al lang, van het gecontesteerde eredoctoraat voor Albanese (waarover de Raad van Bestuur fel verdeeld was!), tot de schorsing van klokkenluider Cofnas vandaag. Ik ben geen UGent-academicus maar slechts een trotse en bezorgde alumnus die er twee masters behaalde. Maar mocht ik dat wel zijn zou ik bij mezelf denken: zou mijn universiteit niet beter gebaat zijn met een strikt a-politieke rector? Met een wetenschapper die louter gerespecteerd wordt omwille van zijn of haar publicaties? Met iemand die opnieuw rust brengt in de tent en de universiteit terugvoert naar zijn essentie: kennis vergaren en overdragen? Dat laatste kan maar op één manier: door een politieke en ideologische neutraliteit te hanteren, als expliciete koers. Want enkel zo kan academische vrijheid werkelijk gedijen. #UGent #academischevrijheid #politiek

The construction of border surveillance in Big Bend National Park in Texas has been halted due to criticism from both Democrats and Republicans, who are concerned about the impact on the park's biodiversity and pristine landscape, while the border service is stepping back to listen to local communities. (translated)

President Trump has announced that the construction of fifteen new battleships of the 'Trump class' for his 'Golden Fleet' will cost almost twice as much as estimated, totaling 275 billion dollars, leading to criticism regarding the feasibility and efficiency of such heavy investments in naval ships in the current military landscape. (translated)

Deltacommissaris Co Verdaas warns that the increasingly drier summers in the Netherlands are becoming the new normal, leading to significant changes in the landscape, agriculture, and water management, and that everyone must adapt to the consequences of climate change. (translated)

Wie onderhoudt straks ons landschap als de boeren verdwijnen? Het werk blijft liggen en de rekening komt bij de burger terecht. Kijk niet weg. Kom op voor boeren, banen en een leefbaar platteland. Deel deze boodschap. #BBB #IedereDagBBBeter https://t.co/bbHybLGFbQ #Boeren #Platteland #Leefbaarheid

De branden rond Bordeaux worden verergerd door de droge en hete omstandigheden en de overvloed aan brandbare zeedennen, terwijl experts pleiten voor een aanpassing van het landschap en de vegetatie om de impact van de klimaatverandering te verminderen en de brandveiligheid te vergroten. #natuurbranden #klimaatverandering #Bosbeheer

De Merwedebrug: symbool van omgekeerde prioriteiten Gorinchem, zondag. Terwijl de vrachtwagens die winkels in Nederland moeten bevoorraden omrijden, en het gevloek en gescheld van de chauffeurs bijna hoorbaar is, staat de Merwedebrug er als een vermoeide oude man bij: verboden voor zwaar verkeer omdat het staal in de boogconstructie te zwak is. Onderzoek wees uit dat de brug het gewicht van het verkeer dat een deel van onze economie draaiende houdt niet meer aankan. Een voorzorgsmaatregel, zegt Rijkswaterstaat. Alsof we een land zijn dat zich nog iets kan veroorloven uit voorzorg, met een overheid die miljarden over de balk smijt maar geen geld meer heeft voor het onderhoud van essentiële infrastructuur. En ja, u begrijpt het inderdaad goed, dit is geen pech, dit is geen toeval. Dit is het logische gevolg van jarenlang bewust onze infrastructuur verwaarlozen. Een brug uit de jaren zestig, wekelijks goed voor tienduizenden vrachtwagens, de economische slagader van Zuid-Nederland, is nu ineens te zwak om nog die rol te kunnen vervullen. Ondertussen staan er honderden kilometers file op de alternatieve routes, transporteurs rekenen stevig vloekend hun extra onkosten uit en lokale bedrijven zien hun al krappe marges verdampen. En onze overheid? Die houdt zich van de domme en smijt miljarden over de balk, bijvoorbeeld aan klimaatbeleid. Maar liefst 28-miljard voor een onmeetbare globale temperatuurdaling van 0.00036-graden. Ja, u leest het goed. Miljarden voor een uitkomst van een rekenmodel in Brussel of Den Haag dat ons moet laten geloven dat Nederland de planeet redt. Subsidies voor windmolens die landschappen verminken, zonneparken die vruchtbare akkergrond opvreten, elektrische auto’s die de middenklasse niet kan betalen en import van groente en fruit uit landen waar stikstof nog wordt gebruikt waar het voor bedoeld is: als meststof. Dit is ideologie in zijn zuiverste vorm. Maar een brug onderhouden? Een essentieel onderdeel van onze infrastructuur vervangen voordat het te laat is? Nee, dat is blijkbaar té burgerlijk, té ouderwets, overduidelijk niet visionair genoeg. Klimaat is het nieuwe politieke Mekka, waar het gros van politici en beleidsmakers braaf en diep naar buigen. Essentiële infrastructuur is kennelijk een kostenpost die je zo lang mogelijk kunt doorschuiven, liefst naar de volgende generatie bestuurders. Totdat de boogconstructie van de Merwedebrug piept en kraakt en de truckers ineens tot zondebokken worden verklaard, zelfs beboet worden, omdat ze nog even doorreden met hun kostbare lading. Dit is het Nederland van de omgekeerde prioriteiten. We pompen geld in net-zero-fantasieën die geen enkel meetbaar effect hebben op de globale temperatuur, terwijl de echte economische ruggengraat van ons land: wegen, bruggen, dijken, energie-infrastructuur die wél werkt, langzaam desintegreert. De Papendrechtsebrug ernaast ligt er immers ook al maanden uit. Maar ja, beleidsmakers en politici wijzen naar elkaar en naar de stip op de horizon: die nieuwe brug zou er in 2031 moeten komen. Een paar decennia te laat, en waarschijnlijk is zelfs 2031 niet haalbaar omdat de stikstofregels en de Europese Green Deal het niet toelaten. De transportsector, de boeren, de bouwers en de gewone Nederlander die gewoon wil werken en zijn handelswaar of spullen wil verplaatsen, betalen de prijs. Letterlijk. Meer kosten, meer congestie, meer frustratie. En de Haagse elite? Die vliegt businessclass naar klimaatconferenties of zet miljarden opzij om op zee nog meer windturbines te plaatsen, ondanks onderzoek dat deze wiebelstroom absoluut niet betrouwbaar is. Veiligheid? Onderhoud? Dat is voor mensen die niet begrijpen dat de toekomst van Nederland groen en elektrisch is, en daarvoor moet alles wijken, zo denkt men in Den Haag. De Merwedebrug is geen incident. Het is de wrange realisatie dat Nederland de pragmatische houding die ons land groot heeft gemaakt heeft ingeruild voor een ideologisch sprookje. Een land waar de bruggen letterlijk en figuurlijk piepen en kraken onder het gewicht van de werkelijkheid, terwijl men in Den Haag nog steeds droomt van de schouderklopjes die men internationaal zal krijgen als Nederland de felbegeerde status CO2-neutraal behaalt. Het is de hoogste tijd om wakker te worden. Stop met de absurde miljardenverspilling aan ideologische doelen die niet haalbaar zijn, die ons land financieel de nek omdraaien. Onderhoud eerst wat er écht toe doet: de infrastructuur die ons land draaiende houdt, de economische ruggengraat van ons land. Anders rijden we straks niet alleen om via de A15, maar rijden wij met z’n allen rechtstreeks de afgrond in. Bron: https://t.co/WznNU9Z7j5 #infrastructuur #transport #politiek

Wanneer is 'milieu' eigenlijk volledig ondergeschikt geworden aan 'klimaat'? Ik ben geen fan van windmolens…ze leveren alleen stroom als er wind is, bij te weinig wind draaien ze niet en bij te veel wind worden ze stilgelegd. Na amper 20 - 25 jaar moeten ze worden afgebroken en ze maken maagdelijke landschappen gewoon kapot en ze veroorzaken geluidsoverlast en hinderlijke slagschaduw voor mensen én dieren die in de buurt leven. Voor hun bouw zijn gigantische hoeveelheden beton, staal en andere grondstoffen nodig. En zonder subsidies of andere vormen van overheidssteun zijn veel projecten economisch gewoonweg niet rendabel. Maar dan heb ik het nog niet eens over wat er gebeurt wanneer zo'n windmolen aan het einde van zijn leven komt… Weinig mensen beseffen dat een moderne windturbine op een fundering staat van 400 tot meer dan 1.000 ton gewapend beton. —> In verschillende landen moet die fundering zelfs niet volledig verwijderd te worden bij afbraak. Men haalt het bovengrondse stuk weg... en de rest blijft gewoon in de grond zitten. Echt "duurzaam" kan je dat moeilijk noemen. En ook de wieken blijven een recyclage-probleem en dan zijn er nog de gigantische tandwielkasten, hydraulische systemen, olie en smeermiddelen die allemaal ‘verwerkt’ moeten worden. En wanneer die fundering in de grond achterblijft, blijft een massief blok van honderden tot duizenden ton beton daar voor altijd zitten. Op die plaats krijgt de bodem zijn oorspronkelijke functie niet meer terug. Diepe wortels van bomen kunnen er niet groeien en ook de natuurlijke waterinfiltratie en -afvoer worden danig verstoord. Met alle gevolgen van dien…(klimaatprofeten wijzen daar bij overstromingen nooit op trouwens). Als je dus de duurzaamheid van windmolens bekijkt over hun volledige levenscyclus -en niet alleen naar de elektriciteit die ze produceren (als er wind is), maar ook naar de grondstoffen die ze verbruiken én de industriële erfenis die ze achterlaten- dan geeft dat toch een heel ander beeld. —> Maar los van dat alles is misschien wel het grootste voordeel van windmolens voor politici en professionele deugdoeners dat ze enorm opvallen. Een van de grootste redenen waarom ik er geen fan van ben, is voor hen juist een gigantisch voordeel. ➡️Ze zijn kilometers ver zichtbaar en vormen een soort ‘permanente reclamezuil’ waarmee politici kunnen tonen dat ze zogezegd "iets doen voor het klimaat" (wat op zich nog zeer twijfelachtig is). Mijn vraag is dus: wat als windmolens het nieuwe asbest zijn? —> Een technologie die vandaag als vooruitgang wordt verkocht, maar waarvan volgende generaties zich zullen afvragen hoe ze er op een milieuvriendelijke manier weer vanaf geraken. #klimaat #duurzaamheid #milieu

Door aanhoudende droogte hebben bomen in Nederland, met name de fijnspar en beuk, te lijden, wat gevolgen heeft voor het stedelijke landschap en de biodiversiteit, waarbij experts wijzen op de opkomende noodzaak voor klimaatresistente boomsoorten en een grotere diversiteit in aanplant. #bomen #droogte #klimaatverandering

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

Column: Nieuwe economie; weilanden met zonnepanelen Max von Kreyfelt Nederland is werkelijk een visionair land geworden. Eeuwenlang produceerden die ouderwetse boeren daar maar voedsel op die vruchtbare landbouwgrond. Melk. Groenten. Aardappelen. Vlees. Volkomen inefficiënt natuurlijk. Gelukkig hebben beleidsmakers, klimaattafels en subsidieconsultants eindelijk ontdekt dat je op de beste landbouwgrond ter wereld véél zinvollere dingen kunt doen. Zoals zwarte zonnepanelen neerleggen. Want wat moet een samenleving ook met voedselzekerheid als je er óók een glimmend energielandschap van kunt maken dat fantastisch oogt in een PowerPointpresentatie van een duurzaamheidscongres in Utrecht? De Nederlandse boer begrijpt dat gewoon nog niet goed genoeg. Die denkt nog steeds in koeien, gras en generaties. Terwijl moderne bestuurders denken in: CO₂-certificaten, subsidieroutes, ESG-doelstellingen en investeringsfondsen uit Canada die Nederlandse landbouwgrond inmiddels bekijken alsof het goudmijnen zijn. En ergens hebben ze gelijk. Nederlandse landbouwgrond ís goud. Alleen niet meer voor de boeren. Dezelfde overheid die jarenlang vertelde dat boeren “te veel ruimte” innemen, reserveert ondertussen zonder blikken of blozen complete hectares voor zonnevelden, windturbines en batterijcontainers die eruitzien alsof een distributiecentrum een relatie heeft gekregen met een transformatorstation. Dat heet dan: het redden van de planeet. Het mooie van deze tijd is dat alles duurder wordt terwijl politici daar triomfantelijk bij kijken alsof het een succesverhaal betreft. Energie duurder. Voedsel duurder. Grond onbetaalbaar. Boeren weg. Landschap kapot. Maar gelukkig voelen de klimaatdoelen zich gehoord. En ondertussen verdwijnt de Nederlandse boer uit beeld. Niet met geweld. Dat doen moderne landen subtieler. Met stikstofmodellen. Opkoopregelingen. Vergunningen. Bankvoorwaarden. Belastingdruk. En permanente publieke verdachtmaking alsof een melkveehouder persoonlijk verantwoordelijk is voor het smelten van ijs in Groenland. Dat is misschien nog wel het meest absurde: de mensen die ons voedsel produceren worden behandeld als probleemgroep, terwijl investeringsmaatschappijen die landbouwgrond volleggen met industrieglas subsidiepartners worden genoemd. En altijd klinkt dezelfde managerstaal: “De transitie is noodzakelijk.” Dat zeggen ze er alleen nooit bij: vooral voor de aandeelhouders. Want onder iedere zonneweide ligt iets begraven wat ooit Nederland heette: ruimte, voedselsoevereiniteit, landschap en gezond verstand. Maar geen zorgen. Koken kan Maar dan zonder het voedsel. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme. #Duurzaamheid #Energie #Landbouw

In een recent artikel van El País wordt gewaarschuwd dat veel inwoners van Spanje, waaronder ongeveer 60.000 Nederlanders die in brandgevaarlijke kustgebieden wonen, zich onvoldoende bewust zijn van het risico op natuurbranden, wat recentelijk heeft geleid tot dodelijke branden in Andalusië en de afname van landbouwers die normaal het landschap beheerden verder verergert de situatie. #Natuurbranden #Andalusië #Risicobewustzijn

Ik word al doodziek van de vele jaren dat boeren het leven en werken in Nederland onmogelijk wordt gemaakt. En dan ben ik niet eens boer. Je zult maar boer zijn. En je levenswerk vernietigd zien worden. Op oneigenlijke gronden ook nog. Bureaucratische systemen zijn onpersoonlijk en daarmee doodeng: "Ik deed gewoon mijn werk." Eeuwenlang is dit het Neerlands landschap GEWEEST. #Boeren #Nederland #Bureaucratie

Grote politieke partijen in Nederland, zoals het CDA, VVD en PvdA, hebben hun dominante rol verloren en worstelen om kiezers te behouden in een steeds gefragmenteerdere politieke landschap, terwijl de nieuwe fusieformatie Pro zich ambitieuze doelen stelt om als brede volkspartij op te treden en de situatie mogelijk te verbeteren. #politiek #volkspartijen #generatiestrijd

IK WIL DIT NIET. IK WIL DIT NIET. IK WIL DIT NIET. IK WIL NIET DAT BOEREN VERDWIJNEN. HET BOERENLANDSCHAP IS ONS LANDSCHAP. Thom de Graaf: "Democratie is iets anders dan wat de meerderheid wil. Democratie is wat de D66 elite wil." Ik haat D66. En hun kiezers. #Boeren #Democratie #D66

De collegeonderhandelingen in Nederlandse gemeenten duren dit jaar merkbaar langer, met slechts zes op de tien gemeenten die na dertien weken een coalitieakkoord hebben bereikt, wat vooral te wijten is aan een complexer politiek landschap met meer fracties en conflicten over onderwerpen zoals asielopvang en samenwerking. #collegeonderhandelingen #politiek #gemeente