Zeg @RechtspraakNL, die blinddoek van vrouwe Justitia, die is niet optioneel, die staat symbool voor het feit dat de rechtspraak objectief behoort te zijn, gevrijwaard van politieke inmenging en ideologie. Toch? #Rechtspraak #Justitie #Objectiviteit
Er zijn steeds meer redenen om aan te nemen dat de instituten die objectief en rationeel horen te zijn, de verlengde arm zijn van politieke partijen c.q. een politieke partij. Met flut enquêtes en ideologisch ingeschoten analyses. Help. https://t.co/rsJjnXhx4h #politiek #onderzoek #objectiviteit
Dames en heren, Wij zijn vandaag samengekomen voor een begrafenis. Niet van ON!. Niet van een omroep. Maar van iets dat ooit de trots van Nederland had moeten zijn: het vrije geluid binnen de publieke omroep. En wat tragisch mooi eigenlijk… dat juist de mensen die jarenlang riepen dat zij de democratie, pluriformiteit en diversiteit bewaakten, vandaag zelf met de schep in de hand naast het graf staan. AVROTROS. BNNVARA. EO. KRO-NCRV. MAX. VPRO. WNL. PowNed. Omroep ZWART. HUMAN. De volledige rouwstoet van Hilversum. Organisaties die ons decennialang vertelden hoe belangrijk afwijkende meningen waren, totdat er ineens een mening opdook die niet eerst was goedgekeurd in een redactievergadering met havercappuccino’s en subsidieaanvragen. Toen bleek “diversiteit” ineens vooral te betekenen: verschillende huidskleuren, verschillende logo’s, verschillende jingles, maar vooral géén verschillende werkelijkheden. En dus roept men nu de minister op om “passende maatregelen” te nemen tegen ON!. Passende maatregelen. Wat blijft dat toch prachtig taalgebruik. Hilversum spreekt over censuur zoals een crematorium spreekt over temperatuurbeheer. Netjes. Technocratisch. Emotieloos. Maar laten we vandaag gewoon eerlijk zijn. Dit is geen journalistieke discussie meer. Dit is een gesloten systeem dat nerveus wordt omdat steeds meer Nederlanders buiten Hilversum zijn gaan kijken. En geef die mensen eens ongelijk. Jarenlang kregen ze dezelfde gezichten. Dezelfde morele colleges. Dezelfde tafelgasten. Dezelfde politieke voorkeuren vermomd als objectiviteit. En telkens wanneer burgers daar kritiek op hadden, lag het nooit aan de journalistiek zelf. Nee. Dan was de burger “verward”. “Vatbaar voor desinformatie.” “Onvoldoende weerbaar.” Met andere woorden: de bevolking moest opnieuw worden opgevoed. Dat is het moment waarop journalistiek ophoudt journalistiek te zijn. Dan wordt het ideologische begeleiding. En laten we ook eerlijk zijn over de publieke gezichten die dit klimaat hebben helpen creëren. Al die televisie-dominees van de juiste mening. Al die presentatoren die zichzelf rebels noemen terwijl ze exact hetzelfde denken als hun hoofdredacteur, hun subsidiegever en hun vriendenkring in Amsterdam-Zuid. Mensen die hun hele carrière “tegendraads” mochten spelen binnen een volledig gecontroleerde omgeving. Rebellen zonder risico. Dwarsdenkers met een pensioenregeling. En nu er eindelijk een écht afwijkend geluid verschijnt, blijkt plotseling hoe weinig vertrouwen men eigenlijk heeft in het eigen verhaal. Want wie overtuigd is van zijn argumenten, vraagt geen minister om concurrenten weg te werken. Die gaat het debat aan. Maar debat is gevaarlijk geworden in Hilversum. Want debat betekent risico. En risico betekent controleverlies. Dus staan ze vandaag hier. Niet om ON! te begraven. Maar om het idee te begraven dat de publieke omroep nog werkelijk publiek is. En daarom zeg ik u: Rust zacht, vrije meningsuiting binnen Hilversum. U bent overleden aan angst. Onder luid applaus van iedereen die beweert u te beschermen.  #VrijeMeningsuiting #Journalistiek #Diversiteit
Hallo @demorgen, Is het mogelijk om gruwelijke feiten als deze eens objectief te brengen zonder ideologische sneer? Laat het polariseren maar over aan de sociale media, oké? https://t.co/gemynPtsRc #objectiviteit #journalistiek #socialemedia
Wat is @X een zegen. Geen links-liberale narcistische journalisten die alle objectiviteit verloren hebben. Maar direct contact met volgers en andere mensen met een zuivere ongefilterde boodschap. Dat is vrijheid in optima forma! (En meer dan driehonderd miljoen weergaven) https://t.co/C4nxJvmJiD #Vrijheid #SocialMedia #Communicatie
De rechtbank in Rotterdam heeft Amin Abou Rashed, voorzitter van de grootste Palestijnse vereniging in Nederland, vrijgesproken van de beschuldiging van het financieren van Hamas vanwege onvoldoende bewijs en twijfels over de objectiviteit van de deskundige rapporten waarop het Openbaar Ministerie zich baseerde, hoewel hij wel een voorwaardelijke celstraf van zes maanden kreeg voor het ontduiken van de Sanctiewet. #Hamas # rechtbank # terrorisme
Rechtbank spreekt Abou Rashed vrij van financieren Hamas, noemt rapporten die het OM aanhaalde mogelijk ‘politiek of anderszins gekleurd’
Observaties vanuit het riool Volgens Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Klok is X een “open riool”. Wie er nog zit, draagt volgens hem bij aan een medium dat “de democratie ondermijnt”. Vertrek zou daarom de enige oplossing zijn. Ik zit inmiddels zestien jaar op dat platform. Lang genoeg om te zien hoe het verruwde. Maar ook lang genoeg om te weten dat die verruwing niet op sociale media begon. De omslag zag ik eind jaren negentig al bij de traditionele media. Tot die tijd bestond er een duidelijke scheiding tussen redactie en commercie. Journalisten maakten journalistiek, advertenties waren herkenbaar als advertenties. Abonnementen en reclame financierden samen de krant. Artikelen hoefden geen emoties op te pompen of permanent aandacht vast te houden. Journalisten konden gewoon hun werk doen. Dat veranderde toen uitgevers ontdekten hoeveel advertentiegeld bij tussenpartijen bleef hangen. Kranten gingen advertenties zelf verkopen en langzaam vervaagde de grens tussen commercie en redactie. Partnercontent, branded journalism, native advertising. De lezer mocht steeds vaker zelf raden wat onafhankelijk was en wat niet. Daar begon de erosie van het gezag van de dagbladen. Niet bij Elon Musk, maar op de eigen redactievloer. Daarna maakte internet het oude model definitief kapot. Advertenties verdwenen, oplages daalden en journalistiek alleen bleek online onvoldoende rendabel. Artikelen moesten verkeer trekken. Koppen werden harder, emoties winstgevender, verontwaardiging een verdienmodel. Clickbait wordt graag toegeschreven aan sociale media, maar traditionele media hebben het uit economische noodzaak zelf grootgemaakt. Sociale platforms maakten het proces later zichtbaarder en extremer, maar de toon was toen al gezet. Columnisten moesten scoren, meningen moesten circuleren, morele profilering werd onderdeel van het businessmodel. De traditionele media legden zelf de infrastructuur van het huidige riool aan. Woorden die ooit met grote terughoudendheid werden gebruikt, zoals fascisme, nazi, genocide en ondermijning van de democratie, zijn in opiniestukken en columns steeds normaler geworden als morele kwalificaties in gewone politieke discussies. Dagbladen speelden daarin een belangrijke rol door die taal te legitimeren en te normaliseren. Vanuit die institutionele autoriteit verspreidde die verruwing zich verder via talkshows, politiek en sociale media. Ik kom uit een generatie waarin zulke termen met terughoudendheid werden gebruikt. Tegenwoordig volstaat afwijken van de morele consensus binnen delen van de kwaliteitsmedia soms al om in de buurt van “fascisme” terecht te komen. Daar wringt het Volkskrant-commentaar. De morele verhevenheid waarmee over grote groepen mensen wordt gesproken, maakt van een analyse al snel een sociaal oordeel. X is een “riool”, reacties zijn “drek”, gebruikers worden impliciet tegenover verstandige burgers geplaatst. Dat zijn geen observaties meer maar sociale etiketten. Daar spreekt niet alleen afkeer van een platform uit, maar ook wantrouwen tegenover het vermogen van gewone mensen om zelf onderscheid te maken tussen onzin en waarheid. Wat ontbreekt is zelfreflectie. Traditionele media hebben zelf meegebouwd aan de cultuur die zij nu veroordelen. Aan de toon, de verontwaardiging en de morele profilering. De dagbladen hebben een deel van hun gezag verkwanseld door journalistieke afstand en objectiviteit steeds vaker in te ruilen voor moreel opportunisme. Vertrek van X is de enige manier om ondermijning van de democratie te stoppen | de Volkskrant https://t.co/734D65Dk1B #journalisme #democratie #media
