Search

In the article, Elianne Demollin-Schneiders advocates that people with a (mild) intellectual disability should not only be the subject of policy but also full-fledged discussion partners in democracy, and calls for adjustments in participation practices so that their influence on decision-making is genuinely recognized. (translated)

Lieve mensen, Wat een heerlijk klimaat in Nederland. Wat een verademing zonder de talkshows en het politiek gewauwel. Al weken prachtig weer! Af en toe een klein buitje en verder zon en warmte, op deze manier is Nederland een heerlijk land. Wellicht is dit een voorbeeld, een voorbereiding: Nederland zonder politiek, zonder oude media, zonder ‘experts’. Hoewel het wurmen en de paniek van onze experts na het Fauci-verhoor, en vooral na het vrijgeven van zijn dagboek, amusant zijn natuurlijk. Zo waarschuwde Fauci intern dat de cytokinestorm na de tweede injectie mogelijk een gevaar kon zijn voor de ongeboren foetus; keek hij toch stiekem wél naar de science? Of het echt wat uit gaat maken op de middellange termijn? Waarschijnlijk niet, maar de bewustwording bij een steeds groter deel van de bevolking gaat met grote stappen. Vaak zijn wij, als in ‘de groep die het de eerste maanden van C19 doorhad’, de troepen zo ver vooruit dat het voelt alsof niemand doorheeft wat er aan de hand is. Maar door die kennisvoorsprong is het lastig te herkennen dat de enorme groep laatkomers wel degelijk iets fundamenteels aan de publieke opinie veranderen. We mogen eigenlijk wel wat trotser zijn dat we als een bij elkaar geraapte groep individuen een enorme machine hebben kunnen stoppen. Het was naar mijn overtuiging eigenlijk de bedoeling om nog 1 à 2 jaar door te duwen met alle prikmandaten en voorwaarden. Dat is uiteindelijk niet gelukt. Helaas werd naadloos overgeschakeld op oorlog, energie, migratie, klimaat, stikstof en nu dan de langverwachte waterschaarste. Toch moeten we niet onderschatten dat het de kwaadaardige elite niet is gelukt om ‘je doet het voor een ander’ de norm te maken. Het nieuwe normaal is niet thuiswerken en anderhalve meter geworden. De QR-code komt niet zomaar weer terug. Daarmee is het gevaar niet geweken, maar een van de methoden van dit gremium is wel ernstig gehinderd. Het neveneffect is minstens zo belangrijk: de basishouding ten opzichte van de overheid is fundamenteel veranderd en blijft verder schuiven. Een aanzienlijke groep is de overheid tegemoet aan het treden met wederkerigheid. Waar de overheid surveillance en controle de norm wil maken — en daarmee een schuldig tot onschuld is bewezen aanpak volgt — geldt dat nu ook voor veel burgers: de staat moet gecontroleerd worden en bij gebrek aan transparantie gaan we ervan uit dat er misdrijven worden afgedekt. Niet een participatie om mee te doen en een graantje van de macht mee te pikken, maar als een raad van toezicht de staat onder curatele stellen. Ik denk dat de strijd voor democratie en tegen een bestuurlijke elite nog een aanzienlijke tijd zal duren, maar dat met deze basishouding de goede weg is ingeslagen, want alleen samen krijgen we de overheid onder controle. Geniet van de zomer, het is een van de mooiste die ik mij kan herinneren; nog maar eens een bewijs dat het niet altijd slechter wordt en dat sommige dingen er gewoon zijn, of je nu hard werkt of niks doet. #Klimaat #Democratie #Bewustwording

UEFA, CONCACAF, and AFC accuse FIFA of fraud and breach of trust following President Gianni Infantino's plans to sell a stake in the World Cup, emphasizing that this represents a serious violation of the integrity of the game and the trust of the delegations that FIFA should serve. (translated)

In de opinieartikelen van Maud Stamsnijder wordt betoogd dat Gen Z, geconfronteerd met dringende mondiale crises en de symbolische nabijheid van de Doomsday Clock, niet langer troost haalt uit de tijd, maar eerder een dringende behoefte heeft aan serieuze participatie en een stem in beslissingen die hun toekomst beïnvloeden. #GenZ #DoomsdayClock #Klimaatverandering

Column: De ware decadentie van een samenleving. Ik geloof niet dat Nederland failliet gaat. Ik geloof iets veel ergers. Ik geloof dat Nederland vergeet waar een land eigenlijk voor bedoeld is. Een beschaving begint niet met een klimaatconferentie. Ze begint met een brug die niet instort. Een sluis die open en dicht gaat. Een gemaal dat blijft pompen. Met een dijk die het water buiten houdt. Pas daarna krijg je de luxe om over de rest na te denken. Politici hebben die volgorde omgedraaid. Waterschappen spreken liever over nieuwe natuur dan over baggeren. Provincies openen conferenties over biodiversiteit terwijl bruggen worden afgesloten wegens achterstallig onderhoud. Rioolstelsels verdwijnen naar de achtergrond, maar iedere beleidsnota bevat inmiddels hoofdstukken over duurzaamheid, inclusie en participatie. Het is alsof een huiseigenaar trots een verticale tuin aanlegt terwijl de fundering langzaam wegrot. Dat patroon zie je overal. Pensioenfondsen werden opgericht om mensen na veertig jaar werken een fatsoenlijk pensioen te bezorgen. Tegenwoordig lijken ze op maatschappelijke investeringsfondsen waar toevallig ook nog gepensioneerden aan vastzitten. De energievoorziening moest betaalbaar en betrouwbaar zijn. Nu adviseert dezelfde overheid burgers een noodpakket in huis te halen voor 72 uur zonder stroom. Dat is een bijzondere vorm van vooruitgang. Eerst investeer je honderden miljarden in een nieuw energiesysteem. Daarna leg je uit hoe je drie dagen zonder dat systeem kunt overleven. In de zorg floreert de bureaucratie. De patiënt wat minder. De arts kijkt naar het scherm, de bestuurder naar een dashboard en de zorgverzekeraar naar een spreadsheet. Alleen de zieke kijkt nog naar de dokter. En bij stikstof heeft het computermodel meer gezag gekregen dan de boer die al veertig jaar hetzelfde land bewerkt. Misschien is dát de ziekte van onze tijd. Niet links! Niet rechts! Maar de aanbidding van de bijzaak. Alles moet een transitie zijn, een visie hebben. Alles moet moreel deugen. Ondertussen sterft het gewone onderhoud een stille dood, omdat niemand een lintje doorknipt voor een riool dat gewoon werkt. Dat is de ware decadentie van een samenleving. Niet dat zij arm wordt. Maar dat zij vergeet wat haar rijk heeft gemaakt. Een brug vraagt geen diversiteitsbeleid. Een dijk kent geen inclusieagenda. Een gemaal leest geen beleidsnota. Ze vragen slechts één ding. Onderhoud. En misschien is dat precies waarom bestuurders er zo weinig belangstelling voor hebben. Aan een brug die gewoon blijft staan, valt nu eenmaal geen politieke eer te behalen. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #samenleving #onderhoud

Column: Amsterdam legaliseert straatslapen. Amsterdam. De stad die jarenlang miljoenen uitgaf aan inclusiebeleid, klimaattafels, diversiteitscoördinatoren, participatieprojecten en morele campagnes over “menselijke waardigheid”, heeft nu een nieuwe bestuurlijke doorbraak bereikt: daklozen mogen buiten slapen. Dat is geen satire. Dat is officieel beleid. Onder leiding van burgemeester Femke Halsema is de hoofdstad langzaam veranderd in een bestuurlijk experiment waarin iedere maatschappelijke mislukking eerst jarenlang wordt ontkend, vervolgens wordt genormaliseerd en uiteindelijk wordt verkocht als compassie. Want begrijp het goed: dit heet natuurlijk niet dat de stad de controle kwijt is over wonen, opvang, zorg en openbare orde. Nee. Dit heet: “ruimte bieden aan kwetsbare mensen.” Amsterdam blijft daarmee trouw aan haar bestuurlijke filosofie: als je een probleem niet kunt oplossen, verander je gewoon de definitie van het probleem. Huizen onbetaalbaar? Dan noemen we wonen voortaan een privilege. Middenklasse vertrekt? Dan heet dat “urban transitie”. Overlast? “Beleving.” En dakloosheid? Dat heet nu blijkbaar: “buiten slapen.” De ironie is adembenemend. Dezelfde bestuurlijke elite die tijdens corona complete bevolkingen opsloot “voor de volksgezondheid”, avondklokken invoerde, burgers van bankjes joeg en handhavers liet optreden tegen mensen die te dicht bij elkaar stonden in een park, verklaart nu feitelijk dat slapen op straat een acceptabel onderdeel van het stadsbeeld is geworden. Dus een ondernemer zonder QR-code was ooit een gevaar voor de samenleving, maar honderden mensen die noodgedwongen tussen karton, vuilniszakken en winkelpuien slapen vormen ineens een teken van humane vooruitgang. Dat is Amsterdam anno nu: een stad waarin bestuurders permanent praten over medemenselijkheid terwijl de basisvoorwaarden van beschaving verdwenen. Want een beschaving herken je niet aan regenboogvlaggen op gemeentehuizen of morele speeches in debatcentra. Een beschaving herken je eraan dat mensen niet op straat hoeven te slapen. Maar juist dat fundamentele onderscheid lijkt verdwenen in een bestuurscultuur die liever symbolen organiseert dan werkelijkheid oplost. En ondertussen blijft de stad zichzelf feliciteren. Met conferenties. Met panelgesprekken. Met wethouders die ernstig kijken. Met beleidsstukken vol woorden als “verbinding”, “inclusiviteit” en “mensgericht handelen”. Terwijl buiten iemand onder een natte deken ligt naast een overvolle fietsenstalling. Misschien is dat wel de meest pijnlijke samenvatting van modern bestuur: hoe harder men over menselijkheid praat, hoe zichtbaarder de ontmenselijking wordt. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? max1909.backme.o #Amsterdam #Dakloosheid #Inclusiviteit

Fiii lui Donald Trump au obținut o participație de 20% într-un proiect minier de tungsten în Kazahstan prin compania Dominari Securities, într-un context de intensificare a competiției globale pentru metale critice, în urma unui acord de colaborare între Statele Unite și Kazahstan privind resursele minerale. #DonaldTrump #Kazahstan #tungsten

Opnieuw blijkt dat participatie onder statushouders bijzonder laag is. Is dit voor het kabinet aanleiding om haast te maken met een asielstop en remigratie? FVD wil dat profiteurs die niet aarden worden aangemoedigd om te vertrekken. @MilanSchenk bevraagt de minister. https://t.co/bApfRfL35E #participatie #asielbeleid #remigratie

Column: Ik ben Hugo en ik hielp Nederland gezond te maken Dames en heren, Mijn naam is Hugo de Jonge en ik kijk met een warm gevoel terug op die prachtige periode waarin ik samen met miljoenen Nederlanders ontdekte dat vrijheid eigenlijk zwaar overschat wordt. Want laten we eerlijk zijn: wat is democratie zonder een avondklok? Wat is liefde zonder anderhalve meter? Wat is een verjaardag zonder oma achter plastic folie? Precies. Ik heb Nederland mogen leiden in een tijd van verbinding. Letterlijk via QR-codes natuurlijk, want echte verbinding was besmettingsgevoelig. Sommige mensen zeggen dat ik soms wat stellig was. Maar ja, in crisistijd moet je keuzes maken. Churchill had zijn sigaar. Ik had mijn persconferenties, een frikadel als metafoor en een PowerPoint met pijltjes. Er wordt mij wel eens gevraagd: “Hugo, had u achteraf dingen anders gedaan?” Natuurlijk. Ik had die dansleraar misschien iets eerder geboosterd. Kijk, mensen begrijpen vaak niet hoe ingewikkeld besturen is. Je kunt niet zomaar rekening houden met iedereen. Dan houd je namelijk mensen over die vragen gaan stellen. En dat moet je in een pandemie voorkomen. Rust is belangrijk. Dus hebben wij rust gebracht. Rust in de horeca, op straat na negen uur, in de cultuursector. Heel veel rust. En ondertussen werkte ik dag en nacht. Ik rende van talkshow naar talkshow om Nederlanders moed in te spreken met zinnen als: “Alleen samen krijgen we corona onder controle.” “We weten heel precies waar ze wonen.” “We vaccineren; wijk voor wijk, deur voor deur en arm voor arm.” Dat bleek achteraf niet helemaal waar, maar het klonk ongelooflijk empathisch. En daar gaat politiek uiteindelijk om. Mensen onderschatten ook hoeveel innovatie wij hebben gebracht. Voor corona liet je gewoon je gezicht zien als je een café binnenliep. Wij maakten daar een QR-code van. Vooruitgang. En wat was Nederland gehoorzaam mooi. Een volk dat vroeger nog vocht tegen het water, stond nu braaf in de regen te wachten voor een teststraat om toestemming te krijgen voor een cappuccino. Kippenvel. Sommigen noemen het controle. Ik noem het georganiseerde gezelligheid. En nu hoor ik soms kritiek. Dat er fouten zijn gemaakt. Dat er schade is ontstaan. Dat grondrechten onder druk stonden. Maar vrienden… laten we ook kijken naar wat het heeft opgeleverd. We weten nu bijvoorbeeld exact hoeveel Nederlanders bereid zijn hun buurman aan te geven vanwege een kuchje. Dat noem ik maatschappelijke participatie. Dus ja, ik ben trots. Trots op een Nederland waarin een minister van Volksgezondheid ineens ook opvoedcoach, gedragsexpert, crisispriester en nationaal knuffelverbodcoördinator mocht zijn. En het mooiste? Na alles wat er gebeurd is; iedereen wil mij hebben en ik loop nog steeds gewoon overal rond. Dat is geen arrogantie. Dat is bestuurlijke immuniteit, met dank aan mijn loyale vrienden. 📌 Heeft u mijn bundel al? https://t.co/y64gXJ5yrY 📌 Steunt u mij ook? https://t.co/V2P6pFuNy1 #Nederland #Democratie #Gezondheid

Het kabinet legt de nadruk op het verbeteren van de lees- en schrijfvaardigheden van kinderen, aangezien een derde van de jongeren onder de vijftien het basisniveau voor lezen niet haalt, en stelt dat dit essentieel is voor hun toekomstige ontwikkeling en participatie in de samenleving. #Lezen #Schrijven #Onderwijs

Minister Thierry Aartsen van Werk en Participatie introduceert een nieuw wetsvoorstel dat de taaleis voor bijstandsgerechtigden zowel strenger als minder streng maakt, in een poging om de tegenstellingen tussen de landelijke politiek en de gemeenten over de uitvoering van de taaleis te overbruggen. #Taaleis #Bijstand #Asielzoekers

Un cunoscut om de afaceri, Mike Ashley, a lansat o ofertă de preluare a brandului german Hugo Boss pentru 1,98 miliarde de euro, compania având deja o participație de peste 25% și așteptându-se ca tranzacția să fie finalizată până la sfârșitul anului, în urma evaluării ofertei de către Hugo Boss. #Economic #Politic #Cultură-Media

Populistische nietszeggende VVD-actie. Strafbaar gedrag kan niet eens fatsoenlijk worden gehandhaafd, laat staan dat taalbeheersing kan worden gehandhaafd. Zie je het al voor je? Een Syrische moeder met 4 kinderen komt met een grote glimlach naar het kantoor van een ambtenaar en vertelt met veel enthousiasme in zeer gebrekkig Nederlands op hoe blij ze is met haar pas toegewezen huisje en hoe leuk zij en haar gezin het vinden in Nederland. Geen enkele ambtenaar gaat zeggen 'Ja mooi, maar we gaan uw uitkering korten want u had toch echt langere zinnen moeten gebruiken, mevrouwtje.' Zolang de Z-route bestaat in de inburgering, heeft dit geen schijn van kans. De Z-route (Zelfredzaamheidsroute) is een inburgeringstraject voor nieuwkomers voor wie de B1-route of onderwijsroute te zwaar is. Het doel is zelfredzaamheid in de maatschappij. De route bestaat uit minstens 800 uur taalles (tot taalniveau A1/A2) en 800 uur participatie, zoals (vrijwilligers)werk. Er zijn geen verplichte examens, dus waar de fck ga je dan op handhaven? #KabinetJetten #VVDPromopraatje #Inburgering #Taalbeheersing #Zelfredzaamheid

Het wordt hoog tijd om heel het concept van "sociale" woonmaatschappijen in vraag te stellen. De fraude in Brussel is maar het tipje van de ijsberg. Ik deed de voorbije maanden parlementair onderzoek naar de werking van sociale woonmaatschappijen in Vlaanderen. De financiële situatie is hallucinant. Elk jaar vedwijnt er 1,3 miljard euro in de put. Alle woonmaatschappijen samen maken 140 miljoen euro verlies. Bij elke begrotingsoefening wordt dat bijgepast door de Vlaamse regering. Sociale woonmaatschappijen zijn naast Oosterweel en een paar zotte participaties van de Vlaamse regering (genre luchthaven Zaventem) de voornaamste reden van de exploderende Vlaamse schuld. Een groot aantal woonmaatschappijen weigerde mij informatie te geven over hun uitgaven. Middelen gaan grotendeels naar de structuren zelf. Er wordt uiteindelijk bedroevend weinig gebouwd. Er gaan bovendien veel sociale woningen naar mensen die het totaal niet nodig hebben. Laat de private markt gewoon bouwen. Schaf die tussenstructuur af. Sterker nog: schaf het hele concept "sociale woning" af. Wie het echt nodig heeft (veel kleinere groep dan vandaag) kan je rechtstreekde huursteun geven. Als je dat zou doen met de huidige groep sociale huurders, kom je zelfs al 20% goedkoper uit dan vandaag. #Woningnood #VlaamseRegering #SocialeWoningen

Fotografie als brug naar verbinding: Kamil Özdemir laat zien hoe kunst helpt om een nieuwe omgeving te begrijpen en je er thuis te voelen. Door zijn lens in Goes verrijkt hij onze cultuur en brengt hij mensen samen. Een prachtig voorbeeld van actieve participatie. 📸 #StopDeAsielWet #Kunst #Cultuur #Verbondenheid

Taal is de sleutel tot participatie. Moueen Alborsh laat zien dat het leren van Nederlands een uitdaging is, maar essentieel om echt mee te kunnen doen in onze samenleving. Een inspirerend voorbeeld van doorzettingsvermogen en actieve integratie. 🔑🇳🇱 #StopDeAsielWet https://t.co/m8BWkg2p4C #Integratie #Taal #Deelnemen