Search

Czy Rosjanie poprzestaną na Ukrainie? Teraz coraz bardziej widać, że Rosjanie nie chcą żadnego pokoju. Konsekwentnie dążą do realizacji swoich celów w Ukrainie i nie zatrzymają się do momentu, aż nie przejmą pełnej politycznej kontroli nad Kijowem, jak to wielokrotnie powiedział Siergiej Ławrow, minister SZ Rosji. Ale ten sam Ławrow cały czas mówi bardzo ciekawe rzeczy, tylko trzeba go uważnie słuchać. Już pod koniec marca 2022 r. na forum rosyjskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych powiedział: „To, co dzieje się na świecie, nie dotyczy tylko i nie tyle Ukrainy, co raczej wysiłków na rzecz stworzenia nowego porządku świata”. Rosja jest zdeterminowana by wepchnąć się na szczyt światowych mocarstw i cały czas powtarza, że realizuje wizję świata wielobiegunowego, w którym nastąpi redystrybucja władzy (nad strefami wpływów). Ławrow wyjaśnia dalej, dlaczego jest to konieczne: „wiele lat temu, jakieś dziesięć lat temu, nasi zachodni koledzy przestali używać terminu „prawo międzynarodowe”, który promowali od momentu powstania ONZ, i przestali wzywać do wdrażania prawa międzynarodowego, a zamiast tego zaczęli żądać, aby wszyscy podporządkowali się opartemu na regułach porządkowi świata, szanowali go i przestrzegali tych reguł. Nikt jednak nie proponuje żadnych reguł, ponieważ nie ma żadnych reguł” – tak właśnie widzi to Ławrow. Wyjaśnia on, że dominujące państwa zachodnie wymyślają takie reguły na własne potrzeby i zmuszają takie państwa jak Rosja, by tańczyła tak, jak oni jej zagrają. Oczywiście taka sytuacja jest dla Rosji nie do zniesienia i nie do przyjęcia. To musi ulec zmianie i jest to kwestia przetrwania Rosji jako suwerennego państwa. Ławrow na tym samym forum dodaje: „reguły są tworzone dla każdego konkretnego przypadku, są pisane przez wąskie grono krajów zachodnich, które później przedstawiają je jako absolutną prawdę i żądają, aby wszyscy ich przestrzegali”. W marcu 2023 r. na forum ONZ w imieniu Siergieja Ławrowa głos zabrał przedstawiciel Rosji przy ONZ, Wasilij Niebienzia: „Wzywamy członków ONZ do spojrzenia poza horyzont chwili obecnej i przedstawienia wizji, jak moglibyśmy zbudować prawdziwie wielobiegunowy świat poprzez wspólne wysiłki, w którym zagwarantowane byłyby interesy wszystkich państw. Aby to osiągnąć, ważne jest omówienie kwestii ochrony celów i zasad Karty Narodów Zjednoczonych, w tym suwerennej równości państw. Ta rozmowa jest już dawno spóźniona”. Skoro Rosja podnosi tę kwestię także na forum ONZ, to widać jak bardzo jest to dla Moskwy ważne. To, by zbudować świat wielobiegunowy, czyli stworzyć własną, dużą strefę wpływów, bo tu nie chodzi o żadną równość, ale o równość możliwości Rosji i Chin z możliwościami Stanów Zjednoczonych na każdym polu. A w tym celu Rosja musi zgarnąć jak największy potencjał pod swoje skrzydła, potencjał gospodarczy, ludzki, intelektualny, surowcowy, polityczny i militarny. Właśnie potencjał całej Europy zagwarantowałby Rosji stawanie w szranki ze Stanami Zjednoczonymi jak równy z równym. Zresztą to nawet nie był pomysł Putina. Już Borys Jelcyn wiedział, czego potrzebuje Rosja, ale nie miał takich możliwości. Nie miał właściwie żadnych możliwości realizacji celów Rosji, które się nie zmieniły do dziś. Tylko dopiero dziś Rosja jest w stanie je realizować. Dzięki francuskiemu ośrodkowi analitycznemu Desk Russie (ale nie tylko) znany jest dialog Jelcyna z Clintonem w Stambule, 19 listopada 1999 r.: Jelcyn: „Proszę cię o jedno. Po prostu oddaj Europę Rosji. Stany Zjednoczone nie są w Europie. Europa powinna być sprawą Europejczyków. Rosja jest w połowie europejska, a w połowie azjatycka”. Clinton: „Więc chcesz też Azji?” Jelcyn: „Jasne, jasne, Bill. W końcu będziemy musieli się we wszystkim zgodzić”. Clinton: „Nie sądzę, żeby Europejczycy byli z tego bardzo zadowoleni”. Jelcyn: „Nie wszyscy. […] Możesz wziąć inne państwa i zapewnić im bezpieczeństwo. Ja wezmę Europę i zapewnię im bezpieczeństwo. No cóż, nie ja. Rosja. […] Bill, mówię poważnie. Oddaj Europę samej sobie. Europa nigdy nie była tak bliska Rosji, jak teraz. […] Mamy w Rosji siłę, by chronić całą Europę… Spójrz, Rosja ma siłę i intelekt, by wiedzieć, co zrobić z Europą”. Oczywiście dla Clintona to były rojenia Borysa Jelcyna, ale to nie tak. Moskwa nie zmieniła poglądów od czasów carskich. Rosja uważa, że budowa świata wielobiegunowego to przebudowa całego światowego porządku tak, by Rosja była jednym z ważnych hegemonów. 14 maja 2022 r. Ławrow powiedział agencji TASS: „Rosja, podobnie jak w 1917 i 1991 roku, stoi przed wyborem drogi historycznej. Okoliczności zewnętrzne nie tylko zmieniły się radykalnie, ale… zmieniają się coraz głębiej z każdym dniem. (…) A nasz kraj, oczywiście, zmienia się wraz z tymi okolicznościami i wyciąga własne wnioski”. I dalej dodał: „Kolektywny Zachód wypowiedział nam totalną wojnę hybrydową i trudno przewidzieć, jak długo to potrwa, ale jasne jest, że konsekwencje odczują wszyscy bez wyjątku. Rosja zrobiła wszystko, aby uniknąć bezpośredniego starcia. Ale skoro wyzwanie zostało rzucone, oczywiście je akceptujemy”. A następnie dodał to: „zaskakujące jest absolutnie jaskiniowe, rusofobiczne wzmożenie, które miało miejsce we wszystkich tak zwanych cywilizowanych krajach. Poprawność polityczna, przyzwoitość, zasady, a wraz z nimi i normy prawne, są po prostu odrzucane, stosowana jest kultura całkowitego zniesienia Rosji, wszelkie wrogie działania przeciwko naszemu krajowi, w tym bezpośrednie rabunki, są dozwolone”. Jeżeli minister spraw zagranicznych oskarża inne państwa o karalny w Rosji ekstremizm, jakim jest rusofobia, to znaczy że trzeba je zdenazyfikować. Przecież to jasne, trzeba je zdenazyfikować czyli podporządkować prorosyjskim (nierusofobicznym) władzom, a dla Rosji jest to po prostu kwestia przetrwania. Bo inaczej wróg będzie prowadził „wszelkie działania, w tym bezpośrednie rabunki”. To nie mówi byle kto. To oficjalne stwierdzenie urzędującego ministra spraw zagranicznych. Z kolei Dmitri Pieskow, rzecznik Kremla, 4 sierpnia 2022 r. powiedział: „Sytuacja ta narastała przez kilka dekad, pod wieloma względami sprowokowana agresywną polityką Sojuszu Północnoatlantyckiego wobec naszego kraju, nieustannie zbliżającego swoją infrastrukturę do granic Federacji Rosyjskiej w kolejnych falach. Stworzyło to dla nas dodatkowe zagrożenia i zmusiło Rosję do podjęcia działań”. Warto zauważyć, że Rosja zawsze będzie graniczyła z państwami NATO, a szczególnie wtedy jak włączy Ukrainę do swojej strefy wpływów. Jak włączy Polskę do swojego obozu, to ten obóz nadal będzie graniczył z państwami NATO. I znów Rosja zostanie zmuszona do podjęcia działań… Dopiero jak rosyjska strefa wpływów rozciągnie się po samą Portugalię, dopiero wówczas przestanie graniczyć z państwami NATO, bo te zostaną za oceanem. Wtóruje im Nikołaj Patruszew, wciąż ważna persona na Kremlu i przyjaciel Władimira Putina: „ludzie Zachodu kategorycznie nie chcą przyznać, że świat, wbrew ich scenariuszom, przechodzi transformację. Jednobiegunowy, zachodniocentryczny świat się przeżył. Następuje formowanie się wielobiegunowości. Logiczną tego konsekwencją jest procesu tworzenia nowego porządku świata.” Nowy porządek świata, przebudowa światowego systemu bezpieczeństwa, świat wielobiegunowy ze złamaną dominacją Zachodu. To właśnie jest cel Rosji! A niektórzy dyskutują o tym, czy Rosja chce przyłączyć cały Obwód Doniecki, czy nie chce. To tak, jakby ktoś napadł w celu przejęcia cukierni, a ktoś inny się zastanawiał, czy jak go poczęstuje ciastkiem, to napadający odpuści… Rosji nie chodzi nawet o całą Ukrainę, która jest pożądana na początek. Docelowo jednak Rosji chodzi o znacznie więcej. Czy nadal ktoś wierzy, że Rosja po pokonaniu Ukrainy się zatrzyma? Kto pierwszy powiedział, że Rosja nie zatrzyma się na Ukrainie? Prezydent USA Joe Biden. Chyba coś na ten temat wiedział… Co prawda prezydent Donald Trump nie ma zamiaru powtarzać tego co mówił jego poprzednik, ale jego ważny generał, dowódca sił NATO w Europie, gen. Alexus Grynkewich, już tak. Ostrzega przed dalszymi działaniami Rosji, a nawet podaje datę, od kiedy trzeba się tego bezpośrednio spodziewać – 2027 r. Ponadto dodaje, że wówczas po środki militarne mogą też sięgnąć Chiny. O czym pośrednio świadczy też cytowana przeze mnie rosyjsko-chińska deklaracja z 4 lutego 2022 r., a która przeszła tak bez echa, choć to żadna tajemnica. Książkę J.F. Morgenthau polecam. To nowy autor i nie należy go mylić ani z Henry Morgethau (amerykańscy dyplomaci, syn i ojciec Henry junior i Henry senior), ani z niemieckim politologiem Hansem Morgenthau. Książki J.F. Morgentahu ukazują się w J.F. Publishing i jest to przypuszczalnie pseudonim osoby dobrze zorientowanej, która nie chce ujawniać swojego nazwiska (możliwe, że były analityk CIA/DIA, bo widzi dużo). Moi drodzy, jeśli Wam się podoba, i jeśli mam swój czas poświęcać, jeśli chcecie coś poczytać, to poproszę o kawkę, to tylko 10 czy 20 zł. Pozdrawiam wszystkim i dziękuję mocno tym, co kawki kupują. https://t.co/pPHnCSlfpS #Rosja #Ukraina #geopolityka

‼️🤮⚠️🗞️ Štípněte mě, že tohle není pravda. Předseda vlády na videu drží v ruce dezinformační a faktograficky problematický Deník TO jen proto, že Štonišova redakce poskytla prostor konstrukcím anonymního autora vystupujícího jako Thomas Paukner, namířeným proti Vítu Rakušanovi a STAN. 🚧 A tady je důležitá věc: problém není jen Pauknerova anonymita. 🗞️👤 Text o Rakušanovi pracuje způsobem typickým pro manipulativní vyprávění – vedle skutečných a ověřitelných událostí skládá dohromady: 🧊 polopravdy, 🧊 domněnky, 🧊 nepotvrzené souvislosti, 🧊 hodnotící soudy 🧊 zavádějící či nepravdivá tvrzení tak, aby z nich vznikl předem připravený příběh. Z hlediska politologie a analýzy informačních manipulací celý proces připomíná učebnicový mechanismus takzvaného praní informací. A právě tady je ten trik. 🚸🚧 Dezinformace nemusí být stoprocentní lež od prvního do posledního slova. Nejúčinnější manipulace často funguje mnohem rafinovaněji: ❌ vezme několik skutečných faktů, ❌ přidá k nim polopravdy, nepodložené domněnky, náznaky a spekulace ❌ a všechno propojí do jednoho dramatického příběhu. 🥸 Paukner se opírá o skutečnou kauzu Dozimetr, skutečné osoby a skutečné události, ale následně z nich vytváří mnohem širší příběh o Rakušanovi a STAN, než jaký samotná doložená fakta unesou. 📰 Deník TO tomu potom propůjčí zdání investigativního „odhalení“, vytvoří mafiánskou obálku s „Don Víťou“ a celé to podá způsobem, který má ve čtenáři vyvolat dojem, že sleduje odhalování nějaké rozsáhlé zločinecké struktury. ⚠️🚨 Pak přijde další stupeň. Předseda vlády časopis vezme před kameru a zachází s jeho obsahem jako s něčím, co potvrzuje jeho vlastní útok na politického protivníka. A tím se směs skutečných faktů, polopravd, domněnek, spekulací a příběhů typu „jedna babka povídala“ posouvá z okraje informačního prostoru přímo do hlavního politického proudu. ‼️ To je právě podstata praní informací: původní tvrzení postupuje přes další prostředníky, přičemž každý z nich mu dodává další zdání důvěryhodnosti a významu. 🗣️ Zajímavá je také stavba Babišova monologu. Začíná obhajobou vlastní role v kauze FAU, ale následně velmi rychle přesouvá pozornost k Rakušanovi, STAN a Dozimetru. V politické komunikaci jde o známý postup: nezůstávat dlouho v obraně, ale co nejrychleji převést pozornost publika na problém soupeře. Schéma je jednoduché: obrana sebe sama → změna tématu → útok na protivníka → dramatická obálka časopisu jako názorná rekvizita před kamerou. ⁉️👤 Proč je hlavním terčem právě Vít Rakušan? STAN patří mezi významné soupeře ANO a Rakušan dokázal svou komunikaci postavit také na výjezdech do regionů, debatách a přímém střetu s politickými odpůrci. Pro ANO je proto logicky politickým konkurentem, na kterého se vyplatí soustředit část útočné komunikace. A čím více se politický souboj převádí z programové debaty na osobní konflikt, tím užitečnější je spojit protivníka s jednoduchým a emocionálně silným obrazem. Přesně k tomu slouží mafiánská stylizace „Don Víťa“. ⚠️‼️🚧 Největším problémem celé téhle etudy je ale postupné stírání rozdílu mezi ověřeným zjištěním, komentářem, domněnkou, anonymním tvrzením, lží a politickou propagací. Anonymita autora sama o sobě samozřejmě nic nevyvrací. Jenže pokud se k ní přidá směs skutečných faktů, polopravd, spekulací, nepodložených souvislostí a příběhů a následně to celé převezme médium a předseda vlády, původně okrajové tvrzení získává úplně jinou politickou váhu. 🚨A přesně proto je to celé tak zajímavé: anonymní účet → Deník TO → dramatická stylizace → předseda vlády → masové publikum. 🗣️❌ Nejde jen o to, co Babiš říká. Jde také o to, odkud materiál přebírá, jak mu propůjčuje svou politickou autoritu a jak tím mění jeho význam pro veřejnost. #dezinformace #politika #manipulace

„Když se podíváte na poměr sil mezi Spojenými státy a Kanadou, invaze by okamžitě vedla k porážce kanadských ozbrojených sil,“„Když se podíváte na poměr sil mezi Spojenými státy a Kanadou, invaze by okamžitě vedla k porážce kanadských ozbrojených sil,“ uvedla profesorka politologie na Torontské univerzitě Aisha Ahmadová. #Kanada #USA #Trump

Politoložka vysvětlí, jak se v politologii definují termíny “extremní” a “radikální”. Český Twitter: “Ale my to takhle nepoužíváme!!!” 😂😂😂 #politologie #extrémismus #radikalismus

Cesta místopředsedkyně Poslanecké sněmovny Barbory Urbanové do Kyjeva představuje zásadní moment jak z lidského hlediska, tak z pohledu mezinárodních vztahů a parlamentní diplomacie. Barbora Urbanová v Kyjevě ukázala, že osobní integrita a odvaha postavit se za napadenou zemi nejsou jen prázdná politická klišé. Když jde o principy, slova musí následovat činy. Sněmovní většina prezentovaná populistickou vládou, kde jsou velmi časté protiukrajinské komentáře, se jí pokusila cestu zatrhnout přes organizační výbor. Odpůrci pomoci Ukrajině a hlasití flastenci doufali, že ji institucionální stopka odradí. Urbanová přesto odjela po vlastní ose na pozvání ukrajinské místopředsedkyně parlamentu Oleny Kondraťukové. A je to moc dobře. Z pohledu politologie jde o klíčový projev autonomie poslaneckého mandátu. Zahraniční politiku státu netvoří pouze vládní většina. Parlamentní diplomacie má sloužit jako nezávislý kanál, který udržuje strategická spojenectví i ve chvílích, kdy se exekutiva zdráhá konat. Pro Ukrajinu, která se brání ruské agresi, mají tyto návštěvy nesmírnou symbolickou i praktickou váhu. Vysílají jasný signál: Česko není reprezentováno pouze proruskými hlasy a populistickým oportunismem, ale má politiky pevně ukotvené v demokratickém světě. Tento krok přesně odděluje státnickou odvahu od alibismu. Zatímco dezinformační scéna a dezoláti šíří lži o papalášství, na místě se řeší skutečná témata, jako jsou ukrajinské děti unesené Ruskem. Respekt za jasný postoj. #Ukrajina #Politika #Diplomacie

Expert v oblasti politologie Thorsten Faas varuje, že islamistický teroristický útok během berlínského CSD výrazně změní volební kampaň, přičemž posílí zaměření na otázky vnitřní bezpečnosti a integrace, což může polarizovat politickou scénu před nadcházejícími volbami. #Terroranschlag #CSD #Wahlkampf

Karl Popper, der grosse Denker der „Offenen Gesellschaft“ und kompromissloser Kritiker des Marxismus, hat es unmissverständlich gesagt: «Ich blieb mehrere Jahre lang Sozialist, auch nachdem ich den Marxismus abgelehnt hatte; und wenn es so etwas wie Sozialismus in Verbindung mit individueller Freiheit geben könnte, wäre ich immer noch Sozialist. Denn es gibt nichts Schöneres, als ein bescheidenes, einfaches und freies Leben in einer egalitären Gesellschaft zu führen. Es dauerte einige Zeit, bis ich erkannte, dass dies nur ein schöner Traum ist, dass Freiheit wichtiger ist als Gleichheit, dass der Versuch, Gleichheit zu verwirklichen, die Freiheit gefährdet und dass, wenn die Freiheit verloren geht, es nicht einmal Gleichheit unter den Unfreien geben wird.» Als jemand, der in Genf Politologie studiert und sich dort intensiv mit Poppers Werk „Die offene Gesellschaft und ihre Feinde“ beschäftigt hat, hat mich besonders seine klare Ablehnung des Marxismus und sein unbedingtes Plädoyer für individuelle Freiheit geprägt. George Soros hat seine Stiftung nach genau diesem Werk benannt. Als Student Poppers in London müsste er es eigentlich besser wissen. Manchmal frage ich mich allerdings, ob wir wirklich das gleiche Buch gelesen haben. Denn was Soros und seine Open Society Foundations fördern – marxistisch inspirierte und woke-linke Projekte, die Gleichheit (Equity) systematisch über individuelle Freiheit stellen, Kritik unterdrücken und kulturelle Identitäten auflösen wollen –, steht in krassem Widerspruch zu Poppers Ideen. Poppers offene Gesellschaft war zudem niemals ein Freibrief für grenzenlose Zuwanderung aus fremden Kulturen ohne echte Integration. Sie war ein Plädoyer für rationale Kritik, individuelle Freiheit und die Verteidigung liberaler Werte gegen jede Form von Totalitarismus – egal ob von links oder rechts. Wer Popper wirklich gelesen hat, erkennt schnell: Die heutige instrumentalisierte Version der „Open Society“ durch George Soros ist eine Verkehrung seiner Ideen. #KarlPopper #OpenSociety #IndividuelleFreiheit

Sedíme v Polsku na terase nad mořem s @aghova_jana a nemůžeme se nabažit videa o vypískání Macinky v Strážnici.Už jsme si ho pouštěli vzájemně https://t.co/mfIaWsW7we je neuvěřitelně krásná extrémní kohabitace.A to ještě ani nevešla do učebnic politologie. #Polsko #moře #extrémníkohabitace

@jura_haczek Slušný vzdělaný člověk, Čech, vš profesor politologie z Brna, nejúspěšnější předseda vlády a významné pol. strany v CZE vs. jakýsi upatlaný Macinka z Břeclavi a bába z finančáku zničehonic ve službách SK gangstera-miliardáře, Japonce, Maďarky a 5 StB Slováků ve vládě. Hnus!👎 #politika #Českárepublika #vzdělání

”Extrémní případ kohabitace“, který měl vstoupit do učebnic politologie, se postupně mění v dětinskou hru na schovávanou. A možná do těch učebnic opravdu vstoupí. Jako příklad vrcholné politické neobratnosti. Prezident může vést českou delegaci na Valném shromáždění OSN, ale o jeho účasti na summitu NATO vláda stále nedokáže rozhodnout? Čím déle to odkládá, tím méně jde o NATO a tím více o demonstraci nerozhodnosti. Vlády si přece občané nepořizují proto, aby odkládaly rozhodnutí. Ale proto, aby je dělaly. #politika #rozhodnost #NATO

Tento titulek znamená jedné. Přinést si do Sněmovny opět spacák a připravit si z rozkládacího gauče v kanceláři provizorní postel. Slova, kterým snad budou zástupci koalice rozumět: Boj o poplatky vejde do učebnic politologie jako extrémní případ opozičních obstrukcí. https://t.co/g7CjhPQkBq

Fandím mladým lidem, kteří mají chuť studovat a poznávat svět. Justina Vaičiukynaitė pochází z Litvy a v současnosti je doktorandkou politologie na Univerzitě v Oxfordu. Oslovila mě s žádostí o konzultaci v souvislosti s jejím doktorským studiem a její prosbě jsem samozřejmě vyhověl. Jsem rád, že jsem se s ní mohl setkat a přispět tak k jejímu akademickému výzkumu. Přeji jí mnoho úspěchů při dokončení doktorského studia! #vzdělání #mládež #úspěch

Snaha umlčet ty, s nimiž nesouhlasí, to je odvěká taktika totalitářů. Když se bojí nějakého názoru, zkoušejí potlačit jeho nositele. Nebo jim aspoň okopávat kotníky, když na víc se nezmůžou. Macinka skutečně vejde do učebnic politologie: jako legrační příklad politické malosti. https://t.co/ldhm9Qp1XD #politika #svoboda #cenzura