Search

The free syndicate Synova held a protest action on Friday in front of the AKT headquarters in Namur, where they urged entrepreneurs to make fairer use of the benefits provided by the government, given the growing inequality between the efforts of workers and the benefits for employers. #Synova #EmploiDurable #DialogueSocial (translated)

The Christian Trade Union Confederation (CSC) has mobilized hundreds of people for a demonstration in front of the offices of the five parties in the federal majority, where they denounced the growing difficulties of workers and the pressure on their purchasing power, while inviting the government to consider their joint proposals worth 21 billion euros for the 2027 budget year. #CSC #mobilisation #pouvoirachat (translated)

Een ochtendcolumn China bouwt elektrische auto’s, batterijen, zonnepanelen en robots in een tempo waar Europa met groeiende verbazing naar kijkt. BMW en Volkswagen zijn te duur, reageren te langzaam en hebben technologische ontwikkelingen gemist. Europese bedrijven moeten innovatiever, flexibeler en sneller worden. China laat zien hoe het moet. Het is inmiddels bijna de standaardanalyse van de Europese industrie. Europa heeft ondertussen vijftig jaar welvaart gebruikt om een samenleving op te bouwen waarin vrijwel ieder risico rond arbeid is geregeld. Pensioen, vakantiegeld, betaalde vakantiedagen, arbeidsongeschiktheid, ontslagbescherming, medezeggenschap, loondoorbetaling bij ziekte, veiligheid, milieuregels en sociale plannen zijn vastgelegd in wetten, cao’s en contracten. We hebben onze welvaart in beton gegoten. Dat was ook de bedoeling. Economische vooruitgang werd vertaald in meer inkomen, vrije tijd, zekerheid en bescherming. Hoe hard dat beton inmiddels is, blijkt zodra iemand eraan komt. Een minister schreef deze week over twee jaar loondoorbetaling bij ziekte en kreeg een stroom van kritiek over zich heen. Een procent koopkrachtverlies kan cao-onderhandelingen laten vastlopen en een versobering van pensioen, WW of ontslagbescherming brengt vakbonden en politiek onmiddellijk in beweging. We verdedigen iedere centimeter van het welvaartsniveau dat we in een halve eeuw hebben opgebouwd. Voor BMW en Volkswagen bestaat datzelfde welvaartsniveau uit kosten, verplichtingen en beperkingen. Een werknemer kan niet van vandaag op morgen worden ontslagen, een fabriek niet zonder enorme kosten worden gesloten en arbeidsvoorwaarden niet even worden aangepast omdat een Chinese concurrent goedkoper produceert. Een Europese auto draagt pensioen, vakantie, ziekte, sociale premies, arbeidsbescherming, veiligheid en milieu met zich mee. We hebben bedrijven verplicht zich te houden aan de maatschappelijke standaard die we voor onszelf vanzelfsprekend vinden. Daarmee hebben we ook bepaald wat arbeid kost en hoe snel een bedrijf kan bewegen. Aan de andere kant van de vergelijking staat een Chinese werknemer met vijf wettelijke vakantiedagen na een jaar, een veel lager loon en voor arbeidsmigranten een bed in een bedrijfscomplex bij de fabriek. We zouden woedend zijn wanneer BMW voorstelde Duitse werknemers onder zulke omstandigheden te laten werken en wonen. We leggen het land plat wanneer aan onze eigen verworvenheden wordt geraakt, maar bij Temu hoeft niemand eerst naar de arbeidsvoorwaarden te vragen voordat op bestellen wordt gedrukt. Ook een Chinese autofabrikant hoeft geen Duitse cao, twee jaar loondoorbetaling of Europees sociaal plan te bieden voordat het prijsverschil bij de dealer aantrekkelijk wordt. Daarmee wordt het oordeel over de Europese industrie ongemakkelijker. We verplichten BMW en Volkswagen om te produceren binnen de maatschappelijke orde die we zelf met hand en tand verdedigen. Pensioen, vakantie, loondoorbetaling, ontslagbescherming, veiligheid en milieu mogen nauwelijks worden aangeraakt. Zodra we zelf aan de kassa staan, blijken die principes een stuk minder hard. Dan gaat onze euro zonder bezwaar naar een economie waar arbeiders voor veel lagere lonen werken, vijf vakantiedagen hebben en slaapzalen bij fabrieken wonen. We eisen van de Europese werkgever wat we met onze eigen portemonnee niet bereid zijn te betalen. Vervolgens kijken we naar BMW en Volkswagen en verwijten die bedrijven dat ze te duur, te log en niet innovatief genoeg zijn. Daar zit de goedkope moraal. Zolang een ander de rekening betaalt, verdedigen we onze verworvenheden als maatstaf voor een fatsoenlijke samenleving. Zodra de rekening bij onszelf aan de kassa verschijnt, wint de laagste prijs. Daarna gebruiken we precies die prijs om de bedrijven die onze maatschappelijke standaard wel moeten betalen te vertellen dat ze het allemaal verkeerd doen. #Europa #Innovatie #Economie

Het kabinet heeft besloten de eerdere blokkade van minister Mariëlle Paul op een plan voor de bescherming van arbeidsmigranten op te heffen, waardoor uitzendbureaus niet langer loon kunnen inhouden in ruil voor huisvesting, met als doel de positie van arbeiders te verbeteren en uitbuiting tegen te gaan. #arbeidsmigranten #huisvesting #minimumloon

In de aanloop naar de tussentijdse verkiezingen van november proberen de Democraten hun verloren kiezers uit de arbeidersklasse terug te winnen door zich te presenteren als ‘gewone’ mensen met een bescheiden achtergrond, terwijl critici deze strategie als een overdrijving beschouwen. #arbeidersklasse #Democraten #verkiezingen

Een ochtendcolumn Er is een politieke stroming die weliswaar steeds kleiner wordt, maar Nederland nog altijd in een houdgreep houdt. Het NOS-artikel over de vastgelopen begrotingsonderhandelingen laat zien hoe dat werkt. Er moet een begroting worden gemaakt. Er moet dus ergens minder worden uitgegeven of meer geld worden opgehaald. Meteen verschijnt de tegenstelling uit de vorige eeuw, gewone mensen, krijgen de rekening gepresenteerd, terwijl het kabinet zich druk zou maken om miljonairs. Kijk naar wie de rekening werkelijk betaalt en dat verhaal wordt lastig vol te houden. De onderste helft van de inkomensverdeling ontvangt gemiddeld meer van de overheid dan via belastingen en premies wordt betaald. Vanaf ongeveer het midden draait dat om. Van de netto bijdragen van de bovenste helft kwam in een CPB-analyse ruim de helft van de hoogste 10 procent. De hoogste 20 procent betaalde samen ongeveer driekwart. De geldstroom is vrij duidelijk. Een relatief kleine groep betaalt het grootste deel van de rekening waarmee Nederland inkomen en voorzieningen herverdeelt. In de politiek wordt het precies andersom verteld. Minder uitgeven betekent dat gewone mensen de rekening krijgen. Meer ophalen bij de groep die netto al het meeste betaalt heet eerlijk verdelen. Zo krijgt iedere uitgave een groep die er recht op heeft, terwijl voor de rekening steeds naar dezelfde kant wordt gekeken. Daar loopt het bestuur op vast. Iedere bezuiniging wordt afbraak. Iedere beperking wordt verlies. En zodra inkomsten en uitgaven niet meer bij elkaar passen, moet opnieuw meer geld worden opgehaald. Het probleem zit dieper. Deze politiek houdt zich vrijwel uitsluitend bezig met het verdelen van wat Nederland heeft en nauwelijks met de vraag hoe Nederland meer kan verdienen. Terwijl daar de gezamenlijke opdracht ligt. Zonder groei van productiviteit, bedrijven, investeringen en inkomens valt er uiteindelijk ook minder te verdelen. Juist daar zouden politiek verschillende partijen elkaar nu moeten kunnen vinden. Niet tegenover elkaar uitrekenen wie de rekening krijgt, maar samen werken aan het verdienvermogen waarop de hele verzorgingsstaat rust. Een sterke economie is geen belang van miljonairs. Iedereen die afhankelijk is van onderwijs, zorg, sociale zekerheid of een uitkering heeft belang bij dezelfde sterke financiële basis. Dat maakt de huidige impasse zo tekenend. Een minderheidskabinet biedt de oppositie uitzonderlijk veel ruimte om beleid af te dwingen en meters te maken. Die kans verdwijnt zodra ieder begrotingsdebat opnieuw wordt teruggebracht tot wie iets moet inleveren en bij wie nog iets te halen valt. Nederland bestaat allang niet meer uit arbeiders aan de ene kant en kapitalisten aan de andere. Werknemers hebben huizen en pensioenvermogen, ondernemers werken zelf mee in hun bedrijf en miljoenen Nederlanders bouwen gedurende hun werkzame leven vermogen op. De politiek zit muurvast in een tegenstelling die voor de meeste mensen allang niet meer bestaat. Zolang de politiek vooral verdeelt wat er is, in plaats van samen te vergroten wat er te verdelen valt, wordt ook de verzorgingsstaat steeds moeilijker te financieren. 'Muurvast', 'rommeltje' en 'kleurloos': steun voor begroting kabinet nog steeds ver weg https://t.co/ButKDSGVgq #Politiek #Economie #Begroting

Het Turkse parlement heeft een wet aangenomen die bedoeld is om een einde te maken aan de langdurige strijd met de Koerdische Arbeiderspartij (PKK) door voormalige leden te beschermen tegen vervolging, zodat zij weer kunnen worden geïntegreerd in de samenleving. #PKK #Turkije #wet

Het Openbaar Ministerie van Milaan voert een grote schoonmaakoperatie uit in de Italiaanse luxemode, waarbij de uitbuiting van Chinese arbeiders in ateliers aan het licht komt, en grote modehuizen zoals Moncler en Chanel worden aangesproken om hun verantwoordelijkheid in de toeleveringsketen te nemen. #Luxemode #Arbeidsuitbuiting #Italië

In Nederland is er sprake van hitte-ongelijkheid, waarbij mensen met een zwakkere sociaal-economische positie, zoals alleenstaande Griet die in een oude arbeiderswoning woont, veel kwetsbaarder zijn voor de gevolgen van hittegolven dan mensen met hogere inkomens, die beter in staat zijn om zich tegen de hitte te weerstaan met duurzame oplossingen. #Hitteongelijkheid #Klimaatverandering #SociaalEconomischeOngelijkheid

Warme zomers bestaan al lang vóór de klimaatconferenties en zelfs vóór België bestond. Hieronder een fragment uit de Leeuwarder Courant van 28 juli 1846, dus bijna 180 jaar oud (en vóór de ‘goed gekozen referentiedatum’ van 1850). Het artikel draagt de titel “Warme Zomers” en geeft een overzicht van hittegolven en droogtes in Europa vanaf de 7e eeuw. 🤓 Enkele voorbeelden die men toen al opsomde: • 879: arbeiders vallen dood neer op het veld bij Worms. • 1022: mensen én dieren sterven door de grote hitte. • 1132: de aarde splijt open, bronnen verdwijnen en de Rijn staat droog in delen van de Elzas. • 1303-1304: Loire, Rijn, Seine en Donau zouden zijn opgedroogd. • 1538-1541: “onverdraaglijke hitte”. • 1718: vijf maanden geen regen in Parijs, theaters gesloten, 36°C gemeten. • 1802: volgens het artikel de grootste hitte ooit gemeten in Parijs sinds de uitvinding van de thermometer: 39°C. • 1835: 34°C in de schaduw en bijna 40°C in de zon. Al in 1846 vond men het blijkbaar nodig om een historisch overzicht te publiceren om duidelijk te maken dat extreme zomers toen al niet nieuw waren… Europa kent al meer dan duizend jaar gedocumenteerde periodes van extreme hitte, droogte, mislukte oogsten en temperaturen die toen ook als uitzonderlijk werden beschouwd. Alleen: toen wist ‘de media’ dat blijkbaar wel nog. #klimaat #geschiedenis #hitte

Vandaag heft de sociaaldemocratie zich op. Wij zeiden in @pvda grappend: is afspraak tussen intellectuelen en arbeiders: jullie laten ons abstracte kunst subsidiëren, wij zorgen voor jullie banen en uitkeringen. Afspraak is afgezegd, niet door de arbeiders. #sociaaldemocratie #arbeidsmacht #cultuur