Search

Waarom mag D66 als partij nogsteeds binnen het politieke bestel blijven opereren? Een lijst met D66 bestuurders en de vele schandalen: * Veroordeeld / aantoonbaar vastgesteld: Wim Vrijhoef — veroordeeld wegens fraude met > €600.000 gemeenschapsgeld. Gidion Tunders — veroordeeld wegens fraude van circa €82.000. Pieter de Groene — belangenverstrengeling vastgesteld. Bob Duindam — onjuist handelen en niet-opgegeven financiële belangen vastgesteld. Zwijnenberg — integriteitsonderzoek stelde onvoldoende handelen tegen schijn van belangenverstrengeling vast. Frans van Drimmelen — ernstig grensoverschrijdend gedrag vastgesteld in vertrouwelijk onderzoeksdeel; D66 erkende tekortschieten. * Afgetreden wegens politieke/bestuurlijke verantwoordelijkheid: Sigrid Kaag — Afghanistan. Menno Snel — toeslagenaffaire. Pex Langenberg — Hoekse Lijn. Jos Heijmans — integriteitskwestie. Adriaan Visser — vertrouwelijk document. Sidney Smeets — beschuldigingen grensoverschrijdend gedrag. Nathalie van Berkel — cv-kwestie. Shula Rijxman — NPO/klokkenluiderskwestie. Marc-Jan Ahne — financieel integriteitsonderzoek. * Beschuldigd/omstreden, maar níét als bewezen presenteren: Samira Rafaela — klachten aanvankelijk gegrond verklaard, maar later werd de kwaliteit van het onderzoek zelf door het D66-geschillencollege betwist. Alexander Pechtold — niet-geregistreerd appartement/geschenk. Wimar Jaeger — mogelijke belangenverstrengeling. Vera Bergkamp — controverse rond Arib-onderzoek. Marc-Jan Ahne — financiële kwestie onderzocht; eerdere diefstalzaak geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. * Geen integriteitsschending, maar wel relevant als politieke misstap: Kajsa Ollongren — “functie elders”/formatiecrisis. Wouter Koolmees — politieke verantwoordelijkheid toeslagenbeleid. Sigrid Kaag — Afghanistan. Pex Langenberg — Hoekse Lijn. * Losse zaken en aanklachten: * Sigrid Kaag – UAWC-financieringskwestie waarbij twee terreurverdachten gedeeltelijk met Nederlandse subsidie waren betaald. * Menno Snel Kinderopvangtoeslagenaffaire * Adriaan Visser – lekken van vertrouwelijk document; trad af als wethouder. * Jos Heijmans – subsidie aan eigen stichting/gebrek aan transparantie; trad af als burgemeester. *!Hans Ubachs – integriteitsproblemen en motie van wantrouwen als burgemeester. * Pieter de Groene – mogelijke belangenverstrengeling rond subsidie aan onderneming die pand van partner huurde. * Sophie in ’t Veld — Mogelijke fraude met dagvergoedingen die zij als in Brussel wonende Europarlementariër ontving. * Hans Ubachs — Onjuiste verklaringen * Marc-Jan Ahne — Verdacht van diefstal. * Jikkie van der Giessen — Onrechtmatige/ondoelmatige opdrachten en betalingen * Pieter de Groene — Belangenverstrengeling * Franko Zivkovic-Laurenta Wethouder Stichtse Vecht 2018 — Belangenverstrengeling De rest van de lokale wanorde door D66 bestuurders zal ik u besparen. Het is werkelijk teveel om op te noemen! De volledige lijst kunt u hieronder vinden. https://t.co/F9rjNVNjzM #D66 #Politiek #Integriteit

Geen enkel argument op inhoud, alleen maar xenofobisch gelul over de nationaliteit. Dat Slot, Bosz en Ten Hag onderling andere accenten hebben in hun speelwijze hebben en veel verder zijn dan denken in formaties doet er blijkbaar niet toe "Het mOeT eEn NeDErlAndeR zIJN!!!1!1!!" #xenofobie #voetbal #discriminatie

Hoe geloofwaardig is minister Bart van den Brink nog? Toen het minderheidskabinet Jetten in februari 2026 aantrad en Bart van den Brink (CDA) als minister van Asiel en Migratie en vicepremier werd beëdigd, bestond er bij een deel van Nederland nog de hoop dat hier eindelijk iemand zat die de asielinstroom daadwerkelijk zou gaan indammen, iemand die recht ging doen aan de verkiezingsbeloftes dat er meer grip zou komen op de asielinstroom. Iemand die ging zorgen dat deze significant omlaag zou gaan. Het CDA had in haar verkiezingscampagne en tijdens de formatie immers stevig meegepraat over ‘meer grip’, ‘lagere instroom’ en ‘fatsoenlijke maar duidelijke keuzes’. En wat doet @MinisterAenM sindsdien? Hij stuurt op hoge poten brieven aan gemeenten om nog meer opvangplekken te realiseren. Hij zet gemeenten die blijven weigeren, en naar de terechte zorgen van hun inwoners luisteren, onder druk door ze op de interventieladder te plaatsen omdat ze te weinig asielzoekers huisvesten. Hij stelt dat de opvang ‘urgent en kritiek’ is, dat er duizenden plekken tekort zijn en dat de keten nog altijd onder druk staat. Maar hij verklaart ook publiekelijk dat ‘nog strenger asielbeleid geen optie is’ en dat verdere aanscherping ‘valse beloftes’ zijn. En hij verzekert ons dat hij ‘alles heeft gedaan wat nu mogelijk is’. Maar klopt dat wel? Laten we naar de feiten kijken. In 2025 daalde het aantal eerste asielaanvragen naar zo’n 24.000. Prima, zou je denken. Maar de totale asielinstroom (inclusief nareizigers, herhaalde aanvragen en overige) bleef structureel hoog genoeg om de opvang te blijven overbelasten. Statushouders blijven massaal in AZC’s hangen omdat de doorstroming naar woningen stokt, da’s logisch want die woningen zijn er gewoonweg niet. Ook de IND kampt met achterstanden, niet in de laatste plaats omdat ze aan handen en voeten wordt gebonden door privacywetgeving en juridische procedures. En Van den Brink? Hij gebruikt zijn politieke mandaat niet voor het aanscherpen van het grensbeleid of om werk te maken van de terugkeer van uitgeprocedeerde asielzoekers. Nee, Bart gebruikt zijn mandaat vooral om druk te zetten op gemeenten om de nimmer aflatende instroom, circa duizend asielzoekers per week, te absorberen. De Spreidingswet wordt niet teruggedraaid, ondanks eerdere aangenomen moties die daartoe opriepen, hij wordt aangescherpt in de uitvoering. Wie weigert, krijgt de minister op bezoek. Dat is geen grip op migratie. Dat is grip op de Nederlanders die de migratie moeten dragen. Dit staat haaks op wat dit minderheidskabinet de kiezer heeft voorgespiegeld. D66, VVD en CDA beloofden meer controle, lagere instroom, snellere procedures en een einde aan de eindeloze druk op de woningmarkt, de zorg en vooral de sociale cohesie. In plaats daarvan krijgen we een minister die de juridische ruimte ‘zo goed als bereikt’ noemt en zich verschuilt achter het Europese Migratiepact alsof dat een wondermiddel is. Dat migratiepact is geen garantie voor lagere aantallen: het is een bureaucratische herverdeling van hetzelfde probleem. En intussen is dit de realiteit: wekelijks nieuwe aanvragen, overvolle opvangcentra, en een minister die vooral bezig is met het organiseren van de opvang in plaats van met het stoppen van de toestroom. Maar laten we eerlijk zijn, misschien waren de verwachtingen te hoog gespannen? Van den Brink is geen hardliner die tegen de stroom in roeit zoals Marjolein Faber. Hij is feitelijk de perfecte belichaming van het post-Rutte bestuur: fatsoenlijk klinkende taal, morele pretenties over ‘rechtvaardige en menselijke keuzes’, en onder de motorkap hetzelfde oude recept van faciliteren, spreiden en hopen dat de burger het accepteert. Hij was campagneleider, spindoctor, secondant van Bontenbal. Hij weet precies hoe je ‘streng’ moet klinken zonder het te zijn. Maar dat ontslaat hem niet van de verkiezingsbelofte. Die belofte was niet ‘wij gaan de opvang beter organiseren’. Die belofte was: de instroom moet omlaag. Wat we nu zien is het tegendeel. De minister van Asiel en Migratie is de minister van Asielopvang geworden. Hij tikt gemeenten op de vingers omdat ze te weinig bedden leveren, terwijl hij de kraan vol open laat staan en met droge ogen beweert dat meer dweilen de oplossing is. De minister concentreert zich vooral op opvangcapaciteit en spreiding, terwijl maatregelen die de instroom zelf moeten beperken uitblijven. Met andere woorden: hij vergroot de capaciteit van de emmers, maar draait de kraan niet dicht. Daarnaast verklaart hij dat verder aanscherpen ‘valse beloftes’ zijn, terwijl de belofte van lagere instroom juist de valse is gebleken. Dat is geen realisme. Dat is politieke lafheid vermomd als realisme. Zijn stelling dat verdere aanscherping geen optie is, wordt weersproken door voorbeelden in andere Europese landen. Zo heeft men in België inmiddels namelijk wél strenger asielbeleid en dat leidt, hoe verrassend, tot een veel lagere instroom. De Nederlander die in oktober 2025 stemde in de hoop dat het eindelijk anders zou worden, krijgt opnieuw hetzelfde te zien: een bestuurder die de symptomen beheersbaar probeert te maken maar de oorzaak structureel niet aanpakt. Bart van den Brink heeft aantoonbaar geen maatregelen getroffen die de instroom wezenlijk verminderen, er is nog steeds niets wat de instroom structureel indamt. Hij doet juist precies datgene wat de asielindustrie in stand houdt: opvang regelen, procedures vertragen of versnellen naar believen, en de morele verantwoordelijkheid bij de gemeenten en de burger leggen. Dat is een keuze. En die keuze staat haaks op de verkiezingsbeloftes van dit minderheidskabinet. Wie dat nog steeds ‘grip’ noemt, heeft ofwel de realiteit uit het oog verloren, ofwel bewust het besluit genomen dat de realiteit van de Nederlandse burger er minder toe doet dan de wens van de bestuurlijke elite. Of kortweg gezegd: nog meer gemeenten krijgen een AZC door hun strot geduwd door een minister die er niet zit om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen. Daarmee is de vraag of Van den Brink nog wel geloofwaardig is feitelijk beantwoord. Nee, hij is niet de man die de asielcrisis zal gaan oplossen. Hij is de man die haar beheersbaar probeert te maken voor de bestuurlijke elite die nooit de gevolgen ervan hoeft te dragen. En dat is, als u het mij vraagt, voldoende grond om het vertrouwen in deze minister op te zeggen. Uit zijn handelen blijkt niet dat hij bezig is om de verkiezingsbeloftes in te lossen, of om de belangen van de Nederlandse burger te behartigen. Hij is de verkeerde man op de verkeerde plek. #Asielbeleid #Migratie #Politiek

Seals and Crofts was een Amerikaans softrock-duo, bestaande uit Jim Seals en Darrell 'Dash' Crofts. James Eugene Seals (17 oktober 1941 - 6 juni 2022) en Darrell George Crofts (1940) maakten al muziek midden jaren 1950 in Texas bij verschillende formaties, voordat ze in 1958 bij de band The Champs kwamen, die net een grote hit hadden met Tequila. Deze band werd in 1966 ontbonden. Crofts ging terug naar Texas en Seals formeerde de band The Dawnbreakers, die echter geen successen kon boeken. Begin jaren 1970 vormden ze weer een duo en in de herfst van 1972 hadden ze hun eerste hitnotering met Summer Breeze. Er volgden diverse hits tot 1978 in de stijl van Crosby, Stills & Nash en America, ten gehore gebracht met tweestemmige zang en meestal schaars geïnstrumentaliseerd. Seals speelde gitaar, saxofoon en viool en Crofts speelde gitaar en mandoline. https://hvdommelen.nl/ru/SealsCs.html

BoneYard is een bonte verzameling muzikanten afkomstig uit diverse andere bandjes in de regio. Met wortels in de nieuwe waterweg komen de leden uit Spijkenisse, Schiedam en Vlaardingen. Aanvankelijk begonnen als een oefenruimte project, kreeg deze 4 mans formatie in 2014 een serieus karakter en vaste bezetting in de vorm van:  Ad van der Made als zanger/ gitarist,  Adrian de Graaf als (solo)gitarist,  Damy Goudriaan achter het drumstel. In 2017 voegde Leroy Klein op bass zich bij de band. https://hvdommelen.nl/b/BoneYard.html

Curt Cress (Schlierbach (Brachttal), 11 augustus 1952) is een Duitse drummer en componist. Curt Cress begon zijn carrière in 1965 bij de band Last uit Hanau. Later speelde hij ook in Hanau met de bands Inspiration Six en het meest recent in 1969 met Orange Peel, die het daaropvolgende jaar officieel werd ontbonden, maar nog steeds samenkomt voor incidentele optredens. Tot op heden heeft Curt Cress bijgedragen aan ongeveer 12.000 opnames en is hij te horen op minstens 400 miljoen verkochte platen. Curt Cress trad op als bandlid van verschillende formaties zoals: Klaus Doldingers Passport, Atlantis, Spliff, Snowball, Curt Cress Clan en als gast bij talloze studio-opnamen en liveoptredens van Duitse en internationale artiesten, waaronder, Falco, Peter Maffay, Rick Springfield, Saga en Tina Turner. Zijn eigen solo-publicaties als drum avant-gardeproducties volgden: AVANTI, SING, BANG, TRIP. https://hvdommelen.nl/b/CressC.html

Într-un interviu, Cristi Gram, chitaristul trupei Phoenix, discută despre moștenirea lui Nicu Covaci și despre cum continuarea activității formației după dispariția acestuia a adus atât provocări, cât și oportunități de reinventare, culminând cu dezvoltarea operei rock „Nemuritorul”, dedicată fondatorului trupei. #CristiGram #NicuCovaci #Phoenix

Rusia a inclus trupa punk Pussy Riot pe lista organizațiilor „extremiste” și „teroriste”, subliniind că activitățile lor reprezintă o amenințare la adresa securității statului, după ce au fost interzise și condamnat la închisoare membri ai formației pentru acțiuni protestatare, inclusiv împotriva invaziei în Ucraina. #PussyRiot #extremism #terorism

Metallica a susținut un concert memorabil la Arena Națională din București, unde James Hetfield a subliniat sentimentul de apartenență la familia Metallica și a surprins publicul interpretând, alături de Robert Trujillo, melodia în română Cine eşti tu, oare? a formației Compact, în fața a peste 40.000 de fani entuziasmați. #Metallica #Bucuresti #Concert

Metallica a susținut un concert memorabil la București, unde James Hetfield a declarat că „Familia Metallica la București este în viață”, iar basistul Robert Trujillo a cântat în română piesa „Cine eşti tu, oare?” a formației Compact, încântând astfel cei peste 40.000 de fani prezenți la eveniment. #Metallica #ConcertBucurești #FamiliaMetallica