Search

The author stated that unconfirmed reports were circulating on social media that Kim Jong-un had suffered a brain hemorrhage, had fallen into a coma, or had died. He noted that when the dictator does not appear in public for several days, the internet begins to bury him. He added that in his view, it had so far always turned out that even those he grossly insulted survived their own obituary. #KimČongUn #zprávy #politika #KP (translated)

Tomas Kapler wrote that the woman died on September 30, 2026, in a hospital in Cambridge at the age of 90. According to him, MIT announced her death on October 7 and did not disclose the cause. He stated that she is survived by her daughter Lauren, son-in-law, two grandsons, four great-grandchildren, and siblings John, David, and Kathryn. In the obituary, the institute referred to her as more than just a pioneer. Kapler also described that the computer reported an overload three minutes before landing on the Moon, not a malfunction, and thanks to the design of the system, it safely deferred some tasks. According to him, few in the lab initially believed in this concept, but it proved itself during the landing. He also wrote that the woman advocated for the foundations of reliable programming and a safety net allowing for landing despite a software error, even though she was initially only allowed to make a note in the manual. #ZenyVeVede #Veda #Historie (translated)

"We have explored even the more distant corners of the marriage vow." Despite the scandals, he spent sixty years with his wife Mary ("we have explored even the more distant corners of the marriage vow," she once told the media), they raised two sons and had five grandchildren. #JeffreyArcher #literatura #nekrolog (translated)

Jeffrey Archer, a British writer and former politician, died at the age of 86 after a surprising death just a day after discussing his new book, with his life story, full of ups and downs, scandals, and literary success, often considered fascinating and comparable to his fictional narratives. #JeffreyArcher #literatura #nekrolog (translated)

Jeg har egentlig for længst besluttet ikke at svare på Poyas perfide personangreb eller hans skriverier om en region, han intet ved om eller har nogen som helst erfaring med at dække – men selvmålet er simpelthen for stort til ikke at pointere det håbløst absurde i, at han velvilligt og utrætteligt de sidste par år har gentaget udokumenterede påstande fra Hamas. Det er f.eks. helt okay at videreformidle historier og tabstal fra Hamas’ “sundhedsministerium”, som ikke skelner mellem kombattanter og civile (Hamas er en valid kilde, må man forstå -modsat IDF der jævnligt publicerer dokumentation for deres påstande). Altså Hamas, som selv offentliggør nekrologer over barnesoldater, der alle ryger i statistikken over dræbte i Gaza – men som civile, selvfølgelig. For et par år tilbage ville jeg være røget i flæsket på Poya over hans ekstremt provokerende og nedladende angreb – både på min person og mit professionelle virke. Over, at han vitterligt ingen respekt har for den erfaring, jeg har som journalist, eller de historier, jeg har dækket og stadig dækker for store internationale medier. At jeg ofte sætter livet på spil for at viderebringe de historier til jer derhjemme. Han deklarerede hånligt på et tidspunkt, at den værste krigsskade, jeg havde pådraget mig, var en solforbrænding i Tel Aviv. Et opslag, som folketingsmedlemmer fra Enhedslisten og Radikale Venstre rask væk likede i deres iver efter at nedgøre mig. Men i dag vælger jeg at holde igen med den tirade af modangreb, jeg ellers mener 100% på sin plads – specielt når det kommer til Poyas faglige kunnen eller mangel på samme. For den slags angreb har skadet mig langt mere, end de har gavnet mig har jeg lært med tiden. Derfor ligger jeg heller ikke længere i åbne slagsmål på sociale medier, hvilket nogle af jer måske har noteret. Jeg vælger derfor i stedet at skrive, at jeg oprigtigt har ondt af Poya. Virkelig. Det må ikke være sjovt at blive så indigneret over, at en dansk journalist viderebringer information fra en part i en krig, alt imens man lystigt viderebringer information fra en af verdens mest ondskabsfulde terrorgrupper. Jeg har sagt det før, Poya - jeg har absolut ingen interesse i at hverken skrive eller diskutere med dig. Det er langt under mit niveau. Jeg håber derfor du vil kanalisere din vrede en anden vej. Det ville klæde dig. #Journalistik #Mellemøsten #Ytringsfrihed

Wszystkie redakcje świata mają gotowe nekrologi sławnych osób. Tak na wszelki regularnie aktualizowane, żeby w razie co - jeden klik i nadążamy za niusem. Wydaje się że w tuskowej republice kartoflanej „wolne media” zaadaptowały tę rutynę do propagandowego gnojenia prześladowanych przez „obóz demokratyczny”. Takie Patryczki i Dorotki mają już gotowce z „niezależnej” prokuratury i od „naszych” sędziów - możliwe że na Ciebie Sławku też i na mnie - i tylko czekają na sygnał. Najśmieszniejsze jak sygnał przychodzi przed aresztowaniem, bo, jak to w Gangu Olsena… #WolneMedia #Propaganda #Polska

🙈Tega v Sloveniji ne priznaš rad, ker te takoj obtožijo, da si sentimentalen. Pa bom vseeno. 🇸🇮Ta teden sem bil v Berlinu ponosen, da sem Slovenec. Ganjen. In šokiran, ko sem seštel, koliko slovenskega znanja stoji na največjem tehnološkem sejmu na svetu. Ne v kotu. Na glavnem odru. Spomnite se leta 2018. Kitajci kupijo Gorenje. Vsa Slovenija je modrovala ob kavi. Vsak je vedel, kako se to konča. Poberejo znanje, zaprejo halo, premogovnik se tako ali tako zapira, Velenje pa ostane s spomini in praznimi bloki. Tudi sam sem to mislil. Priznam. Modroval sem ob kavi kot vsi. Potem pa prideš v Berlin, v dvorano 23, kjer ima Hisense eno največjih stojnic na sejmu. Kitajska korporacija, 180 trgov, prva na svetu pri velikanskih televizorjih. Globalna tiskovna konferenca, novinarji z vseh celin, kamere, prevajalci, cel svet gleda. In Kitajci so ključe tega odra dali Slovencem. Ne sponzorsko, ne za lepo fotografijo za domači tisk. Zaupali so nam, da vodimo šov. Na oder stopi Boštjan Pečnik iz Velenja. Za njim vodja razvoja. Naš. Vodja marketinga za Evropo. Naš. Vodja umetne inteligence. Naš. Luči, oder, režijo je naredilo slovensko podjetje. Kavo mi je skuhal Slovenec. Od prvega stavka na odru do zadnjega grižljaja. Ena največjih tehnoloških korporacij na svetu je svojo največjo evropsko predstavo zaupala mestu z manj kot 35.000 prebivalci. Ob kavi bi rekli, da to ni mogoče. Ampak tisto, kar me je zares zadelo, se ni zgodilo na odru. Zgodilo se je pri pečici. Tam sta stali Špela in Klavdija, dve mladi inženirki, ki sta napisali program za peko pizze. Ne marketing, ne hostesi. Onidve sta ta program spisali, testirali, popravljali, dokler ni bil pravi. In potem sta pekli. S savinjskim naglasom in brez pretiravanja: daleč najboljša pizza, kar sem jih jedel. Ne na sejmu. Kjerkoli. Nemec ob meni je vzel tretji kos in nehal spraševati o vatih. Malo naprej Anže. Pomivalni stroji. Sva se pol ure pogovarjala o sistemih šob. Pol ure! Kje je voda premočna, kje prešibka, zakaj so tale kot spremenili za 3 stopinje in kaj se je zgodilo s kozarci, ko so ga poskusili drugače. Pa Jasmina, ki mi je razložila, kako pečica sploh deluje in kako se zanjo razvija programska oprema. Ne na pamet, ampak tako, da sem razumel, zakaj moj kruh doma ni tak, kot bi moral biti, in kaj so oni naredili, da bo. Vsi Slovenci. Mladi. Izobraženi. In navdušeni. Ne tisto naučeno navdušenje s sejmov, ampak pravo, tisto, ko človek govori o svojem delu in pozabi, da je pred njim novinar. Eden od njih mi je mimogrede rekel, da ima najboljšo službo na svetu. In takrat veš, da firma nekaj dela prav. Ker to je stavek, ki ga ne moreš kupiti. Ni ga v nobenem sporočilu za javnost. Pove ga samo mlad inženir, ki zjutraj rad pride v službo. Zdaj pa seštejmo 1+1. 450 inženirjev v Velenju, ki razvijajo kuhinjske in premijske aparate za ves svet. Ne za Slovenijo, za svet. Za Ameriko, Avstralijo, Azijo. 4,8 milijarde evrov prihodkov Hisense Europe lani. 65 milijonov vložka samo v letu 2025. 9.600 ljudi v Evropi. To niso lepe besede za domači tisk. To je 450 plačilnih list v mestu, kjer se zapira premogovnik in ki smo mu pred 8 leti pisali nekrolog. Ja, vem. Odločitve padejo v Qingdau, ne v Šaleški dolini. Leta 2020 so odpuščali. Kuhinja, ki sama ve, kaj skuhati, bo v tvojem stanovanju s tistim usmerjevalnikom od Telekoma še malo počakala. Vse res. Ampak to so opombe pod črto. Ironija pa je, da je moral priti Kitajec, da nam je povedal, kar 30 let govorimo na okroglih mizah in ob kavi, pa nikoli ne naredimo. Da imamo pamet. Da imamo inženirje. Da znanje ni slogan, ampak plačilna lista in najboljša pizza na svetu. V Qingdau so to ugotovili prej kot v Ljubljani. Zato še enkrat, pa naj me obtožijo, česar hočejo. Ponosen. Ganjen. Šokiran. Velenje je stalo na glavnem odru v Berlinu in vodilo šov za cel svet. Vprašanje je samo, kdaj bo to opazila Slovenija. Ali pa bomo še naprej modrovali ob kavi. #Slovenija #Tehnologija #Inženirstvo

Losy tego człowieka to jedna z najsmutniejszych historii, jakie czytałem. Roger Borkum był konsultantem komputerowym, który pracował na 77. piętrze Wieży 1 WTC. Stracił pracę pod koniec lipca 2001 roku, dzięki czemu uniknął ataków z 11 września (wszyscy jego ówcześni współpracownicy zginęli w zamachu). Niedługo potem spotkała go kolejna tragedia. Jego żona w niewyjaśnionych okolicznościach straciła życie podczas podróży humanitarnej do Afryki. W nekrologu napisano tylko, że "bardzo się o nią troszczył", bo wcześniej poważnie chorowała. W wyniku splotu tych wszystkich wydarzeń Roger odciął się od świata: nie odbierał telefonów i listów ani nie odpowiadał na pukania do drzwi. Wkrótce zniknął. Widywano go czasami w schroniskach dla bezdomnych. Nie kontaktował się z rodziną przez 24 lata. 19 października 2025 roku został bestialsko skatowany na ulicy w centrum Jacksonville przez trzech nastolatków (patrz zdjęcia). Prześladowali go przez cały dzień. Chodzili za nim, kopali, skakali mu po głowie. Aż w końcu go zamordowali. Jaki morał z tej historii? #Tragedia #Historia #Bezdomność

Dolly Parton, legendární country zpěvačka a ikona popkultury, zemřela 25. srpna 2026 ve věku 80 let, a její jedinečný odkaz spočívá v schopnosti oslovit široké spektrum posluchačů napříč politickými a generačními rozdíly, přičemž během své kariéry ovlivnila mnohé svými hity a charismatem. #DollyParton #nekrolog #countryhudba

Dnešní Pětka Seznam Zpráv přináší informace o oslabování Nejvyššího kontrolního úřadu, pokračující segregaci romských dětí ve školách, nekrologu oblíbeného zpěváka Glena Hansarda, vysokém růstu produktivity práce v Polsku ve srovnání s Českem a plánech FIFA na privatizaci mistrovství světa ve fotbale. #NKÚ #segregace #GlenHansard

Nekrolog senátora Lindseyho Grahama, zveřejněný v Financial Times, oslavuje jeho více než třicetiletou kariéru jako významného zastánce americké moci a blízkého spojence Donalda Trumpa, přičemž podtrhuje jeho neúnavné úsilí o podporu Ukrajiny a kritiku Ruska až do jeho předčasného úmrtí v roce 2026. #LindseyGraham #Ukrajina #Trump

Artykuł opisuje tragiczne wydarzenia Poznańskiego Czerwca z 1956 roku, koncentrując się na najmłodszej ofierze, 13-letnim Romku Strzałkowskim, który zginął w trakcie brutalnie stłumionych protestów robotniczych, a jego wiek został celowo sfałszowany w nekrologu, aby ukryć fakt, że w demonstracji zginęło dziecko. #PoznańskiCzerwiec1956 #strajk #robotnicy

David Hockney, britský malíř a významná postava umění, zemřel ve věku 88 let, přičemž jeho dílo vždy odráželo hezčí stránku světa a přinášelo radost, zejména během těžkých časů, kdy svým vzkazem „Nezapomeňte, že jaro zrušit nemůžou“ inspiroval mnohé k oslavě krásy a svobody života. #DavidHockney #výtvarnéumění #nekrolog #dobrezpravy

APEL pani od historii ❗️❗️❗️ Jeżeli jakiś polityk kompletnie OSZALAŁ albo sprzedał duszę Diabłu...BREDZĄC : "To zrobili nacjonaliści z OUN/UPA a nie Ukraińcy !". To proszę wszystkich kierować do Szkoły w Obrzydłówku...drogę znacie. Tak się składa, że nie jestem na grillu, nie spaceruję po górach ani nad morzem, tylko siedzę jak zawsze, w naszym szkolnym Archiwum i jestem w stanie każdego w Polsce "wyprostować" na materiałach źródłowych. Proszę bardzo ⬇️ Od wiosny 1944 r., mimo trwania mordów we wschodnich powia­tach Rzeczypospolitej, bandy złożone z członków OUN i UPA, policji ukraińskiej, dezerterów z SS-Galizien i lokalnej ludności ukraińskiej roz­poczęły rajdy na lewym brzegu Bugu. Zaczęło się mordowanie ludności polskiej w południowo-wschodniej części Lubelszczyzny. Do najokrut­niejszych zbrodni doszło w powiatach Tomaszów Lubelski i Hrubieszów, które nacjonaliści ukraińscy ogłosili terytorium przynależnym do „Wiel­kiej Ukrainy”. Według danych Polskiego Komitetu z Hrubieszowa, jedy­nie w marcu 1944 r. około 70% wsi w tym powiecie zostało spalonych, a ludność polska wymordowana lub rozproszona. Stopniowo wyludnieniu uległy całe gminy. Reszta polskich mieszkańców uciekła z obawy przed okrucieństwem Ukraińców. Były to dziesiątki tysięcy ludzi. Według szacunków, liczba uciekinierów w tym okresie - tylko z po­wiatu hrubieszowskiego i zamojskiego - wyniosła ok. 83 000 osób. „W samym mieście Lwowie policja ukraińska strzela Polaków w wie­czornych godzinach, wykorzystując zmrok tak dalece, że pojawianie się na ulicach w godzinach wieczornych, zwłaszcza dla młodzieży, jest po­łączone z dużym niebezpieczeństwem. Liczba zamordowanych waha się z pewnością między 7 000 a 9 000 osób, trudno bowiem o dokładne zestawienie, zwłaszcza pojedynczych mordów, które panują wszędzie nagminnie”. Cała Katedra we Lwowie oblepiona była klepsydrami: „zmarł po krótkich, a ciężkich cierpieniach”. Rodziny i przyjaciele wielu zamordowanych Polaków początkowo zamieszczali nekrologi w gazetach lwowskich. Pod nazwiskiem każdego zamordowanego umieszczano zdanie „zginął tragicznie”. Wskutek interwencji działaczy Ukraińskiego Centralnego Komitetu u władz okupacyjnych nekrologi te w gazetach gadzinowych przestały się ukazywać. Wśród ofiar ludobójstwa szalejącego w kresowych województwach było wielu księży katolickich, których zabijano w szczególnie okrutny i wyrafinowany sposób. Wielu przedstawicieli kleru greckokatolickie­ go nie tylko nie powstrzymywało morderców, ale wręcz zachęcało do zbrodni. Relacje naocznych świadków mówią o trudnym do wyobrażenia błogosławie­niu przez księży prawosławnych i greckokatolickich narzędzi zbrodni- noży, siekier czy wideł. Dochodziło nawet do bezpośredniego udzia­łu kapłanów, ich dzieci i najbliższych krewnych w mordach na Polakach. Na zdjęciu Polacy we Lwowie, nieświadomi nadchodzącej Zagłady. Źródło : Odpisy listów do metropolity Adama Sapiehy zachowane w zbiorach Rady Głównej Opiekuńczej w Krakowie, dotyczące strat poniesionych w archidiecezji lwowskiej na skutek na­ padów Ukraińców na ludność polską obrządku rzymskokatolickiego. Biblioteka Zakładu Narodowego im. Ossolińskich Sygnatura archiwalna : 16721/11 Tom drugi, strona 259-263 Sprawozdanie Delegata RGO na Dystrykt Galicja za miesiąc luty i marzec 1944 Archiwum Akt Nowych, Sygnatura 75, strony 27-29 Lucyna Kuklińska - "Dzieje Komitetu Ziem Wschodnich na tle losów ludności polskich Kresów w latach 1943-1947". Przypominam o nowym OBOWIĄZKU a właściwie szkolnej PROŚBIE ⬇️ Uczniów którzy korzystają z naszej szkolnej kawiarki, bardzo PROSZĘ o wpisywanie imienia i nazwiska (obojętnie jakiego). Czyli zamiast "XYZ" piszemy : Jan Nowak a zamiast "Wdzięczna Uczennica", piszemy : Anna Kowalska. Opresyjne państwo łupi biedotę aż miło. Buycoffee ściąga jeden haracz a skarbówka drugi...i nikt nie zapyta : czy biednej wiejskiej nauczycielce, starczy na chleb ??? Bardzo dziękuję ! https://t.co/uYX0ELDkuR #Historia #Polska #Ludobójstwo

Sebő Ferenc emlékére írt nekrológ hangsúlyozza, hogy életműve nem csupán a népzene népszerűsítéséről szólt, hanem arról is, hogyan lehet a kulturális missziót átmenteni különböző történelmi és politikai kontextusok között, miközben a népzene újra használt és élettel teli eleme lett a magyar kultúrának. #SebőFerenc #népzene #táncház