Dnes se mi stala taková maličkost, která mě ale opravdu dojala. Krev mi odebírala Lena, ukrajinská uprchlice. Zavolala pana doktora a říká: „To je Gábi, která pomáhá nám i našim dětem“ 🥹💙💛. Najednou jsem měla vlhké oči. Pomalu se daří, aby si moje holky, našly práci ve svých profesích. A teď držte palce druhé Leně🤞.Po čtyřech letech se snad podaří změnit práci za lepší, přímo v místě bydliště, bez dojíždění, v nejlepší restauraci v Ostrově. #ukrajinskauprchlice #pomos #emoce
Amerykańska EPA znosi limity emisji CO₂ dla elektrowni. I tak właśnie kończy się nieprzemyślana polityka klimatyczna, której głównym osiągnięciem jest wzrost cen energii dla odbiorców. Przemyślana polityka klimatyczna powinna promować rozwiązania, których „efektem ubocznym” jest redukcja CO₂, a które przede wszystkim zapewniają tanią i stabilną energię. Dlaczego? Bo stabilna i tania energia dla odbiorców (A NIE NA GIEŁDZIE ;)) to rozwój, a rozwój to możliwość rozwiązywania problemów związanych ze zmianami klimatu. W Polsce takim rozwiązaniem powinna być nowoczesna energetyka węglowa jako pomost np. do energetyki jądrowej. W Niemczech — zachowanie energetyki jądrowej. Tymczasem jedno i drugie wygląda dziś jak fikcja. Jak wykazywałem wcześniej, sama modernizacja floty węglowej w Polsce pozwoliłaby na redukcję CO₂ większą niż ta obserwowana obecnie dzięki panelom i wiatrakom. Co najważniejsze, pozwoliłaby naszej gospodarce utrzymać unikatowe w skali globu kompetencje. Oczywiście powinno się to wydarzyć wiele lat temu. Teraz potrzebna jest ostra korekta. Postawienie na węgiel jako paliwo pomostowe, zamiast gazu, który musimy sprowadzać i którego dostępność uzależnia nas od sytuacji na światowych rynkach. Reaktywacja programu Bloki 200+, zamiast planowanych gazówek OCGT. Zatrzymanie horrendalnych subsydiów dla NOZE i przekierowanie na wydajną energetykę. Kontraktowanie nowych, nowoczesnych mocy węglowych zamiast gazowych, aby uniknąć luki wytwórczej. Realne docenienie naszych lokalnych możliwości. #politykaklimatyczna #energetyka #CO2
Panie Błaszczak, obejrzałem Pańską wypowiedź i naprawdę nie wiem, skąd ten triumfalny uśmiech przy słowie SAFE - przy okazji- wymawia się sejf, skoro już buduje Pan na tym słowie całą swoją narrację 🤷♂️ Zastosował Pan bardzo prosty zabieg. Najpierw mówi Pan o Patriotach z 2018 roku i stwierdza że wtedy nie było SAFE, a pieniądze były z polskiego budżetu. Oczywiście, że w 2018 roku nie było SAFE. Nikt przy zdrowych zmysłach nie twierdzi, że kontrakt podpisany siedem lat przed powstaniem tego instrumentu został z niego sfinansowany 🤦♂️ Pierwsza faza Wisły rzeczywiście została zakontraktowana w marcu 2018 r. za 4,75 mld dolarów - tyle potrafiłem znaleźć. Tylko że następnie bierze Pan ten jeden przykład i buduje na nim zupełnie inną opowieść: PiS miał pieniądze z podatków Polaków na zbrojenia, 500+, 13. i 14. emeryturę, a obecny rząd musi brać pożyczkę SAFE. I tutaj zaczyna się MANIPULACJA z pana strony - jak zwykle. Bo pański rząd również finansował zbrojenia długiem i zagranicznymi pożyczkami. W 2023 roku Polska podpisała z USA umowę bezpośredniej pożyczki FMF do 2 mld dolarów na modernizację polskiej armii 🤷♂️ Przy kontraktach koreańskich nik opisała m. in. 5 mld dolarów finansowania pomostowego oraz mechanizm dalszego finansowania kredytowego przez Fundusz Wsparcia Sił Zbrojnych 🤷♂️ Mało? To zajrzyjmy do tych 13. i 14. emerytur, którymi również się Pan pochwalił. NIK stwierdziła wprost, że w 2023 roku Fundusz Solidarnościowy finansujący te świadczenia był ... zadłużony, a pieniądze na ich wypłatę pochodziły w znacznej części z ... kolejnych pożyczek: 8 mld zł z Funduszu Pracy, 5 mld zł z Funduszu Rezerwy Demograficznej, 8,1 mld zł pożyczki płynnościowej z budżetu państwa. Czyli kiedy pożyczał rząd PiS, nazywa Pan to dzisiaj "potrafiliśmy zapewnić pieniądze" 🤦♂️ Kiedy Polska korzysta z SAFE, nagle z ironicznym uśmiechem podkreśla Pan: POŻYCZKA. Nie, Panie Błaszczak. Kredyt nie pzrestaje być kredytem dlatego, że zaciąga go PiS. Pożyczka nie zamienia się magicznie w pieniądze Polaków dlatego, ze wydaje ją Pański rząd. A deficyt budżetowy nie znika dlatego, że obok wydatku napiszemy 500+ 🤷♂️ Może pan sobie do woli bronić własnych decyzji zbrojeniowych. Może Pan uważać projektSAFE za rozwiązanie gorsze i wykazywav dlaczego, ale proszę wtedy porównać koszt finansowania, oprocentowanie, terminy, warunki i przeznaczenie środków. A nie budować ludziom bajki, że za PiS Polska kupowała uzbrojenie za pieniądze leżące w kasie, rozdawała 500+, 13 i 14 emeryturę, a dopiero obecny rząd odkrył coś tak strasznego jak dług publiczny. Bo dokumenty NIK mają tę paskudną właściwość, że nie usmiechają się znacząco do kamery - pokazują liczby 🫣 Panie Błaszczak, chyba zacznę od Państwa pobierać jakąś gażę za czas poświęcony na przekopywanie raportów NIK. Bo zapewniam - nie jest to ani przyjemne, ani lekkie zajęcie. Ale skoro kolejne publiczne wypowiedzi zmuszają mnie do sprawdzania, czy za efektowną polityczną narracją przypadkiem znowu nie zniknęły kredyty, pożyczki, fundusze pozabudżetowe i kilka miliardów długu, to chyba zaczyna się z tego robić całkiem regularna praca 🙂 #Polska #finanse #polityka
☢️ Reflexão da Cooperativa: olha, afinal a banana tem caroço! Fui ler as 34 páginas do requerimento redigido pelo ToZé ao Tribunal Constitucional a propósito da lei de estrangeiros e de concessão de asilo. Pesado. Muita palha, muita conversa. Algum Marcelo Rebelo de Sousa no sketch do RAP sobre o aborto. Decidi focar-me num ponto específico. ➡️➡️Aquele em que a lei admite expulsar determinados estrangeiros condenados por crimes muito graves apesar de terem filhos menores portugueses e o ToZé, tomado pela inquietação paternal, pergunta se afastar aquele progenitor não poderá ferir o superior interesse da criança. Sim, quem é que vai ensinar o puto a fazer uma bomba, ou a cometer um triplo homicídio. Para ser bem feito, é preciso técnica. É por isso uma preocupação comovente. Sobretudo porque pressupõe uma coisa que o resto do direito português passa os dias a desmentir aos próprios portugueses, que ter um pai ou mãe por perto é, por definição, melhor do que não o ter.⬅️⬅️ Há crianças que são retiradas aos pais sem que ninguém tenha morto, violado, raptado ou rebentado alguma coisa. Basta, e bem, que o Estado conclua que naquela casa existe violência, abandono, negligência grave, abuso ou um ambiente capaz de transformar uma infância num pesadelo. Nesses dias ninguém aparece diante do tribunal com um violino a explicar que separar uma criança dos progenitores é uma violência intolerável contra a unidade familiar. Chamamos-lhe proteção. Às vezes pomos a criança numa instituição, outras vezes noutra família, outras limitamos visitas, e fazemos tudo isto porque há uma evidência que até o mais modesto técnico de proteção de menores conhece, que um progenitor pode ser biologicamente indispensável para fabricar uma criança e perfeitamente dispensável para a criar. Não deveria, sou o mais possível contra, mas sabemos que há casos. Só que depois entra em cena a imigração e parece que a legislação muda. O mesmo homem pode ser condenado a uma pena longa por um crime suficientemente grave para o Estado lhe fechar uma porta de ferro durante anos, arrancando-o à rotina do filho e àquela extraordinária unidade familiar que aparentemente sobrevive sem dificuldades entre duas paredes de betão, barras de ferro e o horário de visitas. A criança pode passar cinco ou oito anos a ver o pai através das regras de um estabelecimento prisional e isso é uma consequência triste, mas juridicamente suportável, da circunstância bastante prosaica dum progenitor ter decidido cometer um crime grave. ⚠️Ora aparentemente a cadeia não destrói a família; já a fronteira, pelos vistos, sim. A Carregueira preserva afetos. Rabat desfaz laços de sangue, será isso? Estar a cinquenta quilómetros, fechado numa cela, continua a ser uma espécie de paternidade de proximidade; estar a duas horas de avião transforma uma criança portuguesa, filha de pais estrangeiros, numa vítima constitucional. Eu não sabia que o amor de um pai/mãe perde propriedades químicas para lá de Badajoz. E o mais extraordinário é que a lei nem sequer parte para esta história com o machado prontinha a degolar pessoas. Obriga a ponderar o caso concreto, a relação com o filho, a unidade familiar, o interesse da criança. Que pai é este? Que relação mantém realmente com o menor? É uma presença protetora, afetiva, estruturante, ou apenas um nome numa certidão e uma fotografia antiga na cómoda? O que representa para aquela criança? Que crime cometeu? Que risco oferece? Que dano provocaria a expulsão? Pode a relação continuar de outra forma? Talvez, feitas as contas, a conclusão seja que deve ficar. Mas talvez seja exatamente a contrária, e parece ser esta segunda possibilidade que deixa o Tó Zé particularmente desconfortável para um estrangeiro, mas que para os nacionais, está ótima. Ora bem ToZé, se a criança é realmente o centro da decisão, então temos de aceitar que, em certos casos, afastar um pai pode não ser uma tragédia acrescentada à sua vida. Pode ser o princípio do silêncio depois de anos de ruído. Pode ser a porta que finalmente deixa de bater durante a noite. Pode ser a ausência da presença errada. Os tribunais de família sabem-no, as CPCJ sabem-no, milhares de adultos que passaram infâncias inteiras a desejar que alguém o tivesse afastado dos seus progenitores, sabem-no. Só nesta discussão parece surgir a ideia infantil de que o pai, por ser pai, ou mãe, transporta consigo esta espécie de radiação benigna que deve permanecer geograficamente próxima da criança, ainda que separados por muros muito altos. Não transporta. Há pais extraordinários a milhares de quilómetros e há monstros a dormir no quarto ao lado. ➡️➡️O que me incomoda, portanto, não é o Seguro querer proteger crianças. É precisamente o contrário. É usar a criança como argumento para proteger o adulto e chamar a isso proteção da criança. A certa altura o menor deixa de ser uma pessoa cujo interesse devemos descobrir e passa a funcionar como uma pequena âncora constitucional, lançada pelo progenitor no território nacional, camaradas, daqui não me tiram, porque eu tenho descendência portuguesa. Nada disto poderia ser pior. Não pode ser, não são as fronteiras que transformam crianças em escudos. São os adultos. O Estado devia ter a decência de não ajudar à festa. Para vossa eventual reflexão. o dono da cooperativa Nota: o vídeo promocional é uma palermeira sem sentido, e no entanto, ajudou a ganhar umas presidenciais. Está tudo dito. #DireitosHumanos #Imigração #ProteçãoInfantil
Dziękuję wszystkim, którzy 31 lipca byli z nami na pierwszym Festiwalu Idei @RozwojPlus. Dziękuję za Waszą obecność, energię i wiarę. Za każdą rozmowę, każdy uśmiech, każdą wyciągniętą dłoń, każdy pomysł i każdy odważny głos w dyskusji. Dziękuję tym, którzy przyjechali z najdalszych zakątków Polski, którzy zostali z nami do samego końca i pokazali, że jest w naszym kraju ogromna siła ludzi gotowych działać dla wspólnej sprawy. Dziękuję również za wielką aktywność w internecie – za relacje, komentarze, zdjęcia, nagrania i tysiące udostępnień. To dzięki Wam nasze przesłanie poszło w Polskę. Przesłanie o Ojczyźnie silnej, bezpiecznej, sprawiedliwej i ambitnej. O Polsce, która nie godzi się na przeciętność, nie spuszcza głowy i nie rezygnuje ze swoich marzeń. 31 lipca pokazaliśmy, że nie jesteśmy tylko środowiskiem politycznym. Jesteśmy wspólnotą ludzi, których łączy wiara w Polskę i gotowość do ciężkiej pracy. Pokazaliśmy, że potrafimy rozmawiać, słuchać, łączyć różne doświadczenia i wspólnie wyznaczać kierunek. Jestem z Was dumny. I chcę Wam jasno powiedzieć: to spotkanie nie było zakończeniem. To był początek. Początek wielkiego marszu przez Polskę. Marszu po prawdę, nadzieję, ambitny program i przyszłe zwycięstwo. Ruszamy razem – z podniesioną głową, z odwagą i przekonaniem, że najlepsze dopiero przed nami. Pokazaliśmy, że Polacy chcą rozmawiać o przyszłości. Że potrzebują nie kolejnych partyjnych sporów, lecz idei, konkretów i nadziei. Pokazaliśmy, że jest w Polsce ogromna energia ludzi gotowych pracować, działać i walczyć o zwycięstwo. Przed nami szczególny czas. Czas odzyskiwania naszych szans. Czas docierania do ludzi, którzy potrzebują prawdy, potrzebują nadziei, nowych impulsów i ciekawych programów. Projektów takich jak te, które zostały przedstawione podczas naszego wspaniałego, pierwszego Festiwalu Idei. Patrzę na Państwa i jestem naprawdę dumny. Jestem dumny z tego, co udało nam się osiągnąć przez osiem lat naszych rządów. Jestem dumny z tego, że niezależnie od przeciwności losu nie zatrzymujemy się, lecz podejmujemy trud i z determinacją walczymy o lepszą Polskę. Jestem dumny z tego, co wspólnie osiągnęliśmy, i jestem przekonany, że największe sukcesy są jeszcze przed nami. Kochani, za sprawą filmu Christophera Nolana wielu z nas przypomniało sobie o „Odysei”, o Odyseuszu i jego wielkiej wyprawie. 𝗪𝗮𝗿𝘁𝗼 𝘇𝗮𝗱𝗮𝗰́ 𝘀𝗼𝗯𝗶𝗲 𝗽𝘆𝘁𝗮𝗻𝗶𝗲: 𝗼 𝗰𝘇𝘆𝗺 𝘁𝗮𝗸 𝗻𝗮𝗽𝗿𝗮𝘄𝗱𝗲̨ 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝘁𝗮 𝗼𝗽𝗼𝘄𝗶𝗲𝘀́𝗰́? To opowieść o ruchu, o podejmowaniu wyzwań, o odwadze wyjścia poza to, co bezpieczne i znane. Odyseusz nie pozostał w porcie, chociaż tam byłby bezpieczny. Podjął wyprawę w nieznane. Wyprawę ku temu, co najważniejsze. Pełną raf, ryzyka i syreniego śpiewu, ale konieczną. Bo to właśnie taka droga nadaje życiu sens, cel i kierunek. Taka wyprawa jest dziś przed nami. Wyprawa będąca walką o Polskę dumną, sprawiedliwą, dostatnią i silną. Tak silną, aby mogła sama bronić się przed zagrożeniami i skutecznie walczyć o swoje interesy. O Polskę, która odrzuci układy i układziki stojące w cieniu wielkiego Okrągłego Stołu. Musimy wyjść poza założenia, które przez lata ograniczały rozwój naszej Ojczyzny. Musimy patrzeć w przyszłość i budować państwo silniejsze, sprawiedliwsze i bardziej podmiotowe niż III Rzeczpospolita. Dlatego moje wystąpienie oparłem na czterech podstawowych pytaniach: 𝗣𝗼 𝗽𝗶𝗲𝗿𝘄𝘀𝘇𝗲: 𝗱𝗹𝗮𝗰𝘇𝗲𝗴𝗼 𝘁𝘂𝘁𝗮𝗷 𝗷𝗲𝘀𝘁𝗲𝘀́𝗺𝘆? Dzisiaj, anno domini 2026, Polska stoi przed wyborem. Możemy stoczyć się po równi pochyłej w dół albo wspiąć się na wyższy poziom rozwoju, prestiżu i siły. Jestem przekonany, że jesteśmy tutaj dlatego, że każda i każdy z Was – niezależnie od tego, czy ma poglądy lekko na lewo od centrum, na prawo od centrum czy jeszcze bardziej na prawo – nosi w sercu Polskę. Łączy nas przywiązanie do solidarności, wolności i siły naszej Ojczyzny. Łączy nas marzenie o Polsce, która jest podmiotowa, bezpieczna i szanowana. Dlatego tak ważne są takie spotkania. Dlatego tak ważna jest integracja różnych środowisk patriotycznych poprzez Stowarzyszenie Rozwój Plus. Musimy zrobić wszystko, abyśmy już nigdy więcej nie odnosili wyłącznie pyrrusowych zwycięstw. Nasze zwycięstwo musi być zwycięstwem rzeczywistym – politycznym, społecznym i programowym. Jesteśmy tutaj po to, aby rozmawiać również z tymi, którzy dzisiaj nas krytykują, ale rozumieją, że system będący rezultatem układów i układzików Okrągłego Stołu musi się skończyć. I skończy się. 𝗞𝗶𝗺 𝗷𝗲𝘀𝘁𝗲𝘀́𝗺𝘆? Jesteśmy przedsiębiorcami i pracownikami. Jesteśmy ludźmi młodymi i tymi, którzy zgromadzili już wielkie życiowe doświadczenie. Jesteśmy mieszkańcami Polski lokalnej, wsi, małych i średnich miast, ale także wielkich aglomeracji. Pochodzimy z różnych miejsc, wykonujemy różne zawody i mamy różne doświadczenia. Łączy nas jednak jedna naczelna idea: Polska musi być na tyle silna, aby mogła się sama obronić, i na tyle dostatnia i sprawiedliwa, aby każdy Polak mógł korzystać z jej sukcesu. Niezależnie od tego, jak różnimy się w niektórych poglądach, naszą racją stanu jest umiejętność rozmowy, przerzucania pomostów i szukania porozumienia. Stowarzyszenie Rozwój Plus właśnie taką rolę będzie pełnić. Chcę podziękować wszystkim, którzy przyszli tutaj i prezentowali swoje poglądy, również ludziom spoza naszych środowisk, spoza naszych baniek i utartych wyobrażeń. Jestem Wam szczególnie wdzięczny za to, że pomimo upału byliście z nami do samego końca. Niech z Małej Warszawy do wielkiej Warszawy, a następnie do całej Polski popłynie pieśń przyszłego zwycięstwa. Zwycięstwa Polski. 𝗗𝗼𝗸𝗮̨𝗱 𝘇𝗺𝗶𝗲𝗿𝘇𝗮𝗺𝘆? Aby określić cel, musimy najpierw dobrze zdefiniować stan, w którym dzisiaj znalazła się Polska. Historia nie wybacza błędów popełnianych w czasach, kiedy państwo staje na rozdrożu. Historia nagradza tych, którzy potrafią złapać byka za rogi, nazwać wyzwania współczesności i przedstawić ofertę, która na te wyzwania odpowiada. Słyszeliśmy niedawno, że Polska stała się dwudziestą gospodarką świata. To ważne osiągnięcie, z którego trzeba się cieszyć. Musimy jednak patrzeć głębiej. Musimy analizować podstawowe statystyki realnej siły państwa. 𝗡𝗮 𝗸𝘁𝗼́𝗿𝘆𝗺 𝗺𝗶𝗲𝗷𝘀𝗰𝘂 𝗷𝗲𝘀𝘁 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗮 𝗽𝗼𝗱 𝘄𝘇𝗴𝗹𝗲̨𝗱𝗲𝗺 𝗣𝗞𝗕 𝗻𝗮 𝗺𝗶𝗲𝘀𝘇𝗸𝗮𝗻́𝗰𝗮? 𝗝𝗮𝗸 𝘄𝘆𝗴𝗹𝗮̨𝗱𝗮 𝘀𝗶ł𝗮 𝗻𝗮𝗯𝘆𝘄𝗰𝘇𝗮 𝗣𝗼𝗹𝗮𝗸𝗼́𝘄? 𝗝𝗮𝗸𝗶 𝗺𝗮𝗷𝗮̨𝘁𝗲𝗸 𝘇𝗼𝘀𝘁𝗮ł 𝘇𝗴𝗿𝗼𝗺𝗮𝗱𝘇𝗼𝗻𝘆 𝗻𝗮 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗲𝗴𝗼 𝗺𝗶𝗲𝘀𝘇𝗸𝗮𝗻́𝗰𝗮? 𝗝𝗮𝗸 𝘀𝗶𝗹𝗻𝗲 𝘀𝗮̨ 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗽𝗿𝘇𝗲𝗱𝘀𝗶𝗲̨𝗯𝗶𝗼𝗿𝘀𝘁𝘄𝗮, 𝘁𝗲𝗰𝗵𝗻𝗼𝗹𝗼𝗴𝗶𝗲 𝗶 𝗺𝗮𝗿𝗸𝗶? W tych zestawieniach nie ma nas jeszcze w światowej pierwszej dwudziestce. A ja chcę, żebyśmy tam byli. I właśnie tam zmierzamy. Chcemy znaleźć się w światowej czołówce pod względem realnych atrybutów siły: konkurencyjności, produktywności, innowacyjności i rentowności polskich przedsiębiorstw. Bo większa rentowność polskich firm musi oznaczać wyższe wynagrodzenia polskich pracowników. Tak musi być ułożona polska gospodarka i polskie społeczeństwo, aby nikogo nie pozostawiać za burtą. Każdy obywatel ma prawo być częścią sukcesu Rzeczypospolitej. Zmierzamy jednak również do realizacji bardzo konkretnych celów. Dlatego podczas Festiwalu Idei mogliście Państwo wysłuchać pierwszych poważnych, pogłębionych dyskusji, będących rezultatem analiz, badań i pracy ekspertów. Rozmawialiśmy między innymi o imigracji. Nie chcemy niekontrolowanej imigracji. Nie chcemy zalewu ludzi z Afryki i Bliskiego Wschodu. Nie pozwolimy, aby bezpieczeństwo polskich rodzin zostało podporządkowane decyzjom unijnych biurokratów. Widzimy również potop chińskich produktów i marek, który pokazuje kolejne wielkie wyzwanie, przed którym stoimy. Polska nie znajduje się już tylko pomiędzy Niemcami a Rosją. Dzisiaj Polska znajduje się przede wszystkim pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami – pomiędzy największymi potęgami gospodarczymi, technologicznymi i militarnymi współczesnego świata. Musimy umieć odnaleźć się w tej rywalizacji. Musimy budować własną siłę i prowadzić politykę zgodną z polskim interesem narodowym. 𝗝𝗮𝗸𝗶𝗲 𝘀𝗮̨ 𝗻𝗮𝘀𝘇𝗲 𝗴ł𝗼́𝘄𝗻𝗲 𝘄𝗮𝗿𝘁𝗼𝘀́𝗰𝗶? Pierwszą jest patriotyzm, ponieważ patriotyzm jest naczelną wartością mojego życia. Ale polskiego patriotyzmu nie da się oddzielić od wiary, chrześcijańskiej tradycji i zasad, na których przez ponad tysiąc lat budowaliśmy naszą wspólnotę. Polska wyrasta z chrześcijaństwa. Z szacunku dla ludzkiego życia, godności każdego człowieka, odpowiedzialności za rodzinę, troski o słabszych i przekonania, że wolność bez prawdy, moralności i odpowiedzialności prowadzi do chaosu. Dlatego nie pozwolimy wyrwać krzyża z polskiej historii, kultury i przestrzeni publicznej. Nie zgodzimy się, aby wiara była spychana do sfery prywatnej, rodzina przedstawiana jako przeżytek, a tradycyjne wartości jako powód do wstydu. Naszym fundamentem pozostaje Dekalog. Nie jako zbiór pustych haseł, ale jako moralny kompas człowieka, rodziny i całego państwa. „Nie zabijaj”, „nie kradnij”, „nie mów fałszywego świadectwa”, „czcij ojca swego i matkę swoją” – to zasady, bez których nie ma uczciwego życia społecznego, odpowiedzialnej polityki ani trwałej wspólnoty narodowej. Musimy jednak odpowiedzieć sobie na pytanie, jak rozumieć patriotyzm w XXI wieku. Jeżeli jako polski przedsiębiorca podbijasz zagraniczne rynki – jesteś patriotą. Jeżeli prowadzisz think tank i tworzysz rozwiązania odpowiadające na najważniejsze wyzwania współczesności – jesteś patriotą. Jeżeli jesteś działaczką lub działaczem patriotycznego ugrupowania i poświęcasz swój czas dla dobra wspólnego – jesteś patriotą. Jeżeli jako naukowiec, przedsiębiorca, samorządowiec, prezydent miasta, burmistrz, wójt, starosta czy radny bierzesz się za bary ze współczesnością i pracujesz dla swojej wspólnoty – jesteś patriotą. Patriotyzm, który będę promował przez najbliższe lata i dekady, jest patriotyzmem przyszłości zakorzenionym w patriotyzmie przeszłości. Jest patriotyzmem nowoczesnym, ale osadzonym na trwałym fundamencie naszej historii, kultury, wiary i tradycji. Drugą wartością jest nasza silna tożsamość, będąca źródłem naszej siły. Głęboko wierzę, że państwo, które nie wie, kim jest, nie będzie wiedziało, dokąd zmierza. Dlatego silna tożsamość musi być podstawą naszych polityk: rodzinnej, demograficznej, imigracyjnej, gospodarczej, społecznej i dotyczącej bezpieczeństwa. Nie myliliśmy się w naszych diagnozach dotyczących wpływu finansów na życie gospodarcze. Nie myliliśmy się w sprawie Rosji, Ukrainy, Niemiec i wielu innych aspektów polityki międzynarodowej. Nie myliliśmy się również, wskazując na katastrofalne trendy demograficzne, które stają się dziś jednym z największych problemów Polski, Europy i świata. Za nami stoją dobre diagnozy. To Wasze umysły, Wasze serca, Wasze przemyślenia i analizy już pięć czy dziesięć lat temu prowadziły do właściwego rozpoznania najważniejszych zagrożeń. Teraz musimy przekuć te diagnozy w działanie. Kochani, 31 lipca rozpoczęliśmy wielki marsz. Ruszamy w trasę po całej Polsce. Będziemy odwiedzać wsie, miasteczka i największe miasta. Będziemy rozmawiać z Polakami, słuchać ich pomysłów, poznawać ich problemy i wspólnie tworzyć program dla naszej Ojczyzny. 𝗡𝗶𝗲 𝗰𝗵𝗰𝗲𝗺𝘆 𝘇𝗮𝗺𝘆𝗸𝗮𝗰́ 𝘀𝗶𝗲̨ 𝘄 𝗴𝗮𝗯𝗶𝗻𝗲𝘁𝗮𝗰𝗵. 𝗡𝗶𝗲 𝗰𝗵𝗰𝗲𝗺𝘆 𝗽𝗼𝗹𝗶𝘁𝘆𝗸𝗶 𝘁𝘄𝗼𝗿𝘇𝗼𝗻𝗲𝗷 𝘄𝘆ł𝗮̨𝗰𝘇𝗻𝗶𝗲 𝘄 𝗪𝗮𝗿𝘀𝘇𝗮𝘄𝗶𝗲. 𝗖𝗵𝗰𝗲𝗺𝘆 𝗣𝗼𝗹𝘀𝗸𝗶 𝗯𝘂𝗱𝗼𝘄𝗮𝗻𝗲𝗷 𝗿𝗮𝘇𝗲𝗺 𝘇 𝗣𝗼𝗹𝗮𝗸𝗮𝗺𝗶. Dlatego już 15 października, w rocznicę wyborów, spotkamy się na wielkiej konwencji Rozwoju Plus. Tego dnia pokażemy, że Polska nie jest skazana na chaos, przeciętność i niespełnione obietnice. Pokażemy, że istnieje siła, która ma doświadczenie, odwagę, program i gotowość, aby ponownie wziąć odpowiedzialność za kraj. Przed nami długa droga. Nie będzie łatwa. Wielkie sprawy nigdy jednak nie rodzą się z wygody, zwątpienia i czekania. Rodzą się z odwagi, pracy i odpowiedzialności. Ja jestem gotowy tę drogę prowadzić. Ruszamy z podniesioną głową. Z wiarą w Polskę. Z nadzieją na zwycięstwo. Z determinacją, aby dokończyć to, co rozpoczęliśmy. Dlatego proszę Was o dalszą aktywność. Rozmawiajcie z ludźmi. Udostępniajcie nasze wystąpienia, materiały i propozycje programowe. Pokazujcie energię Rozwoju Plus w internecie i w swoich lokalnych społecznościach. Zapraszajcie kolejnych ludzi do wspólnej pracy. Każdy komentarz, każde udostępnienie, każda rozmowa i każdy nowy człowiek, który do nas dołącza, przybliża nas do celu. Dziękuję za Waszą obecność 31 lipca. Dziękuję za Waszą energię, aktywność i wiarę w Polskę. A już dziś zapraszam wszystkich na 15 października – na wielką konwencję Rozwoju Plus. 𝗦𝗽𝗼𝘁𝗸𝗮𝗷𝗺𝘆 𝘀𝗶𝗲̨ 𝗷𝗲𝘀𝘇𝗰𝘇𝗲 𝗹𝗶𝗰𝘇𝗻𝗶𝗲𝗷. 𝗣𝗼𝗸𝗮𝘇̇𝗺𝘆 𝘀𝗶ł𝗲̨, 𝗷𝗲𝗱𝗻𝗼𝘀́𝗰́ 𝗶 𝗱𝗲𝘁𝗲𝗿𝗺𝗶𝗻𝗮𝗰𝗷𝗲̨. 𝗥𝗼𝘇𝗽𝗼𝗰𝘇𝗻𝗶𝗷𝗺𝘆 𝘄𝘀𝗽𝗼́𝗹𝗻𝗶𝗲 𝗸𝗼𝗹𝗲𝗷𝗻𝘆 𝗲𝘁𝗮𝗽 𝗺𝗮𝗿𝘀𝘇𝘂 𝗽𝗼 𝘇𝘄𝘆𝗰𝗶𝗲̨𝘀𝘁𝘄𝗼. Bo Rozwój plus Polska równa się sukces. Do zobaczenia 15 października! 📷 #FestiwalIdei #Polska #RozwójPlus
Artykuł omawia wątpliwości dotyczące europejskiego programu rozwoju nowych czołgów MGCS, który z powodu opóźnień i zmieniających się potrzeb obronnych, zwłaszcza po 2022 roku, stoi pod znakiem zapytania, co skłania Niemców do oferowania starszych rozwiązań czołgowych na bazie Leoparda 2 oraz propozycji „pomostowych”, takich jak czołg CAPINT. #MGCS #czołgi #Leopard2
Central Asia: Global supply chains are being transformed as companies seek faster and more resilient trade routes between Asia and Europe. In this context, Central Asia is emerging as a strategic bridge between major markets, and Uzbekistan is positioned in... (translated)
W dniu, w którym pracownicy ochrony zdrowia dostali co najmniej 8,8% podwyżki Naczelna Rada Pielęgniarek i Położnych zażądała dla najszybciej przechodzących na emeryturę w UE pielęgniarek przy najwyższych zarobkach w relacjach do średniej krajowej ... EMERYTUR POMOSTOWYCH. Tak dobrze czytacie - pielęgniarki, miejmy nadzieję że to nie tylko jak nazwa wskazuje dotyczy pań wykonujących ten zawód, CHCĄ MIEĆ MOŻLIWOŚĆ JESZCZE WCZEŚNIEJSZEGO PRZECHODZENIA NA EMERYTURĘ. Na razie tylko za pracę na SORach i w psychiatrii, ale po paru latach się rozszerzy na całość. Odklejenie pracowników ochrony zdrowia od rzeczywistości w Polsce weszło na nieosiągalny wcześniej poziom. Samo to żądanie, w dniu wysokich podwyżek, jest bezczelne do granic absurdu. Ale w sumie - co szkodzi budżetówce próbować wyszarpać jeszcze trochę kasy dla siebie. #SłużbaZdrowia #Pielęgniarki #Emerytury
🇵🇱 Umowa na zakup trzech okrętów podwodnych A26 dla Marynarki Wojennej RP podpisana. To historyczny moment dla Polski i naszych marynarzy. Szkolenie załóg rozpocznie się już w tym roku, a w 2027 r. do Polski trafi okręt pomostowy z pełnym uzbrojeniem, który pozwoli szybciej przejść od szkolenia do pełnej służby. #Polska #MarynarkaWojenna #OkrętyPodwodne
Zakrzówek, popularne kąpielisko nazywane polskimi Malediwami, ponownie otworzy się po przerwie spowodowanej pojawieniem się zanieczyszczenia wody, które okazało się naturalnym zjawiskiem, jednak nowy, znacznie surowszy limit 300 osób jednocześnie na pomostach wywołał falę negatywnych komentarzy wśród internautów, podkreślających spadek jakości korzystania z obiektu i frustracje związane z oczekiwaniem w długich kolejkach. #Zakrzówek #kąpielisko #limity
Zwiększamy bezpieczeństwo na Bałtyku! W poniedziałek w Gdyni podpiszemy umowę ze Szwecją na zakup trzech nowoczesnych okrętów podwodnych. W 2027r. otrzymamy okręt gapfiller, który da nam zdolność pomostową pozwalającą na płynne i szybkie wyszkolenie załogi i szybkie wejście do służby operacyjnej okrętów podwodnych nowego typu. Będzie to wielki dzień dla Marynarzy! 🇵🇱 Modernizujemy Marynarkę Wojenną RP i równolegle transferujemy technologie zwiększając zdolności polskiego przemysłu obronnego. #Bezpieczeństwo #MarynarkaWojenna #Technologia
17-letni obywatel Ukrainy w ataku furii zniszczył drewniany pomost. Nagranie jego zachowania szybko rozeszło się po sieci i wzbudziło oburzenie mieszkańców. Sprawca tłumaczył się później tym, że „poniosły go emocje” po kłótni z dziewczyną. Straty oszacowano na ok. 2 tys. zł. Usłyszał zarzut zniszczenia mienia o charakterze chuligańskim — grozi mu od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności. O winie i karze zdecyduje sąd. Chciał załatwić sprawę polubownie i pokryć koszty naprawy, ale dyrektor Administracji Zasobów Komunalnych w Czersku nie wyraził zgody i złożył wniosek o ściganie. #Ukraina #chuligaństwo #emocje
Oli aika rankka viikonloppu. Ensin juhlittiin kuopuksen yo-kekkerit, ja sitten Suomi meni voittamaan MM-kultaa vasta puolenyön jälkeen. Nyt mä ansaitsisin kyllä saikkua, mutta työnantaja pakottaa töihin. Mitä tehdä? Tekiskö ilmoituksen työsuojeluviranomaiselle? Vai ilmiantaisko työnantajan ihmiskaupasta? Veikkaan että se pitää laitonta pontikkatehdasta Hämeenlinnassa. Jos tiedätte mun pomosta jotain raskauttavaa, oon tosi kiitollinen vinkeistä. Se asuu Hämeenlinnassa, ja sen koti on epäilyttävän sotkuinen. Kaiken lisäksi se viettää öitään mun miehen kanssa. #Työelämä #Hämeenlinna #Vinkit
Obstawiam, że: 1. Nie będzie całkowicie nowego regionu (powiększą Velen za to). 2. Jeśli będzie nowy region, to będzie pomostem do W4. 3. Będzie można trochę pograć Ciri (znów: jako pomost do W4). 4. Będzie fantastyczne grańsko... o ile scenariusz i dialogi utrzymają poziom z W3. #Witcher #gaming #RPG
Roberta Metsola: Dziedzictwo Lecha Wałęsy i 'Solidarności' przypomina nam, że wolność zawsze zaczynała się od odważnych ludzi, gotowych bronić swoich przekonań. Dziś, gdy nasze demokratyczne wartości są ponownie wystawiane na próbę, przesłanie solidarności pozostaje bardziej aktualne niż kiedykolwiek, przypominając nam o znaczeniu jedności. Nieustępliwe zaangażowanie Lecha Wałęsy w wartości europejskie pomogło ukształtować nie tylko drogę Polski do wolności i demokracji, ale także zjednoczenie naszego kontynentu. Wkład Angeli Merkel w projekt europejski jest znaczący i niezaprzeczalny, co zasługuje na uznanie. Jako pierwsza kanclerz z Niemiec Wschodnich, pełniła rolę pomostu między Wschodem a Zachodem Europy. Przyszłość Europy zależy od tej samej wspólnej odwagi i poczucia odpowiedzialności dziś i jutro, od zjednoczenia wokół wspólnych wartości.
