Search

Knettergestoord: ons tiktokkabinet verbiedt vanaf 22 september de handel in goederen uit Israëlische gemeenschappen in Judea en Samaria, Oost-Jeruzalem en de Golanhoogvlakte. Dat die maatregel inhoudelijk volstrekt absurd is, laat ik hier even buiten beschouwing. Interessanter is wat het kabinet Jetten er zélf mee zegt te willen bereiken. Het gaat hier namelijk niet alleen om die fles wijn, een zak dadels of souvenirs die straks niet meer mogen worden verkocht. De regering wil met deze koekwauserij nadrukkelijk óók een politiek signaal afgeven. De juridische werking mag dus nauwkeurig geografisch zijn afgebakend, de politieke betekenis reikt véél verder dan de verboden goederen zelf. Over deze kwestie gaat het essay van politicoloog Eliyahu Sapir. Politieke statements hebben namelijk de neiging zich uit te (laten) smeren. Eerst richt kritiek zich bijvoorbeeld op een regering of een politicus, vervolgens gaat het over de vertegenwoordigers van een staat, daarna over mensen en instellingen die ermee verbonden zijn. Uiteindelijk kan de oorspronkelijke verantwoordelijkheid geheel uit het zicht verdwijnen, terwijl het negatieve oordeel zélf intact blijft. Wat dus begon met wat iemand deed, eindigt dan bij wie of wat iemand anders is. In Nederland is dit gevaarlijke verschijnsel allang geen theoretisch risico meer, zo weten we inmiddels. Bij de herdenking van Loods 24 begon de controverse bij de Israëlische ambassadeur, maar deze verschoof al snel naar de Joodse organisatoren, en uiteindelijk naar de herdenking zélf. Een hoveniersbedrijf weigerde voor een Joodse gemeente te werken vanwege Gaza. Lenny Kuhr werd aangesproken op haar kinderen en kleinkinderen in Israël. Stolpersteine van in de Holocaust afgeslachte Joden werden met Gaza en Palestina verbonden. Op het standbeeld van Anne Frank werd “Gaza” geklad. Anne Frank heeft nooit een Israëlische regering gekozen en geen Israëlisch beleid verdedigd, want Israël bestond tijdens haar leven niet, althans niet in de vorm van de huidige staat. Op dit punt is letterlijk iedere politieke verantwoordelijkheid verdwenen. Alleen het Joods-zijn resteert nog als verbinding waarlangs het oordeel aan de wandel gaat. Ook Frans Timmermans liet onlangs zien hoe gemakkelijk zo’n perverse verschuiving plaatsvindt. Hij begon bij ‘rechts’ in Israël, maar kwam via ‘wij Joden’ terecht bij de grootouders en overgrootouders die in de Holocaust werden vermoord. Een oordeel over contemporaine politieke actoren werd daarmee verbonden aan Joods-zijn. Het is werkelijk gênant: dit kabinet weet dit natuurlijk allemaal. Minister Van Oosten erkende dat Joodse Nederlanders en Joodse instellingen op de oorlog in Gaza worden aangesproken, óók wanneer zij duidelijk andere opvattingen hebben. De antisemitisme-taskforce van het kabinet stelde expliciet dat Joden nóóit individueel of collectief verantwoordelijk mogen worden gehouden voor het handelen van de staat Israël. Yeşilgöz constateerde dat vrijwel ieder aspect van Joods-zijn inmiddels aanleiding kan worden voor bedreiging, agressie of geweld. De overheid heeft de grens tussen kritiek op Israël en het collectief verantwoordelijk maken van Joden dus zelf geïdentificeerd. Desondanks kiest dit kabinet er bewust voor om niet alleen een juridische maatregel te nemen, maar om daar zo veel mogelijk signaalwerking aan te verbinden. Dáár zit de ultieme hypocrisie. Je kunt niet aan de ene kant een taskforce optuigen omdat woede over Israël steeds opnieuw bij Nederlandse Joden terechtkomt, en aan de andere kant een maatregel nemen die beoogt een statement te zijn dat verder gaat dan de reikwijdte van de maatregel zelf. Om dan vervolgens, zodra dat statement opnieuw via Israël, Zionisme, Joodse instellingen en Joodse verbondenheid richting individuele Joden afreist, te doen alsof de overheid daar niets mee te maken heeft. Het masker is gevallen en gebroken. De scherven zijn vlijmscherp en meedogenloos. Lees en leer. Link in onderstaande tweet. #Israël #antisemitisme #politiek

Belgium, my country, must stop behaving so unworthily and stupidly. This hatred against Israel is the perfect example of manipulation, ignorance, and extremism. Sport should celebrate the connections between peoples. The United States has allowed Iran to participate in the competitions. (translated)

In her eco-novel "Two People," Lies Gallez explores the connection between nature and humanity through the protagonist Echo's return to her troubled childhood in a dilapidated village, while she tries to stop the destruction of a nearby forest, which symbolizes her lost childhood. (translated)

The Street of Peace is an impressive sculpture route of more than five hundred sculptures that stretches across Europe, originally developed by the pacifist artist Otto Freundlich, and symbolizes a dream of connection and peace amidst the tragic history of World War II. (translated)

In an opinion piece, Sven Fröhlich advocates for rediscovering the value of spontaneous encounters with strangers, as modern technological conveniences and social discomforts distract us from these important social interactions, which contribute to our sense of connection and well-being. (translated)

In her novel A Shadowy Existence, Caroline Lamarche explores the complex relationship between herself as the wife of a homosexual man and the life of an outcast ancestor from the 19th century, weaving in themes of shame, discomfort, and the search for identity and connection in a captivating literary narrative. (translated)

Vrouwen van alle leeftijden en relaties ervaren vaak problemen met seks, zoals het ontbreken van genot en pijn bij penetratie, en seksuologen adviseren hen om hun eigen lichaam beter te leren kennen en openlijk te communiceren over wat zij prettig vinden om meer plezier en verbondenheid te ervaren. #seks #vrouwelijke seksualiteit #relatietherapie

In haar column pleit Marian Donner voor begrip voor de ultrarijken, die ondanks hun immense rijkdom vaak worstelen met een leegte in hun leven, en stelt ze voor dat ze deze zomer op een camping zouden staan om de eenvoud en verbondenheid met anderen te ervaren. #kapitalisme #hebzucht #ultrarijken

Megan Weidema (39) kreeg te maken met drie soorten kanker, waardoor ze gedwongen is te stoppen met haar hardloopchallenge voor andere patiënten, maar haar vrienden en onbekenden hebben haar uitdaging overgenomen om geld in te zamelen en daarmee een gevoel van verbondenheid te creëren. #Kanker #Hardloopchallenge #TeamMegan

Megan Weidema (39) kreeg te maken met drie soorten kanker en moet haar sportieve ambities opgeven vanwege haar behandeling, maar vrienden en onbekenden nemen haar hardloopchallenge over om geld in te zamelen voor andere patiënten, waardoor een gevoel van verbondenheid ontstaat. #Kanker #Sport #Gezondheid

Sommige mensen worden geboren in een land. Ik kreeg het voorrecht om er twee lief te hebben. Mijn eerste land gaf mij mijn wortels. Vlaanderen gaf mij mijn vleugels. Toen ik als jonge vrouw mijn vaderland moest ontvluchten, liet ik alles achter: mijn thuis, mijn vrienden, mijn verleden. Ik kwam aan in een onbekend land, met een hart vol verdriet, maar ook met een sprankeltje hoop. Die hoop kreeg hier een gezicht. Vlaanderen ontving mij niet als een vreemde, maar als een mens. De Vlamingen gaven mij iets wat je niet kunt kopen of afdwingen: vertrouwen, warmte en een plaats waar ik opnieuw mocht beginnen. In de dagen dat ik heimwee had en de leegte van alles wat ik verloren was ondraaglijk leek, waren het de mensen hier die mij deden voelen dat ik niet alleen was. Jullie vriendschap werd een nieuw thuis. Jullie warmte werd een nieuw begin. Vrijheid is voor velen vanzelfsprekend. Voor mij is ze een wonder dat elke dag opnieuw gekoesterd moet worden. Daarom zal ik Vlaanderen altijd met heel mijn hart blijven verdedigen. Niet alleen omdat dit mijn thuis is, maar omdat dit het land is dat mij de vrijheid gaf om opnieuw te leven. Vlaanderen is mijn land. De Vlamingen zijn mijn vlam. Mijn 11 juli was opnieuw een dag vol trots, verbondenheid en dankbaarheid. Dank je wel, Vlaanderen. Dank je wel, lieve Vlamingen. Voor altijd in mijn hart. 💛🖤 #Vlaanderen #Thuis #Vrijheid

Christian Zedig, een toegewijde Zweedse voetbalfan en familieman, reisde naar Kopenhagen om de achtste finale van Zweden tegen Frankrijk mee te maken. Hij kwam voor het voetbal, de sfeer en de verbondenheid rond het Zweedse elftal. Aan de wedstrijd kwam hij nooit toe. Vlak voor de aftrap werd hij zwaar mishandeld door een groep mannen. Volgens berichten moest hij na de aanval naar de intensive care worden gebracht. De Deense politie heeft een foto van een verdachte verspreid in de hoop hem te kunnen identificeren. Zijn vrouw schrijft inmiddels op Facebook dat artsen niets meer voor hem kunnen doen. Christian laat een gezin achter, waaronder jonge kinderen die hun vader nooit meer zullen knuffelen. Hij vertrok voor een avond voetbal. Binnen enkele minuten veranderde het leven van zijn familie voorgoed. Weer een zinloze tragedie. Weer de levens van een gezin geofferd op het altaar der “verrijking” Rust in vrede, Christian. #Voetbal #Tragedie #Solidariteit

Ik zal wat zeggen: mijn ex is Russisch, ze woont in Berlijn, heeft nooit in Nederland gewoond maar ze is hier vaak geweest en spreekt goed Nederlands. Ze heeft een Nederlands paspoort en voelt zich Nederlander omdat zij Nederland als het beste land ervaart dat zij kent en ons land en cultuur heeft omarmd. Als Oranje tegen Rusland zou voetballen is zij - in een Oranje shirt - voor Nederland. Het kan wél. #multicultureel #verbondenheid #voetbal

Soms gebeuren er dingen die je simpelweg niet kunt verklaren. Jaren nadat een oude relatie was geëindigd en ik al tijden niet meer aan haar had gedacht, overviel me opeens een intense golf van herinneringen. Onrust, maar tegelijkertijd ook warme, zachte gevoelens. Het was zo sterk dat het me dagenlang niet losliet. Pas veel later hoorde ik dat ze precies in diezelfde periode was overleden. Er was geen contact geweest, geen zoektocht, helemaal niks. Het kwam gewoon uit het niets. Ik weet nog steeds niet wat het was. Een laatste echo van iets wat ooit echt was? Synchroniciteit? Of toch iets diepers? Het heeft me in ieder geval aan het denken gezet over hoe verbonden je soms met iemand blijft, ook al heeft het leven allang een andere afslag genomen. En het herinnerde me eraan hoe kwetsbaar en kostbaar het leven is. Koester het. #herinneringen #leven #verbondenheid

Het WK voetbal in Rotterdam, met deelname van Nederland, Turkije, Marokko, Curaçao en Kaapverdië, bevordert een gevoel van trots en verbondenheid bij inwoners die zich cultureel met deze landen identificeren, en biedt hen de kans om hun identiteit zichtbaar te maken in een multiculturele stad. #WK2026 #Rotterdam #Verbondenheid